Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home

جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوق‌دانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونه‌متن را ساده نشانتان می‌دهیم

حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون بين‌المللي مبارزه با زورافزايي (دوپينگ) مصوب 1388,07,21 با اصلاحات و الحاقات بعدي ماده واحده به دولت جمهوري اسلامي ايران اجازه داده مي شود به كنوانسيون بين المللي مبارزه با زور افزايي (دوپينگ ) و ضمائم آن متشكل از ليست ممنوعه سال 2005 ميلادي آئين نامه جهاني مبارزه با زور افزايي (دوپينگ ) (ضميمه يك ) و شرايط اعطاء مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان (ضميمه دو) ، آئين نامه جهاني مبارزه با زور افزايي (دوپينگ) (پيوست 1) ، مجموعه مقررات جهاني ضد زور افزايي (دوپينگ) استاندارد بين المللي براي نمونه گيري (پيوست 3) به شرح پيوست ملحق شده و سند الحاق را نزد امين اسناد بسپارد. قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به دوضميمه و سه پيوست در جلسه علني روز سه شنبه مورخ بيست و يكم مهر ماه يكهزار و سيصد و هشتاد وهشت مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 13/8/1388 به تأييد شوراي نگهبان رسيد. رئيس مجلس شوراي اسلامي – علي لاريجاني تذكر مهم روزنامه رسمي كشور: نظر به اينكه ضمائم قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون بين‌المللي مبارزه با زورافزايي (دوپينگ) قبلاً به همراه آن ارسال نگرديده بود لذا در اجراي ماده يك قانون مدني مبادرت به انتشار اصل قانون در روزنامه رسمي شماره 18855 ـ 30/8/1388 (ويژه 205) گرديد و هم اكنون با وصول ضمائم نسبت به درج و انتشار آنها اقدام مي‌گردد. كنوانسيون بين‌المللي مبارزه با دوپينگ در ورزش فراهمايي عمومي سازمان فرهنگي علمي، آموزشي سازمان ملل متحد (از اين پس يونسكو ناميده مي‌شود)، كه در پاريس در تاريخ 3 تا 21 اكتبر 2005 (12 تا 30 مهر 1384)، سي و سومين اجلاس خود را برگزار نمود. ب. ت. ب. اين كه هدف يونسكو كمك به برقراري صلح و امنيت در ميان ملل از طريق فرهنگ ، علوم و آموزش مي‌باشد. پيرو اسناد بين‌المللي موجود در خصوص حقوق بشر با آگاهي از قطعنامه 5/58 مجمع عمومي سازمان ملل متحد مصوب 3 نوامبر 2003 (13/8/1382) درخصوص ورزش به عنوان ابزاري جهت ترويج آموزش، بهداشت، توسعه و به ويژه بند (7) آن مورد تأييد و پذيرش قرار گرفت: ـ با علم به اين كه ورزش بايد نقش مهمي را در حفظ سلامتي، آموزش اخلاقي و فرهنگي و تربيت بدني و در صلح و تفاهم بين‌المللي ايفا نمايد. ـ ب. ت. ب. نياز به تشويق و هماهنگي همكاريهاي بين‌المللي در زمينه حذف دوپينگ در ورزش. - ابراز نـگراني از استـفاده ورزشـكاران از دوپيـنگ در ورزش و تبعات آن در به مخاطره افتادن سلامت آنها و اصل بازي منصفانه، حذف هر نوع حيله و مكر و همچنين آينده ورزش. ـ آگاهي از اين كه دوپينگ اصول اخلاقي و آموزشي مندرج در منشور بين‌المللي تربيت بدني و ورزش يونسكو و منشور المپيك را به مخاطره مي‌اندازد. ـ با يادآوري اين كه كنوانسيون مبارزه با دوپينگ و پروتكلهاي الحاقي كه در چارچوب شوراي اروپا، به تصويب رسيده است، ابزارهاي حقوق بين‌الملل عمومي هستند كه منشاء سياستهاي ضد دوپينگ ملي و همكاريهاي بين دولت ها مي‌باشد. ـ با خاطرنشان كردن توصيه هاي مربوط به دوپينگ مصوب كنفرانسهاي بين‌المللي دوم، سوم و چهارم مسئولين ارشد و وزراي تربيت بدني و ورزش كه توسط يونسكو در مسكو سال 1988(1367)، پونتا دل‌استه سال 1999(1378)، آتن سال 2004 )1383( برگزار گرديد و قطعنامه شماره 9ـ پ/32 مصوب فراهمايي عمومي يونسكو در سي و دومين جلسه خود در سال 2003(1382) ـ با يادآوري مجموعه مقررات جهاني مبارزه با دوپينگ، مصوب آژانس جهاني مبارزه دوپينگ در فراهمايي جهاني « دوپينگ در ورزش» مورخ 5 مارس 2003 (15/12/1381) در كپنهاك ، و بيانيه كپنهاك در خصوص مبارزه با دوپينگ در ورزش. ـ همچنين ب. ت. ب. تاثيري كه ورزشكاران برگزيده بر روي جوانان دارند. ـ با آگاهي از نياز فعلي به انجام و ترويج تحقيق با هدف بهبودي رديابي دوپينگ و درك بهتر عوامل موثر در استفاده از آنان به منظور دستيابي به موثرترين استراتژيهاي پيشگيرانه ـ همچنين با آگاهي از اهميت آموزش ورزشكاران، افراد پشتيبان ورزشكار و جامعه به طور كلي در امر پيش‌گيري از دوپينگ ـ ب. ت. ب. نياز به ايجاد ظرفيت در كشورهاي عضو براي اجراي برنامه‌هاي ضددوپينگ ـ با آگاهي از اينكه سازمانها و مراجع دولتي و مسئول ورزش داراي مسئوليتهاي تكميلي در پيشگيري و مبارزه با دوپينگ در ورزش مي‌باشند به ويژه در تضمين اجرا مناسب بر اساس اصول بازي جوانمردانه در رويدادهاي ورزشي و به منظور حفظ سلامتي كسانيكه در آن شركت مي‌نمايند. ـ با تصديق اينكه اين سازمان ها و مراجع مي‌بايست در نيل به اهداف مزبور با يكديگر همكاري و در عاليترين سطح استقلال و شفافيت در تمامي سطوح مربوط را تضمين نمايند. ـ با عزم به اتخاذ اقدامات مشاركتي قوي تر و بيشتر با هدف نابودي دوپينگ ـ باتصديق اين كه نابودي دوپينگ در ورزش تا اندازه‌اي منوط به هماهنگ ‌سازي مستمر رويه‌ها و استانداردهاي مبارزه با دوپينگ در ورزش و همكاري در سطوح ملي و جهاني مي‌باشد ، اين كنوانسيون را در روز نوزدهم اكتبر 2005 (28/7/1384) تصويب مي‌نمايد 1 ـ حيطه شمول ماده 1 ـ هدف كنوانسيون هدف اين كنوانسيون، در چارچوب استراتژي و برنامه فعاليتهاي يونسكو در حوزه تربيت بدني و ورزش، ترويج پيشگيري و مبارزه با دوپينگ در ورزش با ديدگاه نابودي آن مي‌باشد ماده 2 ـ تعاريف اين تعاريف در چارچوب سياق عبارات مجموعه مقررات مبارزه با دوپينگ مفهوم پيدا مي‌كنند. هر چند در موارد اختلاف، مفاد كنوانسيون ملاك خواهد بود . از نظر اين كنوانسيون: 1 ـ « آزمايشگاههاي كنترل دوپينگ مورد تاييد» يعني آزمايشگاههايي كه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ آنها را تاييد كرده باشد. 2 ـ « سازمان مبارزه با دوپينگ» يعني نهاد مسئول تصويب قواعد دوپينگ از جمله وضع، اجراء يا لازم الاجرا نمودن هر قسمت از فرايند كنترل دوپينگ اين نهاد به عنوان مثال دربرگيرنده كميته بين‌المللي المپيك، كميته بين‌المللي پاراالمپيك، سازمانهاي برگزار كننده رويدادهاي ورزشي مهم كه مسؤول انجام نمونه ‌گيري در مسابقات خود هستند، و آژانس‌ جهاني مبارزه با دوپينگ، فدراسيونهاي بين‌المللي و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ مي‌باشد. 3 ـ نقض قاعده مبارزه با دوپينگ در ورزش يعني يك يا چند مورد از موارد ذيل: الف) وجود يك ماده ممنوعه، مواد خاص از سوخت و ساز يا نشانگرهاي آن در نمونه اخذ شده از ورزشكار. ب) استفاده يا قصد استفاده از مواد ممنوعه يا روشهاي ممنوعه ج)امتـناع، يا شـركت نكردن در نمـونه‌گيري بدون دلايل قانع‌كننـده، پـس از دريافت اطلاعيه معتبر طبق قواعد مبارزه با دوپينگ يا طفره رفتن از نمونه‌گيري به گونه‌اي ديگر. د) نقض الزامات حاكم در خصوص « دسترس بودن ورزشكار براي انجام نمونه‌ گيري خارج از مسابقه» از جمله در اختيار قرارندادن اطلاعات لازم در مورد محل حضور ورزشكار يا غيبت از نمونه‌ گيري كه بر اساس قواعد منطقي اعلام شده. هـ) ايجاد اختلال يا سمي در ايجاد اختلال در هر قسمتي از كنترل دوپينگ. و) در اختيار داشتن مواد يا روش هاي ممنوعه. ز) قاچاق مواد يا روش هاي ممنوعه. ح) تجويز يا تلاش براي تجويز مواد ممنوعه يا روشهاي ممنوعه در خصوص هر يك از ورزشكاران يا مساعدت، تشويق، ترغيب، معاونت در پنهان نمودن يا هر نوع مشاركت كه متضمن نقض يا تلاش براي نقض قاعده مبارزه با دوپينگ باشد. 4 ـ « ورزشكار» از نظر كنترل دوپينگ به شخصي اطلاق مي‌گردد كه در يك رشته ورزشي، در سطح بين‌المللي يا ملي به گونه تعريف شده توسط هر سازمان ملي مبارزه با دوپينگ و پذيرفته ‌شده توسط كشورهاي عضو شركت نموده و نيز هر شخص كه در يك ورزش يا رويداد ورزشي در سطوح پائينتر مورد پذيرش كشورهاي عضو شركت مي‌نمايد. از نظر برنامه‌هاي آموزشي و پرورشي، « ورزشكار» به فردي اطلاق مي شود كه تحت نام يك سازمان ورزشي به عنوان شركت‌ كننده در رقابت ورزشي حضور يابد. 5 ـ « افراد پشتيبان ورزشكار» يعني هر يك از مربيان، تمرين‌دهندگان، مديران، ‌نمايندگان، افراد تيم، مقامات افراد‌، گروه پزشكي يا پيراپزشكي كه ورزشكاران شركت كننده يا در حال آمادگي براي مسابقات ورزشي را همراهي يا درمان مي‌كنند. 6 ـ « مجموعه مقررات» يعني مجموعه مقررات جهاني مبارزه با دوپينگ كه از سوي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در تاريخ 5 مارس 2003 (15/12/1381(، در كپنهاك، مورد تصويب قرار گرفته است و به عنوان پيوست شماره 1 به اين كنوانسيون ضميمه شده است. 7 ـ « مسابقه» يعني يك رقابت، آزمون، بازي ورزشي يا يك حركت ورزشي انفرادي. 8 ـ كنترل دوپينگ يعني فرآيندي شامل طرح توزيع نمونه، روند انجام تست، جمع‌آوري نمونه و تحويل آن، تجزيه تحليل آزمايشگاهي، مديريت نتايج، جلسات رسيدگي و تقاضاي تجديد نظر. 9 ـ « دوپينگ در ورزش» يعني رخ دادن نقض قاعده مبارزه با دوپينگ. 10 - « گروه هاي كنترل دوپينگ مورد تاييد» يعني گروه هاي كنترل دوپينگ كه تحت نظارت سازمانهاي ملي يا بين‌الملل مبارزه با دوپينگ فعاليت مي‌نمايند 11 ـ « نـمونه‌گيري حـين مسابقه» كه براي افـتراق بين نمونه ‌گيري خـارج از مسابقه و داخل مسابقه بكار مي‌رود، جز در صورتي كه در قواعد فدراسيون بين‌المللي يا ساير سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مربوطه به گونه ديگري مقرر شده باشد يعني نمـونه‌گيري در صورتي كه ورزشكار در ارتباط با يـك مسابقه خاص براي نمونه ‌گيري انتخاب شده باشد. 12 ـ « استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاهها» يعني استانداردي كه به عنوان پيوست شماره2 به اين كنوانسيون ضميمه شده است. 13 ـ « استاندارد بين‌المللي نمونه‌گيري» يعني استانداردي كه به عنوان پيوست شماره 3 به اين كنوانسيون ضميمه شده است 14 ـ « بدون اطلاع قبلي» يعني كنترل دوپينگي كه بدون اطلاع قبلي ورزشكار انجام مي‌شود و در آن ورزشكار به طور مداوم از لحظه ابلاغ تا دادن نمونه مورد نظارت و همراهي قرار مي گيرد. 15 ـ « جنبش المپيك» يعني تمام كساني كه توافق نمودند تحت منشور المپيك حركت كنند و كميته بين‌المللي را به عنوان توليت امر به رسميت شناخته و عبارتند از فدراسيونهاي بين‌المللي ورزشي شركت ‌كننده در برنامه‌هاي بازيهاي المپيك،كميته‌هاي ملي المپيك، كميته‌هاي برگزاركننده بازي هاي المپيك، ورزشكاران، داوران، قاضي‌ها، انجمن‌ها و باشگاهها و نيز كليه سازمانها و نهادهاي به رسميت شناخته شده توسط كميته بين‌المللي المپيك. 16 ـ « خارج از مسابقه» يعني كنترل دوپينگي كه در مسابقه انجام نشود. 17 ـ « فهرست ممنوعه» يعني فهرستي كه در ضميمه شماره يك اين كنوانسيون به عنوان مواد ممنوعه و روشهاي ممنوعه آورده شده است. 18 ـ « روش ممنوعه» يعني روشي كه در فهرست ممنوعه شرح داده شده و در ضميمه شماره 1 اين كنوانسيون آورده شده است. 19 ـ « مواد ممنوعه» يعني هر نوع موادي كه در فهرست ممنوعه و در ضميمه شماره (1) اين كنوانسيون آورده شده است. 20 ـ « سازمان ورزشي» يعني هر سازماني كه به عنوان نهاد هدايتگر يك رويداد ورزشي براي يك يا چند رشته فعاليت مي كند. 21 ـ « استانداردهاي اعطاي معافيت استفاده درماني» يعني استانداردهائي كه در ضميمه شماره (2) اين كنوانسيون آورده شده است. 22 ـ « نمونه‌گيري» يعني بخشهائي از فرآيند كنترل دوپينگ كه در برگيرنده برنامـه توزيع نمونه‌ گيري، گردآوري نمونه، نگهداري نمونه و انتقال آن به آزمايشگاه مي ‌باشد. 23 ـ « معافيت استفاده درماني» يعني معافيتي كه مطابق با استانداردهاي اعطاي معافيتهاي استفاده درماني اعطا مي‌شود. 24 ـ « مصرف» يعني به كارگيري، خوردن، ‌تزريق يا هر شكلي از مصرف هر يك از مواد ممنوعه يا روشهاي ممنوعه 25 ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يعني بنيادي كه تحت اين نام بر اساس قوانين سوئيس درتاريخ 10 نوامبر 1999(20/8/1378) تاسيس شده است. ماده 3 ـ ابزار دست يابي به اهداف كنوانسيون به منظور نيل به اهداف اين كنوانسيون، كشورهاي عضو موارد ذيل را متقبل مي‌شوند: الف) انجام اقدامات مناسب در سطوح ملي و بين‌المللي كه مطابق اصول مجموعه مقررات هستند. ب) تشويق كليه اشكال همكاريهاي بين‌المللي با هدف مراقبت از ورزشكاران و اخلاقيات در ورزش و مشاركت در نتايج تحقيقات ج) ترويج همكاري هاي بين‌المللي بين كشورهاي عضو و سازمانهاي پيشرو در راستاي مبارزه با دوپينگ در ورزش به ويژه با آژانس جهاني ضد دوپينگ. ماده 4 ـ رابطه كنوانسيون با مجموعه مقررات 1ـ به منظور هماهنگي اجرايي در سطوح ملي و بين‌المللي در جهت مبارزه با دوپينگ در ورزش، كشورهاي عضو خود را متعهد به اصول مجموعه مقررات به عنوان پايه‌اي براي اقدامات پيش‌بيني ‌شده در ماده پنج اين كنوانسيون مي‌نمايند. هيچ ‌يك از مفاد اين كنوانسيون كشورهاي عضو را از اتخاذ اقدامات تكميلي اضافه نسبت به مجموعه مقررات منع نمي‌نمايد 2- مجموعه مقررات و جديدترين نسخه پيوست هاي شماره 2 و 3 به قصد اطلاع‌رساني تكثير مي‌شوند و بخش لاينفك اين كنوانسيون نمي‌باشند. پيوست هاي مزبور هيچ‌گونه تعهد الزام‌آوري را به موجب حقوق بين‌الملل براي كشورهاي عضو ايجاد نمي‌كند 3ـ ضمائم جزء لاينفك اين كنوانسيون مي‌باشند. ماده 5 ـ اقداماتي براي نيل به هدف‌هاي كنوانسيون هر يك از كشورهاي عضو در اجراي تعهدات مندرج در كنوانسيون، اتخاذ اقدامات مقتضي را تقبل مي‌نمايد. اقدامات مزبور مي‌تواند شامل تدوين قوانين و مقررات، سياست ها و رويه‌هاي اجرايي باشد. ماده 6 ـ رابطه با ساير اسناد بين‌المللي اين كنوانسيون حقوق و تعهدات كشورهاي عضو را كه از ساير موافقتنامه‌هاي منعقده قبلي و سازگار با هدف و مقصود اين كنوانسيون ناشي مي‌شود را تغيير نخواهد داد. اين كنوانسيون هيچ اثري در، برخورداري ساير گروه هاي عضو از حق و حقوق يا عمل به تعهدات خويش، تحت عنوان اين كنوانسيون ندارد. 2 ـ فعاليت هاي مبارزه با دوپينگ در سطح ملي ماده 7 ـ هماهنگي هاي داخلي كشورهاي عضو مي‌بايست اجراء اين كنوانسيون را از طريق هماهنگي‌هاي داخلي تضمين نمايند. كشورهاي عضو در راستاي انجام تعهدات خود به موجب اين كنوانسيون مي‌توانند به سازمان هاي ضد دوپينگ و نيز مراجع و سازمان هاي ورزشي اتكا نمايند. ماده 8 ـ محدوديت قابل دسترسي و استفاده از مواد و روش هاي ممنوعه در ورزش 1ـ كشورهاي عضو مي‌بايست درصورت اقتضاء ، اقداماتي را جهت « محدوديت دسترسي به مواد و روش هاي ممنوعه» به منظور محدوديت استفاده از آنها در ورزش توسط ورزشكاران انجام دهند، مگر آن كه استفاده از آن براساس معافيت استفاده درماني باشد اين اقدامات شامل مقابله با خريد و فروش غيرقانوني به ورزشكاران و بدين منظور اقداماتي براي، كنترل توليد، حمل، واردات، توزيع و فروش مي‌باشد . 2ـ كشورهاي عضو مي‌بايست اقداماتي را جهت جلوگيري از تملك و استفاده مواد و روشهاي ممنوعه در ورزش بوسيله ورزشكاران مگر در مواردي كه استفاده از آنها براساس معافيت استفاده درماني باشد، اتخاذ كنند يا در صورت اقتضا، موسسات مربوط در حوزه صلاحيت خ. ر. ب. اتخاذ اقدامات مزبور تشويق نمايند. 3ـ هيچ اقدام اتخاذ شده به موجب اين كنوانسيون مانع دسترسي با اهداف قانوني به مواد و روش ها را به جزء موارد ممنوعه يا كنترل شده در ورزش نخواهد بود. ماده 9 ـ اقدامات عليه افراد پشتيبان ورزشكار كشورهاي عضو مي‌بايست رأسا ًاقداماتي را انجام داده يا سازمان هاي ورزشي و سازمان هاي مبارزه با دوپينگ را تشويق به انجام اقداماتي نمايند كه مشتمل بر محروميت يا جريمه افراد پشتيبان ورزشكار مرتكب نقض قاعده مبارزه با دوپينگ يا ديگر تخلفات مرتبط با دوپينگ در ورزش مي‌شوند، باشد. ماده 10 ـ مكمل‌هاي غذائي كشورهاي عضو در صورت اقتضاء بايستي توليدكنندگان و توزيع‌كنندگان مكمل‌هاي غذائي را تشويق نمايند تا رويه‌هاي بهتري را در زمينه بازاريابي و توزيع مكمل‌هاي غذايي از جمله اطلاعاتي در خصوص تركيب تحليلي و ضمانت آنها ايجاد نمايند. ماده 11 ـ اقدامات مالي كشورهاي عضو بايستي در صورت اقتضاء موارد زير را انجام دهند. الف) پيش‌بيني وجوهي در بودجه مربوطه خود به منظور حمايت از طرح نمونه‌گيري ملي براي تمامي رشته هاي ورزشي يا كمك به سازمان هاي ورزشي و سازمان هاي مبارزه با دوپينگ در زمينه تامين مالي كنترل دوپينگ به صورت كمك بلاعوض يا يارانه‌هاي مستقيم يا تصديق هزينه هاي كنترل مزبور در زمان تعيين مجموع كمك‌هاي بلاعوض يا يارانه‌هايي كه قرار است به سازمان هاي مزبور داده شود. ب) اتخاذ اقداماتي براي امتناع از حمايت مالي ـ ورزشي ورزشكاران به صورت انفرادي يا افراد پشتيبان ورزشكار كه پيرو نقض قاعده مبارزه با دوپينگ به حالت تعليق درآمده‌اند در طول دوران تعليق. ج) امتناع از اعطاء بخشي يا تمامي كمك‌هاي مالي يا ديگر حمايت هاي ورزشي از هر سازمان ورزشي يا مبارزه با دوپينگ كه از مجموعه مقررات يا قواعد حاكم مبارزه با دوپينگ كه به موجب مجموعه مقررات تصويب شده است، پيروي نمي‌كند ماده 12 ـ اقداماتي جهت تسهيل در امر كنترل دوپينگ كشورهاي عضو بايستي در صورت اقتضاء موارد زير را انجام دهند: الف) تشويق و تسهيل كنترلهاي دوپينگ به روشي سازگار با مجموعه مقررات از جمله نمونه‌گيري حين مسابقه، خارج از مسابقه و بدون اعلام قبلي توسط سازمانهاي ورزشي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ تحت صلاحيت خود. ب) تشويق و تسهيل انعقاد موافقتنامه‌هايي توسط سازمان هاي ورزشي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ كه به امضاي آنها اجازه مي‌دهد توسط گروه هاي كنترل دوپينگ مورد تائيد از ساير كشورها مورد نمونه‌ گيري قرار گيرند. ج) كمك به سازمان هاي ورزشي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ تحت صلاحيت خود براي دسترسي به آزمايشگاه معتبر كنترل دوپينگ جهت تجزيه و تحليل كنترل دوپينگ. 3 ـ همكاري هاي بين‌المللي ماده 13 ـ همكاري بين سازمانهاي مبارزه با دوپينگ و سازمان هاي ورزشي كشورهاي عضو بايستي همكاري بين سازمانهاي مبارزه با دوپينگ، مراجع دولتي و سازمان هاي ورزشي تحت صلاحيت خود و نيز آنهائيكه تحت صلاحيت ديگر كشورهاي عضو مي‌باشند را به منظور دستيابي به هدف اين كنوانسيون درسطح بين‌المللي تشويق نمايند. ماده 14 ـ حمايت از ماموريت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ كشورهاي عضو متعهد مي‌شوند كه از مأموريت مهم آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در مبارزه بين‌المللي با دوپينگ حمايت نمايند. ماده 15 ـ تامين مالي مساوي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ كشورهاي عضو از اصل تامين مالي مساوي بودجه اصلي سالانه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مصوب مراجع عمومي و جنبش المپيك حمايت مي نمايند. ماده 16 ـ همكاري بين‌المللي در زمينه كنترل دوپينگ كشورهاي عضو با تصديق اين كه مبارزه با دوپينگ در ورزش تنها زماني موثر است كه بتوان از ورزشكاران بدون اعلام قبلي نمونه‌گيري نمود و نمونه‌ها را بتوان در زماني مشخص جهت تجزيه و تحليل به آزمايشگاه ها ارسال كرده در صورت اقتضاء و مطابق با قوانين و روندهاي داخلي موارد ذيل را انجام خواهند داد: الف ) تسهيل در وظايف آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و سازمان هاي مبارزه با دوپينگ فعال طبق مجموعه مقررات در امر نمونه‌گيري خارج يا داخل مسابقه از ورزشكاران خود در سرزمين خويش يا در جاي ديگر طبق مقررات مربوط كشورهاي ميزبان. ب ) تسهيل جابه‌جايي به موقع و موثر گروه هاي كنترل دوپينگ مورد تائيد در مرزها هنگام اجراي فعاليت هاي كنترل دوپينگ ج ) همكاري به منظور تسريع در امر حمل يا ارسال به موقع نمونه ها در طول مرزها به گونه‌اي كه امنيت و يكپارچگي آنها حفظ شود د ) كمك به هماهنگي بين‌المللي كنترلهاي دوپينگ بوسيله سازمان هاي مختلف مبارزه با دوپينگ و بدين منظور همكاري با آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ه ـ ‌) ترويج همكاري بين آزمايشگاه هاي كنترل دوپينگ تحت صلاحيت خود با آزمايشگاه هاي تحت صلاحيت ديگر كشورهاي عضو به ويژه كشورهاي عضو داراي آزمايشگاه هاي معتبر كنترل دوپينگ بايد آزمايشگاه هاي تحت صلاحيت خ. ر. ب. همكاري با ديگر كشورهاي عضو در قادرساختن آنان براي كسب تجارب، مهارت‌ها و فنون لازم براي تأسيس آزمايشگاه هاي متعلق به خود را در صورتي كه آنها مايل به انجام اين كار باشند، ترغيب نمايند. و ) تشويق و حمايت از ترتيبات نمونه‌گيري متقابل بين سازمان هاي مبارزه با دوپينگ مطابق با مجموعه مقررات ز ) به رسميت شناختن متقابل فرآيند كنترل دوپينگ و مديريت نتايج نمونه‌گيري هر سازمان مبارزه با دوپينگ كه مطابق مجموعه مقررات باشد، از جمله محروميتهاي ورزشي مربوط به آن. ماده 17 ـ صندوق داوطلبانه 1 ـ « بدين‌وسيله صندوق حذف دوپينگ در ورزش» كه بعد از اين « صندوق داوطلبانه» ناميده مي شود. تأسيس مي‌گردد. صندوق داوطلبانه شامل وجوه اماني تشكيل‌شده طبق مقررات مالي يونسكو مي‌باشد. تمامي حق عضويتهاي كشورهاي عضو و ساير دست‌اندكاران بايستي داوطلبانه باشد. 2 ـ منابع صندوق داوطلبانه شامل موارد ذيل مي‌باشد: الف) كمك هاي اعطايي كشورهاي عضو ب ) كمك‌ها، و هدايا يا ماترك اعطا شده توسط: ـ ساير كشورها ـ سازمان ها و برنامه‌هاي نظام سازمان ملل متحد به ويژه برنامه توسعه ملل متحد و نيز ديگر سازمان هاي بين‌المللي ـ نهادها يا افراد دولتي يا خصوصي ج) منافع حاصله از منابع صندوق داوطلبانه د) وجوه حاصل از اعانات جمع‌آوري شده و مبالغ دريافتي از رويدادهاي ساماندهي شده به نفع صندوق داوطلبانه هـ) ساير منابع تجويزشده بوسيله مقررات صندوق داوطلبانه كه توسط فراهمايي اعضا تدوين مي‌گردد. 3 ـ كمك‌هاي پرداختي كشورهاي عضو به صندوق داوطلبانه نبايستي به عنوان پرداخت سهم آنها در بودجه ساليانه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تلقي گردد. ماده 18 ـ استفاده و اداره صندوق داوطلبانه منابع صندوق داوطلبانه توسط فراهمايي اعضا براي تامين مالي فعاليت هاي مصوب آن به ويژه براي كمك به كشورهاي عضو در توسعه و اجراي طرح هاي مبارزه با دوپينگ طبق مفاد اين كنوانسيون با درنظرگرفتن اهداف آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اختصاص خواهد يافت و مي‌تواند براي تامين هزينه‌هاي عملياتي اين كنوانسيون به كار گرفته شود. پرداخت كمك به صندوق داوطلبانه نمي‌تواند متضمن شرايط سياسي، اقتصادي و ديگر شرايط باشد. 4 ـ آموزش و پرورش ماده 19 ـ اصول كلي آموزش و پرورش 1 ـ كشورهاي عضو در حدود امكانات خود متعهد به حمايت، تهيه يا اجراي برنامه‌هاي آموزشي و پرورشي در زمينه مبارزه با دوپينگ خواهند بود به طور كلي در جامعه ورزشي هدف اينگونه برنامه ها بايستي ارائه اطلاعات به روز و درستي در زمينه هاي ذيل باشد. الف) مضرات دوپينگ براي ارزشهاي اخلاقي در ورزش ب) پيامدهاي سلامتي دوپينگ 2 ـ براي ورزشكاران و افراد پشتيبان آنان بويژه در برنامه‌هاي اوليه آموزشي و پرورشي بايستي علاوه بر موارد فوق، هدف، مهيا كردن اطلاعات به روز و درست در موارد ذيل باشد: الف) فرآيند كنترل دوپينگ ب) مسئوليتها و حقوق ورزشكاران درخصوص مبارزه با دوپينگ از جمله اطلاعاتي درباره مجموعه مقررات مبارزه با دوپينگ در خصوص ورزش و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مربوطه مي‌باشد. چنين اطلاعاتي بايستي شامل پيامدهاي نقض‌ قاعده مبارزه با دوپينگ باشد. ج) فهرست روشها و مواد ممنوعه و استفاده از معافيتهاي استفاده درماني. د)‌ مكملهاي غذايي 20 ـ آئين نامه اجرايي حرفه‌اي كشورهاي عضو بايستي موسسات و انجمنهاي حرفه‌اي صلاحيت‌دار مربوط را به منظور توسعه و اجراي آئين نامه اجرايي مربوط، رويه درست اخلاقيات در زمينه مبارزه با دوپينگ در ورزش كه سازگار با مجموعه مقررات باشد تشويق نمايند. ماده 21 ـ نقش ورزشكاران و افراد پشتيبان ورزشكار كشورهاي عضو بايستي حضور فعال ورزشكاران و افراد پشتيبان آنها را در همه ابعاد مبارزه با دوپينگ در ورزش و ديگر سازمانهاي مرتبط ترغيب و در حدود امكانات خود از آن حمايت كنند و سازمانهاي ورزشي تحت‌ صلاحيت خ. ر. ب. انجام اين امر تشويق نمايند. ماده 22 ـ سازمانهاي ورزشي و‌آموزش و پرورش مستمر در زمينه مبارزه با دوپينگ كشورهاي عضو بايستي سازمانهاي ورزشي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ را به اجراي برنامه‌هاي آموزش و پرورشي مستمر براي تمامي ورزشكاران و افراد پشتيبان آنها در مورد موضوعات مشخص شده در ماده 19 تشويق نمايند. ماده 23 ـ همكاري در امر آموزش و پرورش كشورهاي عضو بايستي در صورت اقتضاء با يكديگر و سازمانهاي ذيربط درزمينه مشاركت در اطـلاعات، مهارت و تجـربه در مورد برنامه‌هاي موثر مبارزه با دوپيـنگ همكاري نمايند. 5 ـ تحقيق ماده 24 ـ ترويج تحقيق در زمينه مبارزه با دوپينگ كشورهاي عضو متعهد مي‌شوند در حدود امكانات خود تحقيق در زمينه مبارزه با دوپينگ را با همكاري سازمانهاي ورزشي و ساير سازمانهاي ذي ربط در موارد ذيل ترغيب و تشويق نمايند. الف) روشهاي تشخيص و پيشگيري، ابعاد اجتماعي و رفتاري و پيامدهاي سلامتي دوپينگ ب ) ‌شيوه‌ها و روشهاي ارائه طرحهاي علمي آموزشي روانشناسي و فيزيولوژيكي همراه با احترام به صيانت فردي ج ) استفاده از كليه مواد و روشهاي جديد حاصل از پيشرفتهاي علمي ماده 25 ـ ماهيت تحقيقات در زمينه مبارزه با دوپينگ كشورهاي عضو در زمان ترغيب تحقيقات در زمينه مبارزه با دوپينگ به گونه‌اي كه در ماده 24 شرح داده شد، بايستي از موارد زير در مورد تحقيقات مزبور اطمينان حاصل كنند. الف) رعايت رويه‌هاي اخلاقي به رسميت شناخته شده بين‌المللي. ب) اجتناب از تجويز روشها و مواد ممنوعه به ورزشكاران. ج ) برعهده گرفتن تنها در صورت پيش‌بيني‌هاي لازم جهت ممانعت از سوء استفاده از نتايج تحقيقات مبارزه با دوپينگ و كاربرد آنها براي دوپينگ. ماده 26 ـ به اشتراك گذاشتن نتايج تحقيقات در زمينه مبارزه با دوپينگ كشورهاي عضو در صورت اقتضاء با رعايت حقوق داخلي و بين‌المللي حاكم، نتايج تحقيقات موجود در زمينه مبارزه با دوپينگ را با ديگر كشورهاي عضو و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به اشتراك خواهند گذاشت. ماده 27 ـ تحقيقات در زمينه طب ورزش كشورهاي عضو بايستي: الف) ‌اعضا مجامع پزشكي و علمي را به منظور انجام تحقيقات در زمينه طب ورزش مطابق با اصول مجموعه مقررات تشويق نمايند. ب) سازمانهاي ورزشي و افراد پشتيبان ورزشكاران تحت صلاحيت خ. ر. ب. منظور انجام تحقيقاتي در زمينه طب ورزش مطابق با اصول مجموعه مقررات تشويق نمايند. 6 ـ پايش كنوانسيون ماده 28 ـ فراهمايي اعضا 1ـ بدينوسيله فراهمايي اعضا تشكيل مي‌شود. فراهمايي اعضاء ركن حاكميتي اين كنوانسيون تلقي گردد. 2ـ فراهمايي اعضاء اصولاً بايستي به صورت نشست عادي هر دو سال برگزار گردد. در صورت تصميم‌گيري فراهمايي اعضاء يا بنا به درخواست حداقل يك سوم كشورهاي عضو، نشستهاي فوق العاده مي‌تواند نيز بر پا گردد 3ـ هر يك از كشورهاي عضو داراي يك حق راي در فراهمايي اعضا مي‌باشد. 4ـ فراهمايي اعضاء آئين كار خود را تصويب خواهد كرد. ماده 29 ـ سازمانهاي مشاور و ناظران فراهمايي اعضا آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايستي به عنوان سازمان مشاور به فراهمايي اعضا دعوت گردد كميته بين‌المللي المپيك، كميته بين‌المللي پاراالمپيك، شوراي اروپا و كميته بين دولتي تربيت بدني و ورزش بايستي به عنوان ناظر دعوت گردند. فراهمايي اعضا ممكن است كه از سازمانهاي ذيربط ديگري نيز به عنوان ناظر دعوت نمايد ماده 30 ـ وظايف فراهمايي اعضا 1 ـ علاوه بر مواردي كه در مفاد اين كنوانسيون آورده شده، وظائف فراهمايي اعضا به شرح زير خواهد بود: الف) ترويج هدف اين كنوانسيون ب)‌ بحث و بررسي در خصوص ارتباط با آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و مطالعه ساز و كار تامين مالي بودجه كلي ساليانه آژانس كشورهاي غير عضو ممكن است براي شركت در مباحثات دعوت شوند. ج) ‌تصويب طرحي جهت استفاده از منابع صندوق داوطلبانه طبق ماده 18. د) بررسي گزارشهاي ارائه ‌شده توسط كشورهاي عضو مطابق با ماده 31. هـ) ‌رسيدگي و بررسي مستمر پايش رعايت اين كنوانسيون در پاسخ به رشد و توسعه نظامهاي مبارزه با دوپينگ طبق ماده 31 و هر اقدام يا ساز و كار پايش كه فراتراز ماده 31 باشد بايستي از طريق صندوق داوطلبانه كه به موجب ماده 17 تاسيس گرديده است، تامين مالي گردد و) رسيدگي و بررسي پيش نويس اصلاحيه كنوانسيون براي تصويب ز) ‌رسيدگي و بررسي تغييرات فهرست ممنوعه و استانداردهاي اخذ معافيتهاي استفاده درماني مصوب آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي تصويب طبق ماده 34 كنوانسيون. ح) ‌تعريف و اجراي همكاري بين كشورهاي عضو آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در چارچوب اين كنوانسيون ط) درخواست ارائه گزارش از آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در مورد اجراي مجموعه مقررات به هر يك از اجلاس‌هاي خود به منظور بررسي 2 ـ فراهمايي اعضا در ايفاي وظائف خود ممكن است با ساير نهادهاي بين دولتي همكاري كند. ماده 31 ـ گزارش هاي ملي به فراهمايي اعضا كشورهاي عضو مي‌بايست هر دو سال يكبار از طريق دبيرخانه و به يكي از زبانهاي رسمي يونسكو، كليه اطلاعات مربوط به اقدامات انجام شده خود را از نظر رعايت مفاد اين كنوانسيون به فراهمايي اعضا ارسال نمايند ماده 32 ـ دبيرخانه فراهمايي اعضا 1ـ دبيرخانه فراهمايي اعضا مي‌بايست توسط دبير كل يونسكو مهيا گردد 2 - بنا به درخواست فراهمايي اعضا دبير كل يونسكو مي‌بايست از بيشترين حد ممكن خدمات آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ با شرايط توافق شده توسط فراهمايي اعضا استفاده نمايد 3ـ هزينه هاي عملياتي مربوط به كنوانسيون از طريق بودجه جاري يونسكو از منابع موجود در سطحي مناسب، صندوق داوطلبانه ايجاد شده به موجب ماده (17) يا تركيبي مناسب از آنهاكه هر دو سال يكبار تعيين مي‌شود تامين اعتبار خواهد شد. تامين مالي دبيرخانه از بودجه جاري مي‌بايست بر اساس حداقل مقدار و بطور دقيق انجام شود بديهي است كه تامين مالي داوطلبانه بايستي به منظور حمايت از كنوانسيون نيز انجام گردد 4ـ دبيرخانه مي‌بايست اسناد و مدارك فراهمايي اعضا و پيش نويس دستور كار آن را آماده كند و از اجراي تصميم هاي آن اطمينان حاصل نمايد ماده 33 ـ اصلاحات 1 ـ هر كشور عضو مي تواند اصلاحات پيشنهادي اين كنوانسيون را به طور مكتوب به عنوان دبيركل يونسكو ارسال نمايد. دبيركل مي‌بايست مكاتبه مزبور را ميان كشورهاي عضو توزيع نمايد. اگر ظرف مدت 6 ماه از توزيع مكاتبه، حداقل نيمي از كشورهاي عضو موافقت خود را ابراز نمايند، دبيركل مي‌بايست پيشنهادهاي مزبور را به اجلاس بعدي فراهمايي اعضا ارائه دهد 2 ـ اصلاحات مي‌بايست توسط فراهمايي اعضا با اكثريت دوسوم كشورهاي عضو حاضر و راي‌دهنده تصويب شود. 3 ـ اصلاحات اين كنوانسيون در صورت تصويب مي‌بايست براي تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق به كشورهاي عضو ارائه شود. 4 ـ اصلاحات اين كنوانسيون در مورد كشورهاي عضوي كه آنها را مورد تنفيذ، پذيرش تصويب يا الحاق قرار داده‌اند سه ماه بعد از توزيع اسناد موضوع بند)3) اين ماده توسط دو سوم كشورهاي عضو لازم‌الاجرا خواهد شد. پس از آن، اصلاحيه براي هر كشور عضوي كه اصلاحيه مذكور را مورد تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق قرار مي‌دهد سه ماه بعد از تاريخ توديع سند تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق آن كشور عضو، لازم‌الاجرا خواهد شد 5 ـ كشوري كه بعد از لازم‌الاجراشدن اصلاحات ، طبق بند (4) اين ماده عضو اين كنوانسيون مي‌شود در صورتي كه قصد ديگري را بيان نداشته باشد، چنين تلقي مي‌گردد: الف)‌عضو ا ين كنوانسيون به صورت اصلاح شده مي‌باشد ب) عضو كنوانسيون اصلاح نشده در رابطه با كشورهاي عضوي كه به اصلاحات ملتزم نيستند. ماده 34 ـ شيوه اصلاح ويژه براي ضمائم كنوانسيون 1ـ اگر آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، فهرست ممنوعه يا استانداردهاي اعطاي معافيت استفاده درماني را تغيير دهد مي‌تواند تغييرات مزبور را به طور مكتوب به آگاهي مديركل يونسكو برساند. دبير كل مي‌بايست اصلاحات را فوراً به عنوان اصلاحيه پيشنهادي ضمائم مربوط اين كنوانسيون به اطلاع همه كشورهاي عضو برساند. اصلاحات ضمائم مي‌بايست به وسيله فراهمايي اعضا در يكي اجلاس‌هاي آن يا از طريق مشاوره مكتوب به تصويب رسد 2ـ كشورهاي عضو چهل و پنج روز از زمان اطلاعيه دبيركل مهلت دارند تا اعتراض خ. ر. ب. اين اصلاحيه پيشنهادي در صورت مشاوره كتبي، به طور مكتوب به دبيركل يا در اجلاس فراهمايي اعضا بيان نمايند. در صورتي كه يك سوم كشورهاي عضو، مخالفت خود را اعلام ننمايند، چنين تلقي مي‌شود كه اصلاحيه پيشنهادي به تصويب فراهمايي اعضاء رسيده است 3ـ اصلاحيه‌هاي مصوب فراهمايي اعضاء مي‌بايست توسط دبير كل به اطلاع كشورهاي عضو برسد. اصلاحيه‌ها، (45) روز پس از اطلاعيه مزبور لازم الاجرا خواهد شد مگر براي كشور عضوي كه قبلاً به دبير كل اطلاع داده باشد كه اين اصلاحات را نمي‌پذيرد. 4ـ كشور عضوي كه به اطلاع دبيركل رسانده باشد كه اصلاحات مصوبه طبق بندهاي قبلي را نمي‌پذيرد، ملتزم به ضميمه اصلاح نشده باقي خواهد ماند . 7 ـ قيود نهايي ماده 35 ـ نظام هاي قانون اساسي چند پارچه يا فدرال مقررات زير در مورد كشورهاي عضوي كه داراي قانون اساسي چند پارچه يا فدرال هستند اعمال خواهد شد الف) در مورد مفاد اين كنوانسيون كه اجراي آن تحت صلاحيت قانوني قوه مقننه فدرال يا مركزي مي‌باشد، تعهدات دولت مركزي يا فدرال شبيه تعهدات كشورهاي عضوي است كه كشورهاي فدرال نيستند ب) در مورد مفاد اين كنوانسيون كه اجراي آن تحت صلاحيت كشورهاي جزء واحد، بخشها، نواحي يا استانهايي است كه ملزم به نظام قانون اساسي فدرالي براي اتخاذ اقدامات قانوني نيستند، دولت فدرال مي‌بايست مقامات ذي صلاح كشورها، بخشها، نواحي يا استانهاي مزبور را از مفاد ياد شده و توصيه خود براي تصويب آنها آگاه نمايد . ماده 36 ـ تنفيذ، پذيرش،تصويب يا الحاق اين كنوانسيون منوط به تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق كشورهاي عضو يونسكو مطابق با تشريفات قانون اساسي مربوط آنها است. اسناد تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق نزد دبير كل يونسكو توديع خواهد شد. ماده 37 ـ لازم الاجرا شدن 1- اين كنوانسيون در اولين روز ماه بعد از انقضاء دوره يك ماهه پس از تاريخ توديع سي امين سند تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق لازم الاجرا خواهد شد 2ـ اين كنوانسيون براي هر كشوري كه متعاقباً رضايت خ. ر. ب. ملتزم شدن به آن بيان مي‌كند در روز اول ماه بعد از انقضاء يك ماهه بعد از تاريخ توديع سند تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق آن لازم الاجرا خواهد شد. ماده 38 ـ گسترش قلمرو كنوانسيون 1ـ هر كشوري مي تواند در هنگام توديع سند تنفيد، پذيرش، تصويب يا الحاق، سرزمين يا سرزمين‌هايي را كه مسئوليت روابط ‌بين‌المللي آنها را برعهده دارد و اين كنوانسيون در مورد آنها اعمال مي‌شود را مشخص كند. 2ـ هر كشور عضو مي تواند در هر تاريخي بعد از آن از طريق اعلاميه‌اي خطاب به يونسكو اعمال اين كنوانسيون را به هر سرزمين مشخص شده در اعلاميه خود گسترش بدهد. كنوانسيون در مورد سرزمين مزبوردر اولين روز ماه متعاقب انقضاء دوره يك ماهه پس از تاريخ دريافت اعلاميه مزبور توسط امين اسناد لازم الاجرا خواهد شد. 3ـ هر اعلاميه صادره به موجب دو بند پيشين در مورد هر سرزمين مشخص شده در چنين اعلاميه‌اي مي‌تواند از طريق اعلاميه‌اي خطاب به يونسكو پس‌ گرفته‌شود. انصراف مزبور در اولين روز ماه متعاقب انقضاء دوره يك ماهه پس از دريافت اطلاعيه توسط امين اسناد، نافذ خواهد شد. ماده 39 ـ خروج از عضويت هر كشور عضوي مي‌تواند از عضويت در اين كنوانسيون خارج شود. خروج از عضويت از طريق سند كتبي كه نزد دبيركل يونسكو توديع مي‌شود، اعلام خواهد شد. خروج از عضويت در اولين روز ماه متعاقب انقضاء يك دوره شش ماهه بعد از پذيرش دريافت سند خروج از عضويت، نافذ خواهد شد و به هيچ وجه بر تعهدات مالي كشور عضو تا زماني كه خروج از عضويت كنوانسيون نافذ شود، تاثير نخواهد گذاشت. ماده 40 ـ امين اسناد دبير كل يونسكو امين اسناد اين كنوانسيون و اصلاحات مربوط به آن خواهد بود. دبير كل يونسكو به عنوان امين اسناد كشورهاي عضو اين كنوانسيون و نيز ديگر كشورهاي عضو سازمان را از موارد زير مطلع خواهد ساخت: الف) توديع هر سند تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق. ب) تاريخ لازم الاجرا شدن اين كنوانسيون بر طبق ماده 37. ج) هر گزارش تهيه شده به موجب ماده 31 د) هر اصلاحيه كنوانسيون يا ضمائم تصويب شده بر طبق ماده 33 و 34 و تاريخي كه اصلاحيه لازم الاجرا مي‌شود. هـ) هر اعلاميه يااطلاعيه صادره به موجب مفاد ماده 38. و) هر اطلاعيه صادره به موجب مفاد ماده 39 و تاريخ نافذ شدن خروج از عضويت. ز) هر عمل، اطلاعيه و يا مكاتبه ديگرمربوط به اين كنوانسيون. ماده 41 ـ ثبت: اين كنوانسيون طبق ماده 102 منشور سازمان ملل متحد دبيرخانه سازمان ملل متحد با درخواست دبيركل يونسكو ثبت خواهد شد ماده 42 ـ متون معتبر 1ـ اين كنوانسيون از جمله ضمائم آن به زبان هاي عربي، چيني، انگليسي، فرانسوي، روسي و اسپانيايي تهيه شده است و هر شش متن از اعتبار يكسان برخوردار مي‌باشد 2ـ پيوست هاي اين كنوانسيون به زبان هاي عربي، چيني، انگليسي، فرانسه، روسي و اسپانيايي تهيه شده است ماده 43 ـ قيد تحديد تعهد در نظر گرفتن هر قيد تحديد تعهدي كه مغاير با قصد و هدف اين كنوانسيون باشد مجاز نمي‌باشد. ضميمه يك ليست ممنوعه سال 2005 آئين نامه جهاني مبارزه با دوپينگ « مصـرف هر نوع دارو بايد به مواد درماني محـدود بوده و دليل موجه پزشكـي داشته باشد مواد و روش هاي ممنوعه در كليه مواقع (در حين مسابقات و خارج از مسابقات( مواد ممنوعه اس 1 : عوامل آنابوليك عوامل آنابوليك ممنوع مي‌باشند. 1ـ استروئيدهاي آنابوليك آندروژنيك الف ـ استروئيدها آنابوليك آندروژنيك اگزوژن (خارجي) شامل موارد زير مي‌باشد: 18ـ آلفا 17ـ هوموبتاهيدوركسي استر ـ 4 ـ ان ـ تري اون: بولاسترون؛ بولدنون؛ بولديون؛ كلوآسترون؛ كلوستبول؛ دانازول؛ دهيدروكلرومتيل تستسترون؛ دلتا ـ 1ـ اندرواستنن 17 و1ديون؛ دلتاـ1ـ آندرواستنديول؛ دلتا1 دهيدروتستسترون؛ دروستانولون؛ دتيل استرونول؛ فلوكسي مسترون؛ فورمبولون؛ فورازابول، گسترينون؛ 4ـ هيدروكسي تستسترون؛ 4ـ هيدروكسي ـ 19ـ نورتستسترون؛ مستانونلون؛ متونولون؛ متان دينون؛ متان دريول و همچنين ساير مواد با ساختار شيميايي مشابه يا اثرات بيولوژيك همسان نيز ممنوع مي‌‌باشند. ب- استروئيدهاي آنابوليك آندروژنيك آندوژن عبارتند از: آندرواستـنديول (آندروست ـ 5 ـ انه ـ 3 آلفا ـ 17 آلفا ـ ديول)؛ آندرواستانديون (آندروست ـ 4ـ انه ـ17، 3 ديون) ؛ دهيدرو اپي آندروسترون (دي‌اچ اي آ)؛ دي هيدروتستسترون؛ تستسترون و ايزومرها و متابوليت‌هاي آنها در زير آمده‌اند: 5 آلفا آندروستان ـ 3 آلفاپريم 17 آلفا ـ ديول؛ 5 آلفا ـ آندروستان ـ 3 آلفاپريم 17 بتا ـ ديول؛ 5 آلفا ـ آندروستان ـ 3 بتا، 17 الفا ـ ديول، آندروست ـ 4ـ انه ـ 3 آلفا، 17 آلفا ديول؛ آندروست ـ 4ـ انه ـ 3 بتا، 17 آلفا ـ ديول؛ آندورست 5 ـ انه ـ 3 آلفا، 17 آلفا ـ ديول؛ آندروست ـ 5 ـ انه ـ 3 آلفا، 17 بتا ـ ديول؛ آندروست ـ 5 ـ انه 3 بتا 17 آلفا ـ ديول؛ 4 ـ آندرواسـتنديول (آندروسـت ـ4ـ انه ـ 3 بتـا ، 17 بتا ـ ديـول)؛ 5 ـ آندرواسـتنديول (آندروست ـ 5 ـ انه ـ 3 ، 17 ـ ديول) ؛ اپي ـ دي هيدروتستوسترون؛ 3 آلفا ـ هيدروكسي ـ 5 آندروستان ـ 17 ـ وان ـ 3 بتا ـ هيدروكسي ـ 5 آلفا ـ آندروستان ـ 17 ـ وان؛ 19 نور آندرواسترون؛ 19 نور اتيكولانولون. در مواردي كه يك استروئيد آنابوليك آندروژنيك كه بدن توانايي ساخت آن را دارد در نمونه ورزشكاري يافت شود زماني اين نمونه از لحاظ وجود ماده ممنوعه مثبت تلقي خواهد شد كه غلظت اين ماده ممنوعه و يا متابوليت‌ها، يا نشانگرهاي آن و يا هرگونه نسبت يا نسبت‌هاي مربوطه در نمونه ورزشكار به ميزاني از حدود مقادير طبيعي بدن متفاوت باشد كه در محدوده توليد دروني طبيعي بدن انسان قرار نگيرد. در هر يك از چنين مواردي زماني كه ورزشكار ثابت كند كه غلظت ماده ممنوعه يا متابوليتها يا نشانگرها و يا هرگونه نسبت يا نسبت‌هاي مربوطه در نمونه او به دليل يك حالت طبيعي (فيزيولوژيك) و يا يك بيماري (حالت پاتولوژيك) مي‌باشد، نمونه او از لحاظ وجود ماده ممنوعه، مثبت تلقي نخواهد شد. (منفي تلقي مي‌شود) در كليه موارد و در هر غلظتي از ماده ممنوعه در نمونه ورزشكار در صورتي‌كه آزمايشگاه ماده ممنوعه‌اي كه داراي منشاء خارجي است آن را به‌عنوان يك يافته غيرطبيعي آزمايشگاهي گزارش خواهد كرد و نمونه ورزشكار مثبت تلقي خواهد شد. اگر نتايج آزمايشگاه قطعي نباشد و غلظت يافت شده دارو مورد استفاده به داروهاي استروئيد آنابوليك ربطي نداشته باشد در اينجا رسيدگي بيشتر توسط سازمان ضددوپينگ آن كشور انجام مي‌گيرد. اگر دلايل مشخص و مستندي وجود داشته باشد مانند آزمايشات مقايسه‌اي با وضعيت مرجع استروئيد احتمال مصرف يك ماده ممنوعه را نشان مي‌دهد. اگر آزمايشگاه ميزان نسبت تستوسترون به اپي‌تستوسترون را بيشتر از 4 به 1 گزارش كند ولي هيچ يك از روش هاي آزمايشگاهي معتبر و قابل اعتماد منشا خارجي ماده مورد نظر را تعيين نكرده باشد، رسيدگي بيشتر بايد توسط سازمان مبارزه با دوپينگ مربوطه با بررسي مجدد نتايج آزمايشات قبلي و يا تست يا تست‌هاي تكميلي انجام شود تا نهايتاً مشخص شود كه نتيجه آزمايشات به علت حالات فيزيولوژيك يا بيماري )پاتولوژيك) است يا اين كه وجود ماده ممنوعه منشا خارجي (اگزوژن ) دارد. رسيدگي شامل بررسي مجدد نتايج آزمايشات قبلي تا تست‌هاي تكميلي انجام مي‌گيرد. اگر تست‌هاي قبلي در دسترس نباشد از ورزشكار مجدد تست بدون اطلاع قبلي گرفته مي‌شود كه حداقل در سه نوبت در خلال يك دوره زماني سه ماهه نمونه ادرار آزمايش مي‌شود. در صورتي كه ورزشكار در انجام آزمايشات تكميلي همكاري ننمايد، نمونه به دست آمده از نظر وجود مواد ممنوعه مثبت تلقي خواهد شد. ديگر عوامل آنابوليك شامل موارد زير مي‌باشند ولي به آنها محدود نيستند: كلن بوترول، زرانول، زيل پاترول. اگزوژن به ماده‌اي اتلاق مي‌شود كه بدن توانايي توليد و ساخت آن را به طور طبيعي نداشته و منشاء خارجي دارد. آندوژن به ماده‌اي اتلاق مي‌شود كه به طور طبيعي توسط بدن ساخته مي‌شود و منشاء داخلي دارد اس2: هورمون‌ها و مواد در ارتباط با آنها مواد زير شامل تركيبات شيميايي همسان يا اثرات بيولوژيك مشابه و همچنين فاكتورهاي آزادكننده مربوط به آنها ممنوع مي‌باشند. 1ـ اريتروپوئيتين 2ـ هورمون‌رشد(اچ جي اچ( فاكتورهاي‌رشدشبه‌انسوليني ‌(مانند آي جي اف ـ 1) و فاكتورهاي رشد مكانيكي (ام جي اف ها) 3ـ گنادوتروپين‌ها (ال اچ و اچ سي جي). 4ـ انواع انسولين 5 ـ كورتيكوتروفين‌ها و ديگر موادي كه داراي اثرات شيميايي همسان يا ساختار شيميايي مشابه باشند. به غير از مواردي كه ورزشكار بتواند به طريقي نشان دهد كه غلظت مورد نظر به علت حالات طبيعي (فيزيولوژيك) يا بيماري (حالت پاتولوژيك(مي‌باشد، هنگامي نمونه از لحاظ وجود موادممنوعه (مانند ليست بالا) مثبت تلقي‌خواهدشد كه غلظت ماده‌ممنوعه يا متابوليت‌ها يا نشانگرها و يا نسبت‌هاي مربوطه در نمونه ورزشكار از مقادير طبيعي كه معمولاً (به طور نرمال) در بدن انسان يافت مي‌شود به حدي بيشتر باشد كه در محدوده توليد دروني طبيعي بدن قرار نگيرد. اگر آزمايشگاهي كه از روش مطمئن و قابل اتكا تجزيه آزمايشگاهي استفاده مي‌كند گزارش نمايد كه ماده ممنوعه منشاء خارجي دارد نمونه ورزشكار از لحاظ وجود ماده ممنوعه مثبت تلقي‌شده و به عنوان يك يافته غيرطبيعي آزمايشگاهي گزارش خواهدشد. اس3ـ آگونسيت‌هاي بتادو كليه آگونيست‌هاي گيرنده بتادو و ايزومرهاي راست گردان و چپ گردان آنها )ايزومري‌هاي ت‌دي و ـ ال) ممنوع مي‌باشند. استفاده از آنها نياز به يك فرم معافيت مصارف درماني دارند. به عنوان استثناء: فورمترول، سالبوتامول، سالمترول، تربوتالين. در صورتي كه از طريق استنشاقي جهت پيشگيري و يا درمان آسم و آسم ورزشي كه منجر به محدويت برونش ريوي مي‌گردد تجويز شود نياز به يك فرم اختصاري معافيت مصارف درماني دارند. عليرغم صدور يا اعطاي هرگونه فرم مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان (معافيت مصرف درماني)، غلظت بالاتر از 1000 ميلي‌گرم در ميلي‌ليتر سالبوتامول (آزاد + گلوكورونايد) به عنوان يك يافته غيرطبيعي آزمايشگاهي تلقي خواهد شد، مگر اينكه ورزشكار ثابت كند كه نتيجه غيرطبيعي بدست‌آمده به‌دنبال مصرف ‌درماني سالبوتامول استنشاقي مي‌باشد. اس 4ـ آنتاگونيست ها و مودولاتوري‌هاي )تغييردهنده‌هاي) هورموني دسته‌هاي دارويي ضد استروژني زير ممنوع شده‌اند: 1ـ مهاركننده‌هاي آنزيم آروماتوز عبارت از مواد زير مي‌باشند ولي به آنها محدود نمي‌شوند: لتروزول ـ آمينوگلوتتاميد ـ اكسمستان ـ فورمستان ـ تستولاكتون. 2ـ تنظيم‌ كننده‌هاي انتخابي گيرنده‌هاي استروژن (اس‌اي‌آر ام‌اس) عبارت از مواد زير مي‌باشند ولي به آنها محدود نمي‌شوند: رالوكسي فن ـ تاموكسي فن ـ تورميفن 3ـ ساير مواد ضداستروژني عبارت از مواد زير مي‌باشند ولي به آنها محدود نمي‌شوند: سيكلوفنيل ـ كلوميفن ـ فولوسترانت اس 5 ـ مواد مدر (ديورتيك‌ها) و ديگر عوامل پوشاننده مواد مدر و ديگر عوامل پوشاننده كه ممنوع مي‌باشند. عوامل پوشاننده شامل موارد زير مي‌باشد ولي محدود به اين دسته نمي‌شوند. ـ اپي تستوسترون ـ پروبنسيد ـ مهاركننده‌هاي آنزيم آلفا ردوكتاز مانند: فيناسترايد و دوتاسترايد ـ حجم دهنده‌هاي پلاسما مانند: آلبومين ـ دكستران ـ هيدروكسي اتيل استارچ مواد مدر استازولاميد، آميلورايد، بومتانيد، كانرنون، كلرتاليدون، اتاكرينيك اسيد، فوروسمايد، اينداپاميد، متولازون، اسپيرينولاكتون، تيازيدها (مثل بن درو فلومتيازيد، كلروتيازيد و هيدروكلروتيازيد) و تريامترن. و ديگر موادي كه داراي ساختار شيميايي مشابه و يا اثر بيولوژيك همسان مي‌باشند ممنوع مي‌باشند. در صورتي كه نمونه ادرار ورزشكار علاوه بر ماده ممنوعه‌اي كه در حد آستانه يا نزديك به آستانه باشد حاوي يكي از ديورتيك‌ها يا مواد مدر باشد معافيت مصرف درماني استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان فاقد اعتبار خواهد شد روش هاي ممنوعه يا غيرمجاز ام 1: افزايش انتقال اكسيژن به روش هاي زير ممنوع مي‌باشد: 1ـ دوپينگ خوني شامل استفاده از خون اتولوگ (خود فرد) همولوگ (فرد ديگر) هترولوگ(غيرانساني) يا فراورده‌هاي گلبول قرمز با هر منشاء ديگر. 2ـ افزايش‌دهنده‌هاي مصنوعي جذب يا برداشت و انتقال و رها كردن اكسيژن شامل محصولات زير مي‌باشند ولي به آنها محدود نمي‌شوند: پروفلوروكميكال‌ها افاپروكسيرال و فراورده‌هاي تغيير يافته هموگلوبيني مانند: (جايگزين‌هاي خوني با پايه هموگلوبين و فراورده‌هاي‌هموگلوبيني‌ميكرواينكپسوله ‌ ام2 ـ دستكاري‌هاي فيزيكي و شيميايي به روش هاي زير ممنوع مي‌باشند: دستكاري يا قصد دستكاري نمونه ورزشكار به صورتي كه نمونه تغيير پيدا كرده و يا عوض شود و يا صحت نمونه گرفته شده در خلال سلسله مراتب كنترل دوپينگ از بين برود. اين روش ها شامل تزريقات وريدي، سوندگذاري (كاتتريزاسيون) و يا عوض كردن ادرار يا تغيير دادن آن مي‌باشند ولي به آنها محدود نمي‌شوند. تزريقات وريدي ممنوع شده‌اند ولي در موقعيت‌هاي حاد طبي در جايي كه به نظر مي‌رسد كه استفاده از اين روش از نظر پزشكي الزامي است استثناء مي‌باشد. ام3ـ دوپينگ ژني استفاده غير درماني از سلول‌ها، ژنها عوامل ژنتيكي يا تغيير در سيماي ژني در صورتي كه ظرفيت و توانايي افزايش توان عملكردي و اجراء ورزشي ورزشكار را داشته باشند، ممنوع شده است مواد و روش هاي ممنوعه در حين مسابقات علاوه بر گروه‌ها يا قسمت‌هاي اس1 تا اس5 و ام1 تا ام3 كه در بالا (همه موارد قبلي) به آنها اشاره شد، گروه هاي زير نيز در حين مسابقات ممنوع مي‌باشند: اس6: محرك‌ها كليه مواد محرك زير شامل هر دو نوع ايزومرهاي نوري راست گردان و چپ گردان (دي، ـ ال( مربوطه ممنوع مي‌باشند آدرافينيل، آمفپرامون، آميفنازول، آمپگتامين، آمفتاميميل، ،بنزفتامين، برومانتان، كارفدون، كاتين كلوبنزوركس كوكايين، دي‌متيل آمفتأمين، ، اتيل آمفتامين، اتيل افرين،افدرين فامپروفازون، فنكامفامين، فنكامين، فنتيلين، فن فلورامين، فن پروپوركس، فورفنوركس، مفنوركس، مفن ترمين، مزوكارب، مت امفتأمين، متيل آمفتامين، متيلن ، متيلدي‌اكسي آمفتامين، متيل افدرين فنيديت، مدافنيل، نيكتاميد، نورفن فلورامين، پاراهيدروكسي آمفتأمين، پمولين، فندي مترازين، فن مترازين، فن ترمين، پرولينتان، سلژيلين، استريكنين. و ديگر موادي كه ساختار شيميايي مشابه يا اثرات بيولوژيك همسان با محرك‌ها هستند، نيز ممنوع مي‌باشند. كاتيين در مواقعي كه غلظت آن در نمونه ادرار بيشتر از 5 ميكروگرم در ميلي‌ليتر باشد ممنوع است. افدرين و متيل افدرين كه غلظت آنها در ادرار بيش از 10 ميكروگرم در ميلي‌ليتر باشد، ممنوع است. مواد ممنوعه كه در برنامه 2005 قرار گرفت شامل بوپروپيون، كافئين، پيپرادرول، فنيل پروپانول آمين، فنيل افرين سينفرين و پزودوافدرين بعنوان مواد ممنوعه مورد نظر قرار نگرفته‌اند. توجه: آدرنالين در صورتي كه همراه با بي‌حسي كننده‌هاي موضعي مصرف شود يا بطور موضعي تجويز شده باشد مانند قطره چشمي يا بيني ممنوع نمي‌باشد. اس7 : مخدرها مواد مخدر زير ممنوع مي‌باشند: بوپروانورفين، دكسترومورآميد، ديامورفين(هروئين)، فنتانيل و مشتقات آن، هيدروموفون، متادون، مورفين، اكسي كودون، اكسي مورفون، پنتازوسين، پتيدين اس8: كانابينونيدها كانابينوئيدها مانند حشيش و ماري جوانا ممنوع مي‌باشند. اس9 : گلوكوكورتيكوستروئيدها همه گلوكوكورتيكوستروئيدها در صورتي كه از راه دهان و مقعد و يا از طريق تزريقات وريدي و عضلاني مصرف شوند، ممنوع ميباشند و استفاده درماني از آنها نياز به صدور معافيت مصرف درماني استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان دارد. ديگر راه‌هاي تجويز كه در زير نشان داده شده است نياز به گرفتن معافيت مصرف درماني اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان دارد مصرف فراورده‌هاي موضعي پوستي ممنوع نمي‌باشند مواد ممنوع در ورزش‌هاي خاص پي1: الكل الكل (اتانول) فقط در هنگام مسابقات و در ورزش‌هاي زير ممنوع شده است: كشف يا شناسايي آن با استفاده از تجزيه آزمايشگاهي از راه تنفس و يا خون مي‌باشد حد يا آستانه ممنوعيت و تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ (از راه تست خون و تعيين سطح خوني) براي هر يك از فدراسيون هاي جهاني در داخل پرانتز ذكر شده است: فدراسيون جهاني هوانوردي(اف آي آ) - 0.2 گرم در ليتر فدراسيون جهاني تيرو كمان (فيتا)- 0.1 گرم در ليتر فدراسيون جهاني اتومبيلراني (اف آ آي)- 0.1 گرم در ليتر فدراسيون جهاني بيليارد (دبليو سي‌بي‌اس)- 0.2 گرم در ليتر فدراسيون جهاني بولز (سي‌ام‌اس‌بي) -0.1 گرم در ليتر فدراسيون جهاني كاراته (دبيلو كي اف) -0.1 گرم در ليتر فدراسيون پنتاتلون مدرن براي رشته‌هاي در ارتباط با تيراندازي (يو آي پي ام) - 0.1 گرم در ليتر فدراسيون جهاني موتورسيكلت (اف آي ام) -0.0 گرم در ليتر فدراسيون جهاني اسكي (اف آي اس) - 0.1 گرم در ليتر پي2 ـ بتابلوكرها )مهاركننده‌هاي گيرنده بتا) به جز در موارد خاص بتابلوكرها فقط در حين مسابقات رشته‌هاي ورزشي زير ممنوع مي‌باشند: فدراسيون جهاني هوانوردي (اف آي ـ آ) فدراسيون جهاني تير و كمان (فيتا) در اين رشته بتابلوكرها براي خارج از مسابقات نيز، ممنوعيت دارند. فدراسيون جهاني اتومبيلراني (اف آ آي) فدراسيون جهاني بيليارد (دبليو سي بي اس) فدراسيون جهاني سورتمه (اف آي بي تي) فدراسيون جهاني بولز (سي ام اس بي) فدراسيون جهاني بريج (اف ام بي) فدراسيون شطرنج (اف آي دي اي) فدراسيون جهاني ژيمناستيك (اف آي جي) فدراسيون جهاني موتورسيكلت (اف آي ام) فدراسيون جهاني پنتاتلون مدرن براي رشته‌هاي در ارتباط با تيراندازي (يو آي پي ام) فدراسيون بولينگ (اف آي كيو) فدراسيون جهاني قايقراني با قايق بادباني (ايساف) فدراسيون تيراندازي )آي اس اس اف) در اين رشته بتابلوكرها براي خارج از مسابقات نيز، ممنوعيت دارند. فدراسيون جهاني اسكي/ اسنوبورد (اف آي اس)(هم در اسكي پرش و هم روي برف شامل مي‌شود) فدراسيون جهاني شنا (شيرجه و شناي موزون) (فينا) فدراسيون جهاني كشتي (فيلا) بتابلوكرها شامل مواد داروئي زير مي‌باشند ولي به آنها محدود نمي‌شوند: اسبوتالول، آلپرنولول، آتنولول، بتاكسولول، بيزاپرولول، بونولول، كارتئولول، كاروديلول، سليپرولول، اسمولول، لابتالول، لاووبونولول، متي پرانولول، متوپرولول، نادولول، اُكسپرنولول، پيندولول، پروپرانولول، سوتالول، تيمولول. مواد خاص مواد خاص در ليست زير آمده‌اند: افدرين، ال ـ متيل آمفتامين و متيل افدرين كانابينوئيدها كليه آنتاگونيت‌هاي بتا دو استنشاقي بجز كلنبوترول پروبنسيد كليه گلوكوكورتيكوستروئيدها كليه بتابلوكرها الكل در فهرست يا ليست مواد ممنوعه ممكن است مواد خاصي شناسايي شوند كه به علت در دسترس بودن عمومي بسياري از آنها در فراورده‌هاي دارويي احتمال مصرف غيرعمدي آنها وجود دارد و احتمال سوء استفاده‌از آنها به عنوان دوپينگ موفق نيز كم است در صورتي كه قوانين مبارزه با دوپينگ شامل اين موارد باشد ممكن است بتوان مجازات كمتري براي ورزشكار در نظر گرفت و به طوري كه در قوانين پيش‌بيني شده است، تنها در صورتي است كه ورزشكار بتواند ثابت كند كه مصرف چنين مواد خاصي به منظور و قصد بهبود عملكرد ورزشي او نبوده است. ضميمه دو شرايط اعطاي مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان برداشت از استانداردهاي بين‌المللي استفاده از داروهاي ممنوعه سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ‌، لازم‌الاجرا از اول ژانويه 2005. 4ـ ضوابط اعطاي مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان ممكن است با اعطاي مجوز استفاده ازداروهاي ممنوعه براي درمان به يك ورزشكار به او اجازه داده شود از داروها يا روش هاي مندرج در ليست مواد ممنوعه استفاده نمايد. درخواست‌هاي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان مورد بررسي قرار مي‌دهد. اعضاي كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را يك سازمان مبارزه با دوپينگ منصوب مي‌نمايد. مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه فقط با رعايت جدي ضوابط زير صورت مي‌گيرد: توضيح: اين ضوابط كليه ورزشكاران، اعم از سالم يا معلول را شامل مي‌شود و مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان براساس شرايط فردي اعطا مي‌گردد. مثلاً مجوزي كه به يك ورزشكار معلول داده مي‌شود، ممكن است ساير ورزشكاران را شامل نشود. 1/4ـ ورزشكار بايد درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را حداقل 21 روز قبل از شروع مسابقه ارائه نمايد. 2/4ـ چنانچه ورزشكار در طول دوره درمان يك بيماري‌حاد و مزمن از مصرف اين دارو يا متد منع شود، سلامت وي به نحو چشمگيري در معرض تهديد قرار مي‌گيرد. 3/4ـ استفاده از دارو يا روش ممنوعه عملكرد بهتر ورزشكار را باعث نخواهد شد و صرفاً به بازگشت او به وضعيت سالم و نرمال و رفع عارضه پزشكي وي كمك خواهد كرد. هرگونه استفاده از دارو يا روش ممنوعه براي افزايش سطح هورمونهاي داراي منشاء داخلي كه در حالت نرمال كم هستند پذيرفته نمي‌شود و دليلي براي اعطاي مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان تلقي نمي‌شود. 4/4ـ دارو يا روش مشابهي وجود ندارد كه براي درمان جايگزين روش يا داروي ممنوعه شود. 5/4ـ ضرورت استفاده از دارو يا روش ممنوعه نبايد، به طور كلي يا نسبي از استعمال غيردرماني قبلي از هر يك از اقلام موجود در ليست داروهاي ممنوعه ناشي شده باشد. 6/4ـ در موارد زير سازمان اعطاءكننده استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان مجوز را لغو مي‌نمايد: الف ـ ورزشكار شرايط و مقررات تعيين شده از سوي سازمان مبارزه با دوپينگ اعطاء كننده استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را رعايت نمي‌كند. ب ـ مدت اعتبار استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان منتفي شده است. ج ـ سازمان مبارزه با دوپينگ به ورزشكار اطلاع داده است كه استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان لغو شده است. توضيح: استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان براي دوره مشخصي كه كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان تعيين مي‌كند داده مي‌شود. در پاره‌اي از موارد ممكن است مدت استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان منتفي شده باشد يا سازمان ارائه دهنده آن را پس گرفته باشد ولي آثار داروي ممنوعه مصرف شده ، همچنان در بدن ورزشكار باقي مانده باشد. در اين گونه موارد، سازمان مبارزه با دوپينگ كه مثبت بودن تست را بررسي مي‌كند ارتباط بين انقضاء يا ابطال استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را مدنظر قرار مي‌دهد. 7/4ـ درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان به منزله تصويب آن نخواهد بود مگر: الف ـ در موارد اضطراري يا مواردي كه شدت بيماري ضرورت را ايجاد نموده است. ب ـ در موارد خاص كه به علت ضيق وقت يا عدم دسترسي، ورزشكار نتوانسته است درخواست خود را ارائه نمايد يا كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان به علل فوق نتوانسته است قبل از كنترل دوپينگ درخواست را مورد بررسي قرار دهد. توضيح: اورژانس‌هاي پزشكي يا بيماريهاي شديد كه ايجاب مي‌نمايند ورزشكار قبل از دريافت استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان داروهاي ممنوعه را مصرف نمايد بندرت اتفاق مي‌افتند. همچنين مواردي كه رسيدگي فوري به درخواست ورزشكار ضروري است كمتر ديده مي‌شوند. سازمان هاي مبارزه با دوپينگ كه مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را صادر مي‌كنند بايد رسيدگي به اينگونه موارد را در آيين نامه‌هاي داخلي خود منظور نمايند. 5 ـ محرمانه بودن اطلاعات 1/5ـ متقاضي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد كتباً موافقت خود يا ارائه كليه اطلاعات مربوط به استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان به كليه اعضاي كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان و در صورت نياز به ديگر متخصصين مستقل علمي و پزشكي و يا كليه كارمنداني كه در بخش مديريت، بررسي و استيناف با اين اطلاعات سر و كار دارند را اعلام نمايد چنانچه همكاري متخصصين مستقل خارجي ضرورت داشته باشد، بدون اشاره به هويت ورزشكار، كليه جزئيات مربوط به درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بين آنها توزيع مي‌گردد. علاوه بر اين، ورزشكار بايد كتباً موافقت خود با انتشار كليه تصميم‌هاي اتخاذ شده از سوي كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بين ديگر سازمانهاي مبارزه با دوپينگ، با رعايت قوانين و مقررات اعلام نمايد. 2/5 ـ اعضاي كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان و اداره مبارزه با دوپينگ ذيربط، كليه فعاليت هاي خود را محرمانه دنبال خواهند كرد. كليه اعضاي كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان و كاركنان ذيربط سازمان مبارزه با دوپينگ بايد قرارداد حفظ اسرار را امضاء ‌نمايند. بويژه، اطلاعات زير بايد محرمانه نگهداري شوند: الف ـ كليه اطلاعات پزشكي و داده‌هاي دريافتي از ورزشكار و پزشك معالج وي. ب ـ كليه جزئيات درخواست از جمله اسامي پزشكان ذي ربط در فرآيند. چـنانچه ورزشكار بخـواهد حق كميته استفاده از داروهاي ممـنوعه براي درمان و كميـته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينـگ براي دسترسي بـه اطلاعات پزشـكي از سوي وي را لغو نـمايد، بايد مراتـب را كـتباً به پزشك خود اطلاع دهد. در اين صورت، به ورزشكار استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان داده نخواهد شد و يا استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان داده شده به وي تمديد نمي‌گردد. 6 ـ كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان برطبق راهبردهاي زير تشكيل و انجام وظيفه مي‌نمايد: 1/6 ـ كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد حداقل سه پزشك مجرب در زمينه درمان ورزشكاران را شامل شود. اين پزشكان بايد از دانش باليني و پزشكي ورزشي مطلوب برخوردار باشند. براي اينكه اعضاي كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان در تصميم‌گيري استقلال داشته باشند، لازم است اكثريت آنها در سازمان مبارزه با دوپينگ مسئوليتي نداشته باشند. كليه اعضاي كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان موافقتنامه تضاد منافع را امضاء‌مي‌نمايند. در درخواست‌هاي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان كه ورزشكاران ذيربط معلول هستند، حداقل يكي از اعضاي كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد داراي تجربه كافي در زمينه درمان و مراقبت از ورزشكاران معلول باشد. 2/6 ـ كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان در بررسي درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان، دستيابي به هر نوع تخصص پزشكي و علمي را پيگيري خواهد كرد. 3/6 ـ كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ بر طبق ضوابط مندرج در بند 1/6 تشكيل مي‌گردد. هدف از تشكيل كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ بررسي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان‌هاي داده شده از سوي سازمان هاي مبارزه با دوپينگ مي‌باشد. برطبق بند 4/4 مقررات، چنانچه يك سازمان مبارزه با دوپينگ، درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را رد نمايد، ورزشكار مي‌تواند از استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ درخواست تجديدنظر نمايد و استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند تصميم اتخاذ شده را منتفي نمايد. 7ـ فرايند درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان 1/7ـ فقط زماني درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان مورد رسيدگي قرار مي‌گيرد كه فرم كامل شده درخواست، همراه با مدارك مورد نياز ( به ضميمه 1 فرم استفاده از داروهاي‌ممنوعه براي درمان مراجعه شود) دريافت شده باشد. در فرايند درخواست، اصول حفظ اسرار پزشكي بايد رعايت شوند. 2/7ـ سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مي‌توانند با انجام اصلاحاتي در فرم درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان (ضميمه شماره1) اطلاعات بيشتري را از ورزشكار مطالبه نمايند ولي حق حذف هيچيك از اطلاعات خواسته شده در فرم را ندارند. 3/7ـ سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مي‌توانند فرم‌هاي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را به زبانهاي ديگر ترجمه نمايند ولي فرانسه يا انگليسي بايد همچنان در فرم باقي بماند. 4/7ـ ورزشكار حق ندارد از بيش از يك سازمان مبارزه با دوپينگ درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان نمايد. در فرم درخواست بايد رشته ورزشي و در صورت امكان ماده و سمت ورزشكار مشخص شده باشد. 5/7ـ در فرم درخواست بايد كليه درخواست هاي قبلي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان براي استفاده از دارو يا روش ممنوعه، همراه با اسامي سازمانهايي كه درخواست به آنها ارجاع شده و تصميم‌هاي اتخاذ شده از سوي اين سازمانها قيد شوند. 6/7ـ درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد با مدارك جامعي در ارتباط با سابقه بيماري، آزمايش‌ها، معاينات و تصويربرداريهاي انجام شده همراه باشد. 7/7ـ كليه هزينه‌هاي معاينات، بررسي‌ها و يا تصويربرداريهاي اضافي كه از سوي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان درخواست مي‌شوند برعهده متقاضي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان يا سازمان ورزشي وي خواهد بود. 8/7ـ درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد با نامه‌اي از يك پزشك واجد شرايط همراه باشد و در نامه علت ضرورت استفاده از دارو يا روش ممنوعه و علل عدم امكان استفاده از داروهاي مشابه مجاز براي درمان ورزشكار توضيح داده شده باشد. 9/ 7ـ مقدار مصرف، دفعات مصرف، نحوه مصرف و مدت استفاده از داروي ممنوعه بايد مشخص شده باشد. 10/7ـ تصميم كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد ظرف 30 روز از زمان دريافت كليه مدارك مورد نياز ، بوسيله سازمان مبارزه با دوپينگ، كتباً به ورزشكار ابلاغ شود. در مواردي كه در واحد تست سازمان مبارزه با دوپينگ به يك ورزشكار استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان داده مي‌شود، تائيديه استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد فوراً به ورزشكار و سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ ابلاغ شود. در اين اطلاعيه دوره مجاز استفاده از دارو و شرايط مربوط به استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان قيد مي‌گردد. 11/7ـ الف: همانطور كه در بند 4/4 قوانين قيدشده‌است، به محض اينكه ورزشكاري درخواست تجديدنظر در تصميم اتخاذ شده از سوي سازمان مبارزه با دوپينگ را مي‌نمايد، طبق بند 4/4 قوانين كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند تصميم اتخاذ شده در مورد استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را تغيير دهد. ورزشكار بايد كليه اسناد و مدارك مربوط به استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را كه بدواً به سازمان مبارزه با دوپينگ تحويل داده است در اختيار كميته استفاده از داروهاي ممنوعه سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ براي درمان قرار دهد و هزينه درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را نيز پرداخت نمايد. تا تكميل فرايند تجديدنظر، تصميم قبلي به قوت خود باقي است. اين فرايند نبايد از زمان دريافت اطلاعات بوسيله سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ، بيش از 30 روز طول بكشد. ب ـ سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند هر زمان كه بخواهد نسبت‌به تجديدنظر (بررسي مجدد) اقدام نمايد. كميته استفاده از داروهاي ممنوعه سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ براي درمان ظرف 30 روز بررسي مجدد را كامل خواهد كرد. 12/7ـ چنانچه در فرايند بررسي مجدد، تصميم قبلي مبني بر اعطاي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان تغيير يابد، تغيير تصميم عطف به ماسبق نمي‌گردد و نتايجي كه ورزشكار در اين مدت كسب كرده است باطل نمي‌شوند. اين تصميم ظرف 14 روز از تاريخ ابلاغ به ورزشكار، لازم الاجرا خواهد بود. 8 ـ فرايند درخواست مجوز اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه 1/8 ـ بديهي است كه برخي از داروهاي موجود در ليست داروهاي ممنوعه در درمان عوارضي كه در بين ورزشكاران شيوع فراوان دارند مورد استفاده قرار مي‌گيرند. در اينگونه موارد درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان براساس قوانين مندرج در بخش هاي 4 و 7 ضرورت ندارد. به همين دليل پروسه اعطاي مجوز اختصاري ابداع شده است. 2/8 ـ داروها و روش هايي كه براساس اعطاي مجوز اختصاري اجازه استفاده از آنها به ورزشكار داده مي‌شود بسيار محدود هستند و صرفاً موارد زير را شامل مي‌شوند: محركهاي گيرنده بتا دو شامل داروهاي تربوتالين، سالمترول، سالبوتامول، فورموترول كه از طريق تنفس مصرف ‌مي‌شوند و گلوكوكورتيكوستروئيدها كه با روش هاي غيرسيستماتيك مصرف مي‌شوند. 3/8 ـ براي استفاده از هر يك از داروهاي فوق، ورزشكار بايد ضمن ارائه يادداشتي به كميته مبارزه با دوپينگ، علل ضرورت استفاده از اين داروها را توضيح دهد. اين يادداشت پزشكي كه در ضميمه 2 درج گرديده، بايد تشخيص بيماري، نام دارو، ميزان مصرف، روش استفاده و مدت درمان را توضيح دهد. در صورت امكان، آزمايش‌هاي به عمل آمده در ارتباط با تشخيص به پيوست ارائه شوند (شرح جزئيات و نتايج ضروري نيست ) 4/8 ـ پروسه اختصاري موارد زير را شامل مي‌شود: الف ـ تائيديه استفاده از داروي ممنوعه مشمول مجوز اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان به محض وصول يادداشت تكميل شده از سوي سازمان مبارزه با دوپينگ، داراي اعتبار است. يادداشت‌هاي ناقص بايد به متقاضي عودت داده شوند. ب ـ به محض دريافت يادداشت كامل، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد فورأً ورزشكار را مطلع نمايد. در صورت لزوم فدراسيون بين‌المللي ورزشكار، فدراسيون كشوري و ستاد ملي مبارزه با دوپينگ نيز بايد مطلع شوند. سازمان مبارزه با دوپينگ فقط در مواردي كه ورزشكار در سطح بين‌المللي است مراتب را به اطلاع سازمان جهاني مبارزه به دوپينگ مي‌رساند. ج ـ يادداشت اعطاي مجوز اختصاري جز در موارد زير عطف به ماسبق نمي‌گردد: ـ در موارد اضطراري و مواردي كه درمان بحراني ضرورت داشته است. ـ در موارد استثنايي كه به علت ضيق وقت و يا نبودن امكانات، ورزشكار نتوانسته است درخواست خود را تسليم نمايد يا كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان امكان دريافت يادداشت، قبل از كنترل دوپينگ را نداشته است. 5/8 ـ در طول مدت اعطاي مجوز اختصاري كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان و كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ مي توانند هر زمان كه لازم بدانند نسبت به بررسي مجدد اقدام نمايند. ـ ورزشكاري كه به او مجوز اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه داده نشده است مي تواند درخواست بررسي مجدد را بنمايد. كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ مجاز است در صورت نياز اطلاعات پزشكي بيشتري را از ورزشكار درخواست نمايد و هزينه‌هاي رسيدگي برعهده ورزشكار خواهد بود. 6/8 ـ كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان يا كميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ هر زمان كه بخواهند مي‌توانند مجوز اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را لغو نمايند و مراتب بايد فوراً به ورزشكار، فدراسيون كشوري او و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ ذيربط اطلاع داده شود. 7/8 ـ ابطال مجوز اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه بلافاصله بعد از ابلاغ تصميم به ورزشكار لازم‌الاجرا خواهد بود. با اين حال، ورزشكار مي‌تواند طبق قوانين بند 7 نسبت به درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان اقدام نمايد. 9ـ بايگاني 1/9ـ سازمانهاي مبارزه با دوپينگ موظفند كليه مجوزهاي استفاده از داروهاي ممنوعه و كليه اسناد و مدارك تائيد كننده آنها، كه براساس مفاد بخش 7 صادر شده‌اند را در اختيار سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ قرار دهند. 2/9ـ در ارتباط با مجوز اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه، سازمانهاي مبارزه با دوپينگ موظفند درخواست‌هاي ارائه شده، برطبق قوانين بخش 4/8، از سوي ورزشكاران سطح بين‌المللي را در اختيار سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ قرار دهند. 3/9ـ بخش بايگاني بايد حفظ اسرار در مورد كليه اطلاعات پزشكي را تضمين نمايد. پيوست 1 آئين‌نامه جهاني مبارزه با دوپينگ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ 2003 پيش‌گفتار اهداف، حوزه عملكرد و ساختار برنامه جهاني مبارزه با دوپينگ و آيين‌نامه اهداف منظور شده در آيين‌نامه و برنامه جهاني مبارزه با دوپينگ عبارتند از: •صيانت از حق اوليه هر ورزشكار كه شركت در ورزش عاري از دوپينگ مي‌باشد و در نتيجه ارتقاء سطح سلامت و ايجاد رقابت جوانمردانه و برابر در سطح جهان •حصول اطمينان از وجود يك برنامة مبارزه با دوپينگ هماهنگ، همسو و موثر در سطح بين‌المللي و ملي جهت تشخيص، جلوگيري و پيشگيري از دوپينگ. برنامة ‌جهاني مبارزه با دوپينگ كلية مباني لازم جهت حصول اطمينان از حداكثر هماهنگي و بهره‌وري در برنامه‌هاي بين‌المللي و ملي مبارزه با دوپينگ در برنامه جهاني مبارزه با دوپينگ گنجانده شده است . اين مباني عبارتند از: سطح اول: آيين‌نامه جهاني مبارزه با دوپينگ سطح دوم: استانداردهاي بين‌المللي سطح سوم: الگوهاي عملكرد بهينه آيين‌نامه جهاني مبارزه با دوپينگ آيين‌نامة جهاني مبارزه با دوپينگ سندي است بين‌المللي و بنيادين كه برنامة جهاني مبارزه با دوپينگ در ورزش بر اساس آن پي‌ ريزي شده است. هدف اين آيين‌نامه بهبود و هماهنگي فعاليتهاي مبارزه با دوپينگ در سطح جهان براساس مباني اولية مبارزه با دوپينگ مي‌باشد. جهت كسب حداكثر هماهنگي در موضوعاتي كه همسويي كامل بين‌المللي لازم است، آيين‌نامه به طور كامل وارد جزئيات قضايا مي‌گردد. حال آن كه در ساير موارد، براساس توافق‌هاي لازم در اصول مبارزه با دوپينگ و همچنين جهت برقراري انعطاف‌ پذيري‌هاي لازم، از پرداختن به جزئيات خودداري شده است. استانداردهاي بين‌المللي در برنامه مبارزه با دوپينگ، جهت تنظيم استانداردهاي بين‌المللي اصول تكنيكي و عملي مختلف، ابتدا با مشاوره با دولتها و امضا كنندگان آيين‌نامه، قوانيني تنظيم ‌شده، سپس توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به تصويب مي‌رسد. هدف اصلي استانداردهاي بين‌المللي، ايجاد هماهنگي و همسويي بين سازمانهاي گوناگون مبارزه با دوپينگ، كه مسؤوليت بخشهاي تكنيكي و عملي برنامة جهاني مبارزه با دوپينگ را برعهده دارند، مي‌باشد. جهت پذيرش آيين‌نامه، تبعيت از استانداردهاي بين‌المللي الزامي است. در موارد لازم و پس از مشاوره با دولتهاي امضا كنندة ‌آيين‌نامه و تصويب هيئت اجرايي سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ، امكان تغيير و به روز شدن استانداردهاي بين‌المللي وجود دارد. استانداردهاي بين‌المللي و تمامي نسخ به روز شدة آنها از زماني كه در آنها قيد شده است لازم‌الاجرا مي باشند، مگر در مواردي كه در آيين‌نامه مورد ديگري ذكر شده باشد. الگوهاي عملكرد بهينه براساس آيين‌نامه، الگوهايي از بهترين عملكرد تهيه خواهد گرديد تا جهت يافتن راه‌حلهاي مناسب در مسائل گوناگون مبارزه با دوپينگ به آنها استناد گردد. اين مدلها توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به امضا كنندگان آيين‌ نامه معرفي مي‌ گردد. امضا‌ كنندگان درصورت تمايل مي‌توانند از اين الگوها در مورد مسائل مبارزه با دوپينگ استفاده نمايند، ليكن اين الگوها لازم الاجرا نمي‌باشند. همچنين آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ جهت امضاكنندگان آيين‌نامه تعدادي راهنماي آموزشي نيز تهيه خواهد نمود. توضيحي بر استانداردهاي بين‌المللي: استانداردهاي بين‌المللي محتوي جزئيات تكنيكي لازم جهت اجراي آيين‌نامه مي‌باشد. به عنوان مثال جزئيات كامل مراحل نمونه ‌گيري، آناليزهاي آزمايشگاهي و معيارهاي لازم جهت اكرديته ‌شدن آزمايشگاهها در آيين‌ نامه برنامه مبارزه با دوپينگ المپيك 1999 تفصيل بيان شده است. هر چند استانداردهاي بين‌المللي صراحتآً از ملحقات آيين‌نامه جهاني مبارزه با دوپينگ به شمار مي‌آيد. ولي براساس مشاوره با دولتها و امضاكنندگان آيين‌نامه توسط متخصصين امر نگاشته شده و به صورت يك سند فني جداگانه ارائه مي‌گردد. ضروري است كه متخصصين امر توانايي ايجاد تغيير در استانداردهاي بين‌المللي را در هر زمان لازم داشته باشند.اين تغييرات بايد به گونه‌اي باشد كه نياز به تجديد نظر در آيين‌نامه جهاني مبارزه با دوپينگ يا قوانين مربوط به امضاكنندگان قرارداد نباشد. كليه استانداردهاي بين‌المللي قابل اجراء از تاريخ اول ژانويه 2004 در دسترس خواهد بود توضيحي بر الگوهاي عملكرد بهينه: آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براساس نيازهاي گروههاي عمدة امضا كنندة آيين‌نامه، الگوهايي از قوانين و مقررات مبارزه با دوپينگ طراحي نموده است. (به عنوان مثال فدراسيونهاي جهاني ورزشي رشته‌هاي انفرادي و تيمي و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ و... از گروه هاي عمدة امضا كنندة آيين‌نامه به شمار مي‌آيند. اين الگوهاي قوانين و مقررات براساس آيين‌نامه تنظيم شده و با آن مطابقت كامل دارد. اين الگوها نمونه‌اي بهترين عملكردهاي موجود در مبارزه با دوپينگ مي‌باشند و محتوي جزئيات كامل (مشتمل بر ارجاعات لازم به استانداردهاي بين‌المللي) در اجراي اين قوانين هستند. در اين الگوهاي عملكردي و قانوني، راهكارهاي مختلفي در اختيار امضاكنندگان قرار مي‌دهد. ممكن است بعضي كشورها يكي از اين الگوها را به طور كامل و مو به مو در كشور خود اجرا نمايند. ساير كشورها ممكن است از اين الگوها با ايجاد برخي تغييرات استفاده نمايند. برخي از دولتها نيز بدون توجه به اين الگوها و بر حسب نيازهاي خود و مطابق با اصول آيين ‌نامه، قوانين خاص خود را تنظيم مي ‌نمايند ساير الگوهاي لازم جهت بخشهاي خاص عملكرد مبارزه با دوپينگ، برحسب نيازها و توقعات هر يك از امضاكنندگان آيين‌نامه به صورت خاص تدوين مي‌شود. اين موارد مشتمل است بر الگوهايي جهت برنامه‌هاي ملي مبارزه با دوپينگ، ساماندهي نتايج، نمونه‌گيري ( در مواردي كه مسائلي خارج از حيطه پيش‌بيني شده استاندارد بين‌المللي نمونه گيري باشد). برنامه‌اي آموزشي غيره. قبل از آنكه يك عملكرد به عنوان برنامه جهاني مبارزه با دوپينگ پذيرفته شود. توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مورد بررسي قرار گرفته و سپس تصويب مي‌گردند. مباني منطقي و بنيادين آيين‌نامه جهاني مبارزه با دوپينگ برنامه‌هاي مبارزه با دوپينگ براي صيانت از ارزش معنوي ورزش طراحي شده‌اند. اين ارزش معنوي يا به تعبيري ديگر«روح ورزش» جوهرةاصلي المپيزم به شمار مي‌رود و مبناي مفهوم ورزش جوانمردانه مي‌باشد. روح ورزش ارج نهادن به روح، جسم و انديشة انسان است كه با ارزش هاي زير مشخص مي‌گردد: • اخلاص، بازي جوانمردانه و صداقت. • سلامت. • بهينه كردن عملكرد. • شخصيت پردازي و آموزش. • تفريح و سرگرمي. • كار گروهي. • ايثار و مسئوليت پذيري .•احترام به قوانين و مقررات. • احترام به خود و ديگران. • شجاعت. • احترام به جمع و فرد. دوپينگ مشخصاً با روح ورزش در تضاد است. بخش اول كنترل دوپينگ كليات بخش اول آيين‌نامه، به قوانين خاص مبارزه با دوپينگ اختصاص دارد. اين قوانين بايد توسط سازمانهايي كه مسئوليت اقتباس، تصويب و اجراي قوانين مبارزه با دوپينگ در حدود وظائف آنها قرار دارد ( به عنوان مثال كميته بين‌المللي المپيك، كميته بين‌المللي پاراالمپيك، فدراسيونهاي بين‌المللي، سازمانهاي مسابقات بزرگ و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ) به دقت مورد توجه قرار گيرد. كليه سازمانهاي فوق‌الذكر به طوركلي سازمانهاي مبارزه با دوپينگ خوانده مي‌شوند. ساختاربخش اول آيين‌نامه، قادر نيست نياز به تصويب قوانين فراگير مبارزه با دوپينگ توسط هر سازمان مبارزه با دوپينگ را برطرف نمايد. هر چند برخي از بندهاي بخش اول آيين‌نامه بايد دقيقاً براساس قوانين هر يك از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ اجرا شود، ولي ساير بندهاي بخش اول آيين‌نامه داراي اصول راهنمايي كنندة الزام آوري است كه به هر يك از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ اجازه مي‌دهد كه به نحو مورد نياز از قوانين استفاده كنند. همچنين هر يك از اين سازمانها مي‌توانند پيش نيازهاي لازم جهت اجراي قوانين در هر مورد از بندهاي بخش اول آيين‌نامه را تدوين نمايند. به دليل وجود اين قبيل پيش نيازها در بخش اول آيين‌نامه، نيازي به تكرار آنها در قوانين مبارزه با دوپينگ اين سازمانها نيست. فصول ذيل كه در آنها به اهم فعاليتهاي مبارزه با دوپينگ توسط سازمانهاي مبارزه با دوپينگ اشاره شده است، بايد در قوانين هر يك از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ بدون هرگونه تغييري الحاق شود (تغييراتي كه موجب تغيير كلي محتواي قوانين نشوند، مانند تغيير زبان يا تغيير نام يا رشته ورزشي توسط هر يك از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ و غيرمجاز مي‌باشد). اين فصول عبارتند از: فصول 1( تعريف دوپينگ) 2 (تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ) 3اثبات دوپينگ)، 9(ابطال خود به خود نتايج انفرادي)، 10(محروميتهاي فردي)، 11(پيامدهاي تيمي)، 13(تقاضاي تجديد نظر9 به جز بند 13ـ2ـ2، 17(مقررات مربوط به محدوديتها) و توضيحات مربوط به هر يك از بندهاي فوق‌الذكر قوانين مبارزه با دوپينگ همانند قوانين مسابقات، قوانين ورزشي هستند كه بستگي تام به نوع ورزش دارند. ورزشكاران اين قوانين را به عنوان يكي از شروط شركت در رقابتها مي‌پذيرند. قوانين مبارزه با دوپينگ نبايد براساس استانداردهاي قانوني مربوط به قوانين جزايي يا استخدامي تدوين شود. خط‌ مشي و حداقل استانداردهايي كه در آيين‌نامه منظور شده است موجب جلب رضايت عده زيادي از امضاكنندگان آيين‌نامه در جهت رسيدن به ورزش سالم شده‌است و بايد توسط كليه دادگاه‌ها و مراجع قضايي مورد عنايت قرار گيرد. شركت‌كنندگان بايد با قوانين مبارزه با دوپينگ هر يك از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مربوطه خود كه براساس آيين‌نامه تدوين شده است، توافق داشته باشند. هر يك از امضاكنندگان نيز بايد مقررات و روشهاي اجرايي مشخصي تدوين نمايند تا اطمينان يابند كه تمام شركت كنندگان تحت نظارت آنها و اعضا سازمانهاي تابعه، نسبت به قوانين مبارزه با دوپينگ آگاهي داشته، نسبت به پيروي از آن تحت نظارت سازمانهاي مبارزه با دوپينگ، همكاري لازم را خواهند داشت. توضيحي بر كليات: جهت ايجاد هماهنگي كامل ضروري است كه كليه امضاكنندگان آيين‌نامه تصميمات خود را براساس فهرستي مشترك از قوانين تنظيم نمايند. به عنوان مثال مفاهيم مربوط به تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ و يا اصول اثبات دوپينگ و پيامدهاي درنظر گرفته شده بايد در بين سازمانهاي مختلف يكسان باشد. اين قوانين بايد در كليه موارد يكسان باشند بطوريكه اگر دادرسي در حضوريكي از فدراسيونهاي جهاني يا در سطح ملي يا در حضور دادگاه جهاني حكميت و داوري ورزش انجام شود. از قوانين مشتركي تبعيت نمايد. ازسوي ديگر، نيازي نيست كه كليه امضاكنندگان را وادار نمود تا در مورد مراحل ساماندهي نتايج يا مراحل دادرسي از يك دستورالعمل مشترك تبعيت نمايند. هم اكنون مراحل متفاوت وليكن موثر مختلفي در مورد مراحل ساماندهي نتايج يا مراحل دادرسي بين فدراسيونهاي مختلف جهاني و سازمانهاي ملي وجود دارد. براساس آيين‌نامه، لزومي به ايجاد وحدت روية مطلق در مراحل برخورد با نتايج با مراحل دادرسي وجود ندارد. بلكه لازم است كه روشهاي گوناگون هر يك از امضاكنندگان با اصول آيين‌نامه منطبق باشد در فصل 13، اجراي دقيق بند 13ـ2ـ2 الزامي نيست و از ضروريت پذيرش آيين‌نامه محسوب نمي‌گردد. زيرا در بند 13ـ2ـ2 به راهكارهاي لازمي اشاره شده است كه به سازمان مبارزه با دوپينگ اجازه انعطاف پذيري لازم را مي‌دهد. توضيحي بر شركت‌كنندگان: ورزشكاران يا شركت در مسابقات ورزشي، از يك دسته از قوانين مربوط به ورزش خود تبعيت مي‌كنند. با همين قياس ورزشكاران و پرسنل حامي ورزشكار، به علت توافقي كه جهت عضويت و معتبر شمردن آنها در سازمانهاي ورزشي يا مسابقات ورزشي دارند براساس فصل 2 ملزم به تبعيت از قوانين مبارزه با دوپينگ مي‌باشند. هر يك از امضاكنندگان آيين‌نامه ملزم است تا اقدامات لازم جهت اطمينان از تعهد ورزشكاران و پرسنل حامي ورزشكار به قوانين مبارزه با دوپينگ به عمل آورد. فصل اول #1 ـ فصل اول: تعريف دوپينگ دوپينگ عبارت است ازوقوع يك ياچند تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ كه در موارد 2ـ1 تا 2ـ8 اين آيين‌نامه به تفصيل بيان شده است. فصل دوم #2 ـ فصل دوم: تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ مواد ذيل تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ محسوب مي گردد: 2ـ1ـ وجود يك نوع مادة ‌ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز آن و يا نشانگرهاي آن در نمونة ‌اخذ شده از ورزشكار. 