عمل نوعاً کشنده در قتل عمد

رأی خلاصه جریان پرونده ه.الف. با اصابت گلوله به ران چپ، فوت می کند. احد از همراهان مقتول به نام م.الف.، که با وی نسبت دارد، خ. ر. ب. پاسگاه معرفی می کند. س.ص. نیز مورد بازجویی قرار می گیرد. وی نفر دوم همراه مقتول بوده است. م. در اولین بازجویی می گوید: س. با من تماس گرفت که کوه برویم. یک قبضه کلاش و برنو در دست س. و ه. بود. شب را داخل غاری سپری کردیم و هیچ مشکلی نداشتیم. صبح روز بعد به قصد شکار به ارتفاعات رفتیم. نهار را صرف کردیم. می خواستیم برگردیم، من و ه. از س. جدا شده بودیم. س. برنو داشت، ه. اسلحه و گلوله را زمین گذاشت که استراحت کند. س. پایین آمد، اسلحه کلاش را برداشت. 5ـ6 متر فاصله گرفت، مسلح کرد. قیافه وحشتناک به خود گرفت. شلیک کرد. دیدم ه. از پای چپ مجروح شد. خونریزی داشت. ه. گفت، نگو به طرف وی شلیک کردم. بگو گلوله توی آتش انداختیم، منفجر شد. س. اما روایت را به گونه ای دیگر نقل کرده است. وی گفته: قبول دارم با اسلحه کلاشینکف به ران وی شلیک کردم. شنبه اسلحه کلاش روی زمین بود. آن را برداشتم، از ضامن خارج کردم. دستم روی ماشه رفت و یک مرتبه شروع به تیراندازی کرد. در این هنگام متوجه ه. شدم که داد و بی داد می کرد. به سمت او دویدیم. خون می آمد. با دستمال پای او را بستیم. 300 تا 400 متر آمدیم که ه. فوت کرد. (ص 23) برای بار دوم، پسر عموی مقتول گفته است: «... اسلحه را از ضامن خارج کرد و مسلح کرد و به طرف ه. نشانه گرفت. هر چه خواهش کردم، فایده نداشت. یک دفعه صدای شلیک بلند شد. تیری را به ران ه. اصابت کرد.»; مجدداً س. گفته است: تفنگ را روی پاهای خودم قرار داده بودم. ضامن سلاح را خارج کرد. ناگهان انگشتم روی ماشه کشیدم. سلاح روی رگبار بود. دیدم تیری به ه. اصابت کرد. اختلاف و خصومتی نداشتیم. هیچ قصدی نداشتم، تهدید به مرگ شوخی بود. مشروبات الکلی را در منزل تهیه کردم. وی مجدداً گفته است: هیچ خصومتی نداشتیم. من گلنگدن را نکشیده بودم. من آن را [از] ضامن خارج، دستم را روی ماشه گذاشتم، تیراندازی کردم. یک مرتبه تیر به ران ه. خورد. اولیاءدم تقاضای قصاص کرده اند و گواهی حصر وراثت ارائه کرده اند. سرانجام با کیفرخواست برای س.ص.، به اتهام قتل عمدی، حمل و نگهداری یک قبضه اسلحه، 87 عدد فشنگ و چهار لیتر مشروبات به دادگاه آمده است. م. در دادگاه گفته است: اسلحه را از ضامن خارج کرد و مسلح کرد. هر چه قسم دادم، یک دفعه اسلحه را به طرف ه. نشانه گرفت و یک دفعه صدای شلیک آمد. دیدم به ناحیه ران پسرعمویم زده، قصد کشتن او را داشت. وی اختلاف بر سر خرید یک مرغ داری و خواستگاری مشترک قاتل و مقتول از یک دختر را دلیل این اقدام قلمداد کرده است. (ص 90 الی 92) پزشکی قانونی گفته است: ب. ت. ب. محل اصابت گلوله (ران چپ)، فعل ارتکابی نوعاً کشنده نمی باشد. عدم اقدام به موقع درمانی و خونریزی شدید، موجب مرگ نام برده شده است. متهم باز هم گفته است: من نزدیک سه متر فاصله داشتم. گفتم مسخره نکنید و گفتم الان رگبار آسمانی می کنم تا شکارها فرار کند. نمی دانم چطور دستم روی ماشه رفت، شلیک شد. گلوله به ترک سنگ زد، از ترک رد شد، به او خورد. باورم نمی شد. ر.الف. گفته: از دختر من خواستگاری نشده. س. در جریان شلیک به تراس برق نقشی نداشت. الف. هم گفته است: در جریان خواستگاری نبودم. مسعود مجدداً گفته است: اسلحه را به طرف ما گرفت و به طرف ه. شلیک کرد. (ص 134) پزشکی قانونی مجدداً گفته است: جرح یاد شده در فرد مذکور کشنده بوده؛ لیکن به طور کلی جراحات ایجاد شده توسط گلوله به اندام تحتانی، نوعاً کشنده نمی باشد. متهم در 09/03/90 گفته است: از دستم در رفت، باور نکردم، تیر در رفته است. با اسلحه، بازی می کردم. سپس دادگاه ختم رسیدگی را اعلام، با تکیه بر این دلایل، حکم به قصاص س.ص. فرزند ر. داده است. 1ـ اقرار به شلیک از سوی متهم؛ 2ـ تطابق نظر کارشناس با اقاریر؛ 3ـ تطابق نظریه پزشکی با اقاریر جانی؛ 4ـ داشتن انگیزه کافی از سوی متهم ب. ت. ب. خواستگاری مشترک و قضیه مرغ داری؛ 5ـ غیر از متهم، کسی در معرض اتهام نیست، و ادعای عدم قصد فعل، مردود است. چون متهم از قربانی کینه داشته؛ 6ـ از خندیدن وی عصبانی شده؛ 7ـ فقط به سوی مقتول شلیک کرد؛ 8ـ اقرار به شلیک دارد؛ 9ـ به همراه خود گفته، بگوید گلوله از آتش پریده؛ 10ـ نحوه اصابت، افاده عمد می کند؛ 11ـ اصل بر عمد بودن است؛ 12ـ نظریه پزشکی قانونی، قابل قبول نیست. چون دیر رساندن را کشنده می دانست. ب. ت. ب. مسافت دور محل از بیمارستان، این عمل،کشنده است و مدیر کل پزشکی هم گفته است: با در نظر گرفتن بعد مسافت، نوعاً کشنده است. فلذا با این دلایل، قتل عمد است و متهم را محکوم به قصاص نفس از جهت قتل و یک سال حبس، 74 ضربه شلاق پنج برابر بهای شراب، جزای نقدی بابت نگهداری مشروب کرده است و رأی را قابل تجدیدنظرخواهی دانسته. م. ع. د. لایحه اعتراضی خود گفته است: م.الف. پسرعموی مقتول بود. طرف او را گرفت. خصومتی نداشتم، اگر خصومت داشتم، به مغز وی شلیک می کردم. گلوله به تخته سنگ خورد، کمانه کرد، به پای ه. خورد. شراب هم متعلق به من نبود. تقاضای نقض دادنامه را دارم.هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور، اجمالاً «مبنی بر نقض حکم قصاص و تأیید حکم و نگهداری مشروب نسبت به دادنامه شماره 9009978326000065 ـ 23/05/1390 تجدیدنظرخواسته»; مشاوره نموده، ختم رسیدگی را اعلام، چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور اعتراض آقای س.ص. فرزند ر. به دادنامه 9009978326000065 ـ 23/05/1390 صادره از شعبه اول دادگاه کیفری استان ، که طی آن نام برده به اتهام قتل آقای ه.الف. به قصاص محکوم شده است، وارد است و دادنامه قابل تأیید نیست. چون پزشکی قانونی به صراحت اعلام کرده است که فعل صادره از متهم نوعاً کشنده نیست. دلایل استنادی برای اثبات وجود کینه ب. ت. ب. گذشت زمان تعهد به و ب. ت. ب. اینکه یک شب را تا بعدازظهر روز بعد متهم و مقتول با هم بوده اند و بهترین فرصت را متهم در شب که در غار خوابیده اند، در اختیار داشته است تا چنانچه قصد کشتن داشت، وی را بکشد و ب. ت. ب. اظهارات بی شائبه متهم، قابل اثبات نیست. همه محتویات پرونده نشان می دهد که قصد کشتن نداشته است. فعل نیز به ذاته نوعاً کشنده نبوده است، انتساب قتل عمد به متهم فاقد دلیل است. رأی در این قسمت به استناد بند 4 شق ب م 265 ق.آ.د.ک، نقض، جهت رسیدگی به شعبه هم عرض ارجاع می گردد. رأی در قسمت مربوط به مشروب تأیید می گردد. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 13 دیوان عالی کشور ـ عضو معاون باغانی ـ یساقی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی عمل نوعاً کشنده در قتل عمد در تاریخ 6 دی 1391، دیوان عالی کشور به پرونده‌ای رسیدگی نمود که در آن متهم به اتهام قتل عمد و نگهداری مشروبات الکلی تحت تعقیب قرار داشت. مقتول به دلیل اصابت گلوله به ناحیه ران چپ جان باخته و اظهارات شاهدان و متهم به تناقضاتی در خصوص نحوه شلیک و انگیزه متهم اشاره داشت. اولیاءدم خواستار قصاص شدند و پزشکی قانونی اعلام کرد که جراحت به خودی خود کشنده نبوده و مرگ به دلیل عدم اقدام درمانی به موقع رخ داده است. در دادگاه، متهم به شلیک اعتراف کرد، اما ادعا نمود که قصد کشتن نداشته و شلیک به صورت تصادفی انجام شده است. دادگاه بدوی، متهم را به قصاص و مجازات‌های دیگری محکوم کرد. در مرحله تجدیدنظر، دیوان عالی کشور با استناد به نظریه پزشکی قانونی و عدم وجود دلایل کافی برای اثبات عمد در قتل، حکم قصاص را نقض و پرونده را به شعبه هم عرض ارجاع داد، در حالی که حکم مربوط به نگهداری مشروبات الکلی تایید گردید. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/10/06 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: شلیک با سلاح به پا عمل نوعا کشنده نیست. رای خلاصه جریان پرونده ه.الف. با اصابت گلوله به ران چپ، فوت می کند. احد از همراهان مقتول به نام م.الف.، که با وی نسبت دارد، خ. ر. ب. پاسگاه معرفی می کند. س.ص. نیز مورد بازجویی قرار می‌گیرد. وی نفر دوم همراه مقتول بوده است. م. در اولین بازجویی می گوید: س. با من تماس گرفت که کوه برویم. یک قبضه کلاش و برنو در دست س. و ه. بود. شب را داخل غاری سپری کردیم و هیچ مشکلی نداشتیم. صبح روز بعد به قصد شکار به ارتفاعات رفتیم. نهار را صرف کردیم. می خواستیم برگردیم، من و ه. از س. جدا شده بودیم. س. برنو داشت، ه. اسلحه و گلوله را زمین گذاشت که استراحت کند. س. پآیین آمد، اسلحه کلاش را برداشت. 5 - 6 متر فاصله گرفت، مسلح کرد. قیافه وحشتناک به خود گرفت. شلیک کرد. دیدم ه. از پای چپ مجروح شد. خونریزی داشت. ه. گفت، نگو به طرف وی شلیک کردم. بگو گلوله توی آتش انداختیم، منفجر شد. س. اما روایت را به گونه ای دیگر نقل کرده است. وی گفته: قبول دارم با اسلحه کلاشینکف به ران وی شلیک کردم. شنبه اسلحه کلاش روی زمین بود. آن را برداشتم، از ضامن خارج کردم. دستم روی ماشه رفت و یک مرتبه شروع به تیراندازی کرد. در این هنگام متوجه ه. شدم که داد و بی داد می کرد. به سمت او دویدیم. خون می آمد. با دستمال پای او را بستیم. 300 تا 400 متر آمدیم که ه. فوت کرد. (ص 23 ) برای بار دوم، پسر عموی مقتول گفته است: «... اسلحه را از ضامن خارج کرد و مسلح کرد و به طرف ه. نشانه گرفت. هر چه خواهش کردم، فایده نداشت. یک دفعه صدای شلیک بلند شد. تیری را به ران ه. اصابت کرد.»; مجددا س. گفته است: تفنگ را روی پاهای خودم قرار داده بودم. ضامن سلاح را خارج کرد. ناگهان انگشتم روی ماشه کشیدم. سلاح روی رگبار بود. دیدم تیری به ه. اصابت کرد. اختلاف و خصومتی نداشتیم. هیچ قصدی نداشتم، تهدید به مرگ شوخی بود. مشروبات الکلی را در منزل تهیه کردم. وی مجددا گفته است: هیچ خصومتی نداشتیم. من گلنگدن را نکشیده بودم. من آن را [از] ضامن خارج، دستم را روی ماشه گذاشتم، تیراندازی کردم. یک مرتبه تیر به ران ه. خورد. اولیاءدم تقاضای قصاص کرده اند و گواهی حصر وراثت ارائه کرده اند. سرانجام با کیفرخواست برای س.ص.، به اتهام قتل عمدی، حمل و نگهداری یک قبضه اسلحه، 87 عدد فشنگ و چهار لیتر مشروبات به دادگاه آمده است. م. در دادگاه گفته است: اسلحه را از ضامن خارج کرد و مسلح کرد. هر چه قسم دادم، یک دفعه اسلحه را به طرف ه. نشانه گرفت و یک دفعه صدای شلیک آمد. دیدم به ناحیه ران پسرعمویم زده، قصد کشتن او را داشت. وی اختلاف بر سر خرید یک مرغ داری و خواستگاری مشترک قاتل و مقتول از یک دختر را دلیل این اقدام قلمداد کرده است. (ص 90 الی 92 ) پزشکی قانونی گفته است: ب. ت. ب. محل اصابت گلوله (ران چپ)، فعل ارتکابی نوعا کشنده نمی‌باشد. عدم اقدام به موقع درمانی و خونریزی شدید، موجب مرگ نام برده شده است. متهم باز هم گفته است: من نزدیک سه متر فاصله داشتم. گفتم مسخره نکنید و گفتم الان رگبار آسمانی می کنم تا شکارها فرار کند. نمی دانم چطور دستم روی ماشه رفت، شلیک شد. گلوله به ترک سنگ زد، از ترک رد شد، به او خورد. باورم نمی شد. ر.الف. گفته: از دختر من خواستگاری نشده. س. در جریان شلیک به تراس برق نقشی نداشت. الف. هم گفته است: در جریان خواستگاری نبودم. مسعود مجددا گفته است: اسلحه را به طرف ما گرفت و به طرف ه. شلیک کرد. (ص 134 ) پزشکی قانونی مجددا گفته است: جرح یاد شده در فرد مذکور کشنده بوده؛ لیکن به طور کلی جراحات ایجاد شده توسط گلوله به اندام تحتانی، نوعا کشنده نمی‌باشد. متهم در 09/03/90 گفته است: از دستم در رفت، باور نکردم، تیر در رفته است. با اسلحه، بازی می کردم. سپس دادگاه ختم رسیدگی را اعلام، با تکیه بر این دلایل، حکم به قصاص س.ص. فرزند ر. داده است. 1 - اقرار به شلیک از سوی متهم؛ 2 - تطابق نظر کارشناس با اقاریر؛ 3 - تطابق نظریه پزشکی با اقاریر جانی؛ 4 - داشتن انگیزه کافی از سوی متهم ب. ت. ب. خواستگاری مشترک و قضیه مرغ داری؛ 5 - غیر از متهم، کسی در معرض اتهام نیست، و ادعای عدم قصد فعل، مردود است. چون متهم از قربانی کینه داشته؛ 6 - از خندیدن وی عصبانی شده؛ 7 - فقط به سوی مقتول شلیک کرد؛ 8 - اقرار به شلیک دارد؛ 9 - به همراه خود گفته، بگوید گلوله از آتش پریده؛ 10 - نحوه اصابت، افاده عمد می کند؛ 11 - اصل بر عمد بودن است؛ 12 - نظریه پزشکی قانونی، قابل قبول نیست. چون دیر رساندن را کشنده می دانست. ب. ت. ب. مسافت دور محل از بیمارستان، این عمل،کشنده است و مدیر کل پزشکی هم گفته است: با در نظر گرفتن بعد مسافت، نوعا کشنده است. فلذا با این دلایل، قتل عمد است و متهم را محکوم به قصاص نفس از جهت قتل و یک سال حبس، 74 ضربه شلاق پنج برابر بهای شراب، جزای نقدی بابت نگهداری مشروب کرده است و رای را قابل تجدیدنظرخواهی دانسته. م. ع. د. لایحه اعتراضی خود گفته است: م.الف. پسرعموی مقتول بود. طرف او را گرفت. خصومتی نداشتم، اگر خصومت داشتم، به مغز وی شلیک می کردم. گلوله به تخته سنگ خورد، کمانه کرد، به پای ه. خورد. شراب هم متعلق به من نبود. تقاضای نقض دادنامه را دارم.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور، اجمالا «مبنی بر نقض حکم قصاص و تایید حکم و نگهداری مشروب نسبت به دادنامه شماره --- - 1390/05/23 تجدیدنظرخواسته»; مشاوره نموده، ختم رسیدگی را اعلام، چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور اعتراض آقای س.ص. فرزند ر. به دادنامه --- - 1390/05/23 صادره از شعبه اول دادگاه کیفری استان، که طی آن نام برده به اتهام قتل آقای ه.الف. به قصاص محکوم شده است، وارد است و دادنامه قابل تایید نیست. چون پزشکی قانونی به صراحت اعلام کرده است که فعل صادره از متهم نوعا کشنده نیست. دلایل استنادی برای اثبات وجود کینه ب. ت. ب. گذشت زمان تعهد به و ب. ت. ب. اینکه یک شب را تا بعدازظهر روز بعد متهم و مقتول با هم بوده اند و بهترین فرصت را متهم در شب که در غار خوابیده اند، در اختیار داشته است تا چنانچه قصد کشتن داشت، وی را بکشد و ب. ت. ب. اظهارات بی شائبه متهم، قابل اثبات نیست. همه محتویات پرونده نشان می دهد که قصد کشتن نداشته است. فعل نیز به ذاته نوعا کشنده نبوده است، انتساب قتل عمد به متهم فاقد دلیل است. رای در این قسمت به استناد بند 4 شق ب م 265 ق.آ.د.ک، نقض، جهت رسیدگی به شعبه هم عرض ارجاع می‌گردد. رای در قسمت مربوط به مشروب تایید می‌گردد. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - عضو معاون موضوع این پرونده به قتل عمدی فردی و همچنین حمل و نگهداری سلاح غیرمجاز مربوط می‌شود. اولیای دم درخواست قصاص متهم به قتل را مطرح کرده‌اند. اظهارات برادر مقتول حاکی از آن است که متهم به برادرش شلیک کرده است و متهم نیز به ارتکاب قتل به دلیل مزاحمت‌های مقتول برای همسرش اقرار کرده است. مستندات پرونده شامل گزارش‌های پزشکی قانونی، اظهارات شهود و اقرارهای متهم م. ب.. دفاعیات متهم بر عدم قصد قتل و تلاش برای ترساندن مقتول استوار است. دادگاه با استناد به مواد 290، 301 و 380 قانون مجازات اسلامی و شواهد موجود، اتهام قتل عمدی را محرز دانسته و حکم به قصاص نفس متهم صادر کرده است. همچنین، متهم به تحمل 6 ماه حبس تعزیری به دلیل حمل سلاح غیرمجاز محکوم گردیده است. رای صادره ظرف 20 روز پس از ابلاغ، قابل فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور م. ب.. مطابق صورتجلسه اولین صفحه پرونده که توسط ماموران *در تاریخ 1400/02/01 تنظیم شده است.شخصی به هویت ح. ا. ک. در ساعت 20:40 به پاسگاه مراجعه و اظهار داشته است.ص. ک. توسط دایی اش به نام و. ط. با اسلحه پران به قتل رسیده است. اکیپ گشت جهت بررسی صحت وسقم موضوع به *ک. خ. اعزام در مسیر خاکی یک دستگاه موتورسیکلت با پلاک شخصی مشاهده و سمت راست خاکی جنازه یک نفر حدودا سی ساله که مشخصات توسط پدرش اعلام شد به هویت ص. ک. فرزند ح. ا. به روی زمین افتاده بود از ناحیه پشت سر و مغز مورد اصابت گلوله قرار گرفته و برادر وی به هویت م. ک. کنار جنازه ایستاده بود اظهاراتی بدین نحو داشته من م. ک. و برادرم ص. ک. جهت صرف شام به منزل دایی ام دعوت شدیم انجا رفتیم تا اختلافات اخیر حل وفصل شود. که در مسیر رفتن مواجه شدیم بایک دستگاه پژو پارس به رانندگی ف. ا. ک. و سرنشینی و. ط. که با اسلحه پران اقدام به شلیک به سر برادرم ص. ک. نمود برادرم افتاده و ف. ا. نیز با شمشیر به سر بنده م. ک. زد و فرار کردند. اقدامات لازم در جهت حفظ دلایل و صحنه معاینه و عکس برداری و نمونه برداری و جسد تحویل پزشکی قانونی شده و با مراجعه ماموران در معیت برادر مقتول به نام م. ک. و محل عشایری سکونتگاه متهم به قتل مشخص شد اقدام به خالی کردن چادر و منزل و احشام خود نموده و از قبل برنامه ریزی قتل توسط و. ط. انجام گرفته بوده دستورات مفصل بازپرس در صفحه ی 13 و 14 پیوست م. ب.. نظر کارشناس اسلحه و مهمات به شرح صفحه 36 اعلام شده و گفته است.مقتول از قسمت خلفی فوقانی سر مورد اصابت یک گلوله سلاح شکاری قرار گرفته و باعث متلاشی شدن جمجمه شده اسلحه کالیبر 12 داشته وبا فاصله بیش از 3 متر و کمتر از 10 متر از مسیر عقب به جلو و کمی از راست به چپ بوده است. با پیگیری و تلاش ماموران انتظامی اداره اطلاعات جنایی و با حضور اکیپی از پرسنل اگاهی متهم در *دستگیر شده است.در اولین بازجویی در پلیس اگاهی به قتل خواهرزاده اش اقرار و بیان داشته (صفحه 55): برای همسرم ایجاد مزاحمت می کرد و زمانی که خودم منزل نبودم وی به منزل ما می امد و همسرم را اذیت می کرد. برگ گزارش معاینه جسد در صفحه 56 ضمیمه بوده و علت مرگ تخریب نسج مغز و مخچه متعاقب خرد شدگی جمجمه در اثر اصابت جسم سخت پرتابه ای (گلوله) در تاریخ 1400/04/12 به شرح صفحه 60 پرونده اتهام مباشرت در قتل عمدی مرحوم ص. ک. و حمل و نگهداری قبضه سلاح شکاری پران غیرمجاز به متهم و. ط. تفهیم که اتهام را قبول داشته است.و با قرار بازداشت موقت به مدت یک هفته در بازداشتگاه قانونی پلیس اگاهی تحت نظر بوده است. ح. ا. ک. به عنوان پدر مقتول به شرح صفحه 66 از متهم به قتل فرزند ش شکایت کرده است. مواجهه حضوری و شرح صفحات 78 و 77 در راستای دستور بازپرس محترم در محل شعبه قتل اداره مبارزه با جرایم جنایی پلیس اگاهی فی مابین م. ک. ک. خ. برادر مقتول و ف. ا. ط. گ. و س. ط. گ. و متهم و. ط. گ. برگزار که و. ط. اظهار داشت من با تراکتور تنهایی به ان محل رفته ام، مرتکب قتل شده ام. ف. ا. ط. گفته است.من ان روز در *داخل دکه گل فروشی بودم. متهم و. ط. که برای بازسازی صحنه قتل به محل وقوع قتل برده شده بیان داشته در روز حادثه من در حال اب بردن با تراکتور برای گوسفندانم بودم که مرحوم ص. و برادرش م. جلوی مرا گرفتند و دنبالم کردن و از بالای تراکتور به سمت ص. شلیک کردم. بازسازی صحنه در یک حلقه سی دی ضمیمه صفحه 83 پرونده انجام شده است. گواهی حصر وراثت مرحوم ص. ک. و شرح صفحه 116 ضمیمه م. ب.. زوجه، والدین و دو فرزند ش اولیای دم وی می‌باشند. حسب استعلام بازپرس پرونده و پاسخ پزشک معاین پزشکی قانونی، جراحات غیر کشنده در پیکر متوفی وجود نداشت و علت مرگ هم تخریب نسج مغز و مخچه متعاقب خردشدگی استخوان جمجمه در اثر اصابت جسم سخت پرتابه ای (گلوله ساچمه ای) م. ب.. و جراحات وارده به سر کشنده و موجب مرگ شده است. به شرح صفحه 128 حسب اعلام کمیسیون پزشکی قانونی استان *(صفحه 128) اختلال عمده روانپزشکی که رافع مسئولیت کیفری باشد. و جنون حین ارتکاب جرم نیز محرز نشده است. اتهام مجددا به شرح صفحه 132 به متهم تفهیم، که اظهار داشته است.قبول دارم. اتهام ف. ا. ط. دائر بر مباشرت در ایراد جرح عمدی با سلاح سرد نسبت به م. ک. خ. تفهیم و اخرین دفاع وی نیز اخذ با قرار قبولی کفالت ازاد و البته گفته است.اتهام را به هیچ وجه قبول ندارم. به شرح صفحه 175 ح. ا. ک. ک. خ. ب. ت. ب. اینکه (وراث مقتول، فرزند انش) صغیر هستند، به ولایت از این دو و اصالتا از جانب خود تقاضای قصاص نموده است. النهایه قرار نهایی دادسرا در خصوص متهمین 1- و. ط. 2- ف. ا. ط. به شرح صفحات 187- 185 صادر و مطابق کیفرخواست شماره *برای متهم ولی ت. متهم به مباشرت در قتل عمدی مرحوم ص. ک. و حمل و نگهداری یک قبضه سلاح شکاری پران غیرمجاز تقاضای کیفر شده است. پرونده پس از ارجاع به این شعبه توسط معاون محترم قضایی رئیس کل اقدامات دفتری در راستای اعمال مواد 384٫387٫388٫389 قانون ایین دادرسی کیفری از ناحیه دفتر انجام و هیچ گونه اعتراض و ایرادی واصل نشده است. گزارش پرونده به طور مفصل و مبسوط در صفحات 200 198 توسط مستشار محترم دادگاه تهیه و قرائت شد. وقت رسیدگی برای 1401/05/03 تعیین و طرفین و نماینده دادستان و وکلای ان ها دعوت به حضور در جلسه رسیدگی شدند در تاریخ مقرر با حضور طرفین، نماینده دادستان کیفرخواست را قرائت اولیای دم و وکلا وی شکایت خود را مطرح و تقاضای قصاص متهم را به عوض قتل مرحوم (ص. ک. ک. خ.) نمودند سپس اتهامات انتسابی به همراه دلایل احصایی به متهم تفهیم که نسبت به ارتکاب بزه اقرار صریح داشتند دادگاه پس از اخذ دفاع و اخرین دفاع متهم و وکیل وی ضمن اعلام ختم رسیدگی به شرح اتی مبادرت به صدور رای می نماید. در خصوص اتهام اقای و. ط. گ.، ایرانی، متاهل، شیعه، اهل *، بازداشت با قرار بازداشت موقت با وکالت تسخیری ا. پ. دائر بر مباشرت در قتل عمدی و عدوانی مرحوم ص. ک. ک. خ. فرزند ح. ا. با سلاح گرم شکاری پران و همچنین مباشرت در حمل و نگهداری یک قبضه سلاح شکاری غیرمجاز غیر مکشوفه دادگاه توجها به جمیع اوراق و محتویات پرونده و با مداقه در شرح گردشکار تقدیمی و کیفرخواست *تاریخ 1400/12/16 صادره از دادستانی عمومی و انقلاب مرکز استان *و اینکه اولا: احراز اصل وقوع قتل مرحوم ص. ک. با سلاح ساچمه ای که پزشکی قانونی علت تامه فوت را تخریب نسج مغز و مخچه متعاقب خرد شدگی استخوان جمجمه در اثر اصابت جسم سخت پرتابه ای (گلوله ساچمه ای) عنوان نموده و کلیه جراحات وارده به سر را کشنده و موجب مرگ دانسته است.متعاقب این امر کارشناس سلاح مهمات علت فوت مقتول را اصابت یک گلوله سلاح شکاری ساچمه زنی کالیبر 12 میلیمتری که باعث متلاشی شدن جمجمه و محتویات مغز شده و سوراخ ورودی و خروجی گلوله درهم ادغام گردیده دانسته و اینکه مقتول در فاصله بیش از 3 متر و کمتر از 10 متر و از مسیر عقب به جلو و کمی از راست به چپ مورد هدف قرار گرفته است. ثانیا: مشاهدات و اظهارات برادر مقتول به نام م. ک. مبنی براینکه برادرم با سلاح پران توسط و. ط. مورد هدف قرار گرفت. و ایضا اظهارات ف. ا. ط. برادر متهم در لایحه ای که به بازپرسی در صفحه 133 پرونده ارائه داده و در ان بیان داشته که خواهرزاده ام به نام ص. ک. توسط برادرم و. ط. در *به قتل رسیده است. متهم از بدو دستگیری و اخذ اظهارات در صفحه 53 سپس نزد بازپرس از صفحات 62٫61٫60 در جلسه اخرین دفاع در صفحه 133 پرونده به صراحت با ذکر جزییات به چگونگی به قتل رساندن خواهرزاده اش به نام ص. ک. اقرار داشته و در جلسه رسیدگی 1401/05/03 نیز با صراحت در پاسخ تفهیم اتهامی دادگاه اظهار داشته اتهامات وارده را قبول دارم. یک تیر با سلاح پران به مقتول زدم من و خانواده ام را اذیت می کرد چند بار به وی گفتم جلو نیا اما او در ان روز جلو امد و با فاصله 3- 4 متری به سمت وی شلیک کردم خواستم او را بترسانم و قصد قتل نداشتم خواستم به سمت پای او نشانه گیری کنم در ان لحظه هم زمان به زمین نشست که تیر به داخل سرش اصابت کرد با اراده و اختیار شلیک کردم و می دانستم که سلاح کشنده است.اما نمی دانستم که او را می کشم که این اقاریر صریح، بی شایبه و مقرون به واقع در راستای اعمال مواد 164٫168٫170٫172 قانون مجازات اسلامی و منطبق با ماده 360 قانون ایین دادرسی کیفری صورت گرفته و دادگاه را بی نیاز از هرگونه احصای ادله دیگر می کند. ازانجاکه متهم با انجام فعل مثبت مادی (شلیک با سلاح گرم) با علم و اگاهی به کشنده بودن رفتار خود به سمت انسان محقون و الدم نشانه گیری و موضع اصابت نیز مغز و جمجمه مقتول بوده است.که از فاصله نزدیک و در هوای روشن و با اختیار و اراده بر انجام فعل ارتکابی و اگاهانه و با علم به کشنده بودن رفتار مجرمانه و عمد در رفتار و توجه و اگاهی به کشنده بودن سلاح مورد استفاده و نهایتا قصد فعل نوعا کشنده و اگاهی و توجه و مرتکب به این موضوع که همگی بیانگر احراز قصد ضمنی متهم در کشتن مقتول بوده و رفتار نوعا کشنده (شلیک با سلاح گرم اتشین از فاصله نزدیک به داخل سر) همراه با علم به کشنده بودن عمل مجرمانه قصد انجام عمل نوعا کشنده موضوع بند ب ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 محرز است.و رابطه سببی و حسی بین رفتار مادی که عبارتند از عمد در رفتار (سوینیت عام) و علم مرتکب به موضوع که همان انسان زنده معصوم الدم و مستقر الحیاه بوده و قصد فعل نوعا کشنده ارکان بزه قتل عمدی را محقق می نماید. و نهایتا سلامت روانی متهم حین ارتکاب جرم و بعد از ان عارضه ای که موجب رافع مسئولیت کیفری و احراز جنون باشد. توسط کمیسیون پزشکی قانونی گزارش نشده انتساب بزه های معنونه به متهم محرز و مسلم است.و بنا به درخواست اولیای دم مستندا به مواد 14٫16٫140٫144٫160٫164٫168٫170٫171 بند ب ماده 290٫301٫380٫417٫418٫436 همگی از قانون مجازات اسلامی و بند الف ماده 6 قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و دارندگان سلاح و مهمات غیرمجاز مصوب 1390 حکم به محکومیت متهم و. ط. به یک بار قصاص نفس از طریق چوبه دار تا ازهاق کامل روح از بدن به عوض قتل عمدی مرحوم ص. ک. د. ح. اولیا دم و همچنین به تحمل 6 ماه حبس تعزیری بابت حمل یک قبضه سلاح غیرمجاز ساچمه زنی (علت تشدید مجازات استفاده از ان در جهت قتل نفس م. ب..) صادر و اعلام می دارد.