مطالبه خسارت تأخیر تأدیه دیون پیش از سال 1379

رأی دادگاه بدوی درخصوص دعوی ب.ی. به طرفیت شهرداری مبنی بر مطالبه خسارت تأخیر تأدیه مبلغ 000/500/14 ریال از تاریخ 31/5/73 لغایت 6/4/91 با احتساب خسارات دادرسی. با عنایت به مجموع محتویات پرونده، استماع اظهارات اصحاب دعوی و ملاحظه مستندات آنان و ب. ت. ب. این که حسب مفاد ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی مطالبه خسارت تأخیر تأدیه فرع بر مطالبه دائن و تمکن مدیون و امتناع وی است و در مانحن‬فیه دلیلی بر مطالبه خواهان قبل از تقدیم دادخواست 6/4/91 و امتناع مدیون ارائه نشده است دعوی خواهان غیر ثابت تشخیص و به استناد مفاد ماده فوق‬الذکرحکم به بطلان صادرمی‬گردد و در خصوص دعوی خ. ن. ب. مطالبه خسارت تأخیر تأدیه مبلغ فوق‬الذکر از تاریخ 6/4/91 لغایت آخر دی ماه 91 ب. ت. ب. این که بر اساس مفاد دادنامه شماره 9109970214000387 صادره از شعبه 191 دادگاه عمومی حقوقی تهران و دادنامه شماره 910997022461025 صادره از شعبه 46 دادگاه تجدیدنظر استان تهران اتخاذ تصمیم قطعی شده است و موضوع از اعتبار امر محکومٌ‬به برخوردار است به استناد بند 6 ماده 84 قانون مارالذکر قرار رد دعوی صادر و اعلام می گردد رأی صادره ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه‬های تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 178 دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمدی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص دعوی تجدیدنظرخواهی ب.ی. به طرفیت شهرداری نسبت به دادنامه 9309970213101095-25/11/93 صادره از شعبه محترم 178 دادگاه عمومی تهران که متضمن دو قسمت م. ب. که در قسمت اول حکم بر بطلان دعوی مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ 31/5/73 لغایت 6/4/91 و در قسمت دوم قرار رد دعوی به‬لحاظ مشمول اعتبار امر محکوم‬به نسبت به مبلغ 14.500.0000 ریال م. ب.. در قسمت اول از تاریخ 21/1/79 لغایت 5/4/91 وارد است چرا که مطابق نامه‬های ت. ن. خ. با شهرداری دلالت بر مطالبه طلب خود دارد اگر چه شهرداری دلایلی که حکایت از پرداخت مبلغ 14.500.000 ریال از تاریخ مورد مطالبه به ت. ن. خ. باشد در مراحل رسیدگی ارائه ننموده است دادخواست های تجدیدنظرخواهان از سال 74 جملگی دلالت بر مطالبه طلب خود بوده است و قدر مسلم خسارت تأخیر از تاریخ تصویب ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی (21/1/1379) استحقاق مطالبه خسارت تأخیر تأدیه نسبت به مبلغ 14.500.000 ریال دارد. لذا این قسمت از دادنامه مطابق مقررات به‬ویژه بند هـ از ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی صادر شده است ضمن نقض دادنامه در این قسمت مستنداً به ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه ت. ن. خ. را به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه مبلغ 1.450.000 ریال از تاریخ 21/1/1379 لغایت 5/4/1391 که توسط اجرای احکام محاسبه خواهد شد به‬انضمام خسارت دادرسی د. ح. ت. ن. خ. محکوم می کند. مطالبه خسارت تأخیر از تاریخ 31/5/73 لغایت تاریخ 20/1/1379 به‬لحاظ اینکه شرعی شناخته نمی شد بنابراین نتیجتاً در این قسمت دادنامه بدوی مستنداً به قسمت اخیر ماده 358 قانون مذکور تأیید و استوار می گردد. در قسمت دوم ن. ب. ا. جهات تجدیدنظر با هیچ کدام از جهات مصرح در ماده 348 قانون فوق‬الذکر مطابقت نداشته و قرار صادره مطابق اصول و مقررات قانون صادر شده است ضمن رد تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. مستنداً به ماده 353 قانون اخیرالذکر تأیید و استوار می گردد. رأی صادره حضوری و قطعی است. رئیس شعبه 18 تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه امانی شلمزاری - کرمی صالح آبادی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی مطالبه خسارت تأخیر تأدیه دیون پیش از سال 1379 در تاریخ 27 خرداد 1393، دادگاه بدوی به دعوی خ. د. خ. مطالبه خسارت تاخیر تادیه به مبلغ 14,500,000 ریال از تاریخ 31 مرداد 1373 تا 6 تیر 1391 رسیدگی کرد. دادگاه با استناد به ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی، به دلیل عدم اثبات مطالبه قبل از تاریخ 6 تیر 1391 و همچنین اعتبار امر محکوم به، دعوی را غیر ثابت تشخیص داده و حکم به بطلان آن صادر کرد. <br>در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با نقض قسمت اول رای بدوی، خواهان را مستحق دریافت خسارت تاخیر تادیه از تاریخ 21 فروردین 1379 تا 6 تیر 1391 تشخیص داد و شهرداری را به پرداخت مبلغ 1,450,000 ریال به همراه خسارت دادرسی محکوم کرد. همچنین، قسمت دوم رای بدوی به دلیل عدم انطباق با جهات تجدیدنظر تایید گردید. رای صادره قطعی و حضوری است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/03/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: خسارت تاخیر تادیه دیون پیشِ از سال 1379 ، به علت غیرشرعی بودن، قابل مطالبه نیست. در خصوص دعوی ب.ی. به طرفیت شهرداری مبنی بر مطالبه خسارت تاخیر تادیه مبلغ 14/500/000 ریال از تاریخ 31/5/73 لغایت 6/4/91 با احتساب خسارات دادرسی. با عنایت به مجموع محتویات پرونده، استماع اظهارات اصحاب دعوی و ملاحظه مستندات آنان و ب. ت. ب. این که حسب مفاد ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی مطالبه خسارت تاخیر تادیه فرع بر مطالبه دائن و تمکن مدیون و امتناع وی است و در مانحن‌فیه دلیلی بر مطالبه خواهان قبل از تقدیم دادخواست 6/4/91 و امتناع مدیون ارائه نشده است دعوی خواهان غیر ثابت تشخیص و به استناد مفاد ماده فوق‌الذکرحکم به بطلان صادرمی‌گردد و در خصوص دعوی خ. ن. ب. مطالبه خسارت تاخیر تادیه مبلغ فوق‌الذکر از تاریخ 6/4/91 لغایت آخر دی ماه 91 ب. ت. ب. این که بر اساس مفاد دادنامه شماره --- صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران و دادنامه شماره --- صادره از شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران اتخاذ تصمیم قطعی شده است و موضوع از اعتبار امر محکومٌ‌به برخوردار است به استناد بند 6 ماده 84 قانون مارالذکر قرار رد دعوی صادر و اعلام می‌گردد رای صادره ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمدی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص دعوی تجدیدنظرخواهی ب.ی. به طرفیت شهرداری نسبت به دادنامه --- - 25/11/93 صادره از شعبه محترم --- دادگاه عمومی تهران که متضمن دو قسمت م. ب. که در قسمت اول حکم بر بطلان دعوی مطالبه خسارت تاخیر تادیه از تاریخ 31/5/73 لغایت 6/4/91 و در قسمت دوم قرار رد دعوی به‌لحاظ مشمول اعتبار امر محکوم‌به نسبت به مبلغ 14 . 500 . 0000 ریال م. ب.. در قسمت اول از تاریخ 21/1/79 لغایت 5/4/91 وارد است چرا که مطابق نامه‌های ت. ن. خ. با شهرداری دلالت بر مطالبه طلب خود دارد اگر چه شهرداری دلایلی که حکایت از پرداخت مبلغ 14 . 500 . 000 ریال از تاریخ مورد مطالبه به ت. ن. خ. باشد در مراحل رسیدگی ارائه ننموده است دادخواست های تجدیدنظرخواهان از سال 74 جملگی دلالت بر مطالبه طلب خود بوده است و قدر مسلم خسارت تاخیر از تاریخ تصویب ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی ( 1379/01/21 ) استحقاق مطالبه خسارت تاخیر تادیه نسبت به مبلغ 14 . 500 . 000 ریال دارد. لذا این قسمت از دادنامه مطابق مقررات به‌ویژه بند ه- از ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی صادر شده است ضمن نقض دادنامه در این قسمت مستندا به ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه ت. ن. خ. را به پرداخت خسارت تاخیر تادیه مبلغ 1 . 450 . 000 ریال از تاریخ 1379/01/21 لغایت 1391/04/05 که توسط اجرای احکام محاسبه خواهد شد به‌انضمام خسارت دادرسی د. ح. ت. ن. خ. محکوم می کند. مطالبه خسارت تاخیر از تاریخ 31/5/73 لغایت تاریخ 1379/01/20 به‌لحاظ اینکه شرعی شناخته نمی شد بنابراین نتیجتا در این قسمت دادنامه بدوی مستندا به قسمت اخیر ماده 358 قانون مذکور تایید و استوار می‌گردد. در قسمت دوم ن. ب. ا. جهات تجدیدنظر با هیچ کدام از جهات مصرح در ماده 348 قانون فوق‌الذکر مطابقت نداشته و قرار صادره مطابق اصول و مقررات قانون صادر شده است ضمن رد تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. مستندا به ماده 353 قانون اخیرالذکر تایید و استوار می‌گردد. رای صادره حضوری و قطعی است. رئیس شعبه --- تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه