فرض تردید در صلاحیت دیوان

فرض تردید در صلاحیت دیوان خ. م.: در تاریخ 17 دی‌ماه 1391، شعبه دیوان عدالت اداری به یک پرونده رسیدگی نمود که در آن درخواست اجرای مقررات مربوط به اعطای تابعیت جمهوری اسلامی ایران مطرح شده بود. در پاسخ به این درخواست، طرف مقابل لایحه‌ای ارائه کرد و دیوان با استناد به مواد 976 و بعد از آن قانون مدنی، اعلام نمود که رسیدگی به چنین دعاوی باید در محاکم عمومی دادگستری انجام گیرد. دیوان تصریح کرد که به‌طور کلی، محاکم عمومی به عنوان مرجع عام رسیدگی به تظلمات شناخته می‌شوند و در موارد تردید در صلاحیت، اصل بر صلاحیت این محاکم است. همچنین، ب. ت. ب. اینکه فرزندان شاکی هنوز به سن قانونی نرسیده‌اند، دیوان قرار عدم صلاحیت خود را صادر و صلاحیت محاکم عمومی دادگستری محل اقامت شاکی را تایید کرد. این رای بر اساس مواد 13 و 7 قانون دیوان عدالت اداری، قطعی و غیرقابل تجدیدنظر اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/10/17 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: دادگاه‌های عمومی علی الاصول مرجع عام رسیدگی به تظلمات و دیوان، مرجع خاص بوده و در فرض تردید در صلاحیت، اصل بر صلاحیت دادگاه‌های عمومی است. رای شعبه دیوان عدالت اداری وکیل شاکی با تقدیم د. ب. ط. مشتکی‌عنهما تقاضای اجرای مقررات قانون ماده واحده اعطای تابعیت جمهوری اسلامی ایران را نموده است. ب. ت. ب. مفاد دادخواست تقدیمی و ملاحظه لایحه جوابیه مشتکی عنه و با عنایت به اینکه اولا- به استناد مواد 976 به بعد قانون مدنی... رسیدگی به این قبیل دعاوی در محاکم عمومی دادگستری م. ب.. ثانیا- علی الاصول محاکم عمومی دادگستری، مرجع عام رسیدگی به تظلمات می‌باشند و دیوان عدالت اداری مرجع خاص بوده، لذا در مورد تردید در صلاحیت رسیدگی هر یک از این دو مرجع قانونی، اصل بر صلاحیت محاکم عمومی دادگستری م. ب.. بر این اساس، صرف نظر از اینکه فرزندان شاکی هنوز به سن قانونی نرسیده‌اند، قرار عدم صلاحیت این دیوان به شایستگی و صلاحیت محاکم عمومی دادگستری محل اقامت شاکی صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره مستندا به مواد 13 و 7 قانون دیوان عدالت اداری قطعی است. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه قاسم ‌زاده - حسینیان