رأی
محکومیت چند نفر به پرداخت دیه
مقدمه
محکومیت چند نفر به پرداخت دیه
خ. م.:
در نشست قضایی که در تاریخ 17 بهمن 1398 در استان اصفهان برگزار شد، موضوع اصلی بررسی محکومیت چند نفر به پرداخت دیه بود. پرسشهای مطرحشده شامل این موارد بود: آیا در صورت برائت یکی از محکومان، سهم دیه او بین سایر محکومان تقسیم میشود؟ و آیا پرداخت دیه از سوی یکی از محکومان بر میزان تقصیر او تاثیر میگذارد یا خیر؟ هیات عالی به این نتیجه رسید که تشریفات دادرسی نباید حقوق ماهوی اصحاب دعوی را نادیده بگیرد. با استناد به مواد 435 و 457 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و ماده 356 قانون آیین دادرسی مصوب 1379، اعلام کرد که رای صادره غیرقابل تجزیه است و دادگاه تجدیدنظر میتواند نسبت به تعیین مسئولیت سایر محکومان اقدام کند. نظر اکثریت بر محدودیتهای موجود در قانون تاکید داشت و بیان کرد که دادگاه تجدیدنظر نمیتواند به سهم دیگر محکومان ورود کند. در مقابل، نظر اقلیت بر این بود که پرونده باید به دادگاه بدوی اعاده شود تا رسیدگی ادامه یابد. نظر ابرازی نیز به عدم اعتبار امر مختومه اشاره کرده و تاکید کرد که دادسرا موظف به رسیدگی به دیات باقیمانده است.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1398/11/17
برگزار شده توسط: استان اصفهان/ شهر اصفهانموضوع
محکومیت چند نفر به پرداخت دیهپرسش
1- چنانچه در پروندهای (ایراد صدمه بدنی غیرعمدی)، چندین عامل مسبب در حادثه بوده و همه آنها به نسبت مساوی محکوم به پرداخت دیه شده باشند و احدی از محکوم علیهم از رأی بدوی تجدیدنظرخواهی کرده و سپس در خصوص وی رأی برائت صادر شده باشد، آیا سهم دیه متعلقه به وی بین سایرین تقسیم میشود یا خیر؟
2- در صورتیکه احدی از محکوم علیهم قبل از رأی تجدیدنظرخواسته نسبت به پرداخت دیه سهم خود اقدام نموده و رضایت شاکی را اخذ کرده باشد، آیا در میزان تقصیر وی نیز تغییر ایجاد میشود یا فقط بین سایرین تغییر ایجاد میگردد؟نظر هیئت عالی
1- اولاً؛ تشریفات دادرسی نباید به گونه ای تفسیر شود که حقوق ماهوی اصحاب دعوی را نادیده انگاشته و نقض نماید؛
ثانیاً؛ با لحاظ خروج مصداق از ممنوعیت مذکور در مواد 435 و 457 قانون آئین دادرسی کیفری 1392 و ملاک ماده 356 قانون آئین دادرسی مصوب 1379 چون در فرض مطروحه رأی صادره (معترضعنه) غیرقابل تجزیه و تفکیک است، دادگاه تجدیدنظر با لحاظ ماده 457 قانون آئین دادرسی کیفری نسبت به تعیین و اصلاح میزان مسئولیت سایر محکومان اقدام میکند.
