طرق اثبات زوجیت دائم

طرق اثبات زوجیت دائم خ. م.: در تاریخ 29 آبان 1392، دادنامه‌ای در خصوص درخواست ثبت واقعه ازدواج دائم به تاریخ 21 اردیبهشت 1392 صادر گردید. خ. ب. ا. به اظهارنامه‌ای که طرف مقابل به آن اذعان کرده و همچنین استشهادیه‌ای از شهود، ادعای ازدواج دائم را مطرح نمود. طرف مقابل این ادعا را رد و تنها به وجود یک عقد موقت شش‌ماهه اشاره کرد و همچنین به عدم حضور شهود در خطبه عقد اشاره نمود. در جلسه دادرسی، طرف مقابل به وجود رابطه‌ای بین خود و خواهان اعتراف کرد، اما بر موقت بودن عقد تاکید ورزید. دادگاه بدوی ب. ت. ب. اقرار طرف مقابل و استناد به فتوای امام خمینی و مواد قانونی مربوطه، دعوی خواهان را تایید و حکم به ثبت ازدواج دائم صادر نمود. طرف مقابل به این رای اعتراض و درخواست تجدیدنظر کرد که در دادگاه تجدیدنظر، رای بدوی تایید گردید. در نهایت، پرونده به دیوان عالی کشور ارجاع شد. دیوان با تاکید بر اقرار طرف مقابل به وجود رابطه زوجیت و عدم وجود دلایل قوی برای ادعای موقت بودن عقد، رای دادگاه بدوی را تایید و بر اساس ماده 370 قانون آیین دادرسی، حکم به اثبات زوجیت دائم صادر نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/08/29 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اقرار به زوجیت محمول بر زوجیت دائم است و عدم تعیین مهریه نیز قرینه ای بر اثبات زوجیت دائم است. رای خلاصه جریان پرونده خانم ح.ن. به طرفیت آقای م.ض. دادخواستی به خواسته ثبت واقعه ازدواج دائم در تاریخ 21/2/92 در دادگاه عمومی شهرستان قائن (قائنات) مطرح نموده است در متن دادخواست برای اثبات دعوی به اظهارنامه ای که خطاب به خوانده ارسال نموده و او به وجود رابطه زوجیت اذعان نموده است استناد نموده است و به استشهادیه ای که در این رابطه از مسجلین ذیل آن خواسته است گواهی کند که او با خوانده ازدواج نموده است و در این مدت با او رفت وآمد به عنوان شوهر داشته است تمسک جسته است و توضیح داده است که شاهد عقد وی خ.الف. و عاقد و م.الف. و الف.ن. و الف.ن. بوده اند خ. د. ل. ای ضمن تکذیب واقعه عقد نکاح دائم فی ما بین گفته است خواهان برای 6 ماه صیغه اینجانب بوده است که رفت وآمد به منزل او نیز به همین جهت بوده است در مورداجرا خطبه عقد هیچ کدام از شهودی که گفته است حضور نداشته اند شهود معرفی شده همگی برادران وی می‌باشند در مورد فرزند مشارٌالیه DNA شود تا معلوم شود در جلسه دادرسی مورخ 4/3/92 وکیل خ. گ. ا. خوانده اعتراف به ازدواج نموده است ولی منکر ازدواج دائم شده در صورتی که اصل بر ازدواج دائم است و موقت بودن دلیل می خواهد که ندارند در خصوص فرزند پیامبر (ص) می فرمایند الولد للفراش فرزند در زمان فراش ایشان بسته شده است و متعلق به ایشان است خ. گ. ا. در برج 5 سال 1391 در مشهد در داخل حرم یک نفر روحانی عقد موقت شش ماهه خوانده و هنوز شش ماه تمام نشده است که خانم را رها کردم و خانم یک روز زنگ زد که از شما بچه ای دارم اوّل می گفت بیابرویم سقط جنین کنیم من گفتم من خون وی را به گردن نمی گیرم اگر آزمایش نشان داد از من است خودم او را بزرگ می کنم و حدود سه چهار ماه بیشتر باخانم … ام قرار بود دو قطعه عکس ببریم و صیغه نامه درست کنیم که چون خانم … نشد و نرفتیم در مشهد به جز من و خانم و همان روحانی که عقد خواند کسی نبود و روحانی را هم نمی شناسم دادگاه قرار استماع شهادت شهود صادر نمود وقت جهت اجرای قرار تعیین و به طرفین ابلاغ نموده است در جلسه مورخ 19/3/92 در اوراق 22 الی 26 پرونده از سه نفر گواه تعرفه شده تحقیق به عمل آمده در این جلسه خوانده پس از استماع اظهارات شهود گفته است من اظهارات آقای …. را قبول دارم من و خانم ن. باهم مدتی صحبت کردیم دو نفر باهم صحبت کردیم و خواستگاری دیگری در کار نبوده بعد به مشهد رفتیم مادرش به زیارت رفت و من و خانم ح.