طرح دعوی مزاحمت به علت ایجاد نقص در استیفاء منفعت

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای ….الف. با وکالت آقای م.ب. به طرفیت1- آقای م.خ. 2- خانم ن.الف. 3-خانم ف.الف. همگی با وکالت آقای م.م. به خواسته رفع مزاحمت و جمع آوری آسانسور احداثی با احتساب خسارات دادرسی ن. ب. ا. حسب تصویر مصدق قرارداد عادی اجاره مورخ 27/10/64 خواهان مال منافع یک باب مغازه واقع در خیابان 15 خرداد کوچه ت. پاساژ الف. طبقه زیرزمین پلاک . . . است و ن. ب. ا. حسب نظریه کارشناس بدوی و هیئت سه نفره کارشناسی مضبوط در پرونده و صورت جلسه اجرای قرار معاینه محل مورخ 13/9/91 اقدام خواندگان به نصب آسانسور در جلوی مغازه فوق موجب کاهش قیمت و دشواری رفت وآمد گردیده است و ن. ب. ا. خواهان قبل از شروع اقدامات خواندگان متصرف ملک بوده و استفاده متعارف داشته است بنابراین ارکان دعوی مزاحمت احراز می گردد و ن. ب. ا. رفع مزاحمت با اعاده وضع به حال سابق و از بین رفتن منشأ آن عملی می گردد لذا دادگاه دعوی مطروحه را وارد و ثابت دانسته و مستنداً به مواد 160 و174 و175 و198 و515 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خواندگان به رفع مزاحمت و جمع آوری آسانسور احداثی و پرداخت 000/105/2 ریال بابت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل ب. ط. ت. د. ح. خ. صادر و اعلام می کند رأی صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است. دادرس شعبه 35 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ احمدی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.م. به وکالت از آقای م.خ. به طرفیت ت. ن. خ. آقای ….الف. نسبت به دادنامه شماره 1196 مورخه 30/10/91 شعبه 35 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت ت. ن. خ. و دیگر خواندگان دعوی نخستین مبنی بر رفع مزاحمت و جمع آوری آسانسور نصب شده و جبران خسارات دادرسی صادر گردیده دادگاه ن. ب. ا. وکیل ت. ن. خ. در مرحله نخستین آنچه را که به عنوان استحقاق خود در طرح دعوی مزاحمت اعلام داشتن نصب آسانسور در نزدیکی مغازه ای م. ب. که اجاره وی بوده و ایجاد نقص در استیفاء منفعت کسبی از مغازه بوده و مدعی مزاحمت در تصرفات خود نشده و این در وصفی م. ب. که ماده 160 قانون آیین دادرس مدنی مزاحمت در تصرف را دعوی مزاحمت اعلام داشته و بدیهی است تا زمانی که ایجاد مزاحمت در تصرفات متصرف نگردد نمی توان صرف اقدامی را به اعتبار ایجاد خلل در استیفاء منفعت آن را مصداق دعوی مزاحمت تلقی و محسوب نمود لهذا بنا بر مراتب مذکور دادنامه تجدیدنظر خواسته درخور نقض م. ب. مستنداً به تبصره ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 358 همان قانون ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته حکم به بطلان دعوی نخستین ت. ن. خ. را صادر و اعلام می دارد. رأی صادره قطعی م. ب.. رئیس شعبه 7 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه کوهکن ـ غفوری گوراب فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی طرح دعوی مزاحمت به علت ایجاد نقص در استیفاء منفعت در تاریخ 9 بهمن 1392، دادگاه عمومی حقوقی تهران به دعوی مطرح‌شده در خصوص رفع مزاحمت ناشی از نصب آسانسور در جلوی یک مغازه رسیدگی کرد. خ. ب. ا. به قرارداد اجاره و نظریه کارشناسی، ادعا نمود که نصب آسانسور منجر به کاهش ارزش ملک و دشواری در تردد شده است. دادگاه بدوی با استناد به مواد 160، 174، 198 و 515 قانون آیین دادرسی مدنی، دعوی را وارد و ثابت تشخیص داده و خواندگان را به رفع مزاحمت، جمع‌آوری