2- ب. ت. ب. پاسخ سوال یک، پرداخت دیه از سوی احد از محکومان یا اخذ رضایت شاکی، تأثیری در تشخیص دادگاه تجدیدنظر از حیث تعیین میزان مسئولیت متهمان ندارد.نظر اکثریت
ارائه پاسخ در خصوص سوال مطروحه ب. ت. ب. مقررات فعلی قانون آیین دادرسی کیفری دارای مشکلات و محدودیتهایی است؛ ازجمله این محدودیتها ماده 435 قانون مزبور است که دادگاه تجدیدنظر را از ورود به موضوعاتی که مورد تجدیدنظرخواهی قرار نگرفته باشد منع مینماید و به نظر ماده مزبور شامل بحث دیات نیز خواهد شد؛ چرا که دیات تابع مقررات ضمان نیز م. ب. و در دادرسی حقوقی نیز وفق مقررات آیین دادرسی مدنی دادگاه تجدیدنظر چنین محدودیتی را دارا است؛ لذا در صورت نقض رأی بدوی در خصوص احدی از محکوم علیهم، دادگاه تجدیدنظر نمیتواند نسبت به سهم دیگر محکوم علیهم ورود پیدا کرده و مسئولیت آنان را افزایش دهد و موضوعی که نسبت به آن تجدیدنظرخواهی شده است صرفاً محکومیت احدی از محکوم علیهم م. ب.. از طرفی امکان اصلاح کیفرخواست از سوی دادسرا یا صدور قرار جلب به دادرسی از سوی دادگاه بدوی نیز وجود ندارد، چراکه دادسرا سابقاً در خصوص موضوع اتخاذ تصمیم قضایی نموده و کیفرخواست ایرادی ندارد بلکه صرفاً دادگاه تجدیدنظر، نظر قضایی متفاوتی با دادسرا ابراز کرده است و نمیتوان دادسرا را مکلف به اصلاح کیفرخواست یا صدور قرار جلب به دادرسی دیگری برخلاف قرار جلب به دادرسی سابق الصدور آن نمود و دادگاه بدوی نیز مستمسک قانونی برای صدور قرار جلب به دادرسی در خصوص قسمتی که در دادگاه تجدیدنظر برائت شده است ندارد و از طرفی امکان اعاده پرونده از سوی دادگاه تجدیدنظر به دادگاه بدوی برای صدور رأی در قسمتی که رأی بدوی نقض شده است نیز وجود ندارد؛ چرا که دادگاه بدوی از رسیدگی فارغ شده است. با این توضیح تنها راهی که برای چنین پروندهای باقی خواهد بود اعمال ماده 477 قانون آیین دادرسی کیفری و نقض رأی از سوی ریاست محترم قوه قضاییه و رسیدگی و صدور رأی جدید توسط شعب خاص موضوع این ماده ضمن برگزاری جلسه و دعوت طرفین است.نظر اقلیت
در چنین حالتی نظر اکثریت در خصوص عدم امکان ورود دادگاه تجدیدنظر به موضوع صحیح است لیکن ب. ت. ب. نقض قسمتی از رأی و ب. ت. ب. اینکه در خصوص قسمتی از دیات موضوع شکایت شاکی هنوز تصمیمگیری نشده است؛ لذا پرونده بایستی به دادگاه بدوی اعاده شود تا دادگاه بدوی ضمن صدور قرار جلب به دادرسی پرونده را به دادسرا اعاده نماید و دادسرا پس از تفهیم اتهام و رسیدگی به آن قسمت کیفرخواست صادر و پرونده را برای ادامه رسیدگی به دادگاه ارسال نماید و جریان رسیدگی و صدور رأی ادامه یابد.
نظر ابرازی
در چنین حالتی نظر اکثریت در خصوص عدم امکان ورود دادگاه تجدیدنظر به موضوع صحیح است لیکن ب. ت. ب. نقض قسمتی از رأی و ب. ت. ب. اینکه در خصوص قسمتی از دیات موضوع شکایت شاکی هنوز تصمیمگیری نشده است؛ لذا شاکی میتواند نسبت به طرح شکایت جدید اقدام نماید و اعتبار امر مختومه نیز محقق نیست و دادسرا نیز مکلف به رسیدگی م. ب. تا وفق مقررات نسبت به میزان باقیمانده دیه که تعیین تکلیف نشده است رأی مقتضی صادر گردد لیکن ب. ت. ب. مجازات بودن دیه امکان مطالبه حقوقی دیه وجود ندارد.
