مهلت اعتراض به رای داور در ابلاغ از طریق پست سفارشی

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خواهان آقای م. ه. با وکالت آقای ح. الف. الف. به طرفیت خواندگان آقایان …. ز.ن. و ع. ر. به خواسته ابطال رأی داوری و کلیه خسارت قانونی، ن. ب. ا. خوانده اول ایراد عدم توجه دعوی به خود نمود و خود را داور مرضی‌الطرفین اعلام نمود که محکمه این ایراد را پذیرش داشته و دعوی را متوجه خوانده اول به‌ عنوان داور ندانسته و به همین جهت برابر بند 4 ماده 84 قانون آئین دادرسی مدنی قرار رد صادر می‌نماید و در باب خواسته ابطال رأی داور که فی‌مابین خواهان و خوانده دوم از سوی خوانده اول صادر شده وکیل خ. د. ش. دادخواست و اظهارات جلسه دادرسی و لوایح ثبتی شماره 1055-1393/5/04 و 2003-1393/7/29 و 2324-1393/8/28 تقاضای جلب کارشناسی نموده و به عدم ابلاغ رأی داوری را به موکلش اعلام نمود و رأی داوری را بدون در نظر گرفتن مدارک موکلش اعلام نمود و در خاتمه شرح دادخواست مطالبه الباقی وجه اضافی را از خوانده دوم مطالبه نموده که این امر جای تأمل داشته و قابلیت پذیرش ندارد زیرا در ما نحن فیه رأی داوری صادر شده و محکمه نسبت به کسری مازاد ادعایی نمی‌تواند اظهار نظر نماید و خوانده طی لوایح ثبتی شماره 1054-1393/5/04 و 2160-1393/8/17 و اظهارات جلسه دادرسی ضمن خواستار جلب خواهان مطالب غیرضروری تقدیم نموده و حتی برای کارشناس منتخب که خود خواهان خواسته وی عبارت "... لذا حق خود را جهت پیگیری موضوع از طریق کانون کارشناسان رسمی دادگستری استان تهران محفوظ می‌دارم ..." به کار برده و فقط دفاعیه خوانده دوم در باب ابلاغ رأی داوری به خواهان که مربوط به پرونده بوده نمود ابلاغ رأی داوری را از طریق پستی اعلام نمود و مربوطه را نیز تقدیم داشت و با مداقه رأی داوری در خصوص ابلاغ رأی که در قرارداد فی‌مابین درج نشده به صراحت اعلام شده ابلاغ رأی داوری از طریق پست سفارشی بر حسب توافق طرفین م. ب. که محکمه این توافق مضبوط در رأی داوری را احراز ننموده و هیچ‌گونه مدرکی در این خصوص ارایه نشده است و به جهت عدم ابلاغ رأی داوری امر ابطال محقق نمی‌شود بلکه امر اجرا متوقف می‌گردد و لذا دادگاه دعوی خواهان را در باب ابطال رأی داوری به صرف عدم ابلاغ را فاقد وجاهت دانسته و برابر ماده 2 قانون آئین دادرسی مدنی قرار رد صادر می‌نماید لکن به جهت عدم ابلاغ رأی مذکور را قابلیت اجرا ندانسته و دادگاه نسبت به توقیف اجرا رأی داوری مذکور اعلام می‌نماید رأی صادره حضوری و پس از ابلاغ ظرف 20 روز قابل اعتراض در محکمه محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه سی و یک دادگاه عمومی حقوقی تهران - ملکوتی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی ع. ر. نسبت به آن بخش از دادنامه شماره 1054 مورخ 1393/9/29 صادره از شعبه 31 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن اجرای رأی داوری مورخ 1393/2/06 متوقف شده است وارد و محمول بر صحت بوده و بر استدلال و استنباط محکمه نخستین خدشه و اشکال وارد م. ب.. زیرا منظور از ابلاغ همانا اطلاع مخاطب بوده که در بخش اخیر ماده 83 قانون آئین دادرسی مدنی نیز به آن اشاره شده و در مانحن فیه، اگرچه طرفین در قرارداد داوری طریق خاصی برای ابلاغ رأی داوری پیش‌بینی نکرده و در این فرض داور مکلف بوده بر طبق ماده 485 قانون آئین دادرسی مدنی، نسبت به تسلیم رأی داوری به دفتر دادگاه صالح برای ابلاغ اقدام نماید. لیکن چون مفاد رأی داوری از طریق پست سفارشی و در تاریخ 1393/2/27 برای م. ع. ارسال و رسید دریافت آن توسط شخص خواهان امضاء شده و