قضایی صالح در رسیدگی به جرایم تلفنی

رأی خلاصه جریان پرونده آقای ر.ج. شهردار با تقدیم شکوئیه ای به دادسرای ب در روز برگزاری انتخابات میان دوره مجلس شورای اسلامی در شهرهای الف و ب پیامکی بدون هماهنگی و مجوز و برخلاف قانون و با اعلام حمایت اینجانب از فردی خاص از نام و عنوانم استفاده سوء شده و پیامک با سامانه ... بوده و خواهان رسیدگی شده. دادیار شعبه اول دادسرای ب با عنوان نمودن اینکه محل وقوع بزه در ت بوده به استناد ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری با سلب صلاحیت از خود، دادسرای ت را صالح دانسته و پرونده با ارسال به شعبه 8 بازپرسی ت ارجاع و این مقام هم با این استدلال که در بزه های تلفنی (ارسال پیامک) محل وقوع جرم، محل انتشار پیامک است نه محل ارسال به استناد ماده 27 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری رسیدگی را در صلاحیت دادسرای ب دانسته و با حصول و تحقق اختلاف پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است. رأی شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. محتویات پرونده نظریه شعبه هشتم بازپرسی دادسرای ت صائب است. لذا با تأیید آن به صلاحیت رسیدگی شعبه اول دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب ب حل اختلاف می گردد. رییس شعبه 6 دیوان عالی کشور - مستشار عروجی - رامندی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی قضایی صالح در رسیدگی به جرایم تلفنی در تاریخ 15 اسفند 1391، پرونده‌ای در دادسرای ب به دلیل ارسال پیامک‌های غیرمجاز در روز انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس شورای اسلامی تشکیل شد. شاکی، که مقام شهرداری را بر عهده داشت، ادعا نمود که از نام و عنوان وی بدون مجوز و به نفع یک نامزد خاص سوءاستفاده شده است. دادیار شعبه اول دادسرای ب با استناد به ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری، صلاحیت رسیدگی به این پرونده را به دادسرای ت منتقل کرد. با این حال، بازپرس دادسرای ت با استناد به ماده 27 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری، به این نتیجه رسید که محل وقوع جرم، محل انتشار پیامک است و بنابراین صلاحیت را به دادسرای ب بازگرداند. این اختلاف نظر به دیوان عالی کشور ارجاع شد. دیوان عالی کشور با تایید نظر شعبه هشتم بازپرسی دادسرای ت، صلاحیت رسیدگی را به شعبه اول دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب ب واگذار نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/12/15 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: محل وقوع جرم در بزه های تلفنی (ارسال پیامک)، محل انتشار پیامک است نه محل ارسال. رای خلاصه جریان پرونده آقای ر.ج. شهردار با تقدیم شکوئیه ای به دادسرای ب در روز برگزاری انتخابات میان دوره مجلس شورای اسلامی در شهرهای الف و ب پیامکی بدون هماهنگی و مجوز و برخلاف قانون و با اعلام حمایت اینجانب از فردی خاص از نام و عنوانم استفاده سوء شده و پیامک با سامانه... بوده و خواهان رسیدگی شده. دادیار شعبه اول دادسرای ب با عنوان نمودن اینکه محل وقوع بزه در ت بوده به استناد ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری با سلب صلاحیت از خود، دادسرای ت را صالح دانسته و پرونده با ارسال به شعبه --- بازپرسی ت ارجاع و این مقام هم با این استدلال که در بزه های تلفنی (ارسال پیامک) محل وقوع جرم، محل انتشار پیامک است نه محل ارسال به استناد ماده 27 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری رسیدگی