کسر ایام بازداشت موقت از مجازات بزه رابطه نامشروع

رأی خلاصه جریان پرونده خانم …. در 14/11/1392به اتهام آدم‌ربایی و ضرب ‌و جرح عمدی از آقای م. و دیگری به نام الف. شکایت کرده است. دادسرا موضوع را تجاوز به عنف اعلام و قرار عدم صلاحیت صادر و در مورد آدم‌ربایی و تهدید با چاقو بدل تشکیل داده است. دادگاه در مورد زنای به عنف برائت صادر و عمل متهم را رابطه نامشروع مادون زنا تشخیص و متهم را به 99 ضربه شلاق محکوم نموده است. اجمال ماجرا این است که خانم ….، 19 ساله، در نیروی انتظامی اظهار داشته: در 10/11/1392 آقای م. و دوستش الف. در کوچه مرا به‌ زور سوار ماشین کردند و به منزلی بردند و با تهدید چاقو قصد تجاوز داشت به بهانه آب خوردن به آشپزخانه رفتم چاقو برداشتم قصد خروج از منزل را داشتم نامبردگان مانع خروج شدند با چاقو خودزنی کردم آن‌ها آژانس گرفتند به بیمارستان رفتم (2). آقای م. به من تجاوز کرده است(صفحه3). م.، 19 ساله، در نیروی انتظامی اظهار داشته: با الف. دوست هستم، ارتباط تلفنی و پیامک داریم، قرار گذاشتیم آمد کنار هم نشستیم اعصاب او خورد شد فرار کرد به آشپزخانه رفت و چاقو را برداشت و گفت به خاطر تو هر کاری می‌کنم تا به تو برسم و خودزنی کرد تا به من برسد با آژانس به بیمارستان رفت من نگران شدم به سمت بیمارستان رفتم ولی داخل نرفتم(صفحه4). منزل متعلق به آقای م. شوهرخاله بنده است نشانی به الف. دادم خودش آمد زنگ زد آمد داخل منزل، ‌الف. پسردایی من است کاری نکرده در اتاق دیگری نشسته بود و من و الف. به اتاق بغل حمام رفتیم، الف. خودش لباسش را درآورد مشکلی نداشت(صفحه5). پزشکی قانونی پاسخ داده: غیرمدخوله است، در ناحیه مقعد فاقد آثار مشهود از دخول است. نامبرده دارای جراحت متلاحمه مچ دست چپ است(صفحه7). دادسرا در 21/11/1392 در مورد تجاوز به عنف عدم صلاحیت صادر و در خصوص آدم‌ربایی و تهدید با چاقو بدل پرونده تشکیل داده است(صفحه 18). خانم …. در دادگاه اظهار داشته: با م. دوست بودم به منزل ایشان رفتم به عنف از دبر با من مرتکب زنا شد. من بعد از زنا مچ دست خودم را با چاقو بریدم (صفحه20). متهم م.، 20 ساله، در دادگاه اظهار داشته: اتهام زنای به عنف را قبول ندارم، اظهارات قبلی و اقرار به ارتکاب زنا در آگاهی را قبول ندارم فقط با الف.رابطه نامشروع مادون زنا داشته‌ام(صفحه 25). متهم در جلسه 08/04/1392 در دادگاه تقریباً مشابه اظهارات قبلی خود را تکرار نموده است و گفته است: فقط رابطه تلفنی را قبول دارم. وکیل م. ا. د.: موکل منکر بزه انتسابی است، ‌دلیل اثباتی ارائه نشده، پزشکی قانونی زنا را تأیید نکرده است، تقاضای برائت موکل از تجاوز به عنف را دارم و در مورد رابطه نامشروع تقاضای تخفیف مجازات احتمالی را دارم(صفحه 55). دادگاه در 08/04/1393 به اتفاق آراء بدین شرح رأی صادر نموده است: رأی دادگاه - درباره شکایت الف.، متولد 1373، علیه م.، 20 ساله،‌ با وکالت ر.، دایر بر زنای به عنف با شاکیه از دبر؛ دادگاه ب. ت. ب. انکار متهم و فقدان ادله اثباتی ازجمله اقرار، شهادت شهود و علم قاضی که از طرق متعارف حاصل گردد بزهکاری متهم را محرز ندانسته، مستنداً به اصل 37 قانون اساسی و بند الف ماده 177 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و قاعده فقهی درأ، حکم بر برائت آنان نسبت به بزه انتسابی صادر می‌نماید لیکن ب. ت. ب. این‌که تطبیق فعل مجرمانه متهم با قانون از تکالیف دادگاه است با عنایت به شکایت شاکیه، گزارش مرجع انتظامی، اقرار متهم بر رابطه نامشروع با شاکیه مکره، متواری شدن مشارٌالیه از زمان وقوع بزه تا دستگیری، عمل ارتکابی از سوی وی را در حد رابطه نامشروع مادون زنا دانسته به استناد ماده 637 قانون مجازات اسلامی 1375 متهم را به 99 ضربه شلاق تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی و کسر آن از شلاق تعزیری به استناد ماده 27 قانون مجازات اسلامی 1392 محکوم می‌نماید. رأی صادره حضوری محسوب، ‌ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دیوان عالی کشور است. دادنامه 29-08/04/1393 شعبه اول دادگاه کیفری استان ... در 15/05/1393 به ر. وکیل محکومٌ علیه آقای م. ابلاغ و لایحه تجدیدنظرخواهی وی در 04/06/1393 به دادگاه تقدیم شده است. خلاصه لایحه وکیل این است که نافی را نفی بس است و در جرائم منافی عفت تحقیق مفصل ممنوع است. در ارتباط تلفنی طرفین به یک اندازه مقصر بوده و تقاضای اعمال مجازات نسبت به ایشان را نیز دارم. رأی شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. محتویات پرونده رسیدگی شعبه محترم اول دادگاه کیفری استان ... و لحاظ انکار م. نسبت به اتهام زنای به عنف از دبر با الف. و بلابیّنه و دلیل اثباتی بودن شاکیه و تبرئه متهم از بزه انتسابی و احراز رابطه نامشروع مادون زنای او(بنا بر اظهارات صریح او در مرحله دادرسی) و حکم بر تحمل 99 ضربه شلاق تعزیری اشکال اساسی از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی ندارد و اعتراض وکیل محترم محکومٌ‌علیه هم مؤثر در نقض نیست، لکن با عنایت تعزیر منصوص شرعی بودن 99 ضربه شلاق تعزیری و توجهاً به مقررات تبصره 2 ذیل ماده 115 قانون مجازات اسلامی مشمول مقررات ماده 27 قانون مذکور نمی‌شود، لذا با استناد به بند 2 قسمت ب ماده 265 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رأی صادره در این مورد نقض و رسیدگی مجدد به همان شعبه محترم ارجاع می‌گردد. شعبه 6 دیوان‌عالی‌کشور - ریس و عضو معاون رحمت اله عروجی - چراغیان فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی کسر ایام بازداشت موقت از مجازات بزه رابطه نامشروع در تاریخ 5 اسفند 1393، شعبه اول دادگاه کیفری استان، به شکایت یک شاکی علیه متهم به اتهام آدم‌ربایی و ضرب و جرح عمدی رسیدگی نمود. در مراحل اولیه، دادسرا به موضوع به عنوان تجاوز به عنف نگاه کرده و قرار عدم صلاحیت صادر کرد. با این حال، دادگاه پس از بررسی، متهم را از اتهام تجاوز به عنف برائت داده و عمل وی را به عنوان رابطه نامشروع مادون زنا شناسایی و به 99 ضربه شلاق محکوم نمود. مستندات پرونده شامل اظهارات شاکی و متهم، گزارش پزشکی قانونی و نظر دادگاه در خصوص فقدان ادله اثباتی بود. در دفاعیات، وکیل متهم به عدم وجود دلایل کافی و انکار اتهام اشاره کرده و درخواست برائت و تخفیف مجازات را مطرح نمود. پس از آن، لایحه تجدیدنظرخواهی به دیوان عالی کشور تسلیم شد. دیوان با تاکید بر انکار اتهام و عدم وجود دلایل اثباتی، حکم برائت از بزه انتسابی را تایید کرد، اما به دلیل عدم رعایت مقررات مربوط به تعزیرات، رای را نقض و به شعبه محترم ارجاع داد. در این خصوص، به بند 2 قسمت ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و تبصره 2 ذیل ماده 115 قانون مجازات اسلامی 1392 استناد گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/12/05 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ایام بازداشت از مجازات قانونی بزه رابطه نامشروع مادون زنا کسر نمی شود. رای خلاصه جریان پرونده خانم …. در 1392/11/14 به اتهام آدم‌ربایی و ضرب ‌و جرح عمدی از آقای م. و دیگری به نام الف. شکایت کرده است. دادسرا موضوع را تجاوز به عنف اعلام و قرار عدم صلاحیت صادر و در مورد آدم‌ربایی و تهدید با چاقو بدل تشکیل داده است. دادگاه در مورد زنای به عنف برائت صادر و عمل متهم را رابطه نامشروع مادون زنا تشخیص و متهم را به 99 ضربه شلاق محکوم نموده است. اجمال ماجرا این است که خانم ….، 19 ساله، در نیروی انتظامی اظهار داشته: در 1392/11/10 آقای م. و دوستش الف. در کوچه مرا به‌ زور سوار ماشین کردند و به منزلی بردند و با تهدید چاقو قصد تجاوز داشت به بهانه آب خوردن به آشپزخانه رفتم چاقو برداشتم قصد خروج از منزل را داشتم نام‌بردگان مانع خروج شدند با چاقو خودزنی کردم آن‌ها آژانس گرفتند به بیمارستان رفتم ( 2 ). آقای م. به من تجاوز کرده است(صفحه 3 ). م.، 19 ساله، در نیروی انتظامی اظهار داشته: با الف. دوست هستم، ارتباط تلفنی و پیامک داریم، قرار گذاشتیم آمد کنار هم نشستیم اعصاب او خورد شد فرار کرد به آشپزخانه رفت و چاقو را برداشت و گفت به خاطر تو هر کاری می‌کنم تا به تو برسم و خودزنی کرد تا به من برسد با آژانس به بیمارستان رفت من نگران شدم به سمت بیمارستان رفتم ولی داخل نرفتم(صفحه 4 ). منزل متعلق به آقای م. شوهرخاله بنده است نشانی به الف. دادم خودش آمد زنگ زد آمد داخل منزل، ‌الف. پسردایی من است کاری نکرده در اتاق دیگری نشسته بود و من و الف. به اتاق بغل حمام رفتیم، الف. خودش لباسش را درآورد مشکلی نداشت(صفحه 5 ). پزشکی قانونی پاسخ داده: غیرمدخوله است، در ناحیه مقعد فاقد آثار مشهود از دخول است. نام‌برده دارای جراحت متلاحمه مچ دست چپ است(صفحه 7 ). دادسرا در 1392/11/21 در مورد تجاوز به عنف عدم صلاحیت صادر و در خصوص آدم‌ربایی و تهدید با چاقو بدل پرونده تشکیل داده است(صفحه 18 ). خانم …. در دادگاه اظهار داشته: با م. دوست بودم به منزل ایشان رفتم به عنف از دبر با من مرتکب زنا شد. من بعد از زنا مچ دست خودم را با چاقو بریدم (صفحه 20 ). متهم م.، 20 ساله، در دادگاه اظهار داشته: اتهام زنای به عنف را قبول ندارم، اظهارات قبلی و اقرار به ارتکاب زنا در آگاهی را قبول ندارم فقط با الف.رابطه نامشروع مادون زنا داشته‌ام(صفحه 25 ). متهم در جلسه 1392/04/08 در دادگاه تقریبا مشابه اظهارات قبلی خود را تکرار نموده است و گفته است: فقط رابطه تلفنی را قبول دارم. وکیل م. ا. د.: موکل منکر بزه انتسابی است، ‌دلیل اثباتی ارائه نشده، پزشکی قانونی زنا را تایید نکرده است، تقاضای برائت موکل از تجاوز به عنف را دارم و در مورد رابطه نامشروع تقاضای تخفیف مجازات احتمالی را دارم(صفحه 55 ). دادگاه در 1393/04/08 به‌ اتفاق آراء بدین شرح رای صادر نموده است: رای دادگاه - درباره شکایت الف.، متولد 1373 ، علیه م.، 20 ساله،‌ با وکالت ر.، دایر بر زنای به عنف با شاکیه از دبر؛ دادگاه ب. ت. ب. انکار متهم و فقدان ادله اثباتی ازجمله اقرار، شهادت شهود و علم قاضی که از طرق متعارف حاصل گردد بزه‌کاری متهم را محرز ندانسته، مستندا به اصل 37 قانون اساسی و بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و قاعده فقهی درا، حکم بر برائت آنان نسبت به بزه انتسابی صادر می‌نماید لیکن ب. ت. ب. این‌که تطبیق فعل مجرمانه متهم با قانون از تکالیف دادگاه است با عنایت به شکایت شاکیه، گزارش مرجع انتظامی، اقرار متهم بر رابطه نامشروع با شاکیه مکره، متواری شدن مشارٌالیه از زمان وقوع بزه تا دستگیری، عمل ارتکابی از سوی وی را در حد رابطه نامشروع مادون زنا دانسته به استناد ماده 637 قانون مجازات اسلامی 1375 متهم را به 99 ضربه شلاق تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی و کسر آن از شلاق تعزیری به استناد ماده 27 قانون مجازات اسلامی 1392 محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری محسوب، ‌ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دیوان عالی کشور است. دادنامه --- - 1393/04/08 شعبه اول دادگاه کیفری استان... در 1393/05/15 به ر. وکیل محکومٌ‌ علیه آقای م. ابلاغ و لایحه تجدیدنظرخواهی وی در 1393/06/04 به دادگاه تقدیم شده است. خلاصه لایحه وکیل این است که نافی را نفی بس است و در جرائم منافی عفت تحقیق مفصل ممنوع است. در ارتباط تلفنی طرفین به یک اندازه مقصر بوده و تقاضای اعمال مجازات نسبت به ایشان را نیز دارم. رای شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. محتویات پرونده رسیدگی شعبه محترم اول دادگاه کیفری استان... و لحاظ انکار م. نسبت به اتهام زنای به عنف از دبر با الف. و بلابیّنه و دلیل اثباتی بودن شاکیه و تبرئه متهم از بزه انتسابی و احراز رابطه نامشروع مادون زنای او(بنا بر اظهارات صریح او در مرحله دادرسی) و حکم بر تحمل 99 ضربه شلاق تعزیری اشکال اساسی از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی ندارد و اعتراض وکیل محترم محکومٌ‌علیه هم موثر در نقض نیست، لکن با عنایت تعزیر منصوص شرعی بودن 99 ضربه شلاق تعزیری و توجها به مقررات تبصره 2 ذیل ماده 115 قانون مجازات اسلامی مشمول مقررات ماده 27 قانون مذکور نمی‌شود، لذا با استناد به بند 2 قسمت ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رای صادره در این مورد نقض و رسیدگی مجدد به همان شعبه محترم ارجاع می‌گردد. شعبه --- دیوان‌عالی‌کشور - ریس و عضو معاون