مرجع صالح در اعتراض به تصمیمات هیات مستقر در اداره ثبت اسناد و املاک

رأی خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: شعبه ۱۳ دیوان عدالت اداری به موجب قرار شماره ۱۴۰۰۳۱۳۹۰۰۰۱۲۶۸۳۸۹ - ۲۰. ۵٫۱۳۹۹ چنین اظهار نظر نموده است: " ر خصوص شکایت شاکی یادشده، با عنایت به مجموع اوراق ومحتویات پرونده، ملاحظه مدارک و ابرازی از سوی شاکی، ن. ب. ا. مطابق ماده ۳ قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی اراضی و ساختمانهای فاقد سند رسمی تصمیمات هیاتهای موضوع این قانون قابل اعتراض و رسیدگی در دادگاه عمومی محل م. ب.. فلذا این مرجع خودرا صالح به رسیدگی ندانسته ومستندا به ماده ۴۸ قانون تشکیلات وایین دادرسی دیوان عدالت اداری قرارعدم صلاحیت خ. ر. ب. اعتبار و صلاحیت دادگاه عمومی حقوقی شهرستان تنکابن صادر و اعلام می نماید. " متعاقبا شعبه ۵ دادگاه تجدیدنظر استان مازندران به موجب قرار شماره ۱۴۰۰۴۷۳۹۰۰۰۹۴۱۰۲۱۵ - ۲۵. ۱۱٫۱۴۰۰ چنین اظهار نظر نموده است: " درخصوص تجدیدنظرخواهی اقای م. ت. به طرفیت اداره کل ثبت اسناد و املاک استان مازندران نسبت به دادنامه شماره ۰۷۴۱-۱۴۰۰ مورخ ۱۴۰۰/۸/۱۸ صادره از شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی شهرستان تنکابن که حسب مفاد ان پیرامون دعوی مطروحه از سوی ت. ن. خ. به خواسته ابطال تصمیم هیات مستقر در اداره ثبت اسناد و املاک تنکابن مبنی بر ارایه موافقت مالک، دادگاه به شرح استدلال به عمل امده قرار عدم استماع دعوی را صادر نموده است. انچه که مسلم است.خواهان در اغاز با طرح شکایت در دیوان عدالت اداری جهت پیگیری حق مورد ادعای خود اقدام نموده است.که توجه به دادنامه صادره از دیوان عدالت اداری ( شعبه ۱۳ دیوان عدالت اداری ) گویای ان است.که ان مرجع اقدام متقاضی را اعتراض به رای کمیسیون موضوع قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی اراضی و ساختمان های فاقد سند رسمی تلقی نموده است.در حالیکه توجه به ماده ۳ ان قانون این امر را روشن می نماید. که هدف قانونگذار ایجاد راهکار قانونی برای اشخاصی است.که از رای کمیسیون مربوطه متضرر می شوند. در حالیکه موضوع دعوی مطروحه صرفا شکایت و ایراد خواهان به تصمیم هیات مستقر در اداره ثبت اسناد و املاک تنکابن مبنی بر ارایه موافقت مالک عرصه م. ب.. که بدیهی است.این امر غیر از رای صادره از کمیسیون و هیات مربوطه است.و توجه به این موضوع هم ضرورت دارد. که خواهان خود به عنوان متقاضی ثبت م. ب.. با این وصف سزاوار بوده است.که دادگاه محترم نخستین به جای صدور قرار عدم استماع دعوی ب. ت. ب. صلاحیت دیوان عدالت اداری جهت رسیدگی به شکایت اشخاص از تصمیمات مامور دولتی و یا اقدامات انان، موضوع را جهت رسیدگی در صلاحیت دیوان محترم عدالت اداری اعلام می نمود و ب. ت. ب. نفی صلاحیت اولیه از سوی دیوان و توجه و لحاظ مواد ۱۴ از قانون تشکیلات و ایین دادرسی دیوان عدالت اداری و ۲۸ قانون ایین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، جهت تعیین مرجع صلاحیت دار پرونده را به دیوان محترم عالی کشور ارسال می نمود بر این اساس و نظر به ماده ۳۵۲ از همین قانون قرار صادره از سوی دادگاه نخستین نقض و پرونده با صدور قرار عدم صلاحیت به شایستگی دیوان عدالت اداری جهت تعیین مرجع صلاحیت دار به دیوان محترم عالی کشور ارسال می گردد. با وصول پرونده به دیوان عالی کشور و ارجاع به این شعبه، هیات قضایی شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش اقای ع. ط. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده، مشاوره نموده و چنین رای صادر می نماید.: رأی شعبه دیوان عالی کشور رای ب. ت. ب. مراتب فوق، ن. ب. ا. استدلال شعبه ۱۳ دیوان عدالت اداریصحیح و منطبق با موازین قانونی م. ب..، توجها به ماده ۲۸/ تبصره ذیل ماده ۲۷ قانون ایین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، ضمن تایید استدلال مذکور، با اعلام صلاحیت شعبه ۵ دادگاه تجدیدنظر استان مازندرانحل اختلاف می گردد. شعبه دوازدهم دیوان عالی کشور رییس: ح. ح. عضو معاون: ع. ط. فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی مرجع صالح در اعتراض به تصمیمات هیات مستقر در اداره ثبت اسناد و املاک در تاریخ 31 اردیبهشت 1401، شعبه‌ای از دیوان عدالت اداری با صدور قرار عدم صلاحیت، به استناد ماده 3 قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی اراضی و ساختمان‌های فاقد سند رسمی، اعلام نمود که شکایت مربوط به ابطال تصمیم هیات مستقر در اداره ثبت اسناد و املاک شهرستان تنکابن باید در دادگاه عمومی حقوقی مورد بررسی قرار گیرد. سپس، شعبه‌ای از دادگاه تجدیدنظر استان مازندران با صدور قرار عدم استماع دعوی، استدلال کرد که شکایت به تصمیمات کمیسیون موضوع قانون مذکور مربوط نمی‌باشد و خواهان به عنوان متقاضی ثبت، باید به دیوان عدالت اداری مراجعه کند. دیوان عالی کشور پس از بررسی پرونده و استدلال‌های ارائه‌شده، ضمن تایید نظر دیوان عدالت اداری، صلاحیت شعبه دادگاه تجدیدنظر استان مازندران را در حل اختلاف اعلام کرد. این تصمیم بر اساس ماده 28 و تبصره ذیل ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی صادر گردیده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1401/02/31 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: مطابق قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی اراضی و ساختان‌های فاقد سند رسمی، تصمیمات هیات های موضوع این قانون، قابل اعتراض و رسیدگی در دادگاه عمومی محل م. ب. و دیوان عدالت اداری در این خصوص صالح نیست. رای خلاصه جریان پرونده شعبه --- دیوان عدالت اداری به موجب قرار شماره --- - 20 . 5 ٫ 1399 چنین اظهار نظر نموده است: ر خصوص شکایت شاکی یادشده، با عنایت به مجموع اوراق ومحتویات پرونده، ملاحظه مدارک و ابرازی از سوی شاکی، ن. ب. ا. مطابق ماده 3 قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی اراضی و ساختان‌های فاقد سند رسمی تصمیمات هیاتهای موضوع این قانون قابل اعتراض و رسیدگی در دادگاه عمومی محل م. ب.. فلذا این مرجع خودرا صالح به رسیدگی ندانسته ومستندا به ماده 48 قانون تشکیلات وآیین دادرسی دیوان عدالت اداری قرارعدم صلاحیت خ. ر. ب. اعتبار و صلاحیت دادگاه عمومی حقوقی شهرستان تنکابن صادر و اعلام می‌نماید. متعاقبا شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان مازندران به موجب قرار شماره --- - 25 . 11 ٫ 1400 چنین اظهار نظر نموده است: در خصوص تجدیدنظرخواهی اقای م. ت. به طرفیت اداره کل ثبت اسناد و املاک استان مازندران نسبت به دادنامه شماره --- - 1400 مورخ 1400/08/18 صادره از شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی شهرستان تنکابن که حسب مفاد ان پیرامون دعوی مطروحه از سوی ت. ن. خ. به خواسته ابطال تصمیم هیات مستقر در اداره ثبت اسناد و املاک تنکابن مبنی بر ارایه موافقت مالک، دادگاه به شرح استدلال به عمل امده قرار عدم استماع دعوی را صادر نموده است. انچه که مسلم است.خواهان در اغاز با طرح شکایت در دیوان عدالت اداری جهت پیگیری حق مورد ادعای خود اقدام نموده است.که توجه به دادنامه صادره از دیوان عدالت اداری (شعبه --- دیوان عدالت اداری) گویای ان است.که ان مرجع اقدام متقاضی را اعتراض به رای کمیسیون موضوع قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی اراضی و ساختمان های فاقد سند رسمی تلقی نموده است.در حالی که توجه به ماده 3 ان قانون این امر را روشن می‌نماید. که هدف قانونگذار ایجاد راهکار قانونی برای اشخاصی است.که از رای کمیسیون مربوطه متضرر می‌شوند. در حالی که موضوع دعوی مطروحه صرفا شکایت و ایراد خواهان به تصمیم هیات مستقر در اداره ثبت اسناد و املاک تنکابن مبنی بر ارایه موافقت مالک عرصه م. ب.. که بدیهی است.این امر غیر از رای صادره از کمیسیون و هیات مربوطه است.و توجه به این موضوع هم ضرورت دارد. که خواهان خود به عنوان متقاضی ثبت م. ب.. با این وصف سزاوار بوده است.که دادگاه محترم نخستین به جای صدور قرار عدم استماع دعوی ب. ت. ب. صلاحیت دیوان عدالت اداری جهت رسیدگی به شکایت اشخاص از تصمیمات مامور دولتی و یا اقدامات انان، موضوع را جهت رسیدگی در صلاحیت دیوان محترم عدالت اداری اعلام می نمود و ب. ت. ب. نفی صلاحیت اولیه از سوی دیوان و توجه و لحاظ مواد 14 از قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری و 28 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، جهت تعیین مرجع صلاحیت دار پرونده را به دیوان محترم عالی کشور ارسال می نمود بر این اساس و نظر به ماده 352 از همین قانون قرار صادره از سوی دادگاه نخستین نقض و پرونده با صدور قرار عدم صلاحیت به شایستگی دیوان عدالت اداری جهت تعیین مرجع صلاحیت دار به دیوان محترم عالی کشور ارسال می‌گردد. با وصول پرونده به دیوان عالی کشور و ارجاع به این شعبه، هیات قضایی شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ع. ط. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده، مشاوره نموده و چنین رای صادر می‌نماید.: رای شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. مراتب فوق، ن. ب. ا. استدلال شعبه --- دیوان عدالت اداریصحیح و منطبق با موازین قانونی م. ب..، توجها به ماده 28 / تبصره ذیل ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، ضمن تایید استدلال مذکور، با اعلام صلاحیت شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان مازندرانحل اختلاف می‌گردد.