مالکیت وسایل منزل

مالکیت وسایل منزل خ. م.: در تاریخ 31 تیرماه 1393، دادگاه بدوی به دعوی مربوط به استرداد لوازم و اجناس منزل رسیدگی کرد. خواسته مطرح‌شده بر اساس فاکتورها و استشهادیه‌های ارائه‌شده بود. با این حال، دادگاه به استناد ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، به دلیل عدم ارائه دلیل معتبر و عدم اثبات مالکیت اجناس، دعوی را رد نمود. این رای قابل اعتراض و تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران بود. پس از آن، دادگاه تجدیدنظر به تجدیدنظرخواهی رسیدگی کرده و با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، رای بدوی را نقض کرد. دادگاه اعلام نمود که وسایل منزل به عنوان امانت نزد زوجه محسوب می‌شود و زوجه موظف به استرداد اموال به زوج است، مگر در مواردی که زوجه فاکتور مربوط به آن اموال را ارائه دهد. همچنین، زوجه به پرداخت هزینه دادرسی و حق‌الوکاله وکیل د. ح. زوج محکوم گردید. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/04/31 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: وسایل منزل، متعلّق به زوج است مگر خلاف آن اثبات شود. رای دادگاه بدوی در خصوص دعوی خواهان آقای ر.ک. فرزند الف. با وکالت آقای …. ر. 2 - آقای م. ف. به طرفیت خانم ل.م. فرزند ب. به خواسته استرداد لوازم و اجناس منزل مطابق فاکتورهای موجود و استشهادیه دادگاه قطع نظر از اینکه خواهان و خوانده در قید زوجیت م. ب. و اثاث البیت موجود در منزل، مورد احتیاج و نیاز ضروری زوجه م. ب. ازآنجاکه وکیل خواهان، دلیل محکمه پسندی که موجبات اثبات ادعای وی را فراهم آورد ارائه ننموده و ارائه فاکتور دالّ بر مالکیت اجناس نمی‌باشد و گواهی گواهان تعرفه شده نیز طوری نیست که بتوان به استناد گواهی آنان، خواسته را اثبات کرد، لذا دادگاه نتیجتا دعوی خواهان را غیر وارد تشخیص و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم بر ردّ دعوی خواهان صادر و اعلام می‌گردد. این رای حضوری ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض و تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رییس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده شهریار - سفید بر رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ر.ک. با وکالت آقای م.ف. به طرفیت خانم ل.م. با وکالت خانم ژ.ظ. نسبت به دادنامه شماره --- - 5/9/92 ، اصداری از شعبه چهارم حقوقی (خانواده) شهریار، که به موجب آن در خصوص دعوی زوج به خواسته استرداد اموال، حکم بر ردّ دعوی صادر گردیده است، اعتراض وارد است زیرا زوجین در یک منزل سکونت داشته اند و اصل بر این است که وسایل منزل، متعلق به زوج است مگر خلاف آن ثابت شود (ازجمله جهیزیه) و ب. ت. ب. اینکه ت. ن. خ. صراحتا اعلام نموده حاضر است وسایل منزل که قبلا تامین دلیل شده است و بعضا متعلق به زوج است با ارائه فاکتور به او تحویل دهد و مدعی است خود نیز لوازمی خریداری نموده و فاکتور دارد و با عنایت به اینکه زوجین در حال حاضر جدا زندگی می کنند و زوج، دادخواست طلاق داده که حسب اظهارات آنان حکم طلاق صادر شده است و در دادگاه تجدیدنظر، مطرح رسیدگی است و زوجه نفقه معوقه خود را، طی دادخواست جداگانه، مطالبه نموده و زوج محکوم شده است و نفقه مشمول اثاث البیت نمی‌باشد، لذا دادگاه مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، ضمن نقض دادنامه معترض عنه و اینکه وسایل مذکور در غیاب زوج به عنوان امانت نزد زوجه تلقی می‌گردد، مستندا به <a class="artref" href="/ماده/ماده-624-a_0815110236271">ماده 624 قانون مدنی</a> و ماده 15 و 19 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، زوجه را به استرداد اموال زوج، وفق قرار تامین صادره به استثناء اموالی که زوجه فاکتور ارائه نماید و همچنین پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل د. ح. زوج محکوم می‌نماید. این رای قطعی است. رییس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه فرهبد - علی محمدی