را در صلاحیت دادسرای ب دانسته و با حصول و تحقق اختلاف پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است. رای شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. محتویات پرونده نظریه شعبه هشتم بازپرسی دادسرای ت صائب است. لذا با تایید آن به صلاحیت رسیدگی شعبه اول دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب ب حل اختلاف می‌گردد. رییس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار در تاریخ 9 اسفند 1391، دادنامه‌ای در خصوص شکایت مزاحمت تلفنی صادر گردید. شاکی ادعا کرد که مزاحمت‌های تلفنی از سوی مالک شماره تلفن مشخصی صورت گرفته است. پس از انجام بررسی‌های لازم، دادسرا با استناد به نظریه اداره حقوقی و دادنامه‌های پیشین، قرار عدم صلاحیت را صادر کرد و اعلام نمود که محل وقوع جرم در شهرستانی است که شماره تلفن به نام مالک آن ثبت شده است. ب. ت. ب. اینکه محل برداشت گوشی تلفن به حوزه قضایی دیگری مربوط می‌شود، پرونده به دیوان عالی کشور ارسال گردید. دیوان عالی کشور پس از بررسی محتویات پرونده و استناد به رای وحدت رویه هیات عمومی، تاکید کرد که محل وقوع جرم همان حوزه‌ای است که شاکی گوشی را برداشت کرده است و بدین ترتیب استدلال دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان مربوطه تایید و پذیرفته شد. در نهایت، رای به نفع شاکی صادر و صلاحیت دادسرای شهرستان مذکور تایید گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/12/09 پیام: رسیدگی به اتهام مزاحمت تلفنی در صلاحیت دادسرایی است که در حوزه آن به تماس، پاسخ داده می‌شود. با عنایت به محتویات پرونده آقای م.ص. شکایتی دایر بر مزاحمت تلفنی در دادسرای عمومی م مطرح می‌نماید. دادسرا ب. ت. ب. استعلام به عمل آمده آدرس مالک شماره تلفن را به نام آقای ح.ز. در شهرستان ک اعلام می‌دارد و با استنباط از نظریه اداره حقوقی به شماره 705/7 مورخ 3/3/82 و دادنامه شماره --- - 461 شعبه --- دیوان عالی کشور که در مزاحمت تلفنی دادگاه محل گویش که محل وقوع جرم م. ب. را صالح به رسیدگی دانسته بنابراین با استناد به ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری، قرار عدم صلاحیت به صلاحیت و شایستگی دادسرای عمومی شهرستان ک صادر و اعلام می‌دارد در تاریخ 15/1/90 دادسرای انقلاب ک بیان دانسته با وصف اینکه محل وقوع بزه مزاحمت تلفنی محلی م. ب. که گوشی تلفن جهت پاسخگویی برداشته می‌شود و محل برداشت گوشی حوزه م بوده بنابراین قرار عدم صلاحیت به صلاحیت و شایستگی دادسرای م با استناد ماده 54 و 51 قانون آیین دادرسی کیفری صادر و اعلام می‌گردد و به لحاظ حدوث اختلاف پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع می‌شود. ب. ت. ب. محتویات پرونده و شکایت شاکی آقای م.ص. علیه مالک شماره تلفن مبنی بر مزاحمت تلفنی صورت گرفته و در این شهرستان شاکی گوشی را برداشته است، محل وقوع جرم، حوزه قضایی م. ب. که نتیجه در آن حوزه حاصل گردیده است؛ بنابراین و با استناد به رای وحدت رویه هیات عمومی دیوان عالی کشور به شماره ردیف 86/14 و رای شماره --- مورخ 21/4/90 و با پذیرش استدلال دادسرای عمومی و انقلاب م وارد تشخیص می‌گردد. در تاریخ 1 اسفند 1391، دیوان عالی کشور به بررسی شکایتی پرداخت که در آن مدعی علیه ناشناسی به اتهام مزاحمت تلفنی، تهدید به آتش‌سوزی اموال و اسیدپاشی مورد انتقاد قرار گرفته بود. شاکی اعلام کرد که از ماه هفتم سال 1390، تهدیدات و توهین‌های متعددی از طریق پیامک به شماره تلفن او و بستگانش ارسال شده که موجب ایجاد رعب و وحشت گردیده است. دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان مربوطه، پس از بررسی‌های لازم، با استناد به ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری، قرار عدم صلاحیت خ. ر. ب. دلیل عدم وجود صلاحیت محلی صادر و پرونده را به دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان دیگر ارجاع داد. در ادامه، بازپرس با استناد به رای وحدت رویه هیات عمومی دیوان عالی کشور، صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان اول را تایید کرد. دیوان عالی کشور پس از بررسی محتویات پرونده و با تاکید بر وقوع بزه مزاحمت در محل سکونت شاکی، قرار صادره از دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان دوم را تایید و صلاحیت رسیدگی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان اول را اعلام نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/12/01 پیام: محل وقوع بزه مزاحمت تلفنی، محل حدوث نتیجه است و دادگاه صالح، دادگاه محل وقوع نتیجه خواهد بود. آقای ق. شکایتی علیه شخصی ناشناس دایر بر مزاحمت تلفنی، تهدید به آتش سوزی اموال و اسیدپاشی به دادسرای عمومی ک تقدیم اعلام داشته است. از ماه هفتم سال 1390 از طریق سیم کارت های شماره... و... و... و... و... اس.ام.اس بسیاری جهت تهدید و توهین به شماره تلفن خود و بستگانم انجام گرفته که باعث سلب آسایش و رعب و وحشت گردیده است. تقاضای رسیدگی دارم. موضوع جهت رسیدگی به شعبه --- دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب ک محول شده است. دستورات قضایی لازم صادرگردیده است. النهایه آقای … در تاریخ 6/7/91 با اعلام اینکه محل وقوع بزه انتسابی درحوزه قضایی شهرستان ک نبوده و رسیدگی خارج از صلاحیت محلی این دادسرا می‌باشد، لذا مستندا به ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری، قرارعدم صلاحیت به صلاحیت رسیدگی دادسرای عمومی و انقلاب ت صادر و اعلام می‌گردد. با ارسال پرونده به دادسرای عمومی و انقلاب ت در ناحیه ده دادسرای ت، به شعبه --- بازپرسی ارجاع گردیده است. از شاکی تحقیق شده، اظهار داشته: ساعت دو - سه شب، وقتی در منزلم درک، در حال استراحت بودم، این تماس ها بامن گرفته شد. سپس در تاریخ 6/10/91 آقای بازپرس، با اعلام اینکه بزه های موردشکایت، حسب تماس تلفنی صورت گرفته و شاکی در منزل خود درک و محل کار خود جواب گوی تماس های بوده است، ب. ت. ب. رای وحدت رویه شماره 721 مورخ 21/4/90 هیات عمومی دیوان عالی کشور و با عنایت به اینکه در صورتی که جرایم ارتکابی از ناحیه مشتکی عنه، چنانچه درحوزه های قضایی مختلف واقع شده باشد و مجازات مشابه باشد و متهم دستگیر نشده باشد، دادگاهی که ابتدائا شروع به رسیدگی نموده، صلاحیت رسیدگی به کلیه جرایم را دارد و ب. ت. ب. اینکه مزاحمت های تلفنی در محل سکونت وی، درک بوده است، قرار عدم صلاحیت به شایستگی و صلاحیت دادسرای عمومی ک صادر و اعلام می‌نماید. با حصول اختلاف، پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است. با عنایت به محتویات پرونده، اساسا موارد اتهامی اعلام شده از ناحیه شاکی، از طریق همان مزاحمت تلفنی حاصل شده است که ب. ت. ب. رای وحدت رویه هیات عمومی دیوان عالی کشور به شماره 721 مورخ 21/4/90 ، محل مزاحمت (وقوع بزه مزاحمت) محل حدوث نتیجه بوده و مناط صلاحیت دادگاه رسیدگی کننده نیز همین امر است، لذا و ب. ت. ب. موضوع، ضمن تایید قرار صادره از ناحیه دادسرای عمومی و انقلاب ت، به صلاحیت رسیدگی دادسرای عمومی و انقلاب ک رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار