وجه قابل مطالبه در فرض عدم استرداد به موقع ودیعه

رأی دادگاه بدوی درخصوص دادخواست تقدیمی خ. ه. ب. اسامی 1.خانم س. م. 2. آقای م. ن. با وکالت خانم م. ق.د. به طرفیت خوانده به نام ح. ه.الف. با وکالت آقای …. ح.ز. به خواسته مطالبه اجورمعوقه به مبلغ 7500000ریال ومطالبه اجرت المثل ایام تصرف م. ب. مبلغ 1867500000ریال ومطالبه خسارت دادرسی ،به این شرح که وکیل خ. ا. د. که به دلالت اسنادمالکیت موکل برپلاک ثبتی شماره... فرعی از69اصلی محرزومسلم است که بصورت یک واحد آپارتمان سه خوابه به متراژ220مترمربع به اجاره واگذارشده ورابطه قراردادی به موجب قرارداد اجاره به شماره 21099مورخ 89/10/5بین وکیل مدنی وخوانده محرزبوده وقرارداد مزبورنیزدرتاریخ 91/3/15منقضی شده ولی همچنان درتصرف خوانده می باشدومطابق شروط قراردادقراربوده که خوانده ماهانه مبلغ 500000ریال به عنوان اجاره پرداخت نماید ولی استنکاف کرده ومقررشده که درصورت عدم تخلیه به موقع بابت هرروزتاخیرمبلغ 2500000ریال بپردازدلذا تقاضای صدورحکم به پرداخت اجورمعوقه ازتاریخ 89/12/15لغایت 91/3/15ونیزپرداخت اجرت المثل ازتاریخ اخیرلغایت صدورحکم واجرای آن را دارد.وکیل خوانده دفاعا اعلام داشته که خواهان اول دراجاره نامه سمتی ندارد وازطرفی مبلغ 120میلیون تومان بابت ودیعه نزد موجرمی باشدوموجر وقتی می تواند اجرت المثل را مطالبه نماید که ودیعه را مسترد نماید.لذا با عنایت به مراتب فوق ومجموع اوراق ومحتویات پرونده،اولا ً-ن. ب. ا. به موجب وکالت نامه رسمی شماره 2942مورخ 90/5/20دفترخانه شماره 1041تهران ونیزاسناد مالکیت رسمی خانم س. م. مالک عین ومنافع رقبه متنازع فیه م. ب. ونظربه این که وکیل خ. ه. رابطه نمایندگی خ. ه. درانعقاد قرارداد اجاره را قبول نموده است وبنابراین با احرازعدم مالکیت خواهان دوم (آقای م. ن. )برعین ومنافع ملک واعطاء وکالت ازناحیه مالک رسمی به وی ،مشارالیه درپرونده حاضرذینفع نبوده مستنداً به ماده 84قانون آئین دادرسی مدنی قراررد دعوی راصادرواعلام مینماید.ثانیاً-درخصوص خواهان ردیف اول ،نظربه این که وجود رابطه استیجاری فیمابین خواهان با خوانده به موجب سند عادی اجاره ثابت م. ب. ونظربه این که وکیل خوانده درخصوص ادعای اول وکیل خواهان مبنی برعدم تادیه اجورمعوقه دفاعی مطرح نکرده ونظربه این که درقرارداد مزبوررقم مال الاجاره ماهانه مبلغ 500000ریال قید گردیده ودلیلی ازسوی وکیل خوانده برتادیه این مبلغ یا عدم استحقاق مالک ابرازنشده است وازطرفی نظربه این که وکیل خوانده تصرف موکل خود برعین مستاجره را بعد ازانقضاء عقد اجاره قبول نموده و ن. ب. ا. دربند8شروط ضمن عقد قید گردیده که چنانچه مستاجربه هردلیلی بعد ازانقضاء عقد اجاره ازتحویل مورد اجاره امتناع نماید روزانه مبلغ 2500000ریال بابت اجرت المثل باید پرداخت نماید ونظربه این که وجود ودیعه نزدموجررافع مسئولیت مستاجردرتادیه اجرت المسمی مزبورنمی باشد لذا دعوی مطروحه را وارد دانسته مستندا ًبه مواد10و219وبند سوم ماده 490و<a class="artref" href="/ماده/ماده-494-a_0815110236141">ماده 494قانون مدنی</a> ومواد198و515و519قانون آئین دادرسی مدنی خوانده را به پرداخت مبلغ 7500000ریال بابت اجورمعوقه وپرداخت مبلغ 2042500000ریال بابت اجرت المثل ایام تصرف خوانده برمبنای شرط قراردادی ازتاریخ انقضاء عقد اجاره لغایت صدورحکم وپرداخت مبلغ 56305000ریال بابت هزینه دادرسی وپرداخت حق الوکاله وکیل م. ت. ق. د. ح. خ. محکوم مینماید.