ن. رفتیم در حرم امام رضا شش ماهه صیغه عقد نکاح را خواندند یک نفر روحانی خود روحانی گفت عکس بیاورید نامه ای به شما می دهم که داشته باشید ولی چون خانم … باخانم … در این مدت نفقه او را می دادم بعد از حدود دو ماه یا سه ماه او را رها کردم و به خانه اش نرفتم بعد از حدود دو ماه زنگ زد که حامله شده ام اصلا مهریه ای تعیین نشده است خانم می گفت نفقه من و فرزندم را بدهد چیز دیگر نمی خواهم دادگاه با اعلام ختم دادرسی به شرح دادنامه --- با توجه ب. ش. د. خواهان و ب. ت. ب. اقرار خوانده به اصل ازدواج با خواهان و اینکه مدعی موقت بودن عقد شده ولی دلیل و مدرکی بر اینکه عقد موقت بوده است ارائه ننموده است و ب. ت. ب. اینکه حسب فتوای حضرت امام خمینی در استفتائات صفحه 244 سوال 5 و موازین قضایی از دیدگاه امام خمینی در اختلاف بین دوام و موقت بودن عقد اصل بر دوام بودن نکاح است مگر مدعی موقت بودن عقد توقیت را اثبات نماید. لذا دعوی خواهان به نظر دادگاه وارد و ثابت تشخیص داده شده و به استناد ماده مذکور و ماده 20 قانون حمایت خانواده مصوب 1/12/91 و ماده 10 قانون ثبت احوال ضمن اثبات رابطه زوجیت دائم بین خواهان و خوانده موصوف وی را به حضور دریکی از دفاتر رسمی ازدواج و ثبت واقعه ازدواج دائم به شرح فوق الذکر محکوم می‌نماید از این رای آقای م.ض. تجدیدنظرخواهی نموده است وی لایحه اعتراضیه ای تقدیم نموده است که تکرار مطالب عنوان شده قبلی او در پرونده بود ضمنا اظهارات آقای …. سردفتری که خانم ح.ن. در دفتر او کارمند بوده است موردپذیرش ندانسته ضمن اینکه بر وجود رابطه زوجیت دائم فی ما بین اظهاری نکرده است. و از طرفی گفته است اگر زوجه را قسم بدهند نامبرده قسم به وجود عقد موقت خواهد کرد در خلوت نیز گفته است که قصد او این است که در شناسنامه خودش از اسم اینجانب استفاده کند نقض رای را خواستار شده است پرونده به شعبه دوّم دادگاه تجدیدنظر ارجاع شده است هیات شعبه به شرح دادنامه --- رای بدوی را ب. ت. ب. اینکه مقدمات انجام شده بین ت. ن. خ. و ت. ن. خ. قرینه ای به دائم بودن عقد م. ب. زیرا آنان در حرم مقدس با سفر به مشهد عقد را اجرا کرده اند مخصوصا که برای عقد موقت چنین سفری با همراهی مادر خانم … رای دادگاه بدوی را مدلل و استدلال به عمل آمده را صائب و موجبی جهت نقض رای ندانسته ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی رای بدوی را عینا تایید نموده است اکنون از این رای آقای م.ض. فرجام خواهی نموده است که هنگام شور دادخواست فرجامی او با گزارش پرونده قرائت می‌شود. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیّز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور ن. ب. ا. ف. خ. اقرار بر وجود رابطه زوجیت فی ما بین حسب مندرجات اظهارنامه مستند دعوی و نیز در جلسات دادرسی و لوایح تقدیمی نموده است اینکه وی این زوجیت را انقطاعی دانسته است همان گونه که دادگاه بدوی استدلال نموده است ادّعای وی بلادلیل بوده و اقرار او بر رابطه زوجیت محمول به زوجیت دائم تلقی می‌شود خاصه که وی گفته است بین ما مهریه تعیین نشده و عقدنامه ای هم تنظیم نگردیده است و نتیجتا اثبات زوجیت فی ما بین بر اساس اقرار زوجین و ب. ت. ب. قول زوجه که در این گونه موارد مقدم محسوب می‌شود محقق گردیده است گرچه در مورد مهریه و میزان آن در پرونده ادعایی مطرح نشده است لیکن آنچه مسلم است طرفین عقد با اختیار و رضایت برای ازدواج مدتی رابطه متعارف زوجیت داشته اند که این امر مورد تایید شهود حتی خود آنان نیز بوده است و عدم تعیین مهریه نیز قرینه بر اثبات زوجیت دائم است نه موقت و چون از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی بر رسیدگی های معموله در پرونده خدشه ای به نظر نمی رسد مستندا به ماده 370 قانون آیین دادرسی رای فرجام خواسته ابرام می‌گردد. رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار- عضو معاون عباسیان - ناصح - کریمپور نطنزی