نکته رأی تکراری و مبهم است.حذف شود.

رأی خلاصه جریان پرونده شماره پرونده : 9309988614100422 شماره دادنامه : 9409970906400352 تاریخ : 1394/08/24 خلاصه جریان پرونده در این پرونده آقای م. غ. با وکالت اولیه آقای …. ق.ن. به اتهام تغییر کاربری مساحت 52 هزار متر مربع واقع در اراضی روستای ع. از طریق دیوارکشی، ساخت جاده و ساختمان و مجتمع رفاهی موضوع شکایت نماینده حقوقی جهاد کشاورزی شهرستان اراک تحت تعقیب قانونی قرار گرفته و شعبه پنجم دادگاه کیفری 2 آن شهرستان که عهده‌دار رسیدگی به امر بوده حکم قضیه را طی دادنامۀ شمارۀ 319-94-1394/4/14 صادر و بر اساس آن نامبرده را به استناد قانون تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها مصوب سال 1374 با اصلاحات بعدی به پرداخت مبلغ یکصد و بیست و هشت میلیون و هشتصد و هشتاد هزار ریال به عنوان عوارض دولتی و مبلغ یکصد و شصت و یک میلیون و صد هزار ریال جزای نقدی به عنوان مجازات تعزیری درجه سه و نیز در خصوص مستحدثات بعد از سال 1385 ضمن صدور حکم به قلع و قمع مستحدثات مربوطه به پرداخت مبلغ یک میلیارد و ششصد و هفتاد و یک هزار و ششصد و شصت ریال به عنوان مجازات تعزیری درجه یک د. ح. دولت محکوم کرده است. با تجدیدنظرخواهی از رأی صادره سابقه امر به شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی ارجاع و این دادگاه به جهات منعکسه در دادنامۀ شمارۀ 507-94-1394/5/31 و توجیه اینکه چون مجازات بزه‌های ارتکابی نوعاً درجه سه به بالاتر بوده ضمن نفی صلاحیت نسبی از خود مبادرت به صدور قرار عدم صلاحیت به اعتبار و شایستگی دیوان عالی کشور نموده که حسب‌الارجاع رسیدگی به مورد به این شعبه محول گردیده است. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر موضوع در صلاحیت محاکم تجدیدنظر است و قابل طرح در دیوان عالی کشور نمی‌باشد، در خصوص دادنامه شماره 319-94-1394/4/14 فرجام‌خواسته مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور ن. ب. ا. مجازات مقرر در قانون حفظ کاربری اراضی و باغ‌ها، مصوب 1374 با اصلاحات بعدی برای تغییر کاربری نوعاً جزای نقدی است و در صورت تکرار جرم، مُقنن با تشدید مجازات، حبس را لحاظ کرده است، اینگونه نگرش قانونگذار حاکی از آنست که جزای نقدی در مورد جایگزین حبس است، و در رابطه با تعدد مجازات‌ها، ب. ت. ب. مفاد و منطوق تبصره 3 ذیل ماده 19 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 نیز و در صورت عدم امکان تشخیص اشد مجازات حبس ملاک قرار داده شده و تبصره یک ذیل ماده 427 قانون آئین دادرسی کیفری نیز معیار تجدیدنظر را حبس تلقی کرده وانگهی مجازات جزای نقدی نسبی است لذا قرار عدم صلاحیت شمارۀ صادره از شعبه 5 دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی در تعارض با مواد مارالذکر است و با لحاظ ماده 30 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن نقض آن سابقه امر جهت رسیدگی به مرجع مرسل اعاده می‌گردد. رئیس و مستشار شعبه 4 دیوان عالی کشور قاسم پناو - حیدری قاسمی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نکته رأی تکراری و مبهم است.حذف شود. در این مورد، متهم به تغییر کاربری اراضی به مساحت 52 هزار متر مربع در روستایی خاص از طریق دیوارکشی و ساخت مستحدثات متهم شده است. شکایت از سوی نماینده حقوقی جهاد کشاورزی شهرستان مربوطه مطرح گردیده و دادگاه کیفری 2 شهرستان، متهم را بر اساس قانون تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها مصوب 1374، به پرداخت جزای نقدی و عوارض دولتی محکوم کرده است. متهم به این حکم اعتراض کرده که پرونده به شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی ارجاع شده است. این شعبه با صدور قرار عدم صلاحیت، پرونده را به دیوان عالی کشور ارجاع داد. دیوان عالی کشور با استناد به مواد قانونی مرتبط، از جمله تبصره 3 ذیل ماده 19 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و تبصره یک ذیل ماده 427 قانون آیین دادرسی کیفری، حکم دادگاه تجدیدنظر را نقض و پرونده را برای رسیدگی به مرجع مرسل اعاده نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/08/24 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در جرایم با مجازات های متعدد جزای نقدی در مرتبه اول و حبس در صورت تکرار جرم؛ مجازات جزای نقدی جایگزین حبس است و مجازات حبس معیار تعیین درجه جرم و صلاحیت دادگاه است. رای خلاصه جریان پرونده شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1394/08/24 در این پرونده آقای م. غ. با وکالت اولیه آقای …. ق.ن. به اتهام تغییر کاربری مساحت 52 هزار متر مربع واقع در اراضی روستای ع. از طریق دیوارکشی، ساخت جاده و ساختمان و مجتمع رفاهی موضوع شکایت نماینده حقوقی جهاد کشاورزی شهرستان اراک تحت تعقیب قانونی قرار گرفته و شعبه پنجم دادگاه کیفری 2 آن شهرستان که عهده‌دار رسیدگی به امر بوده حکم قضیه را طی دادنامه شماره --- - 94 - 1394/04/14 صادر و بر اساس آن نامبرده را به استناد قانون تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها مصوب سال 1374 با اصلاحات بعدی به پرداخت مبلغ یکصد و بیست و هشت میلیون و هشتصد و هشتاد هزار ریال به عنوان عوارض دولتی و مبلغ یکصد و شصت و یک میلیون و صد هزار ریال جزای نقدی به عنوان مجازات تعزیری درجه سه و نیز در خصوص مستحدثات بعد از سال 1385 ضمن صدور حکم به قلع و قمع مستحدثات مربوطه به پرداخت مبلغ یک میلیارد و ششصد و هفتاد و یک هزار و ششصد و شصت ریال به عنوان مجازات تعزیری درجه یک د. ح. دولت محکوم کرده است. با تجدیدنظرخواهی از رای صادره سابقه امر به شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی ارجاع و این دادگاه به جهات منعکسه در دادنامه شماره --- - 94 - 1394/05/31 و توجیه اینکه چون مجازات بزه‌های ارتکابی نوعا درجه سه به بالاتر بوده ضمن نفی صلاحیت نسبی از خود مبادرت به صدور قرار عدم صلاحیت به اعتبار و شایستگی دیوان عالی کشور نموده که حسب‌الارجاع رسیدگی به مورد به این شعبه محول گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر موضوع در صلاحیت محاکم تجدیدنظر است و قابل طرح در دیوان عالی کشور نمی‌باشد، در خصوص دادنامه شماره --- - 94 - 1394/04/14 فرجام‌خواسته مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور ن. ب. ا. مجازات مقرر در قانون حفظ کاربری اراضی و باغ‌ها، مصوب 1374 با اصلاحات بعدی برای تغییر کاربری نوعا جزای نقدی است و در صورت تکرار جرم، مُقنن با تشدید مجازات، حبس را لحاظ کرده است، اینگونه نگرش قانونگذار حاکی از آنست که جزای نقدی در مورد جایگزین حبس است، و در رابطه با تعدد مجازات‌ها، ب. ت. ب. مفاد و منطوق تبصره 3 ذیل ماده 19 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 نیز و در صورت عدم امکان تشخیص اشد مجازات حبس ملاک قرار داده شده و تبصره یک ذیل ماده 427 قانون آیین دادرسی کیفری نیز معیار تجدیدنظر را حبس تلقی کرده وانگهی مجازات جزای نقدی نسبی است لذا قرار عدم صلاحیت شماره صادره از شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی در تعارض با مواد مارالذکر است و با لحاظ ماده 30 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض آن سابقه امر جهت رسیدگی به مرجع مرسل اعاده می‌گردد. رئیس و مستشار شعبه --- دیوان عالی کشور