محدویت دادگاه به اتهامات مندرج در کیفرخواست

رأی خلاصه جریان پرونده در تاریخ 19/1/91 آقای ج.ح. به کلانتری مراجعه اعلام می کند برادر خانمم به نام ح.ح. دیشب 18/1/91 حوالی ساعت 20:30 به همراه برادرش الف. با پسران الف.ب. به اسامی ج. و ج. درگیر و مورد ضرب و شتم به وسیله قمه قرار می گیرند و به بیمارستان اعزام می شوند. در بیمارستان فوت می کند. آقای ….ح. از ضارب خود شاکی است می گوید: به اتفاق برادرم ح. در پارک رضویه بودیم که تعدادی ارازل و اوباش فرزندان الف.ب. به اسامی ج. و ج. بودند جلو موتور ما را گرفتند با ضرب قمه که هر کدام داشتند ما را به شدت زدند پس از زدن فرار کردند ضرباتی هم به موتور ما زدند که به بیمارستان منتقل شدیم. ج.ب. اظهار داشته که: خانواده ح. تازگی ها همسایه ما شده اند. دو سه روز درگیری داریم که آقای ح.ح. به برادر ج. که از من کوچکتر است گیر داده بود می خواست به او تجاوز کند به درب منزل ما آمدند در دست ح. یک شیشه بود و پودر فلفل من با ح. درگیر شدم چاقو داشتم با این چاقو در زمان درگیری دو سه ضربه به ح. زدم به سرش زدم. به پهلوی راست وی هم زدم. به الف.ح. هم از سرش چند ضربه زدم آن ها سوار موتور کردند بردند فقط من چاقو داشتم ج. نداشت چاقوی من حدود 10 الی 15 سانت م. ب.. چاقو از منزل متهم کشف می شود. ج.ب. اظهار داشته: دو نفر آمدند جلو در پارک من و برادرم نشسته بودیم یک دفعه شمشیر بزرگ از غلاف درآورد من و برادرم را زد من از ترس فرار کردم برادرم می خواست فرار کند نمی گذاشتند او را زدند فرار کردند من از ترس به خانه برگشتم ج. یک ساعت بعد به خانه آمد ساعت 4 مأمورها آمدند ما را دستگیر کردند. ح. به من می گفت خوشگل و به برادرم هم گیر می داد .ح. قصد داشت به من و برادرم تجاوز کند. این متهم در تحقیقات بعد می گوید: من پس از فرار کردن برنگشتم من به مرحوم ح.ح. ضربه نزدم. ج.ب. متهم اصلی می گوید: من شمشیر را از ح. گرفتم بعد چاقو را از جیبم درآوردم دو تا ضربه از ناحیه شکم او با چاقو زدم و یک چاقو به پای سمت چپ او زدم و یک چاقو دوباره به سر او زدم البته نمی دانم به کجای سرش خورد. پزشکی قانونی پس از معاینه جسد علت فوت را خون ریزی شدید داخل شکمی و عوارض ناشی از آن بر اثر آسیب کبد بر اثر اصابت جسم نوک تیز و برنده معین می کند (صفحه 27). خانم م.الف. همسر و آقای ن.ح. پدر و خانم ف.س. مادر مقتول از متهم شاکی و درخواست قصاص می کنند (صفحه40 الی 42). آقای ق. (و.) به عنوان شاهد گفته است: من آن جا بودم درگیری را مشاهده کردم درگیری بین ح.ح. و ج.ب. صورت گرفت. بعد هم ج.ب. آمد با ح. درگیر شد. غ.ب. نیز بیان نموده: در درگیری حضور داشتم و مشاهده کردم درگیری بین ج. و ج.ب. با آقای ح.ح. بود. اول ج. با ح. درگیر شد بعد هم ج. به حمایت برادرش آمد (صفحه 66 - 67). متهم ج.ب. در بازپرسی به ایراد ضرب با چاقو منتهی به کشته شدن ح.ح. را قبول دارد (صفحه 75). دادسرای زنجان پس از صدور قرار مجرمیت برای ج.ب. به اتهام قتل عمدی مرحوم ح.ح. و ضرب و جرح عمدی نسبت به الف.ح. مبادرت به صدور کیفرخواست می نماید (صفحه 98). پرونده به شعبه هفتم دادگاه کیفری استان زنجان ارجاع می شود. این شعبه در تاریخ 8/7/92 با حضور هیئت حاکمه و نماینده دادستان و متهم ج.ب. به همراه وکیل تسخیری خود و اولیای دم مرحوم ح.ح. پدر و مادر و همسر مقتول تشکیل می شود. ابتداء نماینده دادستان درخواست مجازات قانونی متهم را می نماید. سپس اولیای دم مقتول به اسامی آقای ن.ح. پدر اصالتاً از طرف خود ولایتاً از طرف طفل صغیر مقتول به نام س.ح. و خانم ف.س. مادر و م.الف. همسر مقتول شکایت خود را تکرار و درخواست قصاص دارند. سپس به متهم اتهام قتل عمدی مرحوم ح.ح. و ایراد ضرب و جرح عمدی به الف.ح. را تفهیم می کند که متهم مجدداً اظهارات خود را تکرار می نماید و می گوید: مرحوم به سراغ من آمد من هم با چاقو دو ضربه به سر او زدم یقه مرا گرفت و زمین انداخت روی من افتاد خفه ام می کرد با چاقو یک ضربه به پایش زدم و دیدم خفه می شوم یک ضربه هم از پهلو به شکمش وارد کردم در حین درگیری الف. به من هجوم آورد ضربه ای هم به الف. زدم. من دفاع مشروط (مشروع) کردم. متهم مدعی است مقتول با شمشیر به او زده ولی اثری از جراحت وجود ندارد. می گوید: چون شمشیر کند بود صرفاً کبودی ایجاد کرده است. سپس وکیل و. ب. ش. صفحه 131 به دفاع می پردازد. مدعی است که موکلش دفاع مشروع نموده است و چاقو در حال غلتیدن موکل و مقتول در روی چمن ها ناگهان به شکم مقتول وارد می شود (اعاذنا اله من شرور انفسنا. در حالی که خود متهم می گوید یک ضربه به شکمش وارد کردم - عضو ممیز). دادگاه قرار استماع شهادت شهود را صادر می کند. در تاریخ 30/10/92 نماینده دادستان از کیفرخواست دفاع می کند. شاهد و.ق. نیز حضور دارد. ابتدا بر شکات اعلام می دارند بر شکایت خود باقی هستند و درخواست قصاص دارند متهم اظهار می دارد من دفاع مشروع کردم حرف هایم را در جلسه قبل زده ام. و.ق. می گوید با دوستم در پارک نشسته بودیم ح.ح. با شمشیر سامورایی آمد با ج.ب. و برادرش درگیر شدند ح.ح. چند ضربه به ج. و برادرش وارد کرد ح. و برادرش پس از درگیری شمشیر را انداخت و رفتند پس از رفتن ج. و برادرش مأمورین آمدند. شاهد دیگر غ.ب. نیز می گوید آقایان ج. و ب. و و. و ج. و ح. در پارک نشسته بودند من هم آن جا بودم آقای ح.ح. با برادرش الف. به پارک آمدند (خط بالا می گوید ح. در پارک نشسته بود این جا می گوید آمدند و در کنار خیابان ایستادند خدا ما را از عذاب شهادت دروغ حفظ نماید!! عضو ممیز). ح. و برادرش آمدند داخل پارک ح. برگشت شمشیر را برداشت شمشیر را از غلاف قرمز درآورد و با شمشیر به گردن ج.ب. که از زمین بلند شده بود زد و دو تا هم به بازوانش زد. ج. هم چاقویش را درآورده (ج. قبل از آن فرار کرده بود) در این حال ج. و ح. با هم گلاویز شدند هر دو به زمین افتادند در حالی که دست ح. شمشیر و دست ج. چاقو بود من دیدم چاقوی ج. در شکم ح. فرو رفت (در حالی که متهم می گوید چاقو را به شکمش وارد کردم - عضو ممیز). این اظهارات شاهد ب. با اظهارات قبلی خودش مطابقت ندارد. دادگاه مجدداً در تاریخ 7/12/92 تشکیل است. اولیای دم اظهارات شاهد مذکور رد می کنند می گویند قبول نداریم رأی حصر وارثت ورثه مقتول ح.ح. را پدر ن.ح. و مادر ف.س. و همسر م.الف. و فرزند س.ح. اعلام کرده است (صفحه183). دادگاه پس از ختم جلسه دادرسی مبادرت به انشاء رأی می نماید. با استدلالی که می کند متهم ج.ب. را در خصوص قتل عمدی ح.ح. به قصاص نفس و در مورد ایراد ضرب و جرح به الف.ح. دادگاه صرفاً از لحاظ جنبه عمومی به یک سال حبس تعزیری درجه شش با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم می نماید و از جهت دیه چون مجروح شکایتی ندارد خود را مکلف به اظهارنظر نمی داند. این رأی مورد اعتراض م. ع. ج.ب. و وکیل وی آقای س.ن. واقع و جهت رسیدگی به دیوان عالی کشور ارسال که به این شعبه ارجاع می گردد. این شعبه پس از بررسی به شرح آتی رأی صادر می نماید. رأی شعبه دیوان عالی کشور نظر به محتویات پرونده در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ج.ب. و وکیل تسخیری وی س.ح. نسبت به رأی مذکور چون از سوی وی دلیلی که موجب نقض دادنامه در مورد اتهام قتل عمدی باشد ارائه نشده و از لحاظ رعایت تشریفات دادرسی هم ایراد مؤثری ملاحظه نمی شود و ب. ت. ب. اقاریر صریح متهم در مراحل دادرسی و عدم اظهار وی در مراحل بد و. م. ب. دفاع مشروع و ادعای آن پس از ورود وکیل و آموزه های زندان و چون اظهارات شهود با اظهارات خود متهم متفاوت است متهم اقرار به وارد کردن چاقو به شکم مقتول و ایراد ضرب به سر و پای او دارد ولی متأسفانه شهود گفته اند که در زمان غلتیدن هر دو روی زمین چاقو به شکم مقتول فرو رفت و خاصه اظهارات غ.ب. که در دو مرحله شهادت داده و در هر مرحله متفاوت با مرحله دیگر سخن گفته است و گواهی پزشکی و ادعای متهم به شمشیر داشتن مقتول در حالی که می گوید به من و برادرم ضرباتی وارد کرد اگر صحت داشته باشد شمشیر باید قطعاً جراحتی ایجاد کرده باشد ولو این که کند باشد حداقل محل ضرب له شدگی ایجاد می کند نه این که هیچ گونه اثری نداشته باشد معلوم می شود که مقتول از شمشیر اگرچه داشته ولی استفاده نکرده است. لذا ایرادی بر رأی صادره در خصوص اتهام قتل عمدی ملاحظه نمی شود و به استناد بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری رأی معترض عنه در این قسمت تأیید می گردد. و اما در مورد محکومیت متهم به یک سال حبس از لحاظ جنبه عمومی اتهام ایراد ضرب عمدی به الف.ح. ب. ت. ب. این که الف.ح. شکایتی ندارد و هم چنین دادستان مدعی العموم در کیفرخواست صادره هم از لحاظ جنبه عمومی در این خصوص مجازات نخواسته صدور حکم به مجازات خارج از درخواست کیفرخواست وجاهت قانونی ندارد، لذا به استناد بند ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری در مورد اتهام ایراد ضرب عمدی به الف.ح. رأی تجدیدنظرخواسته نقض و جهت رسیدگی به دادگاه هم عرض دادگاه صادرکننده رأی تجدیدنظرخواسته ارجاع می گردد. مستشار شعبه بیست و چهارم دیوان عالی کشور ـ عضو معاون شوشتری ـ احتشامی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی محدویت دادگاه به اتهامات مندرج در کیفرخواست موضوع این پرونده به قتل عمدی فردی و همچنین ایراد ضرب و جرح عمدی به شخص دیگر توسط متهم مربوط می‌شود. در تاریخ معین، شاکی به مرجع انتظامی مراجعه و اعلام می‌کند که برادر همسرش در جریان یک درگیری به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته و به بیمارستان منتقل شده که در آنجا فوت می‌کند. شاکیان شامل اعضای خانواده مقتول، درخواست قصاص از متهم را مطرح می‌نمایند. متهم در مراحل دادرسی به وارد کردن چاقو به بدن مقتول اقرار کرده و دفاع مشروع را به عنوان دلیل توجیهی مطرح می‌کند. دادگاه کیفری، متهم را به قصاص نفس محکوم و همچنین به یک سال حبس تعزیری به دلیل ایراد ضرب و جرح به شخص دیگر محکوم می‌نماید. رای صادره به دیوان عالی کشور ارسال و مورد تجدیدنظر قرار می‌گیرد. دیوان عالی کشور ب. ت. ب. اقاریر متهم و عدم وجود دلایل کافی برای نقض رای در خصوص قتل عمدی، رای دادگاه را تایید می‌کند. اما در خصوص محکومیت به یک سال حبس به دلیل ایراد ضرب عمدی، به علت عدم شکایت شاکی و عدم درخواست مجازات از سوی مقام قضایی، رای را نقض و پرونده را به دادگاه هم‌عرض ارجاع می‌دهد. این تصمیم بر اساس مقررات مربوطه اتخاذ شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/03/18 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: رسیدگی، صدور حکم و تعیین مجازات خارج از کیفرخواست، وجاهت قانونی ندارد. رای خلاصه جریان پرونده در تاریخ 19/1/91 آقای ج.ح. به کلانتری مراجعه اعلام می کند برادر خانمم به نام ح.ح. دیشب 18/1/91 حوالی ساعت 20 : 30 به همراه برادرش الف. با پسران الف.ب. به اسامی ج. و ج. درگیر و مورد ضرب و شتم به وسیله قمه قرار می گیرند و به بیمارستان اعزام می‌شوند. در بیمارستان فوت می کند. آقای ….ح. از ضارب خود شاکی است می گوید: به اتفاق برادرم ح. در پارک رضویه بودیم که تعدادی ارازل و اوباش فرزندان الف.ب. به اسامی ج. و ج. بودند جلو موتور ما را گرفتند با ضرب قمه که هر کدام داشتند ما را به شدت زدند پس از زدن فرار کردند ضرباتی هم به موتور ما زدند که به بیمارستان منتقل شدیم. ج.ب. اظهار داشته که: خانواده ح. تازگی ها همسایه ما شده اند. دو سه روز درگیری داریم که آقای ح.ح. به برادر ج. که از من کوچکتر است گیر داده بود می خواست به او تجاوز کند به درب منزل ما آمدند در دست ح. یک شیشه بود و پودر فلفل من با ح. درگیر شدم چاقو داشتم با این چاقو در زمان درگیری دو سه ضربه به ح. زدم به سرش زدم. به پهلوی راست وی هم زدم. به الف.ح. هم از سرش چند ضربه زدم آن ها سوار موتور کردند بردند فقط من چاقو داشتم ج. نداشت چاقوی من حدود 10 الی 15 سانت م. ب.. چاقو از منزل متهم کشف می‌شود. ج.ب. اظهار داشته: دو نفر آمدند جلو در پارک من و برادرم نشسته بودیم یک دفعه شمشیر بزرگ از غلاف درآورد من و برادرم را زد من از ترس فرار کردم برادرم می خواست فرار کند نمی گذاشتند او را زدند فرار کردند من از ترس به خانه برگشتم ج. یک ساعت بعد به خانه آمد ساعت 4 مامورها آمدند ما را دستگیر کردند. ح. به من می گفت خوشگل و به برادرم هم گیر می داد.ح. قصد داشت به من و برادرم تجاوز کند. این متهم در تحقیقات بعد می گوید: من پس از فرار کردن برنگشتم من به مرحوم ح.ح. ضربه نزدم. ج.ب. متهم اصلی می گوید: من شمشیر را از ح. گرفتم بعد چاقو را از جیبم درآوردم دو تا ضربه از ناحیه شکم او با چاقو زدم و یک چاقو به پای سمت چپ او زدم و یک چاقو دوباره به سر او زدم البته نمی دانم به کجای سرش خورد. پزشکی قانونی پس از معاینه جسد علت فوت را خون ریزی شدید داخل شکمی و عوارض ناشی از آن بر اثر آسیب کبد بر اثر اصابت جسم نوک تیز و برنده معین می کند (صفحه 27 ). خانم م.الف. همسر و آقای ن.ح. پدر و خانم ف.س. مادر مقتول از متهم شاکی و درخواست قصاص می کنند (صفحه 40 الی 42 ). آقای ق. (و.) به عنوان شاهد گفته است: من آن جا بودم درگیری را مشاهده کردم درگیری بین ح.ح. و ج.ب. صورت گرفت. بعد هم ج.ب. آمد با ح. درگیر شد. غ.ب. نیز بیان نموده: در درگیری حضور داشتم و مشاهده کردم درگیری بین ج. و ج.ب. با آقای ح.ح. بود. اول ج. با ح. درگیر شد بعد هم ج. به حمایت برادرش آمد (صفحه 66 - 67 ). متهم ج.ب. در بازپرسی به ایراد ضرب با چاقو منتهی به کشته شدن ح.ح. را قبول دارد (صفحه 75 ). دادسرای زنجان پس از صدور قرار مجرمیت برای ج.ب. به اتهام قتل عمدی مرحوم ح.ح. و ضرب و جرح عمدی نسبت به الف.ح. مبادرت به صدور کیفرخواست می‌نماید (صفحه 98 ). پرونده به شعبه هفتم دادگاه کیفری استان زنجان ارجاع می‌شود. این شعبه در تاریخ 8/7/92 با حضور هیات حاکمه و نماینده دادستان و متهم ج.ب. به همراه وکیل تسخیری خود و اولیای دم مرحوم ح.ح. پدر و مادر و همسر مقتول تشکیل می‌شود. ابتداء نماینده دادستان درخواست مجازات قانونی متهم را می‌نماید. سپس اولیای دم مقتول به اسامی آقای ن.ح. پدر اصالتا از طرف خود ولایتا از طرف طفل صغیر مقتول به نام س.ح. و خانم ف.س. مادر و م.الف. همسر مقتول شکایت خود را تکرار و درخواست قصاص دارند. سپس به متهم اتهام قتل عمدی مرحوم ح.ح. و ایراد ضرب و جرح عمدی به الف.ح. را تفهیم می کند که متهم مجددا اظهارات خود را تکرار می‌نماید و می گوید: مرحوم به سراغ من آمد من هم با چاقو دو ضربه به سر او زدم یقه مرا گرفت و زمین انداخت روی من افتاد خفه ام می کرد با چاقو یک ضربه به پایش زدم و دیدم خفه می شوم یک ضربه هم از پهلو به شکمش وارد کردم در حین درگیری الف. به من هجوم آورد ضربه ای هم به الف. زدم. من دفاع مشروط (مشروع) کردم. متهم مدعی است مقتول با شمشیر به او زده ولی اثری از جراحت وجود ندارد. می گوید: چون شمشیر کند بود صرفا کبودی ایجاد کرده است. سپس وکیل و. ب. ش. صفحه 131 به دفاع می پردازد. مدعی است که موکلش دفاع مشروع نموده است و چاقو در حال غلتیدن موکل و مقتول در روی چمن ها ناگهان به شکم مقتول وارد می‌شود (اعاذنا اله من شرور انفسنا. در حالی که خود متهم می گوید یک ضربه به شکمش وارد کردم - عضو ممیز). دادگاه قرار استماع شهادت شهود را صادر می کند. در تاریخ 30/10/92 نماینده دادستان از کیفرخواست دفاع می کند. شاهد و.ق. نیز حضور دارد. ابتدا بر شکات اعلام می دارند بر شکایت خود باقی هستند و درخواست قصاص دارند متهم اظهار می‌دارد من دفاع مشروع کردم حرف هایم را در جلسه قبل زده ام. و.ق. می گوید با دوستم در پارک نشسته بودیم ح.ح. با شمشیر سامورایی آمد با ج.ب. و برادرش درگیر شدند ح.ح. چند ضربه به ج. و برادرش وارد کرد ح. و برادرش پس از درگیری شمشیر را انداخت و رفتند پس از رفتن ج. و برادرش مامورین آمدند. شاهد دیگر غ.ب. نیز می گوید آقایان ج. و ب. و و. و ج. و ح. در پارک نشسته بودند من هم آن جا بودم آقای ح.ح. با برادرش الف. به پارک آمدند (خط بالا می گوید ح. در پارک نشسته بود این جا می گوید آمدند و در کنار خیابان ایستادند خدا ما را از عذاب شهادت دروغ حفظ نماید!! عضو ممیز). ح. و برادرش آمدند داخل پارک ح. برگشت شمشیر را برداشت شمشیر را از غلاف قرمز درآورد و با شمشیر به گردن ج.ب. که از زمین بلند شده بود زد و دو تا هم به بازوانش زد. ج. هم چاقویش را درآورده (ج. قبل از آن فرار کرده بود) در این حال ج. و ح. با هم گلاویز شدند هر دو به زمین افتادند در حالی که دست ح. شمشیر و دست ج. چاقو بود من دیدم چاقوی ج. در شکم ح. فرو رفت (در حالی که متهم می گوید چاقو را به شکمش وارد کردم - عضو ممیز). این اظهارات شاهد ب. با اظهارات قبلی خودش مطابقت ندارد. دادگاه مجددا در تاریخ 7/12/92 تشکیل است. اولیای دم اظهارات شاهد مذکور رد می کنند می گویند قبول نداریم رای حصر وارثت ورثه مقتول ح.ح. را پدر ن.ح. و مادر ف.س. و همسر م.الف. و فرزند س.ح. اعلام کرده است (صفحه 183 ). دادگاه پس از ختم جلسه دادرسی مبادرت به انشاء رای می‌نماید. با استدلالی که می کند متهم ج.ب. را در خصوص قتل عمدی ح.ح. به قصاص نفس و در مورد ایراد ضرب و جرح به الف.ح. دادگاه صرفا از لحاظ جنبه عمومی به یک سال حبس تعزیری درجه شش با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم می‌نماید و از جهت دیه چون مجروح شکایتی ندارد خود را مکلف به اظهارنظر نمی داند. این رای مورد اعتراض م. ع. ج.ب. و وکیل وی آقای س.ن. واقع و جهت رسیدگی به دیوان عالی کشور ارسال که به این شعبه ارجاع می‌گردد. این شعبه پس از بررسی به شرح آتی رای صادر می‌نماید. رای شعبه دیوان عالی کشور نظر به محتویات پرونده در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ج.ب. و وکیل تسخیری وی س.ح. نسبت به رای مذکور چون از سوی وی دلیلی که موجب نقض دادنامه در مورد اتهام قتل عمدی باشد ارائه نشده و از لحاظ رعایت تشریفات دادرسی هم ایراد موثری ملاحظه نمی شود و ب. ت. ب. اقاریر صریح متهم در مراحل دادرسی و عدم اظهار وی در مراحل بد و. م. ب. دفاع مشروع و ادعای آن پس از ورود وکیل و آموزه های زندان و چون اظهارات شهود با اظهارات خود متهم متفاوت است متهم اقرار به وارد کردن چاقو به شکم مقتول و ایراد ضرب به سر و پای او دارد ولی متاسفانه شهود گفته اند که در زمان غلتیدن هر دو روی زمین چاقو به شکم مقتول فرو رفت و خاصه اظهارات غ.ب. که در دو مرحله شهادت داده و در هر مرحله متفاوت با مرحله دیگر سخن گفته است و گواهی پزشکی و ادعای متهم به شمشیر داشتن مقتول در حالی که می گوید به من و برادرم ضرباتی وارد کرد اگر صحت داشته باشد شمشیر باید قطعا جراحتی ایجاد کرده باشد ولو این که کند باشد حداقل محل ضرب له شدگی ایجاد می کند نه این که هیچ گونه اثری نداشته باشد معلوم می‌شود که مقتول از شمشیر اگرچه داشته ولی استفاده نکرده است. لذا ایرادی بر رای صادره در خصوص اتهام قتل عمدی ملاحظه نمی شود و به استناد بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رای معترض عنه در این قسمت تایید می‌گردد. و اما در مورد محکومیت متهم به یک سال حبس از لحاظ جنبه عمومی اتهام ایراد ضرب عمدی به الف.ح. ب. ت. ب. این که الف.ح. شکایتی ندارد و هم چنین دادستان مدعی العموم در کیفرخواست صادره هم از لحاظ جنبه عمومی در این خصوص مجازات نخواسته صدور حکم به مجازات خارج از درخواست کیفرخواست وجاهت قانونی ندارد، لذا به استناد بند ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری در مورد اتهام ایراد ضرب عمدی به الف.ح. رای تجدیدنظرخواسته نقض و جهت رسیدگی به دادگاه هم عرض دادگاه صادرکننده رای تجدیدنظرخواسته ارجاع می‌گردد. مستشار شعبه بیست و چهارم دیوان عالی کشور - عضو معاون در این پرونده، شاکی به اتهام آدم‌ربایی و سایر جرائم علیه متهمین شکایت کرده است. در مراحل ابتدایی رسیدگی، متهمین تنها به اتهام تفخیذ محکوم شدند و سایر اتهامات از آنها تبرئه گردید. با اعتراض شاکی و وکلای طرفین، پرونده به دیوان عالی کشور ارجاع شد که منجر به نقض رای و ارسال پرونده به شعبه هم‌عرض گردید. در رسیدگی مجدد، شاکی اظهارات خود را تکرار کرده و خواستار اشد مجازات برای متهمین شد، در حالی که وکلای متهمین بر برائت موکلین تاکید کرده و اتهامات را رد نمودند. در نهایت، دادگاه متهمین را به تحمل 100 ضربه شلاق به اتهام تفخیذ و دو متهم را به 15 سال حبس به اتهام مشارکت در آدم‌ربایی محکوم کرد. وکلای طرفین به رای صادره اعتراض کردند و پرونده مجدداً به دیوان عالی کشور ارسال گردید. دیوان عالی کشور در رای خود، محکومیت به تفخیذ را تایید کرد، اما به دلیل عدم صدور کیفرخواست برای اتهام آدم‌ربایی، رای مربوط به این اتهام را نقض و برای رسیدگی مجدد به دادگاه صادرکننده رای ارجاع کرد. رای دیوان عالی کشور بر اساس بند «الف» ماده 265 و بند 2 قسمت «ب» ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب صادر شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/03/12 پیام: دادگاه باید فقط به اتهاماتی که در مورد آن ها کیفرخواست صادر شده است رسیدگی نماید و رسیدگی و صدور حکم بدون وجود کیفرخواست وجاهت قانونی ندارد. با شکایت آقای گ.ع. به ولایت از فرزندش ن. آقایان 1 - ح.ر.، 2 - م.خ.، 3 - س.الف. 4 - ر.ر.، 5 - ی.ش. به اتهام آدم ربایی (ربودن و مخفی کردن همراه با آسیب بدنی) لواط، تفخیذ تحت تعقیب قرار گرفته اند. به شرح دادنامه --- - 1389/12/19 شعبه اول دادگاه کیفری استان ک متهمین فقط به حد تفخیذ محکوم شده و از سایر اتهامات تبرئه گردیده اند. با اعتراض شاکی و وکیل وی و وکیل متهمین پرونده به شعبه --- دیوان عالی کشور ارجاع می‌گردد. این شعبه به شرح دادنامه شماره --- - 1390/07/13 که مشروح آن در صفحات 197 الی 200 بیان گردیده و نیاز به تکرار نیست رای صادره را نقض و جهت رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض ارجاع می‌نماید پرونده به شعبه سوم کیفری استان ارجاع می‌گردد. در تاریخ 1392/03/20 دادگاه با حضور اعضاء، نماینده دادستان، شاکی و وکیل وی، متهمین با وکیل تشکیل گردیده است. وکیل شاکی اظهارات خود را طی لایحه ای قرائت نموده و جهت ضبط در پرونده به دادگاه تحویل داده است و طی آن تقاضای اشد مجازات برای متهمین نموده است و نحوه ربودن موکل خود را توضیح داده که پس از ضرب و شتم نیز وی را برهنه کرده و به او تجاوز می کنند، نماینده دادستان تقاضای رسیدگی و صدور حکم شایسته می‌نماید. وکیل متهمین نیز در دفاع اظهار می دارد: شاکی فقط از یک نفر به اتهام آدم ربایی شاکی است و صرفا ح.ر. از دیدگاه شکات مرتکب آدم ربایی شده وفق اقاریر موکلین نه تنها اقراری نداشته اند بلکه اتهام آدم ربایی نسبت به موکلین نمی تواند جاری باشد. اظهارات شاکی تناقض دارد. ب. ت. ب. اصل کلی برائت تقاضای صدور رای برائت دارم. وکیل شاکی طی لایحه ای در 9 صفحه با ذکر جزئیات واقعه رخ داده تقاضای اشد مجازات را برای متهمین نموده است. در تاریخ 1392/07/17 دادگاه با حضور اعضاء، شاکی و فرزندش و وکیل تعیینی آقای ن.، متهمین با وکیل تعیینی آقای ب.، نماینده دادستان و در غیاب احد از وکلای متهمین که لایحه ارسال نموده تشکیل گردیده، شاکی مجددا اظهارات را تکرار نموده: من را به بیرون شهر با فریب و نیرنگ بردند ح.ر. و م.خ. بعد زنگ زدند بقیه متهمین در محل حاضر شدند با تهدید چاقو تعرض و تجاوز نمودند فقط ر.ر. دخول انجام داد بقیه در حد تفخیذ، همگی مرا مورد ضرب و شتم قرار دادند. آقای ف.س. به عنوان مطلع دعوت شده است اظهار داشته: من تهدید شدم که گواهی بدهم، هیچ اطلاعی ندارم. وکیل شاکی اظهار داشته: اظهارات فعلی مطلع ناشی از تهدید م. ب. و اظهارات اولیه بر اساس حقیقت است. م.خ. اتهام آدم ربایی و تفخیذ را رد نموده وکیل وی نیز انکار موکل خود را در تمام مراحل و عدم ارائه کوچک ترین دلیل و اظهارات کاملا ضد و نقیض شهود تعرفه شده، صرف نظر از این که هیچ اتهامی را اثبات نمی کند لذا صدور رای برائت م. ا. از متهمین دفاع و آخرین دفاع اخذ شده هیچ کدام هیچ اتهامی را نپذیرفته اند و وکلای آنان نیز تقاضای برائت موکلین را نموده اند. با دستور دادگاه از مخابرات در مورد خطوط ارتباطی تلفن متهمین استعلام شده است پاسخ داده اند فقط ر.ر. یک خط تلفن اعتباری دارد و سه خط تلفن ایرانسل و در مورد ورودی و خروجی دو خط تلفن دیگر که مربوط به 1389/04/01 الی 1389/06/30 بوده است مخابرات پاسخ داده فقط اطلاعات شش ماه اخیر در دسترس م. ب. (تاریخ نامه 1392/06/13 م. ب.. عضو ممیز). دادگاه با اعلام ختم رسیدگی به شرح دادنامه شماره --- - 1392/08/11 شعبه سوم دادگاه تجدیدنظر کیفری استان ک اتهام 1 - ح.ر.، 2 - س.الف.، 3 - ی.ش.، 4 - ر.ر. مبنی بر تفخیذ و اتهام ح.ر. و م.خ. مبنی بر شرکت در آدم ربایی را محرز و مسلم تشخیص مستندا به مواد 211 و 235 و تبصره آن و ماده 236 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 حکم به محکومیت همه متهمین به تحمل یک صد ضربه شلاق حدی به اتهام تفخیذ و متهمین اول و دوم ( 1 - ح.ر.، 2 - م.خ.) به اتهام مشارکت در آدم ربایی هر کدام به پانزده سال حبس تعزیری صادر و اعلام گردیده است و نسبت به بقیه اتهام ها و متهم ر.ر. در مورد اتهام لواط حکم برائت صادر شده است. پس از ابلاغ رای وکیل شاکی به رای صادره اعتراض نموده و مدعی شده جرم آدم ربایی منتسب به همه متهمین است و با قصد قبلی صورت گرفته است وکیل متهمین نیز به رای صادره اعتراض نموده و رای صادره را خلاف شرع و قانون دانسته تقاضای نقض دادنامه را نموده است. پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و در تاریخ 1392/02/15 به این شعبه ارجاع گردیده است. در خصوص اعتراض ه.ن. به وکالت از گ.ع. و اعتراض م.ب. به وکالت از س.الف.، ر.ر.، ی.ش.، م.خ. و ح.ر. با بررسی اوراق پرونده و ملاحظه لوایح اعتراضی، در مجموع در مورد محکومیت متهمین به حد تفخیذ اعتراض موجه و موثری که موجبات خدشه بر اساس رای و نقض آن را فراهم نماید به عمل نیامده و رای نیز مطابق قانون و مدارک موجود در پرونده صادر گردیده و در رعایت تشریفات آیین دادرسی هم ایراد موثری مطرح نگردیده، لذا ضمن رد اعتراض مستندا به بند «الف»; ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری دادنامه شماره --- - 1392/08/11 صادره از شعبه سوم دادگاه تجدیدنظر کیفری استان ک در قسمت محکومیت پنج متهم صدرالذکر به حد تفخیذ تایید و ابرام می‌گردد اما در مورد محکومیت ح.ر. و م.خ. مبنی بر شرکت در آدم ربایی ب. ت. ب. این که دادگاه کیفری استان بدون صدور کیفرخواست از ناحیه دادسرا مبادرت به رسیدگی نموده و جرم مذکور از مواردی نیست که مستقیما در دادگاه مطرح شود و دادگاه باید بر اساس بند «ج»; ماده 14 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب در مواردی که صدور کیفرخواست ضروری است فقط به جرایم مندرج در کیفرخواست رسیدگی نماید و رسیدگی بدون وجود کیفرخواست نیز فاقد مجوز قانونی است، لذا رای صادره در این قسمت به استناد بند 2 قسمت «ب»; ماده 265 قانون آیین دادرسی فوق الذکر نقض و برای رسیدگی مجدد به دادگاه محترم صادرکننده رای ارجاع می‌گردد. رئیس شعبه سی و سوم دیوان عالی کشور - عضو معاون