نوع نکاح در صورت اختلاف در طبیعت آن

رأی خلاصه جریان پرونده ف.ب. در تاریخ 28/9/90 د. ب. ط. آقای ق.ک. تسلیم دادگاه نموده توضیح داده که به صورت عادی در تاریخ 20/1/59 به عقد دائم خوانده درآمده ام دارای سه فرزند از وی می باشم لذا ب. ت. ب. سند عادی مذکور و شناسنامه فرزندانم که نامبرده به عنوان پدر ذکر شده است تقاضای اثبات زوجیت را دارم آقای ع.د. به عنوان وکیل خوانده به دادگاه معرفی شده است و با تقدیم لایحه ادعای مشارالیها را تکذیب نموده است. در تاریخ 15/12/1390 دادگاه رسیدگی کننده با حضور خ. ت. ج. داده است در این جلسه خواهان دعوی خود را مجدداً تکرار نموده است دادگاه قرار استماع شهادت شهود صادر نموده و در تاریخ 27/12/90 وقت رسیدگی تعیین نموده است در این جلسه خواهان دعوی را تکرار نموده و از شهود تحقیق شده است که مضبوط در پرونده است وکیل خوانده مجدداً ادعای مذکور را تکذیب نموده است و اظهار داشته: اظهارات شهود این موضوع را در ذهن متبادر می نماید که نوع ازدواج آن ها موقت بوده است و تقاضا کرده که از عاقد که در قید حیات است تحقیق شود که در تاریخ 4/2/91 از عاقد م.ح. تحقیق شده و نام برده اظهار داشته که هیچ عقدی چه دائم یا موقت منعقد ننموده است و سرانجام رأی شماره 99/91 - 23/2/91 صادر شده این رأی که از شعبه اول دادگاه عمومی صادر شده است ب. ت. ب. اظهارات شهود و شناسنامه فرزندان نام بردگان که خوانده به عنوان پدر آن ها ذکر شده است و اینکه اصل بر زوجیت دائم م. ب. دعوی را صحیح دانسته و حکم به اثبات زوجیت نام بردگان از نوع دائم را صادر نموده است آقای ع.د. به وکالت از آقای ق.ک. نسبت به این رأی تجدیدنظرخواهی نموده است در لایحه منضم به دادخواست ادعا نموده که عقد فی مابین نام بردگان موقت بوده است و ادعا نموده که در این خصوص دارای شهود است که پس از اقدامات معموله دادنامه مورد فرجامی صادر شده است و در این رأی دادنامه بدوی تأیید شده است م. ع. نسبت به این رأی توسط وکیل خود فرجام خواهی نموده است و با تکرار مطالب گذشته و به شرح مذکور در آن و به ادعای اینکه ازدواج فی مابین نامبردگان موقت بوده تقاضای اقدام قانونی را نموده است خانم ف.ب. با تقدیم لایحه جوابیه اظهار داشته حرف های ف. خ. تکراری است و تقاضای اقدام قانونی را نموده است. پرونده جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است. رأی شعبه دیوان عالی کشور اجمال دعوی خانم ف.ب.«فرجام خوانده »; به طرفیت‌ آقای ق.ک. اثبات زوجیت است که ادعا نموده با سند عادی در 20/1/1359 به عقد دائم وی درآمده است و دارای دو فرزند مشترک می باشند و در شناسنامه فرزندان آن ها نام پدر، خوانده و نام مادر، مشارالیها «خواهان»; م. ب. که دادنامه شماره 99/91 - 23/2/1391 از شعبه اول دادگاه عمومی صادر شده است و در آن حکم به اثبات زوجیت صادر شده است و این رأی برابر دادنامه مورد فرجام با شماره مذکور تأیید شده است نسبت به این رأی فرجام خواهی شده است هیأت شعبه: نظر به موارد ذیل دادنامه مورد فرجامی فاقد اشکال قانونی است 1- سند عادی 20/1/1359 که فتوکپی مصدق آن در پرونده موجود است و ب. ت. ب. اظهارات طرفین اصالت