فرجام خواهی از قرار سقوط دعوای تخلیه

رأی خلاصه جریان پرونده آقای م.ش. با وکالت آقای م.س. به‌طرفیت آقایان ع.پ. و غ.پ. نسبت به دادنامه شماره 199- 1392/6/27 صادره از شورای حل اختلاف قزوین (شعبه دهم) تجدیدنظرخواهی نموده است که در این فاصله از سوی شرکت م. با وکالت آقای …. الف. نیز د. ب. ط. آقای م.ش. به‌عنوان دعوی ورود ثالث و تقاضای صدور حکم بر تخلیه یک باب مغازه مطرح شده که این پرونده هم به شعبه اول دادگاه عمومی قزوین ارجاع شده است. توضیحاً اینکه تجدیدنظرخواهی نسبت به دادنامه شورای حل اختلاف نیز در همین دادگاه مطرح بوده است. شعبه مذکور طی دادنامه 101517- 1392/11/13 با این استدلال که صدور حکم بر تخلیه اماکن تجاری منوط به بقاء فیزیکی مورد اجاره و تصرف مستأجر در مورد اجاره است و در مانحن‌فیه مورد اجاره کلاً تخریب و بالتبع ت. ن. خ. نیز متصرف محل اجاره نیست و با این اوصاف و انتفاء مبنایی اصل حق دعوی تخلیه، صدور حکم به تخلیه مورد اجاره فاقد وجاهت قانونی تشخیص و با نقص رأی تجدیدنظرخواسته قرار سقوط دعوی تجدیدنظرخواندگان (خواهان‌های نخستین) را صادر نموده است و در مورد دعوی ورود ثالث نیز ب. ت. ب. اینکه دعوی ورود ثالث باید به‌طرفیت کلیه اصحاب دعوی اقامه شود درحالی‌که صرفاً به‌طرفیت ی. ا. ط. پرونده اقامه شده لذا آن را غیرقابل استماع دانـسته و قرار عدم استـماع آن را صادر نموده اسـت. که از سوی آقایان و خانم‌ها ع.پ.، و ح. و ک.خ. و م.ب. و م.ر. نسبت به این دادنامه فرجام‌خواهی شده است که پرونده به دیوان‌عالی کشور ارسال و پس از ارجاع به این شعبه در تاریخ 1393/6/17 و طی دادنامه 900140 شعبه پنجم دیوان‌عالی کشور ب. ت. ب. اینکه موضوع دعوی تخلیه بوده که از دعاوی غیرمالی است و اصولاً قابل فرجام نمی‌باشد و به‌علاوه ب. ت. ب. تاریخ ابلاغ دادنامه و ثبت فرجام‌خواهی و اینکه فرجام‌خواهی در مدت 20 روزه مقرر برای تجدیدنظرخواهی از آرای محاکم به عمل آمده با تلقی پرونده به‌عنوان تجدیدنظرخواهی پرونده را به مرجع تجدیدنظر فرستاده است و شعبه اول دادگاه عمومی قزوین (مرجوع‌الیه) این‌گونه اتخاذ تصمیم نموده که دادنامه فرجام‌خواسته صادره از این دادگاه در مقام تجدیدنظرخواهی از رأی صادره از شورای حل اختلاف صادر شده و قطعیت نیافتن آن از نظر این دادگاه منتفی است و لذا با این توصیف اظهارنظر نفیاً یا اثباتاً در صلاحیت دیوان‌عالی کشور است و لذا پرونده را به این مرجع اعاده نموده که اینک تحت‌نظر قرار دارد. محتویات پرونده حکایت دیگری ندارد. رأی شعبه دیوان عالی کشور فرجام‌خواهی نسبت به دادنامه فرجام‌خواسته دادنامه شماره 10101517- 1392/11/13 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی قزوین که در مقام تجدیدنظرخواهی از رأی صادره از شورای حل اختلاف صادر شده ب. ت. ب. اینکه رأی فرجام‌خواسته جزء آرای قابل فرجام احصاء شده در ماده 367 قانون آیین دادرسی قرار ندارد زیرا قرار سقوط دعوی صادره در ارتباط با دعوی تخلیه است که از دعاوی غیرمالی است و چون اصل حکم در این رابطه قابل فرجام نیست به تبع آن قرار صادره در این خصوص و نیز قرار عدم استماع دعوی در مورد دعوی ورود ثالث قابلیت فرجام‌خواهی ندارد و لذا فرجام‌خواهی مردود اعلام می‌شود. رئیس و مستشار شعبه 5 دیوان‌عالی کشور معینی- جلیلی تقویان فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی فرجام خواهی از قرار سقوط دعوای تخلیه در تاریخ 20 دی‌ماه 1393، دیوان عالی کشور دادنامه‌ای صادر کرد که به تجدیدنظرخواهی نسبت به رای شورای حل اختلاف قزوین (مورخ 27 شهریور 1392) مربوط می‌شود. در این پرونده، دعوی ورود ثالثی به منظور تخلیه یک باب مغازه مطرح گردید. شعبه اول دادگاه عمومی قزوین با استناد به این‌که تخلیه اماکن تجاری منوط به بقاء فیزیکی مورد اجاره است و ب. ت. ب. تخریب مورد اجاره، حکم به عدم وجاهت قانونی تخلیه صادر کرد و دعوی ت. ن. خ. را رد نمود. همچنین، دعوی ورود ثالث به دلیل عدم اقامه علیه تمامی اصحاب دعوی، غیرقابل استماع تشخیص داده شد. فرجامخواهی نسبت به این دادنامه به دیوان عالی کشور ارسال گردید و دیوان ب. ت. ب. ماهیت دعاوی تخلیه به‌عنوان دعاوی غیرمالی و عدم قابلیت فرجام‌خواهی برای آرای صادره در این خصوص، فرجامخواهی را مردود اعلام کرد. بنابراین، تصمیمات صادره در خصوص هر دو دعوی (تخلیه و ورود ثالث) فاقد قابلیت فرجام‌خواهی شناخته شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/10/20 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: دعوی تخلیه عین مستاجره غیرمالی بوده و حکم صادره در این خصوص، قابل فرجام خواهی نیست؛ بنابراین قرار سقوط دعوای صادره در ارتباط با دعوی تخلیه نیز قابل فرجام خواهی نیست. رای خلاصه جریان پرونده آقای م.ش. با وکالت آقای م.س. به‌طرفیت آقایان ع.پ. و غ.پ. نسبت به دادنامه شماره --- - 1392/06/27 صادره از شورای حل اختلاف قزوین (شعبه دهم) تجدیدنظرخواهی نموده است که در این فاصله از سوی شرکت م. با وکالت آقای …. الف. نیز د. ب. ط. آقای م.ش. به‌عنوان دعوی ورود ثالث و تقاضای صدور حکم بر تخلیه یک باب مغازه مطرح شده که این پرونده هم به شعبه اول دادگاه عمومی قزوین ارجاع شده است. توضیحا اینکه تجدیدنظرخواهی نسبت به دادنامه شورای حل اختلاف نیز در همین دادگاه مطرح بوده است. شعبه مذکور طی دادنامه --- - 1392/11/13 با این استدلال که صدور حکم بر تخلیه اماکن تجاری منوط به بقاء فیزیکی مورد اجاره و تصرف مستاجر در مورد اجاره است و در مانحن‌فیه مورد اجاره کلا تخریب و بالتبع ت. ن. خ. نیز متصرف محل اجاره نیست و با این اوصاف و انتفاء مبنایی اصل حق دعوی تخلیه، صدور حکم به تخلیه مورد اجاره فاقد وجاهت قانونی تشخیص و با نقص رای تجدیدنظرخواسته قرار سقوط دعوی تجدیدنظرخواندگان (خواهان‌های نخستین) را صادر نموده است و در مورد دعوی ورود ثالث نیز ب. ت. ب. اینکه دعوی ورود ثالث باید به‌طرفیت کلیه اصحاب دعوی اقامه شود درحالی‌که صرفا به‌طرفیت ی. ا. ط. پرونده اقامه شده لذا آن را غیرقابل استماع دانسته و قرار عدم استماع آن را صادر نموده است. که از سوی آقایان و خانم‌ها ع.پ.، و ح. و ک.خ. و م.ب. و م.ر. نسبت به این دادنامه فرجام‌خواهی شده است که پرونده به دیوان‌عالی کشور ارسال و پس از ارجاع به این شعبه در تاریخ 1393/06/17 و طی دادنامه --- شعبه پنجم دیوان‌عالی کشور ب. ت. ب. اینکه موضوع دعوی تخلیه بوده که از دعاوی غیرمالی است و اصولا قابل فرجام نمی‌باشد و به‌علاوه ب. ت. ب. تاریخ ابلاغ دادنامه و ثبت فرجام‌خواهی و اینکه فرجام‌خواهی در مدت 20 روزه مقرر برای تجدیدنظرخواهی از آرای محاکم به عمل آمده با تلقی پرونده به‌عنوان تجدیدنظرخواهی پرونده را به مرجع تجدیدنظر فرستاده است و شعبه اول دادگاه عمومی قزوین (مرجوع‌الیه) این‌گونه اتخاذ تصمیم نموده که دادنامه فرجام‌خواسته صادره از این دادگاه در مقام تجدیدنظرخواهی از رای صادره از شورای حل اختلاف صادر شده و قطعیت نیافتن آن از نظر این دادگاه منتفی است و لذا با این توصیف اظهارنظر نفیا یا اثباتا در صلاحیت دیوان‌عالی کشور است و لذا پرونده را به این مرجع اعاده نموده که اینک تحت‌نظر قرار دارد. محتویات پرونده حکایت دیگری ندارد. رای شعبه دیوان عالی کشور فرجام‌خواهی نسبت به دادنامه فرجام‌خواسته دادنامه شماره --- - 1392/11/13 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی قزوین که در مقام تجدیدنظرخواهی از رای صادره از شورای حل اختلاف صادر شده ب. ت. ب. اینکه رای فرجام‌خواسته جزء آرای قابل فرجام احصاء شده در ماده 367 قانون آیین دادرسی قرار ندارد زیرا قرار سقوط دعوی صادره در ارتباط با دعوی تخلیه است که از دعاوی غیرمالی است و چون اصل حکم در این رابطه قابل فرجام نیست به تبع آن قرار صادره در این خصوص و نیز قرار عدم استماع دعوی در مورد دعوی ورود ثالث قابلیت فرجام‌خواهی ندارد و لذا فرجام‌خواهی مردود اعلام می‌شود. رئیس و مستشار شعبه --- دیوان‌عالی کشور