ورود به عنف در املاک مشاعی

رأی دادگاه بدوی در خصوص شکایت آقای ح. س.ج. علیه آقای د. ر.ن. با وکالت آقای ی. ف. دایر بر ورود به عنف به ملک شاکی ب. ت. ب. اوراق و محتویات پرونده و شکایت شاکی و صورت جلسه بازبینی دوربین مدار بسته و عکس های ضمیمه پرونده و تصویر سند و نقشههای ضمیمه پرونده و هر چند که ملاحظه می شود دو سند مشاعی م. ب. ولی املاک طرفین از همدیگر با دیوار جدا شده اند و با عنایت به تحقیقات کلانتری بزه انتسابی به متهم از نظر دادگاه محرزومسلم تشخیص داده با عنایت به وضع خاص طرفین وماده 694 از قانون تعزیرات ومواد 37 و 38 ناظر به ماده 19 و ماده 46 از قانون مجازات اسلامی متهم را محکوم به تحمل دو ماه حبس تعلیقی به مدت یکسال مینماید. رای صادره حضوری محسوب و ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در محاکم محترم تجدید نظر استان تهران مستندا" به ماده 427 از قانون آئین دادرسی کیفری م. ب.. رئیس شعبه 102 دادگاه بخش لواسانات - پیران نسب رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی ی. ف. بوکالت از د.ر. نسبت به دادنامه 085-94 مورخ 1394/7/28 صادر شده از سوی شعبه 102 دادگاه عمومی جزائی بخش لواسانات که به موجب آن ت. ن. خ. نسبت به بزه انتسابی ورود به عنف به ملک متعلق به ت. ن. خ. به تحمل دو ماه حبس تعلیقی به مدت یک سال محکوم شده است . تجدیدنظرخواهی بعمل آمده موجه به نظر می رسد چرا که اولا وکیل ت. ن. خ. اظهار داشته است جرمی واقع نشده است مضافا براینکه بشرح لایحه تسلیمی گفته است با عنایت به مشاعی بودن ملک رضایت تمام مالکین ووراث برای احداث دیوار و ایجاد فنس و یا هر فاصل و جداکننده های لازم است و وراث مرحوم الف.الف. و مالکیت مشاعی هیچ یک رضایت محضری با ایادی قبلی بر ایجاد مستحدثات جداکننده ای را به هیچ کس نداده اند ثانیا ت. ن. خ. بشرح لایحه 725 مورخ 1395/9/2 و مفادصورتجلسه این دادگاه اذعان داشته است ملک مورد ادعا متعلق به مرحوم احمد احدی م. ب. که پس از فوت تقسیم ماترک نشده است و کلیه ورثه در آن سهیم می باشند ثالثا ب. ت. ب. مفاد صفحات21 و 19 و 20 پرونده دلالت بر مشاعی بودن ملک متنازع فیه م. ب. حالیه با عنایت به مراتب بعمل آمده تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. را موجه تلقی و ب. ت. ب. اینکه هیچ یک از مالکین مشاعی حق جلوگیری و ممانعت ورود شریک مشاعی دیگر یا کسی که اذن از سوی مالک مشاعی دارد ندارد مستندا به بند ب ماده 455 و 4 از قانون آئین دادرسی کیفری ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته رای بر برائت ت. ن. خ. از بزه انتسابی را صادر و اعلام می دارد این رای حضوری و قطعی م. ب.. مستشاران شعبه 42 دادگاههای تجدیدنظر استان تهران بهزادکامجو - کامران اشجعی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی ورود به عنف در املاک مشاعی در تاریخ 7 آذر 1395، دادگاه بدوی به شکایت یک شاکی علیه متهم به اتهام ورود به عنف به ملک شاکی رسیدگی کرد. بر اساس مستندات موجود در پرونده، از جمله صورتجلسه بازبینی دوربین مدار بسته، دادگاه ب. ت. ب. مشاعی بودن ملک و تفکیک آن با دیوار، متهم را به تحمل دو ماه حبس تعلیقی به مدت یک سال محکوم نمود. این رای بر مبنای ماده 694 از قانون تعزیرات و مواد 37 و 38 مرتبط با ماده 19 و ماده 46 از قانون مجازات اسلامی صادر و قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر اعلام گردید. در مرحله تجدیدنظر، وکیل متهم با استناد به عدم وقوع جرم و مشاعی بودن ملک، درخواست برائت موکل خود را مطرح کرد. دادگاه تجدیدنظر با پذیرش تجدیدنظرخواهی و استناد به بند ب ماده 455 و بند 4 از قانون آیین دادرسی کیفری، رای بدوی را نقض و متهم را از بزه انتسابی برائت داد. این رای به صورت حضوری و قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/09/07 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه در ملک مشاعی بدون رضایت محضری تمام ورثه، دیوار احداث شود، ورود به عنف یکی از شرکا به قسمت دیگر، مصداق بزه ورود به عنف نیست. در خصوص شکایت آقای ح. س.ج. علیه آقای د. ر.ن. با وکالت آقای ی. ف. دایر بر ورود به عنف به ملک شاکی ب. ت. ب. اوراق و محتویات پرونده و شکایت شاکی و صورت جلسه بازبینی دوربین مدار بسته و عکس های ضمیمه پرونده و تصویر سند و نقشههای ضمیمه پرونده و هر چند که ملاحظه می‌شود دو سند مشاعی م. ب. ولی املاک طرفین از همدیگر با دیوار جدا شده اند و با عنایت به تحقیقات کلانتری بزه انتسابی به متهم از نظر دادگاه محرزومسلم تشخیص داده با عنایت به وضع خاص طرفین وماده 694 از قانون تعزیرات ومواد 37 و 38 ناظر به ماده 19 و ماده 46 از قانون مجازات اسلامی متهم را محکوم به تحمل دو ماه حبس تعلیقی به مدت یک سال مینماید. رای صادره حضوری محسوب و ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در محاکم محترم تجدید نظر استان تهران مستندا به ماده 427 از قانون آیین دادرسی کیفری م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه بخش لواسانات پیران نسب رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی ی. ف. به وکالت از د.ر. نسبت به دادنامه --- - 94 مورخ 1394/07/28 صادر شده از سوی شعبه --- دادگاه عمومی جزایی بخش لواسانات که به موجب آن ت. ن. خ. نسبت به بزه انتسابی ورود به عنف به ملک متعلق به ت. ن. خ. به تحمل دو ماه حبس تعلیقی به مدت یک سال محکوم شده است. تجدیدنظرخواهی به عمل آمده موجه به نظر می‌رسد چرا که اولا وکیل ت. ن. خ. اظهار داشته است جرمی واقع نشده است مضافا براینکه به شرح لایحه تسلیمی گفته است با عنایت به مشاعی بودن ملک رضایت تمام مالکین ووراث برای احداث دیوار و ایجاد فنس و یا هر فاصل و جداکننده های لازم است و وراث مرحوم الف.الف. و مالکیت مشاعی هیچ یک رضایت محضری با ایادی قبلی بر ایجاد مستحدثات جداکننده ای را به هیچ کس نداده اند ثانیا ت. ن. خ. به شرح لایحه 725 مورخ 1395/09/02 و مفادصورتجلسه این دادگاه اذعان داشته است ملک مورد ادعا متعلق به مرحوم احمد احدی م. ب. که پس از فوت تقسیم ماترک نشده است و کلیه ورثه در آن سهیم می‌باشند ثالثا ب. ت. ب. مفاد صفحات 21 و 19 و 20 پرونده دلالت بر مشاعی بودن ملک متنازع فیه م. ب. حالیه با عنایت به مراتب به عمل آمده تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. را موجه تلقی و ب. ت. ب. اینکه هیچ یک از مالکین مشاعی حق جلوگیری و ممانعت ورود شریک مشاعی دیگر یا کسی که اذن از سوی مالک مشاعی دارد ندارد مستندا به بند ب ماده 455 و 4 از قانون آیین دادرسی کیفری ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته رای بر برائت ت. ن. خ. از بزه انتسابی را صادر و اعلام می‌دارد این رای حضوری و قطعی م. ب.. مستشاران شعبه --- دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران بهزادکامجو کامران اشجعی صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1402/05/17 برگزار شده توسط: استان گیلان/ شهر شفت چنانچه پس از فوت پدر خانواده احدی از فرزندان ذکور، خانه را تحت تصرف خود داشته باشد و سایر وراث در ابتدا به علت نگهداری مادر با سکونت نامبرده موافقت نموده اما پس از گذشت چند سال به سبب بروز اختلاف به صورت دسته جمعی به عنف وارد منزل شده و اقدام به خروج لوازم شاکی و همسرش نموده و بخشی از لوازم را تخریب نموده و در اثر اقدام نامبردگان؛ فرزند شاکی دچار بیماری روانی و نیز لکنت زبان شده است؛ آیا می‌توان مشتکی‌عنهم را به اتهام ورود به عنف در املاک مشاعی محکوم نمود؟ سایر عناوین مجرمانه منتسب به نامبردگان را بیان نمایید. ب. ت. ب. اینکه بدون مجوز و با عنف وارد مسکن و منزل وی شده‌اند و تصرف وی ماذون از قبل سایر وراث بوده رفتار آنان مشمول ماده 694 قانون مجازات اسلامی (مجازات‌های تعزیری و. ..) مصوب 1375 است و از حیث تخریب لوازم منزل نیز مشمول ماده 677 همان قانون و از باب تسبیب ضامن عوارض روحی روانی فرزند وی هستند. نظریه اکثریت قضات محترم دادگستری شفت مورد تایید است. در پاسخ به سوال مربوطه باید بیان نمود به موجب اصل 22 قانون اساسی، حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل افراد از تعرض مصون است مگر در مواردی که قانون تجویز کند. حتی در اجاره نیز اگرچه فرد اجاره‌دهنده، مالک عین مستاجره است و تنها منافع آن ملک را به مستاجر انتقال می‌دهد اما باید توجه داشت که موجر حق ندارد بدون اجازه وارد حریم خصوصی مستاجر شود و چنین عملی تخلف و جرم محسوب می‌شود. در مانحن‌فیه سایر ورثه (مالکین ملک مشاع) اذن در تصرف به احدی از ورثه داده‌اند و تصرف رابطه‌ای است که فرد نسبت به مال دارد و بر اساس این رابطه سلطه مادی و معنوی نسبت به مال برایش ایجاد می‌شود و ورود نامبردگان به عنف، مصداق بارز جرم موضوع ماده 694 م. ب. چراکه نامبردگان باید طبق قانون، اقدام به طرح دعوا می‌نمودند مثلا دعوای خلع ید مشاعی مطرح می‌نمودند چراکه اگر به شخصی اذن در تصرف ملکی داده شود، ارائه دادخواست خلع ید علیه وی به منزله رجوع از اذن در تصرف است و ادامه تصرفات متصرف دیگر ماذون تلقی نمی‌گردد؛ فلذا ب. ت. ب. سیاق ماده که بیان نموده منزل یا مسکن دیگری، قائل به مالکیت نمی‌باشد. لازم به ذکر است که از نظر عرف هر محدوده‌ای که متعلق به شخص حقیقی و یا حقوقی به عنوان محل سکونت محسوب شود مورد حمایت مقنن قرار می‌گیرد و در این خصوص باید به قواعد فقهی و قانونی اماره تصرف و اذن نیز توجه نمود؛ لذا عمل سایر ورثه ورود به عنف، تخریب لوازم منزل و تسبیب در وقوع جنایت محسوب می‌شود. ورود شخص به ملکی که خود احدی از شرکاست مصداق ورود به عنف صدق نمی‌کند و تبعا جرم نمی‌باشد چون مالکیت مشاعی است و سهم ایشان هر چند کم در جزء جزء‌ ملک‌ به صورت اشاعه وجود دارد؛ لذا ورود به عنف محسوب نمی‌شود. ماده 694 دلالت بر احراز مالکیت شاکی و عدم مالکیت متهم دارد و با عنایت به اصل تفسیر مضیق و عدم سرایت به موارد مشابه وقوع بزه ورود به عنف در املاک مشاعی متصور نمی‌باشد.