رای صادره حضوری بوده وظرف بیست روزازتاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی دردادگاه تجدیدنظراستان تهران م. ب.. رئیس شعبه 104دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمود شیروانی راد رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظر خواهی آقای ح. ه.الف. با وکالت الف. ح.ز. به طرفیت س. م. از دادنامه شماره 501 مورخه 93/6/22 صادره از شعبه 104 دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن صدور حکم بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 75/000/000 ریال از بابت اجور معوقه رابطه استجاری موضوع قرار داد اجاره مورخه 89/10/5 راجع به یک دستگاه آپارتمان به مساحت 220 مترمربع واقع در طبقه چهارم جزء پلاک ثبتی ... و ایضا پرداخت 2/042/500/000 ریال بابت اجرت المثل ایام استفاده از منافع مورد اجاره بعد از انقضاء رابطه استیجاری موضوع بند 8 شروط ضمن عقد از تاریخ انقضاء رابطه استیجاری لغایت تاریخ صدور حکم به انضمام هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل مدافع ت. ن. خ. م. ب. دادگاه د. ا. م. از دادرسی علیرغم انقضاء رابطه استیجاری و ادامه تصرفات ت. ن. خ. به جهت اینکه ت. ن. خ. قادر به پرداخت ودیعه قرارداد اجاره منقضی شده در موعد مقرر نبوده و از این حیث مشارالیه به تعهد خود عمل ننموده در نتیجه ب. ت. ب. اعلان آمادگی ت. ن. خ. در جهت تخلیه موضوع بند 8 ماده 5 قرارداد اجاره فیمابین منتفی در نتیجه به جهت استفاده از مورد اجاره بعد از انقضاء رابطه استیجاری ت. ن. خ. استحقاق اجرت المثل ایام تصرف را داشته که در این راستا در جهت تعیین میزان اجرت المثل موضوع به کارشناسی ارجاع ، کارشناسی منتخب پس از بررسی موضوع مطابق قرار کارشناسی با لحاظ ودیعه مستاجر میزان اجرت المثل ایام تصرف از تاریخ 91/3/15 لغایت تاریخ اجرای قرار کارشناسی مورخه 94/8/11 مجموعا 559/020/000 ریال بر آورد نموده به طوری که در خلال دادرسی ت. ن. خ. در جهت اثبات اذن ت. ن. خ. دعوی جلب ثالث آقای م. ق. را مطرح با تشکیل جلسه دادرسی و دعوت از آقای م. ق. مشارالیه در جلسه دادرسی اظهار بی اطلاعی از رابطه حقوقی موضوع ادعای ت. ن. خ. در خصوص اخذ اجور نموده با وصف مذکور اولا آن بخشی از دادنامه تجدیدنظر خواسته که دلالت بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت اجور معوقه به مبلغ 75/000/000 ریال دارد موافق با مقررات قانونی اصدار یافته زیرا از ناحیه ت. ن. خ. دلیلی بر پرداخت اجاره بها به ت. ن. خ. ارائه نشده و ادعای ت. ن. خ. در خصوص نمایندگی آقای م. ق. مجلوب ثالث در اخذ اجاره بها به جهت اینکه مورد انکار مجلوب ثالث قرار نگرفته قابلیت امعان نظر ندارد مضافا بر آن از آنجا که استحقاق ت. ن. خ. در دریافت اجرت المثل ایام تصرف از تاریخ انقضاء رابطه استیجاری لغایت تاریخ تقدیم گزارش کارشناسی به شرح که ذکر شد محرز بوده مع الوصف استحقاق یاد شده مطابق اجرت المثل تعیین شده در بند 8 ماده 5 قرارداد اجاره فیمابین به جهت تخلف موجر از پرداخت ودیعه ازتاریخ انقضاء رابطه استیجاری نبوده و از این منظر اقتضاء جلب نظر کارشناسی در جهت تعیین اجرت المثل با لحاظ ودیعه پرداختی مستاجر که در اختیار موجر بوده وجود داشته که دادگاه پس از صدور قرار ارجاع امر به کارشناسی و ارائه گزارش کارشناس ت. ن. خ. را صرفا مستحقق میزان 559/020/000 ریال دانسته و چون علیرغم ابلاغ نظریه کارشناسی از ناحیه اصحاب دعوی اعتراض موجهی بعمل نیامده و نظریه کارشناسی نیز با اوضاع و احوال حاکم بر پرونده منطبق بوده در نتیجه دادنامه تجدیدنظر خواسته در رابطه با میزان اجور معوقه مبلغ 75/000/000 ریال و تا مبلغ 559/020/000 ریال اجرت المثل ایام تصرف به انضمام خسارات دادرسی آن موافق با مقررات قانونی بوده و قابلیت خدشه نداشته بر همین اساس دادگاه راجع به مبالغ یاد شده تجدیدنظر خواهی بعمل آمده را وارد ندانسته به جهت عدم انطباق تجدیدنظر خواهی بایکی از شقوق مختلف ماده 348 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظر خواهی بعمل آمده دادنامه تجدیدنظر خواسته را راجع به مبالغ ذکر شده به استناد ماده 358 قانون مذکور تایید می نماید ثانیا در خصوص مازاد بر مبلغ 599/020/000 اجرت المثل ایام تصرف موضوع دادنامه تجدیدنظر خواسته ن. ب. ا. ت. ن. خ. استحقاق مطالبه مازاد بر مبلغ یاد شده نداشته دادگاه با انطباق تجدیدنظر خواهی با بند ه ماده 348 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته نسبت به مازاد بر مبلغ 559/020/000 ریال اجرت المثل تعیین شده به استناد ماده 358 قانون مذکور حکم بر بطلان دعوی خواهان پرونده نخستین نسبت به مازاد اجرت المثل تعیین شده ( از مبلغ 559/020/000 ریال ) صادر و اعلام می نماید رای صادره حضوری و قطعی است. شعبه 55 دادگاه تجدید نظر استان تهران - رئیس ​و مستشار علیرضا طاهری - پرویز رحیمی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی وجه قابل مطالبه در فرض عدم استرداد به موقع ودیعه در تاریخ 15 فروردین 1395، دادگاه بدوی به دعوی مطرح‌شده رسیدگی کرد. خواسته شامل مطالبه اجور معوقه به مبلغ 7,500,000 ریال، اجرت المثل به مبلغ 1,867,500,000 ریال و هزینه دادرسی بود. طرف مدعی ادعا نمود که پس از پایان قرارداد اجاره، طرف مقابل همچنان در تصرف ملک باقی مانده و هیچ اجاره‌ای پرداخت نکرده است. در مقابل، طرف متعهد به عدم سمت خواهان اول و وجود ودیعه‌ای به مبلغ 120,000,000 تومان اشاره کرد. &lt;br&gt;دادگاه بدوی با استناد به مواد 10 و 219 قانون مدنی و مواد 198 و 515 و 519 آیین دادرسی مدنی، دعوی را وارد دانسته و طرف مقابل را به پرداخت 7,500,000 ریال بابت اجور معوقه و 2,042,500,000 ریال بابت اجرت المثل و هزینه دادرسی محکوم کرد. &lt;br&gt;در مرحله تجدیدنظر، ب. ت. ب. عدم توانایی طرف متعهد در پرداخت ودیعه و ادامه تصرفات، دادگاه تجدیدنظر حکم به استحقاق اجرت المثل صادر کرد. پس از ارجاع به کارشناسی، مبلغ اجرت المثل به 559,020,000 ریال تعیین گردید. همچنین، حکم بدوی در خصوص اجور معوقه تایید و در رابطه با مازاد اجرت المثل، به دلیل عدم استحقاق خواهان، حکم به بطلان دعوی نسبت به مازاد صادر شد. این رای قطعی و حضوری است. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/01/15 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورت انقضای قرارداد اجاره و عدم استرداد ودیعه از جانب موجر به مستاجر؛ مطالبه خسارت قراردادی ناشی از عدم تخلیه به موقع فاقد وجاهت قانونی است؛ امااجرت المثل ایام تصرف با لحاظ مبلغ ودیعه، توسط کارشناس تعیین می‌شود و قابل مطالبه است. شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1393/06/22 در خصوص دادخواست تقدیمی خ. ه. ب. اسامی 1 .خانم س. م. 2 . آقای م. ن. با وکالت خانم م. ق.د. به طرفیت خوانده به نام ح. ه.الف. با وکالت آقای …. ح.ز. به خواسته مطالبه اجورمعوقه به مبلغ 7500000 ریال ومطالبه اجرت المثل ایام تصرف م. ب. مبلغ 1867500000 ریال ومطالبه خسارت دادرسی ،به این شرح که وکیل خ. ا. د. که به دلالت اسنادمالکیت موکل برپلاک ثبتی شماره 2669 فرعی از --- اصلی محرزومسلم است که به صورت یک واحد آپارتمان سه خوابه به متراژ 220 مترمربع به اجاره واگذارشده ورابطه قراردادی به موجب قرارداد اجاره به شماره 21099 مورخ 89/10/5 بین وکیل مدنی وخوانده محرزبوده وقرارداد مزبورنیزدر تاریخ 91/3/15 منقضی شده ولی همچنان درتصرف خوانده می‌باشدومطابق شروط قراردادقراربوده که خوانده ماهانه مبلغ 500000 ریال به عنوان اجاره پرداخت نماید ولی استنکاف کرده ومقررشده که در صورت عدم تخلیه به موقع بابت هرروزتاخیرمبلغ 2500000 ریال بپردازدلذا تقاضای صدور حکم به پرداخت اجورمعوقه ازتاریخ 89/12/15 لغایت 91/3/15 ونیزپرداخت اجرت المثل ازتاریخ اخیرلغایت صدور حکم واجرای آن را دارد.وکیل خوانده دفاعا اعلام داشته که خواهان اول دراجاره نامه سمتی ندارد وازطرفی مبلغ 120 میلیون تومان بابت ودیعه نزد موجرمی باشدوموجر وقتی می‌تواند اجرت المثل را مطالبه نماید که ودیعه را مسترد نماید.لذا با عنایت به مراتب فوق ومجموع اوراق ومحتویات پرونده،اولا ً-ن. ب. ا. به موجب وکالت نامه رسمی شماره 2942 مورخ 90/5/20 دفترخانه شماره 1041 تهران ونیزاسناد مالکیت رسمی خانم س. م. مالک عین ومنافع رقبه متنازع فیه م. ب. ونظربه این که وکیل خ. ه. رابطه نمایندگی خ. ه. درانعقاد قرارداد اجاره را قبول نموده است وبنابراین با احرازعدم مالکیت خواهان دوم (آقای م. ن.)برعین ومنافع ملک واعطاء وکالت ازناحیه مالک رسمی به وی ،مشارالیه درپرونده حاضرذینفع نبوده مستندا به ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی قراررد دعوی راصادر و اعلام مینماید.ثانیادر خصوص خواهان ردیف اول ،نظربه این که وجود رابطه استیجاری فیمابین خواهان با خوانده به موجب سند عادی اجاره ثابت م. ب. ونظربه این که وکیل خوانده در خصوص ادعای اول وکیل خواهان مبنی برعدم تادیه اجورمعوقه دفاعی مطرح نکرده ونظربه این که درقرارداد مزبوررقم مال الاجاره ماهانه مبلغ 500000 ریال قید گردیده ودلیلی ازسوی وکیل خوانده برتادیه این مبلغ یا عدم استحقاق مالک ابرازنشده است وازطرفی نظربه این که وکیل خوانده تصرف موکل خود برعین مستاجره را بعد ازانقضاء عقد اجاره قبول نموده و ن. ب. ا. دربند 8 شروط ضمن عقد قید گردیده که چنانچه مستاجربه هردلیلی بعد ازانقضاء عقد اجاره ازتحویل مورد اجاره امتناع نماید روزانه مبلغ 2500000 ریال بابت اجرت المثل باید پرداخت نماید ونظربه این که وجود ودیعه نزدموجررافع مسئولیت مستاجردرتادیه اجرت المسمی مزبورنمی باشد لذا دعوی مطروحه را وارد دانسته مستندا ًبه مواد 10 و 219 وبند سوم ماده 490 و<a class="artref" href="/ماده/ماده-494-a_0815110236141">ماده 494 قانون مدنی</a> ومواد 198 و 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی خوانده را به پرداخت مبلغ 7500000 ریال بابت اجورمعوقه وپرداخت مبلغ 2042500000 ریال بابت اجرت المثل ایام تصرف خوانده برمبنای شرط قراردادی ازتاریخ انقضاء عقد اجاره لغایت صدور حکم وپرداخت مبلغ 56305000 ریال بابت هزینه دادرسی وپرداخت حق الوکاله وکیل م. ت. ق. د. ح. خ. محکوم مینماید.رای صادره حضوری بوده وظرف بیست روزازتاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی دردادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمود شیروانی راد رای دادگاه تجدیدنظر استان شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1395/01/15 در خصوص تجدیدنظر خواهی آقای ح. ه.الف. با وکالت الف. ح.ز. به طرفیت س. م. از دادنامه شماره --- مورخه 93/6/22 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن صدور حکم بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 75/000/000 ریال از بابت اجور معوقه رابطه استجاری موضوع قرار داد اجاره مورخه 89/10/5 راجع به یک دستگاه آپارتمان به مساحت 220 مترمربع واقع در طبقه چهارم جزء پلاک ثبتی --- و ایضا پرداخت 2/042/500/000 ریال بابت اجرت المثل ایام استفاده از منافع مورد اجاره بعد از انقضاء رابطه استیجاری موضوع بند 8 شروط ضمن عقد از تاریخ انقضاء رابطه استیجاری لغایت تاریخ صدور حکم به انضمام هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل مدافع ت. ن. خ. م. ب. دادگاه د. ا. م. از دادرسی علیرغم انقضاء رابطه استیجاری و ادامه تصرفات ت. ن. خ. به جهت اینکه ت. ن. خ. قادر به پرداخت ودیعه قرارداد اجاره منقضی شده در موعد مقرر نبوده و از این حیث مشارالیه به تعهد خود عمل ننموده در نتیجه ب. ت. ب. اعلان آمادگی ت. ن. خ. در جهت تخلیه موضوع بند 8 ماده 5 قرارداد اجاره فیمابین منتفی در نتیجه به جهت استفاده از مورد اجاره بعد از انقضاء رابطه استیجاری ت. ن. خ. استحقاق اجرت المثل ایام تصرف را داشته که در این راستا در جهت تعیین میزان اجرت المثل موضوع به کارشناسی ارجاع، کارشناسی منتخب پس از بررسی موضوع مطابق قرار کارشناسی با لحاظ ودیعه مستاجر میزان اجرت المثل ایام تصرف از تاریخ 91/3/15 لغایت تاریخ اجرای قرار کارشناسی مورخه 94/8/11 مجموعا 559/020/000 ریال بر آورد نموده به طوری که در خلال دادرسی ت. ن. خ. در جهت اثبات اذن ت. ن. خ. دعوی جلب ثالث آقای … را مطرح با تشکیل جلسه دادرسی و دعوت از آقای … ادر جلسه دادرسی اظهار بی اطلاعی از رابطه حقوقی موضوع ادعای ت. ن. خ. در خصوص اخذ اجور نموده با وصف مذکور اولا آن بخشی از دادنامه تجدیدنظر خواسته که دلالت بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت اجور معوقه به مبلغ 75/000/000 ریال دارد موافق با مقررات قانونی اصدار یافته زیرا از ناحیه ت. ن. خ. دلیلی بر پرداخت اجاره بها به ت. ن. خ. ارائه نشده و ادعای ت. ن. خ. در خصوص نمایندگی آقای … ثالث در اخذ اجاره بها به جهت اینکه مورد انکار محبوب ثالث قرار نگرفته قابلیت امعان نظر ندارد مضافا بر آن از آنجا که استحقاق ت. ن. خ. در دریافت اجرت المثل ایام تصرف از تاریخ انقضاء رابطه استیجاری لغایت تاریخ تقدیم گزارش کارشناسی به شرح که ذکر شد محرز بوده مع الوصف استحقاق یاد شده مطابق اجرت المثل تعیین شده در بند 8 ماده 5 قرارداد اجاره فیمابین به جهت تخلف موجر از پرداخت ودیعه ازتاریخ انقضاء رابطه استیجاری نبوده و از این منظر اقتضاء جلب نظر کارشناسی در جهت تعیین اجرت المثل با لحاظ ودیعه پرداختی مستاجر که در اختیار موجر بوده وجود داشته که دادگاه پس از صدور قرار ارجاع امر به کارشناسی و ارائه گزارش کارشناس ت. ن. خ. را صرفا مستحقق میزان 559/020/000 ریال دانسته و چون علیرغم ابلاغ نظریه کارشناسی از ناحیه اصحاب دعوی اعتراض موجهی به عمل نیامده و نظریه کارشناسی نیز با اوضاع و احوال حاکم بر پرونده منطبق بوده در نتیجه دادنامه تجدیدنظر خواسته در رابطه با میزان اجور معوقه مبلغ 75/000/000 ریال و تا مبلغ 559/020/000 ریال اجرت المثل ایام تصرف به انضمام خسارات دادرسی آن موافق با مقررات قانونی بوده و قابلیت خدشه نداشته بر همین اساس دادگاه راجع به مبالغ یاد شده تجدیدنظر خواهی به عمل آمده را وارد ندانسته به جهت عدم انطباق تجدیدنظر خواهی بایکی از شقوق مختلف ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظر خواهی به عمل آمده دادنامه تجدیدنظر خواسته را راجع به مبالغ ذکر شده به استناد ماده 358 قانون مذکور تایید می‌نماید ثانیا در خصوص مازاد بر مبلغ 599/020/000 اجرت المثل ایام تصرف موضوع دادنامه تجدیدنظر خواسته ن. ب. ا. ت. ن. خ. استحقاق مطالبه مازاد بر مبلغ یاد شده نداشته دادگاه با انطباق تجدیدنظر خواهی با بند ه ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته نسبت به مازاد بر مبلغ 559/020/000 ریال اجرت المثل تعیین شده به استناد ماده 358 قانون مذکور حکم بر بطلان دعوی خواهان پرونده نخستین نسبت به مازاد اجرت المثل تعیین شده (از مبلغ 559/020/000 ریال) صادر و اعلام می‌نماید رای صادره حضوری و قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدید نظر استان تهران - رئیس ‌و مستشار