با نظر ابرازی موافقم. ضمناً اعاده دادرسی در پرونده حاضر به نظر جایگاهی ندارد؛ چراکه رأی صادره از دادگاه بدوی خلاف شرع بین نمیباشد و دادگاه تجدیدنظر صرفاً قسمتی از رأی دادگاه بدوی را نقض کرده و قسمتی از دیات موضوع شکایت هنوز تعیین تکلیف نشده است.موارد مرتبط 43
مواد مرتبط 3
-
تفسیر
از این صفحه
ماده 477 — قانون آیین دادرسی کیفری
ماده 477 قانون آیین دادرسی کیفری و نقض رای از سوی ریاست محترم قوه قضاییه و
-
اعمال
از این صفحه
ماده 435 — قانون آیین دادرسی کیفری
مواد 435 و 457 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392
-
اعمال
از این صفحه
ماده 356 — قانون آیین دادرسی کیفری
قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و ماده 356
دکترین 40
-
مقاله
هماستناد
توضیح نگارنده به باور نگارنده اصولاً تعیین عنوان رأی مرتبط با ماهیت
ماده 435 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
ب – ۳ - ۴ - ۴ - محدوده رسیدگی مراجع عالی
ماده 435 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
ب – ۳ - ۴ - ۴ - محدوده رسیدگی مراجع عالی
ماده 435 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
اصل ۱۵۸ قانون اساسی — تردیدی نیست که شورای حل اختلاف در
تبصره 1 ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
ماده ۱۶ ق
تبصره 1 ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
ماده ۱۶ ق
تبصره 1 ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
هیات عمومی دیوان عالی کشور نیز در رای وحدت رویه شماره ۶۸۹
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
باشد نیز بلاثر و بی اعتبار است
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
سکوت پایان داد، چون رسیدگی۰ — نکته دیگر آن که حتی اگر رأی
تبصره 2 ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
سکوت پایان داد، چون رسیدگی۰ — نکته مهمی که در این نص دیده
تبصره 2 ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
سکوت پایان داد، چون رسیدگی۰ — نکته مهمی که در این نص دیده
تبصره 2 ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
۲ - ۹ - عدم قطعیت رأی دادگاه دوم — رای دادگاه دوم نباید به مرحله قطعی
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
۲ - ۹ - عدم قطعیت رأی دادگاه دوم — توسط همان شعبه دیوان تأیید شده باشد
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
۲ - ۹ - عدم قطعیت رأی دادگاه دوم — توسط همان شعبه دیوان تأیید شده باشد
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
چنانچه دادستان کل کشور آرایی را خلاف بین شرع تشخیص دهد
تبصره 3 ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
تبصره ۳ ماده ۴۷۷ ق
تبصره 3 ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
تبصره ۳ ماده ۴۷۷ ق
تبصره 3 ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
ب – ۵ - اختیار دادستان کل کشور به عنوان مرجع درخواست
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
دادستان کل کشور از اختیار دیگری نیز برخوردار است و آن درخواست
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
دادستان کل کشور از اختیار دیگری نیز برخوردار است و آن درخواست
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
ارجاع دادگاه عالی — در مقررات فعلی نیز صلاحیت رسیدگی به
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
ارجاع دادگاه عالی — ب - ۸ - اختیار دادستان کل
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
ارجاع دادگاه عالی — ب - ۸ - اختیار دادستان کل
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
ارجاع دادگاه عالی — به موجب ماده ۲۹۳ اصلاحی ۱۳۹۴/۳/۲۴ قانون
تبصره 3 ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
ارجاع دادگاه عالی — به موجب ماده ۲۹۳ اصلاحی ۱۳۹۴/۳/۲۴ قانون
تبصره 3 ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
اول - مفهوم اثر رأی دادگاه — نظریه مختار نگارنده در کمیسیون پرسش و
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
اول - مفهوم اثر رأی دادگاه — تصمیم قضایی بدون هیچ اقدامی نمایان میشود
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
اول - مفهوم اثر رأی دادگاه — تصمیم قضایی بدون هیچ اقدامی نمایان میشود
ماده 477 ق.آ.د.ک.ج سال 1392
-
مقاله
هماستناد
رییس یا دادرس دادگاه صادر کننده رای
ماده 477 ق.آ.د.ک
-
مقاله
هماستناد
اجرائیه — بی آنکه ضرورتی در یادآوری لزوم اعاده
ماده 477 ق.آ.د.ک
-
مقاله
هماستناد
اجرائیه — نیازی به صدور اجرائیه باشد
ماده 477 ق.آ.د.ک
-
مقاله
هماستناد
رای قطعی درخور اجرا و قابل فرجام
ماده 477 ق.آ.د.ک
-
مقاله
هماستناد
رای قطعی درخور اجرا و قابل فرجام — حکم قطعی با معیار و وصفی که
ماده 477 ق.آ.د.ک
-
مقاله
هماستناد
اجرای حکم طلاق — برابر ماده ۴۹ قانون حمایت خانواده ثبت
ماده 477 ق.آ.د.ک
-
مقاله
هماستناد
اجرای حکم طلاق — برای اجرای صیغه طلاق می توان وکیل
ماده 477 ق.آ.د.ک
-
مقاله
هماستناد
فصل نخست - نظام های عمومی اجرای رای — فرجام خواهی و اعتراض شخص ثالث به
ماده 477 ق.آ.د.ک
-
مقاله
هماستناد
فصل نخست - نظام های عمومی اجرای رای — در مورد اعاده دادرسی ویژه با ادعای
ماده 477 ق.آ.د.ک
-
مقاله
هماستناد
در رویه قضایی اداری — امکان نقض و بی اثر شدن رای
ماده 477 ق.آ.د.ک
-
مقاله
هماستناد
در رویه قضایی اداری — همچنین ب
ماده 477 ق.آ.د.ک
-
مقاله
هماستناد
در رویه قضایی اداری — همچنین ب
ماده 477 ق.آ.د.ک
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