آسانسور و پرداخت هزینه دادرسی محکوم کرد. رای صادره ظرف بیست روز قابلیت تجدیدنظر داشت. <br>در مرحله تجدیدنظر، درخواست تجدیدنظرخواهی نسبت به رای بدوی مطرح گردید. دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی ادعاها، به این نتیجه رسید که نصب آسانسور در نزدیکی مغازه به‌تنهایی نمی‌تواند به عنوان مزاحمت در تصرفات متصرف قلمداد شود. لذا، رای بدوی را نقض و دعوی اولیه را با استناد به تبصره ماده 348 و ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی باطل اعلام کرد. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/11/09 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ایجاد نقص در استیفاء منفعت، سبب ایجاد مزاحمت در تصرف و مصداق دعوی مزاحمت نیست. در خصوص دعوی آقای ….الف. با وکالت آقای م.ب. به طرفیت 1 - آقای م.خ. 2 - خانم ن.الف. 3 - خانم ف.الف. همگی با وکالت آقای م.م. به خواسته رفع مزاحمت و جمع آوری آسانسور احداثی با احتساب خسارات دادرسی ن. ب. ا. حسب تصویر مصدق قرارداد عادی اجاره مورخ 27/10/64 خواهان مال منافع یک باب مغازه واقع در خیابان 15 خرداد کوچه ت. پاساژ الف. طبقه زیرزمین پلاک... است و ن. ب. ا. حسب نظریه کارشناس بدوی و هیات سه نفره کارشناسی مضبوط در پرونده و صورت جلسه اجرای قرار معاینه محل مورخ 13/9/91 اقدام خواندگان به نصب آسانسور در جلوی مغازه فوق موجب کاهش قیمت و دشواری رفت وآمد گردیده است و ن. ب. ا. خواهان قبل از شروع اقدامات خواندگان متصرف ملک بوده و استفاده متعارف داشته است بنابراین ارکان دعوی مزاحمت احراز می‌گردد و ن. ب. ا. رفع مزاحمت با اعاده وضع به حال سابق و از بین رفتن منشا آن عملی می‌گردد لذا دادگاه دعوی مطروحه را وارد و ثابت دانسته و مستندا به مواد 160 و 174 و 175 و 198 و 515 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خواندگان به رفع مزاحمت و جمع آوری آسانسور احداثی و پرداخت 2/105/000 ریال بابت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل ب. ط. ت. د. ح. خ. صادر و اعلام می کند رای صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - احمدی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.م. به وکالت از آقای م.خ. به طرفیت ت. ن. خ. آقای ….الف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 30/10/91 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت ت. ن. خ. و دیگر خواندگان دعوی نخستین مبنی بر رفع مزاحمت و جمع آوری آسانسور نصب شده و جبران خسارات دادرسی صادر گردیده دادگاه ن. ب. ا. وکیل ت. ن. خ. در مرحله نخستین آنچه را که به عنوان استحقاق خود در طرح دعوی مزاحمت اعلام داشتن نصب آسانسور در نزدیکی مغازه ای م. ب. که اجاره وی بوده و ایجاد نقص در استیفاء منفعت کسبی از مغازه بوده و مدعی مزاحمت در تصرفات خود نشده و این در وصفی م. ب. که ماده 160 قانون آیین دادرس مدنی مزاحمت در تصرف را دعوی مزاحمت اعلام داشته و بدیهی است تا زمانی که ایجاد مزاحمت در تصرفات متصرف نگردد نمی توان صرف اقدامی را به اعتبار ایجاد خلل در استیفاء منفعت آن را مصداق دعوی مزاحمت تلقی و محسوب نمود لهذا بنا بر مراتب مذکور دادنامه تجدیدنظر خواسته درخور نقض م. ب. مستندا به تبصره ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 358 همان قانون ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته حکم به بطلان دعوی نخستین ت. ن. خ. را صادر و اعلام می دارد. رای صادره قطعی م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه کوهکن - غفوری گوراب