Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

مقدمه
فرجام خواهی یا تجدیدنظر خواهی نسبت به رای قطعی دادگاه خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1399/10/10 در استان مرکزی برگزار شد، موضوع بررسی فرجام‌خواهی یا تجدیدنظرخواهی نسبت به رای قطعی دادگاه مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که در صورتی که قرار منع یا موقوفی تعقیب در غیر از جرایم موضوع ماده 302 قانون آیین دادرسی کیفری تایید شود، آیا شاکی می‌تواند نسبت به رای دادگاه فرجام‌خواهی یا تجدیدنظرخواهی کند و آیا تصمیم دادگاه قطعی است یا قابلیت تجدیدنظر دارد. نظر هیات عالی این بود که رای دادگاه نخستین در مقام رسیدگی به اعتراض اصولاً قطعی است، مگر در موارد خاصی که در قسمت اخیر ماده 273 آیین دادرسی کیفری ذکر شده است. اکثریت اعضای هیات نیز به این نکته اشاره کردند که موارد فرجام‌خواهی در ماده 428 قانون آیین دادرسی کیفری مشخص شده و در صورتی که شرایط ذکر شده در این ماده رعایت نشود، اشخاص حق فرجام‌خواهی ندارند و دادگاه در این موارد تنها لایحه اخذ کرده و پرونده را ضمیمه می‌نماید. همچنین، نظر ابرازی بر این نکته تاکید داشت که با وجود قطعی بودن رای، دادگاه موظف است در خصوص اعتراض اتخاذ تصمیم کند و این قرار نیز ب. ت. ب. مواد 432 و 440 قانون آیین دادرسی کیفری، قطعی خواهد بود. در نهایت، رای دادگاه نخستین در این موارد به طور کلی غیرقابل اعتراض تلقی می‌شود. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1399/10/10 برگزار شده توسط: استان مرکزی/ شهر زرندیه
موضوع
فرجام خواهی یا تجدیدنظر خواهی نسبت به رای قطعی دادگاه
پرسش
اگر پس از تأیید قرار منع یا موقوفی تعقیب در غیر از جرایم موضوع ماده 302 قانون آیین دادرسی کیفری شاکی نسبت به رأی دادگاه فرجام‌خواهی یا تجدیدنظر خواهی نماید، چه تصمیمی اتخاذ می‌شود. تصمیم دادگاه قطعی است یا قابلیت تجدیدنظر یا فرجام دارد. نظر هیئت عالی رأی دادگاه نخستین در مقام رسیدگی به اعتراض اصولاً قطعی است. مگر در موارد مذکور در قسمت اخیر ماده 273 آئین دادرسی کیفری بنابراین دادگاه در غیر مورد مذکور در مواجهه با چنین اعتراضی مواجه با تکلیفی نیستند.
نظر اکثریت
موارد فرجام‌خواهی در مواد ماده 428 قانون آیین دادرسی کیفری ذکر شده و لذا چنانچه موضوع از مصادیق ماده مذکور نباشد اصولاً اشخاص حق فرجام خواهی ندارند. رأی دادگاه نخستین در مقام رسیدگی به اعتراض نسبت به قرار نهایی دادسرا، اصولاً قطعی است مگر در موارد مذکور در قسمت اخیر ماده 273 و اگر موضوع رأی از این مصادیق نباشد، حق اعتراض برای افراد پیش بینی نشده و لذا دادگاه در مواجهه با چنین اعتراضی، مواجه با تکلیفی نیست و صرفاً لایحه اخذ و ضم پرونده می‌شود و اقدامی ندارد. بدیهی است دستورات دادگاه قطعی است و قابلیت اعتراض ندارد چه آنکه قابلیت اعتراض داشتن یا نداشتن، مختص آراء است. نظر ابرازی اگرچه در فرض سوال، رای دادگاه نخستین قطعی است اما با وصول اعتراض، دادگاه باید در این خصوص اتخاذ تصمیم نماید. این مورد نیز مانند نمونه‌ای است که حکم محکومیت در جرم تعزیری درجه 8 صادر شده و م. ع. نسبت به آن اعتراض کرده باشد. ب. ت. ب. مواد 432 و 440 به ویژه آن قسمت از ماده 440 قانون آیین دادرسی کیفری که به درخواست فاقد شرایط قانونی اشاره کرده، به نظر می‌رسد در این مورد دادگاه مکلف به صدور قرار م. ب.. اما ب. ت. ب. این‌که رأی راجع به اصل موضوع قطعی است، این قرار نیز قطعی خواهد بود.

موارد مرتبط 91

آرای مرتبط 8

نظریات مشورتی 40

مواد مرتبط 3

دکترین 40

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین