رأی خلاصه جریان پرونده
شعبه یازدهم دادگاه تجدیدنظراستان مرکزی بموجب دادنامه شماره 9509978617600397- 95/4/30 از جمله تجدیدنظرخواهی آقای م.ک. نسبت به دادنامه شماره 9509978612600002- 95/1/9 شعبه 106 دادگاه کیفری دو شهرستان الف. متضمن محکومیت مشارالیه به تحمل دو فقره پنج سال و یک فقره یکسال حبس و هفتاد و چهار ضربه شلاق و باتهامات تخریب با مواد منفجره و نگهداری وحمل آن و نیز اخلال درنظم عمومی را رد نموده است که م. ع. ب. تقدیم لایحه ای به دفتر کل دیوان عالی کشور بانضمام تصاویر دادنامه های بدوی و تجدیدنظر و اوراقی از پرونده واستشهادیه ای ممضی به امضای چند تن از همکارانش درشرکت مترو و اجمالاً با این ادعا که راننده موتور سیکلت که مواد محترقه از آن موتور پرتاب شده، در مواجهه حضوری نتوانسته او را شناسایی کند و برابر اسناد ومدارک ابرازی از محل کار خویش در متروی تهران، اساساً در زمان درگیری و حادثه درآن محل حضور نداشته و در محل کارش حضور داشته و اقدام شکات صرفاً جهت تحت فشار قرار دادن برادرانش که حکم له آنها و علیه نامبردگان صادر شده م. ب. تا برادرانش را وادار به اعلام گذشت مطالبات مال بنفع پسرش نموده و با این ترفند، موجبات آزادی فراهم کند و ... اضافه نموده با بررسی مستند واستشهادیه و پرینت کارت ساعت (که بدون حتی لحاظ اظهارات متهم دیگر پرونده در صورتجلسه دادرسی و ... با مفاد فیلم مغازه شاکی که در مراحل بدوی و تجدیدنظر وجود داشته و بی توجهی شده، تقاضای تجویز اعاده دادرسی و ماده474 نموده که پرونده امر پس از ثبت در دفاتر مربوطه به این شعبه ارجاع گردیده است. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … لطیفی رستمی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره 9509978617600397- 95/4/30 مشاوره نموده چنین رأی می دهد:
رأی شعبه دیوان عالی کشور
ن. ب. ا. بزه تخریب بوسیله مواد منفجره، بدون وجود مواد یاد شده محقق نخواهد شد یعنی لازمه ارتکاب بزه مذکور، نگهداری، حمل و بکارگیری مواد منفجره م. ب. و مقنن نیز به همین منظور، کیفر اینگونه تخریبها را بمراتب شدیدتر ازتخریب عادی پیش بینی نموده است و درواقع مجموع اعمال ارتکابی مطابق تبصره2 ماده134 قانون مجازات اسلامی، عنوان مجرمانه خاص تخریب بوسیله مواد منفجره داشته و مستوجب کیفر واحد برابر ماده 678 قانون مذکور مصوب 1375 خواهد بود. ازاین رو تعیین دو فقره کیفر تحت عناوین مشارکت در نگهداری و حمل مواد منفجره و نیز تخریب بوسیله مواد منفجره فاقد وجاهت و فراقانونی تشخیص داده شده ضمن اینکه نحوه اخلال در نظم عمومی، در متون دادنامه های بدوی و تجدیدنظر تبیین نشده است و بدین لحاظ تقاضای اعاده دادرسی آقای م. ک. فرزند علی نسبت به دادنامه مارالذکر با بند چ ماده474 قانون آئین دادرسی کیفری مطابقت داشته که در اجرای اختیار حاصله از ماده476 همان قانون با پذیرش تقاضای نامبرده و تجویز اعاده دادرسی، پرونده جهت تجدید رسیدگی به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی ارجاع داده می شود.
شعبه سی و هشتم دیوان عالی کشور - رئیس، مستشار و عضو معاون
سید علی اصغر لطیفی رستمی - سید مصطفی قائم مقامی - سید اسمعیل محمدی
فهرست
خلاصه جریان پرونده
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رأی
نحوه تعیین مجازات در بزه تخریب به وسیله مواد منفجره
در تاریخ 31 شهریور 1395، دیوان عالی کشور به بررسی درخواست اعاده دادرسی نسبت به دادنامه صادره از شعبه تجدیدنظر استان مرکزی پرداخت که به محکومیت به اتهام مشارکت در حمل و نگهداری مواد منفجره، تخریب عمدی با استفاده از این مواد و اخلال در نظم عمومی مربوط میشد. متهم با استناد به ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری ادعا کرد که تنها به عنوان راننده موتور سیکلت در ارتکاب جرم دخالت داشته و نمیتواند به عنوان مباشر تلقی شود. دیوان عالی کشور پس از بررسی دقیق، به این نتیجه رسید که تحقق بزه تخریب به وسیله مواد منفجره تنها در صورت وجود این مواد امکانپذیر است و از این رو، تعیین مجازاتهای متعدد به لحاظ قانونی فاقد وجاهت م. ب.. همچنین، نحوه اخلال در نظم عمومی به طور دقیق در دادنامههای قبلی روشن نشده بود. بدین ترتیب، دیوان عالی کشور با پذیرش درخواست اعاده دادرسی و استناد به بند چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری، پرونده را برای تجدید محاکمه به شعبه همعرض ارجاع نمود.
تاریخ دادنامه قطعی: 1395/06/31
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: در بزه تخریب به وسیله مواد منفجره، تعیین مجازات مستقل برای حمل مواد منفجره فاقد وجاهت قانونی است.
رای شعبه دیوان عالی کشور
شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی برابر دادنامه شماره --- - 95/4/30 تجدیدنظرخواهی آقای ع.م. را نسبت به دادنامه --- صادره از شعبه --- دادگاه کیفری 2 شهرستان اراک که به موجب آن نامبرده به اتهام مشارکت در حمل و نگهداری مواد منفجره و تخریب عمدی نمایشگاه با استفاده از مواد منفجره و اخلال در نظم عمومی به ترتیب به پنج سال حبس و پنج سال حبس و یک سال حبس و 74 ضربه شلاق محکوم گردیده است... مردود اعلام و دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید مینماید. م. ع. درخواست اعاده دادرسی نسبت به دادنامه صادره تقدیم دیوان عالی کشور نموده که د رهنگام شور قرائت خواهد شد متقاضی اظهار داشته علی فرض دخالت اینجانب در اعمال ارتکابی باز هم محکومیت به عنوان مباشر امری خلاف قانون است تقصیر انیجانب در پرونده حاضر رانندگی یکدستگاه موتور سیکلت بوده است که در فرض وقوع جرم صرفا می توانسته مصداق معاونت قرار گیرد. زیرا بنا بر تعاریف حقوقدانان و آراء صادره از محاکم جزایی مباشرت با فعل و تاثیر مستقیم فرد در ارتکاب عملی تحقق می یابد در حالی که همانگونه که پیش از این نیز معروض افتاد اینجانب راننده موتور بودم لذا وفق بند چ ماده 474 ق آ د ک تقاضای اعاده دادرسی و توقف اجرای حکم م. ا.. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره --- - 95/4/30 مورد اعاده دادرسی مشاوره نموده چنین رای میدهد:
درخواست اعاده دادرسی آقای ع. م. نسبت به دادنامه صادره از شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی ن. ب. ا. بزه تخریب به وسیله مواد منفجره بدون وجود مواد یاد شده محقق نخواهد شد یعنی لازمه ارتکاب بزه مذکور نگهداری و حمل و بکارگیری مواد منفجره م. ب. و مقنن نیز به همین منظور کیفر اینگونه تخریبها را بمراتب شدیدتر از تخریب عادی پیش بینی نموده است و د رواقع مجموع اعمال ارتکابی مطابق تبصره 2 ماده 134 ق م ا عنوان مجرمانه خاص تخریب به وسیله مواد منفجره داشته و مستوجب کیفر واحد برابر ماده 678 قانون مذکور مصوب 1375 خواهد بود.از این رو تعیین 2 فقره کیفر تحت عنوان مشارکت در نگهداری و حمل مواد منفجره و نیز تخریب به وسیله مواد منفجره فاقد وجاهت قانونی و فراقانونی تشخیص داده شده ضمن اینکه نحوه اخلال در نظم عمومی در متون دادنامه های بدوی و تجدیدنظر تبیین نشده است با پذیرش و تجویز اعاده دادرسی مستندا به بند چ ماده 474 ق آد ک جهت تجدید محاکمه پرونده به شعبه محترم هم عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی ارجاع داده میشود.
رئیس: سید علی اصغر لطیفی رستمیعضو معاون: سید اسمعیل محمدی
در تاریخ 31 مرداد 1395، شعبه یازدهم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی به درخواست تجدیدنظر نسبت به حکمی رسیدگی کرد که در آن، فردی به تحمل دو فقره پنج سال و یک فقره یک سال حبس و همچنین هفتاد و چهار ضربه شلاق به اتهامات تخریب با مواد منفجره و اخلال در نظم عمومی محکوم شده بود. دادگاه تجدیدنظر، درخواست مذکور را رد کرد. م. ع. پس از آن با ارائه لایحهای به دیوان عالی کشور، ادعا کرد که در زمان وقوع حادثه در محل کار خود حضور داشته و راننده موتور سیکلت نتوانسته او را شناسایی کند. وی همچنین به وجود مستندات و استشهادیههایی اشاره کرد که عدم حضورش در محل حادثه را اثبات میکرد و مدعی شد که شکات در تلاشند برادرانش را تحت فشار قرار دهند. دیوان عالی کشور پس از بررسی مستندات و نظریه دادیار، به این نتیجه رسید که تحقق بزه تخریب به وسیله مواد منفجره تنها در صورت وجود مواد مذکور ممکن است و بنابراین، تعیین دو فقره کیفر برای اتهامات یادشده فاقد وجاهت قانونی است. در نتیجه، دیوان عالی کشور با استناد به بند چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری، درخواست اعاده دادرسی را پذیرفته و پرونده را برای تجدید رسیدگی به شعبه هم عرض ارجاع داد.
تاریخ دادنامه قطعی: 1395/05/31
پیام: در بزه تخریب به وسیله مواد منفجره، صدور حکم به مجازات مستقل برای نگهداری این مواد، فاقد وجاهت قانونی است.
رای خلاصه جریان پرونده
شعبه یازدهم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی به موجب دادنامه شماره --- - 95/4/30 از جمله تجدیدنظرخواهی آقای م.ک. نسبت به دادنامه شماره --- - 95/1/9 شعبه --- دادگاه کیفری دو شهرستان الف. متضمن محکومیت مشارالیه به تحمل دو فقره پنج سال و یک فقره یک سال حبس و هفتاد و چهار ضربه شلاق و باتهامات تخریب با مواد منفجره و نگهداری وحمل آن و نیز اخلال درنظم عمومی را رد نموده است که م. ع. ب. تقدیم لایحه ای به دفتر کل دیوان عالی کشور بانضمام تصاویر دادنامه های بدوی و تجدیدنظر و اوراقی از پرونده واستشهادیه ای ممضی به امضای چند تن از همکارانش درشرکت مترو و اجمالا با این ادعا که راننده موتور سیکلت که مواد محترقه از آن موتور پرتاب شده، در مواجهه حضوری نتوانسته او را شناسایی کند و برابر اسناد ومدارک ابرازی از محل کار خویش در متروی تهران، اساسا در زمان درگیری و حادثه درآن محل حضور نداشته و در محل کارش حضور داشته و اقدام شکات صرفا جهت تحت فشار قرار دادن برادرانش که حکم له آنها و علیه نامبردگان صادر شده م. ب. تا برادرانش را وادار به اعلام گذشت مطالبات مال بنفع پسرش نموده و با این ترفند، موجبات آزادی فراهم کند و... اضافه نموده با بررسی مستند واستشهادیه و پرینت کارت ساعت (که بدون حتی لحاظ اظهارات متهم دیگر پرونده در صورتجلسه دادرسی و... با مفاد فیلم مغازه شاکی که در مراحل بدوی و تجدیدنظر وجود داشته و بی توجهی شده، تقاضای تجویز اعاده دادرسی و ماده 474 نموده که پرونده امر پس از ثبت در دفاتر مربوطه به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … لطیفی رستمی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره --- - 95/4/30 مشاوره نموده چنین رای می دهد:
ن. ب. ا. بزه تخریب به وسیله مواد منفجره، بدون وجود مواد یاد شده محقق نخواهد شد یعنی لازمه ارتکاب بزه مذکور، نگهداری، حمل و بکارگیری مواد منفجره م. ب. و مقنن نیز به همین منظور، کیفر اینگونه تخریبها را بمراتب شدیدتر ازتخریب عادی پیش بینی نموده است و درواقع مجموع اعمال ارتکابی مطابق تبصره 2 ماده 134 قانون مجازات اسلامی، عنوان مجرمانه خاص تخریب به وسیله مواد منفجره داشته و مستوجب کیفر واحد برابر ماده 678 قانون مذکور مصوب 1375 خواهد بود. ازاین رو تعیین دو فقره کیفر تحت عناوین مشارکت در نگهداری و حمل مواد منفجره و نیز تخریب به وسیله مواد منفجره فاقد وجاهت و فراقانونی تشخیص داده شده ضمن اینکه نحوه اخلال در نظم عمومی، در متون دادنامه های بدوی و تجدیدنظر تبیین نشده است و بدین لحاظ تقاضای اعاده دادرسی آقای م. ک. فرزند علی نسبت به دادنامه مارالذکر با بند چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری مطابقت داشته که در اجرای اختیار حاصله از ماده 476 همان قانون با پذیرش تقاضای نامبرده و تجویز اعاده دادرسی، پرونده جهت تجدید رسیدگی به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی ارجاع داده میشود.
موارد مرتبط 41
نظریات مشورتی 40
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/1756 مورخ 1396/08/01
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 در صورت تعدد جرایم
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/2808 مورخ 1395/11/04
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/1000 مورخ 1399/07/28
مواد 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 یا 510 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/315 مورخ 1397/02/26
ماده 134 قانون مجازات اسلامی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/1899 مورخ 1400/01/31
ماده 134 قانون مجازات اسلامی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1402/1169 مورخ 1403/02/15
ماده 134 قانون مجازات اسلامی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/93/2134 مورخ 1393/09/08
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 تاثیری ندارند
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/93/388 مورخ 1393/02/22
ماده134قانون مجازات اسلامی مصوب92 آیا ازحیث تعیین مجازات برای جرائم متعد
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/1671 مورخ 1392/08/28
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/2420 مورخ 1396/10/13
ماده 134 قانون مجازات اسلامی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1694 مورخ 1395/07/19
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1150 مورخ 1395/05/17
مواد 134 و 137 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 به طور قانونی انجام می شود و مجازات
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/834 مورخ 1398/07/20
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 تعیین شود
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/1728 مورخ 1392/09/04
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که مجازات شدیدتری را تعیین کرده
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/1350 مورخ 1396/06/13
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/1776 مورخ 1392/09/12
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 در خصوص تعدد جرائم موضوع قانون اصلا
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/275 مورخ 1399/03/31
ماده 134 قانون مجازات اسلامی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/419 مورخ 1398/10/03
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 در صورتی که از رفتار مجرمانه واحد
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/936 مورخ 1397/04/10
ماده 134 قانون مجازات اسلامی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1402/477 مورخ 1402/07/05
مواد 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و 510 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/2468 مورخ 1392/12/20
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب92 قواعد تعدد مندرج در این ماده در خصوص م
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/610 مورخ 1397/03/28
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 رعایت گردد
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/685 مورخ 1398/06/13
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که فاقد حداقل و حداکثر مجازات قانون
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/100 مورخ 1398/02/29
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و وضعیت محکوم علیه در صورت برخوردار
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/3237 مورخ 1397/12/20
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 اعمال می شود
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/1256 مورخ 1397/05/15
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که فاقد حداقل و حداکثر مجازات قانون
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/1575 مورخ 1398/06/27
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 خواهد بود
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1153 مورخ 1398/11/20
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 در خصوص میزان مجازات متهم از حیث آد
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/787 مورخ 1401/11/30
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1695 مورخ 1395/07/19
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و شمول آن بر جرایم مشابه و غیرمشابه
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/385 مورخ 1397/03/06
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/1238 مورخ 1392/06/25
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/2506 مورخ 1392/12/27
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب1392 که به طور مطلق در جرائم تعزیری نحوه
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/1032 مورخ 1396/05/07
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 خارج است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/1129 مورخ 1392/06/13
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 اعمال شود
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/2409 مورخ 1392/12/17
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 تعارض وجود دارد یا خیر؟ 2- در صورت
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/486 مورخ 1403/08/28
ماده 134 قانون مجازات اسلامی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/2300 مورخ 1392/12/04
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 اشاره شده که بیان می کند از یک رفتا
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1400 مورخ 1398/10/15
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 بوده و بدون رعایت مقررات تعدد در خص
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/1201 مورخ 1392/06/20
ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 است
مواد مرتبط 1
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 134 — قانون مجازات اسلامی
ماده134 قانون مجازات اسلامی
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
