عدم تمکین به دلیل سابقه ضرب و جرح زوج

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خواهان آقای ….ش. به طرفیت خوانده خانم ش.ب. به خواسته صدور حکم بر الزام خوانده به مراجعت به زندگی مشترک و تمکین از زوج با عنایت به متن دادخواست تقدیمی و ضمائم آن؛ ن. ب. ا. به‌موجب رونوشت سند نکاحیه شماره ( 11905) رابطه زوجیت فی‬مابین طرفین محرز و مسلم است و خواهان نیز اعلام نموده که خوانده از تاریخ 1393/6/7 محل اقامت را بدون اجازه ترک نموده و حاضر به بازگشت به منزل نمی‌باشد و تقاضای الزام نامبرده به تمکین و بازگشت به منزل راخواستار گردیده و خ. د. پ. اذعان داشته ب. ت. ب. ایراد ضرب و جرح خواهان در منزل امنیت ندارم و دلیل خود را پرونده‌های کیفری به شماره‌های 921058 و 930625 مطرح در شعبه نهم بازپرسی دادسرای بعثت اعلام نموده که دادگاه با ملاحظه پرونده‌های استنادی و گواهی پزشکی قانونی که تواریخ مختلف و به فاصله‌های زیاد منازعه مخاطره آمیز نبوده مضافاً شخص خوانده طی اظهارنامه مورخه 1393/7/3 آمادگی خ. ر. ب. تمکین اعلام نموده و ب. ت. ب. اینکه منزل و اثاثیه بنا به اظهارات طرفین مهیاست و ب. ت. ب. اینکه پس از انعقاد علقه زوجیت تمکین زوجه لازم م. ب. و با عنایت به اینکه اصولاً زن باید در منزلی که شوهر تعیین می‌کند سکنی نماید و خوانده محترمه دلیل مؤثّری بر عدم تمکین خود به دادگاه ارائه ننموده تا مصداق ماده هزار یکصد و پانزده قانون مدنی واقع گردد. بنابراین دادگاه خواسته خ. ر. و. تشخیص داده و مستنداً به مواد ( 1102 -1103 – 1104 - 1114 قانون مذکور) خوانده را به مراجعت به منزل مشترک و حسن معاشرت و تمکین از زوج و خوانده را به ادای وظایف زوجیت ملزم می‌نماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه محترم تجدیدنظر تهران م. ب.. دادرس شعبه 249 دادگاه عمومی خانواده تهران - رستم زاده رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص دادخواست تجدیدنظرخواهی ش.ب. به طرفیت الف.ش. نسبت به دادنامه شماره 1316 مورخ 1393/7/29 در پرونده کلاسه 009250 صادره از شعبه 249 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به‌موجب آن حکم به الزام تمکین زوجه از زوج صادر گردید ن. ب. ا. برابر تحقیقات مددکاری منزل مهیا بوده و اینکه محکومیت ایراد ضرب جزئی بوده لذا ایراد تجدیدنظرخواهی وارد نمی‌باشد زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته بر اساس محتویات پرونده و دلائل و مدارک ابرازی صحیحاً و مطابق مقررات قانونی و خالی از هر گونه اشکال صادر شده و ت. ن. خ. د. ا. م. از رسیدگی دلیل یا مدرک قانع‌کننده و محکمه ‬پسندی که نقض و بی‌اعتباری دادنامه معترض‌عنه را ایجاب نماید ابراز ننموده و لایحه اعتراضیه متضمن جهت موجه نیست و تجدیدنظرخواهی با هیچ‌یک از شقوق ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی مطابقت ندارد لذا دادگاه ادعای ت. ن. خ. را وارد و محمول بر صحت تشخیص نداده دادنامه مورد اعتراض را منطبق با مقررات و اصول دادرسی می‌داند مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد دادخواست تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را عیناً تأیید می‌نماید این رأی قطعی است. مستشاران شعبه40دادگاه تجدیدنظر استان تهران نجفی سواد رودباری - علیخانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی عدم تمکین به دلیل سابقه ضرب و جرح زوج در تاریخ 26 اسفند 1393، دادگاه بدوی به درخواست ی. ا. ط. دعوا حکمی صادر کرد که بر اساس آن، طرف مقابل را به تمکین و بازگشت به زندگی مشترک ملزم نمود. در این راستا، طرف خواهان ادعا کرد که طرف مقابل از تاریخ 7 شهریور 1393 بدون اجازه محل اقامت را ترک کرده و تمایلی به بازگشت ندارد. طرف مقابل در دفاعیات خود به ایراد ضرب و جرح از سوی خواهان اشاره کرده و عدم امنیت خود را بر اساس پرونده‌های کیفری اعلام نمود. <br>پس از بررسی مدارک و مستندات موجود، از جمله گواهی پزشکی قانونی و اظهارنامه‌ای که از سوی طرف مقابل مبنی بر آمادگی برای تمکین ارائه شده بود، دادگاه به این نتیجه رسید که تمکین ضروری است و دلایل قانع‌کننده‌ای از سوی طرف مقابل ارائه نشده است. بنابراین، دادگاه خواسته خ. ر. و. دانسته و بر اساس مواد 1102، 1103، 1104 و 1114 قانون مدنی، طرف مقابل را به بازگشت به منزل مشترک و تمکین ملزم نمود. رای صادره قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر تهران بود.<br>در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی درخواست تجدیدنظر، بر اساس تحقیقات مددکاری و عدم ارائه دلیل قانع‌کننده از سوی طرف مقابل، دادنامه بدوی را صحیح و مطابق با مقررات قانونی تشخیص داد و ضمن رد درخواست تجدیدنظر، رای بدوی را تایید نمود. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/12/26 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: وجود پرونده های محکومیت زوج به اتهام ایراد ضرب و جرح های جزئی نسبت به زوجه با فاصله های زمانی زیاد، برای زوجه مظنه و خوف ضرر بدنی ایجاد نمی کند و دلیل موجهی برای عدم تمکین وی نیست. در خصوص دادخواست خواهان آقای ….ش. به طرفیت خوانده خانم ش.ب. به خواسته صدور حکم بر الزام خوانده به مراجعت به زندگی مشترک و تمکین از زوج با عنایت به متن دادخواست تقدیمی و ضمائم آن؛ ن. ب. ا. به‌موجب رونوشت سند نکاحیه شماره ( 11905 ) رابطه زوجیت فی‌مابین طرفین محرز و مسلم است و خواهان نیز اعلام نموده که خوانده از تاریخ 1393/06/07 محل اقامت را بدون اجازه ترک نموده و حاضر به بازگشت به منزل نمی‌باشد و تقاضای الزام نامبرده به تمکین و بازگشت به منزل راخواستار گردیده و خ. د. پ. اذعان داشته ب. ت. ب. ایراد ضرب و جرح خواهان در منزل امنیت ندارم و دلیل خود را پرونده‌های کیفری به شماره‌های 921058 و 930625 مطرح در شعبه نهم بازپرسی دادسرای بعثت اعلام نموده که دادگاه با ملاحظه پرونده‌های استنادی و گواهی پزشکی قانونی که تواریخ مختلف و به فاصله‌های زیاد منازعه مخاطره آمیز نبوده مضافا شخص خوانده طی اظهارنامه مورخه 1393/07/03 آمادگی خ. ر. ب. تمکین اعلام نموده و ب. ت. ب. اینکه منزل و اثاثیه بنا به اظهارات طرفین مهیاست و ب. ت. ب. اینکه پس از انعقاد علقه زوجیت تمکین زوجه لازم م. ب. و با عنایت به اینکه اصولا زن باید در منزلی که شوهر تعیین می‌کند سکنی نماید و خوانده محترمه دلیل موثّری بر عدم تمکین خود به دادگاه ارائه ننموده تا مصداق ماده هزار یکصد و پانزده قانون مدنی واقع گردد. بنابراین دادگاه خواسته خ. ر. و. تشخیص داده و مستندا به مواد ( 1102 - 1103 - 1104 - 1114 قانون مذکور) خوانده را به مراجعت به منزل مشترک و حسن معاشرت و تمکین از زوج و خوانده را به ادای وظایف زوجیت ملزم می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه محترم تجدیدنظر تهران م. ب.. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده تهران - رستم زاده رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص دادخواست تجدیدنظرخواهی ش.ب. به طرفیت الف.ش. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1393/07/29 در پرونده کلاسه --- صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به‌موجب آن حکم به الزام تمکین زوجه از زوج صادر گردید ن. ب. ا. برابر تحقیقات مددکاری منزل مهیا بوده و اینکه محکومیت ایراد ضرب جزئی بوده لذا ایراد تجدیدنظرخواهی وارد نمی‌باشد زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته بر اساس محتویات پرونده و دلائل و مدارک ابرازی صحیحا و مطابق مقررات قانونی و خالی از هر گونه اشکال صادر شده و ت. ن. خ. د. ا. م. از رسیدگی دلیل یا مدرک قانع‌کننده و محکمه ‌پسندی که نقض و بی‌اعتباری دادنامه معترض‌عنه را ایجاب نماید ابراز ننموده و لایحه اعتراضیه متضمن جهت موجه نیست و تجدیدنظرخواهی با هیچ‌یک از شقوق ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی مطابقت ندارد لذا دادگاه ادعای ت. ن. خ. را وارد و محمول بر صحت تشخیص نداده دادنامه مورد اعتراض را منطبق با مقررات و اصول دادرسی می‌داند مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد دادخواست تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را عینا تایید می‌نماید این رای قطعی است. مستشاران شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران