مشاعی بودن پاسیو در آپارتمان

مشاعی بودن پاسیو در آپارتمان خ. م.: در تاریخ 19 شهریور 1393، دادگاه بدوی به دعوی مطروحه در خصوص خلع ید از انباری و قلع و قمع سقف نورگیر مشاعی، به همراه الزام به رفع مزاحمت در استفاده از پارکینگ رسیدگی کرد. خواسته‌ها به مبلغ 51,000,000 ریال ارزیابی گردید و بر اساس پاسخ استعلام از اداره ثبت و نظریه کارشناسی، مالکیت خواهان بر آپارتمان و انباری تایید شد. دادگاه با استناد به مواد 308، 311 و 313 قانون مدنی و مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به خلع ید و قلع و قمع سقف صادر نمود و خسارات دادرسی به مبلغ 62,150 ریال را به خواهان اختصاص داد. با این حال، خواسته رفع مزاحمت در پارکینگ به دلیل عدم احراز مزاحمت رد گردید. این رای قابلیت تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران را داشت. پس از آن، دادگاه تجدیدنظر با تایید حکم بدوی، مالکیت خواهان را محرز دانسته و تصرف خوانده را غیرمجاز اعلام کرد. همچنین، دادگاه تصریح نمود که تصرف در مشاعات نیاز به اذن سایر مالکان دارد و عدم ارائه دلیل استیذان از سوی خوانده، موجب غصب تصرفات وی گردیده است. بنابراین، دادنامه بدوی تایید و درخواست تجدیدنظر رد شد و این رای نیز به صورت حضوری و قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/06/19 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: پاسیو در مجتمع های مسکونی، جزء قسمت های مشاعی محسوب می‌شود. رای دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای م.ع. به طرفیت آقای ز.ص. دایر بر: الف - خلع ید از یکباب انباری قطعه سوم تفکیکی منضم به آپارتمان تحت پلاک ثبتی --- فرعی از --- اصلی بخش دو تهران ب - قلع وقمع سقف احداثی در نورگیر مشاعی و وسایل موجود در آن هر یک از خواسته ها با احتساب خسارات دادرسی م. ب. 51/000/000 ریال ج- الزام به رفع مزاحمت در استفاده از پارکینگ اختصاص قطعه سوم تفکیکی از پلاک ثبتی فوق الذکر دادگاه جهت اتخاذ تصمیم قضایی موارد ذیل را مدنظر قرار می دهد: 1 - به موجب پاسخ استعلام واصله از اداره ثبت اسناد و املاک منطقه شمال شرق تهران به شماره 2494 /ش - 24/1/93 مالکیت رسمی آپارتمان فوق الاشاره به انضمام پارکینگ و انباری مربوطه متعلق به خواهان م. ب.. 2 - به موجب نظریه کارشناسی ثبت شده به شماره 117 - 3/2/93 که با اوضاع واحوال مسلم قضیه مطابقت داشته و از تعرض موجه طرفین مصون باقیمانده است اولا خوانده در انباری خواهان دارای تصرفات م. ب. ثانیا وسایل مختصری متعلق به خوانده در نورگیر قرار داشته و قسمتی از حیاط خلوت مشاعی با ورق موجدار مسقف شده است و مورد استفاده خوانده م. ب. ثالثا خوانده علی رغم تجاوز از پارکینگ اختصاصی خویش از طریق پارک دو اتومبیل لیکن تصرفاتی در مشاعات به عمل نیاورده است. 3 - دفاعیات خ. م. ب. جابه جایی انباری ها از زمان مالک قبلی آپارتمان خواهان و همچنین احداث سقف بر روی حیاط خلوت به منظور استفاده بهینه از آن و جلوگیری از اشراف دید دیگر آپارتمان ها موثر در مقام نمی‌باشد چه اینکه خوانده نیز می‌تواند متقابلا در خصوص انباری خویش دعوی خلع ید علیه خواهان مطرح نماید و همچنین هیچ کس حق ندارد به هر دلیلی در مشاعات تصرفاتی نماید که دیگر مالکان قسمتهای اختصاصی با آن مخالف می‌باشند لذا ب. ت. ب. کلیه مراتب معنونه خواسته های ردیف الف و ب موجه تشخیص و مستندا به مواد 308 و 311 و 313 قانون مدنی و مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر خلع ید خوانده از انباری موضوع خواسته و قلع وقمع سقف نورگیر وسایل موجود در آن به عنوان اصل خواسته و پرداخت مبلغ 062/150 ریال به عنوان خسارات دادرسی د. ح. خ. صادر و اعلام می‌گردد اما در خصوص خواسته ردیف ج به لحاظ عدم احراز مزاحمت از سوی خوانده برای خواهان و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بطلان دعوی صادر و اعلام می‌گردد رای صادره حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - پورزرین رای دادگاه تجدیدنظر استان آن قسمت از دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 9309970242600308 مورخ 1393/04/03 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که بر محکومیت ت. ن. خ. ز.ص.به خلع ید از یک انباری به شماره قطعه سوم تفکیکی جزو ملحقات آپارتمان تحت پلاک ثبتی --- فرعی از --- اصلی واقع در بخش --- تهران و قلع وقمع سقف احداثی در نورگیر مشاعی و پرداخت خسارات دادرسی اشعار دارد مآلا موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و مستوجب نقض آن نمی‌باشد زیرا که اولا مراتب مالکیت ت. ن. خ. نسبت به انباری مختلف فیه به دلالت پاسخ استعلام ثبتی به عمل آمده با اداره ثبت منطقه شمال شرق تهران مفروغ عنه م. ب. و مادامی که سند مالکیت مشارالیه به طریق قانونی منتهی به ابطال نگردد کماکان از حمایت قانون برخوردار م. ب.. ثانیا تصرف در ملک دیگری منوط به استیذان مالک بوده که ت. ن. خ. دلیلی بر استیذان مالک ارائه ننموده و مالک با طرح دعوی خلع ید مراتب عدم رضایت خود را در جهت ادامه تصرفات متصرف اعلام که با اسقاط اذن ادامه تصرفات متصرف در حکم غصب م. ب.. ثالثا قسمت های مشاعی به موجب قانون تملک آپارتمانها تعریف شده است که پاسیو جزو قسمت های مشاعی محسوب و تصرف اختصاصی یکی از مالکین در آن منوط به اذن سایر شرکا مشاعی م. ب. که ت. ن. خ. دلیلی بر اذن سایر شرکا ارائه ننموده است. رابعا هرچند درب پاسیو از آپارتمان ت. ن. خ. م. ب. و صرفا مشارالیه می‌تواند از پاسیو استفاده نماید لیکن این امر موجبی برای مسقف نمودن پاسیو نمی‌باشد بنابراین دادنامه تجدیدنظر خواسته که بر همین اساس صادر گردیده خالی از هرگونه ایراد و اشکالی بوده و دادگاه ضمن ردّ درخواست تجدیدنظر خواهی مستندا به قسمت اخیر ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه معترض عنه را تایید و استوار می‌نماید. رای صادره حضوری و قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه امانی شلمزاری - کریمی