مصادیق مرض مانع از حرکت در احتساب مهلت تجدیدنظرخواهی

رأی دادگاه بدوی در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای س.ن. نسبت به دادنامه شماره 9309970000800747 مورخه ۱۳۹۳/8/6 این دادگاه که به موجب آن حکم به پذیرش دعوی تقسیط ت. ن. خ. نسبت به پرداخت محکومٌ‌به دادنامه شماره 9209970000800173 مورخه ۱۳۹۲/2/22 این دادگاه صادر گردیده است، با عنایت به اینکه دادنامه تجدیدنظرخواسته در تاریخ ۱۳۹۳/8/19 به ت. ن. خ. ابلاغ واقعی گردیده است، درحالیکه دادخواست و لایحه تجدیدنظرخواهی در تاریخ ۱۳۹۳/9/17 به دفتر دادگاه تقدیم و تحت شماره 198 ثبت گردیده که از احتساب تاریخ ابلاغ و تاریخ اقدام، خروج قیام ت. ن. خ. به تجدیدنظرخواهی از مهلت مقرر قانونی احراز می‌گردد. از طرفی هرچند ت. ن. خ. با ارائه یک برگ گواهی پزشکی، ادعای بیماری و عدم امکان حضور و اقدام به تجدیدنظرخواهی در مهلت مقرر را مطرح نموده است، ولکن اولاً: گواهی پزشکی ارائه شده از ناحیه ت. ن. خ. (با فرض پذیرش اعتبار آن)، صرفاً متضمن ابتلاء ایشان به کمر درد و ضرورت استراحت دارد. در نتیجه به عقیده این دادگاه، بیماری وی در فرض حرکت و تردد به دادگاه جهت تقدیم دادخواست، شاید توأم با درد و اذیت بوده، ولکن قطعاً مانع از حرکت نبوده است و قانونگذار نیز، مرضی را که مانع از حرکت باشد، به عنوان عذر موجه پذیرفته است. ثانیاً: گواهی پزشکی استنادی، صرفاً دلالت بر ضرورت استراحت ت. ن. خ. از تاریخ ۱۳۹۳/9/8 لغایت ۱۳۹۳/9/16 دارد، درحالیکه ب. ت. ب. تاریخ ابلاغ واقعی دادنامه به مشارٌالیه (۱۳۹۳/8/19)، شروع مهلت قیام وی به تجدیدنظرخواهی از مورخه ۱۳۹۳/8/20 بوده است که قطعاً تا قبل از تاریخ شروع به استراحت، می‌توانسته قیام به تقدیم دادخواست تجدیدنظرخواهی نماید. لذا بنا به مراتب و ضمن غیر موجه تشخص دادن عذر اعلامی و طرح تجدیدنظرخواهی در خارج از مهلت مقرر قانونی، مستنداً به ماده 245 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و تبصره 2 ماده 339 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، قرار رد درخواست تجدیدنظرخواهی تجدیدنظر خ. ه. را صادر و اعلام می‌دارد. رأی صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه های تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 1072 دادگاه عمومی جزایی تهران - زالی بوئینی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای س.ن. به طرفیت آقای ع.ع. از دادنامه شماره 93000920 مورخ 1393/9/23 صادره ازشعبه 1072 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن قرار رد درخواست تجدیدنظرخواهی به لحاظ خارج از مهلت بودن صادر گردیده، وارد و موجه نیست و رأی صادره صحیح و با رعایت اصول و مقررات و قواعد دادرسی اصدار گردیده و تقاضای مطروحه با هیچ کدام از شقوق مندرج در ماده 348 از قانون آیین دادرسی در امور مدنی، منطبق نمی‌باشد و د. ا. م. از رسیدگی دلیل جدیدی که مستلزم نقض دادنامه مذکور باشد، ارائه نشده؛ بنابراین تجدیدنظرخواهی را غیرموجه دانسته و با رد اعتراض، دادنامه معترض‌ٌعنه را با استناد به ماده 358 از قانون مرقوم تأیید می‌نماید. مستشاران شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان تهران حسینی - صادقی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی مصادیق مرض مانع از حرکت در احتساب مهلت تجدیدنظرخواهی در تاریخ 19 بهمن 1393، دادگاه بدوی به تجدیدنظرخواهی نسبت به حکمی که به پذیرش دعوی تقسیط پرداخت محکوم‌به منجر شده بود، رسیدگی کرد. ت. ن. خ. ادعای عدم امکان اقدام به تجدیدنظرخواهی را به دلیل بیماری و ارائه گواهی پزشکی مطرح نمود. با این حال، دادگاه بدوی به این نتیجه رسید که گواهی پزشکی تنها نشان‌دهنده نیاز به استراحت بوده و مانع از حرکت ت. ن. خ. نمی‌باشد. لذا، وی می‌توانست قبل از شروع استراحت، اقدام به تقدیم دادخواست نماید. بر این اساس، و با استناد به ماده 245 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و تبصره 2 ماده 339 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، قرار رد درخواست تجدیدنظرخواهی صادر گردید. پس از آن، دادگاه تجدیدنظر استان نیز با بررسی تجدیدنظرخواهی، آن را غیرموجه دانسته و به استناد ماده 358 همان قانون، دادنامه معترض‌عنه را تایید کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/11/19 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: گواهی پزشک مبنی بر تایید ابتلای فرد به کمردرد و ضرورت استراحت وی، به تنهایی مثبت ابتلای فرد به مرض مانع از حرکت نیست و سبب در مهلت بودن تجدیدنظرخواهی نخواهد بود. در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای س.ن. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 1393/08/06 این دادگاه که به موجب آن حکم به پذیرش دعوی تقسیط ت. ن. خ. نسبت به پرداخت محکومٌ‌به دادنامه شماره --- مورخه 1392/02/22 این دادگاه صادر گردیده است، با عنایت به اینکه دادنامه تجدیدنظرخواسته در تاریخ 1393/08/19 به ت. ن. خ. ابلاغ واقعی گردیده است، درحالی که دادخواست و لایحه تجدیدنظرخواهی در تاریخ 1393/09/17 به دفتر دادگاه تقدیم و تحت شماره 198 ثبت گردیده که از احتساب تاریخ ابلاغ و تاریخ اقدام، خروج قیام ت. ن. خ. به تجدیدنظرخواهی از مهلت مقرر قانونی احراز می‌گردد. از طرفی هرچند ت. ن. خ. با ارائه یک برگ گواهی پزشکی، ادعای بیماری و عدم امکان حضور و اقدام به تجدیدنظرخواهی در مهلت مقرر را مطرح نموده است، ولکن اولا: گواهی پزشکی ارائه شده از ناحیه ت. ن. خ. (با فرض پذیرش اعتبار آن)، صرفا متضمن ابتلاء ایشان به کمر درد و ضرورت استراحت دارد. در نتیجه به عقیده این دادگاه، بیماری وی در فرض حرکت و تردد به دادگاه جهت تقدیم دادخواست، شاید توام با درد و اذیت بوده، ولکن قطعا مانع از حرکت نبوده است و قانونگذار نیز، مرضی را که مانع از حرکت باشد، به عنوان عذر موجه پذیرفته است. ثانیا: گواهی پزشکی استنادی، صرفا دلالت بر ضرورت استراحت ت. ن. خ. از تاریخ 1393/09/08 لغایت 1393/09/16 دارد، درحالی که ب. ت. ب. تاریخ ابلاغ واقعی دادنامه به مشارٌالیه ( 1393/08/19 )، شروع مهلت قیام وی به تجدیدنظرخواهی از مورخه 1393/08/20 بوده است که قطعا تا قبل از تاریخ شروع به استراحت، می‌توانسته قیام به تقدیم دادخواست تجدیدنظرخواهی نماید. لذا بنا به مراتب و ضمن غیر موجه تشخص دادن عذر اعلامی و طرح تجدیدنظرخواهی در خارج از مهلت مقرر قانونی، مستندا به ماده 245 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و تبصره 2 ماده 339 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، قرار رد درخواست تجدیدنظرخواهی تجدیدنظر خ. ه. را صادر و اعلام می‌دارد. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - زالی بوئینی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای س.ن. به طرفیت آقای ع.ع. از دادنامه شماره --- مورخ 1393/09/23 صادره ازشعبه --- دادگاه عمومی تهران که به موجب آن قرار رد درخواست تجدیدنظرخواهی به لحاظ خارج از مهلت بودن صادر گردیده، وارد و موجه نیست و رای صادره صحیح و با رعایت اصول و مقررات و قواعد دادرسی اصدار گردیده و تقاضای مطروحه با هیچ کدام از شقوق مندرج در ماده 348 از قانون آیین دادرسی در امور مدنی، منطبق نمی‌باشد و د. ا. م. از رسیدگی دلیل جدیدی که مستلزم نقض دادنامه مذکور باشد، ارائه نشده؛ بنابراین تجدیدنظرخواهی را غیرموجه دانسته و با رد اعتراض، دادنامه معترض‌ٌعنه را با استناد به ماده 358 از قانون مرقوم تایید می‌نماید.