، رای صادره حضوری محسوب شده و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل فرجام خواهی در شعبات محترم دیوان عالی کشور م. ب.. ر. ا. ا. م. (رئیس) ک. ع. ل. (مستشار) در پرونده‌ای مرتبط با اتهام مباشرت در قتل عمد و ایراد جرح عمدی، متهم به تیراندازی به سمت جمعیتی متهم شده است که یکی از افراد حاضر در این جمعیت جان خود را از دست داده است. با استناد به مستندات موجود، از جمله گزارش مرجع انتظامی، نتایج کالبدشکافی و اظهارات مطلعین، دادگاه به این نتیجه رسید که متهم با شلیک گلوله، موجب قتل فرد مذکور شده است. هرچند که قصد قتل محرز نگردید، اما عمل متهم به لحاظ نوع و شرایط وقوع آن، به عنوان عمدی شناخته شد. با اعلام گذشت اولیای دم، دادگاه بر اساس ماده 13 قانون آیین دادرسی کیفری، تعقیب قتل را متوقف کرد. <br>با این حال، به دلیل اخلال در نظم عمومی، متهم به تحمل سه سال حبس تعزیری وفق ماده 612 قانون تعزیرات محکوم گردید. همچنین، به دلیل شرکت در منازعه منتهی به قتل، به یک سال حبس و به دلیل ایراد جرح عمدی، به پرداخت ده درصد دیه و یک سال حبس دیگر نیز محکوم شد. پرونده در خصوص دیه سایر جراحات به دلیل عدم مراجعه شاکی همچنان مفتوح باقی ماند. دادگاه با استناد به ماده 47 قانون مجازات اسلامی مصوب 1370، مجموع مجازات‌ها را قابل اجرا دانست. رای صادره به صورت حضوری بوده و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ، قابل اعتراض در دیوان عالی کشور م. ب.. در خصوص اتهام ع. ض. ن. فرزند ب. با وکالت ا. ا. مبنی بر مباشرت در ارتکاب قتل عمد مرحوم م. خ. ک. و مباشرت در ایراد جرح عمدی نسبت به م. ک. و شرکت در منازعه منجر به قتل با عنایت به شکایت اولیه شکات، گزارش مرجع انتظامی، صورتجلسه معاینه و کالبد گشایی جسد، اظهارات مطلعین و اقاریر مکرر متهم به اینکه متعاقب اقدامات فرزند ان مرحومه، دست به اسلحه شده و بسوی منزل انان که روبروی منزل او واقع شده تیراندازی نموده و بحز او فرد دیگری از طرف انها (متهم) مسلح نبوده و شلیک نکرده و ادعای تیر اندازی هوایی و عدم مشاهده مرحوم کذب و بی اساس بوده به نظر دادگاه مرحومه در نتیجه اصابت گلوله شلیک شده توسط متهم به قتل رسیده و به جهت اینکه عمل او در شلیک با اسلحه شکاری و استفاده از گلوله ساچمه ای که حاوی تعداد زیادی ساچمه است.از فاصله نزدیک به جمع معین مقابل که مقتوله نیز یکی از افراد ان جمع بوده اگر چه قصد قتل احراز نمی گردد. لکن رفتار ارتکابی نوعا و عرفا کشنده بوده و فرد متعارفی مانند متهم به نوعا کشنده بودن عمل خود واقف است.لذا قتل ارتکابی عمد تشخیص داده می‌شود. و لکن با عنایت به اعلام گذشت اولیایدم مرحومه مستند به ماده 13 قانون ایین دادرسی کیفری از حیث جنبه خصوصی بزه ارتکابی قتل، قصاص و دیه، قرار موقوفی تعقیب متهم صادر و به جهت اینکه قتل ارتکابی موجب اخلال در نظم عمومی اجتماع شده و بیم تجری مرتکب و دیگران می رود مستند به ماده 612 قانون تعزیرات بتحمل سه سال حبس تعزیری محکوم می‌گردد. ثانیا مستند به بند یک ماده 615 قانون تعزیرات از باب شرکت در منازعه منتهی به قتل بتحمل یک سال حبس تعزیری و ثالثا به سبب ایراد جرح عمدی نسبت به م. ک. بپرداخت ده درصد دیه کامل بابت جراحت نافذه ساعد چپ د. ح. شاکی و با عنایت به استفاده از سلاح در ایراد جرح مذکور مستندا به تبصره ماده 614 بتحمل یک سال حبس تعزیری محکوم می‌گردد. پرونده در خصوص دیه سایر جراحات وارده به م. ک. به علت عدم مراجعه شاکی و عدم تعیین ارش انها مفتوح است، ضمنا با عنایت به زمان ارتکاب جرایم ارتکابی مستندا به ماده 47 قانون مجازات اسلامی مصوب 1370 مجموع مجازاتهای تعیین شده قابل اجرا م. ب.. (تعیین و اجرای مجازات اشد موضوع قانون لاحق به نفع متهم نمی‌باشد.). رای صادره حضوری است. و ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در دیوان عالی کشور م. ب../