نسبت به این مدارک پستی نیز ادعای انکار یا تردید یا جعلیت صورت نگرفته، تردیدی در اطلاع خواهان از رأی داوری در مورخ 1393/2/27 وجود نداشته و در نتیجه دادخواست ابطال رأی داوری که در مورخ 1303/4/02 تقدیم شده، خارج از مهلت قانونی موضوع ماده 490 قانون آئین دادرسی مدنی م. ب. و اقدام خواهان مشمول ماده 492 قانون مرقوم بوده و قرار رد دعوای خواهان که به توسط محکمه بدوی صادر شده به اعتبار نتیجه با استنباط این دادگاه مطابقت دارد. بنابراین توقیف اجرای رأی داوری صحیح صورت نگرفته، علاوه بر آن، دادگاه صرفاً می‌توانسته مطابق ماده 493 قانون یاد شده توقف اجرای رأی داوری را تا پایان رسیدگی به اعتراض صادر کند و در شرح دادنامه معترض‌عنه، این توقف به بعد از پایان رسیدگی تسری یافته، لذا دادگاه ادعای ت. ن. خ. را وارد تشخیص داده مستنداً به ماده 358 قانون آئین دادرسی مدنی، ضمن نقض آن قسمت از دادنامه شماره 1054- 1393/9/29 که به توقف اجرای رأی داوری مورخ 1393/2/06 اشعار دارد، در این خصوص قرار رد دعوای خواهان را صادر می‌نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 10 دادگاه تجدیدنظر استان تهران محمدحسن امی - علی مداح فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی مهلت اعتراض به رای داور در ابلاغ از طریق پست سفارشی موضوع این پرونده، درخواست ابطال رای داوری صادره در تاریخ 6 اردیبهشت 1393 است. خواسته اصلی، ابطال رای داوری و جبران خسارات قانونی م. ب.. یکی از خواندگان به عنوان داور، ادعای عدم ارتباط دعوی با خود را مطرح و خود را داور مرضی‌الطرفین معرفی کرده است. دادگاه بدوی با استناد به بند 4 ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی، دعوی را متوجه این خوانده ندانسته و قرار رد صادر کرد. همچنین، در خصوص ابطال رای داوری، دادگاه به عدم ابلاغ رای به خواهان اشاره کرده و اعلام نمود که دعوی فاقد وجاهت است. در ادامه، دادگاه تجدیدنظر با بررسی مدارک و استدلالات، به این نتیجه رسید که ابلاغ رای داوری به خواهان انجام شده و بنابراین، دادخواست ابطال خارج از مهلت قانونی است. بدین ترتیب، قرار رد دعوی خواهان تایید گردید. رای دادگاه تجدیدنظر قطعی و نهایی بوده و مستند به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی صادر شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/01/26 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اگر رای داور از طریق دفتر دادگاه ابلاغ نگردد و از طریق پست سفارشی ابلاغ شود، در محاسبه مهلت درخواست ابطال رای داور، اطلاع مخاطب از امضا رسید پست سفارشی معتبر م. ب.. در خصوص دادخواست خواهان آقای م. ه. با وکالت آقای ح. الف. الف. به طرفیت خواندگان آقایان …. ز.ن. و ع. ر. به خواسته ابطال رای داوری و کلیه خسارت قانونی، ن. ب. ا. خوانده اول ایراد عدم توجه دعوی به خود نمود و خود را داور مرضی‌الطرفین اعلام نمود که محکمه این ایراد را پذیرش داشته و دعوی را متوجه خوانده اول به‌ عنوان داور ندانسته و به همین جهت برابر بند 4 ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی قرار رد صادر می‌نماید و در باب خواسته ابطال رای داور که فی‌مابین خواهان و خوانده دوم از سوی خوانده اول صادر شده وکیل خ. د. ش. دادخواست و اظهارات جلسه دادرسی و لوایح ثبتی شماره 1055 - 1393/05/04 و 2003 - 1393/07/29 و 2324 - 1393/08/28 تقاضای جلب کارشناسی نموده و به عدم ابلاغ رای داوری را به موکلش اعلام نمود و رای داوری را بدون در نظر گرفتن مدارک موکلش اعلام نمود و در خاتمه شرح دادخواست مطالبه الباقی وجه اضافی را از خوانده دوم مطالبه نموده که این امر جای تامل داشته و قابلیت پذیرش ندارد زیرا در ما نحن فیه رای داوری صادر شده و محکمه نسبت به کسری مازاد ادعایی نمی‌تواند اظهار نظر نماید و خوانده طی لوایح ثبتی شماره 1054 - 1393/05/04 و 2160 - 1393/08/17 و اظهارات جلسه دادرسی ضمن خواستار جلب خواهان مطالب غیرضروری تقدیم نموده و حتی برای کارشناس منتخب که خود خواهان خواسته وی عبارت... لذا حق خود را جهت پیگیری موضوع از طریق کانون کارشناسان رسمی دادگستری استان تهران محفوظ می‌دارم... به کار برده و فقط دفاعیه خوانده دوم در باب ابلاغ رای داوری به خواهان که مربوط به پرونده بوده نمود ابلاغ رای داوری را از طریق پستی اعلام نمود و مربوطه را نیز تقدیم داشت و با مداقه رای داوری در خصوص ابلاغ رای که در قرارداد فی‌مابین درج نشده به صراحت اعلام شده ابلاغ رای داوری از طریق پست سفارشی بر حسب توافق طرفین م. ب. که محکمه این توافق مضبوط در رای داوری را احراز ننموده و هیچ‌گونه مدرکی در این خصوص ارایه نشده است و به جهت عدم ابلاغ رای داوری امر ابطال محقق نمی‌شود بلکه امر اجرا متوقف می‌گردد و لذا دادگاه دعوی خواهان را در باب ابطال رای داوری به صرف عدم ابلاغ را فاقد وجاهت دانسته و برابر ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی قرار رد صادر می‌نماید لکن به جهت عدم ابلاغ رای مذکور را قابلیت اجرا ندانسته و دادگاه نسبت به توقیف اجرا رای داوری مذکور اعلام می‌نماید رای صادره حضوری و پس از ابلاغ ظرف 20 روز قابل اعتراض در محکمه محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی ع. ر. نسبت به آن بخش از دادنامه شماره --- مورخ 1393/09/29 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن اجرای رای داوری مورخ 1393/02/06 متوقف شده است وارد و محمول بر صحت بوده و بر استدلال و استنباط محکمه نخستین خدشه و اشکال وارد م. ب.. زیرا منظور از ابلاغ همانا اطلاع مخاطب بوده که در بخش اخیر ماده 83 قانون آیین دادرسی مدنی نیز به آن اشاره شده و در مانحن فیه، اگرچه طرفین در قرارداد داوری طریق خاصی برای ابلاغ رای داوری پیش‌بینی نکرده و در این فرض داور مکلف بوده بر طبق ماده 485 قانون آیین دادرسی مدنی، نسبت به تسلیم رای داوری به دفتر دادگاه صالح برای ابلاغ اقدام نماید. لیکن چون مفاد رای داوری از طریق پست سفارشی و در تاریخ 1393/02/27 برای م. ع. ارسال و رسید دریافت آن توسط شخص خواهان امضا شده و نسبت به این مدارک پستی نیز ادعای انکار یا تردید یا جعلیت صورت نگرفته، تردیدی در اطلاع خواهان از رای داوری در مورخ 1393/02/27 وجود نداشته و در نتیجه دادخواست ابطال رای داوری که در مورخ 1303/04/02 تقدیم شده، خارج از مهلت قانونی موضوع ماده 490 قانون آیین دادرسی مدنی م. ب. و اقدام خواهان مشمول ماده 492 قانون مرقوم بوده و قرار رد دعوای خواهان که به توسط محکمه بدوی صادر شده به اعتبار نتیجه با استنباط این دادگاه مطابقت دارد. بنابراین توقیف اجرای رای داوری صحیح صورت نگرفته، علاوه بر آن، دادگاه صرفا می‌توانسته مطابق ماده 493 قانون یاد شده توقف اجرای رای داوری را تا پایان رسیدگی به اعتراض صادر کند و در شرح دادنامه معترض‌عنه، این توقف به بعد از پایان رسیدگی تسری یافته، لذا دادگاه ادعای ت. ن. خ. را وارد تشخیص داده مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن نقض آن قسمت از دادنامه شماره --- - 1393/09/29 که به توقف اجرای رای داوری مورخ 1393/02/06 اشعار دارد، در این خصوص قرار رد دعوای خواهان را صادر می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران