مصداق خوف جانی توجیه کننده عدم تمکین

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خواهان آقای ع.ر. فرزند م. با وکالت آقای س.ک. به طرفیت خوانده خانم ز.ل. فرزند الف. با وکالت آقای ش.س. به خواسته الزام خوانده به تمکین. اختصاراً بدین توضیح که وکیل خ. د. د. تقدیمی اظهار می دارد: خواهان و خوانده به موجب عقدنامه شرعی به عقد دائم یکدیگر درآمده اند. متاسفانه حدود 2 (دو) ماه است که خوانده بدون هیچگونه عذر شرعی یا قانونی از حضور در منزل مشترک خودداری می نماید ... درخواست صدور حکم و الزام خوانده به تمکین را خواستارم... . دادگاه ملاحظه می نماید خوانده به همراه وکیل خود حضور دارند و اظهار می دارند: لایحه مبسوط و مستدلی که متکی و مستمسک به ادله قاطع و متقن بلامعارض مقرون به جمیع اوضاع و احوال محقق و مسلم قضیه بوده... تقدیم گردید؛ از جمله حکم قطعی از جمله ضرب عمدی خواهان و نفقه دلالت بر حقانیت موکل دارد. دادگاه با مداقه در پرونده و ملاحظه دادنامه شماره 600941 - 9/8/91 صادره از سوی شعبه 1153 دادگاه جزایی ملاحظه می نماید خواهان بابت ایراد ضرب به پرداخت دیه محکوم گردیده است. علی ای حال مطمئناً طبق اصل 40 قانون اساسی هیچ کس نمی تواند اعمال حق خویش را وسیله ای اضرار ب. غ. قرار دهد، پس با عنایت به اینکه قانون گذار ریاست بر خانواده را به منظور حفظ و سلامت و استحکام آن نهاد برای مرد قائل شده است، نباید آن را وسیله اضرار به زن و صدم زدن بنیاد خانواده قرار دهد. لذا برای تشخیص و داوری در خصوص مفهوم تمکین و عدم تمکین زوجه، می بایستی به دنبال داوری عرف رفت. علی هذا نظر به اقرار صریح زوجین مبنی بر وجود رابطه زوجیت و اینکه موضوع از موارد عسر و حرج زوجه محسوب می گردد و نشوز زوجه برای دادگاه احراز نگردید، لذا مستنداً به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1115-a_0815110236772">ماده 1115 قانون مدنی</a> و ماده 197 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام می گردد. رأی صادره حضوری ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 237 دادگاه عمومی خانواده تهران ـ نورالهی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع.ر. با وکالت آقای س.ک. به طرفیت خانم ز.ل. با وکالت آقای ش.س. نسبت به دادنامه شماره 01804 مورخ 17/10/91 شعبه محترم 237 دادگاه عمومی تهران در پرونده کلاسه 01473 مبنی بر صدور حکم رد دعوی الزام زوجه به تمکین، وارد است. زیرا ب. ت. ب. محتویات پرونده و ملاحظه لوایح طرفین، رأی صادره دادگاه بدوی، مطابق مقررات مربوطه صادر نگردیده است؛ زیرا اولاً: زوجه در زمان زوجیت به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-1124-a_0815110236781">ماده 1124 قانون مدنی</a> موظف است در منزل شوهر بوده و در تمکین وی باشد. ثانیاً مستند دادگاه بدوی در رد دعوی تمکین، یک فقره محکومیت کیفری ایراد ضرب سطحی (در مورد قرمزی در ناحیه گردن) م. ب. که موضوع مذکور ب. ت. ب. رأی صادره نمی تواند از مصادیق <a class="artref" href="/ماده/ماده-1115-a_0815110236772">ماده 1115 قانون مدنی</a> در جهت خوف ضرر بدنی تلقی شده و به تبع آن، موجبات تزلزل نظام خانواده را به وسیله آن فراهم کرد. لذا این دادگاه ضمن احراز تکلیف زوجه به مراجعه به زندگی مشترک و تمکین نسبت به شوهر خود و عدم ماهیت رأی کیفری مورد استناد ز. ن. ب. ایفاء تکلیف خود، رأی صادره دادگاه بدوی را مخدوش دانسته، به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-358-a_0815110236005">ماده 358 قانون مدنی</a>، رأی دادگاه بدوی را نقض کرده و به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-1114-a_0815110236771">ماده 1114 قانون مدنی</a> حکم به محکومیت زوجه به مراجعه به زندگی مشترک و تمکین د. ح. زوج صادر می نماید. لازم به توضیح است زوج مکلف است به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-1103-a_0815110236760">ماده 1103 قانون مدنی</a> حسن معاشرت را با زوجه در زندگی مشترک داشته باشد. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 24 تجدیدنظر استان تهران ـ مستشاردادگاه مرادی ـ روحانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی مصداق خوف جانی توجیه کننده عدم تمکین در تاریخ 14 اسفند 1391، دادگاه بدوی به دعوی مربوط به الزام ی. ا. ط. به تمکین رسیدگی کرد. در این راستا، خواهان اعلام نمود که طرف مقابل به مدت دو ماه بدون دلیل شرعی از حضور در منزل مشترک خودداری کرده است. طرف مقابل در پاسخ، با ارائه لایحه‌ای به ادعای ضرب عمدی و نفقه استناد کرده و بر حقانیت خود تاکید کرد. دادگاه بدوی با استناد به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1115-a_0815110236772">ماده 1115 قانون مدنی</a> و ماده 197 قانون آیین دادرسی، دعوی خواهان را رد کرده و عدم نشوز زوجه را احراز نمود. این رای ظرف 20 روز قابل تجدیدنظر بود. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی محتویات پرونده و مستندات، رای بدوی را مخدوش دانسته و با استناد به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1124-a_0815110236781">ماده 1124 قانون مدنی</a>، الزام زوجه به تمکین و بازگشت به زندگی مشترک را صادر کرد. همچنین، حسن معاشرت زوج با زوجه طبق <a class="artref" href="/ماده/ماده-1103-a_0815110236760">ماده 1103 قانون مدنی</a> مورد تاکید قرار گرفت. رای صادره د. ا. م. قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/12/14 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: صرف یک جراحت سطحی نمی تواند موجب خوف ضرر بدنی تلقی شده و عدم تمکین را توجیه کند. در خصوص دادخواست خواهان آقای ع.ر. فرزند م. با وکالت آقای س.ک. به طرفیت خوانده خانم ز.ل. فرزند الف. با وکالت آقای ش.س. به خواسته الزام خوانده به تمکین. اختصارا بدین توضیح که وکیل خ. د. د. تقدیمی اظهار می دارد: خواهان و خوانده به موجب عقدنامه شرعی به عقد دائم یکدیگر درآمده اند. متاسفانه حدود 2 (دو) ماه است که خوانده بدون هیچگونه عذر شرعی یا قانونی از حضور در منزل مشترک خودداری می‌نماید... درخواست صدور حکم و الزام خوانده به تمکین را خواستارم.... دادگاه ملاحظه می‌نماید خوانده به همراه وکیل خود حضور دارند و اظهار می دارند: لایحه مبسوط و مستدلی که متکی و مستمسک به ادله قاطع و متقن بلامعارض مقرون به جمیع اوضاع و احوال محقق و مسلم قضیه بوده... تقدیم گردید؛ از جمله حکم قطعی از جمله ضرب عمدی خواهان و نفقه دلالت بر حقانیت موکل دارد. دادگاه با مداقه در پرونده و ملاحظه دادنامه شماره --- - 9/8/91 صادره از سوی شعبه --- دادگاه جزایی ملاحظه می‌نماید خواهان بابت ایراد ضرب به پرداخت دیه محکوم گردیده است. علی ای حال مطمئنا طبق اصل 40 قانون اساسی هیچ کس نمی تواند اعمال حق خویش را وسیله ای اضرار ب. غ. قرار دهد، پس با عنایت به اینکه قانون گذار ریاست بر خانواده را به منظور حفظ و سلامت و استحکام آن نهاد برای مرد قائل شده است، نباید آن را وسیله اضرار به زن و صدم زدن بنیاد خانواده قرار دهد. لذا برای تشخیص و داوری در خصوص مفهوم تمکین و عدم تمکین زوجه، می بایستی به دنبال داوری عرف رفت. علی هذا نظر به اقرار صریح زوجین مبنی بر وجود رابطه زوجیت و اینکه موضوع از موارد عسر و حرج زوجه محسوب می‌گردد و نشوز زوجه برای دادگاه احراز نگردید، لذا مستندا به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1115-a_0815110236772">ماده 1115 قانون مدنی</a> و ماده 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره حضوری ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده تهران - نورالهی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع.ر. با وکالت آقای س.ک. به طرفیت خانم ز.ل. با وکالت آقای ش.س. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 17/10/91 شعبه محترم --- دادگاه عمومی تهران در پرونده کلاسه --- مبنی بر صدور حکم رد دعوی الزام زوجه به تمکین، وارد است. زیرا ب. ت. ب. محتویات پرونده و ملاحظه لوایح طرفین، رای صادره دادگاه بدوی، مطابق مقررات مربوطه صادر نگردیده است؛ زیرا اولا: زوجه در زمان زوجیت به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-1124-a_0815110236781">ماده 1124 قانون مدنی</a> موظف است در منزل شوهر بوده و در تمکین وی باشد. ثانیا مستند دادگاه بدوی در رد دعوی تمکین، یک فقره محکومیت کیفری ایراد ضرب سطحی (در مورد قرمزی در ناحیه گردن) م. ب. که موضوع مذکور ب. ت. ب. رای صادره نمی تواند از مصادیق <a class="artref" href="/ماده/ماده-1115-a_0815110236772">ماده 1115 قانون مدنی</a> در جهت خوف ضرر بدنی تلقی شده و به تبع آن، موجبات تزلزل نظام خانواده را به وسیله آن فراهم کرد. لذا این دادگاه ضمن احراز تکلیف زوجه به مراجعه به زندگی مشترک و تمکین نسبت به شوهر خود و عدم ماهیت رای کیفری مورد استناد ز. ن. ب. ایفاء تکلیف خود، رای صادره دادگاه بدوی را مخدوش دانسته، به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-358-a_0815110236005">ماده 358 قانون مدنی</a>، رای دادگاه بدوی را نقض کرده و به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-1114-a_0815110236771">ماده 1114 قانون مدنی</a> حکم به محکومیت زوجه به مراجعه به زندگی مشترک و تمکین د. ح. زوج صادر می‌نماید. لازم به توضیح است زوج مکلف است به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-1103-a_0815110236760">ماده 1103 قانون مدنی</a> حسن معاشرت را با زوجه در زندگی مشترک داشته باشد. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- تجدیدنظر استان تهران - مستشاردادگاه