رأی
مرجع رسیدگی به دعوی مطالبه نفقه فرزند توسط مادر
رأی خلاصه جریان پرونده
خانم ن. ر. فرزند م. ساکن مشهد... د. ب. ط. همسرش آقای م. م. فرزند م. ر. ساکن مشهد ... . پلاک ... به خواسته مطالبه نفقه جاریه فرزند مشترک به نام مه. 4 ساله از قرار ماهیانه پانصد هزار تومان به دادگاه عمومی مشهد تقدیم نموده که پرونده به شعبه سی و نهم دادگاه خانواده مجتمع قضائی شهید مطهری مشهد ارجاع شده است. خوانده در نشانی تعیین شده شناخته نشده و اخطاریه وی بدون ابلاغ اعاده گردیده و خ. ب. ت. لایحهای تقاضای انتشار آگهی در روزنامه نموده است. دادگاه آخرین اقامتگاه خوانده را ب. ت. ب. کارت ملی وی و نیز محل ثبت نام راجع به یارانه استعلام کرده که اداره ثبت احوال مشهد آدرس مشارالیه را خراسان شمالی، شهرستان بجنورد، شهر بجنورد خیابان .... کوچه ... پلاک... اعلام کرده است و خواهان نیز همین نشانی را به دادگاه اعلام نموده است. دادگاه ب. ت. ب. نشانی اعلام شده قرار عدم صلاحیت شماره 9309975113402768-1393/12/9 به اعتبار صلاحیت دادگاه عمومی بجنورد صادر کرده است لکن شعبه اول دادگاه عمومی (حقوقی) بجنورد به استناد ماده 12 قانون حمایت خانواده خود را صالح به رسیدگی ندانسته و با صدور قرار عدم صلاحیت شماره 9409975840100065-1394/1/27 به اعتبار صلاحیت محاکم حقوقی شهرستان مشهد پرونده را جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال داشته است. پس از وصول پرونده و ارجاع به شعبه چهلم دیوان عالی کشور وسیله عضو ممیز مورد بررسی واقع و گزارش آن تهیه شد.هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … م. خالصی عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده درخصوص اختلاف در صلاحیت مشاوره نموده چنین رأی میدهد:
رأی شعبه دیوان عالی کشور
ماده 12 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 شمسی ناظر به دعاوی و امور خانوادگی مربوط به زوجین است در حالیکه دعوی موضوع پرونده مطروحه مربوط به شخص زوجه نبوده بلکه نفقه جاریه فرزند مشترک مورد مطالبه مشارٌالیها م. ب. لذا موضوع دعوی منصرف از ماده مذکور بوده و به لحاظ اینکه اقامت خوانده در مشهد احراز نگردیده و نشانی مشارٌالیه طبق اعلام اداره ثبت احوال مشهد و نیز خواهان دعوی در بجنورد اعلام گردیده است لذا طبق صدر ماده 11 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی رسیدگی به دعوی خانم ن. ر. به طرفیت آقای م. م. در صلاحیت دادگاه عمومی (حقوقی) بجنورد م. ب. و در مورد اختلاف حادث شده بین شعبه 39 دادگاه عمومی (خانواده) مشهد و شعبه اول دادگاه عمومی (حقوقی) بجنورد مستنداً به تبصره ماده 27 قانون یاد شده با تأیید صلاحیت مرجع اخیرالذکر حل اختلاف میشود.
شعبه 40 دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون
عبدالمحمد خالصی -محمد بارانی
فهرست
خلاصه جریان پرونده
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رأی
مرجع رسیدگی به دعوی مطالبه نفقه فرزند توسط مادر
در تاریخ 28 اردیبهشت 1394، پروندهای به منظور مطالبه نفقه جاریه فرزند مشترک به مبلغ ماهیانه پانصد هزار تومان، به دادگاه عمومی مشهد تقدیم گردید. به دلیل عدم شناسایی خوانده در نشانی تعیینشده و عدم امکان ابلاغ اخطاریه، درخواست انتشار آگهی در روزنامه به دادگاه ارائه شد. پس از استعلام از اداره ثبت احوال، نشانی خوانده در بجنورد تایید گردید و دادگاه مشهد به اعتبار صلاحیت، قرار عدم صلاحیت صادر نمود. شعبه اول دادگاه عمومی بجنورد نیز با استناد به ماده 12 قانون حمایت خانواده، خود را صالح به رسیدگی ندانسته و پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال کرد. دیوان عالی کشور پس از بررسی و مشاوره، اعلام نمود که دعوی نفقه فرزند مشترک به ماده 12 قانون حمایت خانواده مربوط نمیباشد و ب. ت. ب. نشانی خوانده، صلاحیت رسیدگی به این دعوی بر عهده دادگاه عمومی (حقوقی) بجنورد است. لذا، اختلاف میان شعب دادگاهها به نفع صلاحیت دادگاه بجنورد حل و فصل گردید. این رای بر اساس ماده 11 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی و تبصره ماده 27 آن صادر شده است.
تاریخ دادنامه قطعی: 1394/02/28
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: دعوی مطالبه نفقه فرزند مشترک، مربوط به شخص زوجه نیست؛ بنابراین زوجه نمی تواند در محل اقامت خود طرح دعوی کند؛ بلکه موضوع تابع عمومات قواعد صلاحیت محلی است.
رای خلاصه جریان پرونده
خانم ن. ر. فرزند م. ساکن مشهد... د. ب. ط. همسرش آقای م. م. فرزند م. ر. ساکن مشهد.... پلاک... به خواسته مطالبه نفقه جاریه فرزند مشترک به نام مه. 4 ساله از قرار ماهیانه پانصد هزار تومان به دادگاه عمومی مشهد تقدیم نموده که پرونده به شعبه سی و نهم دادگاه خانواده مجتمع قضایی شهید مطهری مشهد ارجاع شده است. خوانده در نشانی تعیین شده شناخته نشده و اخطاریه وی بدون ابلاغ اعاده گردیده و خ. ب. ت. لایحهای تقاضای انتشار آگهی در روزنامه نموده است. دادگاه آخرین اقامتگاه خوانده را ب. ت. ب. کارت ملی وی و نیز محل ثبت نام راجع به یارانه استعلام کرده که اداره ثبت احوال مشهد آدرس مشارالیه را خراسان شمالی، شهرستان بجنورد، شهر بجنورد خیابان.... کوچه... پلاک... اعلام کرده است و خواهان نیز همین نشانی را به دادگاه اعلام نموده است. دادگاه ب. ت. ب. نشانی اعلام شده قرار عدم صلاحیت شماره 9309975113402768 - 1393/12/09 به اعتبار صلاحیت دادگاه عمومی بجنورد صادر کرده است لکن شعبه اول دادگاه عمومی (حقوقی) بجنورد به استناد ماده 12 قانون حمایت خانواده خود را صالح به رسیدگی ندانسته و با صدور قرار عدم صلاحیت شماره 9409975840100065 - 1394/01/27 به اعتبار صلاحیت محاکم حقوقی شهرستان مشهد پرونده را جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال داشته است. پس از وصول پرونده و ارجاع به شعبه چهلم دیوان عالی کشور وسیله عضو ممیز مورد بررسی واقع و گزارش آن تهیه شد.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … م. خالصی عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده در خصوص اختلاف در صلاحیت مشاوره نموده چنین رای میدهد:
رای شعبه دیوان عالی کشور
ماده 12 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 شمسی ناظر به دعاوی و امور خانوادگی مربوط به زوجین است در حالی که دعوی موضوع پرونده مطروحه مربوط به شخص زوجه نبوده بلکه نفقه جاریه فرزند مشترک مورد مطالبه مشارٌالیها م. ب. لذا موضوع دعوی منصرف از ماده مذکور بوده و به لحاظ اینکه اقامت خوانده در مشهد احراز نگردیده و نشانی مشارٌالیه طبق اعلام اداره ثبت احوال مشهد و نیز خواهان دعوی در بجنورد اعلام گردیده است لذا طبق صدر ماده 11 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی رسیدگی به دعوی خانم ن. ر. به طرفیت آقای م. م. در صلاحیت دادگاه عمومی (حقوقی) بجنورد م. ب. و در مورد اختلاف حادث شده بین شعبه --- دادگاه عمومی (خانواده) مشهد و شعبه اول دادگاه عمومی (حقوقی) بجنورد مستندا به تبصره ماده 27 قانون یاد شده با تایید صلاحیت مرجع اخیرالذکر حل اختلاف میشود.
شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون
موارد مرتبط 26
آرای مرتبط 6
-
رأی
هماستناد
رای شماره 378 مورخ 1396/12/27 هیات تخصصی پژوهشی فرهنگی دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون حمایت خانواده پرداخته است و در قسمت اخیر مقرره نیز صرفا به
-
رأی
هماستناد
دادگاه صالح در دعوای ثبت طلاق
ماده 12 قانون حمایت خانواده نسبت به صلاحیت نمی گردد
-
رأی
هماستناد
حدود اختیار زوجه در انتخاب دادگاه در دعاوی خانوادگی
ماده 12 قانون حمایت خانواده که به نوعی قصد تسهیل در تقدیم دادخواست زن جهت
-
رأی
هماستناد
دعوای الزام به تمکین در فرض وجود حق حبس
ماده 12 قانون حمایت خانواده که در حمایت از اقامتگاه زوجه وضع شده
-
رأی
هماستناد
اقامتگاه خوانده زندانی
ماده 12 قانون حمایت خانواده بر خلاف مقررات ماده یازده قانون آیین دادرسی د
-
رأی
هماستناد
تعیین صلاحیت دادگاه در پرونده طلاق و نقض قرار عدم صلاحیت توسط دیوان عالی کشور بر اساس اقامتگاه قانونی خوانده
ماده 12 قانون حمایت خانواده نیز اولا مربوط به دعوی است
نظریات مشورتی 19
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1323 مورخ 1395/06/06
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391 نیست
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1401 مورخ 1398/09/19
ماده 12 قانون حمایت خانواده در کدام یک از موارد مذکور زوجه می تواند در مح
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1196 مورخ 1395/05/24
ماده 12 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 و تعیین صلاحیت دادگاه در ارتباط
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/875 مورخ 1398/06/24
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391 اختیاری است که قانون گذار برای زوجه به ر
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/1491 مورخ 1396/07/02
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391 معادل «اقامتگاه قانونی» تلقی شده است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/809 مورخ 1395/04/06
ماده 12 قانون حمایت از خانواده که به زوجه اختیار طرح دعوی در هر یک از داد
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1462 مورخ 1398/09/26
ماده 12 قانون حمایت خانواده مبنی بر طرح دعوی از طرف زوجه در محل اقامت خود
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/2553 مورخ 1397/10/25
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391 مبنی بر اجازه طرح دعوا توسط زوجه در امور
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/681 مورخ 1398/05/09
ماده 12 قانون حمایت خانواده قرار دارد ؟ یا اینکه صلاحیت دادگاه محل سکونت
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/778 مورخ 1398/07/21
ماده 12 قانون حمایت خانواده رسیدگی به دعوا در صلاحیت دادگاه خانواده است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/2461 مورخ 1395/10/01
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391 ناظر به امر صلاحیت و در واقع استثنایی بر
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/567 مورخ 1396/03/09
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391 مبنی بر اجازه طرح دعوا توسط زوجه در امور
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/94/1004 مورخ 1394/04/22
ماده 12 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391و توجها به اینکه ترک انفاق در ما
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/869 مورخ 1395/04/14
ماده 12 قانون حمایت خانواده را در دعاوی خانوادگی رعایت کنند یا طبق ماده 1
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/93/95 مورخ 1393/01/26
ماده 12 قانون حمایت خانواده مطرح کرده است و اقامتگاه خود را در قم اعلام د
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/93/0095 مورخ 1393/01/26
ماده 12 قانون حمایت خانواده مطرح کرده است و اقامتگاه خود را در قم اعلام د
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/94/422 مورخ 1394/02/19
ماده 12 قانون حمایت خانواده (1391
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1120 مورخ 1398/08/26
قانون حمایت خانواده 1391 و لحاظ حکم مقرر در ذیل ماده 12
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/386 مورخ 1396/02/19
ماده 12 قانون حمایت خانواده 1391
مواد مرتبط 1
-
اعمال
از این صفحه
ماده 12 — قانون حمایت خانواده
ماده 12 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 شمسی ناظر به دعاوی و امور خانوا
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
