عدم امکان فرار در دفاع مشروع

رأی خلاصه جریان پرونده در خصوص اتهام آقای م.ج. دایر بر قتل عمدی م.ب. با چاقو و داشتن رابطه نامشروع با خانم ها ….ش. و ن.ک. به این شرح که در تاریخ 19/9/90 وفق گزارش مرجع انتظامی یک مورد چاقو خوردگی برای درگیری واقع شده که عوامل ناجا اعزام که مشاهده می کنند عوامل اورژانس حاضر و در حال مداوا می باشند مصدوم به وسیله شئی برنده و تیز از ناحیه گردن زخمی شده است بر اثر شدت جراحات وارده فوت می کند. هویت متوفی م.ب. اعلام می شود وفق اظهارات راننده اورژانس مبنی بر این که به اورژانس زنگ زدند یک مورد چاقوخوردگی هست من اعزام شدم دیدم دو نفر مرد کنار مجروح هستند مجروح درون ماشین انداختند گفتند ببر گفتم شما هم بیایید گفتند ما نمی آییم فرار کردند رفتند. دو خانم به اسامی ن.ک. و الف.ش. در تحقیقات اظهار داشته اند که: حوالی ساعت 9 به منزل الف. رفتم در منزل الف.م. دراز کشیده بود پس از نیم ساعت م.ج. به منزل الف. آمد کس دیگری نبود در منزل تعدادی انگشتر م.ج. به م. نشان داد. م.ج. می گفت تعداد انگشترها شش عدد بود. م. می گفت پنج عدد بود که بین آن ها جر و بحث شد که م. گفت برویم بیرون به اتفاق رفتند بیرون متوجه سر و صدا شدیم م.ج. داد می زد م. خودش را زد بیرون رفتیم دیدیم که م.ج. با یک نفر دیگر م. را به سمت بلوار می بردند که نفر دوم را شناختم ولی من ندیدم آیا خودش را زده بود یا کسی دیگر او را زده بود فقط دیدم روی زمین افتاده خانم ش. نیز همین مطالب را بیان کرده است. بنا به گزارش پزشکی قانونی در ناحیه قدام و چپ گردن جراحتی دوکی شکل به طول 5/7 سانتی متر که منجر به پارگی عناصر حیاتی گردن شده مشهود است و علت مرگ نیز همان بریدگی عناصر حیاتی و عوارض ناشی از آن اصابت جسم برنده و نوک تیز و پارگی عروق کاردینه مشترک و اعصاب ناحیه اعلام می شود (صفحه 39 و 48). از زمان وقوع قتل م.ج. متواری می شود پس از دو سال تلاش برای دستگیری وی ایشان را در ملایر شناسایی به مجرد دیدن مأمورین از پشت بام ها فرار که مأمورین مجبور به تیراندازی هوایی می شوند و وی را دستگیر می کنند. تاریخ 30/5/92 آقای ش.ب. پدر مقتول از آقای م.ج. شاکی درخواست رسیدگی دارد مدعی است پسرم مجرد دید متهم م.ج. پس از دستگیری اظهار داشته: حدود دو سال پیش با م.ب. به خاطر یک انگشتر نقره درگیر شدیم و ابتداء م. با چاقو به انتهای بازوی سمت راستم و دست چپم و زانوی چپم چاقو زد به خاطر دفاع از خود بنده به ناچار یک بار با چاقو انداختم که او را بترسانم که مرا نزد نمی دانم چاقو به کجایش خورد قبول دارم که به م. چاقو زدم ولی نمی دانم به کجایش خورد چون با چاقو می زد من هم دفاع کردم خانم ع.ب. مادر مقتول از متهم م.ج. شاکیه و درخواست رسیدگی می نماید به وی اتهام قتل عمدی م.ب. تفهیم می شود می گوید من قصد قتل ایشان را نداشتم از خودم دفاع کردم (صفحه 87). دادسرای ملایر پس از تکمیل تحقیقات مبادرت به صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست می نماید پرونده به شعبه اول دادگاه کیفری استان همدان ارجاع می شود. این شعبه در تاریخ 17/10/92 با حضور هیئت حاکمه و اولیای دم والدین مقتول و متهم م.ج. به همراه وکیل تسخیری خود و نماینده دادستان تشکیل می شود ابتداء اولیای دم شکایت خود را بیان و درخواست قصاص می نمایند سپس نماینده دادستان از کیفرخواست دفاع می کند. سپس دادگاه به متهم اتهام قتل عمدی مرحوم م.