چگونگی تعیین مالیات علی الرأس

چگونگی تعیین مالیات علی الرأس خ. م.: موضوع این پرونده به شکایت یک مودی از اداره کل امور مالیاتی غرب تهران در خصوص تعیین درآمد مالیاتی به‌صورت علی‌الراس مربوط می‌شود. مودی به استناد بند 2 ماده 97 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب سال 1366، به دلیل عدم ارائه مدارک مالی، مشمول تشخیص علی‌الراس قرار گرفته است. در رای اولیه شعبه بدوی دیوان عدالت اداری، با استناد به مواد 98 و 237 این قانون، تاکید شده که تعیین مالیات باید بر اساس مدارک کافی و دلایل معتبر انجام شود و صرف وجود مجوز برای تشخیص علی‌الراس نمی‌تواند مبنای قانونی برای مطالبه مالیات باشد. لذا، رای مورد شکایت نقض و حکم به لزوم رسیدگی مجدد در هیات حل اختلاف مالیاتی صادر گردید. در مرحله تجدیدنظر، دیوان عدالت اداری ب. ت. ب. عدم ارائه دلایل موجه از سوی اداره مالیاتی و اظهارات مودی مبنی بر عدم فعالیت در ملک مورد نظر، رای بدوی را تایید و ابرام نمود. این رای بر اساس ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392، قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/11/09 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: صرف مجوز تشخیص درآمد مالیات مودی از طریق علی الراس، دلیل موجه و قانونی بابت مطالبه مالیات به هر میزان نخواهد بود، بلکه درآمد مورد مطالبه مالیات از طریق علی الراس نیز بایستی متکی به دلایل و مدارک متقن بوده و کلیه فعالیتهای مربوط در برگ تشخیص علی الراس قید و برای مودی روشن گردد. رای شعبه بدوی دیوان عدالت اداری شماره دادنامه: --- تاریخ: 1392/10/01 «رای دیوان» با ملاحظه اوراق پرونده و لایحه دفاعیه اداره طرف شکایت [اداره کل امور مالیاتی غرب تهران] و سوابق پرونده مالیاتی مودی هر چند به استناد بند 2 ماده 97 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366 با اصلاحات بعدی آن در صورتی که مودی به درخواست کتبی اداره امور مالیاتی مربوطه از ارائه دفاتر و یا مدارک حساب در محل کار خود خودداری نماید تشخیص درآمد مالیات مودی از طریق علی الراس خواهد بود اما ن. ب. ا. مستفاد از مواد 98 و 237 قانون یاد شده در موارد تشخیص علی الراس نیز باید مطالبه مالیات از سوی واحد امور مالیاتی مستند به مدارک لازم و برگ تشخیص مالیات باید متکی به دلایل و اطلاعات کافی تنظیم گردد. صرف مجوز تشخیص درآمد مالیات مودی از طریق علی الراس دلیلی موجه و قانونی بابت مطالبه مالیات به هر میزان نخواهد بود، بلکه درآمد مورد مطالبه مالیات از طریق علی الراس نیز بایستی متکی به دلایل و مدارک متقن بوده و در برگ تشخیص علی الراس نیز باید کلیه فعالیتهای مربوط در آن قید و برای مودی روشن باشد لذا به لحاظ عدم کفایت رسیدگی و نقض مقررات مواد 237 و 248 و 98 قمم شکایت شاکی وارد تشخیص ضمن نقض رای مورد شکایت مستندا به مواد 10 و 11 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 حکم به ورود آن و لزوم رسیدگی مجدد در هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قمم صادر و اعلام می‌گردد رای صادره ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری است. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری مرادی رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری شماره دادنامه: --- تاریخ: 1395/11/09 «رای دیوان» در خصوص تجدید نظر خواهی امور مالیاتی شهر تهران نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1392/10/01 صادره از شعبه --- بدوی دیوان عدالت اداری، ب. ت. ب. مراتب مذکور در گردش کار و دقت در متن و مستندات دادنامه معترض عنه و همچنین ب. ت. ب. اظهارات ت. ن. خ. مبنی براینکه در تاریخ 1388/12/08 موفق به کسب پروانه مشاورین املاک شده و فعالیتی در ملک مذکور نداشته است ن. ب. ا. تجدیدنظرخواهان ایراد و اعتراض موثر و موجهی که اساس دادنامه یادشده را متزلزل و مخدوش نموده و در نتیجه موجبات نقض آن را فراهم نماید، ارائه نکرده است و از نظر نحوه رسیدگی و صدور رای نیز اقدام مغایر قانون و مقررات مشهود نیست. علیهذا به استناد ماده 71 قانون تشکیلات آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ضمن رد اعتراض و تجدید نظر خواهی، دادنامه تجدیدنظرخواسته را، عینا تایید و ابرام می‌شود. رای صادره قطعی است. مستشاران شعبه اول تجدیدنظر دیوان عدالت اداری گودرزی - کریمی