رأی
محدوده اختیار زوجه نسبت به طرح دعوی در محل اقامت خود
رأی شعبه دیوان عالی کشور
شماره پرونده : 9509988630300123 شماره دادنامه : 9509970910700445 شعبه : شعبه سی و چهارم دیوان عالی کشور تاریخ : 1395/04/27-09:57 قاضی : جواد اسلامی قاضی : حسن قاسمی
خلاصه جریان پرونده
شعبه 19 دادگاه حقوقی قم در خصوص دعوی خانم ف. الف.چ.ب. به طرفیت آقای م. ی. (همسر سابقش) به خواسته حضانت فرزند مشترک به نام سجاد هفت ساله به موجب رأی مورخ 95/3/10 به لحاظ این که بین زوجین طلاق واقع شده و با این ترتیب خواهان نمی تواند با استفاده از ماده 12 قانون حمایت خانواده درمحل سکونت خود اقامه دعوی نماید و باید در محل دادگاه اقامت خوانده اقامه دعوی کند و محل اقامت خوانده در دادخواست شهرستان تفرش ذکر شده به استناد ماده 11 قانون آیین دادرسی .... مدنی قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت دادگاه تفرش صادر کرده است . در ادامه پرونده به شعبه اول دادگاه حقوقی تفرش ارجاع گردیده و دادگاه طبق رأی مورخ 95/3/18 با این استدلال که دعوی در صلاحیت دادگاه خانواده است و خواهان طبق ماده 12 قانون حمایت خانواده دادگاه محل سکونت خود را برای اقامه دعوی انتخاب کرده ، ضمن نفی صلاحیت خود قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت دادگاه خانواده قم صادر و به لحاظ حصول اختلاف در صلاحیت پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال نموده که پس از وصول و ثبت در دبیر خانه برای رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است . عضو ممیز ـ جواد اسلامی هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید . پس از قرائت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و مشاوره چنین رأی می دهد :
رأی شعبه
در خصوص اختلاف حاصل در صلاحیت بین دادگاه های حقوقی و تفرش و قم به شرحی که در فوق بیان شده ، نظر به این که دعوی حضانت در صلاحیت دادگاه خانواده است و در دعاوی و امور خانوادگی مربوط به زوجین ، زوجه طبق ماده 12 قانون حمایت خانواده می تواند در دادگاه محل سکونت خود اقامه دعوی نماید و از ماده مزبور مستفاد نمی گردد که قطع علقه زوجیت سالب این حق باشد بنابراین و مستنداً به تبصره ماده 27 قانون آیین دادرسی ... مدنی با تایید صلاحیت دادگاه حقوقی قم (شعبه 19) حل اختلاف می نماید .
شعبه 34 دیوان عالی کشور جواد اسلامی ـ رییس حسن قاسمی ـ مستشار
فهرست
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رأی
محدوده اختیار ز. ن. ب. طرح دعوی در محل اقامت خود
در تاریخ 27 تیر 1395، دیوان عالی کشور به بررسی پروندهای پرداخت که در آن، ی. ا. ط. علیه همسر سابق خود به منظور درخواست حضانت فرزند مشترکشان اقامه دعوی کرده بود. دادگاه حقوقی قم با استناد به ماده 12 قانون حمایت خانواده و به دلیل وقوع طلاق، قرار عدم صلاحیت صادر کرده و خواهان را ملزم نمود تا دعوی خود را در محل اقامت خوانده در شهرستان تفرش اقامه کند. پس از ارجاع پرونده به دادگاه تفرش، این دادگاه نیز با استناد به ماده 12 و تاکید بر صلاحیت دادگاه خانواده، قرار عدم صلاحیت صادر کرده و پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال نمود. دیوان عالی کشور با تاکید بر این نکته که دعوی حضانت در صلاحیت دادگاه خانواده قرار دارد و زوجه حق دارد در محل سکونت خود دعوی را اقامه کند، ضمن تایید صلاحیت دادگاه حقوقی قم، حل اختلاف را اعلام کرده و رای صادره بر اساس تبصره ماده 27 قانون آیین دادرسی مدنی صادر گردید.
تاریخ دادنامه قطعی: 1395/04/27
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: دعوی حضانت از زمره دعاوی خانوادگی است و زوجه میتواند آن را در دادگاه محل اقامت خود مطرح کند و این حق پس از قطع علقه زوجیت نیز ادامه دارد.
رای شعبه دیوان عالی کشور
شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- شعبه: شعبه سی و چهارم دیوان عالی کشور تاریخ: 1395/04/27 - 09 : 57 قاضی: جواد اسلامی قاضی: حسن قاسمی
شعبه --- دادگاه حقوقی قم در خصوص دعوی خانم ف. الف.چ.ب. به طرفیت آقای م. ی. (همسر سابقش) به خواسته حضانت فرزند مشترک به نام سجاد هفت ساله به موجب رای مورخ 95/3/10 به لحاظ این که بین زوجین طلاق واقع شده و با این ترتیب خواهان نمی تواند با استفاده از ماده 12 قانون حمایت خانواده درمحل سکونت خود اقامه دعوی نماید و باید در محل دادگاه اقامت خوانده اقامه دعوی کند و محل اقامت خوانده در دادخواست شهرستان تفرش ذکر شده به استناد ماده 11 قانون آیین دادرسی.... مدنی قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت دادگاه تفرش صادر کرده است. در ادامه پرونده به شعبه اول دادگاه حقوقی تفرش ارجاع گردیده و دادگاه طبق رای مورخ 95/3/18 با این استدلال که دعوی در صلاحیت دادگاه خانواده است و خواهان طبق ماده 12 قانون حمایت خانواده دادگاه محل سکونت خود را برای اقامه دعوی انتخاب کرده، ضمن نفی صلاحیت خود قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت دادگاه خانواده قم صادر و به لحاظ حصول اختلاف در صلاحیت پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال نموده که پس از وصول و ثبت در دبیر خانه برای رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. عضو ممیز - جواد اسلامی هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و مشاوره چنین رای می دهد:
در خصوص اختلاف حاصل در صلاحیت بین دادگاههای حقوقی و تفرش و قم به شرحی که در فوق بیان شده، نظر به این که دعوی حضانت در صلاحیت دادگاه خانواده است و در دعاوی و امور خانوادگی مربوط به زوجین، زوجه طبق ماده 12 قانون حمایت خانواده میتواند در دادگاه محل سکونت خود اقامه دعوی نماید و از ماده مزبور مستفاد نمی گردد که قطع علقه زوجیت سالب این حق باشد بنابراین و مستندا به تبصره ماده 27 قانون آیین دادرسی... مدنی با تایید صلاحیت دادگاه حقوقی قم (شعبه --- ) حل اختلاف مینماید.
شعبه --- دیوان عالی کشور جواد اسلامی - رییس حسن قاسمی - مستشار
در تاریخ 17 مرداد 1395، دیوان عالی کشور به بررسی اختلاف در صلاحیت بین دادگاههای عمومی حقوقی شهرستانهای بندرعباس و تاکستان در خصوص درخواست تعدیل نفقه فرزند مشترک پرداخته است. درخواست افزایش نفقه فرزند مشترک از سوی زوجه به دادگاه ارائه شده است. شعبه چهارم دادگاه حقوقی بندرعباس به دلیل محل اقامت خوانده، قرار عدم صلاحیت صادر کرده و پرونده را به دادگاه تاکستان ارسال نموده است. شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی تاکستان نیز با استناد به ماده 12 قانون حمایت خانواده مصوب 1391، قرار عدم صلاحیت صادر و پرونده را به دیوان عالی کشور ارجاع داده است. دیوان عالی کشور پس از بررسی مستندات و مشاوره، با تایید نظر دادگاه تاکستان، بر صلاحیت دادگاه بندرعباس تاکید نموده و اعلام میدارد که فلسفه تصویب ماده 12 قانون مذکور، رعایت حال زوجه و فرزند در امور خانوادگی است و این ماده به رابطه زوجیت محدود نمیشود. لذا، صلاحیت رسیدگی به دعوی به دادگاه بندرعباس واگذار میگردد.
تاریخ دادنامه قطعی: 1395/05/17
پیام: اختیار ز. ن. ب. طرح دعوی در دادگاه محل اقامت خود، منحصر به دعاوی مربوط به رابطه زوجیت نبوده و از آنجا که این اختیار، جهت رعایت حال زوجه به وی اعطا شده است، شامل دعوی تعدیل نفقه فرزند مشترک که از ناحیه زوجه اقامه شده نیز میشود.
شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- شعبه: شعبه سی و هفتم دیوان عالی کشور تاریخ: 1395/05/17 - 09 : 41 قاضی: سیدعباس بلادی قاضی: محمدرضا خسروی سهل آبادی
خانم ن. ط.خ. د. ب. ط. آقای م. ط.خ. به خواسته تعدیل نفقه (افزایش میزان نفقه فرزند مشترک) به دادگاه تقدیم داشته که شعبه چهارم دادگاه حقوقی بندرعباس به موضوع رسیدگی و به موجب قرار شماره --- - 1394/11/11 ب. ت. ب. محل اقامت خوانده که شهرستان تاکستان بوده است قرار عدم صلاحیت بشایستگی دادگاه تاکستان صادر کرده و پرونده را به آن شهرستان فرستاده است (صفحه 16 ) شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان تاکستان نیز به موجب دادنامه شماره --- - 1395/02/20 به استناد ماده 12 قانون حمایت خانواده بشایستگی دادگاه عمومی حقوقی بندرعباس قرار عدم صلاحیت صادر نموده و پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال داشته که رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص حل اختلاف در صلاحیت مشاوره نموده چنین رای می دهد:
در خصوص حدوث اختلاف در صلاحیت بین دادگاههای عمومی حقوقی شهرستانهای بندرعباس و تاکستان با عنایت به مفاد دادخواست تقدیمی که خواسته آن تعدیل و افزایش نفقه فرزند مشترک بوده و خواهان آن زوجه م. ب. و ن. ب. ا. فلسفه اصلی تصویب ماده 12 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 رعایت حال زوجه بوده و در امور خانوادگی خصوصا در خصوص مسائل مربوط به اطفال ماده مرقوم مطلق به نظر میرسد که منحصر بوجود رابطه زوجیت بین طرفین نمیباشد لذا با تایید نظر دادگاه تاکستان بشایستگی رسیدگی دادگاه بندرعباس که دعوی ابتدا در آن دادگاه مطرح شده و خواهان و فرزند وی نیز ساکن همان محل میباشند حل اختلاف در صلاحیت به عمل می آید./ز
شعبه سی و هفتم دیوان عالی کشور رئیس: سید عباس بلادی عضو معاون: م. رضا خسروی
موارد مرتبط 26
آرای مرتبط 6
-
رأی
هماستناد
رای شماره 378 مورخ 1396/12/27 هیات تخصصی پژوهشی فرهنگی دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون حمایت خانواده پرداخته است و در قسمت اخیر مقرره نیز صرفا به
-
رأی
هماستناد
دادگاه صالح در دعوای ثبت طلاق
ماده 12 قانون حمایت خانواده نسبت به صلاحیت نمی گردد
-
رأی
هماستناد
حدود اختیار زوجه در انتخاب دادگاه در دعاوی خانوادگی
ماده 12 قانون حمایت خانواده که به نوعی قصد تسهیل در تقدیم دادخواست زن جهت
-
رأی
هماستناد
دعوای الزام به تمکین در فرض وجود حق حبس
ماده 12 قانون حمایت خانواده که در حمایت از اقامتگاه زوجه وضع شده
-
رأی
هماستناد
اقامتگاه خوانده زندانی
ماده 12 قانون حمایت خانواده بر خلاف مقررات ماده یازده قانون آیین دادرسی د
-
رأی
هماستناد
تعیین صلاحیت دادگاه در پرونده طلاق و نقض قرار عدم صلاحیت توسط دیوان عالی کشور بر اساس اقامتگاه قانونی خوانده
ماده 12 قانون حمایت خانواده نیز اولا مربوط به دعوی است
نظریات مشورتی 19
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1323 مورخ 1395/06/06
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391 نیست
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1401 مورخ 1398/09/19
ماده 12 قانون حمایت خانواده در کدام یک از موارد مذکور زوجه می تواند در مح
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1196 مورخ 1395/05/24
ماده 12 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 و تعیین صلاحیت دادگاه در ارتباط
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/875 مورخ 1398/06/24
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391 اختیاری است که قانون گذار برای زوجه به ر
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/1491 مورخ 1396/07/02
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391 معادل «اقامتگاه قانونی» تلقی شده است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/809 مورخ 1395/04/06
ماده 12 قانون حمایت از خانواده که به زوجه اختیار طرح دعوی در هر یک از داد
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1462 مورخ 1398/09/26
ماده 12 قانون حمایت خانواده مبنی بر طرح دعوی از طرف زوجه در محل اقامت خود
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/2553 مورخ 1397/10/25
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391 مبنی بر اجازه طرح دعوا توسط زوجه در امور
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/681 مورخ 1398/05/09
ماده 12 قانون حمایت خانواده قرار دارد ؟ یا اینکه صلاحیت دادگاه محل سکونت
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/778 مورخ 1398/07/21
ماده 12 قانون حمایت خانواده رسیدگی به دعوا در صلاحیت دادگاه خانواده است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/2461 مورخ 1395/10/01
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391 ناظر به امر صلاحیت و در واقع استثنایی بر
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/567 مورخ 1396/03/09
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391 مبنی بر اجازه طرح دعوا توسط زوجه در امور
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/94/1004 مورخ 1394/04/22
ماده 12 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391و توجها به اینکه ترک انفاق در ما
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/869 مورخ 1395/04/14
ماده 12 قانون حمایت خانواده را در دعاوی خانوادگی رعایت کنند یا طبق ماده 1
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/93/95 مورخ 1393/01/26
ماده 12 قانون حمایت خانواده مطرح کرده است و اقامتگاه خود را در قم اعلام د
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/93/0095 مورخ 1393/01/26
ماده 12 قانون حمایت خانواده مطرح کرده است و اقامتگاه خود را در قم اعلام د
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/94/422 مورخ 1394/02/19
ماده 12 قانون حمایت خانواده (1391
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1120 مورخ 1398/08/26
قانون حمایت خانواده 1391 و لحاظ حکم مقرر در ذیل ماده 12
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/386 مورخ 1396/02/19
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391
مواد مرتبط 1
-
اعمال
از این صفحه
ماده 12 — قانون حمایت خانواده
ماده 12 قانون حمایت خانواده درمحل سکونت خود اقامه دعوی نماید و باید در مح
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