ب. و رابطه نامشروع تفهیم می کند می گوید در رابطه با معامله انگشتر بحثمان شد آمدم بیرون پشت سر من م. آمد برای من چاقو انداخت یکی به بازو و یکی دیگر به پایم خورد منم یک چاقو به وی انداختم که وی را بترسانم و نمی دانم به کجایش خورد شب بود من چاقو را انداختم نمی دانم به کجای وی اصابت کرد و من نگفتم م. خودش را زده است (جواب اظهارات خانم ها …. و ن.). از متهم سئوال می شود شما که مدعی هستید دفاع کرده اید چرا فرار نکردید درحالی که موتور هم داشتید؟ می گوید: من گیج بودم، چرا به گردن وی چاقو زدید می گوید من قصد جای دیگر بدن وی را داشتم که به گردنش خورد سپس وکیل وی در دفاع از متهم لایحه تقدیم می نماید. دادگاه از متهم آخرین دفاع را اخذ می نماید می گوید رابطه نامشروع نداشتم در مورد قتل باید بگویم از خودم دفاع کردم. دادگاه پس از ختم جلسه دادرسی مبادرت به انشاء رأی می نماید دادگاه با استدلالی که می نماید مشابه دفاع مورد ادعای متهم را رد می کند و با حصول علم و اقاریر متهم در مرجع انتظامی و بازپرسی و دادرسی متهم را به قصاص نفس محکوم می نماید که این رأی مورد اعتراض پ.غ. به وکالت از متهم م.ج. واقع جهت رسیدگی به دیوان عالی کشور ارسال که به این شعبه ارجاع می گردد و این شعبه پس از بررسی به شرح آتی رأی صادر می نماید. رأی شعبه دیوان عالی کشور نظر به محتویات پرونده و کیفیات منعکس در آن در خصوص تجدیدنظرخواهی پ.غ. وکیل تسخیری م.ج. نسبت به رأی مذکور چون از سوی وی دلیلی که موجب نقض دادنامه باشد ارائه نگردیده و از حیث رعایت تشریفات دادرسی و مبانی استدلال هم ایراد مؤثری ملاحظه نمی شود نظر به فرار متهم به مدت حدود دو سال و آموزش های دفاعی در این مدت و اقرار و. م. ب. پرت کردن چاقو به سمت مقتول که نوعاً کشنده است و گواهی پزشکی که علت قتل را بریدگی رگ حیاتی (عناصر حیاتی) و عوارض ناشی از آن اعلام کرده این که متهم می گوید چاقو را پرت کردم نمی دانم به کجایش خورد دفاع غیرموجه و برای فرار از مجازات است زیرا اولاً ایراد ضرب از سوی مقتول به متهم مورد سئوال و تأمل است اگر زخمی شده بود چرا فرار می کند و چرا به پزشکی قانونی مراجعه نمی نماید تا برای خود وسیله دفاعی مشروع قرار دهد زدن شاه رگ گردن یک امر عمدی و هدف گیری است نه پرتاب چاقو پرت چاقو بدون هدف چرا باید به شاه رگ بخورد نه به جای دیگر مقتول علی هذا دفاع مشروع نمی تواند باشد و هم چنین متهم راه فرار داشته می توانسته به وسایل الاسهل فالاسهل تمسک نماید فرار را انتخاب کند و از دست مقتول رهایی یابد. علی هذا ایرادی بر رأی معترض عنه وارد نمی باشد به استناد بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری رأی تجدیدنظرخواسته تأیید می گردد. رئیس شعبه بیست و چهارم دیوان عالی کشور ـ مستشار لشکری ـ شوشتری فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی عدم امکان فرار در دفاع مشروع در موضوع قتل عمدی که به یک متهم 17 ساله مربوط می‌شود، دادگاه بدوی به بررسی ادعاها و دفاعیات طرفین پرداخته است. اولیای دم درخواست قصاص را مطرح و پزشکی قانونی علت فوت را شوک هیپوولمی ناشی از بریدگی عروق و احشای سینه اعلام کرده است. دادگاه کیفری یک، پس از صدور حکم اولیه مبنی بر قصاص، به دلیل عدم بررسی کامل وضعیت رشد و کمال عقل متهم در زمان ارتکاب جرم، این رای را نقض و پرونده را برای بررسی‌های بیشتر ارجاع داد. پس از ارجاع به پزشکی قانونی، مشخص گردید که متهم در زمان وقوع جرم قادر به درک حسن و قبح اعمال خود بوده است. دادگاه با رد دفاعیات مطرح‌شده مبنی بر دفاع مشروع و با استناد به مواد 160، 164، 172، 211، بند ب ماده 290، 381، 417 و 418 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، متهم را به قصاص نفس محکوم نمود. رای صادره به صورت حضوری بوده و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل فرجام‌خواهی است. در این پرونده اقای ع. م. فاقد سابقه کیفری با وکالت اقای ر. ق. پ. و مشاور اطفال خانم ص. م. متهم است.به ارتکاب قتل عمدی مرحوم م. س. فرزند ن. ا. بدین توضیح که حسب گزارش مامورین انتظامی مورخ 91/5/20 وقوع نزاع منجر به فوت با چاقو به مرجع انتظامی گزارش می‌شود. که طی ان م. س. به قتل می‌رسد و متهم ع. م. با موتور سیکلت از محل متواری می‌گردد. اولیای دم 1- ن. ا. س. فرزند ا. ق. 2- خانم ص. م. ف. فرزند س. ا. تقاضای قصاص نموده اند.پزشکی قانونی علت فوت را شوک هیپوولی متعاقب بریدگی عروق و احشای سینه در اثر اصابت جسم برنده اعلام نموده دادنامه کیفری یک ب. ت. ب. تحقیقات صورت گرفته نهایتا به موجب دادنامه شماره 9209970370100048 مورخ 92/4/8 متهم ع. م. را به قصاص نفس محکوم می نماید. که ب. ت. ب. اعتراض وکیل م. ن. ب. رای صادره، سازمان* به موجب دادنامه شماره 9309970906400201 مورخ 93/9/8 به دلیل ((زیرا وفق ماده 91 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که مقرر می دارد. … در جرایم موجب حد یا قصاص هرگاه، افراد بالغ کمتر از هیجده سال ماهیت جرم انجام شده یا حرمت ان را درک نکنند و یا در رشد و کمال عقل ان شهبه وجود داشته باشد. حسب مورد ب. ت. ب. سن ان به مجازاتهای پیش بینی شده در این فصل محکوم می‌شوند در تبصره این ماده امده دادگاه برای تشخیص رشد و کمال عقل می‌تواند نظریه پزشکی قانونی را استعلام یا ازهر طریق دیگر که مقتضی بداند استفاده کند.اقای ع. م. فرزند خ. در این پرونده در مورخ 91/5/20 مرتکب قتل عمدی شده مصدیق تحقیقات بازپرسی و کیفر خواست دادسرا و تحقیقات در دادگاه خودش را متولد 1374 و هفده ساله معرفی کرده که مشمول مقررات ماده 91 و تبصره ان م. ب.. ب. ت. ب. اینکه دادگاه محترم کیفری استان اصفهان و دادسرای محترم نجف اباد شناسنامه ع. م. را مطالبه و ملاحظه ننموده و مشخصات و فتوکپی مصدق ان در پرونده را منعکس نکرده اند و همچنین مصادیق ماده 91 و تبصره ان برای تشخیص رشد و کمال عقلی متهم و اینکه ماهیت جرم انجام شده و یا حرمت ان را درک میکرده یا نه اقدام لازم قانونی را معمول نکرده اند.)) نقض و پرونده را جهت بررسیهای لازم در جهت تشخیص رشد و کمال عقل مرتکب و احراز مراتب از طریق پزشکی قانونی یا هر طریق ممکن دیگر نسبت به صدور حکم قانونی بر اساس نتایج حاصله اقدام فرمایند اعاده نموده‌اند دادگاه کیفری یک استان متهم ع. م. را به پزشکی قانونی معرفی نموده تا اظهار نمایند ایا نامبرده (متهم) به حد رشد و کمال عقلی رسیده است.یا خیر؟ که در پاسخ اظهار داشته اند:از نامبرده (ع. م.) مصاحبه روانپزشکی به عمل امد در حال حاضر امکان اظهار نظر قصاص قطعی مقدور نیست … مجددا دادگاه طی شرحی به پزشکی قانونی مرقوم نموده تا معین نمایند ب. ت. ب. ماده 91 قانون مجازات اسلامی مصوب 92 ایا متهم ع. م. در زمان وقوع جرم یعنی مورخ 91/5/20ماهیت جرم انجام شده (ارتکاب قتل عمدی) و حرمت ان را درک میکرده یا خیر؟ که در پاسخ بیان شده: ((از نامبرده معاینه روانپزشکی به عمل امد اظهارات والدین استماع شد در حال حاضر به رشد عقلانی کافی جهت مداخله و تصمیم گیری در امور مهم زندگی و مالی رسیده است.)) همچنین در تاریخ 95/2/15 چنین اظهار نظرنموده‌اند که: ((نامبرده (ع. م.) دو سال و نیم بعد از ارتکاب قتل در تاریخ 93/11/8 به این مرکز ارجاع مورد معاینه و مصاحبه روانپزشکی قرار گرفت در زمان انجام معاینه در تاریخ فوق الذکر بر اساس معاینه و مصاحبه روانپزشکی و استماع اظهارات والدین وی از نظر عقلانی قوه تشخیص و تمیز و توانایی تصمیم گیری در امور مالی خود را داشت و حسن و قبح و رفتار خود را درک میکرد با روش های تشخیص موجود در علوم روانشناختی و روانپزشکی کمال عقد و عقل رشد را در زمان وقوع قتل (دو ونیم سال قبل از معاینه روانپزشکی) نمیتوان تعیین نمود.)) دادگاه از ریاست محترم سازمان* استعلام نموده:)) در راستای نظر حضرتعالی در ذیل دادنامه شماره 93- 201 مورخ 93/9/8 پس از استعلامات مکرر پزشکی قانونی *اعلام نموده که با روشهای تشخیص موجود در علم روانشناختی و روانپزشکی نمی توان کمال عقل و رشد را در زمان وقوع قتل (دو سال و نیم قبل از معاینه روانپزشکی) تعین نمود و متهم در زمان انجام معاینه از نظر عقلانی قوه تشخیص و تمیز و توانایی تصمیم گیری در امور مالی خود را داشته و حسن و قبح اعمال و رفتار خود را درک می کرده است.مستدعیست … ….بیان گردد. ایا از نظریه واصله پزشکی قانونی که مربوط به زمان معاینه م. ب.. نه زمان قتل می توان در پرونده استفاده کرد و چنانچه قابل استفاده نمی‌باشد. نحوه تشخیص کمال عقل و رشد در زمان وقوع قتل ب. ت. ب. عدم توانایی تصمیم پزشکی برای اظهار نظر چگونه خواهد بود؟ که در پاسخ اظهار داشته اند: ((ن. ب. ا. نظریه شماره 2048045 مورخ 95/3/5 (رئیس پزشکی قانونی مرکز اصفهان) در تایید قسمت اول ماده 91 قانون مجازات اسلامی مبنی بر اینکه اقای ع. م. که مطابق شناسنامه متولد 1374/02/21 و در تاریخ وقوع قتل 1391/05/20 بیش از هفده سال شمسی سن داشته است.حسن و قبح اعمال خود و ماهیت حرمت انجام عمل قتل را درک می کرده است.کفایت مقصود می کند.)) در جلسه رسیدگی مورخ 95/12/23 متهم ارتکاب قتل عمدی را قبول نموده اما اظهار داشته: (یک ضربه به پشت مرحوم وارد نمودم در ان زمان سن من 17 سال بود و نمی دانستم جه عملی انجام می دهم … نمی دانستم نگه داشتن و چاقو زدن خلاف م. ب.. … زیر دیپلم سواد دارم. و انزمان کارگری می کردم … درگیری ما از روی شوخی بود … مرحوم و پسر عمویش زنجیر داشتند … قبل از این حادثه با مرحوم درگیری داشتم که سازش نمودیم و مرتبه سوم منجر به قتل گردید.… تقاضای حلالیت از اولیای دم را خواستارم و از کرده خود پشیمان هستم …) وکیل م. ن. د. مقام دفاع اظهار داشته)):پزشکی قانونی بیان داشته که همه 17 ساله ها مسیول اعمال خود می‌باشند که این نظریه قابل استناد نمی‌باشد. و باید نظریه خود را در خصوص متهم بیان می داشت و اظهار نظر کلی نمی کرد و این موضوع قابل استناد نیست … ابتدا مرحوم درگیری را شروع کرده و طرف مقابل هردو مسلح به اسلحه سرد بوده است.و از این حیث ارجحیت وجود ندارد. … موکل اینجانب صرفا به خاطر دفع خطر از اسلحه سرد استفاده نموده است.توجه به این نکته ضرورت دارد. که متوفی موکل را به زمین کوبیده و در حالی که مسلط به ان بوده به وی سیلی می زده که در حضور عده دیگر ب. ت. ب. وضعیت موکل و سن او و عشایری موجب تحقیر و خشم موکل شده است.که ب. ت. ب. سن و سال خود و شخصیتی که ناشی از تعلق به این است.ازخود بی خود شده و برای دفع خطر به امری متوسل شده که شاید بتوان دفاع مشروع بیان نمود …)) دادگاه با عنایت به مراتب فوق، گزارش مامورین انتظامی، اظهارات م. م. ب. زدن چاقو به مقتول و اینکه ب. غ. از ایشان فرد دیگری چاقو نداشته است.شرح معاینه جسد توسط پزشکی قانونی که علت تامه فوت را شوک هیپوولمی متعاقب بریدگی عروق و احشای سینه در اثر اصابت جسم برنده اعلام نموده، اظهارات سایر متهمین پرونده، صورت جلسه بازسازی صحنه جرم، نظریات پزشکی قانونی در خصوص بررسی سلامت روانی متهم بالاخص نظریه مورخ 95/3/6 که بیان داشته اند: ((نامبرده (ع. م.) در زمان وقوع قتل 91/5/10 حسن و قبح اعمال خود و ماهیت جرم و حرمت انجام قتل را درک می کرده است.)) نظریه مشاور اطفال و سایر اوراق و محتویات پرونده و کیفر خواست صادره از دادسرای عمومی و انقلاب نجف اباد و ضمن رد دفاعیات متهم و وکیل ایشان مبنی بر اینکه عمل متهم دفاع مشروع بوده است.چرا که اولا: هیچ گونه دلیلی بر پیشنهاد عمل غیر اخلاقی از سوی مقتول به متهم وجود ندارد. و به فرض صحت صرف این پیشنهاد خطر و تجاوز قریب الوقوع نمی‌باشد. ثانیا: محل حادثه در پارک و فضای باز بوده و امکان فرار برای متهم وجود داشته ثالثا: با وجود اینکه افراد زیادی در پارک حضور داشته اند امکان استفاده از دیگران و دفع خطر احتمالی وجود داشته است.رابعا: حسب اظهارات متهم قبل از حادثه دو بار وی با مقتول درگیر شده و در مرحله سوم منجر به قتل گردیده وی می توانسته در مراحل اولیه، محل را ترک کند خامسا: اینکه وکیل متهم بیان داشته از روی تعصب متهم از خود بی خود شده و درگیر شده با انجه بیان داشته به دلیل دفاع مشروع درگیر شده قابل جمع نمی‌باشند زیرا در فرض اول که شخص از خود بی خود می‌شود. باید متهم مسلوب الاراده شده باشد. و درفرض دوم (دفاع مشروع) باید با اختیار و اراده اقدام به ایراد جرح نموده باشد. لذا اتهام انتسابی دایر به ارتکاب قتل عمدی مرحوم م. س. از راه اقرار و علم قاضی برای دادگاه محرز و مسلم م. ب..دادگاه با استناد به مواد 160- 164- 172- 211- بند ب ماده 290- 381- 417- 418 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 وی را به قصاص نفس محکوم می نماید.اولیای دم مقتول می‌توانند با قطعیت رای صادره و پس از استیذان از ریاست محترم قوه قضاییه و جری تشریفات قانونی نسبت به اجرای حکم قصاص اقدام نمایند رای صادر شده حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل فرجام خواهی در سازمان* م. ب..ق/ رئیس دادگاه شعبه 1 کیفری 1 *- ن. پ. مستشار شعبه 1 کیفری 1 *-خ. در تاریخ 14 اردیبهشت 1393، حکمی در خصوص اتهام قتل عمد و رابطه نامشروع صادر گردید. متهم به اتهام قتل فردی با چاقو در تاریخ 19 آذر 1390 متواری شد و پس از دو سال دستگیر گردید. بر اساس گزارش پزشکی قانونی، جراحت وارده به ناحیه گردن مقتول منجر به فوت وی گردید. م. د. د. از خود ادعا کرد که در حال دفاع از خود بوده و چاقو را به سمت مقتول پرتاب کرده است. با این حال، دادگاه به دلیل عدم اعتبار دفاعیات متهم و همچنین فرار او، وی را به قصاص نفس محکوم نمود. وکیل ت. م. درخواست تجدیدنظر به دیوان عالی کشور ارائه داد، اما دیوان ب. ت. ب. عدم ارائه مستندات کافی برای نقض رای و با استناد به بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری، رای دادگاه بدوی را تایید کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/02/14 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورتی که متهم راه فرار داشته و می توانسته به وسایل الاسهل فالاسهل تمسک نماید تا از دست مقتول رهایی یابد، اقدام او دفاع مشروع نمی‌باشد. رای خلاصه جریان پرونده در خصوص اتهام آقای م.ج. دایر بر قتل عمدی م.ب. با چاقو و داشتن رابطه نامشروع با خانم ها ….ش. و ن.ک. به این شرح که در تاریخ 19/9/90 وفق گزارش مرجع انتظامی یک مورد چاقو خوردگی برای درگیری واقع شده که عوامل ناجا اعزام که مشاهده می کنند عوامل اورژانس حاضر و در حال مداوا می‌باشند مصدوم به وسیله شئی برنده و تیز از ناحیه گردن زخمی شده است بر اثر شدت جراحات وارده فوت می کند. هویت متوفی م.ب. اعلام می‌شود وفق اظهارات راننده اورژانس مبنی بر این که به اورژانس زنگ زدند یک مورد چاقوخوردگی هست من اعزام شدم دیدم دو نفر مرد کنار مجروح هستند مجروح درون ماشین انداختند گفتند ببر گفتم شما هم بیایید گفتند ما نمی آییم فرار کردند رفتند. دو خانم به اسامی ن.ک. و الف.ش. در تحقیقات اظهار داشته اند که: حوالی ساعت 9 به منزل الف. رفتم در منزل الف.م. دراز کشیده بود پس از نیم ساعت م.ج. به منزل الف. آمد کس دیگری نبود در منزل تعدادی انگشتر م.ج. به م. نشان داد. م.ج. می گفت تعداد انگشترها شش عدد بود. م. می گفت پنج عدد بود که بین آن ها جر و بحث شد که م. گفت برویم بیرون به اتفاق رفتند بیرون متوجه سر و صدا شدیم م.ج. داد می زد م. خودش را زد بیرون رفتیم دیدیم که م.ج. با یک نفر دیگر م. را به سمت بلوار می بردند که نفر دوم را شناختم ولی من ندیدم آیا خودش را زده بود یا کسی دیگر او را زده بود فقط دیدم روی زمین افتاده خانم ش. نیز همین مطالب را بیان کرده است. بنا به گزارش پزشکی قانونی در ناحیه قدام و چپ گردن جراحتی دوکی شکل به طول 5/7 سانتی متر که منجر به پارگی عناصر حیاتی گردن شده مشهود است و علت مرگ نیز همان بریدگی عناصر حیاتی و عوارض ناشی از آن اصابت جسم برنده و نوک تیز و پارگی عروق کاردینه مشترک و اعصاب ناحیه اعلام می‌شود (صفحه 39 و 48 ). از زمان وقوع قتل م.ج. متواری می‌شود پس از دو سال تلاش برای دستگیری وی ایشان را در ملایر شناسایی به مجرد دیدن مامورین از پشت بام ها فرار که مامورین مجبور به تیراندازی هوایی می‌شوند و وی را دستگیر می کنند. تاریخ 30/5/92 آقای ش.ب. پدر مقتول از آقای م.ج. شاکی درخواست رسیدگی دارد مدعی است پسرم مجرد دید متهم م.ج. پس از دستگیری اظهار داشته: حدود دو سال پیش با م.ب. به خاطر یک انگشتر نقره درگیر شدیم و ابتداء م. با چاقو به انتهای بازوی سمت راستم و دست چپم و زانوی چپم چاقو زد به خاطر دفاع از خود بنده به ناچار یک بار با چاقو انداختم که او را بترسانم که مرا نزد نمی دانم چاقو به کجایش خورد قبول دارم که به م. چاقو زدم ولی نمی دانم به کجایش خورد چون با چاقو می زد من هم دفاع کردم خانم ع.ب. مادر مقتول از متهم م.ج. شاکیه و درخواست رسیدگی می‌نماید به وی اتهام قتل عمدی م.ب. تفهیم می‌شود می گوید من قصد قتل ایشان را نداشتم از خودم دفاع کردم (صفحه 87 ). دادسرای ملایر پس از تکمیل تحقیقات مبادرت به صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست می‌نماید پرونده به شعبه اول دادگاه کیفری استان همدان ارجاع می‌شود. این شعبه در تاریخ 17/10/92 با حضور هیات حاکمه و اولیای دم والدین مقتول و متهم م.ج. به همراه وکیل تسخیری خود و نماینده دادستان تشکیل می‌شود ابتداء اولیای دم شکایت خود را بیان و درخواست قصاص می نمایند سپس نماینده دادستان از کیفرخواست دفاع می کند. سپس دادگاه به متهم اتهام قتل عمدی مرحوم م.ب. و رابطه نامشروع تفهیم می کند می گوید در رابطه با معامله انگشتر بحثمان شد آمدم بیرون پشت سر من م. آمد برای من چاقو انداخت یکی به بازو و یکی دیگر به پایم خورد منم یک چاقو به وی انداختم که وی را بترسانم و نمی دانم به کجایش خورد شب بود من چاقو را انداختم نمی دانم به کجای وی اصابت کرد و من نگفتم م. خودش را زده است (جواب اظهارات خانم ها …. و ن.). از متهم سئوال می‌شود شما که مدعی هستید دفاع کرده اید چرا فرار نکردید درحالی که موتور هم داشتید؟ می گوید: من گیج بودم، چرا به گردن وی چاقو زدید می گوید من قصد جای دیگر بدن وی را داشتم که به گردنش خورد سپس وکیل وی در دفاع از متهم لایحه تقدیم می‌نماید. دادگاه از متهم آخرین دفاع را اخذ می‌نماید می گوید رابطه نامشروع نداشتم در مورد قتل باید بگویم از خودم دفاع کردم. دادگاه پس از ختم جلسه دادرسی مبادرت به انشاء رای می‌نماید دادگاه با استدلالی که می‌نماید مشابه دفاع مورد ادعای متهم را رد می کند و با حصول علم و اقاریر متهم در مرجع انتظامی و بازپرسی و دادرسی متهم را به قصاص نفس محکوم می‌نماید که این رای مورد اعتراض پ.غ. به وکالت از متهم م.ج. واقع جهت رسیدگی به دیوان عالی کشور ارسال که به این شعبه ارجاع می‌گردد و این شعبه پس از بررسی به شرح آتی رای صادر می‌نماید. رای شعبه دیوان عالی کشور نظر به محتویات پرونده و کیفیات منعکس در آن در خصوص تجدیدنظرخواهی پ.غ. وکیل تسخیری م.ج. نسبت به رای مذکور چون از سوی وی دلیلی که موجب نقض دادنامه باشد ارائه نگردیده و از حیث رعایت تشریفات دادرسی و مبانی استدلال هم ایراد موثری ملاحظه نمی شود نظر به فرار متهم به مدت حدود دو سال و آموزش های دفاعی در این مدت و اقرار و. م. ب. پرت کردن چاقو به سمت مقتول که نوعا کشنده است و گواهی پزشکی که علت قتل را بریدگی رگ حیاتی (عناصر حیاتی) و عوارض ناشی از آن اعلام کرده این که متهم می گوید چاقو را پرت کردم نمی دانم به کجایش خورد دفاع غیرموجه و برای فرار از مجازات است زیرا اولا ایراد ضرب از سوی مقتول به متهم مورد سئوال و تامل است اگر زخمی شده بود چرا فرار می کند و چرا به پزشکی قانونی مراجعه نمی‌نماید تا برای خود وسیله دفاعی مشروع قرار دهد زدن شاه رگ گردن یک امر عمدی و هدف گیری است نه پرتاب چاقو پرت چاقو بدون هدف چرا باید به شاه رگ بخورد نه به جای دیگر مقتول علی هذا دفاع مشروع نمی تواند باشد و هم چنین متهم راه فرار داشته می توانسته به وسایل الاسهل فالاسهل تمسک نماید فرار را انتخاب کند و از دست مقتول رهایی یابد. علی هذا ایرادی بر رای معترض عنه وارد نمی‌باشد به استناد بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رای تجدیدنظرخواسته تایید می‌گردد. رئیس شعبه بیست و چهارم دیوان عالی کشور - مستشار