آن محرز است که این سند دال بر زوجیت نام بردگان است. 2- خوانده و وکیل وی ازدواج فی مابین را تأیید نموده اند النهایه ادعا شده که نوع ازدواج موقت بوده است ب. ت. ب. اینکه در صورت اختلاف در طبیعت نکاح، اصل برنکاح دائم است و ف. خ. و وکیل وی دلیل اینکه خلاف این اصل را ثابت کند ارائه نداده اند. 3- مجموعه اظهارات شهود زوجیت مزبور را تأیید نموده است. 4- مشارالیها دارای سه فرزند مشترک به نام های ر. و ف. و ح. دارند که ب. ت. ب. فتوکپی مصدق شناسنامه های نام بردگان والدین آن ها اصحاب دعوی می باشند بنابراین ف. خ. دلیلی که موجب نقض رأی شود ارائه نداده و دادنامه برابر قانون است مستنداً به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی با رد دعوی فرجامی رأی فرجام خواسته را ابرام می نماید و پرونده به دادگاه محترم صادرکننده رأی قطعی اعاده می شود. رییس شعبه 8 دیوان عالی کشور- مستشار - عضو معاون عباسیان - اللهیاری-کریم پور نطنزی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نوع نکاح در صورت اختلاف در طبیعت آن در تاریخ 28/9/90، دادخواستی به منظور اثبات زوجیت به دادگاه ارائه گردید که در آن ادعا شده بود طرف مقابل به عقد دائم درآمده و دارای سه فرزند مشترک هستند. طرف مقابل این ادعا را رد کرده و اعلام نمود که ازدواج به صورت موقت بوده است. دادگاه پس از استماع شهادت شهود و انجام تحقیقات از عاقد، در تاریخ 23/2/91 حکمی به نفع خواهان صادر و زوجیت دائم را اثبات کرد. این حکم در مرحله تجدیدنظر نیز تایید شد. سپس طرف مقابل به دیوان عالی کشور فرجام‌خواهی کرده و مجدداً ادعای موقت بودن ازدواج را مطرح نمود. دیوان عالی کشور با استناد به سند عادی و شناسنامه فرزندان مشترک و همچنین اصل بر دائمی بودن نکاح در صورت اختلاف، حکم دادگاه بدوی را قانونی و صحیح تشخیص داد. در نهایت، دیوان عالی کشور با استناد به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی، رای فرجام‌خواسته را ابرام کرده و پرونده را به دادگاه صادرکننده رای قطعی اعاده نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/11/11 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورت اختلاف در طبیعت و نوع نکاح، اصل بر نکاح دائم است. رای خلاصه جریان پرونده ف.ب. در تاریخ 28/9/90 د. ب. ط. آقای ق.ک. تسلیم دادگاه نموده توضیح داده که به صورت عادی در تاریخ 20/1/59 به عقد دائم خوانده درآمده ام دارای سه فرزند از وی می باشم لذا ب. ت. ب. سند عادی مذکور و شناسنامه فرزندانم که نامبرده به عنوان پدر ذکر شده است تقاضای اثبات زوجیت را دارم آقای ع.د. به عنوان وکیل خوانده به دادگاه معرفی شده است و با تقدیم لایحه ادعای مشارالیها را تکذیب نموده است. در تاریخ 1390/12/15 دادگاه رسیدگی کننده با حضور خ. ت. ج. داده است در این جلسه خواهان دعوی خود را مجددا تکرار نموده است دادگاه قرار استماع شهادت شهود صادر نموده و در تاریخ 27/12/90 وقت رسیدگی تعیین نموده است در این جلسه خواهان دعوی را تکرار نموده و از شهود تحقیق شده است که مضبوط در پرونده است وکیل خوانده مجددا ادعای مذکور را تکذیب نموده است و اظهار داشته: اظهارات شهود این موضوع را در ذهن متبادر می‌نماید که نوع ازدواج آن ها موقت بوده است و تقاضا کرده که از عاقد که در قید حیات است تحقیق شود که در تاریخ 4/2/91 از عاقد م.