مطالبه اجرت المثل ملک مشاع

مطالبه اجرت المثل ملک مشاع خ. م.: در تاریخ 14 تیر 1393، دادگاه بدوی به دعاوی مطرح‌شده علیه طرف مقابل رسیدگی نمود. خواسته اصلی، محکومیت طرف مقابل به پرداخت اجرت‌المثل ایام تصرف از تاریخ 31 اردیبهشت 1385 تا زمان صدور حکم به همراه خسارات قانونی بود. خ. ب. ا. به سند مالکیت و تامین دلیل، مالکیت خود بر 3 دانگ از 6 دانگ یک منزل مسکونی را اثبات و ادعای عدم تبرع را مطرح کرد. طرف مقابل دفاع مستند و قابل قبولی ارائه نداد. دادگاه با ارجاع به کارشناسی و بررسی مدارک، خواسته خواهان را تایید و طرف مقابل را به پرداخت 724,500,000 ریال به عنوان اجرت‌المثل و هزینه‌های دادرسی محکوم نمود. این حکم ظرف 20 روز قابل تجدیدنظر بود.پس از آن، دادگاه تجدیدنظر به تجدیدنظرخواهی طرف مقابل رسیدگی کرد و حکم بدوی را در خصوص اجرت‌المثل ایام تصرف از تاریخ 31 اردیبهشت 1385 تا 30 آبان 1390 نقض و خواهان را بی‌حق تشخیص داد. دادگاه استدلال کرد که طرفین به عنوان زوج در آپارتمان مشترک زندگی می‌کردند و تصرفات مشترک آنها مانع از تعیین اجرت‌المثل بود. در مورد محکومیت به پرداخت اجرت‌المثل از تاریخ 1 آذر 1390 تا 15 آبان 1391، دادگاه حکم بدوی را تایید کرد، زیرا طرف مقابل از تاریخ مذکور مالکیتی در ملک نداشت و تصرفات وی غیرمجاز بود. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/04/14 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اگر همه مالکین در ملک مشاع، تصرف اشتراکی داشته باشند، تعیین اجرت المثل ایام تصرف و محکومیت یکی از آنان به پرداخت آن، محمل قانونی ندارد. رای دادگاه بدوی در خصوص دعوی خواهان خانم ص.د. فرزند الف. با وکالت خانم ح.ر. ساکن تهران به طرفیت خوانده آقای ع.ک. فرزند م. ساکن تهران به خواسته محکومیت خوانده به پرداخت اجرت المثل ایام تصرف از تاریخ 31/2/85 لغایت صدور اجرای حکم با جلب نظر کارشناس ر. د. ب. انضمام کلیه خسارات قانونی ازجمله هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل با این وصف که وکیل خ. ب. ا. به تصویر مصدق سند مالکیت تصویر مصدق تامین دلیل صادره از شعبه --- شورای حل اختلاف تهران ضمن دادخواست اظهار داشت موکل به موجب سند مالکیت پیوست مالک 3 دانگ از 6 دانگ یک باب منزل مسکونی دارای پلاک ثبتی --- بخش --- تهران با جمیع ملحقات و منضمات آن م. ب. که خوانده محترم از تاریخ 31/2/85 تاکنون از 3 دانگ سهم ایشان استفاده می‌نماید ن. ب. ا. اصل بر عدم تبرع است تقاضای رسیدگی با جلب نظر کارشناس را نمود و در جلسه دادرسی ضمن حضور همین مطالب را ذکر کرد خوانده ضمن حضور و تقدیم لایحه رای که به شماره 2508 - 91 - 10/7/91 ثبت و ضم سابقه شده است به دفاع پرداخت ولی دفاع مستند و موجهی اعلام نداشت دادگاه جهت احراز واقع و کشف حقیقت قرار ارجاع امر به کارشناسی صادر و کارشناس منتخب اولیه نظریه خود را تقدیم که به شماره 2896 - 91 - 7/8/91 ثبت و ضم سابقه شده است به وکیل خواهان و خوانده ابلاغ خوانده اعتراض کرده قرار ارجاع امر به هیات 3 نفره صادر و هیات محترم مذکور نظریه خود را تقدیم که به شماره 4107 - 91 - 24/11/91 ثبت و به وکیل خواهان و شخص خوانده ابلاغ باگذشت مهلت اعتراضی واصل نشد ب. ت. ب. مراتب و مدارک و مستندات تقدیمی خواهان ازجمله سند مالکیت و احراز مالکیت مشارالیها نسبت به سه دانگ ملک مذکور و نحوه اظهارات وکیل خواهان و نظریه هیات 3 نفره کارشناسی که مصون از تعرض باقیمانده با اوضاع واحوال مسلم قضیه مطروحه مطابقت دارد و دفاعیات غیرموجه خوانده دعوی را وارد و ثابت تشخیص مستندا به منطوق مواد 308 به بعد قانون مدنی و 198 و 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ / 724/500/000 ریال به عنوان اجرت المثل ایام تصرف 3 دانگ مشاعی خواهان از آپارتمان موصوف و پرداخت هزینه دادرسی مطابق تمبر ابطالی و مابه التفاوت آنکه خواهان مکلف به پرداخت است و محاسبه آن به عهده اجرای احکام است و حق الوکاله وکیل ط. ت. د. ح. خ. و هزینه کارشناسی اولیه صادر و اعلام می‌دارد رای صادره حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران خواهد بود. رییس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - حسینی زاده اردلی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی ع.ک. نسبت به آن بخش از دادنامه شماره --- مورخ 22/2/92 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت اجرت المثل ایام تصرف سه دانگ یک دستگاه آپارتمان دارای پلاک ثبتی --- از تاریخ 31/2/85 لغایت 30/11/90 به قرار ماهیانه 18/000/000 ریال به همراه خسارات دادرسی صادر گردیده وارد و محمول بر صحت بوده و بر استدلال و استنباط محکمه نخستین خدشه و اشکال قانونی وارد است زیرا محتویات پرونده، خصوصا تامین دلیل پیوست که با درخواست ت. ن. خ. صادرشده دلالت بر آن دارد که متداعیین رابطه زوجیت داشته و به اتفاق یکدیگر آپارتمان محل نزاع را ابتیاع نموده‌اند و در همان مکان زندگی می کنند و نشانی طرفین که در دادخواست آمده موید همین مطلب م. ب. و تصرفات مشترک مالکین در واحد آپارتمان مذکور محرز و مسلم بوده و با لحاظ تصرف اشتراکی مالکین، تعیین اجرت المثل و محکومیت احدی از آنان به پرداخت آن د. ح. مالک دیگر که خود نیز متصرف بوده و استیفاء منفعت می‌نماید توجیه حقوقی و قانونی نداشته و برخلاف انصاف و عدالت م. ب. بنابراین دادگاه ادعای ت. ن. خ. را نسبت به این بخش از دادنامه وارد می داند مستندا به ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن پذیرش درخواست تجدیدنظرخواهی و نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته در این قسمت، حکم بر بی حقی خواهان صادر و اعلام می‌نماید و در مورد تجدیدنظرخواهی نامبرده نسبت به آن قسمت از دادنامه فوق الذکر که متضمن محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت اجرت المثل ایام تصرف در آپارتمان موصوف از تاریخ 1/12/90 لغایت 15/11/91 از قرار ماهیانه 18/000/000 ریال به همراه خسارات دادرسی صادر گردیده وارد نمی‌باشد و دادنامه تجدیدنظر خواسته در این بخش صحیح و منطبق بر مقررات اصدار یافته زیرا به دلالت پاسخ استعلام ثبتی مضبوط در پرونده، ت. ن. خ. در تاریخ 1/12/90 سه دانگ قدرالسهم خود از آپارتمان مذکور را به ع.ک. منتقل نموده و نامبرده از تاریخ مذکور مالکیتی در آپارتمان محل نزاع ندارد و تصرفات وی بدون مجوز م. ب.. ازاین رو دادگاه ادعای ت. ن. خ. را در این قسمت وارد نمی داند مستندا به ماده 358 قانون مرقوم، ضمن ردّ درخواست تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظر خواسته را در این قسمت تایید می‌نماید. رای صادره قطعی است. رییس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه امی - ترابی