فرجام خواهی توسط کارآموز وکالت

فرجام خواهی توسط کارآموز وکالت خ. م.: در تاریخ 7 بهمن 1393، حکمی در خصوص دعوی مطرح‌شده صادر گردید. خواهان به دلیل عدم پرداخت نفقه و تعرض به شخصیت وی در مکان‌های عمومی، درخواست طلاق نمود. شعبه نوزدهم دادگاه عمومی خانواده با استناد به مواد 1130 و 1129 قانون مدنی و همچنین مواد 24 و 39 قانون حمایت خانواده مصوب 1 اسفند 1391، به صدور حکم طلاق اقدام کرد. این حکم توسط طرف مقابل مورد اعتراض قرار گرفت و شعبه تجدیدنظر ضمن تایید و اصلاح برخی از مفاد حکم بدوی، درخواست تجدیدنظر را رد نمود. طرف مقابل، با استفاده از وکیل کارآموز، اقدام به فرجام‌خواهی نمود؛ اما دیوان عالی کشور با استناد به تبصره 3 <a class="artref" href="/ماده/ماده-6-a_0815110243045">ماده 6 قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری</a>، اعلام کرد که کارآموزان مجاز به وکالت در دعاوی مربوط به دیوان عالی کشور نمی‌باشند و از این رو، فرجام‌خواهی به لحاظ قانونی فاقد اعتبار است. در نتیجه، پرونده به منظور انجام وظایف قانونی به دادگاه بدوی اعاده گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/11/07 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: کارآموزان وکالت نمی توانند در مرحله فرجام خواهی مداخله کنند و بنابراین چنانچه درخواست فرجام خواهی توسط ایشان اقامه شود قابلیت طرح در دیوان عالی کشور را ندارد. رای خلاصه جریان پرونده چنین است که خانم ز.ر. فرزند ن. د. ب. ط. آقای ع.ح. با وکالت غ.ر. به خواسته صدور حکم طلاق به انضمام دلایل و مدارک پیوستی به لحاظ عدم پرداخت نفقه و ضرب و شتم وی در ملاء عام و غیرقابل تحمل شدن ادامه زندگی به دادگاه‌های عمومی شیراز تقدیم و به شعبه نوزدهم دادگاه عمومی خانواده ارجاع گردیده است. شعبه مذکور با اصدار دادنامه شماره --- مورخ 1393/02/12 به جهت عدم موفقیت داوران در ایجاد صلح و سازش و احراز عسر و حرج خواهان برای ادامه زندگی مشترک به استناد مادتین 1130 و 1129 قانون مدنی و مواد 39 - 24 قانون حمایت خانواده مصوب 1391/12/01 حکم به مطلقه نمودن خواهان توسط خوانده را صادر می‌نماید. رای صادره مورد اعتراض خوانده واقع و پرونده به شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان فارس ارجاع و آن شعبه با صدور دادنامه شماره --- مورخ 1393/06/19 ضمن رد تجدیدنظرخواهی خوانده با حذف و اصلاح قسمتی از دادنامه بدوی را تایید می‌نماید، خوانده با وکالت آقای ح.ک. که کارآموز وکالت است، فرجام‌خواهی نموده و مستشار شعبه با درج این مطلب ذیل دادخواست فرجام‌خواهی که وفق تبصره 3 <a class="artref" href="/ماده/ماده-6-a_0815110243045">ماده 6 قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری</a> کارآموزان حق وکالت در دعاوی که مرجع تجدیدنظر از احکام آن دیوان‌عالی‌کشور است ندارند و در موضوع طلاق تجدیدنظرخواهی آن در صلاحیت دادگاه تجدیدنظر م. ب. نه دیوان‌عالی‌کشور، دستور ارسال پرونده به دیوان‌عالی‌کشور را صادر کرده و پرونده به دیوان‌عالی‌کشور ارسال گردیده و به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … و اوراق پرونده مشاوره نموده، چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور منظور مقنن از تصویب قسمت اخیر تبصره 3 ماده 6 قانون کیفیت اخذ پروانه دادگستری مصوب 1376/01/17 مبنی بر اینکه: «کارآموزان وکالت قبل از اخذ پروانه وکالت حق وکالت در دعاوی که مرجع تجدیدنظر از احکام آن‌ها دیوان‌عالی‌کشور م. ب. را ندارند.» رعایت اهمیت و شان و جایگاه والای دیوان‌عالی‌کشور و به تبع آن اهمیت مواردی است که در آن مرجع عالی رسیدگی می‌شود و مرحله فرجام‌خواهی درواقع به لحاظ اهمیت موضوع و لزوم دقت بیشتر در آن از نظر اصول دادرسی، در مرتبه‌ای بالاتر از مرحله تجدیدنظرخواهی است. بنابراین چون دادخواست فرجام‌خواهی ف. خ. توسط کارآموز وکالت تقدیم گردیده و ایشان وفق مفهوم و مستفاد از تبصره 3 ماده 6 قانون مذکور در فوق، فاقد سمت جهت طرح اعتراض فرجامی بوده است، لذا سمت وی طبق بند سوم از ماده 381 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی احراز نگردید و پرونده با وصف موجود قابلیت طرح در دیوان‌عالی‌کشور را ندارد. پرونده اعاده می‌گردد تا دادگاه محترم به وظیفه قانونی خود عمل نماید. اعضای معاون شعبه اول دیوان‌عالی‌کشور حیاتی - اکبری