مرجع صالح رسیدگی به دعوای افزایش مدت زمان ملاقات فرزند مشترک

رأی خلاصه جریان پرونده خانم ….ح.مقیم قزوین به طرفیت آقای س.الف. دادخواستی به خواسته الزام خوانده به اعطای اجازه ملاقات فرزند مشترک و تقاضای افزایش ملاقات فرزند به هفته ای 24 ساعت به استناد دادنامه شماره 969 ـ 19/7/91 شعبه دهم دادگاه حقوقی قزوین و تصویر طلاق نامه تقدیم و آدرس محل اقامت خوانده را در حوزه قضائی شهرستان رشت اعلام نموده است. دادخواست مطروحه در شعبه دهم دادگاه خانواده رشت ثبت و دادگاه در وقت فوق العاده با اعلام ختم رسیدگی به موجب رأی شماره 137 ـ 22/1/92 با اعلام اینکه به موجب ماده 19 قانون حمایت خانواده حق ملاقات با اطفال و تغییر در وضعیت و یا نگهداری و حضانت و یا حق ملاقات با اطفال با دادگاهی است که مبادرت به رسیدگی کرده و دادگاه رسیدگی کننده می تواند در تصمیم قـبلی خود تجـدیدنظر کند بنـابراین دادگـاه با استـناد به تبصره و بند 4 ماده 19 قانون حمایت خانواده و مادتین 26 و 27 قانون آیین دادرسی مدنی قرار عدم صلاحیت خ. ر. ب. شایستگی شعبه دهم دادگاه عمومی خانواده قزوین صادر نموده و پس از وصول پرونده به دادگستری قزوین و ثبت آن در شعبه دهم دادگاه عمومی حقوقی، شعبه مرجوع الیه در وقت فوق العاده با اعلام ختم رسیدگی به موجب رأی شماره 55 ـ 29/1/92 با اعلام اینکه حکمی که از این شعبه صادر گردیده طلاق توافقی بوده و در ضمن آن درخصوص نحوه ملاقات با فرزند مشترک اتخاذ تصمیم گردیده است و در حال حاضر خواهان دعوی جدیدی را مطرح نموده و اینکه محل اقامت خوانده در شهرستان رشت م. ب. لذا دادگاه شهرستان رشت صلاحیت رسیدگی را دارد بنابراین قرار عدم صلاحیت خ. ر. ب. شایستگی دادگاه عمومی حقوقی شهرستان رشت صادر و سپس به لحاظ حدوث اختلاف در صلاحیت پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال و پس از وصول جهت حل اختلاف به این شعبه ارجاع گردیده است. رأی شعبه دیوان عالی کشور درخصوص اختلاف در صلاحیت فی مابین شعبه دهم دادگاه عمومی خانواده شهرستان رشت و شعبه دهم دادگاه عمومی حقوقی شهرستان قزوین در رسیدگی به دعوی مطروحه به خواسته الزام خوانده به اجازه ملاقات خواهان با فرزند مشترک و افزایش مدت ملاقات فرزند ب. ت. ب. محتویات پرونده ن. ب. ا. حق ملاقات خواهان با فرزند مشترک و زمان و مدت ملاقات با فرزند مشترک تحت حضانت خوانده مستند به دادنامه شماره 969 ـ 19/7/91 شعبه دهم دادگاه حقوقی قزوین بوده که به موجب آن ضمن صدور گواهی عدم امکان سازش بین متداعیین جهت اجرای صیغه طلاق به صورت توافقی درخصوص ملاقات خواهان با فرزند مشترک و همچنین زمان و مدت ملاقات به نحو مقرر اتخاذ تصمیم به عمل آمده است و چنانچه تغییرات حاصله در وضع طفل یا والدینش ایجاب نماید که در زمان و مدت ملاقات خواهان (مادر) با طفل مشترک تغییری حاصل شود این تغییرات در زمان و مدت ملاقات با طفل به لحاظ سبق تصمیم علی الاصول بایستی توسط همان دادگاهی که قبلاً درخصوص مورد اتخاذ تصمیم نموده به عمل آید که مقتضای قانونی این امر هم تجدیدنظر در تصمیم سابق اتخاذی از طرف همان دادگاه خواهد بود چنانچه تبصره ذیل ماده 19 قانون حمایت خانواده که با اصل مسلم آیین دادرسی مدنی مطابقت داشته و نسخ صریح آن هم در قوانین موضوعه مشهود نبوده مؤید این امر م. ب. بنابراین در دعوی مطروحه محل اقامت خوانده از حیث صلاحیت دادگاه مؤثر در مقام بوده و رسیدگی به این دعوی با لحاظ سبق تصمیم اتخاذی در صلاحیت شعبه دهم دادگاه عمومی حقوقی شهرستان قزوین م. ب. فلذا در اجرای تبصره ماده 27 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن تأیید رأی شماره 137 ـ 22/1/92 شعبه دهم دادگاه خانواده رشت و نقض رأی شماره 55 ـ 29/1/92 شعبه دهم دادگاه حقوقی قزوین و تأیید صلاحیت این دادگاه در رسیدگی بدعوی مطروحه فی مابین محاکم مذکور حل اختلاف می گردد و مقرر می دارد پرونده پس از ثبت نتیجه و کسر از موجودی به مرجع ذی ربط اعاده گردد. رئیس شعبه 8 دیوان عالی کشور ـ مستشار ـ عضو معاون عباسیان ـ اللهیاری ـ کریم پور نطنزی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی مرجع صالح رسیدگی به دعوای افزایش مدت زمان ملاقات فرزند مشترک در تاریخ 31 تیر 1392، دیوان عالی کشور به اختلاف صلاحیت بین دو شعبه دادگاه عمومی خانواده و دادگاه عمومی حقوقی در زمینه دعوی الزام به ملاقات فرزند مشترک و افزایش مدت ملاقات رسیدگی نمود. خ. ب. ا. به دادنامه‌ای از شعبه دیگر و تصویر طلاق‌نامه، درخواست ملاقات 24 ساعته در هفته با فرزند خود را مطرح کرد. دادگاه خانواده با استناد به ماده 19 قانون حمایت خانواده و مواد 26 و 27 قانون آیین دادرسی مدنی، قرار عدم صلاحیت خود را صادر و پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال کرد. دیوان عالی کشور با تاکید بر این نکته که حق ملاقات و تغییرات آن باید توسط دادگاهی که قبلاً تصمیم‌گیری کرده، بررسی شود، صلاحیت دادگاه عمومی حقوقی را تایید و رای دادگاه خانواده را نقض کرد. در نهایت، پرونده برای رسیدگی به مرجع ذی‌ربط اعاده گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/04/31 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: رسیدگی به دعوای افزایش مدت زمان ملاقات فرزند مشترک، در صلاحیت دادگاه صادرکننده رای بدوی است و تغییر بعدی اقامتگاه خوانده، نافی صلاحیت این دادگاه نیست. رای خلاصه جریان پرونده خانم ….ح.مقیم قزوین به طرفیت آقای س.الف. دادخواستی به خواسته الزام خوانده به اعطای اجازه ملاقات فرزند مشترک و تقاضای افزایش ملاقات فرزند به هفته ای 24 ساعت به استناد دادنامه شماره --- - 19/7/91 شعبه دهم دادگاه حقوقی قزوین و تصویر طلاق نامه تقدیم و آدرس محل اقامت خوانده را در حوزه قضایی شهرستان رشت اعلام نموده است. دادخواست مطروحه در شعبه دهم دادگاه خانواده رشت ثبت و دادگاه در وقت فوق العاده با اعلام ختم رسیدگی به موجب رای شماره --- - 22/1/92 با اعلام اینکه به موجب ماده 19 قانون حمایت خانواده حق ملاقات با اطفال و تغییر در وضعیت و یا نگهداری و حضانت و یا حق ملاقات با اطفال با دادگاهی است که مبادرت به رسیدگی کرده و دادگاه رسیدگی کننده می‌تواند در تصمیم قبلی خود تجدیدنظر کند بنابراین دادگاه با استناد به تبصره و بند 4 ماده 19 قانون حمایت خانواده و مادتین 26 و 27 قانون آیین دادرسی مدنی قرار عدم صلاحیت خ. ر. ب. شایستگی شعبه دهم دادگاه عمومی خانواده قزوین صادر نموده و پس از وصول پرونده به دادگستری قزوین و ثبت آن در شعبه دهم دادگاه عمومی حقوقی، شعبه مرجوع الیه در وقت فوق العاده با اعلام ختم رسیدگی به موجب رای شماره --- - 29/1/92 با اعلام اینکه حکمی که از این شعبه صادر گردیده طلاق توافقی بوده و در ضمن آن در خصوص نحوه ملاقات با فرزند مشترک اتخاذ تصمیم گردیده است و در حال حاضر خواهان دعوی جدیدی را مطرح نموده و اینکه محل اقامت خوانده در شهرستان رشت م. ب. لذا دادگاه شهرستان رشت صلاحیت رسیدگی را دارد بنابراین قرار عدم صلاحیت خ. ر. ب. شایستگی دادگاه عمومی حقوقی شهرستان رشت صادر و سپس به لحاظ حدوث اختلاف در صلاحیت پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال و پس از وصول جهت حل اختلاف به این شعبه ارجاع گردیده است. رای شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اختلاف در صلاحیت فی مابین شعبه دهم دادگاه عمومی خانواده شهرستان رشت و شعبه دهم دادگاه عمومی حقوقی شهرستان قزوین در رسیدگی به دعوی مطروحه به خواسته الزام خوانده به اجازه ملاقات خواهان با فرزند مشترک و افزایش مدت ملاقات فرزند ب. ت. ب. محتویات پرونده ن. ب. ا. حق ملاقات خواهان با فرزند مشترک و زمان و مدت ملاقات با فرزند مشترک تحت حضانت خوانده مستند به دادنامه شماره --- - 19/7/91 شعبه دهم دادگاه حقوقی قزوین بوده که به موجب آن ضمن صدور گواهی عدم امکان سازش بین متداعیین جهت اجرای صیغه طلاق به صورت توافقی در خصوص ملاقات خواهان با فرزند مشترک و همچنین زمان و مدت ملاقات به نحو مقرر اتخاذ تصمیم به عمل آمده است و چنانچه تغییرات حاصله در وضع طفل یا والدینش ایجاب نماید که در زمان و مدت ملاقات خواهان (مادر) با طفل مشترک تغییری حاصل شود این تغییرات در زمان و مدت ملاقات با طفل به لحاظ سبق تصمیم علی الاصول بایستی توسط همان دادگاهی که قبلا در خصوص مورد اتخاذ تصمیم نموده به عمل آید که مقتضای قانونی این امر هم تجدیدنظر در تصمیم سابق اتخاذی از طرف همان دادگاه خواهد بود چنانچه تبصره ذیل ماده 19 قانون حمایت خانواده که با اصل مسلم آیین دادرسی مدنی مطابقت داشته و نسخ صریح آن هم در قوانین موضوعه مشهود نبوده موید این امر م. ب. بنابراین در دعوی مطروحه محل اقامت خوانده از حیث صلاحیت دادگاه موثر در مقام بوده و رسیدگی به این دعوی با لحاظ سبق تصمیم اتخاذی در صلاحیت شعبه دهم دادگاه عمومی حقوقی شهرستان قزوین م. ب. فلذا در اجرای تبصره ماده 27 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن تایید رای شماره --- - 22/1/92 شعبه دهم دادگاه خانواده رشت و نقض رای شماره --- - 29/1/92 شعبه دهم دادگاه حقوقی قزوین و تایید صلاحیت این دادگاه در رسیدگی بدعوی مطروحه فی مابین محاکم مذکور حل اختلاف می‌گردد و مقرر می‌دارد پرونده پس از ثبت نتیجه و کسر از موجودی به مرجع ذی ربط اعاده گردد. رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار - عضو معاون عباسیان - اللهیاری - کریم پور نطنزی