ح. تحقیق شده و نام برده اظهار داشته که هیچ عقدی چه دائم یا موقت منعقد ننموده است و سرانجام رای شماره --- - 23/2/91 صادر شده این رای که از شعبه اول دادگاه عمومی صادر شده است ب. ت. ب. اظهارات شهود و شناسنامه فرزندان نام بردگان که خوانده به عنوان پدر آن ها ذکر شده است و اینکه اصل بر زوجیت دائم م. ب. دعوی را صحیح دانسته و حکم به اثبات زوجیت نام بردگان از نوع دائم را صادر نموده است آقای ع.د. به وکالت از آقای ق.ک. نسبت به این رای تجدیدنظرخواهی نموده است در لایحه منضم به دادخواست ادعا نموده که عقد فی مابین نام بردگان موقت بوده است و ادعا نموده که در این خصوص دارای شهود است که پس از اقدامات معموله دادنامه مورد فرجامی صادر شده است و در این رای دادنامه بدوی تایید شده است م. ع. نسبت به این رای توسط وکیل خود فرجام خواهی نموده است و با تکرار مطالب گذشته و به شرح مذکور در آن و به ادعای اینکه ازدواج فی مابین نامبردگان موقت بوده تقاضای اقدام قانونی را نموده است خانم ف.ب. با تقدیم لایحه جوابیه اظهار داشته حرف های ف. خ. تکراری است و تقاضای اقدام قانونی را نموده است. پرونده جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است. رای شعبه دیوان عالی کشور اجمال دعوی خانم ف.ب.«فرجام خوانده »; به طرفیت‌ آقای ق.ک. اثبات زوجیت است که ادعا نموده با سند عادی در 1359/01/20 به عقد دائم وی درآمده است و دارای دو فرزند مشترک می‌باشند و در شناسنامه فرزندان آن ها نام پدر، خوانده و نام مادر، مشارالیها «خواهان»; م. ب. که دادنامه شماره --- - 1391/02/23 از شعبه اول دادگاه عمومی صادر شده است و در آن حکم به اثبات زوجیت صادر شده است و این رای برابر دادنامه مورد فرجام با شماره مذکور تایید شده است نسبت به این رای فرجام خواهی شده است هیات شعبه: نظر به موارد ذیل دادنامه مورد فرجامی فاقد اشکال قانونی است 1 - سند عادی 1359/01/20 که فتوکپی مصدق آن در پرونده موجود است و ب. ت. ب. اظهارات طرفین اصالت آن محرز است که این سند دال بر زوجیت نام بردگان است. 2 - خوانده و وکیل وی ازدواج فی مابین را تایید نموده‌اند النهایه ادعا شده که نوع ازدواج موقت بوده است ب. ت. ب. اینکه در صورت اختلاف در طبیعت نکاح، اصل برنکاح دائم است و ف. خ. و وکیل وی دلیل اینکه خلاف این اصل را ثابت کند ارائه نداده اند. 3 - مجموعه اظهارات شهود زوجیت مزبور را تایید نموده است. 4 - مشارالیها دارای سه فرزند مشترک به نام های ر. و ف. و ح. دارند که ب. ت. ب. فتوکپی مصدق شناسنامه های نام بردگان والدین آن ها اصحاب دعوی می‌باشند بنابراین ف. خ. دلیلی که موجب نقض رای شود ارائه نداده و دادنامه برابر قانون است مستندا به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی با رد دعوی فرجامی رای فرجام خواسته را ابرام می‌نماید و پرونده به دادگاه محترم صادرکننده رای قطعی اعاده می‌شود. رییس شعبه --- دیوان عالی کشور- مستشار - عضو معاون