ملاک در تعیین حضانت طفل پس از مفارقت زوجین

رأی دادگاه بدوی درخصوص دادخواست خواهان خانم ن.ف. فرزند م. با وکالت آقای ….گ. به طرفیت آقای ر.پ. فرزند الف. به خواسته ی صدور حکم مبنی بر حضانت فرزند مشترک به نام الف. اختصاراً بدین توضیح که وکیل خ. د. د. تقدیمی اظهار می دارد اینجانبه به وکالت از خواهان به استحضار می رساند موکله به موجب سند نکاحیه به تاریخ 16/11/76 به عقد دائم خوانده درآمده است حاصل ازدواج یک فرزند پسر 12 ساله می باشد، زوجین در حال حاضر جدا از یکدیگر زندگی می کنند و فرزند مشترک نزد خوانده می باشد، موکله اقدام به تقدیم دادخواست تعیین اوقات ملاقات می نماید و هفته ای یک روز تعیین می گردد و از اجرای مفاد دادنامه ملاقات خوانده ممانعت می کند، درخواست صدور حکم حضانت را خواستاریم، خوانده نیز با ارسال لایحه اظهار می دارد: اختیار این خانم … و برادرهای ایشان در کارهای او اعمال دخالت می کنند و با اعمال ناشایسته و خلاف قانون و شرع عدم تمکین کرده است، دادگاه پس از بررسی مجموع اوراق و محتویات پرونده و ملاحظه کپی مصدق سند نکاحیه و همچنین ملاحظه کپی مصدق سند سجلی که مبین وجود رابطه ابوت و بنوت بین طرفین با کودک م. ب. و زوجین به دلیل اختلافات جدای از یکدیگر زندگی می نمایند لذا دادگاه به منظــور رعایــت مصلحت طفل جهت حضــانت موضوع را به واحد مشاوره و روانشناسی ارجاع می دهد و کارشناس جناب دکتر م.ه. اظهارنظر نموده با پدر و مادر و فرزند مصاحبه شده ب. ت. ب. رابطه عاطفی شدید فرزند با مادر به صلاح فرزند است نزد مادر زندگی کند و اینکه با مضی بیش از 7 سال که از سن کودک می گذرد مادر درخواست حضانت را نموده است که دادگاه با مداقه در قانون مدنی ملاحظه می گردد قانونگذار حضانت بیش از 7 سال فرزندان اعم از اناث ذکور را به پدر واگذار نموده است لیکن ب. ت. ب. ماده 1173 قانون مدنی و اینکه نظریه مشورتی اداره ی حقوقی تحت شماره 4771/7-15/11/69 اشعار دارد آنچه که در مورد حضانت اطفال باید مورد توجه قرار گیرد مصلحت خود طفل است نه عسروحرج پدر و مادر بنابراین اگر دادگاه مصلحت بداند که طفل قبل از سنین مربوطه نزد پدر باشد و یا بعد از سنین مذکور نزد مادر باشد یعنی پدر را صالح نداند می تواند تصمیم مقتضی اتخاذ نماید و احراز صلاحیــت خواهــان مستنداً به مواد 1168 و 1169 قانون مدنی حکم به حضانت و سرپرستی فرزند صغیر به نام الف. توسط خواهان (مادرش ) صادر و اعلام می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد، با عنایت به صدور حکم نسبت به اصل دعوی دادگاه در خصوص صدور دستور موقت با تکلیفی مواجه نمی باشد و حکم به رد دعوی صادر می گردد. رئیس شعبه 237 دادگاه عمومی خانواده تهران ـ نورالهی رأی دادگاه تجدیدنظر استان درخصوص تجدیدنظرخواهی آقای ر.پ. به طرفیت خانم ن.ف. نسبت به دادنامه شماره 577 و 578 مورخ 21/3/92 اصداری از شعبه 237 دادگاه حقوقی (خانواده) تهران که به موجب آن حضانت طفــل مشتــرک به نام الف. 12 ساله به مادر تفویض شده است ن. ب. ا. حکم صادره در جهت مصلحت کامل صادر شده است، ن. ب. ا. دادنامه تجدیدنظرخواسته مطابق دلایل موجود در پرونده و وفق مقررات قانونی صادر گردیده است و ایراد ت. ن. خ. در حدی نیست که موجب حصول علم به وجود اشتباه در حکم گردد لذا اعتراض نامبرده قابل انطباق با جهات مقرر در ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 نمی باشد در نتیجه دادگاه به استناد قسمت اخیر ماده 358 قانون مذکور ضمن رد اعتراض حکم تجدیدنظرخواسته را تأیید می نماید. راًی صادره قطعی است. رئیس شعبه 11 دادگاه تجدیدنظر تهران ـ مستشار دادگاه فرهبد ـ علی محمدی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی ملاک در تعیین حضانت طفل پس از مفارقت زوجین موضوع این پرونده، درخواست حضانت فرزند مشترک از سوی مادر است که به طرفیت پدر مطرح شده است. مادر با استناد به سند نکاح و شرایط زندگی مستقل از پدر، خواستار صدور حکم حضانت فرزند خود گردیده و ادعا نموده است که پدر مانع از ملاقات وی با فرزند می‌شود. از سوی دیگر، پدر ادعا کرده است که مادر تحت تاثیر برادران خود قرار دارد و از تمکین خودداری می‌کند. <br>دادگاه بدوی پس از بررسی مستندات، از جمله نظریه مشاوره روانشناسی که به نفع حضانت مادر صادر شده، حکم به حضانت فرزند به مادر داد و اعلام کرد که مصلحت کودک ایجاب می‌کند که نزد مادر زندگی کند. این حکم قابلیت تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران را داشت. <br>در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با تاکید بر مصلحت کودک و صحت حکم اولیه، اعتراض پدر را رد و حکم حضانت را تایید کرد. رای صادره از دادگاه تجدیدنظر قطعی و لازم‌الاجرا م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/08/19 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در تعیین حضانت اطفال، مصلحت طفل مورد توجه قرار می‌گیرد نه عسروحرج پدر و مادر بنابراین دادگاه به اقتضای مصلحت می‌تواند حضانت طفل قبل از سن هفت سالگی را به پدر واگذار کند و یا بعد از سن هفت سالگی مجددا مادر را صالح به حضانت بداند. در خصوص دادخواست خواهان خانم ن.ف. فرزند م. با وکالت آقای ….گ. به طرفیت آقای ر.پ. فرزند الف. به خواسته ی صدور حکم مبنی بر حضانت فرزند مشترک به نام الف. اختصارا بدین توضیح که وکیل خ. د. د. تقدیمی اظهار می‌دارد اینجانبه به وکالت از خواهان به استحضار می رساند موکله به موجب سند نکاحیه به تاریخ 16/11/76 به عقد دائم خوانده درآمده است حاصل ازدواج یک فرزند پسر 12 ساله می‌باشد، زوجین در حال حاضر جدا از یکدیگر زندگی می کنند و فرزند مشترک نزد خوانده می‌باشد، موکله اقدام به تقدیم دادخواست تعیین اوقات ملاقات می‌نماید و هفته ای یک روز تعیین می‌گردد و از اجرای مفاد دادنامه ملاقات خوانده ممانعت می کند، درخواست صدور حکم حضانت را خواستاریم، خوانده نیز با ارسال لایحه اظهار می دارد: اختیار این خانم … و برادرهای ایشان در کارهای او اعمال دخالت می کنند و با اعمال ناشایسته و خلاف قانون و شرع عدم تمکین کرده است، دادگاه پس از بررسی مجموع اوراق و محتویات پرونده و ملاحظه کپی مصدق سند نکاحیه و همچنین ملاحظه کپی مصدق سند سجلی که مبین وجود رابطه ابوت و بنوت بین طرفین با کودک م. ب. و زوجین به دلیل اختلافات جدای از یکدیگر زندگی می نمایند لذا دادگاه به منظور رعایت مصلحت طفل جهت حضانت موضوع را به واحد مشاوره و روانشناسی ارجاع می دهد و کارشناس جناب دکتر م.ه. اظهارنظر نموده با پدر و مادر و فرزند مصاحبه شده ب. ت. ب. رابطه عاطفی شدید فرزند با مادر به صلاح فرزند است نزد مادر زندگی کند و اینکه با مضی بیش از 7 سال که از سن کودک می گذرد مادر درخواست حضانت را نموده است که دادگاه با مداقه در قانون مدنی ملاحظه می‌گردد قانونگذار حضانت بیش از 7 سال فرزندان اعم از اناث ذکور را به پدر واگذار نموده است لیکن ب. ت. ب. ماده 1173 قانون مدنی و اینکه نظریه مشورتی اداره ی حقوقی تحت شماره 4771/7 - 15/11/69 اشعار دارد آنچه که در مورد حضانت اطفال باید مورد توجه قرار گیرد مصلحت خود طفل است نه عسروحرج پدر و مادر بنابراین اگر دادگاه مصلحت بداند که طفل قبل از سنین مربوطه نزد پدر باشد و یا بعد از سنین مذکور نزد مادر باشد یعنی پدر را صالح نداند می‌تواند تصمیم مقتضی اتخاذ نماید و احراز صلاحیت خواهان مستندا به مواد 1168 و 1169 قانون مدنی حکم به حضانت و سرپرستی فرزند صغیر به نام الف. توسط خواهان (مادرش) صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد، با عنایت به صدور حکم نسبت به اصل دعوی دادگاه در خصوص صدور دستور موقت با تکلیفی مواجه نمی‌باشد و حکم به رد دعوی صادر می‌گردد. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده تهران - نورالهی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ر.پ. به طرفیت خانم ن.ف. نسبت به دادنامه شماره --- و 578 مورخ 21/3/92 اصداری از شعبه --- دادگاه حقوقی (خانواده) تهران که به موجب آن حضانت طفل مشترک به نام الف. 12 ساله به مادر تفویض شده است ن. ب. ا. حکم صادره در جهت مصلحت کامل صادر شده است، ن. ب. ا. دادنامه تجدیدنظرخواسته مطابق دلایل موجود در پرونده و وفق مقررات قانونی صادر گردیده است و ایراد ت. ن. خ. در حدی نیست که موجب حصول علم به وجود اشتباه در حکم گردد لذا اعتراض نامبرده قابل انطباق با جهات مقرر در ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 نمی‌باشد در نتیجه دادگاه به استناد قسمت اخیر ماده 358 قانون مذکور ضمن رد اعتراض حکم تجدیدنظرخواسته را تایید می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر تهران - مستشار دادگاه