2ـ1ـ1ـ وظيفة فردي هر ورزشكار اين است كه از وارد شدن هر نوع ماده ممنوعه به بدن خود ممانعت به عمل آورد. لذا در صورتيكه هر گونه ماده ممنوعه، يا مواد حاصل از سوخت وساز و يا نشانگرهاي مربوط به آنها در نمونه اخذ شده از ورزشكار يافت شود، مسئوليت آن برعهده ورزشكار مي‌باشد. در اين بند تصريح شده است كه جهت اعلام تخلف ورزشكار از قوانين مبارزه با دوپينگ براساس بند 2ـ1 لازم نيست كه نيت، قصور، تقصير، يا آگاهي ورزشكار از مصرف مورد ارزيابي قرار گيرد. 2ـ1ـ2ـ به استثناي موادي كه در فهرست ممنوعه، براي آنها آستانه كمي اختصاصي در نظر گرفته شده است، وجود هر مقدار از ماده ممنوعه، يا مواد حاصل از سوخت و ساز و يا نشانگرهاي آنها در نمونه اخذ شده از ورزشكار، تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ محسوب مي‌شود. 2ـ1ـ3ـ به عنوان استثناء بر مادة 2ـ1، در فهرست ممنوعه شرايط خاصي براي ارزيابي مواد ممنوعه‌اي كه احتمالاً ممكن است در درون بدن نيز توليد شوند، در نظر گرفته شده است. تفسير فصل 2: در فصل دوم، شرايط و مواردي كه نقض قوانين دوپينگ محسوب مي‌شود، تعيين مي‌گردد. در صورتي كه از يك يا چند بند از اين قوانين تخلف صورت گيرد، دادرسي شخص خاطي آغاز مي‌شود. بسياري از اعمالي كه در اين فهرست از موارد تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ محسوب مي‌شوند در ساير مقررات نظير آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك و يا ساير قوانين مبارزه با دوپينگ نيز ممنوع مي‌باشند. توضيح بند 2ـ1ـ1: جهت اثبات تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ، همانند وجود ماده ممنوعه (يا مواد حاصل از سوخت و ساز و يا نشانگرهاي مربوط به آنها) آيين‌نامه از احكام مطلق قانوني آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك و همچنين مجموعه وسيعي از ساير قوانين مبارزه با دوپينگ، استفاده مي‌كند. براساس قوانين صريح و تخطي ناپذير، در صورت يافته شدن هر نوع ماده ممنوعه در نمونة ‌اخذ شده از ورزشكار، تخطي از قوانين مبارزه با دوپينگ صورت گرفته است. مصرف عامدانه يا غيرعمدي و حتي مصرف تصادفي يك ماده ممنوعه توسط ورزشكار تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ مي‌باشد. در صورتي كه نمونه مثبت مربوط به نمونه گيري در زمان مسابقات باشد نتايج مسابقه خود به خود لغو مي‌گردد. (فصل 9(ابطال خودبخود نتايج انفرادي)). با اين وجود ورزشكار پس از اين مرحله فرصت مي‌يابد تا به اثبات اين موضوع كه تقصير يا تقصير قابل توجه‌اي در مورد يافت شدن ماده ممنوعه نداشته است، از مقررات مربوط به تخفيف مجازاتها استفاده نمايد. (فصل 10ـ 5 (تخفيف مجازات يا كاهش دورة ‌محروميت به علت موارد خاص)). قوانين مطلقي كه در مورد پيدا شدن مواد ممنوعه در نمونه اخذ شده از ورزشكار وجود دارد و احتمال اين كه محروميتها ممكن است در موارد خاص تخفيف يابند، از سويي باعث مي‌شوند كه ورزشكاران در برخورد با قوانين دوپينگ دقيق باشند و از سوي ديگر، در مواردي كه وجود يك ماده ممنوعه در نمونه ورزشكار عامدانه نبوده و يا ناشي از مسامحه ورزشكار است، تنبيهات تا عادلانه متوجه ورزشكار نگردد. توجه به اين نكته ضروري است كه هر چند قوانين مربوط به متخلف شناختن ورزشكار بسيار مطلق و قاطع مي‌باشند ولي وضع محروميتها به صورت خود به خود و بدون در نظر گرفتن شرايط ورزشكار صورت نمي‌گيرد. اصول بنيادين قوانين مطلق مبارزه با دوپينگ به خوبي در دادگاه داوري ورزشي در مورد ورزشكاري به نام QUIGLEY شاكي پرونده ULT روشن گرديد. ممكن است در موارد خاص قوانين مطلق مبارزه با دوپينگ به نظر ناعادلانه باشند، همانند مورد فرد Q كه ورزشكار به علت برچسب غلط دارو و به علت تجويز نادرست دارو به علت بيماري ناگهاني در يك كشور ديگر، يكي از مواد ممنوعه را دريافت كرده است و در مصرف دارو مسئوليتي متوجه وي نمي‌باشد. وليكن همچنين به نظر بعيد و ناعادلانه مي‌رسد كه يك ورزشكار در بعد از ظهر يك رقابت مهم دچار مسموميت غذايي شود ضمناٌ در هيچ كدام از موارد، قوانين مسابقات اجازه نمي‌دهد كه ناعادلانه‌ بودن اوضاع تغيير يابد. به عنوان مثال نمي‌توان مسابقات را تا بهبود ورزشكار به تعويق انداخت. در نتيجه ممنوعيت مصرف مواد ممنوعه وابسته به مصرف تصادفي آنها نيست. تحولات مربوط به ورزشهاي گوناگون چه به صورت تصادفي و چه آنها كه ناشي از اهمال افراد هستند، همانند فراز و نشيبهاي معمول زندگي، خود باعث بروز بي‌عدالتي‌هاي متفاوتي مي‌گردد و قوانين هيچ گاه جوابگوي چنين وقايعي نمي‌باشند. از اين گذشته به نظر مي‌رسد يكي از سياستهاي قابل ستايش اين است كه هيچگاه نبايد با جبران يك بي‌عدالتي تصادفي نسبت به يك فرد، باعث ظلم به كل بدنه گروه شركت كننده در يك رقابت ورزشي شد. به عنوان مثال اگر ورزشكاري سهواً يكي از داروهاي نيروزاي ممنوعه را مصرف نمايد و براساس قانون بخشيده شود اين عمل ظلم به ساير رقبا محسوب مي‌گردد. از سوي ديگر چنين سهل‌انگاري در قانون باعث مي‌گردد كه بسياري از ورزشكاران از قوانين سوء‌ استفاده نمايند زيرا اثبات عامدانه بودن مصرف داروي ممنوعه در بسياري از موارد مشكل مي‌باشد. مطمئناً وجود راههاي فرار قانوني باعث مي‌شود كه دعاوي قضايي بسيار پرخرجي برگزار گردد و اين امر واضحاً به ضرر فدراسيونهايي است كه توان مالي كمي دارند. توضيح بند 2ـ1ـ3: به عنوان مثال در فهرست داروهاي ممنوعه تصريح شده است كه اگر نسبت تستسترون به اپي تستسترون بيش از 1/6 باشد ورزشكار خاطي شناخته مي‌شود مگر در مواردي كه آزمايشاتي كه در طول زمان، چه قبل و چه بعد از نمونه گيري، توسط سازمان مسئول مبارزه با دوپينگ از ورزشكار صورت مي‌گيرد مقادير بالا اما طبيعي تستسترون ورزشكار را نشان دهند يا ورزشكار به نحوي اثبات نمايد كه اين افزايش ناشي از يك وضعيت فيزيولوژيك و يا يك بيماري است. 2ـ2ـ مصرف و يا تلاش براي مصرف يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه 2ـ2ـ1ـ جهت اثبات تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ، موفق بودن يا نبودن مصرف يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه، موضوع اصلي نيست. بلكه تنها مصرف و يا تلاش براي مصرف ماده ممنوعه يا روش ممنوعه جهت احراز تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ كافي است. 2ـ3ـ امتناع از شركت در نمونه‌گيري، غيبت يا طفره رفتن از شركت در نمونه‌گيري بدون دلايل قانع كننده، پس از دريافت حكم نمونه‌گيري براساس قوانين اجرايي نهاد مجاز نمونه‌گير. توضيح بند 2ـ2ـ1: در اين آيين‌نامه نسبت به آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك يك تغيير صورت گرفته است و آن اضافه شدن عبارت مصرف روشهاي ممنوعه علاوه بر مواد ممنوعه مي‌باشد. ب. ت. ب. اين الحاقيه ديگر لزومي نيست كه به طور اختصاصي «اعتراف به مصرف» به‌ عنوان يك قانون مجراي مبارزه با دوپينگ صورت گيرد. مصرف ممكن است با روشهاي مختلف ثابت گردد. به عنوان مثال توسط اعتراف مستقيم ورزشكار يا شهادت يك شخص ثالث و يا توسط ساير شواهد. نشان دادن «قصد مصرف» از يك ماده ممنوعه نياز به ارائه ادله در مورد نيت ورزشكار دارد. اين واقعيت كه نيت ورزشكار بايد به نحوي به اثبات برسد باعث كم شدن ارزش مطلق بند 2ـ1 در مورد مصرف يك ماده با دوش ممنوعه نمي‌گردد. در صورتي كه ورزشكار خارج از مسابقات ماده ممنوعه مصرف نمايد و استفاده از اين ماده در خارج از مسابقات ممنوع نباشد، اين عمل نقض قوانين دوپينگ محسوب نمي‌گردد. 2ـ4ـ در اختيار قرار ندادن اطلاعات لازم در مورد محل حضور ورزشكار جهت نمونه‌گيري خارج از مسابقات همانند عدم اعلام حل حضور يا غيبت از نمونه‌گيري، خارج از مسابقات. همانند عدم اعلام محل حضور يا غيبت از نمونه‌گيري. درخواست اين اطلاعات بايد براساس مقررات قابل توجيه باشد. 2ـ5 ـ دستكاري، يا تلاش در جهت دستكاري هر يك از مراحل كنترل دوپينگ. 2ـ6 ـ مالكيت مواد روش هاي ممنوعه: 2ـ6 ـ1ـ مالكيت هر نوع ماده كه در نمونه‌گيري خارج از مسابقات ممنوع اعلام شده است و يا روش ممنوعه در هر زمان و مكاني مگر آنكه ورزشكار اثبات نمايد كه بنابر بند 4ـ4 (معافيت درماني) يا ساير قوانين قابل قبول مالكيت اين ماده جهت مصارف ضروري پزشكي بوده است. 2ـ6 ـ2ـ مالكيت هر نوع ماده كه در نمونه‌گيري خارج از مسابقات ممنوع اعلام شده است و يا روش ممنوعه بوسيله پرسنل حامي ورزشكار كه به نحوي در امر مسابقات و يا تمرينات در كنار ورزشكار مي‌باشند، مگر آن كه پرسنل حامي ورزشكار اثبات نمايند كه بنابر بند 4ـ4 (معافيت درماني) يا ساير قوانين قابل قبول مالكيت اين ماده جهت مصارف ضروري پزشكي بوده است. توضيح بند 2ـ4 : نمونه‌گيري بدون اطلاع قبلي در زمانهاي خارج از مسابقات يكي از اصول بنيادين فعاليتهاي مبارزه با دوپينگ است. بدون اطلاع از مكان فيزيكي ورزشكار انجام اين قبيل نمونه‌گيري‌ها ناكارآمد و گاهاً غيرممكن است. لازمه اجراي اين بند كه معمولاً در ساير قوانين مبارزه با دوپينگ وجود ندارد، اين است كه ورزشكار جهت نمونه‌گيري خارج از مسابقات شناخته شود. در نتيجه ورزشكار موظف است دائماً اطلاعات مربوط به محل استقرار خود را در اختيار سازمان مربوطه قرار دهد تا در موارد لازم جهت نمونه‌گيري بدون اطلاع قبلي خارج از مسابقات مورد استفاده قرار گيرد. «مقررات قابل توجيه» توسط فدراسيون جهاني مربوط به ورزشكار و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ مربوطه مقرر مي‌گردد. اين امر باعث مي‌شود كه اين قوانين براساس محدوديتهاي هر ورزش و يا هر كشور برنامه‌ريزي شود. تخلف از اين بند مي‌تواند عمدي يا ناشي از سهل‌انگاري ورزشكار باشد. توضيح بند 2ـ 5 : براساس اين ماده هر نوع رفتاري كه موجب بروز اشكال در مراحل اجراي نمونه‌گيري شود. ولي به طور اخص از موارد روشهاي ممنوعه شناخته شده نباشد، غيرمجاز است. به عنوان مثال عوض كردن كدهاي شناسايي در برگه كنترل دوپينگ در جريان نمونه‌گيري و يا شكستن شيشه B در زمان آناليز آزمايشگاهي نمونه B از مصاديق تخلف از قوانين محسوب مي‌گردد. 2ـ7ـ داد و ستد هرگونه ماده روش ممنوعه. 2ـ 8 ـ تجويز و قصد تجويز يك ماده يا روش ممنوعه به ورزشكاران، همچنين همكـاري، تشـويق، حـمايت، كمك‌رسـاني، اجرا، مديريـت، همدسـتي، معـاونت، مخفي كردن و هرگونه مشاركت براي تخلف و حتي تلاش براي تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ. فصل سوم #3 ـ فصل سوم: اثبات دوپينگ 3ـ1: مسئوليت ها و استانداردها در اثبات دوپينگ مسئوليت احراز تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ برعهدة سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مي‌باشد. روش استاندارد اثبات تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ اين است كه سازمان مبارزه با دوپينگ با دلايل كافي گروه دادرسي را مجاب نمايد كه ادعاي اين سازمان در مورد تخلف صورت گرفته صحيح بوده است. استفاده از اين روش باعث مي‌شود كه در كليه موارد به جاي پرداختن به احتمالات از دلايل متقن استفاده گردد. ضمناً براساس آيين‌نامه مسئوليت ورزشكار يا ساير كساني كه احتمالاً از قوانين مبارزه با دوپينگ تخطي كرده‌اند اين است كه با ارائه شواهد و مدارك كافي اتهام وارده را رد نمايند و يا حقايق و يا شرايط مورد نظر را جهت سازمان مبارزه با دوپينگ مشخص نمايند. در حقيقت استانداردهاي اثبات دوپينگ روشي كارآمد جهت اثبات فرضيات مي‌باشد. 3ـ2: روش هاي اثبات حقايق و فرضيات اثبات حقايق مربوط به تخلفات از قوانين مبارزه با دوپينگ مي‌تواند به وسيله هر روش قابل اعتمادي از جمله اعتراف ورزشكار باشد. روشهاي اثباتي كه در اينجا ذكر مي‌شود، جهت اثبات دوپينگ قابل استناد هستند. توضيح بند3ـ1: استانداردهاي اثبات دوپينگ كه توسط سازمانهاي مبارزه با دوپينگ اجرا مي‌گردد با استانداردهايي كه در اكثر كشورها جهت تشخيص تخلفات حرفه‌اي اعمال مي‌شود، شباهت دارد. همچنين اين استانداردها به طور گسترده توسط دادگاه ها و محاكم در موارد دوپينگ استفاده مي‌گردد. به عنوان مثال مي‌توان به حكم دادگاه جهاني حكميت و داوري ورزش به شمارة دادگاه جهاني حكميت و داوري ورزش98/206 در مورد پرونده فردي بنام N.J.Y.W در برابر فدراسيون بين‌المللي شنا مورخ 22 دسامبر سال 1998 اشاره نمود. 2ـ2ـ1ـ فرض بر اين است كه آزمايشگاههاي معتبر و مورد تائيد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، متولي انجام آزمايش بر نمونه‌هاي دريافتي مي‌باشند و كليه مراحل آزمايش براساس استانداردهاي بين‌المللي آناليز بوده است. اما ورزشكار ممكن است مدعي شود كه از استانداردهاي بين‌المللي تخطي شده است. در صورتي كه ورزشكار بتواند اثبات نمايد كه از استانداردهاي بين‌المللي تخطي شده است، وظيفه سازمان مبارزه با دوپينگ آن است كه اثبات نمايد كه وجود چنين انحرافي از استانداردهاي بين‌المللي، باعث ايجاد يافته‌هاي غيرطبيعي آزمايشگاهي نشده است. 3ـ2ـ2ـ تخطي از استانداردهاي بين‌المللي نمونه‌گيري در صورتي كه سبب ايجاد يافته‌هاي غيرطبيعي آزمايشگاهي يا هرگونه تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ نشوند باعث بي‌اعتبار شدن نتايج نمي‌گردند. اگر ورزشكار اثبات نمايد كه در جريان نمونه گيري تخلفي از استانداردهاي بين‌المللي اتفاق افتاده است. آنگاه سازمان مبارزه با دوپينگ موظف است اثبات نمايد كه اين انحرافات باعث ايجاد يافته‌هاي غيرطبيعي آزمايشگاهي يا تخلف اساسي از قوانين مبارزه با دوپينگ نشده است توضيح بند 3ـ2ـ1: وظيفه ورزشكار اين است كه با دلايل كافي ثابت نمايد كه از استانداردهاي بين‌المللي تخطي شده است. اگر ورزشكار بتواند چنين دلايلي ارائه نمايد، مسئوليت متوجه سازمان مبارزه با دوپينگ مي‌شود تا با دلايل قانع كننده اعضا دادگاه را مجاب نمايد كه اين تفاوتها باعث مخدوش شدن نتايج آزمايش نشده است. فصل چهارم #4 ـ فصل چهارم: فهرست ممنوعه 4ـ1ـ چاپ و بازنگري فهرست ممنوعه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در هر زمان لازم و حداكثر هر يك سال، فهرست ممنوعه را به عنوان يك استاندارد بين‌‍‌المللي منتشر مي‌سازد. پيش‌نويس اين فهرست و كليه موارد تجديد نظر شده آن بايد جهت نظرخواهي به طور مكتوب به نظر كليه امضاكنندگان آيين‌نامه و دولتها رسيده شود. هر يك از نسخ سالانة ‌فهرست ممنوعه و كليه موارد تجديد نظر آنها بايد سريعاً توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ منتشر شده و در اختيار امضاكنندگان و دولتها قرار گيرد و در پايگاه اينترنتي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ قرار داده شود. هريك از امضاكنندگان نيز به نوبه خود بايد اين فهرست را در اختيار اعضا خود قرار دهند. قوانين هر يك از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ اين راهكارها را روشن خواهد كرد، مگر در مواردي كه در فهرست ممنوعه يا اصلاحيه‌هاي آن روش ديگري تصريح شده باشد. اين فهرست بدون آنكه نياز به عملكردي خاص توسط سازمانهاي مبارزه با دوپينگ باشد، سه ماه بعد از تصويب لازم‌الاجرا است. 4ـ2ـ مواد ممنوعه روش هاي مشخص شده در فهرست ممنوعه فهرست ممنوعه مي‌بايست شامل كليه مواد ممنوعه و روشهاي ممنوعه باشد كه در تمام مواقع (هم در حين مسابقات و هم در خارج از مسابقات) به علت توان بالقوه در افزايش عملكرد در رقابت هاي آتي، به عنوان دوپينگ ممنوع مي‌باشند. همچنين مواد داراي اثر پوشانندگي و مواد و روشهايي كه تنها در حين مسابقات ممنوع هستند نيز در اين فهرست گنجانده خواهد شد. بنا بر نظر هر يك از فدراسيونهاي بين‌المللي، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ممكن است موادي را جهت يك رشته خاص به فهرست ممنوعه اضافه نمايد. در فهرست ممنوعه، مواد ممنوعه و روشهاي ممنوعه ممكن است به صورت گروههاي اصلي (مانند مواد آنابوليك) ذكر شوند يا نام ماده يا روش خاصي به طور مشخص بيان شود. توضيح بند 4ـ1: در هر زمان لازم فهرست ممنوعه سريعاً مورد تجديد نظر قرار گرفته و چاپ مي‌گردد. با اين وجود براي حفظ نظم هر ساله حتي اگر تغييري در فهرست صورت نگرفته باشد، اين فهرست چاپ مي‌گردد. كميته بين‌المللي المپيك جهت احتراز از بي‌نظمي هر ساله در ماه ژانويه اين فهرست را چاپ مي‌كند. ضمناً در پايگاه اينترنتي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ همواره آخرين نسخه تجديد نظر شده فهرست ممنوعه وجود دارد. انتظار مي‌رود كه قوانين تجديد نظر شده‌اي كه توسط سازمانهاي مبارزه با دوپينگ و متعاقب آيين‌نامه تصويب مي‌شوند. پس از تاريخ اول ژانويه 2004 يعني زمان انتشار فهرست ممنوعه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ لازم‌الاجرا گردند تا زماني كه آيين‌نامه توسط كميته بين‌المللي المپيك پذيرفته نشده است استفاده از آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك بلامانع است. توضيح بند 4ـ2: تنها يك فهرست ممنوعه وجود دارد. موادي كه همواره ممنوع بوده‌اند عبارتند از مواد پوشاننده و موادي كه همانند آنابوليكها مصرف آنها در زمان تمرين باعث افزايش توان ورزشكار به شكل طولاني مدت مي‌گردد. كليه مواد روشهايي كه در فهرست ممنوعه وجود دارند در زمان مسابقات ممنوع مي‌باشند. قائل ‌شدن تمايز بين موادي كه در زمان مسابقات و در خارج از زمان مسابقات آزمايش مي‌شوند از از آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك اخذ شده است. تنها يك سند به‌عنوان «فهرست ممنوعه» وجود دارد. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مواد يا روشهاي خاصي را جهت برخي از رشته‌هاي ورزشي در فهرست ممنوعه اضافه نموده است (به عنوان مثال مهاركننده‌هاي گيرنده بتا (براي رشته تيراندازي) ولي اين جزئيات نيز در فهرست ممنوعه درج شده است. وجود كليه مواد ممنوعه در يك فهرست از ايجاد سردرگمي در مورد ممنوع بودن مواد مختلف در رشته‌هاي ورزشي گوناگون مي‌كاهد. رشته‌هاي ورزشي خاص مجاز به تعيين استثنائات نسبت به فهرست اصلي نمي‌باشد (به عنوان مثال در رشته‌هايي كه ورزش فكري محسوب مي‌شوند نمي‌توان مواد آنابوليك را از فهرست حذف نمود). منطق اين حكم اين است كه موادي وجود دارند كه هر كس كه خود را ورزشكار مي‌داند بايد از مصرف آنها خودداري نمايد. 4ـ3ـ ضوابط اضافه نمودن مواد روش هاي گوناگون در فهرست ممنوعه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، جهت اضافه نمودن مواد و روش هاي گوناگون در فهرست ممنوعه تابع ضوابط زير مي‌باشد. 4ـ3ـ1ـ در صورتي كه يك ماده يا روش ممنوعه يكي از دو شرط زير را داشته باشد. اين ماده بايد توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در فهرست ممنوعه قرار گيرد. 4ـ3ـ1ـ1ـ براساس شواهد طبي، علمي، فارماكولوژيك يا تجربي ثابت شود كه اين ماده يا روش داراي اثر بالقوه در افزايش توان يا عملكرد ورزشي است. 4ـ3ـ1ـ2ـ براساس شواهد طبي، علمي، فارموكولوژيك يا تجربي ثابت شود كه مصرف اين ماده يا روش بر سلامت ورزشكار آثار بالقوه يا بالفعل سوء دارد 4ـ3ـ1ـ3ـ در صورتي كه بنابر نظر آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مصرف يك ماده يا روش باعث تضعيف مفهوم روح ورزش شود. اين مفهوم در بخش كليات آيين‌نامه، به تفصيل توضيح داده شده است. 4ـ3ـ2: در صورتي كه براساس شواهد طبي، علمي، فارماكولوژيك يا تجربي ثابت شود كه يك ماده يا روش داراي اثر پوشانندگي مي‌باشد و تشخيص مصرف ساير داروها و روشها را غيرممكن مي‌گرداند، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است آن ماده را به فهرست ممنوعه اضافه نمايد. توضيح بند 4ـ3ـ2: يك ماده اگر از مواد پوشاننده باشد يا يكي از دو شرط زير در مورد آن برقرار گردد بايد در فهرست ممنوعه گنجانده شود. 1) داراي اثر مثبت بر عملكرد ورزشكار باشد 2) داراي اثر سوء بالقوه يا بالفعل بر سلامت ورزشكار باشد يا 3) با روح ورزش در تضاد باشد هيچيك از معيارهاي فوق‌الذكر به‌تنهايي جهت اضافه كردن يك دارو در فهرست ممنوعه كافي نمي‌باشد. به عنوان مثال اگر تنها منظور بالابردن بالقوه توان ورزشكار باشد روشهايي نظير تمرينهاي جسمي و روحي، مصرف گوشت قرمز، مصرف اشباع شده هيدرات كربن و تمرين در ارتفاعات نيز بايد از موارد دوپينگ محسوب شود و يا اگر تنها مضر بودن مطرح باشد، كشيدن سيگار نيز بايد در فهرست ممنوعه قرار گيرد. از سوي ديگر رعايت هر سه شرط نيز ناممكن مي‌نمايد. به عنوان مثال استفاده از تكنولوژي انتقال ژنتيكي هر چند عملي غيرمضر محسوب مي‌گردد، ولي با روح ورزش در تضاد است. همچنين مصرف غيربهداشتي موادي كه داراي اثرات درماني نمي‌باشند و تنها براساس باورهاي نادرست باعث افزايش عملكرد شخص مي‌گردند نيز بدون در نظر گرفتن واقعي بودن چنين انتظاراتي، با روح ورزش در تضاد است. 4ـ3ـ3ـ قرار دادن يك ماده يا روش در فهرست ممنوعه، برعهده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ است. به عنوان مثال هيچ‌گاه تعيين اينكه يك ماده يا روش داراي اثر پوشانندگي است، يا اثر آن بر افزايش عملكرد ورزشكار به چه شكل است و يا باعث بروز عوارض جسمي مي‌گردد و يا با روح ورزش در تضاد است براساس مجادلات بين ورزشكاران و فرد ديگر صورت نمي‌گيرد. 4ـ4ـ مصارف درماني آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است جهت مراحل دريافت معافيتهاي درماني استاندارد بين‌المللي تنظيم نمايد هر يك از فدراسيونهاي جهاني موظف است مراحل مشخصي جهت اعطاي معافيت درماني تدوين نمايد. اين معافيت به ورزشكاران سطح بين‌المللي يا هر ورزشكاري كه امكان دارد در يك مسابقه بين‌المللي شركت نمايد و به علت يك بيماري ثابت شده طبي نياز به ‌مصرف يك ماده يا روش ممنوعه دارد، اعطا مي‌شود. هر يك از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ ملي نيز موظفند مراحل مشخصي جهت اعطاي معافيت درماني تدوين نمايند. معافيت درماني اين سازمانها شامل كليه ورزشكاراني مي‌شود كه در سطح بين‌المللي نيستند و به علت يك بيماري ثابت شده طبي نياز به مصرف يك دارو يا روش ممنوعه دارند. اين درخواستها بايد براساس استاندارد جهاني معافيت هاي درماني مورد ارزيابي قرار گيرند. فدراسيون هاي جهاني وسازمان هاي ملي مبارزه با دوپينگ موظفند موضوع اعطا معافيت درماني به ورزشكاران سطوح بين‌المللي و يا ورزشكاران سطح ملي كه در بانك اطلاعاتي آن سازمان ها قرار دارند را سريعاً به اطلاع آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ برسانند. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند هر يك از پرونده‌هاي معافيت درماني ورزشكاران سطوح بين‌المللي يا ورزشكاران سطح ملي كه مشخصات آنها در بانك اطلاعاتي نمونه‌گيري سازمان مبارزه با دوپينگ ملي ثبت شده است را بنابر سليقه خود مورد بازبيني قرار دهد. علاوه بر اين در صورتي كه معافيت درماني ورزشكاري پذيرفته نشود، ورزشكار مي‌تواند از آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تقاضا نمايد تا پرونده وي را مجدداً بررسي نمايند. اگر آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به اين نتيجه برسد كه قبول يا رد درخواست معافيت درماني براساس استاندارد بين‌المللي معافيت درماني نبوده است، مي‌تواند نتيجه را تغييردهد. توضيح بند 4ـ3ـ3: در صورتي كه يك مورد خاص تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ مطرح باشد، نمي‌توان موضوع معيارهاي لازم براي وجود داروي مصرف شده در فهرست ممنوعه براساس بند 4ـ3 (ضوابط اضافه نمودن يك ماده يا يك روش ممنوعه در فهرست ممنوعه) را مطرح نمود. به عنوان مثال نمي‌توان در زمان رسيدگي به يك پرونده، عنوان نمود كه داروي مصرف شده داراي اثر مثبت بر عملكرد ورزشكار در اين رشته خاص ورزشي نمي‌باشد و به عنوان يك اصل هر گاه در نمونه اخذ شده از ورزشكار يك ماده ممنوعه پيدا شود اين امر دوپينگ محسوب مي‌گردد. اين اصل در آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك نيز وجود دارد. توضيح بند 4ـ4: هماهنگي در امر اعطا معافيت درماني بسيار مهم است. اگر ورزشكاري يك ماده ممنوعه را مصرف نمايد دچار محروميت مي‌گردد مگر قبلاً معافيت درماني را اخذ كرده باشد. با اين وجود هم اكنون بسياري از تشكيلات ورزشي، استفاده از معافيت درماني را مجاز نمي‌دانند. برخي از سياستهاي نانوشته تبعيت مي‌كنند و تنها برخي داراي سياستهاي مكتوبي هستند كه با مقررات مبارزه با دوپينگ آنها سازگار است. در اين بند تلاش شده است تا بين سياستهاي مختلف در امر معافيت درماني هماهنگي ايجاد شود. همچنين بر اساس اين بند تلاش گرديده است كه مسئوليت قبول يا رد كردن يك معافيت درماني براي ورزشكاران سطوح بين‌المللي برعهده فدراسيونهاي جهاني و براي ساير ورزشكاران برعهده سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ قرار گيرد. برخورد با ساير ورزشكاران براساس آيين‌نامه صورت مي‌گيرد. از شايع‌ترين داروهاي ممنوعه كه براساس قوانين معافيت درماني توسط ورزشكاران استفاده مي‌شود، مي‌توان به داروهاي آسم حاد شديد و داروهاي مربوط به نشانگان رودة تحريك‌پذير اشاره نمود. اگر تصويب يا رد كردن يك معافيت درماني برخلاف استانداردهاي بين‌المللي باشد، تصميم‌گيري نهايي برعهده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ خواهدبود تا براساس استانداردهاي بين‌المللي و تقاضاي تجديد نظر ورزشكار براساس بند 13ـ3 آيين‌نامه نظر نهايي را اعلام نمايد. اگر معافيت درماني يك ورزشكار لغو گردد، موضوع لغو عطف‌ به ‌ماسبق نمي‌گردد و نتايج ورزشكار در زمان معافيت درماني از اعتبار ساقط نمي‌گردد 4ـ 5 ـ برنامه پايش آ ژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است براساس مشاوره با ساير امضاكنندگان آيين‌نامه و دولت ها برنامه پايشي جهت بررسي سوء مصرف داروهايي كه در فهرست ممنوعه قرار ندارند، تنظيم نمايد. اين امر امكان شناخت الگوهاي سوء مصرف در ورزش را ايجاد مي‌كند. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ پيش از برگزاري هر نمونه‌گيري موظف به‌اعلام داروهاي مورد پايش است. آزمايشگاهها نيز نتايج مواردي را كه از اين داروها مصرف نموده‌اند به صورت دوره‌اي و براساس نوع رشته ورزشي و نوع زمان نمونه‌گيري يعني خارج يا در حين مسابقات بودن آن، به صورت كلي به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اعلام خواهند نمود. اين گزارشات نبايد شامل اطلاعات تكميلي مانند مشخصات نمونه باشد. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است حداقل سالانه يكبار، اطلاعات جمع‌آوري شده داروهاي اضافي مربوط به هر يك از رشته‌هاي ورزشي را به اطلاع فدراسيونهاي بين‌المللي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ ملي برساند. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است معيارهاي دقيقي براي عدم درج نام ورزشكاران در اين گزارشات تدوين نمايد. اعلام استفاده يا تشخيص وجود اين مواد نبايد تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ محسوب شود. فصل پنجم ـ نمونه‌گيري 5 ـ1ـ برنامه‌ريزي توزيع نمونه‌گيري. سازمانهاي مبارزه با دوپينگي كه مسئوليت نمونه‌گيري را بر عهده دارند مي‌بايد با هماهنگي با ساير سازمانهاي مبارزه با دوپينگ براساس يك بانك مشترك اطلاعاتي از ورزشكاران اقدام به نمونه‌گيري نمايند. 5 ـ1ـ1ـ برنامه‌ريزي و اجراي تعداد موثر نمونه‌گيري خارج از مسابقات و داخل مسابقات هر يك از فدراسيونهاي بين‌المللي موظف است جهت ورزشكاران سطح بين‌المللي خود يك بانك اطلاعات ثبت شده نمونه‌گيري فراهم نمايد. هر يك از سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ نيز موظف است جهت ورزشكاران خود يك بانك اطلاعات نمونه‌گيري ملي فراهم نمايد. بانك اطلاعات ملي بايد علاوه بر اطلاعات ورزشكاران سطوح ملي شامل ورزشكاران سطح بين‌المللي نيز باشد. هر يك از فدراسيونهاي بين‌المللي و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ بايد در بانك اطلاعاتي ثبت شده خود جهت نمونه‌گيري‌هاي خارج از مسابقات و داخل مسابقات برنامه ريزي نموده و اين برنامه تدوين شده را اجرا نمايند. 5 ـ1ـ2ـ موضوع عدم اطلاع زمان نمونه‌گيري از قبل از اهم وظائف مي‌باشد. 5 ـ1ـ3ـ اجراي نمونه‌گيري هدفمند. توضيح بند 5ـ1ـ3: بر انجام نمونه‌گيري هدفمند تاكيد مي‌شود. زيرا در نمونه‌گيري اتفاقي و يا حتي نمونه‌گيري جهت‌دار اتفاقي نمي‌توان مطمئن بود كه تمامي ورزشكاران لازم مورد آزمايش قرار گرفته‌اند. (به عنوان مثال ورزشكاران سطوح جهاني، ورزشكاري كه در مدتي كوتاه، افزايش قابل توجه‌اي در عملكرد ورزشي خود داشته است. ورزشكاراني كه مربي آنها مسئول تربيت ساير ورزشكاران با نمونه مثبت است و ساير موارد) واضح است كه نمونه‌گيري هدفمند نبايد به جز موارد قانوني و شاخص كنترل دوپينگ در مورد ديگري اجرا شود. در آيين‌نامه تصريح شده است كه ورزشكاران نبايد انتظار داشته باشند كه فقط به صورت اتفاقي جهت نمونه‌گيري انتخاب شوند. ضمناً جهت اجراي نمونه‌گيري هدفمند نياز به ارائه ادله يا وجود شك خاصي نيست. 5 ـ2ـ استانداردهاي نمونه‌گيري سازمانهاي مبارزه با دوپينگي كه مسئول نمونه‌گيري هستند، بايد نمونه‌گيري را براساس استانداردهاي بين‌المللي نمونه‌گيري انجام دهند. فصل ششم #6 ـ فصل ششم: آناليز نمونه‌ها نمونه‌هاي كنترل دوپينگ بايد براساس اصول زير آناليز شوند. 6 ـ 1 ـ استفاده از آزمايشگاههاي معتبر آناليز نمونه‌ها بايد فقط توسط آزمايشگاه هاي آكرديته آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يا ساير آزمايشگاههاي مورد تائيد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ انجام شود. انتخاب آزمايشگاههاي آكرديته آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ (يا ساير روشهاي مورد تائيد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ) كه بايد جهت انجام نمونه‌گيري انتخاب شوند، منحصراً برعهده سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مسئول مديريت با نتايج مي‌باشد. 6 ـ2ـ موادي كه بايد رديابي شوند نمونه‌هاي كنترل دوپينگ بايد براي رديابي وجود مواد و روشهاي ممنوعه مندرج در فهرست ممنوعه يا ساير موادي كه براساس بند 4ـ 5 (برنامه پايش) اندازه‌گيري آنها توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به تائيد رسيده است، مورد آناليز قرار گيرند. 6 ـ3ـ پژوهش بر روي نمونه‌ها هيچ نمونه‌اي به جز براي رديابي مواد (يا گروه مواد) يا روشهاي ممنوعه مشخص شده در فهرست ممنوعه، نبايد بدون اخذ رضايت كتبي ورزشكار مورد آناليز قرار گيرد. مگر بنا بر دستور آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و در ارتباط با بند 4ـ5 (برنامه پايش) توضيح بند 5 ـ2: در مبحث استانداردهاي بين‌المللي نمونه‌گيري، روشها و مراحل نمونه‌گيري در حين مسابقات و خارج از مسابقات به طور كامل توضيح داده شده است. توضيح بند 6 ـ 1: عبارت و يا ساير روشهاي مصوبه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به معناي ساير روشهايي است كه توسط آژانس بررسي‌شده و قابل اعتماد شناخته ‌شده است. نظير روشهاي نمونه‌گيري از خون به شكل سيار. 6 ـ4ـ استانداردهاي آناليز نمونه و گزارش دهي آزمايشگاهها بايد نمونه‌هاي كنترل دوپينگ را آناليز نموده و نتايج را براساس اصول استانداردهاي بين‌المللي آناليز آزمايشگاهي گزارش نمايند. فصل هفتم #7 ـ فصل هفتم: مديريت نتايج هر يك از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ كه مسئوليت مديريت نتايج را برعهده دارد، ملزم است بر اساس مقررات زير مراحلي را جهت دادرسي اوليه شخصي كه احتمالاً قوانين مبارزه با دوپينگ را زير پا گذاشته است، تدوين نمايد: 7ـ 1ـ بازبيني اوليه براساس يافته‌هاي غيرطبيعي آزمايشگاهي پس از وصول يك نتيجه آزمايشگاهي غيرطبيعي از يك نمونه، سازمان مبارزه با دوپينگ مسئول مديريت نتايج بايد موارد زير را مورد بازبيني قرار دهد: الف) آيا ورزشكار داراي حق قانوني معافيت درماني بوده است، يا ب) آيا نمونه‌گيري يا آناليز دقيقاً براساس استانداردهاي بين‌المللي انجام شده است و اگر نه آيا اين امر باعث بروز يافته‌هاي غيرطبيعي آزمايشگاهي شده است. 7ـ2ـ ابلاغ پس از بازبيني اوليه اگر در بازبيني اوليه براساس بند 7ـ1 ورزشكار داراي حق قانوني معافيت درماني نبوده يا نمونه‌گيري يا آناليز دقيقاً براساس استانداردهاي بين‌المللي انجام شده بود، و يافته غيرطبيعي آزمايشگاهي به علت تخطي از قوانين ايجاد نشده بود، آنگاه سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سريعاً براساس مقررات خود ورزشكار را نسبت به موارد زير مطلع نمايد: ‌الف) يافته غيرطبيعي آزمايشگاهي، ب) قانوني كه از آن تخطي شده است يا براساس بند 7ـ3 ساير آزمايشاتي كه جهت روشن شدن تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ بايد از ورزشكار انجام شود، ج) حق ورزشكار براي درخواست آناليز سريع نمونه ب، همچنين بايد به‌ورزشكار تذكر داده شود كه عدم درخواست تجزيه نمونه ب، چشم پوشي ورزشكار از حق خود فرض مي‌شود. د) در صورت درخواست تجزيه نمونه ب ورزشكار يا نماينده ورزشكار حق دارند تا در زمان بازكردن نمونه ب و يا آناليز آن در محل حاضر باشند و (0) ورزشكار حق دارد رونوشت مدارك آزمايشگاهي حاوي اطلاعات مربوط به نمونه‌هاي آ و ب براساس استانداردهاي بين‌المللي آناليز را مطالبه نمايد. توضيح بند 7: امضاكنندگان مختلف آيين‌نامه براي برخورد با يافته‌هاي غيرطبيعي آزمايشگاهي روشهاي مختلفي را در نظر گرفته‌اند. هر چند اين برخوردهاي مختلف كاملاً همسو نمي‌باشند ولي ثابت شده است كه برخورد بسياري از آنها داراي اثرات عادلانه و موثر مي‌باشد. آيين‌نامه قصد ندارد تا جاي هيچكدام از اين برخوردها را بگيرد. با اين وجود اين بند اصول كلي مديريت نتايج را توضيح مي‌دهد تا براساس آن اصول اوليه عدالت در مديريت نتايج حفظ گردد. قوانين هر كدام از امضاكنندگان بايد با اين آيين‌نامه هماهنگ باشد. توضيح بند 7ـ2: ورزشكار حق دارد حتي اگر براساس بند 7ـ3 و 7ـ4 نياز به آزمايشات بيشتر وجود دارد سريعاً تقاضاي آزمايش بر نمونه ب را بدهد 7ـ3: بازبيني مجدد يافته‌هاي غيرطبيعي آزمايشگاهي در صورتي‌كه در فهرست ممنوعه تصريح شده باشد. سازمان مبارزه با دوپينگ يا ساير نهادهاي مسئول بازبيني نتايج كه توسط اين سازمانها انتخاب ‌شده‌اند، بايد ساير آزمايشات‌تكميلي تصريح‌ شده در فهرست ممنوعه را به‌انجام برسانند. به محض تكميل اين آزمايشات پيگيري، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سريعاً ورزشكار را از نتايج آزمايشات تكميلي مطلع نمايد. همچنين بايد نظرية نهايي سازمان مبارزه با دوپينگ در مورد تخلف يا عدم تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ به‌اطلاع ورزشكار رسانده شود. 7ـ4ـ بازبيني ساير تخلفات مربوط به قوانين دوپينگ سازمان مبارزه با دوپينگ يا ساير نهادهاي مسئول بازبيني نتايج كه توسط اين سازمانها انتخاب شده‌اند بايد ساير آزمايشات پيگيري را براساس سياستهاي مبارزه با دوپينگ و مقررات مطابق با آيين‌نامه كه توسط اين سازمانها به تصويب رسيده است، انجام دهند. به محض تكميل آزمايشات، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سريعاً ورزشكار يا هر شخص ديگري را كه قرار است محروميت شامل وي شود، براساس قوانين خود از نتايج آزمايشات تكميلي مطلع نمايد. همچنين سازمان مبارزه با دوپينگ بايد قانون نقض شده و علت تخلف از آن را براي ورزشكار مشخص نمايد. توضيح بند 7ـ4 : به عنوان مثال، يك فدراسيون بين‌المللي معمولاً ورزشكار را توسط فدراسيون ورزشي ملي ورزشكار از نتايج آزمايش مطلع مي‌نمايند. 7ـ 5 ـ قوانين مربوط به تعليق موقت هر يك از امضاكنندگان آيين‌نامه مي‌توانند جهت رقابتهايي كه مسئول برگزاري آن هستند يا جهت مراحل انتخابي تيمي كه امضاء كننده مسئول آن است، مجوز برقراري تعليق موقت پس از بازبيني اوليه و ابلاغ براساس بندهاي 7ـ1 و 7ـ2 را صادر نمايند. تعليق موقت پيش از دادرسي نهايي براساس بند 8 (حق دادرسي عادلانه) شامل ورزشكار مي‌شود. در مجموع تعليق موقت تنها در صورتي شامل ورزشكار مي‌شود كه يكي از شرايط زير جهت وي تامين شود. الف) ورزشكار فرصت يابد يا قبل از شروع تعليق موقت و يا در يك زمان مشخص پس از دريافت آن در دادرسي اوليه شركت نمايد، يا ب) ورزشكار فرصت يابد در يك زمان مشخص پس از دريافت تعليق، در يك دادرسي پيش از موعد براساس بند 8 (حق دادرسي عادلانه) شركت نمايد. اگر براساس يافته غيرطبيعي آزمايشگاهي در نمونه آ جهت ورزشكار، تعليق موقت در نظر گرفته شود و آزمايش بر روي نمونه ب نتيجه گزارش نمونه آ را تائيد ننمايد. از آن پس هيچگونه مجازاتي شامل ورزشكار نخواهد شد و هر نوع محكوميت اعمال شده جهت ورزشكار لغو خواهد گرديد. در مواردي كه پس از اعلام نتيجه مثبت نمونه آ ورزشكار يا تيم ورزشكار از يك رقابت حذف شده باشند و آزمايش بر روي نمونه ب نتيجه گزارش نمونه آ را تائيد ننمايد، در صورتي كه هنوز بدون تاثير بر روند مسابقات، امكان شركت مجدد ورزشكار يا تيم در ادامه رقابت وجود داشته باشد، ورزشكار يا تيم مي‌توانند به ‌شركت در رقابت ادامه دهند. توضيح بند 7ـ 5: در اين بند براساس فصل 8 (حق استماع و دادرسي منصفانه) اجازه صدور تعليق موقت پيش از صدور راي نهايي دادرسي، داده شده است. تعليق موقت توسط آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك و همچنين قوانين بسياري از فدراسيونها مورد تاييد قرار گرفته است. با اين وجود قبل از آنكه تعليق موقت به طور يك جانبه توسط يك سازمان مبارزه با دوپينگ صادر شود. دادرسيهاي اوليه بنابر دستور آيين‌نامه بايد تكميل گردد. به علاوه سازماني كه قرار است اجازه صدور تعليق موقت را داشته باشد بايد به‌ورزشكار اجازه شركت در يك دادرسي اوليه چه قبل و چه بلافاصله بعد از صدور حكم تعليق را بدهد. فصل هشتم #8 ـ فصل هشتم: حق استماع و دادرسي منصفانه هر يك از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ كه مسئوليت مديريت نتايج را برعهده دارند، بايد مراحل دادرسي را براي هر شخص متهم به تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ، مهيا نمايند. اين مراحل شامل اثبات تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ و اعمال پيامدهاي مناسب است. در مراحل دادرسي اصول زير بايد مدنظر قرار گيرد. • اطلاع رساني به موقع و بدون تأخير • هيئت دادرسي عادل و بي‌طرف. • حق به همراه داشتن مشاور با هزينه شخصي • اطلاع‌يابي به موقع و بدون تأخير و منصفانه از ماده قانوني كه تخلف از آن به وي نسبت داده شده است. • حق دفاع در برابر تخلف محرز از مقررات مبارزه با دوپينگ و پيامدهاي اعمال شده. • حق ارائه مدارك و اسناد و يا احضار شهود (براساس قوانين شهادت مي‌تواند از طريق تلفن يا شهادت كتبي باشد). • حق شخص جهت استفاده از مترجم در حين دادرسي وظيفه انتخاب مترجم و چگونگي پرداخت هزينه مترجم برعهدة هيئت دادرسي است. • حق دريافت حكم كتبي، به موقع و مستدل. در صورتي كه دادرسي در مورد يك رقابت انجام شود، مي‌توان فرآيند دادرسي را براساس قوانين سازمان مبارزه با دوپينگ يا هيئت دادرسي تسريع نمود. فصل نهم #9 ـ فصل نهم: ابطال خودبخود نتايج انفرادي هنگامي كه تخلفي از قوانين مبارزه با دوپينگ در نمونه‌گيري‌هاي در حين مسابقات به اثبات برسد، تمامي نتايج و پيامدهاي به دست آمده توسط شخص ورزشكار در آن مسابقات باطل و بي‌اعتبار مي‌گردد و مدالها، جوايز، نتايج، پيامدها و امتيازات حاصل از آن باز پس گرفته مي‌شود. توضيح بند 9 : اين قانون در آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك نيز پيش‌بيني شده است. اگر ورزشكاري كه از يك ماده ممنوعه استفاده كرده است برنده مدال طلا شود، علاوه بر اين كه اين عمل خلاف است ظلم به ساير ورزشكاران نيز محسوب مي‌گردد. تنها يك ورزشكار كه از مواد ممنوعه استفاده نكرده است مجاز است تا از نتايج رقابت خود بهره‌مند گردد. جهت ورزش هاي تيمي به بند 11 (پيامدهاي تيمي) مراجعه شود. فصل دهم #10 ـ فصل دهم: محروميت هاي فردي 10ـ1‌ـ ابطال نتايج در حين‌مسابقات در صورت احراز تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ. هنگامي كه تخلفي از قوانين مبارزه با دوپينگ در حين يا در رابطه با يك مسابقه اتفاق بيافتد براساس تصميم هيئت دادرسي آن مسابقه، تمامي نتايج و پيامدهاي بدست آمده توسط ورزشكار خاطي در آن مسابقه باطل شده و مدالها، امتيازات و جوايز حاصل از آن باز پس گرفته مي‌شود، مگر مواردي كه در بند 10ـ1ـ1 به آنها اشاره شده است. 10ـ1ـ1ـ در صورتي كه ورزشكار اثبات نمايد كه هيچ قصور يا تقصيري در تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ نداشته است، نتايج فردي ورزشكار در ديگر رقابتها باطل نمي‌گردد مگر آنكه نتايج ورزشكار در ديگر رقابتها نيز تحت تاثير تخلف وي بوده باشد. 10ـ2ـ وضع محروميتهاي مصرف مواد و روشهاي ممنوعه به استثناي موادي كه به طور خاص در ماده 10ـ3 ذكر شده است، مدت محروميت در مورد تخلف از ماده 2ـ1 (وجود مواد ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهاي آنها). توضيح بند 10ـ1: هر چند براساس بند 9 (ابطال خودبخود نتايج انفرادي) نتايج انفرادي ورزشكار ابطال مي‌گردد، (به عنوان مثال صد متر كرال پشت). براساس اين بند تمام نتايج در تمام مسابقات ورزشكار باطل مي‌گردد (به عنوان مثال كل نتايج مسابقات شنا). جهت ابطال ساير نتايج مسابقات ورزشكار بايد موارد ديگري را نيز مدنظر داشت. به‌عنوان مثال شدت تخلف ورزشكار و نتايج آزمايش دوپينگ ورزشكار در ساير مسابقات نيز مهم است. توضيح بند 10ـ2: هماهنگي بين محروميتهاي درنظر گرفته شده جهت ورزشكاران مختلف از مباحث رايج مي‌باشد به خصوص اين بحثها به علت اختلافات ذاتي مابين ورزشها شدت مي‌گيرد. در برخي ورزشها، ورزشكاران حرفه‌اي هستند و ساير ورزشكاران آماتور هستند. در ورزشهايي كه عمر قهرماني آن كوتاه است نظير ژيمناستيك دو سال محروميت به منزله پايان عمر ورزشي ورزشكار تلقي مي‌گردد. حال آنكه در ورزشهايي نظير تيراندازي اين مشكل وجود ندارد همچنين در ورزشهاي انفرادي ورزشكار مي‌تواند در طول دوره محروميت تواناييهاي خود را حفظ نمايد حال آنكه در ورزشهاي تيمي اين مهارتها به علت عدم شركت در فعاليتهاي تيمي از بين مي‌رود. يكي از راههاي ايجاد هماهنگي اين است كه اگر دو ورزشكار از يك كشور از يك ماده ممنوعه استفاده نمايند، و در شرايط يكساني نيز باشند، ولي رشته ورزشي متفاوتي داشته باشند، نبايد براي آنها مجازات يكساني در نظر گرفت. از طرفي برخي از سازمانها به‌انعطاف پذيري در امر تعيين مجازاتها معتقد نيستند، نبود هماهنگي در اعمال مجازاتها از موارد اختلاف بين فدراسيونهاي بين‌المللي و ملي به شمار مي‌آيد براساس تصميم گيري كنفرانس جهاني دوپينگ در ورزش كه در فوريه سال 1999 در لوزان تشكيل شد در صورت تخلف شديد ورزشكار براي اولين بار دو سال محروميت و براي دومين بار محروميت مادام‌العمر در نظر گرفته خواهد شد. اين نتيجه در آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ نيز ثبت شده است. ماده 2ـ2ـ (ورزشكار يا شخص صرف و يا تلاش براي مصرف يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه) و ماده 2ـ6 (مالكيت مواد و روش هاي ممنوعه) بدين شرح است: ـ اولين تخلف: دو سال محروميت ـ دومين تخلف: محروميت مادام‌العمر با اين وجود قبل از اعمال دوره محروميتها، ورزشكار يا شخص ديگر فرصت مي‌يابند تا جهت تخفيف يا ابطال حكم محروميت براساس بند 10ـ5 دفاعيات لازم را ارائه نمايند. 10ـ3: مواد خاص در فهرست ممنوعه به طور خاص به موادي اشاره شده است كه احتمال مصرف غيرعمدي آنها بيشتر است. اين مواد عبارتند از موادي كه به دليل كثرت وجود آنها در فرآورده‌هاي دارويي احتمال مصرف ناآگاهانه آنها وجود دارد و موادي كه احتمال سوءمصرف موفقيت آميز آنها به عنوان داروهاي دوپينگي كمتر است. در صورتي كه ورزشكار ثابت نمايد كه مصرف اين ماده خاص به دليل بالابردن توان عملكردي وي نبوده است مدت محروميت در نظر گرفته شده براساس بند 10ـ2 بدين شرح كاهش مي‌يابد. ـ اولين تخلف: حداقل به صورت توبيخ رسمي بدون در نظر گرفتن محروميت از شركت در مسابقات آتي و حداكثر يك سال محروميت. ـ دومين تخلف: دو سال محروميت. ـ سومين تخلف: محروميت مادام العمر. با اين وجود قبل از اعمال دوره محروميت‌ها ورزشكار يا شخص ديگر فرصت مي‌يابند تا جهت تخفيف يا ابطال حكم محروميت (در موارد تخلف بار دوم يا سوم) براساس بند 10ـ 5 دفاعيات لازم را ارائه نمايند. توضيح بند 10ـ3: اين قانون از آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك گرفته شده است و در برخي مواقع اجازه انعطاف پذيري بيشتري در صدور احكام مي‌دهد. به عنوان مثال در صورت مصرف تصادفي قرص سرماخوردگي كه حاوي ماده ممنوعه است، كاهش محروميت براساس بند 10ـ 5 ـ2 تنها شامل دومين و سومين تخلف مي‌شود. 10ـ4ـ‌ محروميتهاي در نظر گرفته شده براي ساير تخلفات مدت محروميت به علت تخلف از ساير قوانين مبارزه با دوپينگ بدين شرح خواهد بود: 10ـ4ـ1ـ در صورت‌تخلف از مواد 2ـ3 (امتناع يا عـدم شركت در نمونه‌گيري) 2ـ 5 (دستكاري در مراحل كنترل دوپينگ) محروميت بنابر بند 10ـ2 جهت ورزشكار اعمال خواهد شد. 10ـ4ـ2ـ در صورت تخلف از مواد 2ـ7 (داد و ستد) و 2ـ 8 (تجويز مواد ممنوعه يا روش هاي ممنوعه) مدت محروميت حداقل چهار سال و حداكثر مادام العمر خواهد بود. تخلف از قوانين دوپينگ توسط صغار از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. به خصوص درمواردي كه پرسنل پشتيبان ورزشكار در اين امر دخالت داشته باشند و موضوع تخلف يكي از مواد خاص مذكور در بند10ـ3 نباشد. در اين موارد جهت پرسنل پشتيبان محروميت مادام العمر درنظر گرفته مي‌شود. بعلاوه تخلف از اين بند، تخلف از قوانين غيرورزشي نيز مي‌باشد. لذا اينگونه تخلفات را مي توان به مراجع ذيصلاح اداري، تخصصي يا قضايي اطلاع داد. توضيح بند 10ـ4ـ2: جهت افرادي كه با ورزشكاران دوپينگي مرتبط هستند يا دوپينگ آنها را به‌نحوي مخفي مي‌نمايند، مجازاتهايي بيش از ورزشكاراني كه نمونه مثبت دارند منظور مي‌گردد. ازآنجا كه حوزه عملكرد سازمانهاي مبارزه با دوپينگ محدود به ورزشكاران است جهت جلوگيري از گسترش دوپينگ بايد عضويت يا ساير عوايدي كه نصيب افراد حمايت كننده از ورزشكار خاطي مي‌گردد به تعليق درآورد و اين امر به جز با حمايت مراجع ذيصلاح امكانپذير نيست. 10ـ4ـ3ـ در صورت تخلف از ماده 2ـ4 (عدم اعلام محل حضور يا در دسترس نبودن ورزشكار جهت نمونه‌گيري) مدت محروميت حداقل سه ماه و حداكثر دو سال براساس قوانين سازمان مبارزه با دوپينگ مربوطه مي‌باشد. مدت محروميت در مورد تكرار تخلف از بند 2ـ4 براساس قوانين سازمان مبارزه با دوپينگ مربوطه اعمال خواهد شد. اين سازمان در حقيقت همان نهادي است كه مسئوليت تكرار نمونه‌گيري يا دريافت اطلاعات مربوط به محل حضور ورزشكار را برعهده داشته، وليكن موفق به انجام نمونه‌گيري و يا دريافت اطلاعات محل حضور ورزشكار نشده است. 10ـ 5 - حذف يا كاهش دوره محروميت در شرايط استثنايي 10ـ 5 - احراز عدم تقصير يا قصور در صورتي كه ورزشكار در يك مورد خاص اثبات نمايد كه فقط يك تخلف از يكي از دو بند 2ـ1 (وجود يك نوع ماده ممنوعه، مواد حاصله از سوخت و سازآن و يا نشانگرهاي آن) و 2ـ2 (مصرف و يا تلاش براي مصرف يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه) واقع شده است و ورزشكار بتواند اثبات نمايد كه هيچگونه تقصير يا قصوري نداشته است، محروميت وي لغو خواهد شد. اگر موضوع تخلف وجود ماده ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهاي آنها، ماده 2ـ1 باشد، ورزشكار بايستي راه و نحوه ورود مواد ممنوعه به بدن خود را اعلام نمايد تا شايد بتوان مدت محروميت را به نحوي كاهش داد. در مواردي كه به بند 10ـ 5 ـ1 استناد مي‌شود، و مدت محروميت براساس اين بند كاهش مي‌يابد، بايد تنها يك تخلف از مقررات صورت گرفته باشد و چنانچه تخلفات متعددي بر اساس بندهاي 10ـ2، 10ـ3، 10ـ6 صورت گرفته باشد نمي‌توان به اين بند استناد نمود. 10ـ 5 ـ 1ـ بدون تقصير يا كوتاهي قابل توجه اين بند (10ـ 5 ـ2) تنها به موارد تخلف از بندهاي ذيل اختصاص دارد. 2ـ1 (وجود ماده ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهاي آنها) مصرف يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه براساس بند 2ـ2، امتناع از شركت در نمونه‌گيري براساس بند 2ـ3 و تجويز يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه براساس بند 2ـ 8 در صورتي كه ورزشكار بتواند در موارد خاص كه مربوط به تخلف از بندهاي فوق الذكر است، اثبات نمايد كه هيچگونه تقصير و قصور قابل توجه‌اي نداشته است امكان دارد بتوان مدت محروميت ورزشكار را كاهش داد ولي ميزان كاهش دوره محروميت نبايد از نصف مدت حداقل دوره محروميت تعيين شده در موارد مشابه كمتر باشد. اگر محروميت ورزشكار در مورد مشابه مادام العمر باشد حداكثر ميزان كاهش طول دوره محروميت نبايد كمتر از هشت سال باشد در صورتي كه يك ماده ممنوعه يا نشانگرها يا متابوليتهاي آن براساس بند 2ـ1 در نمونه ورزشكار يافت شوند، ورزشكار موظف است جهت كاهش دوره محروميت نحوه ورود آن ماده ممنوعه به بدن خود را مشخص نمايد. توضيح بند 10ـ 5 ـ1: اين بند تنها به تخلف از بندهاي 2ـ1 و 2ـ2 (وجود و مصرف ماده ممنوعه) اختصاص دارد. زيرا قبل از استناد به ساير بندها تقصير يا قصور ورزشكار محرز شده است. توضيح بند 10ـ 5 ـ2: در مورد پرونده‌هاي دوپينگ گرايش به اين سمت است كه در حين دادرسي، راههايي براي پيدا كردن تخفيف در مجازات ورزشكاران پيدا شود. اين مقررات در سال 1999 در كنفرانس جهاني دوپينگ در ورزش به تصويب رسيد و سپس در مباني قانون آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك الحاق گرديد. براساس اين قانون محروميتها در موارد استثنايي قابل كاهش هستند. در آيين‌نامه همچنين مواردي براي كاهش يا تخفيف در مدت محروميت ورزشكار در موارد خاص پيش بيني شده است. اين موارد شامل است بر ورزشكاراني كه به نحوي ثابت نمايند هيچ نوع قصور يا تقصيري از آنها سر نزده است. اين برخورد براساس اصول اوليه حقوق انسانها بوده، باعث مي‌شود بين سازمانهايي كه به برخورد قاطع‌تر با تخلفات دوپينگ معتقدند و در مقابل سازمانهايي كه علي رغم تخلف آشكار ورزشكار محروميتهاي كمتري براي وي قائل مي‌شوند هماهنگي بيشتري ايجاد شود . اين بند تنها در مورد محروميتها مي‌باشد و در مورد اين كه آيا تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ صورت گرفته است موردي را ذكر نمي‌كند. قابل ذكر است كه بند 10ـ 5 تنها جهت موارد كاملاً استثنايي قابل اجرا است و نبايد به طور گسترده جهت كليه متخلفين استفاده شود براي نشان دادن طرز برخورد اين بند اين مثال قابل ذكر است كه اگر ورزشكاري بتواند اثبات نمايد كه برخلاف كليه شواهد به علت خرابكاري عمدي يك رقيب نمونه وي مثبت شده است قصور و تقصير از وي سلب شده و كل محروميت وي لغو مي‌گردد. با اين وجود اين بند در موارد زير كاربرد ندارد: الف) نتيجه مثبت آزمايش به علت برچسب اشتباه يا آلودگي مكمل غذايي و ويتامينها باشد (زيرا براساس بند 2ـ1ـ1 ورزشكار مسئول چيزي است كه مصرف كرده است)، ب) تجويز مواد ممنوعه توسط پزشك شخصي ورزشكار و يا مربي وي بدون اطلاع دادن به او(زيرا ورزشكار مسئوليت دارد تا پزشك مطلع و مورد اطمينان براي خود انتخاب كند كه به فهرست ممنوعه آشنا باشد) ج) دست كاري غذا و نوشيدني‌هاي ورزشكار توسط همسر، نزديكان و وابستگان و ساير افراد (زيرا ورزشكار مسئوليت آنچه مصرف مي‌كند را برعهده دارد و بايد افراد مورد اطميناني را انتخاب نمايد كه به غذا و نوشيدني وي دسترسي دارند. با اين وجود در موارد خاص، در صورت اثبات عدم قصور و تقصير مي‌توان در محروميت هاي اعمال شده تخفيف در نظر گرفت (به عنوان مثال اگر در مورد (الف) ورزشكار بتواند اثبات نمايد كه علت نمونه مثبت، آلودگي كلي ويتامينهايي است كه از يك محل خاص تهيه شده است و اين محل خاص با فروش داروهاي ممنوعه مرتبط نيست و ورزشكار هيچ نوع مكمل غذايي از محل ديگري تهيه نكرده است، تخفيف در محروميت شامل وي مي‌گردد.) بند 10ـ 5 ـ2: تنها به بررسي تخلفات خاص مذكور در آن بند اختصاص دارد زيرا اين تخلفات ممكن است عامداً و يا با نيت مشخصي انجام نشده باشند. تخلف از بند 2ـ4 (اطلاعات مربوط به مكان ورزشكار) جزء اين موارد در نظر گرفته نمي‌شود. حتي اگر اين تخلف به صورت تعمدي انجام نشده باشد، زيرا در طيفي كه براي تعيين مدت محروميت براي تخلف از بند 2ـ4 (به مدت سه ماه تا دوسال) در نظر گرفته شده است، احتياط لازم جهت بررسي ميزان تقصير ورزشكار وجود دارد. 10ـ3ـ 5 ـ همكاري قابل ملاحظه ورزشكار در كشف و شناسايي موارد دوپينگ، اين تخلف ممكن است توسط پرسنل حامي ورزشكار يا ساير اشخاص صورت گرفته باشد. در صورتي كه ورزشكار در كشف حقايق و اثبات تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ مطروحه در بندهاي 2ـ6 ـ2 (مالكيت يا همراه داشتن مواد ممنوعه توسط پرسنل حامي ورزشكاران)، 2ـ7 (داد و ستد)، 2ـ8 (تجويز به ورزشكار) با سازمان مبارزه با دوپينگ همكاري قابل توجهي نمايد ممكن است بتوان دورة محروميت ورزشكار را كاهش داد ميزان دوره محروميت كاهش يافته نبايد از نصف مدت حداقل محروميت در موارد مشابه كمتر باشد اگر مدت محروميت در موارد مشابه مادام العمر باشد، مي‌توان مدت محروميت را حداقل به هشت سال كاهش داد. 10ـ6 ـ برخورد با تكرار جرم 10ـ6 ـ 1ـ جهت وضع محروميت‌ها طبق مواد 10ـ2، 10ـ3، 10ـ4، تنها در مواردي ورزشكار متخلف مشمول مقررات تكرار جرم مي‌شود كه سازمان مبارزه با دوپينگ اثبات نمايد كه ورزشكار يا ساير پرسنل دومين تخلف از قوانين را پس از دريافت ابلاغ وقوع تخلف قبلي مرتكب شده‌اند. در صورتي كه ورزشكار مدعي شود كه حكم را دريافت ننموده است، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد ثابت نمايد كه تلاش لازم جهت ابلاغ حكم به ورزشكار را انجام داده است. در صورتي كه سازمان مبارزه با دوپينگ نتواند هيچ يك از ادعاهاي فوق را اثبات نمايد، تخلف به عنوان يك تخلف منفرد و بار اول تلقي مي‌شود. ميزان محروميت براساس جرمي كه محروميت سنگين‌تري را به دنبال دارد اعمال مي‌گردد. توضيح بند 10ـ6 ـ1: براساس اين بند اگر ورزشكاري براي دومين بار آزمايش دوپينگ مثبت داشته باشد و آزمايش دوم قبل از ابلاغ مثبت بودن آزمايش اول به وي انجام شده باشد، جهت وي تكرار جرم در نظر گرفته نشده و براساس تخلف اول مجازات خواهد شد. 10ـ6 ـ2ـ در صورتي كه در يك نمونه‌گيري منفرد وجود مواد ممنوعه خاص مشروحه در بند 10ـ3 و همچنين ساير مواد يا روشهاي ممنوعه به اثبات برسد، جهت ورزشكار تنها يك مجازات درنظر گرفته مي‌شود اما مدت محروميت برمبناي ماده يا رويش كه محروميت بيشتري را به دنبال خواهد داشت اعمال مي‌شود. 10ـ6 ـ3ـ در صورتي كه ورزشكار مرتكب تكرار جرم گردد، يعني براساس بندهاي فوق الذكر دو تخلف مجزا صورت گرفته باشد، در صورتي كه يكي از اين تخلفات استفاده از مواد خاص براساس بند10ـ3 بوده، تخلف دوم استفاده از مواد يا روشهاي ممنوعه باشد، مدت محروميت به شرح ذيل محاسبه مي‌گردد. در مورد اول يعني استفاده از مواد خاص، مدت محروميت براساس بند 10ـ3 آيين‌نامه مي‌باشد در حالي كه در مورد تخلف دوم مدت محروميت براساس بند 10ـ2 يا بند 10ـ4ـ1 خواهدبود. لذا در مواردي كه هر دو تخلف صورت‌گرفته‌باشد، مدت محروميت درنظرگرفته‌شده جهت تخلف دوم، حداقل دو سال و حداكثر سه سال خواهد بود. در صورتي كه ورزشكار براي بار سوم مرتكب تخلف‌گردد و اين سه تخلف هر يك از حالات احتمالي تركيب تخلف از بندهاي 10ـ3، 10ـ2 يا 10ـ4ـ1 باشد، محروميت مادام ‌العمر جهت وي درنظرگرفته‌خواهد شد. توضيح بند 10ـ6 ـ3: اين بند مربوط به مواردي است كه ورزشكار دو تخلف مجزا از قوانين مبارزه با دوپينگ صورت داده است، ولي يكي از اين تخلفات مربوط به استفاده از ماده ممنوعه اي است كه براساس بند 10ـ3 محروميت كمتري شامل آن شده است. در صورتي كه اين بند وجود نداشت، ممكن بود در مورد مجازات تخلف دوم اختلافات زيادي ايجاد شود. به عنوان مثال ممكن بود محروميت براساس ماده ممنوعه يافت شده در بار دوم تعيين شود يا محروميت براساس دومين تخلف ولي براساس ماده اوليه تعيين گردد و يا حتي تركيبي از محروميتهاي مربوط به هر يك از تخلفات در نظر گرفته شود. در اين بند تصريح شده است كه مي‌بايد مدت محروميت تخلف اول براساس بند 10ـ2 (دوسال) و تخلف اول براساس بند 10ـ3 (يك سال) با يكديگر جمع شود. اين مدت محروميت برابر است با محروميت ورزشكاري كه براساس بند 10ـ2 تخلف اول را انجام داده است و تخلف دوم وي مصرف مواد خاص بوده است و يا برعكس ورزشكاري كه تخلف اول وي مصرف مواد خاص و تخلف دوم براساس بند 10ـ3 بوده است نيز همين محروميت شامل وي مي‌گردد. در هر دو مورد مدت محروميت بين دو تا سه سال خواهد بود. 10ـ7ـ ابطال نتايج در رقابت هاي متعاقب نمونه‌گيري علاوه برآنكه براساس بند 9 (ابطال خودبخود نتايج انفرادي) كليه دستاوردهاي ورزشكار در رقابتي كه در آن نمونه وي مثبت شده است باطل مي‌گردد، تمامي نتايج رقابت هايي كه بعد از تاريخ گرفتن نمونه مثبت به دست آمده است (چه اين نمونه‌گيري در حين مسابقه و چه خارج از مسابقه بوده باشد) نيز باطل مي‌شوند و تمامي پيامدها و امتيازات حاصله ابطال و مدالها و جوايز مربوطه بازپس گرفته مي‌شوند. ضمناً تخلف از ساير مقررات مبارزه با دوپينگ، از زمان شروع دوره تعليق موقت يا محروميت موجب ابطال نتايج ورزشكار مي‌گردد و وي موظف است مدالها امتيازات و جوايز خود را عودت دهد مگر آنكه در حكم صادره دستور ديگري صادر گردد. 10ـ 8 ـ تاريخ شروع دوره محروميت دوره محروميت از تاريخ اعلام نتيجه دادرسي آغاز مي‌گردد در صورتي كه دادرسي لازم نبوده باشد، از زمان اعلام راي دوره محروميت آغاز مي‌گردد. دوره تعليق موقت (چه توسط نهاد مربوطه اعمال شده باشد و چه خود ورزشكار داوطلبانه آن را قبول كرده باشد) بايد به عنوان قسمتي از كل دوره محروميت درنظر گرفته شود. جهت رعايت عدالت در مواردي كه تاخير در صدور راي از جانب ورزشكار نبوده و مربوط به ساير مراحل كنترل دوپينگ باشد، نهاد صادركننده راي مي‌تواند دوره محروميت را از تاريخي زودتر و حتي از زمان نمونه‌گيري اعلام نمايد. توضيح بند 10ـ8: هم اكنون بسياري از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ دوره محروميت را از زمان اعلام نتيجه دادرسي محاسبه مي‌كنند. همچنين اين سازمانها نتايج ورزشكار از زمان نمونه‌گيري را ابطال مي‌نمايند. حال آنكه برخي ديگر از سازمانها دوره محروميت را از زمان شروع نمونه‌گيري محاسبه مي‌نمايند. همچنين ورزشكار تشويق مي‌شود كه داوطلبانه تعليق موقت قبل از دادرسي را بپذيرد. از سوي ديگر نهاد اعمال كننده محروميت مي‌تواند دوره محروميت را قبل از اعلام نتيجه دادرسي آغاز نمايد. در نتيجه عواقب تاخير در مراحل كنترل دوپينگ نظير تاخير اعلام نتايج مثبت توسط دادرسي از طرف سازمان مبارزه با دوپينگ كه ناشي از تقصير ورزشكار نيست، دامنگير وي نخواهد شد. همانطور كه در توضيحات آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك بيان شده است اين نهاد هيچيك از اين راهها را انتخاب نمي كند زيرا معتقد است طرز برخورد پيشنهاد شده در آيين‌نامه ورزشكار را تشويق مي‌نمايد كه مدت فاصله تا دادرسي را به نحوي طولاني نمايد. 10ـ 9ـ وضعيت شخص در دوره محروميت شخصي كه به عنوان محروم شناخته شده است، اجازه ندارد در طي دوره محروميت، به هيچ عنوان در هيچ رقابت يا فعاليتي كه توسط امضاكنندگان آيين‌نامه يا اعضا سازمانهاي امضاكنندگان آيين‌نامه برگزار مي‌شود، شركت نمايد. شركت ورزشكار تنها در برنامه‌هاي مصوب آموزش مبارزه با دوپينگ با برنامه هاي توانبخشي مجاز است. به علاوه به جز مصرف مواد خاص مطرح شده در بند 10ـ3 ساير تخلفات از مقررات مبارزه با دوپينگ، موجب مي‌شود تا تمام يا قسمتي از حمايت مالي مربوط به ورزش يا ساير عوايد ناشي از ورزش كه به شخص تعلق مي‌گيرد، توسط امضاكنندگان آيين‌نامه، اعضا سازمانهاي امضاكنندگان آيين‌نامه و يا دولتها مسدود گردد. شخصي كه مدت محروميت وي بيش از چهار است، مي‌تواند بعد از كامل شدن چهار سال دوره محروميت خود در مسابقات ورزشي محدود محلي، غير از ورزشي كه در آن شخص اقدام به تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ نموده است، شركت نمايد. به شرط آنكه مسابقه ورزشي مزبور در سطحي نباشد كه شخص به طور مستقيم يا غيرمستقيم در حد قهرماني ملي يا رقابت بين‌المللي ارزيابي شود (و يا حتي توجه را به سمت وي جلب نمايد) توضيح بند 10ـ9 : براساس مقررات برخي از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ، ورزشكار تنها در طول دوره محروميت از رقابت منع مي‌گردد. به عنوان مثال در طول اين دوره چنين ورزشكاري مي‌تواند به‌مربيگري بپردازد. اين بند براساس آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك طراحي شده است و براساس آن ورزشكاري كه در دورة محروميت به سر مي‌برد به هيچ عنوان نبايد در طول دوره محروميت در يك مسابقه يا فعاليت ورزشي شركت نمايد. به عنوان مثال تمرين كردن به همراه يك تيم ملي، مربيگري يا قرار گرفتن در سمتهاي رسمي ورزشي شامل اين اصل مي‌شود. محروميت در يك رشته ورزشي شامل رشته‌هاي ورزشي ديگر نيز مي‌شود (بند 15ـ4) براساس اين بند شخص اجازه دارد در ورزشهايي كه تنها جنبه سرگرمي دارند شركت نمايد. 10ـ10ـ نمونه‌گيري جهت اعاده صلاحيت در صورتي كه ورزشكار بخواهد در پايان دوره محروميت صلاحيت شركت مجدد در فعاليتهاي ورزشي را به دست آورد بايد در طي دوره تعليق موقت يا محروميت، جهت نمونه‌گيري خارج از مسابقات توسط سازمان مبارزه با دوپينگ داراي مجوز نمونه‌گيري، در دسترس باشد و در صورتي كه لازم شد اطلاعات دقيق مكان خود را در اختيار آن سازمان قرار دهد. در صورتي كه ورزشكار در مدت محروميت از ورزش بازنشسته شود و از بانك اطلاعاتي نمونه‌گيري خارج از مسابقات حذف گردد و بعداً تقاضاي اعاده صلاحيت نمايد، ورزشكار واجد شرايط اعاده صلاحيت نخواهد بود مگر آن كه سازمان مبارزه با دوپينگ مربوطه را مطلع نمايد و براي مدتي مساوي با مدت باقيمانده از محروميت از زمان بازنشستگي در برنامه نمونه‌گيري خارج از مسابقات گنجانده شود. توضيح بند 10ـ10: در موارد مشابه آيين‌نامه قانون خاصي تدوين ننموده است. بلكه اين امر را به‌سازمانهاي مبارزه با دوپينگ واگذار نموده تا قوانين خود را پياده نمايند. جهت اطمينان از صلاحيت ورزشكاري كه شامل نمونه‌گيري نمي‌شود يا بازنشسته شده است بايد وي را مجدداً در برنامه نمونه‌گيري خارج از مسابقات قرار داد و سپس به وي اجازه شركت مجدد در فعاليتهاي ورزشي را داد. فصل يازدهم : پيامدهاي تيمي در صورتي كه بيش از يك نفر از اعضا يك تيم در يك ورزش تيمي، براساس بند 7 آيين‌نامه در مورد احتمال تخلف از مقررات دوپينگ در يك رقابت ابلاغيه دريافت نمايند، اعضا آن تيم بايد جهت همان مسابقه مورد نمونه‌گيري هدفمند قرار گيرند. اگر محرز شود كه بيش از يك نفر از اعضا يك تيم در يك ورزش تيمي، تخلف از مقررات دوپينگ داشته است، نتايج كل تيم مي‌تواند باطل شود و يا ساير محكوميتها براي تيم در نظرگرفته شود. در ورزشهايي كه از ورزشهاي تيمي محسوب نمي‌شوند ولي جوايز به صورت تيمي اهدا مي‌شود، در صورتي كه بيش از يك نفر از اعضا تيم تخلف از مقررات دوپينگ داشته باشند، ابطال نتايج يا ساير محكوميتها براساس مقررات فدراسيون بين‌المللي مربوطه اعمال مي‌گردد. فصل دوازدهم #12 ـ فصل دوازدهم: محروميت ها و مجازاتهاي نهادهاي ورزشي براساس آيين‌نامه كليه امضاكنندگان آيين‌نامه مجازند تا در مواردي كه اختيارات لازم را دارند، براساس قوانين خود، مجازات هايي براي تخلفات نهادهاي ورزشي وضع نمايند. توضيح بند 12: در اين بند مشخص مي‌شود كه آيين‌نامه كليه حقوق انضباطي بين سازمان ها را كه در حالت عادي وجود دارد محدود نمي نمايد. فصل سيزدهم #13 ـ فصل سيزدهم: تقاضاي تجديد نظر 13ـ1ـ تصميم گيري براساس تقاضاي تجديد نظر در مورد تصميماتي كه براساس آيين‌نامه يا ساير مقررات مقتبس از آيين‌نامه اخذ شده‌اند ممكن است براساس بندهاي 13ـ2 تا 13ـ4 تقاضاي تجديد نظر شود. تصميمات فوق‌الذكر تا زماني كه تغيير نكرده‌اند لازم‌الاجرا مي‌باشند مگر آنكه نهاد تجديد نظر، دستور ديگري صادر نمايد. قبل از آنكه حكم تجديد نظر اعمال شود تمامي بازبيني‌هايي كه در سازمان مبارزه با دوپينگ وجود دارد بايد با دقت مورد مطالعه قرار گيرد. اين بازبيني جهت اصول بند 13ـ2ـ2 مي‌باشد. توضيح بند 13ـ 1: در بند مشابه در آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك موارد به طور گسترده تري مطرح شده اند. يعني هر نوع اختلاف در مورد تصميمات آيين‌نامه مبارزه با دوپينگ المپيك به دادگاه جهاني حكميت و داوري ورزش ارجاع مي گردد. 13ـ2ـ تقاضاي تجديد نظر در مورد تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ، پيامدها و تعليق موقت تنها تقاضاي تجديد نظر نسبت به موارد ذيل براساس بند 13ـ2 مطرح مي‌گردد تصميمات مربوط به تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ، تصميمات مربوط به‌پيامدهاي تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ، تصميمات مربوط به عدم تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ تصميم در مورد عدم صلاحيت سازمان مبارزه با دوپينگ در مورد بررسي تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ و پيامدهاي آن تصميم در مورد تعليق موقت به‌دنبال دادرسي موقت يا تخلف از بند 7ـ5. 13ـ2ـ 1 ـ تقاضاي تجديد نظر مربوط به ورزشكاران سطح بين‌المللي در مواردي كه مربوط به شركت در رقابت بين‌المللي مي‌باشد يا در مواردي كه تقاضاي تجديد نظر منحصراً به دادگاه داوري ورزشي (دادگاه جهاني حكميت و داوري ورزش) ارجاع مي‌گردد در هنگام ارجاع بايد مقررات دادگاه داوري ورزشي در نظر گرفته‌شود. 13ـ2ـ2ـ تقاضاي تجديد نظر مربوط به ورزشكاران سطح ملي در مواردي كه تقاضاي تجديدنظر مربوط به ورزشكاران سطح ملي است و تصميم توسط سازمان ملي مبارزه با دوپينگ اخذ شده است ولي ورزشكار داراي شرايط بند 13ـ2ـ1 نيست، تقاضاي تجديدنظر به يك ارگان مستقل و بي‌طرف كه قوانين آن با مقررات سازمان مبارزه با دوپينگ سازگار است ارجاع مي‌گردد. قوانين حاكم بر تقاضاي تجديد نشر بايد داراي اصول زير باشند: ـ دادرسي به موقع. ـ شوراي داوري بي‌طرف و منصف. ـ حق استفاده از مشاور با هزينه شخص ـ تصميم به موقع، كتبي و همراه با دلايل كافي توضيح بند 13ـ2ـ 1: تصميمات دادگاه داوري ورزش نهايي و غيرقابل تغيير هستند مگر در مورد بازبيني‌هاي قانوني در مورد لغو يا ابقا جوايز داوري. توضيح بند 13ـ2ـ 1: هر يك از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مي‌توانند براساس انتخاب خود به‌ورزشكار اجازه دهند كه مستقيماً به دادگاه جهاني حكميت و داوري ورزش شكايت نمايد. 13ـ2ـ3ـ اشخاص مجاز جهت ارائه تقاضاي تجديدنظر براساس بند 13ـ2ـ3 تنها اشخاص ذيل مجاز به ارائه تقاضاي تجديدنظر به دادگاه داوري ورزش هستند. الف) ورزشكار يا شخصي كه تقاضاي تجديدنظر در مورد وي مي‌باشد ب) طرف دعوا كه تقاضاي تجديد نظر نسبت به تصميم او بيان شده است ج) فدراسيونهاي ورزشي بين‌المللي مربوطه و هر يك از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ كه اعمال محروميت براساس قوانين آنها بوده است د) كميته بين‌المللي المپيك و كميته بين‌المللي پاراالمپيك در مواردي كه تصميمات متخذه اثري بر بازيهاي المپيك و پاراالمپيك داشته باشد مانند اعمال محروميتها براي شركت در بازيهاي المپيك يا بازيهاي پاراالمپيك، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براساس بند 13ـ2ـ2 نهادهايي كه مجازند تقاضاي تجديدنظر خود را به‌سازمانهاي بازبين در سطح ملي ارائه نمايند براساس مقررات همان سازمان مبارزه با دوپينگ تعيين مي‌گردند. با اين وجود حداقل اين افراد بايد مجاز ارائه تقاضاي تجديدنظر به اين سازمان ها باشند: الف) ورزشكار يا شخصي كه موضوع تقاضاي تجديدنظر مي‌باشد ب) طرف دعوا كه تقاضاي تجديدنظر نسبت به‌تصميم او بيان شده است ج) فدراسيونهاي ورزشي بين‌المللي و د) آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ. در كليه موارد مطروحه در بند 13ـ2ـ2 آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و فدراسيونهاي بين‌المللي ورزشي ضمن توجه به تصميم مرجع داخلي و ملي حق دارند به‌دادگاه داوري ورزشي تقاضاي تجديدنظر خود را اعلام نمايند. عليرغم كليه شروط مطروحه در اين رابطه، تنها شخصي كه مي‌تواند نسبت به‌تعليق موقت تقاضاي تجديدنظر نمايد ورزشكار يا شخصي است كه تعليق موقت نسبت به وي وضع‌ شده ‌است. 13ـ3ـ تقاضاي تجديد نظر نسبت به وضع يا لغو معافيتهاي درماني تقاضاي تجديدنظر نسبت به تصميمات آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در مورد وضع يا لغو معافيت درماني، ممكن است به طور مستقيم توسط ورزشكار يا سازمان ملي مبارزه با دوپينگ به دادگاه داوري ورزشي ارجاع شود. تصميمات سازمانهاي مبارزه با دوپينگ به جز آژانس‌جهاني مبارزه با دوپينگ در رد معافيت‌درماني، كه توسط آژانس‌جهاني مبارزه با دوپينگ مورد تجديدنظر قرار نگرفته است، ممكن است توسط ورزشكار سطح بين‌المللي به دادگاه دادرسي ورزشي و توسط ساير ورزشكاران به ساير ارگانهاي بازبيني‌كننده ملي مطرح شده در بند13ـ2ـ2 ارجاع شود. در صورتي‌كه دادگاه ملي معافيت‌درماني را لغو نمايد. اين تصميم توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد به‌اطلاع دادگاه جهاني حكميت و داوري ورزش برسد. 13ـ4ـ تقاضاي تجديد نظر نسبت به مجازاتهاي درنظر گرفته شده براساس بخش سوم آيين‌نامه ب. ت. ب. مجازاتهاي در نظر گرفته شده براساس بخش سوم آيين‌نامه (وظائف و مسئوليتها) نهادهايي كه براساس اين بند مستوجب مجازات شمرده مي‌شوند بايد اجازه يابند تا مستقيماً و براساس شروط مندرج در آيين‌نامه به دادگاه دادرسي ورزشي شكايت نمايند 13ـ 5 ـ تقاضاي تجديدنظر در مورد تصميماتي كه باعث تعليق يا لغو آكريديته آزمايشگاه شده است. در صورتي كه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ صلاحيت اكرديته بودن يك آزمايشگاه را لغو يا به حالت تعليق درآورد موضوع تعليق وي تنها از طريق آزمايشگاه مربوطه در دادگاه داوري ورزشي قابل طرح مي‌باشد. توضيح بند 13ـ 5: هدف آيين‌نامه اين است كه مسائل مبارزه با دوپينگ براساس اسلوب مشخص و عادلانه داخلي حل و فصل شود. اين تصميمات در بند 14 به تفصيل بيان شده است اشخاص و سازمانهاي خاص شامل آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ پس از صدور راي مجاز به تجديدنظر در آرا هستند. توجه شود كه در بند 13 در فهرست افرادي كه مجاز به درخواست تقاضاي تجديد نظر هستند، ورزشكار يا فدراسيون ورزشي قرار ندارد. زيرا ممكن است از محروميت يك ورزشكار منفعتي عايد رقيب وي شود. فصل چهاردهم #14 ـ فصل چهاردهم: محرمانه بودن گزارش نتايج امضاكنندگان آيين‌نامه در اصول هماهنگي در برخورد با نتايج با يكديگر تفاهم دارند. اعلام عمومي، پاسخگويي و اعتقاد به حفظ اسرار افراد موجب تصويب مقررات زير شده است: 14ـ 1ـ اطلاعات مربوط به يافته‌هاي آزمايشگاهي غيرطبيعي و ساير تخلفات بالقوه از مقررات مبارزه با دوپينگ سازمان مبارزه با دوپينگي كه مسئوليت برخورد با نتايج را برعهده دارد، موظف است براساس بند 7 (برخورد با نتايج) به ورزشكاري كه در نمونه وي يافته‌هاي غيرطبيعي مشاهده شده است يا ورزشكار يا شخصي كه از مقررات مبارزه با دوپينگ تخلف نموده است حكم تخلف را ابلاغ نمايد. سازمان ملي مبارزه با دوپينگ ورزشكار و فدراسيون بين‌المللي و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نيز بايد تا حداكثر تا پايان مراحل بندهاي 7ـ1 و 7ـ2 از نتيجه مطلع شوند. در اين ابلاغيه بايستي به موارد ذيل اشاره گردد نام كامل ورزشكار، نام كشور، رشته ورزش و رشته اختصاصي آن در حين مسابقات يا خارج از مسابقات بودن نمونه‌گيري، تاريخ نمونه‌گيري و نتيجه آناليز نمونه كه توسط آزمايشگاه گزارش شده است. سازمان مبارزه با دوپينگ و اشخاص بايد به طور مرتب در مورد وضعيت و يافته‌هاي هرگونه بازبيني و روند مراحل موارد بند 7 (برخورد با نتايج) بند 8 (حق دادرسي عادلانه) و بند 13(تقاضاي تجديدنظر) اطلاعات جديد را دريافت نمايند. در مواردي كه براساس بند 10ـ5 ـ1 (احراز عدم قصور يا تقصير) يا بند 10ـ5 ـ2 (عدم قصور يا تقصير قابل توجه) مدت محروميت كاهش يابد. بايد حكم مربوطه كتباً و با اعلام دلايل كاهش به شخص ابلاغ شود. سازمان دريافت كننده اين اطلاعات تا زماني كه سازمان مبارزه با دوپينگ به طور عمومي حكم را اعلام ننموده است يا براساس بند 14ـ2 در اعلام نتايج موفق نبوده است، نبايد اين اطلاعات را به جز در اختيار افراد خاص كه لازم است از اطلاعات آگاه باشند به اطلاع عموم برساند. 14ـ2ـ اعلام عمومي هويت ورزشكاراني كه در نمونه آنها يافته‌هاي غيرطبيعي آزمايشگاهي يافته شده است و يا ورزشكار يا ساير اشخاصي كه توسط سازمان مبارزه با دوپينگ متهم به تخلف از ساير مقررات مبارزه با دوپينگ هستند، تنها پس از اتمام مراحل بازبيني اوليه اداري براساس بندهاي 7ـ1 و 7ـ2 توسط سازمان مبارزه با دوپينگ مسئول برخورد با نتايج مي‌تواند به اطلاع عموم برسد در هر يك از موارد ذيل يعني احراز تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ در دادرسي براساس بند 8، لغو دادرسي و يا عدم احراز تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ در مهلت مقرر، سازمان مبارزه با دوپينگ مسئول برخورد با نتايج موظف است ظرف حداكثر بيست روز مراتب را به اطلاع عموم برساند. 14ـ3ـ اطلاعات محل حضور ورزشكار ورزشكاراني كه بنابر صلاحديد فدراسيون بين‌المللي يا سازمان ملي مبارزه با دوپينگ مربوطه در بانك اطلاعاتي نمونه‌گيري خارج از مسابقات گنجانده مي‌شوند. بايد اطلاعات دقيق محل استقرار خود را اعلام نمايند. فدراسيون بين‌المللي يا سازمان ملي مبارزه با دوپينگ بايد مشخصات ورزشكاران و محل استقرار خود را اعلام نمايند. فدراسيون بين‌المللي يا سازمان ملي مبارزه با دوپينگ بايد مشخصات ورزشكاران و محل استقرار آنها را به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اعلام نمايد. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نيز بايد اين اطلاعات را در اختيار ساير سازمانهاي مبارزه با دوپينگ كه براساس بند 15 مجوز نمونه‌گيري از ورزشكار را دارند اعلام نمايد. اين اطلاعات بايد به طور دائم به‌صورت محرمانه باقي بماند و تنها جهت برنامه‌ريزي‌هاي اجراي نمونه‌گيري مورد استفاده قرار گيرد در صورتي كه اين اطلاعات ديگر جهت موارد فوق لازم نباشد بايد از بين برده شود. 14ـ4ـ گزارش آماري سازمان مبارزه با دوپينگ موظف است حداقل سالي يك بار گزارش آماري از عملكرد مبارزه با دوپينگ خود را منتشر نموده و يك نسخه از آن را نيز در اختيار آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ قرار دهد. 14ـ 5 ـ مرجع اطلاعات كنترل دوپينگ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به عنوان مرجع كليه اطلاعات مربوط به نمونه‌گيري كنترل دوپينگ عمل مي نمايد و نتايج ورزشكاران سطح بين‌المللي و ورزشكاران ملي كه در بانك اطلاعاتي نمونه‌گيري قرار دارند بايد به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اعلام شود. جهت تسهيل هماهنگي در آرم برنامه‌ريزي نمونه‌گيري و جلوگيري از دوباره‌كاريهاي غيرضروري توسط سازمانهاي با هر يك از اين سازمانها موظفند تا كليه نمونه‌گيريهاي حين يا خارج از مسابقات خود را در اسرع وقت و پس از نمونه‌گيري به‌اطلاع آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ برسانند. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نيز بايد اين اطلاعات را در اختيار فدراسيون ملي ورزشكار، كميته ملي المپيك يا كميته ملي پاراالمپيك ، سازمان ملي مبارزه با دوپينگ، فدراسيونهاي بين‌المللي و كميته بين‌المللي المپيك يا كميته بين‌المللي پاراالمپيك قرار دهند. اطلاعات خصوصي ورزشكار بايد توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به صورت محرمانه حفظ شود. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد حداقل سالي يك بار گزارش آماري از اين اطلاعات را منتشر نمايد. فصل پانزدهم #15 ـ فصل پانزدهم: شفاف‌ سازي مسئوليتهاي كنترل دوپينگ 15ـ 1ـ نمونه‌گيري در مسابقات نمونه‌گيري جهت كنترل دوپينگ هم در مسابقات بين‌المللي و هم در مسابقات ملي انجام مي‌گردد. به هر حال تنها يك سازمان مسئوليت انجام و اداره نمونه‌گيري در خلال يك مسابقه را برعهده دارد. در مسابقات بين‌المللي، جمع‌آوري نمونه‌هاي كنترل دوپينگ بايد توسط يك سازمان بين‌المللي كه مسئول برگزاري مسابقه است صورت گيرد. (به‌عنوان مثال كميته بين‌المللي المپيك در مسابقات المپيك، فدراسيون بين‌المللي براي مسابقات قهرماني جهان، پان امريكن). در صورتي كه سازمان بين‌المللي اعلام دارد كه قصد نمونه گيري در اين مسابقه را ندارد، سازمان ملي مبارزه با دوپينگ كشوري كه مسابقه در آن برگزار مي‌شود مي‌تواند با هماهنگي و تصويب سازمان بين المللي مربوطه و يا آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اقدام به نمونه‌گيري نمايد. در مسابقات ملي، جمع‌آوري نمونه‌هاي كنترل دوپينگ بايد تحت نظارت سازمان ملي مبارزه با دوپينگ كشور انجام شود. توضيح بند 15: براي اثربخشي بيشتر، مبارزه عليه دوپينگ بايد توسط سازمانهاي مختلف صورت گيرد تا برنامه هاي مستحكمي جهت مبارزه با دوپينگ در هر دو سطح ملي و بين‌المللي به اجرا درآيد. به‌جاي محدود كردن مسؤوليت هاي يك گروه در جهت اعطا صلاحيت انحصاري به گروه ديگر، آيين‌نامه به‌حل مشكلات ناشي از تقابل مسؤوليتها پرداخته است. اين عمل اولاً با قرار دادن سطوح بالاتر جهت ايجاد هماهنگي و ثانياً با تصويب مقررات هماهنگي در شرايط خاص امكانپذير شده است. توضيح بند 15ـ 1: سازمان مبارزه با دوپينگ كه مسؤول اجراي نمونه‌گيري است مي‌تواند در صورت انتخاب خود با ساير سازمانها در مورد بر عهده گرفتن نمونه‌گيري يا ساير مراحل كنترل دوپينگ به‌تفاهم رسد. 15ـ2ـ نمونه‌گيري خارج از مسابقه نمونه‌گيري خارج از مسابقه بايد توسط سازمانهاي بين‌المللي و ملي اجرا و اداره شود. نمونه‌گيري خارج از مسابقه مي‌تواند توسط ارگانهاي زير انجام شود: الف) آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ب) كميته هاي بين‌المللي المپيك و پاراالمپيك در ارتباط با بازي هاي المپيك و پاراالمپيك ج) فدراسيون بين‌المللي ورزشكار د) سازمان ملي مبارزه با دوپينگ مربوط به ورزشكار (ه (سازمان ملي مبارزه با دوپينگ كشوري كه ورزشكار در آن حضور دارد. به منظور پرهيز از دوباره كاري و جهت هماهنگي بيشتر و به حداكثر رساندن تلاشهاي مبارزه با دوپينگ، نمونه‌گيري خارج از مسابقات بايستي با آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ هماهنگي لازم صورت گيرد. توضيح بند 15ـ2: ساير اختيارات جهت انجام نمونه‌گيري مي‌تواند با توافق دوجانبه يا چند جانبه في مابين امضاكنندگان و دولتها اعطا شود. 15ـ3ـ مديريت نتايج، دادرسي و اعمال محروميت ها به جز مواردي كه در بند 15ـ3ـ1 در زير به آن اشاره شده است، وظيفه مديريت نتايج و دادرسي برعهده سازمان مبارزه با دوپينگي است كه انجام نمونه‌گيري را برعهده داشته است (در صورتي كه موضوع تخلف ارتباطي با نمونه‌گيري نداشته باشد اين وظيفه برعهده سازماني است كه تخلف را كشف‌نموده‌است). بدون درنظر گرفتن سازماني كه مديريت نتايج و دادرسي را برعهده دارد، مقررات مطرح شده در بندهاي 7 و 8 بايد مورد توجه قرار گرفته، قوانيني كه در مقدمه بند 1 به عنوان قوانين غيرقابل تغيير ذكر شده اند بايد به دقت اجرا شوند. 15ـ3ـ در برخي موارد مراحل مربوط به سازمان مبارزه با دوپينگ كه انجام نمونه‌گيري را برعهده داشته است توسط سازمان ديگري دنبال مي‌شود (به عنوان مثال فدراسيون ملي ورزشكار) در اين قبيل مواقع، وظيفه اطمينان از مطابقت قوانين سازمان دوم با مقررات آيين‌نامه برعهده سازمان مبارزه با دوپينگ است. 15ـ3ـ1ـ در صورت مثبت بودن نمونه ورزشكاري كه تبعه يا ساكن كشوري نيست كه در آن نمونه‌گيري انجام شده است و يا بروز تخلف از جانب وي كه توسط سازمان ملي مبارزه با دوپينگ كشف شود، مديريت نتايج و اجراي دادرسي جهت وي براساس قوانين فدراسيون بين‌المللي ورزشكار خواهد بود. توضيح بند 15ـ3: هيچ قانوني مطلقي در مورد برخورد با نتايج وجود ندارد و اجراي دادرسي در صورتي كه يك سازمان ملي مبارزه با دوپينگ از يك ورزشكار خارجي نمونه‌گيري كرده باشد در حالي كه آن ورزشكار در حوزه قضايي آن سازمان قرار ندارد ناممكن به نظر مي‌رسد. براساس اين بند اين وظيفه برعهده فدراسيون بين‌المللي است كه براساس قوانين خود اختيار اعمال محروميت را برعهده سازمان ملي مبارزه با دوپينگ ورزشكار يا سازمان انجام‌دهنده نمونه‌گيري قرار دهد و يا حتي خود اين وظيفه را تقبل نمايد. 15ـ4ـ تشخيص دو جانبه ب. ت. ب. حق تقاضاي تجديدنظر كه در بند 13 به آن اشاره شده است. نمونه‌گيري، معافيت درماني مراحل دادرسي و كليه احكام صادر شده توسط هر يك از امضاكنندگان كه براساس آيين‌نامه بوده و در محدوده وظايف امضاكننده قرار داشته باشد بايد توسط كليه امضاكنندگان به رسميت شناخته شود. امضاكنندگان مي‌توانند نسبت به عملكرد ساير نهادها كه آيين‌نامه را نپذيرفته‌اند نيز همين برخورد را داشته باشند به شرطي كه مقررات اين نهادها با آيين‌نامه سازگار باشد. فصل شانزدهم #16 ـ فصل شانزدهم: كنترل دوپينگ حيوانات در رقابت هاي ورزشي 16ـ1ـ در هر ورزشي كه حيوانات در رقابت ها شركت دارند، فدراسيون بين‌المللي آن ورزش بايد مقرراتي جهت بررسي اصول مبارزه با دوپينگ حيوانات شركت‌كننده وضع نمايد. مقررات مبارزه با دوپينگ بايد شامل فهرست مواد ممنوعه، روش هاي مناسب نمونه‌گيري، و فهرستي از آزمايشگاه هاي معتبر جهت تجزيه نمونه‌ها باشد. 16ـ2ـ فدراسيون بين‌المللي مسؤول ورزش مورد نظر، موظف است جهت اجراي دقيق بندهاي 1،2،3،9،10،11،13،17 آيين‌نامه قوانيني جهت تشخيص تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ، برخورد با نتايج، دادرسي عادلانه، پيامدها و تقاضاي تجديدنظر در موارد حيوانات تصويب نمايد. فصل هفدهم #17 ـ فصل هفدهم: مربوط به محدوديت‌ها هيچ پيامدي نبايد براي ورزشكار يا شخصي كه مرتكب تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ شده است در نظر گرفته شود مگر آنكه در طي هشت سال از بروز تخلف شخص باشد. توضيح بند 17: اين بند سازمان مبارزه با دوپينگ را از بررسي تخلفات پيشين منع نمي‌نمايد. زيرا تخلف از قوانين پس از هشت سال تكرار جرم محسوب مي‌شود و مدت محروميت آن متفاوت است. به بيان ديگر تخلفي كه ده سال پس از تخلف اول صورت گرفته باشد. در هنگام اعمال محروميت تكرار جرم محسوب مي‌گردد. بخش دوم آموزش و پژوهش فصل هيجدهم #18 ـ فصل هجدهم: آموزش 18ـ اصول پايه و اهداف اوليه جلوگيري از تضعيف مباني مفهوم روح ورزش، همانگونه كه در مقدمه آيين‌نامه بدان اشاره شده است، اصل بنيادين در امر اطلاع‌رساني و آموزش دوپينگ مي‌باشد. هدف اوليه آموزش، بازداشتن ورزشكار از استفاده از مواد يا روش هاي ممنوعه مي‌باشد. و 18ـ2ـ برنامه‌ها و فعاليتها هر يك از سازمان هاي مبارزه با دوپينگ موظفند كه برنامه‌هايي جهت اطلاع‌رساني و آموزش طراحي و اجرا نموده و نتايج آن را مورد پايش قرار دهند. در اين قبيل برنامه‌ها بايد حداقل اطلاعات زير به نحو صحيح و به روز شده‌اي در اختيار شركت‌كنندگان قرار گيرد. ـ مواد و روش هاي مندرج در فهرست ـ عوارض دوپينگ بر روي سلامت ـ مراحل نمونه‌گيري كنترل دوپينگ ـ وظايف و مسؤوليت هاي ورزشكار اين برنامه‌ها بايد به گونه‌اي طراحي شوند كه روح ورزش جهت ايجاد فضاي مبارزه با دوپينگ و تأثير بر رفتار ورزشكاران تقويت گردد. پرسنل حامي ورزشكار نيز بايد ورزشكاران را آموزش داده و در مورد سياستهاي مبارزه با دوپينگ براساس آيين‌نامه با ورزشكاران تبادل نظر نمايند. 18ـ3ـ هماهنگي و همكاري كليه امضاكنندگان و ورزشكاران بايد در امر اطلاع‌رساني و آموزش اصول مبارزه با دوپينگ و ايجاد هماهنگي في مابين خود و دولتها همكاري هاي لازم را صورت دهند. فصل نوزدهم #19 ـ فصل نوزدهم: پژوهش 19ـ1ـ اهداف پژوهش‌هاي مبارزه با دوپينگ هدف از پژوهشهاي مبارزه با دوپينگ توسعه و اجراي برنامه‌هاي كارآمد كنترل دوپينگ، اطلاع‌رساني و آموزش مي‌باشد. 19ـ2ـ انواع پژوهش پژوهشهاي مبارزه با دوپينگ علاوه بر تحقيقات پزشكي، آزمايشگاهي و فيزيولوژيك مي‌بايد جنبه‌هاي جامعه‌شناسي، رفتاري، قضايي و اخلاقي دوپينگ را بررسي نمايد. 19ـ3ـ هماهنگي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مسؤوليت ايجاد هماهنگي بين پژوهش هاي مختلف را برعهده دارد جهت حمايت از سرمايه‌هاي فكري، نتايج پژوهشهاي انجام شده به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارائه مي‌شود. 19ـ4ـ انجام پژوهش پژوهشهاي مبارزه با دوپينگ بايد با كليه قوانين شناخته شده اخلاقي مطابقت داشته باشد. 19ـ 5 ـ پژوهشهايي كه در آنها از مواد يا روش هاي ممنوعه استفاده مي‌شود. در فعاليتهاي پژوهشي بايد از تجويز مواد و روش هاي ممنوعه به ورزشكار پرهيز نمود. 19ـ6 ـ سوء استفاده از نتايج تمامي احتياطهاي لازم بايد به كار گرفته شود تا نتايج حاصل از پژوهش‌هاي مبارزه با دوپينگ مورد سوء استفاده و مصرف در جهت انجام دوپينگ قرار نگيرد. بخش سوم وظائف و مسئوليتها فصل بيستم #20 ـ فصل بيستم: ساير وظائف و مسئوليتهاي امضاكنندگان آيين‌نامه 20ـ1ـ وظايف و مسئوليتهاي كميته بين‌المللي المپيك 20ـ1ـ1ـ تصويب و اجراي سياستهاي مبارزه با دوپينگ براي بازيهاي المپيك كه با مقررات آيين‌نامه هماهنگ باشد. 20ـ1ـ2ـ كميته بين‌المللي المپيك بايد فدراسيونهاي ورزشي را كه قرار است در بازيهاي المپيك شركت نمايند ملزم به اجراي آيين‌نامه نمايد. 20ـ1ـ3ـ در صورتي كه نهادي كه در ارتباط با المپيك فعاليت مي‌كند، از قوانين مبارزه با دوپينگ تخطي نمايد تمام يا قسمتي از بودجه آن قطع گردد. 20ـ1ـ4ـ براساس بند 23ـ 5 برخورد مناسبي با نهادهايي كه آيين‌نامه را اجرا نمي‌كنند داشته باشد. 20ـ1ـ 5 ـ ايجاد و تسهيل برنامه ناظر بي‌طرف. 20ـ2ـ وظائف و مسئوليتهاي كميته بين‌المللي پاراالمپيك 20ـ2ـ1ـ تصويب و اجراي سياستهاي مبارزه با دوپينگ براي بازيهاي پاراالمپيك كه با مقررات آيين‌نامه هماهنگ باشد. 20ـ2ـ2ـ كميته بين‌المللي بايد كميته‌هاي ملي المپيك را كه قرار است در بازي هاي المپيك شركت نمايند ملزم به اجراي آيين‌نامه نمايد. توضيح بند 20: وظائف و مسئوليت هاي امضاكنندگان آيين‌نامه، در بندهاي مختلف آيين‌نامه شرح داده شده است وظائف مطرح شده در اين بخش ساير مسئوليت هاي اين نهادها را مشخص مي‌نمايد. 20ـ2ـ3ـ در صورتي كه نهادي كه در ارتباط با پاراالمپيك فعاليت مي‌كند، از قوانين مبارزه با دوپينگ تخطي نمايد تمام يا قسمتي از بودجه آن قطع گردد. 20ـ2ـ4ـ براساس بند 23ـ 5 برخورد مناسبي با نهادهايي كه آيين‌نامه را اجرا نمي‌كنند داشته باشد. 20ـ2ـ 5 ـ ايجاد و تسهيل برنامه ناظر بي‌طرف. 20ـ3ـ وظايف و مسئوليتهاي فدراسيونهاي جهاني 20ـ3ـ1ـ تصويب و اجراي سياست هاي مبارزه با دوپينگ كه با مقررات آيين‌نامه هماهنگ باشد. 20ـ3ـ2ـ هماهنگي سياست ها، قوانين و برنامه‌ها با آيين‌نامه را به عنوان شرايط عضويت فدراسيونهاي ملي قرار دهد. 20ـ3ـ3ـ كليه ورزشكاران و پرسنل حامل ورزشكاري را كه در محدوده اختيارات آن فدراسيون قرار دارند ملزم به رعايت قوانين مبارزه با دوپينگ براساس آيين‌نامه نمايد. 20ـ3ـ4ـ ورزشكاراني را كه به طور مرتب از اعضا فدراسيون جهاني يا ملي مربوطه نمي‌باشند، در صورتي كه فدراسيون جهاني يا نهادهاي مسئول برگزاري مسابقات لازم بدانند، ملزم به شركت در نمونه‌گيري نموده، آنها را ملزم به دادن اطلاعات دقيق در مورد محل حضور خود نمايد. توضيح بند20ـ3ـ4: به‌عنوان مثال اين بند شامل ورزشكاران شركت‌كننده در ليگ هاي حرفه‌اي مي‌گردد. 20ـ3ـ 5 ـ پايش برنامه‌هاي مبارزه با دوپينگ فدراسيون هاي ملي 20ـ3ـ6 ـ براساس بند 23ـ 5 برخورد مناسبي با نهادهايي كه آيين‌نامه را اجرا نمي‌كنند داشته باشد. 20ـ3ـ7ـ ايجاد و تسهيل برنامه ناظر بي‌طرف در مسابقات بين‌المللي. 20ـ3ـ 8 ـ در صورتي كه فدراسيونهاي ملي از قوانين مبارزه با دوپينگ تخطي نمايند تمام يا قسمتي از بودجه آنها قطع گردد. 20ـ4ـ وظايف و مسئوليتهاي كميته ملي المپيك و پاراالمپيك 20ـ4ـ1ـ اطمينان از اين كه سياستهاي مبارزه با دوپينگ آنها با مقررات آيين‌نامه هماهنگ است. 20ـ4ـ2ـ هماهنگي سياست ها، قوانين و برنامه‌ها با آيين‌نامه را به عنوان شرايط عضويت فدراسيون هاي ملي قرار دهد. 20ـ4ـ3ـ ورزشكاراني را كه به طور مرتب از اعضا فدراسيون جهاني يا ملي مربوطه نمي‌باشند، در صورتي كه فدراسيون جهاني يا نهادهاي مسئول برگزاري مسابقات لازم بدانند، ملزم به شركت در نمونه‌گيري نموده و آنها را ملزم به دادن اطلاعات دقيق در مورد محل حضور خود نمايد. 20ـ4ـ4ـ هماهنگي با سازمان هاي ملي مبارزه با دوپينگ 20ـ4ـ 5 ـ در صورتي كه يك ورزشكار يا يكي از پرسنل حامي ورزشكار در هر زمان از قوانين مبارزه با دوپينگ تخطي نمايند، تمام يا قسمتي از حقوق آنها قطع گردد. 20ـ4ـ6‌ـ در صورتي كه يكي از اعضا يا يكي از فدراسيونهاي ملي از قوانين مبارزه با دوپينگ تخطي نمايد تمام يا قسمتي از بودجه آن قطع گردد. 20ـ 5 ـ وظايف و مسئوليتهاي سازمان ملي مبارزه با دوپينگ 20ـ 5 ـ1ـ تصويب و اجراي سياستهاي مبارزه با دوپينگ كه با مقررات آيين‌نامه هماهنگ باشد. 20ـ 5 ـ همكاري با ساير نهادهاي ملي مربوطه و ساير سازمان هاي مبارزه با دوپينگ. 20ـ 5 ـ3ـ اجراي نمونه‌گيري دوجانبه بين سازمانهاي مختلف مبارزه با دوپينگ. 20ـ 5 ـ4ـ اجراي برنامه‌هاي تحقيقاتي مبارزه با دوپينگ. 20ـ6 ـ وظائف و مسئوليتهاي سازمانهاي مسابقات بزرگ 20ـ6 ـ1ـ تصويب و سياستهاي مبارزه با دوپينگ كه با مقررات آيين‌نامه هماهنگ باشد. 20ـ6 ـ2ـ براساس بند 23ـ 5 برخورد مناسبي با نهادهايي كه آيين‌نامه را اجرا نمي‌كنند داشته باشد. 20ـ6 ـ3ـ ايجاد و تسهيل برنامه ناظر بي‌طرف. 20ـ7ـ وظائف و مسئوليتهاي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ 20ـ7ـ1ـ تصويب و اجراي سياست هاي مبارزه با دوپينگ كه با مقررات آيين‌نامه هماهنگ باشد. 20ـ7ـ2ـ نظارت بر اجراي مراحل مقررات در برخورد با يافته‌هاي غيرطبيعي آزمايشگاهي. 20ـ7ـ3ـ تصويب استانداردهاي بين‌المللي كه جهت اجراي صحيح آيين‌نامه ضروري مي‌باشد. 20ـ7ـ4ـ ايجاد آزمايشگاههاي اكرديته براي تجزيه نمونه‌ها يا انتخاب ساير آزمايشگاه ها بدين منظور. 20ـ7ـ 5 ـ‌ايجاد و تصويب الگوهاي عملكرد بهينه. 20ـ7ـ6 ـ ايجاد پيشبرد، برقراري هماهنگي و تخصيص اعتبار به تحقيقات مبارزه با دوپينگ. 20ـ7ـ7ـ اجراي موثر برنامه ناظر بي‌طرف. 20ـ7ـ 8 ـ اجراي برنامه‌هاي كنترل دوپينگ براساس مجوز ساير سازمانهاي مبارزه با دوپينگ. فصل بيست و يكم : وظائف و مسؤوليتهاي شركت‌كنندگان 21ـ1ـ وظايف و مسؤولتهاي ورزشكاران 21ـ1ـ1ـ اطلاع و اجراي كليه سياستها و قوانين مبارزه با دوپينگ براساس آيين‌نامه. 21ـ1ـ2ـ آمادگي جهت شركت در نمونه‌گيري. 21ـ1ـ3ـ در زمينه مبارزه با دوپينگ، ورزشكار مسئول هر آن چيزي است كه مصرف كرده و يا مي‌خورد. 21ـ1ـ4ـ ورزشكار موظف است به كليه كادر پزشكي مرتبط با وي متذكر شود كه وي مجاز به مصرف داروها يا روشهاي ممنوعه نمي‌باشد. همچنين ورزشكار موظف است اطمينان حاصل نمايد كه هر نوع درماني طبي انجام شده در مورد وي، با سياستهاي مبارزه با دوپينگ و قوانين آيين‌نامه مطابقت دارد. 21ـ2ـ وظايف و مسئوليتهاي پرسنل حامي ورزشكار 21ـ2ـ1ـ اطلاع و اجراي كليه سياستها و قوانين مبارزه با دوپينگ براساس آيين‌نامه كه شامل حال آنها يا ورزشكاران تحت حمايت آنها مي‌شود. 21ـ2ـ2ـ همكاري با برنامه‌هاي نمونه‌گيري ورزشكار. 21ـ2ـ3ـ تاثيرگذاري بر ارزشها و رفتارهاي ورزشكار جهت ترغيب گرايش هاي مبارزه با دوپينگ. فصل بيست و دوم #22 ـ فصل بيست و دوم: مشاركت دولتها تعهد دولت ها به آيين‌نامه با امضا يك اعلاميه آغاز مي‌شود. امضا اين اعلاميه تا اولين روز شروع المپيك آتن قابل قبول است. سپس براساس وضعيت قوانين اساسي و اداري هر دولت، مراحل بعدي دنبال مي‌گردد. اين مراحل شامل عقد قرارداد يا سپردن التزام جهت اجراي دقيق آيين‌نامه مي‌باشد. اين مراحل تكميلي نيز بايد تا شروع المپيك زمستاني تورين پايان يابد. بر اساس انتظارات امضاكنندگان آيين‌نامه، اعلاميه، قرارداد و التزامات فوق‌الذكر بر مسائل مهم ذيل اثر خواهد داشت. 22ـ1ـ كليه دولت ها موظفند حداقل در زمينه‌هاي زير مساعدت هاي لازم در امر مبارزه با دوپينگ را به عمل آورد: ـ حمايت از برنامه‌هاي ملي مبارزه با دوپينگ. ـ در دسترس بودن مواد و روشهاي ممنوعه. ـ مساعدت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ جهت نمونه‌گيري‌هاي خارج از مسابقات. ـ مشكلات مربوط به مكملهاي غذايي كه آلوده به مواد ممنوعه مي‌باشند. ـ قطع تمام يا مقداري از بودجه يا كمك هاي مالي سازمان هاي ورزشي يا ورزشكاراني كه از مقررات آيين‌نامه، يا ساير قوانين مبارزه با دوپينگ مطابق با آيين‌نامه تخطي مي‌نمايند. 22ـ2ـ كليه نهادهاي دولتي مرتبط با مبارزه با دوپينگ بايد در هماهنگي كامل با آيين‌نامه باشند. 22ـ3ـ پايش تعهد دولت ها به التزامات مندرج در اعلاميه‌ها و ساير قراردادها برعهده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌باشد. توضيح بند 22: بسياري از دولت ها نمي‌توانند از ابزارهاي غيردولتي و خصوصي نظير آيين‌نامه به طور كامل تبعيت نمايند. بدين جهت، هيچگاه از دولتها خواسته نمي‌شود كه از امضاكنندگان آيين‌نامه باشند. با اين وجود توجه به اين نكته ضروري است كه مبارزه عليه دوپينگ در يك برنامه همسو و هماهنگ بدون مشاركت نهادهاي ورزشي با دولتها امكانپذير نمي‌باشد. يكي از مصاديق التزامات فوق‌الذكر، اعلاميه‌اي است كه در آخرين اطلاعيه سازمان آموزشي، علمي و فرهنگي ملل متحد به آن اشاره شده است. اين ميزگرد در تاريخ نهم و دهم ژانويه 2003 در پاريس برگزار گرديد و در آن وزرا و مقامات ارشد تربيت بدني و ورزش دولتها شركت داشته‌اند. بخش چهارم پذيرش، اجرا، تعديل و تفسير فصل بيست و سوم #23 ـ فصل بيست و سوم: پذيرش، اجرا و تعديل آيين‌نامه 23ـ1ـ پذيرش آيين‌نامه 23ـ1ـ1ـ نهادهاي زير بايد از امضاكنندگان و پذيرندگان آيين‌نامه باشند. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، كميته بين‌المللي المپيك، كميته فدراسيونهاي بين‌المللي، كميته بين‌المللي پاراالمپيك، كميته‌هاي ملي المپيك، كميته‌هاي ملي پاراالمپيك، سازمان هاي مسابقات بزرگ و سازمان هاي ملي مبارزه با دوپينگ. اين نهادها با امضا اعلاميه‌آيين‌نامه را پذيرفته و از زمان امضا مسئول اجراي آن توسط نهادهاي تحت سرپرستي خود هستند. 23ـ1ـ2ـ ساير نهادهاي ورزشي نيز كه تحت نظر امضاكنندگان قرار ندارند نيز ممكن است بنا بر دعوت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، نسبت به پذيرش آيين‌نامه اقدام نمايند. 23ـ1ـ3ـ فهرستي از كليه پذيرندگان آيين‌نامه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تهيه و در معرض اطلاع عموم قرار خواهد گرفت. توضيح بند 23ـ1ـ1: هر يك از امضاكنندگان پذيرنده آيين‌نامه به طور جداگانه يك نسخه مجزا از رونوشت فرم استاندارد اعلاميه را امضا كرده و آن را به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تحويل مي‌دهند. عمل پذيرش و اساس ساختار هر سازمان خواهد بود. به عنوان مثال در يك فدراسيون بين‌المللي اين عمل توسط انجمن آن فدراسيون و در آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ توسط هيأت رئيسه آن خواهد بود. توضيح بند 23ـ1ـ1:ليگهاي حرفه‌اي كه هم اكنون تحت نظارت هيچ دولت يا فدراسيون قرار ندارند جهت پذيرش آيين‌نامه تشويق مي‌شوند. 23ـ2ـ اجراي آيين‌نامه 23ـ2ـ1ـ امضاكنندگان آيين‌نامه موظفند بنا بر قدرت و حوزه اختيارات خود مقررات آيين‌نامه را از طريق سياست‌گذاري‌هاي لازم، تنظيم اساسنامه‌ها، مقررات و قوانين به اجرا درآورند. 23ـ2ـ2ـ جهت اجراي آيين‌نامه، امضاكنندگان تشويق مي‌شوند كه از الگوهاي عملكرد بهينه كه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ معرفي مي‌شوند الگوبرداري نمايند. 23ـ3ـ ضرب‌العجل‌هاي پذيرش و اجراي آيين‌نامه 23ـ3ـ2ـ امضاكنندگان موظفند قبل از اولين روز المپيك آتن، آيين‌نامه را پذيرفته و اجرا نمايند. 23ـ3ـ2ـ پس از ضرب‌العجل فوق‌الذكر نيز امكان آيين‌نامه وجود دارد ولي امضاكنندگان تا هنگام پذيرش كامل آيين‌نامه از اجراكنندگان آيين‌نامه به حساب نخواهند آمد. (هرچند پذيرش سلب نخواهد گرديد). 23ـ4ـ پايش اجراي آيين‌نامه 23ـ4ـ1ـ اجراي آيين‌نامه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يا بنا بر صلاحديد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ پايش مي‌شود. 23ـ4ـ2ـ جهت تسهيل برنامه‌هاي پايش، هر يك از امضاكنندگان موظفند هر دو سال يك بار گزارشي از عملكرد خ. ر. ب. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اعلام نمايند و دلايل عدم اجراي آيين‌نامه را نيز شرح دهند. 23ـ4ـ3ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد دلايل عدم اجراي آيين‌نامه را در نظر گرفته و موارد غيرعادي اين دلايل را به كميته بين‌المللي المپيك، كميته بين‌المللي پاراالمپيك، فدراسيونهاي بين‌المللي، كميته‌هاي ملي المپيك، كميته‌هاي ملي پاراالمپيك، سازمانهاي مسابقات بزرگ اعلام نمايد تا دلايل عدم اجرا به طور مشروط مورد قبول قرار گيرد. توضيح بند 23ـ4ـ3: آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ متوجه شده است كه تفاوتهاي عمده‌اي در زمينه تجارب و توانمندي هاي مبارزه با دوپينگ در ميان امضاكنندگان و دولتها وجود دارد. همچنين زمينه قانوني كه بستر اجراي مقررات مبارزه با دوپينگ است نيز متفاوت مي‌باشد. لذا آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ جهت تشخيص تابعيت هر يك از سازمان ها از آيين‌نامه اين تفاوتها را در نظر مي‌گيرد. 23ـ4ـ4ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است پس از گفتگو با سازمانهاي مذكور، گزارشي از عملكرد آنها را به كميته بين‌المللي المپيك، كميته بين‌المللي پاراالمپيك، فدراسيونهاي بين‌المللي، كميته‌هاي ملي المپيك، كميته‌هاي ملي پاراالمپيك، سازمانهاي مسابقات بزرگ اعلام نمايد. همچنين اين گزارشها بايد در معرض اطلاع عموم قرار گيرد. 23ـ 5 ـ پيامدهاي عدم تبعيت از آيين‌نامه 23ـ 5 ـ1ـ عدم تبعيت از آيين‌نامه توسط دولت ها يا كميته‌هاي ملي المپيك يك كشور، براساس مقررات هر يك از برگزاركنندگان رقابتها، مجازاتهايي در مورد بازيهاي المپيك، پاراالمپيك، مسابقات قهرماني جهان و رقابتهاي مربوط به سازمانهاي مسابقات بزرگ در پي خواهد داشت. براساس بند 13ـ4 كميته ملي المپيك يا دولتها مي‌توانند تقاضاي تجديدنظر نسبت به مجازاتهاي فوق‌الذكر را به دادگاه جهاني حكميت و داوري ورزش تحويل نمايند. 23ـ6 ـ تعديل آيين‌نامه 23ـ6 ـ1ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مسئول اعمال تجديدنظر و تكميل آيين‌نامه است. ورزشكاران، كليه امضاكنندگان و دولتها نيز به مشاركت در اين امر تشويق مي‌شوند. 23ـ6 ـ2ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است پيشنهادات ورزشكاران، امضاكنندگان و دولت ها، در مورد تغيير و تكميل آيين‌نامه را پذيرفته و در طي روندي مبتني بر مشاوره به آنها پاسخ دهد و نتيجه بازبيني و بازخورد را به پيشنهادكنندگان اعلام دارد. 23ـ6 ـ3ـ پس از انجام مشاوره‌هاي لازم، تغييرات آيين‌نامه بايد به تصويب دو سوم از اعضاي هيأت رئيسه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ برسد.اين تعداد بايد شامل اكثريت آراء هر دو بخش دولتي و اعضا گروه المپيك باشد. پس از تصويب، تغييرات ظرف سه ماه لازم‌الاجرا مي‌گردند مگر مواردي كه در قانون به نحو ديگري در مورد آنها دستور داده شده باشد. 23ـ 6 ـ4ـ امضاكنندگان موظفند ظرف مدت يك سال از تصويب توسط هيأت رئيسه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تغييرات آيين‌نامه را به اجرا درآورند. 23ـ7ـ بازپس‌گيري پذيرش: 23ـ7ـ1ـ امضاكنندگان مي‌توانند با ارسال اخطاريه كتبي به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و پس از گذشت شش ماه، پذيرش آيين‌نامه توسط خود را لغو نمايند. فصل بيست و چهارم #24 ـ فصل بيست و چهارم: تفسير آيين‌نامه 24ـ1ـ متن رسمي آيين‌نامه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و به دو زبان انگليسي و فرانسه منتشر مي‌گردد. در صورت هرگونه تناقض بين متن انگليسي و فرانسه، متن انگليسي مورد مراجعه قرار مي‌گيرد. 24ـ2ـ متنهاي حاشيه‌اي آيين‌نامه جهت فهم بهتر و تفسير صحيح آن نگاشته شده است. 24ـ3ـ آيين‌نامه بايد به عنوان يك متن مستقل و خودمختار تفسير شود. تفسير آيين‌نامه نبايد براساس قوانين و مقررات امضاكنندگان يا دولتها باشد. 24ـ4ـ سرفصلهاي انتخاب شده براي بخش ها و بندهاي مختلف آيين‌نامه تنها جهت تسهيل مطالعه مي‌باشند و نبايد به عنوان بخشي از بدنه آيين‌نامه در نظر گرفته شده يا به هر صورتي موجب تغيير زبان شروط ارجاعي به آنها شوند. 24ـ 5 ـ قوانين آيين‌نامه نسبت به تخلفاتي كه پيش از تصويب آن توسط امضاكننده به وقوع پيوسته است عطف به ماسبق نمي‌شود. 24ـ6 ـ بخش ضميمه 1 كه شامل تعاريف است بايد به عنوان يكي از بخشهاي آيين‌نامه درنظر گرفته شود. توضيح بند 24ـ 5: به عنوان مثال ممكن است عملي توسط مقررات فدراسيون جهاني تخلف محسوب نشود ولي آيين‌نامه آن را تخلف بداند در اين صورت اين عمل تا زماني كه مقررات آن فدراسيون تغيير نكرده است، تخلف محسوب نمي‌شود. در صورتي كه پس از پذيرش آيين‌نامه تخلف صورت گيرد جهت اعمال محروميت براساس بند 10، تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ، پيش از پذيرش آيين‌نامه به عنوان « تخلف اول» و يا « تخلف دوم» در نظر گرفته مي‌شود. ضميمه ا تعاريف يافته‌هاي غيرطبيعي آزمايشگاهي:1 گزارشي است از يك آزمايشگاه يا ساير نهادهاي تائيد شده كه حضور يك ماده ممنوعه يا متابوليت‌هاي آن يا نشانگرهاي آن (از جمله افزايش مقادير مواد توليد شده در بدن) يا شواهد استفاده از يك روش ممنوعه را در يك نمونه مشخص مي‌كند. سازمان مبارزه با دوپينگ:2 از امضاكنندگان آيين‌نامه مي‌باشد كه مسئول پذيرش قوانين براي شروع، اجرا يا تقويت هر قسمت از فرايند كنترل دوپينگ است. بعنوان مثال اين سازمانها شامل كميته بين‌المللي المپيك، كميته بين‌المللي پاراالمپيك، ساير سازمانهاي مسابقات بزرگ كه آزمايش را در مسابقات خود انجام‌مي‌دهند. آژانس‌جهاني مبارزه با دوپينگ فدراسيونهاي بين‌المللي و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ مي‌باشند. ورزشكار:3 براي اهداف كنترل دوپينگ، ورزشكار به شخصي اطلاق مي‌شود كه در يك رشته ورزشي در سطح بين‌المللي (به شرحي كه توسط هر فدراسيون بين‌المللي تعريف شده است) يا سطح ملي (به شرحي كه توسط هر سازمان ملي مبارزه با دوپينگ تعريف شده است) شركت مي‌كند و هر شخص ديگري كه در سطحي پايين‌تر در ورزش شركت مي‌كند در صورتي كه بوسيله سازمان ملي مبارزه با دوپينگ آن شخص ورزشكار محسوب شود. براي اهداف اطلاعات و آموزش مبارزه با دوپينگ، ورزشكار به شخصي اطلاق مي‌شود كه در حوزه اختيارات هر يك از امضاكنندگان آيين‌نامه، دولتها يا ساير سازمانهاي ورزشي پذيرنده مجموعه مقررات مبارزه با دوپينگ، در ورزش شركت مي‌كند. پرسنل پشتيبان ورزشكار:4 هر مربي، تمرين‌دهنده، مدير، نماينده، كادر تيم، مقامات رسمي، پرسنل پزشكي يا پيراپزشكي كه با ورزشكار كار مي‌كنند يا ورزشكاران شركت‌كننده در مسابقات ورزشي يا ورزشكاراني كه براي مسابقات ورزشي آماده مي‌شوند را درمان مي‌كنند. توضيح در مورد ورزشكار:اين تعريف روشن مي‌كند كه همه ورزشكاران بين‌المللي و ملي مشمول مجموعه مقررات مبارزه با دوپينگ هستند و تعاريف دقيق مبارزه با دوپينگ به ترتيب ارائه شوند. در سطح ملي مقررات مبارزه با دوپينگ اقتباس شده از آيين‌نامه بايد حداقل به همه افراد تيم‌هاي ملي و همه افراد تائيد شده براي شركت در هرگونه مسابقات قهرماني كشور در هر ورزشي قابل‌تري باشد. همچنين اين تعريف به هر سازمان ملي مبارزه با دوپينگ اجازه مي‌دهد به دلخواه خود برنامه كنترل دوپينگ خود را فراتر از ورزشكاران سطوح پائين‌تر نيز اعمال كند. ورزشكاران در تمام سطوح مسابقه بايد از فوائد اطلاعات و آموزش مبارزه با دوپينگ برخوردار شوند. تلاش:5 درگير شدن عمدي در رفتارهايي كه به نظر مي‌رسد در آينده منجر به بروز رفتارهايي شوند كه باعث ارتكاب تخلف از يك قانون مبارزه با دوپينگ مي‌شود با اين حال اگر تلاش براي تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ پيش از كشف بوسيله شخص ثالثي كه در آن دخالت ندارد اتفاق نيافتد. اين امر به هيچ وجه تخلف از قانون مبارزه با دوپينگ محسوب نمي‌گردد و صرفاٌ بر مبناي تلاش براي مرتكب شدن تخلف، انجام تخلف احراز نخواهد شد. آيين‌نامه:6 منظور آيين‌نامه جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌باشد. رقابت:7 به يك مسابقه خاص، بازي يا مبارزه ورزشي واحد اطلاق مي‌گردد. به عنوان مثال فينالهاي 100 متر سرعت المپيك به مسابقات مرحله‌اي و ساير مبارزات ورزشي كه جوايز به صورت روزانه يا به ساير صور اهدا مي‌شود نيز رقابت گويند. تفاوت بين رقابت و مسابقه براساس قوانين فدراسيون هاي مختلف بين‌المللي مي‌باشد. پيامدهاي تخلف‌هاي قوانين مبارزه با دوپينگ:8 تخلف يك ورزشكار يا ساير افراد از يك قانون مبارزه با دوپينگ منجر به يك يا چند مورد زير خواهد شد: الف) ابطال نتايج9 به اين معنا است كه نتايج ورزشكار در يك رقابت يا مسابقه خاص بي‌اعتبار خواهد شد و شامل همه پيامدهاي حاصله از جمله پس گرفتن هر گونه مدال، امتياز و جوايز مي‌شود ب) محروميت10 به معناي آن است كه ورزشكار يا سـاير افراد براي يك دوره زماني خاص از شركت در هرگونه رقابت يا ساير فعاليت ها يا دريافت كمك مالي به شرح ماده 10ـ 9 منع ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 1- Adverse Analytic Finding 2- Anti- Doping Organization 3- Athlete 4- Athlete support Personnel 5- Attempt 6- Code 7- Competition 8- Consequence of Anti -Doping Violations 9- Disqualification 10- Ineligibility مي‌شود و ج) تعليق موقت1 به اين معنا است كه ورزشكار يا ساير افراد بصورت موقت تا تصميم‌گيري نهايي در يك دادرسي انجام شده و با در نظر گرفتن ماده 8 (حق دادرسي منصفانه) از شركت در هرگونه رقابت منع مي‌شوند. ابطال نتايج: رجوع شود به پيامدهاي تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ در قسمت بالا. كنترل دوپينگ:2 اين فرايند شامل برنامه‌ريزي، توزيع، آزمايش، نمونه‌گيري و كار درمورد آنها آناليزهاي آزمايشگاهي، مديريت نتايج، دادرسي و تقاضاي تجديدنظر مي‌باشد. مسابقه: 3 مجموعه‌اي از رقابت‌هاي انفرادي كه مشتركاً تحت نظارت يك نهاد انجام مي‌شود (مثل بازيهاي المپيك، مسابقات قهرماني جهان فدراسيون بين‌المللي شنا يا بازي هاي پان امريكن) در حين مسابقه:4 نمونه‌گيري حين مسابقه آزمايشي است كه انتخاب ورزشكار جهت شركت در نمونه‌گيري وابسته به شركت وي در يك رقابت باشد. اين تعريف جهت تمايز بين نمونه‌گيري حين مسابقه و خارج از مسابقه بيان شده است مگر آن كه براساس مقررات فدراسيون هاي بين‌المللي يا ساير سازمان هاي مبارزه با دوپينگ تعريف ديگري براي آن در نظر گرفته شود. برنامه ناظر بي‌طرف: 5 گروهي از ناظرين مي‌باشند كه تحت نظارت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، فرايند كنترل دوپينگ درمسابقات و گزارش‌دهي آن را برعهده دارند. اگر آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مسؤوليت نمونه‌گيري در يك رقابت را برعهده داشته باشد، ناظران بايد تحت نظارت يك سازمان مستقل قرار گيرند. محروميت: رجوع شود به پيامدهاي تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ قسمت بالا. ورزشكار سطح بين‌المللي: 6 ورزشكاراني كه بوسيله يك يا چند فدراسيون بين‌المللي در بانك اطلاعاتي نمونه‌گيري آن فدراسيون بين‌المللي ثبت شده‌اند، ورزشكار سطح جهاني محسوب مي‌شوند. استاندارد بين‌المللي: 7 يك استاندارد پذيرفته شده توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي حمايت از مجموعه مقررات مبارزه با دوپينگ، پذيرش يك استاندارد بين‌المللي (در مقابل ساير استانداردها، عمليات و دستورالعملهاي جايگزين) بايد براي اين نتيجه‌گيري كه دستورالعمل‌هاي ذكر شده توسط آن استاندارد بين‌المللي بطور مناسب اجرا گرديده‌اند كافي باشد. توضيح در مورد در حال رقابت: تمايز بين آزمايش حين مسابقه و خارج از مسابقه اهميت دارد. زيرا فهرست كامل ممنوعه تنها در هنگام مسابقات آزمايش مي شوند. به عنوان مثال محرك هاي ممنوعه در حالت خارج از مسابقه آزمايش نمي شوند. زيرا آنها هيچگونه اثري بر تقويت عملكرد ورزشكار ندارند مگر اينكه در هنگامي كه ورزشكار عملاً در حال انجام مسابقه است در بدن او وجود داشته باشند. بنابراين تا هنگامي كه محرك ممنوعه از بدن ورزشكار در زماني كه او مسابقه مي دهد پاك شده باشد هيچ فرقي نمي‌كند كه آن ماده محرك روز قبل از مسابقه يا در روز بعد از مسابقه در ادرار او يافت شود. سازمان هاي مسابقات بزرگ: 8 اين واژه به اتحاديه‌هاي قاره‌اي كميته‌هاي بين‌المللي المپيك و ساير سازمان هاي بين‌المللي چند ورزشي اطلاق مي‌شود كه به عنوان ارگان حاكم براي هر گونه مسابقات قاره‌اي، منطقه‌اي يا ساير مسابقات بين‌المللي عمل مي‌كنند. نشانگرها: 9 يك تركيب، گروهي از تركيبات، يا پارامترهاي بيولوژيكي كه مصرف يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه را نشان مي‌دهند. متابوليت: 10 هر ماده‌اي كه بوسيله يك فرايند تغيير شكل زيستي توليد شده است. صغير:11 به شخصي اطلاق مي‌شود كه به سن بلوغ نرسيده باشد. سن بلوغ قانوني توسط قوانين حاكم بر كشور متبوع ورزشكار تعيين مي‌گردد. سازمان ملي مبارزه با دوپينگ:12 نهادهاي تعيين‌شده بوسيله هر كشوري كه داراي قدرت و مسئوليت اصلي پذيرش و اجراي مقررات مبارزه با دوپينگ، هدايت نمونه‌گيري، مديريت نتايج آزمايش و اجراي دادرسي‌ها، در سطح ملي مي‌باشد. اگر اين مسؤوليت توسط قدرت حاكمه آن كشور مشخص نشده باشد اين مسؤوليت به عهده كميته ملي المپيك يا نماينده آن مي‌باشد. ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 1- Provisional Suspension 2- Doping control 3- Event 4- In- Competition 5- Independent observer program 6- International - level Athlete 7- International Standard 8- Major Event Organizations 9- Marker 10- Metabolite 11- Minor 12- National Anti- Doping Organization مسابقه ملي: 1 يك مسابقه ورزشي كه ورزشكاران بين‌المللي يا ملي در آن شركت دارند، اما يك مسابقه بين‌المللي محسوب نمي‌شود. كميته ملي المپيك:2 سازماني است كه توسط كميته بين‌المللي المپيك به رسميت شناخته مي‌شود. واژه كميته ملي المپيك همچنين بايد شامل كنفدراسيون ملي ورزش در كشورهايي باشد كه در آنها كنفدراسيون ملي ورزش مسؤوليت هاي مشابهي با كميته ملي المپيك در زمينه مبارزه با دوپينگ برعهده دارند. نمونه‌گيري بدون پيش‌آگهي:3 يك نوع روش كنترل دوپينگ كه بدون هشدار قبلي به ورزشكار انجام مي‌شود و ورزشكار از لحظه دريافت ابلاغيه شركت در نمونه‌گيري تا زمان تهيه نمونه بطور پيوسته تحت نظارت قرار دارد. بدون قصور يا تقصير:4 اثبات اين نكته از طرف ورزشكار كه او حتي با وجود نهايت دقت اطلاع نداشته است يا مشكوك نبوده است كه از مواد ممنوعه يا روش هاي ممنوعه استفاده كرده است يا به او تجويز شده است. بدون قصور يا تقصير قابل توجه: 5 اثبات اين نكته از طرف ورزشكار كه كوتاهي يا تقصير او هنگامي كه در كليت شرايط بررسي شود و معيارهاي عدم تقصير لحاظ شوند، در رابطه با تخلف از قانون مبارزه با دوپينگ قابل توجه نمي‌باشد. خارج از مسابقه:6 هرگونه كنترل دوپينگ كه در هنگام مسابقه انجام نگردد. شركت‌كننده: 7 هر ورزشكار يا پرسنل پشتيبان ورزشكار. شخص: 8 يك شخص حقيقي يا يك سازمان يا ساير نهادها. مالكيت: 9 مالكيت فيزيكي و واقعي يا مالكيت ساختاري (تنها اگر شخص بر روي آن ماده يا روش ممنوعه كنترل خصوصي داشته باشد يا ملك خصوصي داشته باشد كه در آن اين مواد و روشهاي ممنوعه وجود داشته باشند)، با اين حال اگر شخص بر روي يك ماده يا روش ممنوعه يا املاكي كه در آن يك ماده يا روش ممنوعه وجود دارد كنترل خصوصي نداشته باشد، مالكيت ساختاري تنها در صورتي مصداق خواهد داشت كه شخص درباره حضور ماده يا روش ممنوعه آگاهي داشته و قصد اعمال كنترل بر روي آنرا داشته باشد. توضيح در مورد مالكيت: طبق اين تعريف استروئيدهاي يافت شده در ماشين يك ورزشكار تخلف از قانون مبازه با دوپينگ محسوب مي‌شود. مگر اينكه ثابت كند شخص ديگري از ماشين استفاده كرده است. در اين مسئله سازمان مبارزه با دوپينگ بايد ثابت كند كه حتي با وجودي كه ورزشكار كنترل خصوصي براي ماشين نداشته است ولي از وجود استروئيدهاي يافت شده اطلاع داشته است و امكان استفاده از آن را داشته است. به طور مشابه در صورت پيدا شدن استروئيد در منزل يك ورزشكار در جعبه داروها كه تحت كنترل مشترك يك ورزشكار و همسر او مي‌باشد، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد ثابت كند كه ورزشكار از وجود استروئيدها در جعبه فوق اطلاع داشته و قصد داشته است آنها را در اختيار داشته باشد. با اين حال اگر قبل از دريافت گزارشي مبني بر اينكه شخص از قانون مبارزه با دوپينگ تخلف كرده است شخص عملي انجام دهد كه نشان دهد بيش از اين قصد ندارد مالكيت ماده ممنوعه را در اختيار داشته باشد و از مالكيت قبلي چشم‌پوشي كرده است صرفاً براساس مالكيت ماده ممنوعه هيچ تخلفي از قانون مبارزه با دوپينگ انجام نمي‌شود. فهرست ممنوعه:10 فهرستي است كه مواد ممنوعه و روش هاي ممنوعه را تعيين مي‌كند. روش ممنوعه:11 هر گونه موادي كه در فهرست ممنوعه به اين عنوان ذكر شده باشد. دادرسي موقت:12جهت اعمال بند 7ـ 5 دادرسي سريع و مختصري كه قبل از دادرسي اصلي براساس بند 8 (حق دادرسي منصفانه) انجام مي‌شود در اين دادرسي ورزشكار ابلاغيه را دريافت كرده و فرصت مي‌يابد به صورت شفاهي يا كتبي دفاعيات خود را اعلام دارد. تعليق موقت: رجوع شود به توضيحات پيامدها در بالا. انتشار خبر يا اعلام عمومي: 13 انتشار خبر يا اعلام اطلاعات به صورت عمومي يا به هر شخصي به جز اشخاصي كه بنا بر بند 14 ابلاغيه اوليه را دريافت نموده‌اند. بانك اطلاعاتي ثبت شده:14 بانك اطلاعاتي ورزشكاران حرفه‌اي است كه جهت هر يك از آنان توسط يك فدراسيون بين‌المللي يا سازمان هاي مبارزه با دوپينگ مسؤول نمونه‌گيري حين مسابقات يا خارج از مسابقات تهيه شده است. اين بانك جهت برنامه‌ريزي نمونه‌گيري فدراسيون بين‌المللي يا سازمان هاي مبارزه با دوپينگ مورد استفاده قرار مي‌گيرد. ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 1- National Event 2- National Olympic Committee 3- No Advance Notice 4- No Fault or Negligence 5- No Significant Fault or Negligence 6- Out-of-Competition 7- Participant 8- Person 9- Possession 10- Prohibited List 11- Prohibited Method 12- Provisional Hearing 13- Publicly Disclose or Publicly Report 14- Registered Testing pool نمونه: 1 هر نوع فرآوردة زيستي كه جهت اهداف كنترل دوپينگ جمع‌آوري شود. توضيح در مورد بانك اطلاعاتي ثبت شده: هر يك از فدراسيونهاي بين‌المللي بايد معيارهاي مشخصي جهت انتخاب ورزشكار براي ثبت اطلاعات وي در بانك اطلاعاتي نمونه‌گيري تدوين نمايند. به عنوان مثال اين معيار مي‌تواند شامل سطح بين‌المللي ورزشكار يا يك استاندارد دوره‌اي و يا عضويت در تيمهاي ملي باشد. -امضاكنندگان:2 هر يك از نهادي امضاكننده آيين‌نامه، شامل كميته بين‌المللي المپيك، فدراسيونهاي بين‌المللي، كميته بين‌المللي پاراالمپيك، كميته‌هاي ملي المپيك، كميته‌هاي ملي پاراالمپيك، سازمانهاي مسابقات بزرگ، سازمانهاي مبارزه با دوپينگ و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ. دستكاري:3 ايجاد تغيير به منظور اهداف نادرست يا توسط روشهاي نادرست، ايجاد تاثير نامطلوب، مداخله نادرست جهت تغيير نتايج يا ممانعت از اجراي صحيح امور. نمونه‌گيري هدفمند:4 انتخاب ورزشكاران جهت نمونه‌گيري هنگامي كه در يك زمان مشخص يك ورزشكار خاص يا گروهي از ورزشكاران به صورت غيراتفاقي جهت شركت در نمونه‌گيري انتخاب مي‌شوند. ورزش تيمي: 5 ورزشي كه در آن تعويض بازيكنان در جريان رقابت امكانپذير باشد. نمونه‌گيري:6 بخشهايي از مراحل كنترل دوپينگ شامل مرحله برنامه‌ريزي توزيع نمونه‌گيري، جمع‌آوري نمونه، برخورد با نمونه‌ها و انتقال نمونه‌ها به آزمايشگاه. داد و ستد:7 فروش، تحويل، تجويز، انتقال، ارسال يا پخش يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه به يك ورزشكار چه به صورت مستقيم و چه توسط فرد سوم. براساس اين تعريف فروش يا تجويز يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه جهت مصارف درماني قانوني و خاص (توسط پرسنل پزشكي يا هر شخصي به‌جز پرسنل ‌پشتيبان ورزشكار) قاچاق محسوب نمي‌شود. پيوست 2 مجموعه مقررات جهاني ضد دوپينگ استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه نسخه4 مرداد 1383/آگوست 2004 مقدمه استاندارد بين‌المللي مجموعه مقررات جهاني ضد دوپينگ براي آزمايشگاه ها يك استاندارد بين‌المللي سطح 2 الزامي مي‌باشد كه به عنوان بخشي از برنامه ضد دوپينگ جهاني توسعه داده شده است. اساس استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها قسمت‌هاي مربوط در مجموعه مقررات ضد دوپينگ نهضت المپيك مي‌باشد. يك گروه كارشناسي با يك كميته قابل قبول آزمايشگاهي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ كه پيش‌نويس‌ها و مدارك را تهيه نموده و براي بررسي اوليه و اظهار نظر از تمام آزمايشگاه هاي قابل شناسايي دوپينگ و كميسيون فرعي كميته بين‌المللي المپيك راجع به دوپينگ و بيوشيمي ورزش توزيع گرديده است. نسخه 1 از استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها در ميان دولت ها و امضاءكنندگان و آزمايشگاه هاي قابل قبول براي بررسي و اظهار نظر در نوامبر 2002/آبان1381 توزيع گرديده است. نسخه 2 مبتني بر اظهار نظرها و پيشنهادات دريافت شده از سهامداران مي‌باشد. تمام امضاءكنندگان، دولت ها و آزمايشگاه ها مورد مشاوره قرار گرفته و اين فرصت را براي مرور و اظهار نظر براي نسخه2 داشته‌اند. پيش‌نويس نسخه3 براي تصويب به‌كميته اجرايي آژانس‌جهاني مبارزه با دوپينگ در هفتم ژوئن 2003/تير1382 تقديم گرديده است. استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها در اول ژانويه 2004/11دي1383 لازم‌الاجراء خواهد گرديد. درحال حاضر آزمايشگاه ها به‌وسيله كميته المپيك‌ بين‌المللي شناخته ‌شده‌اند. به عنوان بخشي‌ از برنامه عبور و انتقالي از شناسايي كميته بين‌المللي المپيك به شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ دستگاه‌ هاي شناسايي‌كننده آزمايشگاه ها را مورد نياز دارند كه به آن‌ها شناسايي را اعطا نموده و آن‌ها شناسايي را نگه مي‌دارند تا با الزامات استاندارد بين‌المللي آزمايشگاه ها و ايزو/ آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج تا اول ژانويه 2004/11دي1383 همخواني پيدا نمايند. براي‌حركت آزمايشگاه ها از كميته‌بين‌المللي‌المپيك به شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ (نگاه كنيد به بخش4/1/7) يك حسابرسي داخلي ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 1- Sample Specimen 2- Signatories 3- Tampering 4- Target Testing 5- Team Sport 6- Testing 7- Trafficking تا قبل از اول ژانويه 2004 به نظر مي‌رسد كه مطابق با استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها باشد. بررسي ‌بعدي سازمان استاندارد بين‌المللي (ايزو) يا حسابرسي شناسايي ‌مجدد كه به وسيله دستگاه حسابرسي‌ ملي در سال2004 انجام مي‌شود مطابق با استاندارد بين‌المللي آزمايشگاه ها خواهد بود. آزمايشگاه هايي كه به دنبال شناسايي ابتدايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌باشند يك حسابرسي شناسايي به ‌وسيله دستگاه شناسايي ملي‌شان مطابق با اين استاندارد قبل از دريافت شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در محل از آن ها انجام مي‌گيرد. متن رسمي استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نگه داري شده و به زبان هاي انگليسي و فرانسه منتشر خواهد شد. در صورت هر گونه اختلاف ميان متن انگليسي و فرانسه، متن انگليسي غالب خواهد بود. بخش يك : مقدمه ـ مفاد مقررات و تعاريف ـ 1ـ حيطه شمول و مراجع هدف اوليه استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها ايجاد اطمينان است براي توليد نتايج تست معتبر و اطلاعات دال بر مدارك و تحصيل نتايج متحد الشكل و هماهنگ شده و گزارش از تمام آزمايشگاه هاي كنترل دوپينگ شناسايي شده. استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها مشتمل بر الزامات شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ از آزمايشگاه هاي دوپينگ و استانداردهاي عملياتي براي اجراي آزمايشگاهي و توصيف روند شناسايي مي‌باشد. استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها شامل تمام ضمائم و مدارك فني براي تمام امضا كنندگان مجموعه مقررات الزام‌آور مي‌باشد. برنامه جهاني ضد دوپينگ مشتمل است بر تمام عوامل مورد نياز به منظور حصول اطمينان از هماهنگي بهينه و رويه بهتر در برنامه‌هاي ضد دوپينگ ملي و بين‌المللي. عوامل اصلي عبارتند از: مجموعه مقررات (سطح 1)، استانداردهاي بين‌المللي (سطح 2)، و مدل‌هاي بهترين رويه (سطح 3). در مقدمه مجموعه مقررات جهاني ضد دوپينگ (مجموعه مقررات)، هدف و اجراي استانداردهاي بين‌المللي به شرح زير خلاصه گرديده‌اند: استانداردهاي بين‌المللي براي مناطق عملياتي و فني مختلف در برنامه ضد دوپينگ با مشاوره با امضا كنندگان و دولت ها و تصويب آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ توسعه خواهد يافت. هدف استانداردهاي بين‌المللي ايجاد هماهنگي در ميان سازمان هاي ضد دوپينگ مسؤول براي بخش هاي عملياتي و فني خاص برنامه‌هاي ضد دوپينگ مي‌باشند. الحاق به استانداردهاي بين‌المللي براي هماهنگي و اجابت از مجموعه مقررات الزامي مي‌باشد. استانداردهاي بين‌المللي مي‌تواند گاه به گاه به وسيله كميته اجرايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ پس از مشورت معقول با دولت ها و امضاءكنندگان مورد تجديد نظر قرار گيرد. مگر اين كه به نحو ديگري در مجموعه مقررات پيش‌بيني شده باشد استانداردهاي بين‌المللي و تمام تجديد نظرهاي آن در تاريخ مصرحه در استاندارد بين‌المللي يا متن تجديد نظر شده لازم‌الاجراء خواهد گرديد. اجابت از يك استاندارد بين‌المللي (در مخالفت با يك استاندارد جايگزين، رويه يا تشريفات) كافي خواهد بود كه نتيجه‌گيري شود كه آيين و تشريفات تحت پوشش استاندارد بين‌المللي به نحو صحيحي اجراء گرديده‌اند. اين مدرك الزامات آزمايشگاه هاي كنترل دوپينگ را كه مي‌خواهند نشان دهند به لحاظ فني، عملياتي در يك سيستم مديريتي با كيفيت مؤثر صلاحيت دارند و قادرند نتايج معتبر آزمايشگاهي علمي را به دست آورند بيان مي كند. تست كنترل دوپينگ مشتمل است بر كشف، شناسايي، و در بعضي موارد نشان دادن حضور بيشتر از يك مركزيت آستانه مواد مخدر و ديگر مواد ممنوعه به وسيله ليست مواد و روش هاي ممنوعه (ليست ممنوعه) در مايعات يا نسوج بيولوژي انساني. چارچوب شناسايي آزمايشگاهي مشتمل است بر دو عامل اصلي: بخش 2 از استاندارد، الزامات شناسايي آزمايشگاهي و استانداردهاي عملياتي، و بخش 3: ضمائم و مدارك فني. بخش 2 الزامات ضروري براي تحصيل شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و آيين اجراي الزامات را توصيف مي‌نمايد. همچنين اين بخش شامل اجراي استاندارد ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج در زمينه كنترل دوپينگ مي‌باشد. هدف از اين قسمت مدرك تسهيل اجراي هماهنگ و ارزيابي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج و الزامات خاص آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي كنترل دوپينگ به وسيله دستگاه‌هاي شناسايي كه مطابق با راهنماي پنجاه و هشت ايزو/آي اي سي مي‌باشد. استاندارد بين‌المللي همچنين الزامات آزمايشگاه هاي كنترل دوپينگ را هنگامي كه نتايج قضاوت را در نتيجه يك دريافت تحليلي مخالف بيان مي‌كند مي‌باشد. ساختاربخش 3 استاندارد مشتمل است بر همه ضمائم. ضميمه آ برنامه تست كفايت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را كه شامل اجراي معيار ضروري براي حفظ جايگاه درست در تست كارايي است توصيف مي‌نمايد. ضميمه ب استانداردهاي عملي لازم براي شناسايي متداوم آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ از آزمايشگاه را توصيف مي‌كند. ضميمه ج ليست مدارك فني است. مدارك فني صادر شده، اصلاح گرديده و به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گاه به گاه حذف شده و جهت را براي آزمايشگاه ها در موضوعات فني خاص تدارك مي‌بيند. زماني كه مدارك فني منتشر مي‌شود به عنوان بخشي از استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها قرار مي‌گيرند. تهيه مدارك فني براي سيستم مديريت كيفي آزمايشگاه ها براي شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ضروري مي‌باشد. به منظور هماهنگي آزمايشگاه هاي شناسايي شده با الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج و الزامات شناسايي خاص آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مورد انتظار است كه دستگاه هاي شناسايي ملي اين استاندارد را كه شامل ضمائم به عنوان يك مدرك مرجع در روند حسابرسي شناسايي شان به كار ببرند. واژه‌هاي تعريف شده در مجموعه مقررات كه در اين استاندارد قرار دارند به صورت ايتاليك نوشته شده‌اند. واژه‌ها كه در اين استاندارد تبيين گرديده‌اند زير آن ها با خط مشخص شده است. مراجع مراجع زير در توسعه اين مدرك مورد مشورت قرار گرفته‌اند. الزامات خاص و مفاهيم اين مدارك جانشين الزامات بيان شده در استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها نخواهند شد يا به طرز ديگري آن ها را تغيير نخواهند داد. آ2 ال آ، 2001. ضرورت تست كفايت براي تست شناسايي و درجه‌بندي آزمايشگاه ها. اي آ ـ 4. 3. (آگوست 2001) استفاده از تست كفايت به عنوان وسيله‌اي براي شناسايي در تست. گروه آيينه تست كفايت يوراكم (2000). انتخاب، استفاده و تفسير برنامه‌هاي تست كفايت به وسيله آزمايشگاه ها. راهنماي يوراكم/سيتاك دومين چاپ (2000). اندازه‌گيري عدم اطمينان در اندازه هاي تحليلي. تصميم اتحاديه اروپا 2002/657/ اتحاديه اروپا روزنامه رسمي جامعه اروپايي 17/8/2002; 8 ـ 36. ايزو/ آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج: 1999 الزامات عمومي براي صلاحيت تست و درجه‌بندي آزمايشگاه ها. همكاري شناسايي آزمايشگاه بين‌المللي (ايلاك) مدرك: 1996 جي ـ 7 الزامات شناسايي و معيار عملياتي براي آزمايشگاه هاي مسابقات اسب سواري. مدرك آي ال ال سي جي ـ 2001:15 راهنماي شناسايي براي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج. مدرك آي ال ال سي جي ـ 17: 2002 معرفي مفهوم عدم اطمينان از اندازه‌گيري در تست با همكاري اجراي استاندارد ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج. مدرك آي ال ال سي‌جي ـ 19: 2002 راهنما براي آزمايشگاه هاي علمي پليس جنايي. مدرك آي‌ال‌ال‌سي‌پي ـ10: 2002 سياست ايلاك در قابليت پي‌گيري نتايج اندازه‌گيري. استانداردهاي آزمايشگاه شيمي كلينيك ملي سي ـ 43 آ، 2002 (شماره بين‌المللي استاندارد كتاب 9ـ 475 ـ 56238 ـ 1) رنگ‌نگاري با گاز/طيف‌شناسي جمعي تاييد مواد مخدر، راهنماي تصويب شده. مجموعه مقررات ضد دوپينگ نهضت المپيك (1999) آكادمي آمريكايي علوم پليس جنايي و جامعه سم شناسي جنايي بخش سم‌شناسي 2002 (پيش نويس). راهنماي آزمايشگاه سم شناسي پليس جنايي. سوء استفاده از مواد و اداره خدمات بهداشت ذهني1 دپارتمان ايالت متحده آمريكا درخصوص خدمات انساني و بهداشتي2 2001. راهنماي الزامي براي برنامه‌هاي تست مواد مخدر و كارگاه‌هاي فدرال و اطلاعيه تجديد نظرهاي پيشنهادي (ثبت فدرال 2001، 66: 43882ـ 43886) مجموعه مقررات ضد دوپينگ جهاني. 0 ـ 2 ـ مفاد مقررات مواد زير در مجموعه مقررات، مستقيماً استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها را مورد خطاب قرار مي‌دهد: ماده 2ـ3ـ از مجموعه مقررات تجزيه و تحليل نمونه‌ها 1ـ2ـ3ـ آزمايشگاه هاي مورد شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مفروض هستند كه تجزيه و تحليل نمونه و آيين نگه داري آن را مطابق با استاندارد بين‌المللي تجزيه و تحليل آزمايشگاهي انجام دهند. ورزشكار مي‌تواند اين فرض را با احراز اين كه از استاندارد بين‌المللي انحرافي پيش آمده باطل كند. اگر ورزشكار فرض پيش گفته شده را با اثبات اين كه انحرافي از استاندارد بين‌المللي به وجود آمده نشان دهد در آن صورت سازمان ضد دوپينگ بايد اثبات كند كه چنين انحرافي موجب دريافت تحليلي مخالف نگرديده است. ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 1- Samhsa 2- DHHS ماده 6 ـ مجموعه مقررات تجزيه و تحليل نمونه‌ها نمونه‌هاي كنترل دوپينگ بايد مطابق با اصول زير مورد تجزيه قرار گيرند: 1ـ6 ـ استفاده از آزمايشگاه هاي تصويب شده نمونه‌هاي كنترل دوپينگ تنها بايد در آزمايشگاه هاي شناخته شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مورد تجزيه و تحليل قرار گيرند يا چنانچه به نحو ديگري توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تصويب شود. انتخاب آزمايشگاه مورد شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ (يا روش ديگري كه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تصويب شده است) كه براي تجزيه و تحليل نمونه‌ها مورد استفاده قرار مي گيرند بايد منحصراً توسط سازمان ضد دوپينگ مسئول مديريت نتايج تعيين گردند. [نظريه: عبارت يا روش ديگر تصويب شده به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به منظور پوشش به عنوان مثال آيين تست خون متحرك كه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ آن را بررسي كرده و قابل اطمينان مي داند مي‌باشد.] 2ـ 6 ـ مواد مشمول كشف. نمونه‌هاي كنترل دوپينگ بايد به منظور كشف مواد ممنوعه و روش هاي ممنوعه معرفي شده در ليست ممنوعه و ديگر موادي كه مي‌تواند به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در اجراي ماده 5 ـ 4 (برنامه نمايش) معرفي شود مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد. 3 ـ 6 ـ تحقيق راجع به نمونه‌ها. هيچ نمونه‌اي نمي‌تواند براي هيچ منظوري به غير از كشف مواد يا طبقه بندي مواد يا روش هاي ليست ممنوعه يا چنانچه به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در اجراي ماده 5 ـ 4 (برنامه نمايش) معرفي شده است بدون رضايت كتبي ورزشكار مورد استفاده قرار گيرد. 4 ـ6 ـ استاندارد تجزيه نمونه و گزارش آن. آزمايشگاه ها بايد نمونه‌هاي كنترل دوپينگ را تجزيه كرده و نتايج آن را در اجراي استاندارد بين‌المللي براي تجزيه آزمايشگاه ها گزارش نمايند. ماده5 ـ13 مجموعه مقررات پژوهش از تصميمات معلق‌كننده يا باطل‌كننده شناسايي آزمايشگاه تصميمات آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي تعليق يا ابطال شناسايي آزمايشگاه مي‌تواند تنها به وسيله آن آزمايشگاه انحصاراً به دادگاه تجديد نظر ورزشي پژوهشخواهي شود. ماده 1ـ14 اطلاعات در مورد برداشت‌هاي تحليلي مخالف و ديگر تخلفات بالقوه ضد دوپينگ ورزشكاري كه نمونه‌اش منتج به يك برداشت تحليلي مخالف شده يا ورزشكار يا ديگر اشخاصي كه ممكن است يك مقررات ضد دوپينگ را نقض كرده باشند بايد به وسيله سازمان ضد دوپينگ با مسئوليت مديريت نتايج به نحوي كه در ماده 7 (مديريت نتايج) آمده از جريان مطلع گردد. سازمان ضد دوپينگ ملي ورزشكار و فدراسيون بين‌المللي و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ همچنين بايد قبل از تكميل روند موصوف در ماده 1 ـ 7 و 2 ـ 7 در جريان قرار گيرند. اطلاعيه بايد شامل: نام ورزشكار، كشور، ورزش و نظم حاكم بر ورزش و اين كه آيا تست در جريان يك مسابقه يا خارج از آن بوده، تاريخ اخذ نمونه و نتيجه تحليلي گزارش شده توسط آزمايشگاه باشد. همان اشخاص و سازمان هاي ضد دوپينگ بايد به صورت منظم در خصوص وضعيت و دريافت هاي هر نوع نظر يا جريان رسيدگي كه مطابق با ماده 7 (مديريت نتايج)، 8 (حق نسبت به يك استماع منصفانه) يا 13 (استيناف) و در هر حال كه عدم مشروعيت طبق ماده 1 ـ 5 ـ 10 حذف شده است (هيچ تقصير يا قصور)، يا طبق ماده 2 ـ 5 ـ 10مدت كاهش يافته باشد (هيچ تقصير يا قصور سنگين)، بايد طي يك تصميم مستدل كتبي كه ماخذ حذف يا كاهش را توضيح داده تهيه شود. سازمان هاي دريافت كننده نبايد اين اطلاعات را در پشت سر آن اشخاص در سازمان براي دانستن تا رسيدن به سازمان ضد دوپينگ با مسئؤوليت مديريت نتايج، آن را براي عموم فاش نموده يا موفق به فاش كردن آن طبق ماده 14.2 نشده فاش نمايد. ـ 3 ـ شرايط و تعاريف 1 ـ 3 ـ واژگان تعريف شده مقررات دريافت تحليلي مخالف: گزارشي از يك آزمايشگاه يا ديگر مؤسسات تصويب شده است كه در يك فرم نمونه وجود مواد ممنوعه يا علامات يا سوخت و سازهاي بدن را (از جمله مقادير درون نما بالارونده) يا مدرك استفاده از روش هاي ممنوعه را شناسايي مي‌كند. سازمان ضد دوپينگ: يك كشور امضاء‌كننده‌اي كه مسئول اتخاذ مقررات براي آغاز، اجرا يا به عمل‌آوري هر قسمت از روند كنترل دوپينگ مي‌باشد. اين به مثابه كميته بين‌المللي المپيك، كميته بين‌المللي پاراالمپيك، سازمان هاي حوادث اصلي كه تست را درون وقايع و حوادث انجام مي‌دهند، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، فدراسيون هاي بين‌المللي و سازمان هاي ضد دوپينگ ملي است. ورزش كار: به منظور انجام دوپينگ، هر شخصي كه در سطح بين‌المللي در مسابقات ورزشي شركت مي‌كند (كه به وسيله هر فدراسيون بين‌المللي معرفي مي‌گردد) يا در سطح ملي (كه به وسيله سازمان ضددوپينگ ملي شناسايي مي‌شود) و شخص ديگري كه در سطح پايين تر از مسابقات ورزشي چنانچه به وسيله سازمان ضد دوپينگ ملي تعيين شده باشد، شركت مي‌كند. به منظور اطلاعات و آموزش ضد دوپينگ هر شخصي كه در مسابقات ورزشي تحت اختيار هر يك از امضاءكنندگان يا دولت ها يا ديگر سازمان هاي ورزشي كه مقررات را قبول كرده اند شركت مي‌كند. مجموعه مقررات: مجموعه مقررات ضد دوپينگ كنترل دوپينگ: روند كنترل شامل برنامه توزيع تست، جمع آوري نمونه‌ها، تجزيه تحليل آزمايشگاهي مديريت نتايج، جلسات استماع و پژوهش خواهي مي‌باشد. رويداد ورزشي: يك سري از رقابت‌هاي شخصي كه طبق يك سري مقررات انجام مي‌گيرد. (مثلاً بازي هاي المپيك، قهرماني جهان فيفا يا بازي هاي پان آمريكن) رقابت: به منظور تفاوت قائل شدن ميان تست رقابتي و غير رقابتي مگر اين كه مقررات فدراسيون بين‌المللي يا ديگر سازمان ضد دوپينگي به نحو ديگري مقرر بدارند يك تست غير رقابتي تستي است كه ورزشكار در رابطه با رقابت خاصي مورد آزمايش قرار مي‌گيرد. استاندارد بين‌المللي: استانداردي است كه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در حمايت از مقررات اتخاذ مي كند. اجابت از يك استاندارد بين‌المللي (به نحوي كه مخالف با استاندارد جايگزين يا رويه و آيين ديگري باشد) براي نتيجه گرفتن مبني بر اين كه آن آيين توسط استاندارد بين‌المللي تحت‌پوشش قرار گرفته و به نحو صحيحي اجراشده كفايت مي‌كند. نشانگرها: يك گروه تركيبي از پارامترهاي بيولوژيكي كه استفاده از مواد ممنوعه يا روش هاي ممنوعه را نشان بدهد. متابوليـت: هر ماده‌اي كه به وسيله يك روند بيوترانسفورميشن يا انتقال زيستي توليد شود. سازمان ملي مبارزه با دوپينگ: سازمان يا سازمان هايي كه به وسيله هر كشور تعيين شده و اختيارات اوليه و مسئوليت هاي اتخاذ و اجراي مقررات ضد دوپينگي را از جهت اخذ نمونه‌ها، مديريت نتايج تست و انجام جلسات دادرسي را در سطح ملي داشته باشد. اگر اين تعيين سازمان توسط مقام صالح عمومي انجام نشده باشد اين سازمان كميته ملي المپيك يا جانشنين تعيين شده از طرف آن خواهد بود. كميته ملي المپيك: سازمان شناخته شده به وسيله كميته بين‌المللي المپيك. واژه كميته ملي المپيك همچنين شامل كنفدراسيون ورزشي ملي در كشورهايي كه كنفدراسيون ورزشي ملي مسئوليت هاي كميته ملي المپيك را در حوضه ضد دوپينگي تقبل مي‌نمايد. غير رقابتي: هر كنترل دوپينگي كه غير رقابتي نباشد. شخص: هر شخص حقيقي يا سازمان يا ديگر اشخاص. ليست ممنوعه: ليست شناسايي كننده مواد ممنوعه و روش هاي ممنوعه. روش ممنوعه: هر روشي كه توسط ليست ممنوعه توصيف مي‌شود. ماده ممنوعه: هر ماده اي كه توسط ليست ممنوعه توصيف مي‌شود. گزارش عمومي يا افشاي عمومي: افشا يا توضيح اطلاعات به اطلاع عمومي يا اشخاص عمومي و ماوراي آن اشخاصي كه مستحق اطلاع اوليه طبق ماده 14 مي‌باشد. نمونه: هر ماده زيست شناسي جمع آوري شده به منظور كنترل دوپينگ. امضاء‌كنندگان: آن اشخاصي كه مجموعه مقررات را امضاء نموده و با آن موافق مي‌باشند. از جمله كميته بين‌المللي المپيك، فدراسيون هاي بين‌المللي، كميته بين‌المللي پاراالمپيك، كميته‌هاي ملي المپيك، كميته‌هاي ملي پاراالمپيك، سازمان هاي مسابقات بزرگ، سازمان هاي ضد دوپينگ ملي، و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ. آزمايش كردن: اجزاي روند كنترل دوپينگ مشتمل بر برنامه توزيع تست، جمع‌آوري نمونه، كار بر روي نمونه و نقل و انتقال نمونه به آزمايشگاه. استعمال: به كارگيري، بلعيدن، تزريق كردن يا مصرف به هر وسيله‌اي از مواد ممنوعه يا روش ممنوعه. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ: آژانس ضد دوپينگ جهاني. 2ـ3ـ واژگان تعريف شده از استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها جزيي از نمونه: بخشي از نمونه يا مايع يا نسج بيولوژيكي (به عنوان مثال ادرار، خون و غيره) كه از ورزشكاري كه تست دوپينگ طي مي‌كند به دست آمده باشد. ماده مرجه تأييد شده: كه همراه يك گواهي مي‌باشد كه يك يا بيش از يك مال را به لحاظ ارزش با يك روش و آييني كه قابليت پي‌گيري يك تحقيق صحيح واحدي كه ارزش اموال بيان ‌شده و براي آن هر ارزش گواهي شده‌اي همراه يك عدم اطمينان در سطح مشخص اعتماد مي‌باشد. روند تائيد: يك آيين و روش تحليلي تست كه هدفش شناسايي وجود يك ماده ممنوعه خاص در يك نمونه است. [نظريه: يك روش تأييد همچنين مي‌تواند مقدار مواد ممنوعه را بيش از ارزش آستانه يا مقدار ماده ممنوعه را در يك نمونه معين نمايد.] تأييديه منعطف: تصويب براي يك آزمايشگاه جهت انجام اصلاحات محدود در حيطه شمول شناسايي بدون درگيري دستگاه شناسايي ملي قبل از انجام اصلاحات. دقت بينابيني: تغيير در نتايج مورد ملاحظه هنگامي كه يك يا چند عامل همچون زمان، تجهيزات، و عمل‌كننده در يك آزمايشگاه كه دلالت بر تغيير تعداد عوامل دارد و تغيير مي‌كند. زنجيره حفظ نمونه در آزمايشگاه: تهيه مدارك توالي اشخاصي كه صاحب نمونه بوده و هر قسمتي از نمونه گرفته شده براي آزمايش مي‌باشد. [نظريه: نگهداري از زنجيره آزمايشگاه عموماً به وسيله ثبت اطلاعات، محل عمل انجام شده، و اجراي انفرادي عمل با يك نمونه يا جزئي از آن نوشته مي‌شود.] آزمايشگاه: يك آزمايشگاه شناسايي شده كه روش هاي تست را به كار مي برد و اطلاعات مستند براي كشف و تعيين ميزان آستانه مواد در ليست ممنوعه در ادرار و ديگر نمونه‌هاي ليست شناسايي را به كار مي برد. بسته‌هاي مستندسازي آزمايشگاه: مواد تهيه شده به وسيله آزمايشگاه جهت حمايت يافتن يك دريافت تحليلي مخالف همانطور كه در مدرك فني آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بيان شده براي بسته هاي مدارك آزمايشگاهي. حداقل محدوديت‌هاي لازم براي عملكرد: تمركز مواد ممنوعه يا مواد ممنوعه متغير شده يا نشانگر يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه كه يك آزمايشگاه دوپينگ انتظار كشف آن را در فرآيند روزانه آزمايشگاه دارد. به مدرك فني حداقل هاي لازم براي كشف مواد ممنوعه نگاه كنيد. ماده بدون آستانه: يك ماده‌اي كه در ليست ممنوعه شمرده شده كه براي آن كشف هر مدركي از هر ميزان براي تخلف از مقررات ضد دوپينگ بررسي مي‌شود. يافته آزمايشگاهي مشكوك: وضعيت نسخه آزمايش از يك نمونه كه براي آن تست مخالف وجود دارد ليكن تست تأييدي براي آن انجام نشده است. جمع‌آوري نمونه: جمع‌آوري نمونه‌هاي شناخته شده اصلي كه مي‌تواند در تعيين هويت يك ماده شناخته نشده به كار رود. مثلاً يك نمونه كاملاً طبقه بندي شده حاصله از يك بررسي اداري مورد تأييد كه در آن مدارك علمي هويت مي‌تواند نشان داده بشود. ماده مرجع: مواد يا چيزهايي كه يك يا چند خاصيت آن به نحو كافي متجانس بوده و به نحو خوبي براي اندازه‌گيري ميزان درجه بندي يك دستگاه ارزيابي روش اندازه گيري يا واگذاري ارزش ها به مواد، به كار برده مي‌شود. امكان تكرار: به صورت متغيير در يك آزمايشگاه ديده مي‌شود كه در يك دوره كوتاه مسئول عمل كننده اقلام تجهيزات و غيره به كار مي‌برد. امكان كسب نتايج مختلف: وقتي آزمايشگاه هاي مختلف يك نمونه را آزمايش مي‌كند نتايج متغييري حاصل مي‌شود. ابطال‌تائيد: پس‌گيري و لغو دائمي شناسايي يك آزمايشگاه‌آژانس‌جهاني مبارزه با دوپينگ. فرآيند غربالگري: يك رويه آزمايش تحليلي كه هدفش شناسايي نمونه‌هايي است كه مظنون به داشتن مواد ممنوعه يا متغير يا علامت دهنده يك روش ممنوعه بوده و نيازمند آزمايش اضافي تأييدي مي‌باشد. تقسيم نمونه: تقسيم يك نمونه گرفته شده براي آزمايش به دو قسمت معمولاً به دو قسمت A و B. تعليق: پس‌گيري يا لغو موقت شناسايي يك آزمايشگاه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ. مجوز نمونه‌گيري: كميته بين‌المللي المپيك، آژانس ضد دوپينگ جهاني، فدراسيون بين‌المللي، سازمان ملي ورزش، سازمان ملي ضد دوپينگ، كميته ملي المپيك، سازمان وقايع اصلي، يا هر مقام تعريف‌ شده به وسيله مقررات كه مسئول اخذ نمونه و حمل آن چه در مواقع رقابتي چه غير رقابتي براي مديريت نتايج تست. ماده داراي آستانه: يك ماده‌اي كه در ليست ممنوعه آمده كه براي آن كشف مقداري بيش از آستانه تعريف شده به عنوان يك يافته تحليلي مخالف تلقي مي‌شود. بخش دو : استانداردهاي عملياتي و الزامات آزمايشگاه مورد شناسايي ـ 4 ـ الزامات شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ 1 ـ4 ـ شناسايي آغازين آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اين قسمت الزامات خاص شناسايي آغازين آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را از آزمايشگاه توصيف مي‌كند. تمام الزامات بايد به منظور تحصيل شناسايي آغازين آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ انجام گيرد. به منظور برخي از الزامات، آزمايشگاه بايد همخواني و اجابت خود را در طي مدت آزمايشگاهي و به منظور رعايت ديگر الزامات بر اساس ارزيابي شناسايي مورد كنترل قرار گيرد. (رجوع كنيد به 1ـ 5، 2ـ 5 و 3ـ 5 ) 1ـ1ـ4ـ ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج آزمايشگاه بايد به وسيله يك سازمان شناسايي ملي كه مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج با ارجاعات كنترل دوپينگ به توصيف گذاشته شده‌اند اجرا گردند (قسمت پنجم) شناسايي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنجبايد قبل شناسايي آغازين آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، تحصيل گردد. 2ـ1ـ4 ـ حمايت‌نامه آزمايشگاه بايد نامه رسمي مبني بر حمايت از مقام ملي عمومي مسئول براي برنامه ضد دوپينگ ملي صادر كند يا نامه مشابهي از كميته ملي المپيك يا سازمان ضد دوپينگ ملي صادر شود. اين نامه بايد حداقل شامل مطالب زير باشد: 1ـ تضمين حمايت مالي كافي سالانه حداقل براي سه سال. 2ـ تضمين تعداد نمونه‌هاي كافي سالانه براي سه سال. 3ـ تضمين تدارك تحصيلات تحليلي لازم و ابزار آن در صورت كاربرد. به علاوه هر توضيحي از شرايط استثنايي بايد مورد توجه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ قرار گيرد. نامه سـه ساله حمايت حتماً نبايد انحصاراً شامل حمايت از يك آزمايشگاه باشد. نامه‌هاي حمايت از سازمان هاي بين‌المللي ورزشي مانند فدراسيون هاي بين‌المللي مي‌تواند علاوه برنامه‌هاي فوق‌الذكر ارائه گردد. اگر آزمايشگاه به عنوان يك سازمان با سازمان هاي ميزبان مرتبط است (مثلاً دانشگاه‌ها، بيمارستان‌ها و غيره) يك نامه رسمي حمايت از سازمان هاي ميزبان كه بايد در بردارنده اطلاعات زير باشد صادر مي‌شود: ـ مدارك حمايت اداري براي آزمايشگاه ـ حمايت مالي از آزمايشگاه در صورت ارتباط ـ حمايت از فعاليت هاي تحقيق و توسعه ـ تضمين تدارك ابزار و تسهيلات تحليلي ضروري 3ـ1ـ4ـ مقررات رفتاري آزمايشگاه بايد مطابق با مقررات رفتاري كه آن را امضاء نموده عمل كند (ضميمه ب) كه مرتبط با يك روند آزمايش در آزمايشگاه مي‌باشد. 4ـ1ـ4ـ برنامه تست مهارت در طي مدت آزمايشي آزمايشگاه بايد حداقل چهار سري نمونه‌هاي تست مهارت را كه هر كدام در بردارنده حداقل پنج نمونه باشند با موفقيت تجزيه و تحليل كند. تست شناسايي نهايي بايد هم صلاحيت علمي و هم قابليت آزمايشگاه را براي مديريت چند نمونه اي ارزيابي كند. 5ـ1ـ4ـ تسهيم اطلاعات آزمايشگاه بايد در طي دوره آزمايشي تمايل و توانايي‌اش را به تسهيم اطلاعات با ديگر آزمايشگاه هاي شناخته شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نشان دهد. وصف اين تسهيم در مجموعه مقررات رفتاري آمده است. (ضميمه ب) 6ـ1ـ4ـ تحقيق آزمايشگاه بايد در تخصيص بودجه خود براي تحقيق توسعه در زمينه كنترل دوپينگ حداقل هفت درصد بودجه سالانه اش را براي سه سال اوليه نشان دهد. فعاليت هاي تحقيقي مي‌تواند هم به وسيله آزمايشگاه يا با همكاري با آزمايشگاه هاي شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يا ديگر سازمان هاي تحقيقي انجام شود. 7ـ1ـ4ـ شناسايي ابتدايي آزمايشگاه هايي كه شناسايي كميته بين‌المللي المپيك را دارد آزمايشگاه هايي كه به وسيله كميته بين‌المللي المپيك درسال 1382 مورد شناسايي قرار گرفته و با موفقيت تست شناسايي مجدد را در سال 1382 از كميته بين‌المللي المپيك، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در حداقل ارزيابي داخلي بر خلاف بخش پنج استاندارد داخلي براي آزمايشگاه ها دريافت كرده، شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را درسال 1383 دريافت خواهد كرد. استانداردهاي بين‌المللي براي الزامات آزمايشگاه ها از اول ژانويه 2004 لازم‌الاجرا خواهد شد. آزمايشگاه هايي كه رده بندي آن‌ها پايين آمده يا از تست شناسايي كميته بين‌المللي المپيك، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ 2003 موفق بيرون نيامده اند شناسايي آن‌ها طبق بخش 6.4.8 توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ معلق يا ابطال خواهد شد. آزمايشگاه هايي كه براي تست تقاضا نموده‌اند ليكن آن را دريافت ننموده‌اند شناسايي كميته بين‌المللي المپيك دوران آزمايشي آن‌ها را طبق استانداردهاي بين‌المللي براي آزمايشگاه ها تكميل خواهد نمود. 2ـ4ـ به رسميت شناخته شدن از طرف آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اين قسمت الزامات خاص شناسايي ‌مجدد آژانس‌جهاني مبارزه با دوپينگ را از آزمايشگاه، توصيف مي كند. 1ـ2ـ4ـ شناسايي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج آزمايشگاه بايد مدرك معتبري براي شناسايي از يك سازمان شناسايي ملي مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج با ارجاي اوليه به تفسير و اجراي الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج به نحوي كه در اجراي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج از نمونه‌هاي كنترل دوپينگ وصف شده است داشته باشد. 2ـ2ـ4ـ شناسايي قابل انعطاف آزمايشگاه هاي شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند به روش هاي علمي افزوده يا آن ها را اصلاح كند يا بدون نياز به تصويب دستگاهي كه شناسايي آزمايشگاه را مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج تكميل نموده و مورد تجزيه و تحليل قرار دهد. هر روش تحليلي يا روشي كه بايد به نحو صحيحي انتخاب شود و در حيطه شمول آزمايشگاه در ارزيابي بعدي ايزو قرارگيرد چنانچه روش به كار گرفته شده براي تجزيه و تحليل نمونه‌هاي كنترل دوپينگ باشد. 3ـ2ـ4ـ نامه حمايت آزمايشگاه بايد يك نامه رسمي مجدد براي حمايت از مقام عمومي ملي مسؤول براي برنامه ضد دوپينگ را ارائه نمايد كه بنا به اقتضا نامه مشابه حمايتي از كميته ملي المپيك يا سازمان ملي ضد دوپينگ در سال‌هايي كه شناسايي مجدد ايزو را طي مي‌كند. نامه مجدد حمايتي بايد حداقل شامل موارد زير باشد: ـ تضمين حمايت مالي كافي سالانه براي حداقل سه سال ـ تضمين نمونه‌هاي كافي سالانه ـ تضمين تدارك ابزار تسهيلات تحليلي ضروري در صورت كاربرد هر توضيحي از شرايط استثنايي بايد به اطلاع آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ برسد. نامه حمايت به هيچ وجه نبايد حمايت انحصاري يك آزمايشگاه باشد. نامه‌هاي حمايت از سازمان هاي بين‌المللي ورزشي مثل فدراسيون هاي حمايتي مي‌تواند علاوه بر نامه‌هاي فوق‌الذكر ارائه شود. اگر آزمايشگاه به عنوان يك سازمان با سازمان هاي ميزبان مرتبط است (دانشگاه، بيمارستان و غيره) يك نامه رسمي حمايتي از سازمان هاي ميزبان مجدداً براي هر سال كه در آن آزمايشگاه ارزيابي شناسايي مجدد ايزو را طي مي‌كند بايد صادر شود. كه اطلاعات زير را در بر داشته باشد: ـ مدارك حمايت اداري براي آزمايشگاه ـ حمايت مالي براي آزمايشگاه در صورت لزوم ـ تضمين تهيه ابزار و تسهيلات تحليلي ضروري ـ حمايت براي فعاليت هاي تحليلي 4ـ2ـ4ـ حداقل نمونه‌هاي آزمايشي آزمايشگاه بايد به صورت دوره‌اي بنا به درخواست آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گزارش مستدل تمام آزمايش‌ها را در فرمي كه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارائه مي‌دهد تدارك ببيند. به منظور حفظ مهارت آزمايشگاه هاي شناسايي‌شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ لازم است حداقل 15000 نمونه كنترل دوپينگ را هر ساله مورد تجزيه و تحليل قرار بدهند. اگر آزمايشگاه موفق نشود اين تعداد نمونه را آزمايش كند شناسايي معلق يا ابطال خواهد شد. 5ـ2ـ4ـ برنامه تست مهارت آزمايشگاه ها لازم است به صورت موفقيت آميز در برنامه تست مهارت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ شركت كنند. اين برنامه به تفصيل در ضميمه آ وصف شده است. 6ـ2ـ4ـ گزارش آزمايشگاه بايد به صورت همزمان گزارشي به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و فدراسيون بين‌المللي مربوط از تمام يافته‌هاي تحليلي مخالف كه به مقام آزمايشي گزارش شده‌اند گزارش دهد. تمام گزارش‌ها بايد مطابق با الزامات محرمانه بودن مقررات باشد. 7ـ2ـ4ـ مقررات رفتاري آزمايشگاه بايد مدارك مستند اجابت از مقررات رفتاري (ضميمه ب) براي آزمايشگاه مرتبط شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تدارك ببيند. مدير آزمايشگاه بايد يك نامه اجابت و رعايت هر ساله به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارسال كند. 8ـ2ـ4ـ تسهيم دانش و اطلاعات آزمايشگاه بايد تمايل و توانايي خود را براي تسهيم دانش با ديگر آزمايشگاه هاي شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نشان دهد. توصيف اين تسهيم در مقررات رفتاري آمده است. (ضميمه ب) 9ـ2ـ4ـ تحقيق آزمايشگاه بايد يك برنامه سه ساله به روز شده تحقيق و توسعه را در زمينه كنترل دوپينگ شامل بودجه سالانه داشته باشند. آزمايشگاه بايد مدارك انتشار نتايج تحقيق را در كاغذهاي علمي مرتبط با ادبيات كاملاً دقيق و مرور شده نگهداري نمايند. اين مدارك بايد بر اساس درخواست آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ قابل ارائه به آن باشند. آزمايشگاه مي‌تواند همچنين يك برنامه تحقيقي را با كمك مدارك به صورت موفقيت آميز يا اجراي معلق به اجازه تحقيق نشان بدهد و ارائه كند. 3ـ4ـ الزامات خاص براي وقايع مهم آزمايشگاه حمايت‌كننده از بازي هاي المپيك و ديگر وقايع مهم مي‌تواند به نحوي باشد كه براي تسهيلات آزمايشگاهي شـناسايي شده كافي نباشد. اين امر ممكن است ضـرورت تعيين دوباره آزمايشـگاهي را با تسهيلات جديد، افزايش پرسنل يا اكتـساب تجهيزات اضافي را بطلبد. مدير آزمايشگاه شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ كه براي اجراي آزمايش تعيين شده است بايد اطمينان حاصل كند كه سيستم مديريت كيفي وجود دارد. 1ـ3ـ4ـ تسهيلات ماهواره‌اي آزمايش شده شناسايي شده اگر آزمايشگاه ضروري است كه عمليات خود را موقتاً گسترش يا جابجايي به محل جديدي نمايد بايد شناسايي معتبري با اجابت و رعايت ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج به نمونه‌هاي كنترل تحليلي براي تسهيلات جديد نشان دهد. (تسهيلات ماهواره‌اي) هر روش يا الزامات كه براي تسهيلات ماهواره‌اي به صورت بي‌نظير و واحد بوده باشد بايد قبل از ارزيابي شناسايي تسهيلات ماهواره‌اي اعتبار آن احراز گردد. هر گونه تغييري در روش ها يا ديگر آيين كيفي دستي بايد قبل از ارزيابي داراي اعتبار گردند. 2ـ3ـ4ـ پرسنل آزمايشگاه بايد وجود هر پرسنل ارشدي (مثل دانشمندان مورد اعتماد و تصديق كارمندان مديريت سيستم كيفي و ناظران و غيره را) كه به صورت موقت در آزمايشگاه كار مي‌كنند به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اطلاع دهد، مدير آزمايشگاه بايد اطمينان حاصل كند كه اين پرسنل به صورت كافي در روش ها، سياست ها و آيين آزمايشگاهي آموزش ديده‌اند تاكيد خاص بايد به مقررات رفتاري و روند مديريت نتايج و محرمانه بودن آن‌ها داده شود. مدارك مستند كافي از آموزش اين مستخدمين موقت بايد در آزمايشگاه نگهداري شود. 3ـ3ـ4ـ تست مهارت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند بنا به صلاحديد خود نمونه‌هاي تست مهارت را براي تجزيه و تحليل به آزمايشگاه بدهد. نمونه‌ها بايد با همان روشي كه در آزمايش نمونه‌ها از طرف يك مقام آزمايشگاهي انجام مي‌شود مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد. اين نمونه‌ها مي‌تواند بخشي از ارزيابي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج در ارتباط با دستگاه شناسايي‌كننده ملي باشد. عدم موفقيت در تكميل موفقيت آميز تست مهارت توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در تصميم بر شناسايي آزمايشگاه مورد توجه قرار خواهد گرفت. در صورت يك گزارش غير قابل قبول آزمايشگاه بايد مدارك تغييرات منتهي به جبران عدم موفقيت را ارائه دهد. روند تست مهارت بايد در برگيرنده هر پرسنل اضافي كه به كارمندان براي وقايع اصلي اضافه شده‌اند باشد. نمونه‌ها بايد با استفاده از همان آيين و پروتكل‌ها كه براي تجزيه و تحليل نمونه‌هاي وقايع به كار مي روند به كار گرفته شوند. 4-3ـ4ـ گزارش آزمايشگاه بايد گزارش نتايج تست را محرمانه نگه دارد. ـ 5 ـ به كارگيري ايزو هفده هزار و بيست و پنج نسبت به تحليل نمونه‌هاي كنترل دوپينگ 1ـ 5 ـ مقدمه و حيطه شمول اين قسمت از اين مدرك به عنوان به كار گيري مورد توصيف د ضميمه B. 4(راهنماي احراز كاربرد براي زمينه‌هاي خاص) از ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج براي زمينه كنترل دوپينگ هر جنبه از تست يا مديريت كه در اين مدرك مورد بحث قرار نگرفته تحت نظارت و حكومت ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بوده و در جايي كه كاربرد داشته باشد ايزو 9001. كاربرد حاضر متمركز است بر روي بخش هاي خاصي از روندي كه نسبت به كيفيت اجراي كنترل دوپينگ آزمايشگاهي بسيار حياتي بوده و بنابراين در ارزيابي و شناسايي مهم باشند. اين قسمت استانداردهاي اجرايي خاصي را براي آزمايشگاه دوپينگ معرفي مي‌كند. اعمال تست روندي است در حيطه تعاريف ايزو 9001. استانداردهاي اجرايي كه مطابق با يك روند نمونه تعريف شده اند در جايي كه رويه آزمايشگاهي دوپينگ به سه طبقه اصلي تقسيم‌بندي شده است: ـ رويه‌هاي فني و تحليلي ـ رويه‌هاي مديريتي ـ رويه‌هاي حمايتي در صورت امكان اين اجرا و به كارگيري، به تبعيت از شكل مدرك ايزو هفده هزار و بيست و پنج خواهد بود. مفاهيم سيستم مديريت كيفي، توسعه پايدار و مداوم و رضايت مشتري در ايزو 9001 گنجانده شده است. 2ـ 5 ـ رويه‌هاي فني و تحليلي 1ـ2ـ 5 ـ دريافت نمونه‌ها 1ـ1ـ2ـ 5ـ نمونه‌ها مي‌توانند با هر روش مجاز استاندارد بين‌المللي براي تست دريافت شوند. 2ـ1ـ2ـ 5ـ محموله حمل شده ابتدا مورد بازرسي قرار گرفته و هرگونه بي‌نظمي ثبت مي‌شود. 3ـ1ـ2ـ 5ـ نام و امضاء (يا ديگر ابزار تشخيص هويت و ثبت) اشخاص حمل كننده يا منتقل كننده نمونه‌هاي ارسالي، تاريخ، زمان دريافت، نام و امضاي نماينده آزمايشگاه دريافت‌كننده نمونه‌ها بايد به عنوان بخشي از مدارك ثبتي زنجيره داخلي نگهداري آزمايشگاهي ثبت شوند. 2ـ2ـ 5 ـ كار با نمونه‌ها 1ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد سيستمي جهت تشخيض هويت نمونه‌ها و هر نمونه را با مدارك اخذ نمونه يا زنجيره خارجي نگهداري همراه داشته باشد. 2ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد آيين نگهداري زنجيريه داخلي براي نگهداشتن كنترل و مسئوليت‌پذيري براي نمونه‌ها از زمان دريافت تا مقصد و تحويل نمونه‌ها داشته باشد. اين آيين بايد مفاهيم ارائه شده در مدرك ارائه شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي نگهداري زنجيره داخلي آزمايشگاهي (ضميمه C) داشته باشد. 3ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد شرايط موجود در زمان دريافت كه ممكن است بر روي تماميت يك گزارش از نمونه تأثير داشته باشد را ملاحظه و به مدرك در بياورد. به‌عنوان مثال عدم نظم ملاحظه شده به وسيله آزمايشگاه بايد شامل موارد زير و نه محدود به آن باشد: ـ تغيير نمونه بديهي باشد. ـ نمونه با ابزار غير قابل تغيير يا مقاوم در مقابل تغيير مهمي داده نشده باشد يا به محض دريافت مهم نشود. ـ نمونه فرم دريافت را نداشته باشد (از جمله مرز شناسي هويت نمونه) يا اين كه فرم سفيدي با نمونه همراه باشد. ـ هويت نمونه غيرقابل قبول باشد. به عنوان مثال شماره روي بطري با شماره هويت نمونه همخواني نداشته باشد. ـ حجم نمونه بسيار پايين باشد. 4ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد نظر مقام تست‌كننده را درخصوص رد و تست كردن نمونه‌هايي كه در آن‌ها نا منظمي ديده شده است كسب نمايد. 5 ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد نمونه‌هاي آ و ب را براي حداقل سه ماه پس از دريافت گزارش منفي توسط مقام تست‌كننده نگهداري كند. نمونه‌ها بايد تحت شرايط‌ خاص به صورت منجمد نگهداري شوند. نمونه‌هايي كه داراي بي نظمي مي‌باشند بايد حداقل سه ماه پس از گزارش به مقام تست كننده به صورت منجمد نگهداري شوند. 6 ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد نمونه‌ها را با دريافت تحليل مخالف حداقل سه ماه پس از دريافت گزارش تحليلي نمونه‌هاي آ و ب توسط مقام تست‌كننده نگهداري نمايد. نمونه بايد تحت شرايط خاص در طولاني مدت به صورت منجمد نگهداري شود. 7ـ2ـ2ـ 5 ـ اگر آزمايشگاه به وسيله مقام تست‌كننده مطلع شده باشد كه تجزيه و تحليل نمونه مورد اعتراض قرار گرفته‌است، نمونه بايد تحت شرايط خاص به صورت منجمد نگهداري شده و تمام سوابق مربوط به تست نمونه بايد تا تكميل اعتراض نگهداري شود. 8 ـ 2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد داراي روشي درخصوص نگهداري، انتشار و آزاد سازي نمونه‌ها يا اجزاء آن‌ها داشته باشد. 9ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد اطلاعات مربوط به نگهداري را درخصوص انتقال نمونه‌ها يا بخش هايي از آن كه به ديگر آزمايشگاه ها رفته داشته باشد. 3ـ2ـ 5 ـ نمونه‌گيري و آماده‌سازي رقم اجزاء نمونه‌ها براي تست 1ـ3ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد آيين حفظ زنجيره داخلي را براي كنترل و مسئوليت پذيري براي تمام اجزاء نمونه‌ها از تهيه و آزادسازي داشته‌باشد. اين آيين بايد متضمن مفاهيم ارائه‌شده در مدرك فني آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي حفظ زنجيره داخلي آزمايشگاهي باشد. 2ـ3ـ2ـ 5 ـ قبل از باز كردن آغازين بطري نمونه وسيله‌اي كه براي حصول از تماميت نمونه به كار گرفته مي‌شود. (مثلاً نوار امنيتي يا يك سيستم فرض كردن بطري) بايد مورد بازرسي قرار گرفته و تماميت و صحت آن در مدركي ثبت شود. 3ـ3ـ2ـ 5 ـ آيين آماده‌سازي اجزاء نمونه‌ها براي هر روش جداسازي يا روش تأييدي بايد اين اطمينان را حاصل كند كه نمونه يا اجزاء آن دچار خطر آلودگي نخواهد شد. 4ـ2ـ 5 ـ آزمايش 1ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايش درستي ادرار 1ـ1ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد يك سياست نوشته‌اي داشته باشد كه رويه و معياري را براي بي عيب بودن نمونه ايجاد كند. 2ـ1ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد هر وضعيت غير معمولي را در ادرار، مثلاً: رنگ، بو يا كف كردن آن ملاحظه كند. شرايط غير معمول بايد ثبت شده و به عنوان بخشي از گزارش به مقام آزمايش كننده ارائه شود. 3ـ1ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد اسيديته و وزن مخصوص ادرار را به عنوان بي‌عيب بودن آن در يك نمونه آ آزمايش كند. ديگر آزمايش‌ها اگر تقاضا شده باشند به وسيله مقام آزمايش كننده و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند انجام شود. 2ـ4ـ2ـ 5 ـ جداسازي آزمايش ادرار 1ـ2ـ4ـ2ـ 5 ـ روش جداسازي بايد مواد ممنوعه يا تغيير دهنده را از ليست مواد ممنوعه يا نشانگرها استفاده از مواد ممنوعه يا تمام مواد فهرست شده در وقايع رقابتي و غير رقابتي را كشف كنند. آژانس‌جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند نسبت‌به اين بخش استثنائات خاصي قائل شود. 2ـ2ـ4ـ2ـ 5 ـ روش جداسازي بايد توسط يك روش معتبر شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ كه مناسب با ماده يا روش مورد آزمايش مي‌باشد انجام گيرد. معيار پذيرش يك نتيجه جداسازي و اجازه دادن آزمايش نمونه براي انجام مراحل بعدي بايد به لحاظ علمي معتبر باشد. 3ـ2ـ4ـ2ـ 5 ـ تمام آزمايش‌هاي جداسازي بايد كنترل‌هاي مثبت و منفي را علاوه بر نمونه‌هاي مورد آزمايش در بر داشته باشد. 4ـ2ـ4ـ2ـ 5 ـ براي آزمايشچهايي كه از يك آستانه معين افزوني يافته به عنوان يك برداشت تحليلي مخالف كنترل‌هاي مقتضي بايد در آزمايش جداسازي وجود داشته باشد. در روش جداسازي براي آستانه مواد ضروري نمي‌باشد كه الزامات عدم اطمينان يا مقداري را داشته باشد. 3ـ4ـ2ـ 5 ـ تست تأييددار تمام روش هاي تأييدي مي‌بايد مستند به مدرك بوده و الزامات عدم اطمينان قابل كاربرد را داشته باشد. هدف روش تأييدي حصول اطمينان از تعيين هويت يا مقدار بوده و براي استثنا نمودن هر نقص فني از روش جداسازي مي‌باشد. چون هدف آزمايش تأييدي تجميع اطلاعات اضافي درخصوص يك برداشت مخالف مي‌باشد يك روش تأييدي مي‌بايد انتخاب يا تبعيض روش جداسازي به نحو بيشتري را داشته باشد. 1ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ تأييد نمونه 1ـ1ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ تشخيص هويت فرضي از يك روش جداسازي براي ماده ممنوعه يا تغيير يك ماده ممنوعه نشانگر در استفاده از يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه بايد با استفاده از اجزاء نمونه ثانوي كه از نمونه اصلي آ گرفته شده است، تأييد شود. 2ـ1ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ طيف‌شناسي انبوه جفت شده با رنگ‌نگاري گازي يا مايع روشي است براي تأييد مواد ممنوعه كه تغيير دهنده ماده ممنوعه، تغييردهنده ماده ممنوعه يا نشانگر استفاده از ماده ممنوعه يا روش ممنوعه را تشكيل مي‌دهد. گازكروموتوگرافي/اسپركتومتري جرمي يا اچ پي ال سي/ام اس براي روش جداسازي و روش تأييدي در يك تجزيه تحليل خاص قابل قبول مي‌باشد. 3ـ1ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايش مصونيت براي تأييد پروتئين‌هاي ممنوعه مقلدهاي پروتئيني و مشابهات يا نشانگرهاي آن در استفاده از آن‌ها مجاز مي‌باشد. آزمايش مصونيت كه براي تأييد مورد استفاده قرار مي‌گيرد بايد با يك پادزهر مختلفي كه يك اپي توپ مختلف را از پروتئين پپتايد براي جداسازي مورد استفاده قرار گيرد، شناسايي كند. 4ـ1ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد روشي براي تبيين شرايطي كه تست تأييديه يك نمونه آ مي‌تواند لغو شود داشته باشد (به عنوان مثال قصور در كنترل كيفي بسته). هر تكرار آزمايش تأييدي بايد مستند به مدرك بوده و با يك جزئي از نمونه آ تكميل شود. 5 ـ1ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ ضروري نيست آزمايشگاه كه هر ماده ممنوعه‌اي را كه به وسيله روش جداسازي مورد شناسايي قرار مي‌گيرد تأييد كند. تصميم براي ترتيب اولويت در نظم تأييديه‌ها بايد با همكاري مقام آزمايش كننده و مدارك مستند تصميم اتخاذ شود. به علاوه هيچ گواهي تجزيه و تحليلي يا گزارش تست نهايي كه در بردارنده تحليلي فرضي باشد صادر نخواهد شد. 2ـ3ـ4ـ2 ـ 5 ـ تأييد نمونه ب 1ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ در آن مورد كه تأييديه يك ماده ممنوعه تغيير يك ماده ممنوعه يا علامت دهنده استفاده از ماده ممنوعه يا روش ممنوعه در نمونه ب درخواست شده است تجزيه نمونه ب بايد هر چه زودتر انجام شده و ظرف سي روز از اعلام دريافت تحليلي مخالف، نمونه آ تكميل گردد. 2ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ تأييديه نمونه ب بايد در همان آزمايشگاهي كه نمونه آ انجام شده است انجام گيرد. تحليلگر مختلفي بايد آزمايش تحليلي ب را انجام دهد. همان اشخاصي كه كارهاي ابزاري آ را انجام داده اند مي‌توانـند كنترل و تأييد نتـيجه‌گيري ديگري را انجام دهند. 3ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ نتيجه نمونه ب بايد هويت نمونه آ را براي دريافت تحليلي مخالف تأييد نمايند. ارزش اصلي يافته نمونه ب براي آستانه مواد ضروري است تا از آستانه در برگيرنده عدم اطمينان فزوني پيدا كنند. 4ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ ورزشكار با يك نماينده دستگاه مسؤول براي جمع‌آوري نمونه يا مديريت نتايج، يك نماينده از كميته ملي المپيك، فدراسيون ملي ورزش، فدراسيون بين‌المللي، و يك مترجم مجازند كه در مرحله تأييد ب شركت نمايند. در غياب تمام اشخاص فوق‌الذكر مقام آزمايش كننده يا آزمايشگاه بايد يك قائم مقام مستقلي را جهت تأييد محتواي نمونه ب انتخاب نمايند كه وي تصديق كند هيچ علامتي از تغيير وجود نداشته و اين كه شماره هاي شناسايي با مدرك جمع آوري برابري مي‌كند. مدير آزمايشگاه مـي‌تواند تعداد اشخاص را در منطقه كنترل شده آزمايشـگاه بنا به ملاحظات امنيتي و ايمني محدود كند. مدير آزمايشگاه مي‌تواند با اختيارات صحيح ورزشكار يا نماينده را كه در روند آزمايش دخالت مي‌كنند جابجا نمايد. هر رفتاري كه منتج به جابجايي شود بايد به مقام آزمايش كننده گزارش شده و مي‌تواند طبق ماده 5 ـ2 مقررات (تغيير يا تلاش در تغيير) درهر قسمت از كنترل دوپينگ به عنوان تخلف از مقررات ضد دوپينگ تلقي گردد. 5 ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ اجزاء نمونه گرفته شده براي تجزيه و تحليل بايد از نمونه اصلي ب گرفته شده باشد. 6 ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد روشي براي تبيين شرايطي كه تست تأييديه نمونه ب مي‌تواند لغو شود داشته‌باشد. هر تكرار بر تأييد بايد روي يك‌جزئي جديد از نمونه ب انجام شود. 7ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ اگر تأييد نمونه ب منتج بر يافته تحليلي كه تأييد كند نتيجه نمونه ب را نشود نمونه منفي تلقي شده و به مقام آزمايش كننده از يافته تحليلي جديد اطلاع داده مي‌شود. 4ـ4ـ2ـ 5 ـ قالب‌هاي بيولوژيك جايگزين جداسازي شده و تست تأييدي 1ـ4ـ4ـ2ـ 5 ـ اين نحوه اجرا فقط نسبت به نمونه‌هاي ادرار و تجزيه آن به كار مي‌رود مگر به نحو ديگري تعريف شده باشد. خون، پلاسما و سرم براي تست در شرايط خاص قالب هاي قابل قبول مي‌باشد. الزامات خاصي براي آزمايش اين قالب ها درحيطه شمول اين مدرك گنجانده نشده است و جداگانه توزيع مي‌شود. 2ـ4ـ4ـ2ـ 5 ـ هر نتيجه آزمايشي از مو، ناخن، مايع دهان يا ديگر مواد بيولوژيكي براي مقابله با يافته هاي تحليلي مخالف ادرار مورد استفاده قرار نمي‌گيرند. 5 ـ2ـ 5 ـ مديريت نتايج 1ـ 5 ـ2ـ 5 ـ بررسي نتايج 1ـ1ـ 5 ـ2ـ 5 ـ قبل از اين كه گزارشي صادر شود حداقل دو دانشمند تأييد كننده بايد به طور مستقل تمام يافته‌هاي تحليلي مخالف را بررسي نمايند، روند بررسي بايد مستند به مدرك باشد. 2ـ1ـ 5 ـ2ـ 5 ـ حداقل بررسي بايد شامل موارد زير باشد: ـ نگهداري زنجيره داخلي آزمايشگاه كه مستند بر مدرك باشد. ـ اطلاعات بي عيب بودن ادرار. ـ اعتبار جداسازي تحليلي و اطلاعات تأييدي و محاسبات مربوطه. ـ اطلاعات كنترل كيفيت. ـ تكميل مدارك پشتيباني كننده يافته‌هاي تحليلي. 3ـ1ـ 5 ـ 2ـ 5 ـ وقتي كه يك گزارش تحليلي مخالف رد مي‌شود دلائل آن بايد مستند باشد. 6 ـ2ـ 5 ـ استناد به مدرك و گزارش 1ـ6 ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد روش ها را مستند به مدرك كرده و جهت وصول اطمينان از اين موضوع كه يك ثبت هماهنگ شده مربوطه به هر نمونه تجزيه گرديده را نگه مي‌دارد. در صورت يك يافته تحليلي مخالف سوابق بايد شامل اطلاعات ضروري جهت پشتيباني نتايج گزارش نشده باشد (به نحوي كه در مدرك فني بسته‌هاي مستند آزمايشگاه آمده) به طور كلي ثبت بايد چنان باشد كه در غياب تحليل كننده صالح ديگري بتواند با ارزيابي دريابد كه آزمايش‌ها انجام شده و اطلاعات را تفسير كند. 2ـ6 ـ2ـ 5 ـ هر مرحله از آزمايش بايد براي پرسنل آزمايش‌كننده قابل ردگيري باشد. 3ـ6 ـ2ـ 5 ـ تفاوت‌هاي مهم از روش هاي مكتوب بايد مستند به عنوان بخشي از سوابق باشد (به عنوان مثال يادداشت براي سوابق) 4ـ6 ـ 2ـ 5 ـ زماني كه تجزيه و تحليل ابزاري صورت مي‌گيرند عوامل عمل كننده براي هر دوره بايد ثبت بشوند. 5 ـ6 ـ2ـ 5 ـ گزارش نتايج نمونه آ بايد ظرف ده روز كاري از دريافت نمونه ارائه گردد. زمان گزارش لازم براي رقابت‌هاي خاص مي‌تواند به صورت قابل توجهي كمتر از ده روز باشد. زمان گزارش مي‌تواند با توافق ميان آزمايشگاه و مقام آزمايش كننده اصلاح گردد. 6 ـ6 ـ2ـ 5 ـ گواهي آزمايشگاه از تجزيه و تحليل يا گزارش آزمايش بايد علاوه بر اقلام قيد شده در ايزو هفده هزار و بيست و پنج شامل موارد زير باشند: ـ شماره هويت نمونه. ـ شماره هويت آزمايشگاه (در صورت وجود) ـ وضعيت آزمايش (رقابتي / غير رقابتي) ـ اسم رقابت و يا ورزش ـ تاريخ دريافت نمونه ـ تاريخ گزارش ـ نوع نمونه (ادرار، خون و غيره) ـ نتايج آزمايش ـ امضاي فرد گواهي كننده ـ اطلاعات ديگري به همان نحوي كه مقام آزمايش كننده مشخص كرده است. 7ـ6 ـ2ـ 5 ـ آزمايش‌ها لازم نيست كه تمركز مواد ممنوعه براي تحليل غير آستانه اي را اندازه‌گيري كند. آزمايشگاه بايد مواد ممنوعه واقعي تغييردهنده‌هاي واقعي مواد ممنوعه يا روش هاي مربوطه يا علامت دهنده‌هاي كشف شده در نمونه را گزارش كند. 8 ـ6 ـ2ـ 5 ـ براي مواد آستانه گزارش آزمايشگاه بايد احراز نمايد كه مواد ممنوعه يا تغيير دهنده آن يا علامت‌دهنده آن در يك تمركز بزرگتر از تمركز آستانه ب. ت. ب. عدم اطمينان در انتاج اين كه تمركز و غلظت در نمونه افزون بر آستانه مي‌باشد. 9ـ6 ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد روشي درخصوص ارائه عقايد و نظرات تفسيري اطلاعات داشته باشد. نظريه يا تفسير مي‌تواند در گواهي تحليلي يا گزارش آزمايش به شرطي كه آن نظر و تفسير صريح و روشن باشد گنجانده شود. اساس و مأخذ نظريه بايد مستند باشد. تبصره ـ يك نظريه يا تفسير مي‌تواند در بردارنده و نه محدود به توصيه‌هايي درخصوص چگونگي استفاده از نتايج، اطلاعات مربوط به داروشناسي متابوليسم و تركيبات دارويي آن ماده و اين كه نتيجه ملاحظه شده با يك سري از شرايط گزارش شده همخواني دارد، باشد. 10ـ6 ـ2ـ 5 ـ علاوه بر گزارش به مقام آزمايش‌كننده، آزمايشگاه بايد همزمان هرگونه دريافت تحليل مخالف را به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و فدراسيون بين‌المللي مسئول گزارش نمايد. در صورتي كه ورزش يا واقعه با يك فدراسيون بين‌المللي همكاري ندارد (مثلاً ورزش‌هاي دانشگاهي) يا ورزشكار عضو يك فدراسيون بين‌المللي نيست آزمايشگاه ضروري است كه يافته تحليلي مخالف را فقط به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گزارش دهد. تمام گزارش ها بايد موافق الزامات محرمانه بودن مقررات باشد. 11ـ6 ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد هر سه ماه به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گزارش دهد آن هم در فرم آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ خلاصه اي از نتايج تمام آزمايشات انجام شده را هيچ اطلاعاتي كه بتواند يك ورزشكار را با يك نتيجه منفرد ارتباط دهد در آن گنجانده نخواهد شد.گزارش شامل يك خلاصه از هر نمونه‌اي كه رد شده و دلايل رد آن خواهد بود. زماني كه يك اداره مركزي وجود داشته باشد آزمايشگاه همزمان تمام اطلاعات گزارش شده به مقام آزمايش كننده را طبق الزامـات فهرست شده در 6 ـ6 ـ2ـ5 و به جاي پاراگراف بالا به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گزارش خواهد كرد. اين اطلاعات براي تهيه گزارش ها خلاصه مورد استفاده قرار خواهد گرفت. 12ـ6 ـ2ـ 5 ـ بسته‌هاي مستند آزمايشگاه بايد محتوي مواد مصرحه در مدرك فني آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ راجع به بسته‌هاي مستند آزمايشگاه باشد. 13ـ6 ـ2ـ 5 ـ محرمانه ماندن ورزشكار نگراني اصلي براي تمام آزمايشگاه هاي درگير در موارد كنترل دوپينگ مي‌باشد. محرمانه بودن مستلزم مراقبت هاي زيادتري ب. ت. ب. ماهيت حساس اين آزمايشات مي‌باشد. 1ـ13ـ6 ـ2ـ 5 ـ مقام آزمايش‌كننده كه درخواست اطلاعات مي‌كند، بايد كتباً از آزمايشگاه بخواهد. 2ـ13ـ6 ـ2ـ 5 ـ يافته‌هاي تحليلي مخالف نبايد به وسيله تلفن اطلاع داده شوند. 3ـ13ـ6 ـ2ـ 5 ـ اطلاعات ارسالي به وسيله فكس قابل قبول خواهد بود چنانچه امنيت فكس دريافت‌كننده و تشريفات لازم براي اطمينان از اين كه فكس به شماره صحيح ارسال شده مورد تصديق قرار گرفته باشد. 4ـ13ـ6 ـ2ـ 5 ـ پست الكترونيك آشكار و غيرمحرمانه براي گزارش يا مباحث يافته‌هاي تحليلي مخالف قابل قبول و مجاز نمي‌باشد و چنانچه ورزشكار يا اطلاعات مربوطه او بتواند فاش و هويت آن آشكار شود. آزمايشگاه همچنين بايد هرگونه اطلاعات مورد درخواست آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را در ارتباط با برنامه آشكارسازي به نحوي كه در ماده 5 ـ4 مقررات آمده ارائه كند. 3ـ 5 ـ روند مديريت كيفيت 1ـ3ـ 5 ـ سازمان 1ـ1ـ3ـ 5 ـ در چارچوب ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج آزمايشگاه بايد به عنوان يك آزمايشگاه تست‌كننده تلقي گردد و نه يك آزمايشگاه درجه‌بندي. 2ـ1ـ3ـ 5 ـ مدير علمي آزمايشگاه مسئوليت رياست اجرايي را دارد مگر اين كه به نحو ديگري مقرر شده باشد. 2ـ3ـ 5 ـ سياست كيفيت و اهداف 1ـ2ـ3ـ 5 ـ سياست كيفيت و اجرا بايد الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بخش 2ـ 4 سيستم مديريت كيفي را داشته باشد و يك راهنماي كيفيت كه سيستم كيفيت را وصف كند به همراه آن باشد. 2ـ2ـ3ـ 5 ـ يك كارمند بايد به عنوان مدير كيفي منتخب شده مسؤوليت اختيار اجرا را داشته و از اجابت و هماهنگي با سيستم كيفي اطمينان حاصل كند. 3ـ3ـ 5 ـ كنترل مدارك كنترل مدارك كه سيستم مديريت كيفي را بر پا مي‌سازد بايد الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بخش 3ـ 4 كنترل مدرك را داشته باشد. 1ـ3ـ3ـ 5 ـ مدير آزمايشگاه يا شخص منتخب بايد راهنماي دستي كيفيت را و تمام مدارك ديگر را كه براي پرسنل تكميل آزمايش به كار مي‌رود تصويب كند. 2ـ3ـ3ـ 5 ـ سيستم مديريت كيفي بايد از محتواي مدارك فني آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ كه به صورت جزوات دستي با تاريخ اجرا آماده شده‌اند اطمينان حاصل كند و همچنين از آموزش و مستندات مربوطه. اگر اين امر ميسر نيست از آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد كتباً تقاضاي تمديد شود. 4ـ3ـ 5 ـ بررسي تقاضاها، پيشنهادات و قراردادها بررسي مدارك حقوقي يا موافقتنامه‌هاي مربوط به آزمايش بايد الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بخش 4ـ4 را داشته باشد. آزمايشگاه بايد از اين كه مقام آزمايش‌كننده در مورد آزمايش‌ها مي‌تواند روي نمونه‌هاي تقديمي براي آزمايش انجام شوند، اطمينان حاصل نمايد. 5 ـ3ـ 5 ـ قرارداد فرعي براي آزمايش‌ها ك آزمايشگاه مورد شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد تمام كارها را با پرسنل و تجهيزات خود در تسهيلات موردشناسايي انجام‌دهد. درصورت وجود تكنولوژي‌هاي خاص كه نمي‌توانند قابل دسترسي باشند در آزمايشگاه (مثلاً اي آر ام اس/جي سي/سي، ايزو (اي پي او/ان اي اس پي) با تمركز الكترونيكي، يك نمونه مي‌تواند به ديگر آزمايشگاه شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ كه در آن تكنولوژي در حيطه شمول آزمايشگاه مي‌باشد منتقل شود. در شرايط استثنايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند براي بخشي از وظايف قرارداد فرعي را تجويز نمايد. در چنين مواردي اطمينان از حفظ سطح كيفي و اقتضاي زنجيزه ‍‍‍مراقبت در سراسر روند مسئوليت مدير آزمايشگاه مورد شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌باشد. 6 ـ 3ـ 5 ـ خريد خدمات و تداركات 1ـ6 ـ3ـ 5 ـ محصولات شيميايي و معرف‌هاي آن بايد مناسب با هدف بوده و درجه خلوص ثابت شده‌اي داشته باشد. مرجع خلوص مواد بايد مستند بوده و در مدارك سيستم كيفي موجود و حفظ شوند. در صورتيكه بدست آوردن معرف‌ها سخت يا كمياب باشد مواد مرجع يا مجموعه‌هاي مرجع به ويژه براي استفاده در روش هاي كيفي تاريخ انقضاي محلول‌ها اگر مستند كافي مبني بر عدم زايل شدن اساسي وجود داشته باشد مي‌تواند تمديد گردد. 2ـ6 ـ3ـ 5 ـ دورريختني‌ها بايد مطابق قوانين ملي و ديگر مقررات مربوطه باشد. اين شامل مواد خطرناك براي محيط زيست، مواد شيميايي، مواد كنترل شده و مواد راديو ايزوتوپ ها در صورت استفاده مي‌باشد. 3ـ6 ـ3ـ 5 ـ سلامت محيط زيست و روش هاي ايمني بايد براي حفظ كارمندان، عموم مردم و محيط زيست مجري باشد. 7ـ3ـ 5 ـ خدمت به مشتري 1ـ7ـ3ـ 5 ـ خدمت به مشتريان بايد مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بخش 7ـ4 باشد. 2ـ7ـ3ـ 5 ـ اصول اطمينان از پاسخگويي به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ. مدير آزمايشگاه يا شخص منسوب از طرف او بايد: ـ حصول اطمينان از مكاتبات كافي داشته باشد. ـ گزارش به آژانس‌جهاني مبارزه با دوپينگ از هر شرايط غيرمعمول يا اطلاعات در مورد برنامه‌هاي آزمايش، الگوهاي نامنظم در نمونه‌هايي كه استفاده بالقوه از مواد جديد نموده‌است. ـ ارائه اطلاعات توضيحي به موقع و كامل براي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بر اساس تقاضاي ارائه شناسايي كيفي بنمايد. 3ـ7ـ3ـ 5 ـ اصول اطمينان از تمركز مقام آزمايش‌كننده 1ـ3ـ7ـ3ـ 5 ـ مدير آزمايشگاه بايد با مقررات و فهرست ممنوعه مقام آزمايش كننده آشنا باشد. 2ـ3ـ7ـ3ـ 5 ـ مدير آزمايشگاه بايد با مقام آزمايش كننده درخصوص زمانبندي گزارش اطلاعات، يا ديگر نيازمندي‌هاي پشتيباني تعامل داشته باشد. اين تعاملات بايد در بر دارنده و نه محدود به موارد زير باشد: ـ مكاتبه با مقام آزمايش‌كننده در مورد مسائل مهم نيازهاي آزمايش يا هر شرايط غيرمعمول روند آزمايش (از جمله تاخيرات در گزارش). ـ عمل بدون تعصب در مورد وابستگي‌هاي ملي مقام آزمايش كننده. ـ تهيه توضيحات به موقع و كامل براي مقام آزمايش‌كننده بنا به تقاضا يا هنگامي كه سوء تفاهم بالقوه‌اي يا براي گزارش آزمايش يا گواهي تجزيه و تحليل وجود دارد. ـ تهيه دليل و مدرك و يا شهادت كارشناس در هريك از نتايج آزمايش‌ها يا گزارش‌هاي تهيه‌شده به وسيله آزمايش‌ها همان طور كه در روند رسيدگي حقوقي، داوري و اداري لازم مي‌باشد. ـ پاسخ به هر نظريه يا شكايت تقديمي توسط مقام آزمايش‌كننده يا سازمان ضددوپينگ در مورد آزمايشگاه و عمليات آن. 3ـ3ـ7ـ3ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد رضايت مقام آزمايش‌كننده را نشان بدهد. بايد مدارك مستندي در مورد نگراني‌هاي مقام آزمايش‌كننده با سيستم مديريت كيفي آزمايشگاه در صورت اقتضا يكي شده باشند. 4ـ3ـ7ـ3ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد سيستمي را بنا به خواست ايزو هفده هزار و بيست و پنج براي نشان دادن شاخص‌هاي كليدي خدمات آزمايشگاه توسعه دهد. 8 ـ3ـ 5 ـ شكايات شكايات بايد مطابق با قسمت 8 ـ 4 ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بررسي شوند. 9ـ3ـ 5 ـ كنترل كارهاي آزمايشي ناسازگار 1ـ 9ـ3ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد روش ها و سياست هايي داشته باشد كه هر جنبه از آزمايش آن يا نتيجه آزمايش آن با آيين و روش آزمايشگاه پس از اجرا ناهماهنگ و ناسازگار نباشد. 2ـ 9ـ3ـ 5 ـ مدارك هر ناسازگاري يا انحرافي از آيين‌كار يا پروتكل متضمن يك تست نمونه بايد به عنوان بخش دائمي آن نمونه نگهداري شود. 10ـ3ـ 5 ـ اقدام اصلاحي اقدام اصلاحي بايد مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج قسمت 10ـ4 انجام گيرد. 11ـ3ـ 5 ـ اقدام پيشگيرانه اقدام پيشگيرانه بايد مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج قسمت 11ـ4 انجام گيرد. 12ـ3ـ 5 ـ كنترل سوابق 1ـ12ـ3ـ 5 ـ سوابق فني 1ـ1ـ12ـ3ـ 5 ـ سوابق تحليلي راجع به نمونه‌هاي منفي، شامل مدارك مستند نگه‌داري زنجيره داخلي دانشگاه و اطلاعات پزشكي (نسبت تي به اي، طرح هاي استروئيدي، و پارامترهاي خوني) بايد در جاي امني براي حداقل دو سال نگه‌داري شود. سوابق مربوطه به نمونه‌ها درخصوص بي‌نظمي‌ها يا نمونه‌هاي رد شده بايد حداقل براي دو سال در جاي امني نگه‌داري گردد. 2ـ1ـ12ـ3ـ 5 ـ تمام سوابق تحليلي راجع به نمونه‌ها با يافته هاي تحليلي مخالف بايد در محل امني حداقل براي پنج سال نگه‌داري شود مگر اين كه يا طي قرارداد يا به وسيله مقام آزمايش كننده بر خلاف آن تصريح گردد. 3ـ1ـ12ـ3ـ 5 ـ اطلاعات خام پشتيباني‌كننده تمام نتايج تحليلي بايد در يك محل امن براي پنج سال نگه داري شود. 13ـ3ـ 5 ـ ارزيابي داخلي 1ـ13ـ3ـ 5 ـ ارزيابي داخلي بايد مطابق با الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بخش 13ـ4 تكميل گردد. 2ـ13ـ3ـ 5 ـ مسئوليت هاي بازرسي داخلي مي‌تواند در ميان پرسنل تقسيم شود مشروط بر اين كه هيچ شخصي منطقه خود را بازرسي نكند. 14ـ3ـ 5 ـ بررسي‌هاي مديريتي 1ـ14ـ3ـ 5 ـ بررسي‌هاي مديريتي براي برخورداري از الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بخش 14ـ 4 انجام خواهد شد. 2ـ14ـ3ـ 5 ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گاه به گاه توصيه‌هاي فني خاصي را در يك مدرك فني منتشر خواهد كرد. اجراي توصيه‌هاي فني موصوف در مدارك فني الزامي بوده و بايد تا تاريخ نفوذ اتفاق بيفتد. مدارك فني جانشين هر نشريه قبلي در موضوعي مشابه و چنانچه كاربرد داشته باشد جانشين اين مدرك خواهد شد. مدرك در حال اجرا مدرك فني است كه تاريخ اثر آن مؤخر ترين تاريخ دريافت نمونه مي‌باشد. متن جاري مدرك فني در وب سايت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ قابل دسترسي است. 4ـ 5 ـ روند پشتيباني كننده 1ـ4ـ 5 ـ كليات پشتيباني كلي مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج ارائه خواهد شد. 2ـ4ـ 5 ـ پرسنل 1ـ2ـ4ـ 5 ـ هر شخصي كه به وسيله آزمايشگاه يا طي قراردادي به كار گرفته مي‌شود بايـد پرونده شخصي قابل دسترسي براي ارزيابي داشته باشد. پرونده بايد شامل تصاويري از شرح حال كارمند، فرم شرايط او، توصيف شغل و مدارك مستند آموزش جاري و آغازين باشد. آزمايشگاه بايد اطلاعات مقتضي شخصي محرمانه پرسنل را داشته باشد. 2ـ2ـ4ـ 5 ـ تمام پرسنل بايد دانش دقيقي از مسئوليت هايشان ازجمله امنيت آزمايشگاه، محرمانه بودن نتايج، پروتكل‌هاي نگه‌داري زنجيره داخلي آزمايشگاه و آيين عملياتي استاندارد براي هر روشي كه به كار مي برند داشته باشد. 3ـ2ـ4ـ 5 ـ مدير آزمايشگاه مسئول حصول اطمينان از اين است كه پرسنل آزمايشگاه به صورت كافي آموزش‌ديده و تجربه لازم براي اجراي وظايفشان دارند. گواهي بايد مستند بوده و در پرونده شخصي افراد نگه داري شود. 4ـ2ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه كنترل دوپينگ بايد شخص مجربي را به عنوان مدير آزمايشگاه براي تقبل مسئوليت اداري، آموزشي، سازماني و حرفه‌اي داشته باشد. مدير آزمايشگاه بايد داراي شرايط زير باشد: ـ دكتراي تخصصي يا مدرك معادل آن در يكي از علوم طبيعي يا آموزش معادل آن در يكي از علوم طبيعي همچون پزشكي يا علمي با تجربه كافي و آموزش لازم باشد. ـ تجربه با تحليل‌گري زيست‌شناسي براي مواد مورد استفاده در دوپينگ را داشته باشد. ـ آموزش مقتضي يا تجربه در به‌كارگيري پليس علمي در كنترل دوپينگ را داشته باشد. 5 ـ2ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه كنترل دوپينگ بايد پرسنل واجد شرايطي براي خدمت به عنوان دانشمندان گواهي‌كننده براي بررسي تمام اطلاعات مربوطه، نتايج كنترل كيفيت و گواهي اعتبار گزارش‌هاي تست آزمايشگاه داشته باشد. شرايط عبارتند از: ـ مدرك ليسانس در تكنولوژي پزشكي، شيمي، زيست شناسي يا علوم طبيعي مربوطه يا معادل آن‌ها. تجربه مستند از هشت سال يا بيشتر كار در آزمايشگاه كنترل دوپينگ معادل با درجه ليسانس در اين مورد مي‌باشد. ـ تجربه در تجزيه و تحليل مواد دوپينگ در مايعات بيولوژيكي داشته باشد. ـ تجربه در استفاده از تكنيك‌هاي تحليلي مربوطه همچون رنگ‌نگاري، آزمايش مصونيت و رنگ‌نگاري گازي يا طيف شناسي انبوه داشته باشد. 6 ـ2ـ4ـ 5 ـ پرسنل نظارت‌كننده بايد درك درستي از آيين كنترل كيفي، مرور و ارزيابي، تفسير و گزارش نتايج آزمايش، نگه‌داري زنجيره داخلي آزمايشگاه، و اقدام چاره جويانه صحيح در پاسخ به مشكلات تحليلي داشته باشند. شرايط ناظر عبارتند از: ـ مدرك ليسانس در تكنولوژي پزشكي، شيمي، زيست شناسي يا علوم طبيعي مربوط يا معادل آن‌ها. تجربه مستند از پنج سال يا بيشتر كار در آزمايشگاه كنترل دوپينگ معادل مدرك ليسانس براي اين موقعيت مي‌باشد. ـ تجربه در آزمايش‌تحليلي مرتبط ازجمله تجزيه و تحليل مواد ممنوعه در مواد بيولوژيكي. ـ تجربه در استفاده از تكنيك هاي تحليلي همچون رنگ نگاري، آزمايش مصونيت، رنگ نگاري گازي و طيف شناسي انبوه. ـ توانايي براي حصول اطمينان از اجابت سيستم‌هاي مديريت كيفي و روند اطمينان كيفي. 3ـ4ـ 5 ـ شرايط زيست محيطي و انطباق 1ـ3ـ4ـ 5 ـ كنترل زيست محيطي 1ـ1ـ3ـ4ـ 5 ـ داشتن خدمات الكتريكي مناسب 1ـ1ـ1ـ3ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد اطمينان حاصل كند كه خدمت الكتريكي كافي موجود بوده به طوري كه هيچ قطعي يا همخواني با اطلاعات انبار شده وجود نداشته باشد. 2ـ1ـ1ـ3ـ4ـ 5 ـ تمام كامپيوترها چيزهاي پيراموني و ابزار ارتباطي بايد به نحوي كه برق احتمال قطع شدن نداشته باشد مورد پشتيباني قرار گيرد. 3ـ1ـ1ـ3ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد سياست هايي را داشته باشد براي حصول اطمينان از بي عيب بودن يخچال و نمونه‌هاي يخ زده انبار شده در صورت نبودن برق. 2ـ1ـ3ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد يك سياست ايمني نوشته شده داشته و همخوان با سياست ايمن آزمايشگاه به اجرا گذاشته شود. 3ـ1ـ3ـ4ـ 5 ـ انبار و بررسي مواد كنترل‌شده بايد مطابق با مقررات ملي قابل اجرا باشد. 2ـ3ـ4ـ 5 ـ امنيت تسهيلات و تاسيسات 1ـ2ـ3ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد سياستي براي امنيت تاسيساتش كه ممكن است در بر دارنده ارزيابي خطر و تحديد است باشد. 2ـ2ـ3ـ4ـ 5 ـ سه سطر از دستيابي بايد در جزوه دستي كيفيت يا برنامه ارزيابي تحديد مورد توجه قرار گرفته باشد: ـ منطقه دريافت. يك نقطه آغازين كنترل بوده كه ماوراي آن اشخاص غيرمجاز بايد اسكورت شوند. ـ مناطق عملياتي عمومي و مشترك. ـ مناطق كنترل شده. دستيابي به اين مناطق بايد نشان داده شده و ثبت آن از دستيابي ميهمانان بايد نگه داري گردد. 3ـ2ـ3ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد دستيابي به مناطق كنترل شده را فقط براي اشخاص مجاز محدود نمايد فقط براي اشخاص مجاز. يك كارمند بايد به عنوان افسر امنيتي كه اطلاعات كلي و كنترل سيستم امنيتي را در اختيار دارد مامور به اين كار گردد. 4ـ2ـ3ـ4ـ 5 ـ اشخاص غير مجاز بايد در منطقه كنترل شده اسكورت شوند. اجازه موقت مي‌تواند براي اشخاصي كه ضروري است دستيابي به مناطق كنترل شده داشته باشد همچون تيم ارزيابي و اشخاص تعمير كننده مي‌تواند صادر شود. 5 ـ2ـ3ـ4ـ 5 ـ به مصلحت مي‌باشد كه يك منطقه كنترل جداگانه براي دريافت نمونه و آمادگي دريافت جرئي از نمونه باشد. 4ـ4ـ 5 ـ روش هاي آزمايش و معتبرسازي روش 1ـ4ـ4ـ 5 ـ انتخاب روش ها نتخاب روش ها عموماً براي تجزيه و تحليل كنترل دوپينگ موجود نمي‌باشد. آزمايشگاه بايد روش هاي داخلي براي معتبر شناختن و مستند ساختن تركيبات در فهرست ممنوعه و همچنين مواد مرتبط با آن را توسعه دهد. روش ها بايد انتخاب و معتبر شده به نحوي كه براي اين منظور مناسب باشد. 1ـ1ـ4ـ4ـ 5 ـ مواد غيرآستانه آزمايشگاه ها لازم نيست كه غلظت مواد غير آستانه را اندازه‌گيري يا گزارش كنند. آزمايشگاه ها بايد به عنوان بخشي از روند معتبرسازي استانداردهاي قابل قبول براي تشخيص‌هويت مواد ممنوعه آن‌ها را توسعه دهند. (مدرك فني تشخيص هويت معيار آزمايش كيفي را نگاه كنيد) آزمايشگاه بايد نشان دهد كه توانايي ميل به حدود اجراي لازم حداقل‌هاي مورد استفاده يك مواد نماينده يا اگر استانداردهاي مناسب موجود باشند را دارد. در صورتي كه يك نمونه گيري مرجع براي تشخيص هويت به كار رفته باشد برآورد حد كشف روش بايد با ارزيابي يك ماده نماينده ارائه گردد. 2ـ1ـ4ـ4ـ 5 ـ مواد آستانه آزمايشگاه بايد روش هايي را با عدم اطمينان قابل قبول نزديك به غلظت آستانه توسعه دهد. روش بايد قادر به تهيه مدرك درخصوص غلظت مربوطه و هويت مواد ممنوعه يا تغييردهنده آن يا علامت دهنده آن باشد. روش هاي تاييدي براي مواد آستانه بايد روي سه جزئي از نمونه از بطري آ و سه جزئي از نمونه از بطري ب چنانچه نمونه ب براي تاييد به اجرا گذاشته مي‌شود انجام گيرد. اگر حجم نمونه ناكافي براي تجزيه و تحليل سه جزئي از نمونه وجود داشته باشد حداكثر تعداد جزئي از نمونه‌هايي كه مي‌تواند آماده بشود بايد تجزيه و تحليل گردد. تصميم‌هاي يافته‌هاي تحليلي مخالف بايد مبتني باشد بر غلظت‌هاي اندازه گرفته شده اصلي و شامل ما به ازاي عدم اطمينان عامل پوششي كا كه تعداد جزئي از نمونه تحليل شده و يك سطح از اعتماد 95 درصدي را منعكس مي‌كند باشد. گزارش‌ها و مدارك مستند در صورت ضرورت بايد غلظت اصلي را گزارش دهند. 3ـ1ـ4ـ4ـ 5 ـ حداقل ضروري براي اجرا هم براي مواد آستانه و هم مواد غير آستانه لازم است كه آزمايشگاه حداقل ضروري براي اجرا را جهت كشف، تشخيص هويت و نشان دادن اين كه ماده از حد آستانه بيشتر است انجام دهد. 2ـ4ـ4ـ 5 ـ اعتبار بخشيدن به روش ها 1ـ2ـ4ـ4ـ 5 ـ روش هاي تأييدي براي مواد غـير آسـتانه بايد داراي اعـتبار شود. مثـال‌هاي عوامل مربوط به تعـيين اين كه روش مناسـب هدف مي‌باشـند عبارتند از: ـ داراي خصوصيت خاص بودن. توانايي آزمايش براي كشف تنها ماده‌اي كه مورد نظر است بايد تعيين شده و مستند باشد. آزمايش بايد قادر به جداسازي تفاوت بين تركيب‌ها از ساختار مربوطه باشد. ـ قابليت تعيين هويت. چون نتايج مواد غيرآستانه اي مقداري نمي‌باشد آزمايشگاه بايد معياري را ايجاد كند براي حصول اطمينان از اين كه تشخيص هويت نماينده ماده از يك طبقه مواد ممنوعه بوده مي‌تواند به صورت مكرر مورد شناسايي و كشف به نحوي كه در نمونه در يك مركز نزديك ام آر پي ال هست، قرار بگيرد. ـ نيرومندي. روش بايد به نحوي باشد كه همان نتايج را درخصوص تغييرات جزئي در شرايط تحليلي تهيه نمايد. آن شرايطي كه در نتايج دوباره به دست آمده داراي اهميت مي‌باشد، كنترل شوند. ـ انتقال دادن. شرايط لازم براي هدف انتقال ماده مورد نظر از نمونه به نمونه ديگر در روند تحليل بايد تعيين شده و به اجرا گذارده شود. ـ مداخلات قالبي. روش بايد از مداخلات در كشف مواد ممنوعه يا تغييردهنده‌هاي آن يا علامت دهنده‌هاي آن به وسيله تركيب قالبي نمونه اجتناب نمايد. ـ استانداردها. استانداردهاي مرجع بايد براي تشخيص هويت اگر موجود باشند به كار گرفته شوند. اگر هيچ استاندارد مرجعي موجود نباشد استفاده از اطلاعات و نمونه از مجموعه مرجع قابل قبول مي‌باشد. 2ـ2ـ4ـ4ـ 5 ـ روش هاي تأييدي براي مواد آستانه بايد داراي اعتبار باشند. مثال‌هاي عوامل مرتبط با تعيين روش جهت بررسي تناسب با هدف عبارتند از: ـ مخصوص بودن. توانايي آزمايش براي كشف تنها ماده مورد نظر بايد تعيين شده و مستند باشد. آزمايش بايد قادر باشد ميان تركيب‌هاي ساختاري مرتبط تمييز قائل شود. ـ وقت مياني. روش بايد براي تكرار قابل وثوق نتايج در اوقات مختلف و با مسئولين عملياتي مختلف كه آزمايش را انجام مي‌دهند مجاز باشد. دقت مياني در آستانه بايد مستند به مدرك باشد. ـ نيرومندي. روش بايد براي تهيه همان نتايج درخصوص تغييرات كوچك در شرايط تحليلي تعيين شده باشد. آن شرايط نسبت به نتايج قابل توليد مجدد حياتي بوده و بايد كنترل شوند. ـ انتقال. شرايط لازم براي حذف انتقال ماده مورد نظر از يك نمونه به نمونه ديگر در طي روند بايد تعيين و اجرا شوند. ـ دخالت‌هاي قالبي. روش بايد دخالت در اندازه گيري ميزان مواد ممنوعه را به وسيله تركيبات قالب نمونه محدود كند. ـ استانداردها. استانداردهاي مرجع بايد براي تعيين مقدار در صورت وجود به كار گرفته شوند. اگر هيچ استاندارد مرجعي وجود نداشته باشد استفاده از اطلاعات و نمونه از يك مجموعه مرجع معتبر قابل قبول است. ـ محدوديت‌هاي اجرايي لازم (ام آر پي ال). آزمايشگاه بايد نشان دهد كه مي‌تواند نماينده تركيب هاي هر طبقه ممنوعه را در ام آر پي ال تبيين كند. آزمايشگاه بايد همچنين حد كشف و حد تعيين مقدار را اگر ام آر پي ال نزديك به اين حدود باشد تعيين كند. ـ ارتباط بايد مستند به مدارك از پنجاه درصد با دويست درصد ارزش ماده آستانه ارائه گردد مگر اين كه در مدرك فني به نحو ديگري تصريح شده باشد. 3ـ4ـ4ـ 5 ـ برآورد عدم اطمينان روش در اكثر موارد تشخيص هويت يك ماده ممنوعه، تغييردهنده آن يا علامت دهنده آن براي گزارش يافته تحليلي مخالف كافي مي‌باشد. بنابراين عدم اطمينان مقداري به نحوي كه در ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج آمده كاربرد ندارد، كافي است. در تشخيص هويت يك ماده تركيبي به وسيله گازكروموتوگرافي/اسپركتومتري جرمي يا اچ پي ال سي/ ام اس اندازه‌هاي كيفي وجود دارد كه به صورت اساسي عدم اطمينان تشخيص هويت را كاهش مي‌دهد. در صورت يك ماده آستانه، عدم اطمينان هم در تشخيص هويت و هم در يافته آزمايش مبني بر اين كه ماده در ميزان بيشتري از غلظت آستانه است به ميزان بيشتر بايد مورد خطاب قرار گيرد. 1ـ3ـ4ـ4ـ 5 ـ عدم اطمينان در تشخيص هويت خصوصيات تحليلي مناسب بايد براي يك آزمايش خاص مستند به مدرك باشد. آزمايشگاه بايد معياري را براي تشخيص هويت يك ماده تركيبي حداقل به همان فشردگي كه در مدرك فني مربوطه بيان شده، ايجاد نمايد. 2ـ3ـ4ـ4ـ 5 ـ عدم اطمينان در ايجاد اين موضوع كه ماده از حد آستانه فزوني يافته است. منظور از گزارش آستانه در كنترل دوپينگ ايجاد و احراز اين مطلب است كه ماده ممنوعه يا تغيير دهنده يا علامت دهنده آن در يك محل متمركز بيشتر از ارزش آستانه مي‌باشد. روش از جمله انتخاب استانداردها و كنترل‌ها و گزارش عدم اطمينان بايد متناسب با هدف طراحي بشود. 1ـ2ـ3ـ4ـ4ـ 5 ـ عدم اطمينان نتايج مقداري به ويژه در ارزش آستانه بايد مورد بررسي و خطاب در طي اعتبار دادن آزمايش از طريق اندازه‌گيري قابليت تكرار دقت مياني و تعصب در حد امكان قرار گيرد. 2ـ2ـ3ـ4ـ4ـ 5 ـ بيان عدم اطمينان بايد عدم اطمينان توسعه يافته را با استفاده از يك عامل پوششي مورد بهره برداري قرار دهد، K، جهت انعكاس اطمينان 95 درصدي. بيان عدم اطمينان همچنين مي‌تواند شكل يك طرفه T-Test در يك سطح اطمينان 95 درصدي شكل گيرد. 3ـ2ـ3ـ4ـ4ـ 5 ـ عدم اطمينان مي‌تواند باز هم در مدرك فني به منظور انعكاس هدف تحليلي براي مواد خاص مورد بررسي و خطاب قرارگيرد. 4ـ4ـ4ـ 5 ـ كنترل اطلاعات 1ـ4ـ4ـ4ـ 5 ـ امنيت كامپيوتر و اطلاعات 1ـ1ـ4ـ4ـ4ـ 5 ـ دسترسي به پايانه‌هاي كامپيوتري، كامپيوتر، يا ديگر تجهيزات عملياتي بايد به وسيله دستيابي فيزيكي و با سطوح متعدد دستيابي با رمز عبور و يا ديگر ابزار شناخته شده براي تشخيص هويت صورت گرفته و كنترل شود. اين مسائل شامل و نه محدود به حساب‌هاي مصون از افشاء رمزهاي تشخيص هويت كاربران و دستيابي ديسك و پرونده كنترل دستيابي مي‌باشد. 2ـ1ـ4ـ4ـ4ـ 5 ـ نرم‌افزار عملياتي و تمام پرونده‌ها بايد به صورت منظم پشتيباني شده و يك كپي جاري از آن‌ها دور از سايت در يك محل امن نگه داري شود. 3ـ1ـ4ـ4ـ4ـ 5 ـ نرم افزار بايد از تغيير نتايج آزمايش ممانعت به عمل آورده مگر اين كه سيستمي وجود داشته باشد براي سنديت دادن به شخصي كه اِديت را انجام مي‌دهد و اين كه اِديت بتواند محدود به كاربران با سطح صحيح دستيابي باشد. 4ـ1ـ4ـ4ـ4ـ 5 ـ تمام اطلاعات ورودي ثبت روند گزارش و تمام تغييرات در اطلاعات گزارش شده بايد با يك دنباله ارزيابي ثبت شود. اين عمل شامل تاريخ و زمان، اطلاعاتي كه تغيير يافته، و شخص انجام دهنده وظيفه مي‌باشد. 5 ـ4ـ 5 ـ تجهيزات 1ـ 5 ـ4ـ 5 ـ فهرستي از تجهيزات موجود بايد تنظيم و نگهداري شود. 2ـ 5 ـ4ـ 5 ـ به‌عنوان بخشي از سيستم كيفي آزمايشگاه ها بايد برنامه‌اي را براي نگه‌داري و درجه بندي تجهيزات مطابق با ايزو هفده هزار و بيست و پنج بخش 505 به اجرا درآورد. 3ـ 5 ـ4ـ 5 ـ تجهيزات خدمات عمومي كه براي اندازه‌گيري به كار نمي‌روند بايد با بررسي چشمي، كنترل ايمني و پاك كردن در حد ضرورت نگه داري شوند. درجه‌بندي تنها زماني نياز است كه وقتي سري تجهيزات به نحو قابل توجهي نتيجه آزمايش را تغيير مي‌دهند. برنامه نگه‌داري بايد براي اقلامي همچون كلاه بخور، دستگاه گريز از مركز، دستگاه بخور و غير و كه در روش هاي آزمايش مورد استفاده قرار مي‌گيرد، ايجاد شود. 4ـ 5 ـ4ـ 5 ـ تجهيزات يا ابزار حجيم كه در اندازه‌گيري به كار مي‌روند بايد كنترل اجرايي ادواري همراه با سرويس، تميز كردن و تعمير داشته باشد. 5 ـ 5 ـ4ـ 5 ـ خرده فروشان فرعي واجد شرايط مي‌توانند براي سرويس و نگه داري و تعمير تجهيزات اندازه گيري به كار گرفته شوند. 6 ـ 5 ـ4ـ 5 ـ تمام تجهيزات، تعمير، سرويس و نگه‌داري بايد مستند به مدرك باشند. 6 ـ4ـ 5 ـ دستگاه اندازه‌گيري قابل رديابي 1ـ6 ـ4ـ 5 ـ استانداردهاي مرجع مقدار كمي از داروهاي مرجع و تغيير دهنده‌هاي مرجع موجود در استانداردهاي بين‌المللي و ملي قابل رديابي مي‌باشند. به هنگام وجود داروهاي مرجع يا تغيير دهنده‌هاي مرجع قابل رديابي در يك استاندارد ملي يا تأييدشده يا به وسيله سازمان شناخته‌شده همچون يو اس‌پي، بي‌پي، يورو پي اچ يا سازمان جهاني بهداشت بايد مورد استفاده قرار گيرند. به هنگام وجود اين موارد گواهي تجزيه و تحليل و يا صحت و سنديت بايد تحصيل شود. زماني كه يك استاندارد مرجع مورد گواهي قرار نمي‌گيرد آزمايشگاه بايد هويت و خلوص آن را با مقايسه با اطلاعات منتشر شده با خصوصيت شيميايي تصديق نمايد. 2ـ6 ـ4ـ 5 ـ مجموعه‌هاي مرجع يك مجـموعه از نمونه‌ها يا موارد در قرنطينه نگهداري‌شـده مي‌توانند از غالب زيست‌شناسي به دنبال مصرف صحيح و قابل تصديق، ماده ممنوعه يا روش ممنوعه، مشروط بر اين كه اطلاعات تحليلي براي تشخيص هويت اوج رنگ نگاري يا در قرنطينه نگه‌داري شده به عنوان ماده ممنوعه يا تغييردهنده ماده ممنوعه يا علامت‌دهنده ماده ممنوعه يا روش ممنوعه تحصيل شود. 7ـ4ـ 5 ـ حصول اطمينان از كيفيت نتايج آزمايش 1ـ7ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد در برنامه آزمايش مهارت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ شركت نمايد. 2ـ7ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد سيستم حصول اطمينان از كيفيتي را داشته باشد كه شـامل تقديم نمونه‌هـاي كنترل كيفيـت كور باشد كه تمام حـيطه شمول رونـد آزمايش را به چالش مي‌كشد (به عنوان مثال دريافت نمونه و دستيابي به آن از طريق گزارش نتيجه) 3ـ7ـ4ـ 5 ـ اجراي تحليلي بايد به وسيله برنامه‌هاي كنترل كيفي متناسب با نوع و تكرار آزمايش انجام شده به وسيله آزمايشگاه نمايش داده شود. برد فعاليت هاي كنترل كيفي عبارتند از: ـ كنترل‌هاي مثبت و منفي تجزيه و تحليل شده در همان دور تحليلي به عنوان نمونه يافت شده تحليلي مخالف فرضي. ـ استفاده از دئوترتيد (يكي از ايزوتوپ هاي هيدروژن) يا ديگر استانداردهاي داخلي يا استانداردهاي اضافي ـ مقايسه انبوه طيف ها يا نسبت‌هاي يوني از يون انتخاب شده نمايش داده شده (اس آي ام) با يك مواد مرجع و يا مجموعه مرجع نمونه تجزيه و تحليل شده در همان دور تحليلي. ـ تأييد نمونه‌هاي مجزاي آ و ب. ـ جداول كنترل كيفي محدوده هاي كنترل مناسبي را مورد استفاده قرار مي‌دهند. (به عنوان مثال: 20%± از ارزش هدف) بستگي به روش تحليلي به كار گرفته شده دارد. ـ آيين كنترل كيفي بايد در آزمايشگاه مستند به مدرك باشد. ـ 6 ـ روند شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اين بخش الزامات مـالي و فني آزمايشگاه را توصيف مي‌كنـد كه بايد در روند شناسايي شدن به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اجرا شوند. وصف اقدامات روند شناسايي با الزامات ارائه شده در بخش چهار (4) مرتبط مي‌باشد. 1ـ6 ـ تقاضاي شناسايي آزمايشگاه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ 1ـ1ـ6 ـ تسليم فرم تقاضا آزمايشگاه بايد اطلاعات لازم را در فرم تقاضا به همان نحو كه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تهيه كرده است پر كرده و آن را به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تحويل دهد به همـراه مدارك و اجرت مربوطه. تقاضا بايد به وسيله مدير آزمايشگاه و در صورت لزوم به وسيله مدير سازمان ميزبان امضاء شود. 2ـ1ـ6 ـ وصف آزمايشگاه به عنوان تمهيدات مقدماتي براي ملاقات آغازين آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، آزمايشگاه بايد پرسشنامه تدارك ديده شده توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را حداكثر چهار هفته پس از دريافت پرسشنامه به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تسليم كند. اطلاعات زير بايد از طريق پرسشنامه تقديم شود: ـ فهرست كارمندان و ويژگي هاي آنان ـ وصف فيزيكي تأسيسات از جمله وصف ملاحظات امنيتي براي نمونه‌ها و سوابق ـ فهرست منابع و تجهيزات واقعي و پيشنهاد شده ـ فهرست مواد مرجع موجود يا استانداردها يا برنامه‌هاي تحصيل مواد مرجع يا استانداردها از جمله مجموعه هاي مرجع نمونه زيست شناسي كه به نحو صميمي داراي اعتبار گشته‌اند. ـ برنامه كاري يا مالي آزمايشگاه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند به روز آمدن اين مدارك را طي روند شناسايي مطالبه كند. 3ـ1ـ6 ـ ارائه نامه پشتيباني مطابق با بند 2ـ1ـ4 آزمايشگاه بايد نامه‌هاي ضروري پشتيباني محتوي اطلاعات لازم از مقامات عمومي ملي يا كميته علمي المپيك يا سازمان ملي ضد دوپينگ را ارائه كند. 4ـ1ـ6 ـ بازديد آغازين در صورت ضرورت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد بازديد آغازين دو تا سه روزه‌اي را از آزمايشگاه به هزينه آزمايشگاه به عمل آورد. هدف از اين بازديد روشن كردن موضوعاتي درخصوص روند شناسايي و الزامات تعريف شده در استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها و تحصيل اطلاعات درخصوص جنبه هاي مختلف آزمايشگاه مرتبط با شناسايي مي‌باشد. 5 ـ1ـ6 ـ صدور گزارش نهايي و توصيه ظرف 8 هفته پس از بازديد آغازين يا دريافت پرسشنامه، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گزارشي را تكميل و تسليم آزمايشگاه مي كند. در گزارش آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ توصيه‌هاي لازم را در مورد وضعيت آزمايشگاه به عنوان يك آزمايشگاه آزمايشي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و يا اگر چنين چيزي مورد نظر نباشد، توصيه‌هاي مورد نياز شناسايي شده به منظور يك آزمايشگاه آزمايشي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بودن را ارائه مي‌دهد. 2ـ6 ـ آماده شدن براي شناسايي آزمايشگاه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي آزمايشگاه آزمايشي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يك دوره آزمايشي تعريف خواهد شد. ب. ت. ب. الزامات تعريف شده براي آزمايشگاه اين دوره از 12 تا 24 ماه خواهد بود. هدف اصلي اين دوره اين است كه آزمايشگاه براي شناسايي آغازين آماده گردد. در طي اين دوره آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اطلاعات لازم را براي يك به آزمايشگاه در پيشرفت كيفيت روند آزمايشهايش تدارك خواهد ديد. در اين دوره آزمايشگاه بايد: 1ـ2ـ6 ـ تحصيل شناسايي ايزو هفده هزار و بيست و پنج آزمايشگاه بايد مستندات و سيستم را مطابق با الزامات اجرايي ايزو هفده هزار و بيست و پنج براي تجزيه نمونه‌هاي كنترل دوپينگ (بخش 5) و ايزو هفده هزار و بيست و پنج آماده و ايجاد كند. بر اين اساس آزمايشگاه بايد براي روند شناسايي با مشورت با دستگاه ‌هاي شناسايي ملي آماده شود. يك تيم ارزيابي متشكل از نمايندگان دستگاه‌هاي شناسايي ملي از جمله ارزياب‌هاي فني مستقل توصيه شده به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ آزمايشگاه را ارزيابي خواهد كرد. تساوي گزارش ارزيابي بايد به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ فرستاده شود. آزمايشگاه بايد هر گونه عدم انطباق خود را با قالب‌ هاي زماني و مدارك اصلاح نمايد. كپي مدارك اصلاح موارد عدم انطباق بايد به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ فرستاده شود. 2ـ2ـ6 ـ شركت در برنامه آزمايش مهارت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ آزمايشگاه بايد حداقل يك سال شركت موفقيت‌آميز در برنامه آزمايش مهارت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را قبل از تحصيل شناسايي آغازين طي نمايد. (مراجعه كنيد به ضميمه A براي وصف برنامه آزمايش مهارت) به عنوان آزمايش مهارت نهايي آزمايشگاه بايد 20 تا 50 نمونه ادرار را در حضور نماينده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تجزيه كند. هزينه مرتبط با بازديد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ از محل آزمايشگاه به حساب آزمايشگاه خواهد بود. آزمايشگاه بايد با موفقيت و مستند سازي يك تمركز افزون بر آستانه تمام مواد ممنوعه، تغييردهنده مواد ممنوعه و علامت‌ دهنده مواد ممنوعه يا روش ها را ظرف 5 روز از باز نمودن نمونه‌ها انجام دهد و تعيين نمايد. آزمايشگاه بايد گواهي تجزيه و تحليل هر يك از نمونه‌ها را در تست مهارت ارائه دهد. براي نمونه‌هاي منفي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند تمام يا بخشي از اطلاعات جدا شده منفي را درخواست كند. براي هر كدام از نمونه‌ها كه يك يافته تحليلي مخالف وجود دارد آزمايشگاه بايد يك بسته مستند آزمايشگاهي ارائه دهد. اين اطلاعات بايد ظرف دو هفته از تسليم گزارش اوليه داده شود. 3ـ2ـ6 ـ اجراي مقررات رفتاري آزمايشگاه بايد كد رفتاري (ضميمه ب) را به تمام كاركنان داده و اطمينان حاصل كند كه آن را فهميده و متعهد به جنبه هاي مختلف آن مي‌باشند. 4ـ2ـ6 ـ برنامه‌ريزي و اجراي فعاليت هاي تحقيقي آزمايشگاه بايد برنامه‌اي را براي تحقيقاتش و توسعه فعاليت هايش در زمينه كنترل دوپينگ ظرف سه سال از جمله بودجه را آماده نمايد. حداقل دو فعاليت تحقيق و توسعه بايد ظرف مدت آزمايشي آغاز و اجرا شوند. 5 ـ2ـ6 ـ برنامه‌ريزي و اجراي تسهيم اطلاعات آزمايشگاه بايد اطلاعات و دانش را در خصوص حداقل دو موضوع خاص به ديگر آزمايشگاه هاي مورد شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ طي مدت آزمايشي تهيه و منتقل نمايد. 3ـ6 ـ تحصيل شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ 1ـ3ـ6 ـ شركت در ارزيابي شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در آخرين مرحله مدت آزمايشي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ با همكاري آزمايشگاه يك ارزيابي شناسايي نهايي تهيه خواهد كرد. نمايندگان آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مطابق با الزامات تعريف شده كاربري ايزو هفده هزار و بيست و پنج براي تجزيه و تحليل نمونه‌هاي كنترل دوپينگ بخش 5 ارزيابي خواهند نمود كه مشتمل بر رويه و مدارك مستند آزمايشگاه خواهد بود. اگر آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در ارزيابي آغازين ايزو شركت نموده باشد، ارزيابي نهايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند به عنوان يك ارزيابي مستند قلمداد شود. در غير اين صورت ارزيابي مي‌تواند با سازمان شناسايي ملي يا چنانچه عملي تر باشد به صورت جداگانه انجام گيرد. چنانچه يك ارزيابي در محل توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ صورت ‌گيرد هزينه هاي مربوط به عهده آزمايشگاه خواهد بود. بر اساس اين ارزيابي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يك گزارش ارزيابي صادر و به آزمايشگاه تسليم مي‌كند. در صورت نياز آزمايشگاه بايد موارد عدم انطباق را قالب چهارچوب زماني تعريف شده اصلاح كند و گزارش آن را به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ دهد. 2ـ3ـ6 ـ گزارش آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و توصيه‌ها بر اساس مدارك مربوطه از آزمايشگاه، هرگونه اطلاعات مشاوره‌اي فني آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و دستگاه شناسايي كننده مربوطه (گزارش ارزيابي) آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يك گزارش نهايي شامل توصيه هايي در مورد شناسايي آزمايشگاه ارائه خواهد كرد. گزارش و توصيه به كميته اجرايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي تصويب تسليم خواهد شد. در صورتي كه توسعه اين باشد كه آزمايشگاه نبايد مورد شناسايي قرار گيرد آزمايشگاه ظرف 6 ماه بايد بخش هاي خاص عملياتي را توسعه ‌داده و اصلاح كند كه در آن زمان گزارش ديگري توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارائه خواهد شد. 3ـ3ـ6 ـ صدور نشر گواهي شناسايي گواهي امضاء شده به وسيله نماينده مجاز آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در شناسايي اعتبار يك آزمايشگاه صادر خواهد شد. چنين گواهي نام آزمايشگاه و مدتي را كه آن گواهي اعتبار دارد مشخص خواهد نموده گواهي ها مي توانند پس از تاريخ نفوذ و با اثر نسبت به گذشته صادر شوند. فهرستي از آزمايشگاه هاي مورد شناسايي توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ منتشر خواهد شد. 4ـ6 ـ حفظ و نگهداري شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ 1ـ4ـ6 ـ تهيه نامه جديد پشتيباني نامه‌هاي پشتيباني صادره از مقام عمومي داخلي يا كميته ملي المپيك يا سازمان ضد دوپينگ ملي مسئول برنامه كنترل دوپينگ ملي يا يك فدراسيون بين‌المللي مسئول كنترل بين‌المللي دوپينگ در سال‌هايي كه ارزيابي شناسايي ايزو هفده هزار و بيست و پنج وجود دارد لازم خواهد بود. يك نامه پشتيباني از سازمان ميزبان مبني بر تجديد تعهداتش نسبت به آزمايشگاه همچنين در ارتباط با هر ارزيابي ايزو هفده هزار و بيست و پنج ضروري خواهد بود. 2ـ4ـ6 ـ مستندسازي سالانه آزمايش‌ها آزمايشگاه بايد نتايج گزارش دوره اي تمام آزمايش‌هاي انجام شده را در يك شكل خاص به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارائه دهد. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ حجم آزمايشات نمونه انجام شده به وسيله آزمايشگاه را منعكس خواهد كرد. اگر تعداد آزمايش‌هاي نمونه‌ها سالانه كمتر از 1500 باشد شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ از آزمايشگاه معلق يا ابطال خواهد شد مطابق بخش 8 ـ4ـ6. 3ـ4ـ 6 ـ شناسايي قابل انعطاف آزمايشگاه هاي مورد شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند روش هاي علمي را اصلاح يا اضافه نموده و تجزيه و تحليل هايي را به حيطه شمول كاريشان بدون نياز به تصويب دستگاهي كه شناسايي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج آزمايشگاه را تكميل نموده بيفزايد. هر روش تحليلي يا آييني كه مي‌بايست به نحو صحيحي انتخاب شده و معتبر شناخته شود و در حيطه شمول آزمايشگاه چنانچه استفاده ادامه داشته باشد در ارزيابي بعدي ايزو گنجانده شود. 4ـ4ـ6 ـ همخواني مدارك با مقررات رفتاري آزمايشگاهي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مدير آزمايشگاه بايد نامه‌اي مبني بر همخواني با آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ هر ساله ارسال نمايد. آزمايشگاه مي‌تواند براي تهيه مستندات همخواني با مقررات رفتاري مورد سؤال قرار گيرد (ضميمه ب). 5 ـ4ـ6 ـ مستندسازي اجراي فعاليت هاي تحقيقي آزمايشگاه بايد گزارش مستند سالانه اي از پيشرفت كار تحقيق و توسعه و نتايج آن در زمينه كنترل دوپينگ و انتشار نتايج آن به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارسال كند. آزمايشگاه بايد برنامه‌هاي تحقيق و توسعه را براي سال آينده بيان كند. 6 ـ4ـ6 ـ مستند سازي اجراي تسهيم دانش آزمايشگاه بايد گزارشي سالانه مبني بر تسهيم دانش با ديگر آزمايشگاه هاي مورد شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارائه دهد. 7ـ4ـ6 ـ شركت در ارزيابي دوره اي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ/ايزو و ارزيابي شناسايي مجدد آن‌ها آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ حق بازرسي و ارزيابي آزمايشگاه را در هر زمان براي خود محفوظ مي دارد. اعلاميه بازرسي يا ارزيابي كتباً به مدير آزمايشگاه داده خواهد شد. در شرايط استثنايي بازرسي يا ارزيابي مي‌تواند بدون اعلام قبلي صورت گيرد. 1ـ7ـ4ـ6 ـ ارزيابي شناسايي مجدد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ/ايزو آزمايشگاه بايد شناسايي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج كه كاربري ايزو هفده هزار و بيست و پنج را براي تجزيه و تحليل نمونه كنترل دوپينگ به كار مي رود را داشته باشد. (بخش 5 از اين مدرك) تيم ارزيابي مي‌تواند يك مشاور آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را به تيم ارزيابي اضافه نمايد كه اين مشاور توسط دستگاه شناسايي ملي براي ارزيابي شناسايي مجدد انتخاب شده است. كپي خلاصه گزارش ارزيابي همچنين پاسخ‌هاي آزمايشگاه بايد به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارسال شود. آزمايشگاه همچنين بايد گواهي ايزو هفده هزار و بيست و پنج را كه از دستگاه گواهي‌ كننده ملي تحصيل شده است، را تهيه كند. 2ـ7ـ4ـ6 ـ ارزيابي دوره‌اي ايزو در سال‌هايي كه ارزيابي دوره‌اي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج لازم است آزمايشگاه بايد كپي هر ارزيابي خارجي و مدارك تصحيح كننده اقدامات را براي هر عدم انطباقي ارائه نمايد. 8 ـ4ـ6 ـ گزارش آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و توصيه‌هاي آن آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ سالانه تطابق آزمايشگاه با الزامات فهرست شده در بخش 4 و 5 را گزارش مي‌دهد، به استثناء ارزيابي شناسايي مجدد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند مدارك مستند را از آزمايشگاه بخواهد. قصور آزمايشگاه در ارائه اطلاعات درخواست شده در ارزيابي اجرا تا تاريخ معين، امتناع از همكاري تلقي شده و منتج به تعليق يا ابطال شناسايي مي‌شود. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اجراي همگاني و كلي آزمايشگاه را در اتخاذ تصميم راجع به تداوم شناسايي مورد نظر قرار مي‌دهد. اجراي آزمايشگاه متقاضي درخصوص جنبه‌هاي استانداردهاي موصوف در بخش 5 (همچون زمان چرخش مجدد آزمايش، محتويات بسته مدارك مستند و اطلاعات سازمان هاي مشتري) مي‌تواند در اين ارزيابي مورد توجه قرار گيرد. 1ـ 8 ـ4ـ6 ـ حفظ و نگهداري شناسايي در صورتي كه آزمايشگاه اجراي رضايت بخشي داشته باشد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به كميته اجرايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ توصيه مي‌كند كه آزمايشگاه مورد شناسايي مجدد قرار گيرد. 2ـ 8 ـ4ـ6 ـ تعليق شناسايي هر زمان كه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ دلايلي براي باور نمودن تعليق داشته باشد و اقدام فوري به منظور حفظ منافع آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و نهضت اكمپيك ضروري بنمايد آژانس‌جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند فوراً شناسايي آزمايشگاه را معلق‌ نمايد. در صورت ضرورت چنين تصميمي مي‌تواند به وسيله رئيس كميته اجرايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اتخاذ شود. نمونه‌هاي اقداماتي كه مي‌تواند منتج به تعليق شناسايي شود شامل: ـ تعليق شناسايي ايزو هفده هزار و بيست و پنج قصور در انجام اقدامات اصلاحي پس از اجراي ناموفق، ـ عدم انطباق با الزامات يا استانداردهاي فهرست شده در استاندارد بين‌المللي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي آزمايشگاه ها (از جمله ضميمه A آزمايش مهارت)، ـ قصور در همكاري با آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يا مقام آزمايش كننده مربوط در تهيه مدارك مستند، ـ قصور در اجابت از مقررات رفتاري آزمايشگاهي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند تعليق شناسايي را در هر زمان مبتني بر نتايج برنامه تست مهارت توصيه نمايد. مدت زمان تعليق بايد متناسب با وخامت عدم اجابت يا عدم اجرا و نياز به حصول اطمينان از تست مواد مخدر مورد وثوق ورزشكار باشد. زمان تعليق بايد حداكثر با شش ماه بوده كه طي آن هر عدم تطابقي بايد اصلاح شود. اگر عدم تطابق ظرف دوران تعليق اصلاح نشود شناسايي آزمايشگاه لغو خواهد شد. در صورت عدم تطابق و اجابت، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند آزمايشگاه را براي اجراي تجزيه و تحليل هر ماده ممنوعه اي معلق كند. اگر آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ معين نمايد كه عدم اجابت و عدم تطابق مربوط به يك طبقه از مواد ممنوعه است مي‌تواند تعليق را محدود به تجزيه و تحليل طبقه‌اي كند كه عدم تطابق در آن اتفاق افتاده است. 3ـ 8 ـ4ـ6 ـ ابطال شناسايي كميته اجرايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ طبق مفاد اين مقررات اگر تصميم بگيرد كه ابطال شناسايي براي اطمينان از قابليت وثوق كامل و دقت تست مواد مخدر و گزارش صحيح نتايج لازم باشد نسبت به ابطال اقدام خواهد كرد. ابطال شناسايي مي‌تواند مبتني و نه محدود به ملاحظات زير باشد: ـ از دست دادن شناسايي ايزو هفده هزار و بيست و پنج ، ـ اجراي نارضايت مندانه تجزيه و تحليل و گزارش نتايج تست مواد مخدر، ـ شركت نارضايت مندانه در اجراي ارزيابي‌هاي در محل، ـ قصور در انجام اقدامات اصلاحي مقتضي به دنبال اجراي نارضايت مندانه هم در آزمايش و هم در آزمايش مهارت، ـ تخلف مهم از اين استاندارد يا ديگر شرايط تحميل شده بر آزمايشگاه به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، ـ قصور در تصحيح عدم همخواني با هر كدام از الزامات يا استانداردهاي فهرست شده در استاندارد بين‌المللي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي آزمايشگاه ها (شامل ضميمه آ آزمايش مهارت) ظرف دوران تعليق، ـ قصور در همكاري با آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يا مقام آزمايش دهنده در مرحله تعليق، ـ تخلف جدي از مقررات رفتاري، ـ محكوميت هر كدام از افراد كليدي براي جرائم جنايي ارتكابي كه با عمليات آزمايشگاهي مرتبط باشد يا، ـ هر سبب ديگري كه به صورت مهمي بر توانايي آزمايشگاه جهت حصول وثوق كامل و دقت تست مواد مخدر و دقت در گزارش نتايج اثر مي‌گذارد. ـ آزمايشگاهي كه شناسايي آن باطل شده است براي انجام تست نمونه‌هاي كنترل دوپينگ براي هر مقام آزمايشي واجد شرايط نمي‌باشد. ـ اگر يك آزمايشگاهي كه شناسايي آن باطل شده به دنبال گواهي شناسايي باشد همان طور كه در بخش 1،4 بحث شده بايد همچون آزمايشگاه جديدي روند كار را شروع نمايد مگر اين كه شرايط خاصي يا توجيهاتي به نحوي كه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ معين شده است وجود داشته باشد. در شرايط خاص آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد معين كند چه اقداماتي قبل از اعطاي شناسايي جديد انجام شود. 9ـ4ـ6 ـ اخطار 1ـ9ـ4ـ6 ـ اخطار كتبي زماني كه يك آزمايشگاه به حالت تعليق درآمده است يا آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به دنبال ابطال شناسايي مي‌باشد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد فوراً با اخطار كتبي به آزمايشگاه تعليق يا ابطال پيشنهاد شده را به وسيله فكس، پست، ابلاغ شخصي يا پست سفارشي با دريافت رسيد كتباً اطلاع دهد. اين اطلاعيه بايد شامل موارد زير باشد: 1ـ دليل تعليق يا ابطال پيشنهادي، 2ـ شرايط تعليق يا ابطال پيشنهادي، 3ـ مدت تعليق، 2ـ 9ـ4ـ6 ـ تاريخ تأثير يك تعليق بلافاصله داراي اثر مي‌باشد. ابطال پيشنهادي سه روز پس از تاريخ نوشته شده روي اخطار و يا اگر تقاضاي بررسي شده باشد، بر اساس تصميم آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي تأييد ابطال پيشنهادي داراي اثر خواهد بود. آزمايشگاهي كه اخطار را مبني بر اين كه شناسائيش در جريان روند ابطال مي‌باشد دريافت نموده تا زمان باطل نهايي يا لغو آن به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به حالت تعليق در مي‌آيد. چنانچه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تصميم بگيرد كه تعليق يا ابطال پيشنهادي را تعليق نكند تعليق بلافاصله خاتمه يافته و ابطال پيشنهادي صورت نخواهد پذيرفت. 3ـ 9ـ4ـ6 ـ اطلاع عمومي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بلافاصله تمام مقامات عمومي ملي، سازمان هاي ضددوپينگ ملي، كميته‌هاي ملي المپيك، فدراسيون هاي بين‌المللي، و كميته بين‌المللي المپيك از نام و نشاني آزمايشگاهي كه شناسائيش به حالت تعليق يا ابطال در آمده و نام آزمايشگاهي كه تعليقش برداشته شده است را آگاه مي‌سازد. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ هر مقام آزمايش دهنده‌اي را بر اساس تقاضاي كتبي تصميم مكتوب آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ كه تعليق يا ابطال پيشنهادي را تأييد يا انكار مي‌كند، آگاه مي‌سازد. 10ـ4ـ6 ـ هزينه‌هاي شناسايي مجدد سالانه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ صورتحسابي براي آزمايشگاه براي آن بخش از هزينه‌هاي مربوطه به روند شناسايي مجدد ارسال مي‌كند. آزمايشگاه بايد هزينه‌هاي سفر و اسكان نمايندگان آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را در صورت بازرسي در محل تقبل نمايد. 11ـ4ـ6 ـ صدور انتشار گواهي شناسايي چنانچه حفظ و نگهداري شناسايي تصويب بشود، آزمايشگاه بايد گواهي امضاء شده به وسيله نماينده مجاز آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را مبني بر تأييد شناسايي دريافت كند. چنين گواهينامه‌اي بايد نام آزمايشگاه و مدت اعتبار گواهينامه را تصريح نمايد. گواهينامه‌ها مي‌تواند پس از تاريخ تأثير با اثر نسبت به ماقبل صادر شود. 5 ـ6 ـ الزامات شناسايي براي تأسيسات ماهواره اي وقايع مهم به طور كلي الزامات زمان گزارش براي يك واقعه مهم مستلزم اين است كه تأسيسات آزمايشگاهي در محل نزديك رقابت بوده كه بتواند نمونه‌ها به وسيله كارمندان كنترل دوپينگ آن واقعه تحويل شود. اين امر ممكن است مستلزم تغيير محل يك آزمايشگاه براي مدت زمان كافي جهت معتبر ساختن عمليات تأسيسات ماهواره‌اي و اجراي تست واقعه باشد. در شرايط خارق‌العاده نمونه‌ها مي‌تواند به يك تأسيسات موجود آزمايشگاهي منتقل شود. بايد ميان سازمان واقعه مهم و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ درخصوص اين كه الزامات آزمايش همچون زمان رفت و برگشت و حقوق ورزشكار مالاً رعايت شود، توافق وجود داشته باشد. اگر آزمايشگاه در تأسيسات معمول و منظم خود انجام وظيفه مي كند الزامات بيان شده زير درخصوص تسهيلات اعمال نخواهد شد. آزمايشگاه به هر حال لازم است درخصوص كارمندان يا تجهيزات و موضوعات حمل و نقل نمونه گزارش نمايد. آزمايشگاه مسئول ارائه اطلاعات روزآمد منظم از پيشرفت تسهيلات آزمايش به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌باشد. 1ـ 5 ـ6 ـ شركت در بازرسي آغازين آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، بازرسي ايزو آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند تأسيسات آزمايشگاه را به محض موجود بودن جهت تأمين اين كه اين تأسيسات كافي است يا نه مورد بازرسي قرار دهد. هزينه‌هاي چنين بازرسي‌هايي مربوط به آزمايشگاه مي‌باشد. تأكيد خاص درخصوص ملاحظات امنيتي طرح هاي بيروني فضاهاي نمايشگاهي جهت حصول اطمينان از جدا بودن كافي از بخش هاي متنوع آزمايشگاه و تهيه بررسي مقدماتي از ديگر عوامل پشتيباني‌كننده كليدي بايد صورت گيرد. 2ـ 5 ـ6 ـ مستندسازي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج براي شناسايي تأسيسات ماهواره‌اي حداقل يك ماه قبل از واقعه مهم آزمايشگاه بايد مداركي را كه دستگاه شناسايي‌كننده ملي كه شناسايي ايزو/ آي ‌اي ‌سي را براي تأسيسات ماهواره‌اي در اجراي كاربردي ايزو/ آي ‌اي ‌سي هفده هزار و بيست و پنج براي تحليل نمونه‌هاي كنترل دوپينگ ارائه نموده است، تهيه كند. آژانس‌جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند بخواهد كه يك مشاور آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در دستگاه شناسايي كننده ملي براي ارزيابي تأسيسات ماهواره‌اي حاضر باشد. هزينه‌هاي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در مورد چنين ارزيابي به عهده آزمايشگاه خواهد بود. 3ـ 5 ـ6 ـ تكميل گزارش قبل از واقعه راجع به تأسيسات و كارمندان حداقل يك ماه قبل از واقعه آزمايشگاه بايد موارد زير را گزارش نمايد: ـ فهرست كارمندان آزمايشگاه ـ فهرست كارمندان علمي كه معمولاً مستخدم آزمايشگاه نمي‌باشند ـ برنامه آموزشي براي كارمندان علمي جديد ـ فهرست منابع ابزاري و تجهيزات ـ جزوه دستي خاص آيين تأسيسات ماهواره اي شامل روش هاي تحليلي ـ خلاصه نتايج روند مديريت شامل معيار تعيين نتايج مثبت و منفي ـ روش هاي گزارش نتايج روند مديريت شامل معيار تعيين نتايج مثبت و منفي ـ روش هاي گزارش نتايج آزمايش در يك حالت امن به مقامات مقتضي هرگونه تغييري قبل از واقعه بايد بلافاصله به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گزارش شود. حتي اگر آزمايش بايد در تأسيسات معمولي آزمايشگاه انجام شود گزارش قبل از واقعه بايد تكميل گردد به ويژه درخصوص تغييرات پرسنل و هر تجهيزات اضافي. 4ـ 5 ـ6 ـ شركت در ارزيابي شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند يك ارزيابي مستقل در محل را، يا يك ارزيابي مستند از تأسيسات ماهواره‌اي را انجام دهد. اگر يك ارزيابي در محل صورت پذيرد هزينه‌هاي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مربوط به ارزيابي مربوط به آزمايشگاه خواهد بود. اين ارزيابي مي‌تواند دربردارنده يك سري تجزيه و تحليل نمونه‌هاي تست مهارت باشد. كل كارمندان بايد حضور داشته باشند. تأكيد خاص در دخالت كارمندان جديد براي ارزيابي سلامتشان بايد انجام شود. 5 ـ 5 ـ6 ـ مرور و بررسي گزارش‌ها و عدم انطباق‌هاي شناسايي شده صحيح مدير آزمايشگاه بايد عدم انطباق‌هاي شناسايي شده را بررسي نموده و تصحيح كند. گزارش ارزيابي و مدارك مستند آن در مورد اقدامات تصحيحي بايد به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تسليم شود. 6 ـ 5 ـ6 ـ صدور و انتشار گواهي شناسايي محدود و موقت بر اساس مدارك مستند ارائه شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد درخصوص شناسايي آزمايشگاه تصميم‌بگيرد. در صورت اعطاي شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد براي مدت واقعه و يك زمان مقتضي قبل و بعد از رقابت شناسايي را صادر كند. 7ـ 5 ـ6 ـ ارزيابي و نمايش در طي واقعه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند به صلاحديد خود ناظري در زمان واقعه در آزمايشگاه داشته باشد. مدير آزمايشگاه انتظار مي‌رود همكاري كامل با ناظر به عمل آورد. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در ارتباط با سازمان واقعه اصلي نمونه‌هاي تست مهارتي كه آزمايش كننده و آزمايش شونده هيچ كدام همديگر را نشناسند تسليم كند. در صورت يك جواب مثبت دروغين، آزمايشگاه بلافاصله تست را براي طبقه مواد ممنوعه يا روش ممنوعه قطع خواهد كرد. آزمايشگاه بايد اقدامات اصلاحي را ظرف مدت 12 ساعت از اعلام نتيجه مثبت دروغين انجام دهد. تمام نمونه‌هاي آزمايش شده قبل از پاسخ مثبت دروغين به طور مجدد براي طبقه مواد ممنوعه و روش ممنوعه كه عدم انطباق اتفاق افتاده مورد تجزيه و تحليل قرار مي‌گيرد. نتايج تحقيقات و تحليل ها ظرف 24 ساعت به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارائه خواهد شد مگر اين كه طور ديگري كتباً توافق شده باشد. در صورت يك جواب منفي دروغين، آزمايشگاه لازم است ريشه و علت را بررسي نموده و اقدامات اصلاحي را ظرف 24 ساعت از اطلاعيه نتيجه منفي دروغين انجام دهد. يك گروه نماينده از نمونه‌ها به تعداد مقتضي جهت حصول اطمينان از اين كه خطر جواب منفي به حداقل رسيده براي طبقه مواد ممنوعه و روش هاي ممنوعه كه عدم انطباق اتفاق افتاده مجدداً تجزيه و تحليل مي‌شوند. نتايج تحقيقات و تجزيه و تحليل‌ها ظرف 24 ساعت به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گزارش خواهد شد مگر اين كه كتباً طور ديگري توافق كرده باشند. 0 ـ 7ـ الزامات پشتيباني يك يافته تحليلي مخالف در روند احقاق حق اين قسمت آيين مربوطه كه بايد يك ورزشكار يافته تحليلي مخالف را در يك جلسه استماع كه توسط مقررات پيش بيني شده است، به چالش بكشد را، توصيف كرده است. 1ـ7ـ بسته مدارك مستند آزمايشگاه در حمايت از يافته تحليلي مخالف آزمايشگاه لازم است بسته مدارك مستند خود را كه وصف آن در مدرك فني راجع به بسته‌هاي مدارك مستند آزمايشگاهي مفصلاً آمده است، ارائه كند. آزمايشگاه لازم نيست كه هر مدركي را كه صريحاً در بسته مدارك مستند آزمايشگاهي نيامده است ارائه دهد. بنابراين آزمايشگاه لازم نيست يك يافته تحليلي مخالف را با تهيه يا به مقام آزمايش دهنده يا در پاسخ به تقاضاي تأمين دليل مربوط به استماع، آيين عمل به استاندارد، مدارك مديريت كيفي كلي (به عنوان مثال مدرك اجابت از ايزو) يا هر مدرك ديگري كه صريحاً توسط مدرك فني راجع به بسته مدارك آزمايشگاهي خواسته نشده است، پشتيباني كند. مراجع در استانداردهاي بين‌المللي براي آزمايشگاه ها در جهت الزامات ايزو تنها براي اهداف كنترل كيفي عمومي مي‌باشد و هيچ كاربري براي احقاق حق خاصي در يافته تحليلي مخالف ندارد. بخش سه : ضمائم ضميمه آ ـ برنامه آزمايش مهارت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ برنامه آزمايش مهارت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي ارزيابي مهارت آزمايشگاه و اتخاذ به نتايج آزمايش و توسعه آن و تدارك فرصت‌هاي آموزشي براي آزمايشگاه هاي شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ طراحي شده است. هدف نمونه فردي آزمايش مهارت تركيب و شكل آن را تعيين مي كند. 1 ـ دوران آزمايشي برنامه تست مهارت بخشي از ارزيابي آغازين آزمايشگاه متقاضي شناسايي مي‌باشد. علاوه بر تعيين نمونه‌ها به عنوان بخشي از نمونه‌هاي آزمايشي مهارت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بنا به درخواست نمونه‌ها را از دوره‌هاي آزمايش مهارت به منظور اجازه دادن به آزمايشگاه متقاضي براي فرصت ارزيابي اجراي خود در مقابل اجراهاي ثبت شده آزمايشگاه هاي شناسايي شده ارائه خواهد داد. تمام آيين‌هاي مربوط به بررسي و آزمايش نمونه‌هاي تست مهارت به وسيله آزمايشگاه تا آن جايي كه امكان دارد به صورتي كه برابر با روش معمول نمونه‌هاي آزمايشگاهي باشد اجرا خواهد شد مگر اين كه به نحو ديگري تصريح شده باشد. هيچ تلاشي نبايد براي بهينه‌سازي ابزار (مثلاً تغيير افزايش دهنده يا ستون‌هاي رنگ‌نگاري) يا روش هاي اجرايي قبل از تجزيه و تحليل تست‌هاي نمونه مهارت انجام گيرد مگر اين كه به عنوان يك فعاليت برنامه ريزي شده براي نگه‌داري باشد. روش ها يا آيين‌هاي استفاده شده در آزمايش‌هاي معمولي بايد به كار گرفته شود. شركت موفقيت آميز در 12 تا 24 ماه نمونه‌هاي تست مهارت قبل از اين كه آزمايشگاه براي شناسايي واجد شرايط تشخيص داده شود لازم مي‌باشد. نمونه‌هاي تست مهارت بايد حداقل هر سه ماه يك بار و شامل حداقل 5 نمونه در هر چالش باشد. حداقل 4 نمونه تست مهارت مواد آستانه را در بردارد. نمونه‌هاي تقلبي و سفيد همچنين مي توانند در اين روند قرار گيرند. 2 ـ دوران حفظ و نگهداري/تجديد شناسايي پس از شناسايي آزمايشگاه ها بايد حداقل 5 نمونه آزمايش مهارت را هر سه ماه به رقابت بنشينند. هر سال حداقل دو نمونه شامل مواد آستانه مي‌باشند. نمونه تقلبي و سفيد نيز مي توانند شامل شوند. تمام رويه‌هاي همراه با بررسي و تست نمونه‌هاي آزمايش مهارت به وسيله آزمايشگاه تا سر حد امكان در يك حالتي برابر با وضعيتي انجام خواهند شد كه آزمايشگاه به صورت عادي نمونه‌ها را انجام مي‌دهد، مگر اين كه به نحو ديگري تصريح شده باشد. هيچ تلاشي نبايد براي بهينه سازي ابزار (مثلاً تغيير افزايش دهنده ها يا ستون هاي رنگ نگاري) يا روش اجرايي قبل از تجزيه و تحليل نمونه‌هاي تست مهارت انجام گيرد مگر اين كه فعاليت نگه داري برنامه‌ريزي شده اي باشد. روش هاي يا آيين‌هايي كه در تست‌هاي معمولي به كار گرفته نمي‌شوند نبايد به كار گرفته شود. 1ـ2ـ نمونه‌هاي باز آزمايش مهارت آزمايشگاه مي‌تواند براي آزمايش يك نمونه تست مهارت براي يك ماده ممنوعه خاص هدايت شود. به طور كلي اين راه براي اهداف آموزشي يا جمع آوري اطلاعات مورد استفاده قرار مي‌گيرد. 2ـ2ـ نمونه‌هاي آزمايش كور آزمايشگاه آگاه خواهد بود كه يك نمونه آزمايش، آزمايش مهارت است لكن از اين كه محتويات آن چنين باشد آگاه نيست. اجراي روي نمونه‌هاي كور آزمايش مهارت در همان سطحي كه براي نمونه‌هاي باز يا غير كور آزمايش مهارت انجام مي‌گيرد بايد انجام شود. 3ـ2ـ گزارش نمونه‌هاي مهارت باز و كور آزمايشگاه بايد نتايج نمونه‌هاي آزمايش مهارت كور و باز را به همان صورت كه براي نمونه‌هاي معمولي است به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گزارش كند. براي بعضي از نمونه‌ها يا نمونه‌هاي آزمايش مهارت اطلاعات اضافي مي‌تواند از آزمايشگاه درخواست شود. 4ـ2ـ نمونه مهارت عدم شناسايي آزمايش‌كننده و آزمايش‌ شونده آزمايشگاه نمونه آزمايش مهارت را كه از نمونه‌هاي آزمايش غيرقابل تشخيص مي‌باشد دريافت خواهد كرد. نمونه‌ها ممكن است مشتمل بر نمونه‌هاي مثبت يا تقلبي و سفيد باشند. اين نمونه‌ها مي‌توانند براي ارزيابي زمان رفت و برگشت انطباق با الزامات بسته مدارك و ديگر معيارهاي اجرايي غيرتحليلي، همچنين مهارت آزمايشگاه مورد استفاده قرار گيرد. 3 ـ تركيب نمونه تست مهارت 1ـ3ـ وصف داروهاي مخدر نمونه‌هاي تست مهارت محتوي مواد ممنوعه تغيير دهنده‌هاي مواد ممنوعه و علامت‌ دهنده‌هاي مواد ممنوعه و روش ها كه هر آزمايشگاه شناسايي شده بايد براي آزمايش غلظت‌ هايي كه اجازه كشف تجزيه و تحليل‌ها را به وسيله روش هاي جدا سازي مشترك به كار مي برند، بايد آماده باشد. اين‌ها عموماً غلظت‌ هايي هستند كه ممكن است در ادرار استفاده كننده مواد مورد انتظار موجود باشند. براي بعضي از حالات تجزيه و تحليل تركيب نمونه مي‌تواند شامل مواد مخدر مادر همچنين تغيير دهنده اصلي باشد. تركيب واقعه نمونه‌هاي تست مهارت كه به وسيله آزمايشگاه هاي متعدد در يك تست خاص مهارت ارائه شده مي‌تواند متغير باشد لكن در هر سال تمام آزمايشگاه هاي شركت كننده انتظار مي‌رود كه همان سري نمونه‌ها را تجزيه و تحليل كرده‌باشند. يك نمونه مي‌تواند محتوي بيش از يك ماده ممنوعه، تغيير دهنده يا علامت دهنده ماده ممنوعه يا روش ممنوعه باشد. يك نمونه تست مهارت محتوي بيش از سه ماده تغييردهنده يا علامت دهنده مواد ممنوعه يا روش ها نمي‌باشد. ممكن است كه نمونه محتوي چند تغيير دهنده يك ماده باشد كه نماينده وجود يك ماده ممنوعه خواهد بود. تمام تغييردهنده‌هاي كشف شده بايد مطابق با استاندارد آزمايشگاه عمل كننده گزارش شود. 2ـ3ـ غلظت نمونه تست مهارت مي‌تواند با مواد ممنوعه و يا تغيير دهنده‌ها مخلوط شده و يا از مطالعات استعمال برابر آن باشد. براي مواد آستانه غلظت نمونه با يكي از معياري زير و نه محدود به آن راهنمايي گردد: 1ـ حداقل20% بالاي آستانه براي هر آزمايش ابتدايي و يا تست تأييدي كه بستگي به ارزيابي آن داشته باشد. 2ـ نزديك يا زير حد آستانه براي اهداف خاص. دراين صورت آزمايشگاه راهنمايي خواهد شد كه نمونه را براي يك ماده ممنوعه خاص به عنوان بخشي از چالش آموزشي مورد تجزيه و تحليل قرار دهد و براي ارزيابي اهداف برنامه تست مهارت مورد توجه قرار نخواهد گرفت. براي مواد غيرآستانه، تمركز با يكي از معيارهاي زير و نه محدود به آن راهنمايي خواهد شد: 1ـ مواد ممنوعه و يا تغيير دهنده‌هاي اصلي آن در مقادير بيش تر از حد اجراي لازم اقل حاضر خواهد بود. 2ـ مواد ممنوعه يا تغيير دهنده‌هاي اصلي آن نزديك حد كشف براي اهداف خاص حاضر خواهند بود. در اين حالت آزمايشگاه هدايت خواهد شد تا نمونه را براي ماده ممنوعه خاص به عنوان بخشي از چالش آموزشي تجزيه و تحليل كند و براي ارزيابي براي اهداف برنامه تست مهارت مورد توجه قرار نخواهد گرفت. اين غلظت‌ها و انواع مواد مخدر مي‌تواند به صورت دوره اي در پاسخ به عواملي همچون تغييرات در تكنولوژي كشف و الگوهاي استفاده از مواد مخدر تغيير كند. نمونه‌هاي منفي هيچ كدام از داروهاي هدف غلظت بالاي حد اجراي لازم اقل را ندارد آن هم هنگامي كه با روش هاي معمولي مورد تجزيه و تحليل قرار مي‌گيرد. 3ـ3ـ نمونه‌هاي تقلبي يا سفيد نمونه‌هاي تست مهارت متضمن آن هائيست كه مواد ممنوعه را نداشته يا نمونه‌هايي است كه عمداً با افزودن مواد اضافي خارجي طراحي شده براي رقيق كردن نمونه، بي ارزش كردن تجزيه و تحليل و يا پوشش گذاشتن بر تجزيه و تحليل در طي روند تجزيه و تحليل شده اند. 4 ـ ارزيابي نتايج تست مهارت 1ـ4ـ ارزيابي نتايج مقداري زماني كه تعيين مقداري ماده‌اي گزارش شده است نتايج مي‌تواند بر اساس ارزش واقعي و يا اجماعي نمونه تجزيه شده و يك انحراف از استانداردي كه مي‌تواند به وسيله نتايج گروهي يا طبق دقت اندازه گيري مورد انتظار به حساب آورده شوند. امتياز z با استعمال معادله زير قابل محاسبه است: كه در آن x ارزش يافت شده است. ^ ارزش نسبي است. ارزش هدف براي انحراف از استاندارد است. انحراف از استاندارد مربوطه هدف به نحوي قرار داده خواهد شد كه يك امتياز z مطلق بين 2 و 3 مفروض است براي اجراي مورد سؤال يك امتياز z بزرگتر از 3 مفروض است براي اجراي قابل قبول. به علاوه مقدار دوباره اندازه گيري شده امتياز (RSZ) و مقدار دوباره اندازه گيري شده امتياز مربع محاسبه خواهد شد (RSSZ) زماني كه امتياز z برآورد تمايل به يك طرف را نشان مي‌دهد، RSZ، با حفظ علامت تمايل به يك طرف سيستماتيك هماهنگ را منعكس مي سازد. RSSZبا حذف اين احتمال كه تمايل به يك طرف مثبت و منفي لغو خواهد شد، نشان دهنده ديگري براي تمايل به يك طرف خواهد بود. . RSZو RSSZ به وسيله معادله زير محاسبه مي‌گردد: در حالي كه m شماره آزمايشات مي‌باشد. 2ـ4ـ مدت آزمايشي 1ـ2ـ4ـ هرگونه نتيجه مثبت اشتباه كه به صورت اتوماتيك گزارش شده است آزمايشگاه را براي مورد توجه قرار گرفتن و شناسايي از شرايط مي‌اندازد. آزمايشگاه مي‌تواند براي اعلام مجدد تقاضاي خود اقدام نمايد مشروط بر اين كه مداركي را كه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را براي جبران و اقدام بازدارنده قانع كند، ارائه دهد. 2ـ2ـ4ـ يك آزمايشگاه متقاضي بايد به سطح كلي 90% براي نمونه‌هاي تست مهارت كه در دوران آزمايشي لازم است برسد يعني بايد صحيحاً 90% كل چالش‌هاي مواد مخدر را تشخيص هويت داده و تأييد كند (نمونه‌هاي كيفي از جمله تقلبي). 3ـ2ـ4ـ آزمايشگاه متقاضي بايد امتياز قانع كننده z را براي هر نتيجه مقداري گزارش شده مبتني بر سه نتيجه قطعي تكراري به دست آورد. به منظور شناسايي يك نتيجه مقداري لازم است براي مواد مخدر آستانه ارائه شود. انحراف از استاندارد مربوطه بايد متناسب با اعتبار اطلاعات باشد. هر آزمايشگاهي كه موفق نشود امتياز قانع كننده حداقل 90% تعيين مقداري را طي دوره آزمايش به دست آورد از بررسي بيشتر سلب صلاحيت خواهد شد. اگر آزمايشگاه كمتر از ده نمونه براي تعيين مقدار در سال دريافت كند به آزمايشگاه مي‌تواند اجازه داده شود يك نتيجه غير قابل رضايت در بخش تعيين مقداري برنامه تست مهارت ظرف 12 ماه داشته باشد. آزمايشگاه براي اظهار دوباره واجد شرايط خواهد بود چنانچه مداركي را كه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را براي جبران و اقدام بازدارنده قانع كند ارائه دهد. 3ـ4ـ دوران شناسايي مجدد و نگه‌داري 1ـ3ـ4ـ هيچ تشخيص هويت مثبت اشتباه مواد مخدر براي هيچ ماده مخدري قابل قبول نمي‌باشد و آيين هاي زيرين بايد بهنگام سر و كار داشتن با چنين موقعيتي پي گيري شود: 1ـ آزمايشگاه فوراً توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ از اشتباه پاسخ مثبت دروغين مطلع شود. 2ـ آزمايشگاه براي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ توضيح كتبي دلايل اشتباه را ظرف 5 روز كاري ارائه نمايد. اين توضيح بايد شامل تسليم تمام اطلاعات كنترل كيفي كه نمونه مثبت دروغين در آن بوده باشد. 3ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ توضيح آزمايشگاه را فوراً بررسي كرده و براي اقدامات بعدي تصميم گيري مي كند. 4ـ اگر اشتباه معين شود كه يك اشتباه اداري بوده است (ناشي از اشتباه كارمندي و يا مخلوط شدن نمونه‌ها و غيره) آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ممكن است آزمايشگاه را براي انجام اقدامات اصلاحي جهت به حداقل رساندن واقعه اشتباه خاص در آينده و اگر دليلي وجود داشته باشد مبني بر اين كه اشتباه سيستماتيك بوده است ممكن است از آزمايشگاه بخواهد كه نمونه‌هاي آزمايش شده قبلي را مورد بررسي قرار دهد. 5 ـ اگر معين شود كه اشتباهي فني يا روشي بوده آزمايشگاه مي‌تواند براي تست دوباره نمونه‌ها از زمان قطعيت يافتن نهايي اشتباه تا زمان آخرين روز رضايت بخش مهارت مورد تقاضا قرار دهد. يك بيانيه امضاء شده به وسيله مدير آزمايشگاه بايد به عنوان مستند اين تست مجدد باشد. از آزمايشگاه همچنين مي‌توان خواست كه به تمام مشترياني كه نتايجشان تحت تأثير اشتباه قسمتي از سيستم مديريت كيفي قرار گرفته است اطلاع دهد بسته به نوع اشتباه كه موجب نتيجه مثبت دروغين شده است، اين آزمايش مجدد مي‌تواند محدود به يك تجزيه و تحليل يك طبقه ممنوعه يا روش ممنوعه شده يا مي‌تواند داروي مخدر ممنوعه اي را دربرداشته باشد. آزمايشگاه بايد فوراً اگر نتيجه نمونه به مشتري اعلام شده است و بعد مشخص شده است كه جواب مثبت دروغين بوده به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اطلاع دهد. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند شناسايي آزمايشگاه را معلق يا ابطال نمايد. بهرحال اگر مورد از موارد كمتر جدي اشتباه كه اصلاحات آن قبلاً انجام شده بوده باشد، بنابراين منطقاً مي‌توان اين اطمينان را داد كه اشتباه ديگري اتفاق نخواهد افتاد، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نيز مي‌تواند هيچ عملي انجام ندهد. 6 ـ طي زمان لازم براي حل كردن موضوع اشتباه آزمايشگاه مورد شناسايي باقي خواهد ماند لكن بايد نشان داده شود كه يك نتيجه مثبت دروغين منتظر حل و فصل مي‌باشد. اگر آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تصميم بگيرد كه شناسايي آزمايشگاه بايد معلق يا ابطال شود، وضعيت رسمي آزمايشگاه تا زماني كه تعليق يا ابطال برداشته شده يا روند آن تكميل شود به صورت معلق يا ابطال مي‌باشد. 2ـ3ـ4ـ يك آزمايشگاه شناسايي شده بايد صددرصد مواد ممنوعه را براي عبور از دور نمونه‌هاي آزمايش مهارت به صورت صحيح تشخيص هويت كند. آزمايشگاه بايد صحيحاً صددرصد كل نمونه‌هاي آزمايش مهارت را تعيين هويت نمايد (به لحاظ مقداري شامل نمونه‌هاي تقلبي) 3ـ3ـ4ـ يك آزمايشگاه شناسايي شده بايد امتياز رضايت بخش z را براي هر نتيجه مقداري گزارش شده مبتني بر تعيين تكراري سه مورد به دست آورد. به منظور شناسايي يك نتيجه مقداري براي مواد مخدر، آستانه ضروري است. انحراف از استاندارد مربوطه بايد متناسب با اطلاعات معتبر باشد. هر آزمايشگاهي كه موفق به دريافت امتياز رضايت بخش براي تعيين مقداري نشود، فرض بر آن خواهد شد كه چالش نمونه را موفق نشده است آزمايشگاه بايد امتياز رضايت بخشي را در 90% نمونه‌هاي مقداري طي سال به دست آورد. اگر آزمايشگاه كمتر از ده نمونه براي تعيين مقدار در سال دريافت كند، ممكن است كه به آن اجازه داده شود يك نتيجه نارضايت مندانه منفرد در بخش مقداري برنامه تست مهارت ظرف دوازده ماه داشته باشد. 4ـ4ـ آزمايشگاه هايي كه تست مقداري مهارت را موفق به انجام نشوند فوراً به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مطلع خواهند شد. آزمايشگاه ها بايد اقدامات تصحيحي را ظرف 30 روز كاري به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ خبر دهند. در غير اين صورت آزمايشگاه ها مي‌توانند به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي انجام اقدامات تصحيحي به دليل مفروض يا براي تغيير اقدامات تصحيحي كه قبلاً به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گزارش شده بود مطلع گردند. اقدامات تصحيحي گزارش شده به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد طي عمليات عادي آزمايشگاه اجرا گردد. عدم موفقيت تكراري در يك نمونه منتج به اين خواهد شد كه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اقدام اصلاحي را ضروري بداند. آزمايشگاه هايي كه دو دور برنامه تست مهارت متوالي را موفق نشوند، بلافاصله معلق خواهند شد. آزمايشگاه ضروري است مدارك مستند اقدامات اصلاحي را ظرف 10 روز از اخطار تعليق ارائه دهد. عدم انجام چنين عملي منتج به ابطال شناسايي فوري خواهد شد. رفع تعليق تنها هنگامي صورت مي‌گيرد كه انجام عمل اصلاحي و گزارش آن به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ انجام شده باشد. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مي‌تواند بنا به صلاحديد خود نمونه‌هاي آزمايش مهارت اضافي را به آزمايشگاه داده و بخواهد كه دوباره به هزينه خود آزمايشگاه پس از اعلام نتايج رضايت بخش دور ديگري از تست مهارت آزمايش كند. 5 ـ4ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ سالانه اجراي تمام آزمايشگاه هاي شناسايي شده را ارزيابي خواهد كرد. ضميمه ب ـ مقررات رفتاري آزمايشگاه 1 ـ محرمانه بودن سرپرستان آزمايشگاه ها، نمايندگان آن ها و كارمندانشان نبايد با رسانه‌ها بحث كرده و يا اظهارنظر كنند درخصوص نتايج فردي قبل از تكميل هر احقاق حقي بدون رضايت سازماني كه نمونه را به آزمايشگاه داده و يا سازماني كه ادعاي يافته تحليلي مخالف در جريان احقاق حق نموده است بكنند. 2 ـ تحقيق آزمايشگاه ها مستحق شركت در برنامه‌هاي تحقيقي مي‌باشند مشروط بر اين كه مدير آزمايشگاه با حسن نيت قانع شده و برنامه ها رفتار صحيحي دريافت نموده باشند (مثلاً موضوعات انساني). 1ـ2ـ تحقيق در حمايت از كنترل دوپينگ از آزمايشگاه ها انتظار مي‌رود كه يك برنامه تحقيق و توسعه را براي حمايت از بنياد علمي كنترل دوپينگ ترويج نمايند. اين تحقيق مي‌تواند شامل توسعه روش ها و تكنيك‌هاي جديد بوده، خصوصيت داروشناسي يك عامل دوپينگ جديد، خصوصيت پوششي يك عامل يا روش را يا ديگر انواع مربوط به زمينه هاي كنترل دوپينگ باشد. 2ـ2ـ موضوعات انساني آزمايشگاه ها بايد موافقتنامه هلسينكي را اجرا كرده و هر استاندارد قابل كاربرد ملي را نيز كه مرتبط با دخالت موضوعات انساني در تحقيق مي‌باشند به كار گيرند. رضايت داوطلبانه با اطلاع را بايد همچنين از موضوعات انساني در هر مطالعه استعمال مواد مخدر به منظور توسعه مجموعه مرجع و يا تست مهارت به دست آورده شود. 3ـ2ـ مواد كنترل شده از آزمايشگاه ها انتظار مي‌رود كه با قوانين ملي مربوط به بررسي و انبار مواد غيرقانوني كنترل شده هماهنگ بوده و آن را اجرا كنند. 3 ـ آزمايش كردن 1ـ3ـ رقابت‌ها آزمايشگاه ها بايد قفط نمونه‌هاي ناشي از منابع شناخته شده درزمينه‌هاي كنترل دوپينگ كه در رقابت‌ ها به وسيله دستگاه‌هاي دولتي ورزشي بين‌المللي و ملي اعمال مي‌شود، مورد تجزيه و تحليل قرار دهند. اين شامل فدراسيون هاي ملي و بين‌المللي، كميته‌هاي ملي المپيك، مؤسسات ملي، دانشگاه ‌ها، و ديگر سازمان هاي مشابه مي‌شود. اين مقرره نسبت به ورزش‌هاي المپيكي و غيرالمپيكي اجرا مي‌شود. آزمايشگاه ها بايد سعي كافي براي تعيين اين كه نمونه‌هاي جمع آوري شده مطابق با مقررات استاندارد بين‌المللي ضد دوپينگ جهاني براي آزمايش يا استاندارد بين‌المللي براي كنترل دوپينگ (ايزو/ پاس 18873) يا راهنماهاي مشابه مي‌باشند، انجام دهند. اين راهنماها بايد شامل مجموعه نمونه‌هاي مجزا، نمونه مقتضي محتوي ملاحظات امنيتي، و زنجيره رسمي شرايط نگهداري باشد. 2ـ3ـ موارد غيررقابتي آزمايشگاه ها بايد نمونه‌هايي را كه طي آموزش غيررقابتي تنها با وجود شرايط همزمان زير قبول نمايند: 1ـ اين كه نمونه‌ها طبق شرايط عمومي رايج در رقابت ها به نحوي كه در بخش 1،3 فوق آمده جمع‌آوري و مهر شده اند. 2ـ چنانچه جمع‌آوري بخشي از ضد دوپينگ بوده است و 3ـ چنانچه مجازات هاي مقتضي در مورد نتايج مثبت اعمال شود. آزمايشگاه ها نبايد نمونه ‌هايي كه را به منظور جداسازي يا تشخيص هويت از منابع تجاري و ديگر منابع هنگامي كه شرايط فوق به صورت هم زمان وجود ندارد قبول كنند. آزمايشگاه ها نبايد نمونه‌هايي كه از ورزشكاران منفرد يا به صورت خصوصي يا سازمان هايي كه از طرف خودشان شركت نموده اند قبول كنند. اين مقررات نسبت به ورزش هاي المپيكي و غيرالمپيكي اعمال مي‌شود. 3ـ3ـ كلينيك يا آزمايش‌هاي پليسي گاه گاه آزمايشگاه مورد تقاضا براي آزمايش يك نمونه مواد مخدر ممنوعه و يا مواد درون زاد كه بنا به ادعا از يك شخص مريض يا بستري در بيمارستان به منظور كمك به يك پزشك در روند تشخيص قرار مي گيرد اقدام كند. تحت اين شرايط مدير آزمايشگاه بايد موضوع آزمايش مقدماتي را به درخواست كننده توضيح داده و متعاقباً موافقت كند كه نمونه‌اي را اگر نامه‌اي همراه آن بوده و صريحاً تأييد كند كه نمونه براي تشخيص پزشكي يا درمان بوده است انجام دهد. نامه بايد همچنين دلايل پزشكي آزمايش را انجام دهد. كار به منظور كمك در تحقيقات پليسي مي‌تواند انجام شود لكن سعي كافي در حصول اطمينان از اين كه بايد كار توسط دستگاه مناسبي تقاضا شده است، انجام شود. آزمايشگاه نبايد در آزمايش يا شهادت شاهدي كه صحت افراد يا اعتبار علمي كار انجام ‌شده در برنامه ضددوپينگ را زير سؤال مي برند، دخالت نمايد. 4ـ3ـ ديگر آزمايش‌ها اگر آزمايشگاه قبول كند نمونه‌ها از يك موسسه‌اي كه مقام آزمايش‌ كننده شناخته شده به وسيله مقررات ضد دوپينگ جهاني نيست مسئوليت مدير آزمايشگاه است كه اطمينان حاصل كند يافته‌هاي تحليلي مخالف طبق مقررات انجام و به دست آمده و نتايج نمي‌تواند در هر راهي به‌وسيله ورزشكار يا شخص همراه جهت اجتناب از كشف‌ به ‌كار گرفته ‌شود. آزمايشگاه نبايد در آزمايشي كه برنامه ضد دوپينگ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را زير سؤال برده يا مضر نسبت به آن باشد، خود را درگير نمايد. آزمايشگاه نبايد نتايجي را كه به هر صورت تأييد محصولات (كالاها) يا خدماتي را براي ورزشكار يا سازمان هاي ورزشي توصيه مي‌كند ارائه دهد. آزمايشگاه نبايد خدمات آزمايشي در دفاع از يك ورزشكار در يك جريان احقاق حق كنترل دوپينگ ارائه دهد. 5 ـ3ـ تسهيم اطلاعات و منابع 1ـ 5 ـ3ـ مواد جديد آزمايشگاه هاي شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي كنترل دوپينگ بايد هنگامي كه مواد جديدي را در عوامل مظنون دوپينگ كشف مي‌كنند به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اطلاع دهند در صورت امكان آزمايشگاه ها بايد اطلاعات را درخصوص كشف عوامل كشف شده كمياب دوپينگ و جديد كه بالقوه مي‌باشند، تسهيم نمايند. 2ـ 5 ـ3ـ تسهيم دانش تسهيم دانش بايد شامل و نه محدود به توزبع اطلاعات در مورد مواد ممنوعه جديد و روش هاي آن و كشف آن ظرف 60 روز از كشف باشد. اين مسأله مي‌تواند با شركت در ملاقات‌ها و اجلاس‌هاي علمي، انتشار نتايج تحقيق، تسهيم جزئيات خاص روش‌شناسي لازم براي كشف، و كار با آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي توزيع اطلاعات به وسيله تهيه مواد مرجع يا مطالعه بيولوژيكي مدفوع يا اطلاعات درخصوص رفتار بقاء و حفظ رنگ‌نگاري و يا طيف هاي انبوه مواد يا تغيير دهنده‌هاي آن اتفاق بيفتد. مدير آزمايشگاه يا كارمندان آن بايد در توسعه استاندارد ها براي عملكرد بهتر و بالا بردن يك شكلي آزمايش در سيستم آزمايشگاه هاي مورد شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ شركت نمايند. يك مثال براي نمونه اخير ايجاد استانداردهاي گزارش براي تعيين يافته هاي تحليلي مخالف مي‌باشد. 4 ـ رفتار مضر به برنامه ضد دوپينگ پرسنل آزمايشگاه نبايد در فعاليت هايي كه مضر به برنامه ضد دوپينگ مي‌باشد يا آن را زير سؤال مي برند، فدراسيون بين‌المللي، سازمان ضد دوپينگ ملي، كميته المپيك ملي، كميته سازمان وقايع اصلي يا كميته بين‌المللي المپيك دخالت داشته باشند. چنين رفتاري مي‌تواند شامل و نه محدود به محكوميت براي تقلب، اختلاس، شهادت دروغ و غيره كه مي‌تواند نسبت به صحت برنامه ضد دوپينگ ايجاد شك كند، مي‌باشد. هيچ مستخدم يا كارمند آزمايشگاه يا مشاور آن نبايد مشورت يا اطلاعاتي را به ورزشكاران يا ديگران درخصوص روش هاي پوششي كشف يا تغيير متابوليسم يا جلوگيري از دفع يك ماده ممنوعه يا علامت‌ دهنده يك ماده ممنوعه يا روش هاي آن به منظور اجتناب از يك يافته تحليلي مخالف بدهد. هيچ كارمند آزمايشگاهي نبايد به يك ورزشكار در اجتناب از جمع آوري نمونه كمك كند. اين پاراگراف مانع از ارائه آموزش به ورزشكاران، دانش آموزان يا ديگران در مورد برنامه هاي ضد دوپينگ و مواد ممنوعه يا روش هاي ممنوعه نمي‌باشد. ضميمه ج ـ فهرست مدارك فني عنوان شماره مدرك شماره متن تاريخ تأثير زنجيره داخلي نگهداري آزمايشگاه تي دي 2003 ال سي او سي 1،2 اول ژانويه 2004 بسته مدارك مستند آزمايشگاه تي دي 2003 ال سي او سي 1،3 اول ژانويه 2004 حداقل حد اجراي مورد لزوم براي كشف مواد ممنوعه تي دي 2004 ام آر پي ال 1،0 15 فوريه 2004 معيار تشخيص هويت براي آزمايش مقداري همراه با رنگ نگاري و طيف شناسي انبوه تي دي 2003 آي دي سي آر 1،2 اول ژانويه 2004 گزارش يافته‌هاي نوران درسترون تي دي 2004 ان اي 1،0 13 آگوست 2004 گزارش و راهنماي ارزيابي تسترون واپتيستسرون، نسبت تي به اي و ديگر استروئيدهاي درون زاد تي دي 2004 آ آ اس 1،0 13 آگوست 2004 هماهنگي روش براي تشخيص هويت اپوتين الفا و بتا (ارييتروپوئيتين) و داربپوتئين الفا (ان اي اس پي) به وسيله آي اي اف دابل بلانينگ و كمينومينسنت تي دي 2004 اي پي او 1،0 درحال پيشرفت اندازه گيري عدم اطمينان براي تجزيه و تحليل ضد دوپينگ آينده راهنماي گزارش براي رنگ نگاري گازي/فعل و انفعال شيميايي/نسبت ايزوتوپ طيف شناسي انبوه آينده راهنماي گزارش براي سالبوت آمول و ديگر اگونيست هاي بتابي آينده پيوست استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها الزامات تجزيه و تحليل كل خون، پلاسما، سرم و ديگر اجزاء خون براي موارد ضد دوپينگ چندين آزمايش ضد دوپينگ اكنون درخصوص قالب هاي خوني توسعه‌يافته و مي‌تواند نسبت به همه خون و اجزاء آن مانند پلاسما و سرم براي رويه‌هاي تعيين دوپينگ در ورزش به كار گرفته شوند. همان طور كه درحال حاضر اثبات شده است استاندارد بين‌المللي ضد دوپينگ جهاني براي آزمايشگاه ها به صورت خاص رويه هاي بررسي و تجزيه و تحليل قالب هاي خوني در آزمايشگاه هاي ضد دوپينگ را پوشش نمي‌دهد. مقرره 1ـ4ـ4ـ2ـ 5 استاندارد بين‌المللي آزمايشگاه ها ارجاع مي‌دهد به الزامات خاصي براي تجزيه و تحليل قالب‌هاي خوني كه بايد به صورت مجزا منتشر شوند. مدرك حاضر براي تكميل يا اصلاح استاندارد بين‌المللي آزمايشگاه ها ايجادشده است تا الزامات خاص آزمايشگاه ها را براي بررسي و تجزيه و تحليل نمونه‌هاي خوني در زمينه تجزيه و تحليل ضد دوپينگ به كار ببندند. ساختارمتن رسمي پيوست استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نگه داري شده و به فرانسه و انگليسي منتشر مي‌شود. در صورت اختلاف ميان متن انگليسي و فرانسه متن انگليسي غالب خواهد بود. الزامات خاص براي تجزيه و تحليل كل خون يا اجزاي از آن در هر بخش كه به ادرار ارجاع داده مي‌شود و به اين مدرك به وسيله ارجاع منتقل مي‌شود شرايط خون، پلاسما يا سرم بنا به اقتضا جانشين مي گردد مگر اين كه به نحو ديگري بيان شده باشد. هيچ خون، پلاسما يا سرمي معادل اطلاعات يا صحت تست ادرار نمي‌باشد و هر گونه ارجاع به اين امر بايد حذف شود. ساختاربخش هاي زيرين بخش 5 استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاه ها نسبت به تجزيه و تحليل نمونه‌هاي خون با ارجاع كارايي دارد: 1ـ 5 و تمام بخش هاي فرعي آن 1ـ2 ـ 5 و تمام بخش هاي فرعي 2ـ2ـ 5 و تمام بخش هاي فرعي به استثناء بخش هاي فرعي 5،2،2،5 و 6،2،2،5 به وسيله موارد زير جايگزين شده اند: مفاد 5 ـ2ـ2ـ 5 و 6 ـ2ـ2ـ 5 نسبت به پلاسما و سرم و ديگر اجزاء خون كه سلول خوني در آن وجود ندارد اعمال مي‌شود. نمونه‌ها بايد پس از پذيرش منجمد شده تا زمان تجزيه و تحليل و با سرعت هر چه عملي تر پس از اين كه جزئي از نمونه‌ها براي تجزيه و تحليل گرفته شده اند. آزمايشگاه ها بايد نمونه‌هاي A و B را براي حداقل سه ماه پس از اين كه مقام آزمايش‌كننده گزارش منفي را دريافت مي‌كند نگه دارد. نمونه‌ها بايد در شرايط مناسب و به صورت مناسب نگه‌داري شوند. نمونه همراه با نامنظمي بايد حداقل سه ماه پس از گزارش به مقام آزمايش‌ كننده به صورت منجمد نگهداري شوند. نمونه‌هايي كه شامل تمام يا اجزايي از خون مي‌باشند كه سلول هاي دست‌ نخورده دارند بايد تقريباً پس از پذيرش در دماي 4 درجه سانتيگراد نگه داري شده و ظرف 48 ساعت مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد. با سرعت هر چه ممكن پس از اين كه اجزاء آن‌ها براي تجزيه گرفته شده اند، نمونه‌ها بايد به محل نگه داري با تقريباً 4 درجه سانتيگراد بازگردانده شوند. آزمايشگاه ضد دوپينگ بايد نمونه‌هاي آ و ب را با يا بدون يافته تحليلي مخالف پس از اين كه مقام آزمايش كننده گزارش نهايي نمونه‌هاي آ و ب را دريافت كرده نگه‌داري نمايند. 3ـ2ـ 5 و تمام بخش هاي فرعي، 4ـ2ـ 5 و تمام بخش هاي فرعي باستثناء بخش هاي فرعي 1ـ4ـ2ـ 5 ، 1ـ3ـ4ـ3ـ 5 ، 1ـ2ـ4ـ2ـ 5 ، 4ـ2ـ4ـ2ـ 5 ، 1ـ1ـ3ـ4ـ2ـ 5 ، 1ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 كه جايگزين شده يا اصلاح شده‌اند به وسيله بخش هاي فرعي زير: 1ـ1ـ3ـ4ـ2ـ 5 جداسازي و تأييد آزمايش‌ها مي‌تواند در ابتدا روي همان اجزاء نمونه انجام گيرد. آزمايش بايد روي يك جزء نمونه تازه نمونه براي حصول اطمينان از اين كه نتايج تست اولي از همان شيشه نمونه قابل تكرار بوده است، تكرار بشود. كشف انتقال خون مبتني است بر استفاده از پادزهرهاي چندگانه و جريان سيتومتري جهت آشكارسازي چند سلول سرخ آنتي ژن‌هاي سلولي. در نتيجه ماده 3ـ 8 ـ1ـ3ـ4ـ2ـ 5 به اين نوع تجزيه و تحليل شيميايي مصونيتي كارايي ندارد. 1ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 براي تأييد نمونه ب در كل خون يا اجزاي آن با تنها سلول‌هاي خوني تجزيه و تحليل نمونه ب بايد ظرف30روز از اطلاع يافته تحليلي مخالف نمونه آ تكميل گردد. 5 ـ2ـ 5 و تمام تقسيمات فرعي، 6 ـ2ـ 5 و تمام تقسيمات فرعي به استثناي 4ـ6 ـ2ـ 5 ، 7ـ6 ـ2ـ 5 و 8 ـ6 ـ2ـ 5 3ـ 5 و تمام تقسيمات فرعي، 4ـ 5 و تمام تقسيمات فرعي به استثناي 1ـ4ـ4ـ 5 ، 2‌ـ2ـ4ـ4ـ 5 ، 3ـ4ـ4ـ 5 ، 6 ـ4ـ 5 و 7ـ4ـ 5 كه درصورت كارايي به وسيله موارد زير اصلاح مي شوند: 1ـ4ـ4ـ 5 انتخاب روش ها روش هاي استاندارد عموماً براي تجزيه و تحليل كنترل دوپينگ موجود نمي‌باشند. آزمايشگاه بايد روش هاي داخلي مستند و معتبري با موادي كه در فهرست ممنوعه يا تغييردهنده يا علامت‌دهنده آن‌ها هستند توسعه دهد. روش ها بايد براي اين كه مناست براي هدف باشند انتخاب شده و معتبر گردند. 3ـ4ـ4ـ 5 آزمايشگاه بايد برآورد اندازه‌گيري عدم اطمينان را در جايي كه كاربرد دارد ارائه دهد. 2ـ6 ـ4ـ 5 مجموعه مرجع يك مجموعه‌اي از نمونه‌ها يا موارد جدا شده مي‌تواند از غالب زيست شناسي به دنبال يك مصرف قابل توجيه يا موثق يا تركيب قابل رديابي يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه تحصيل شده مشروط بر اين كه اطلاعات تحليلي براي توجيه تشخيص هويت مواد ممنوعه يا تغييردهنده آن يا علامت دهنده آن يا روش ممنوعه كافي بوده شامل شود. 7ـ4ـ 5 حصول اطمينان از كيفيت نتيجه آزمايش 1ـ7ـ4ـ 5 اجراي آزمايشگاه هاي براي تجزيه و تحليل قالب خوني در صورت ضرورت توسط آژانس ضد دوپينگ جهاني طبق اصول استاندارد بين‌المللي آزمايشگاه ها كه خصوصاً نسبت به قالب خوني به كار مي روند ارزيابي خواهد شد. 2ـ7ـ4ـ 5 آزمايشگاه بايد سيستم حصول اطمينان كيفي را از جمله تسليم نمونه‌هاي كنترل كيفي كور كه تمام شمول روند تست را به چالش مي كشند، داشته باشد. 3ـ7ـ4ـ 5 اجراي تحليلي بايد به وسيله برنامه‌هاي كنترل كيفي عمل‌كننده متناسب با نوع و تكرار تست خون به وسيله آزمايشگاه نمايش داده بشود. مدارك فني قابل اعمال براي تجزيه و تحليل خون: بسته‌هاي مدارك مستند آزمايشگاه. زنجيره داخلي نگه‌داري آزمايشگاه. پيوست 3 مجموعه مقررات جهاني ضد دوپينگ استاندارد بين‌المللي براي نمونه‌گيري نسخه 3 ژوئن 2003 ـ تير 1382 مقدمه استاندارد بين‌المللي مقررات ضددوپينگ جهاني براي آزمايش يك استاندارد بين‌المللي ضروري است كه به‌عنوان برنامه ضد دوپينگ جهاني توسعه يافته است. استاندارد بين‌المللي براي‌آزمايش تلخيص‌يافته از پيشنهاد استاندارد بين‌المللي استاندارد بين‌المللي براي كنترل دوپينگ كه به‌وسيله يك گروه كارشناسي در ترتيبات ضددوپينگ بيـن‌المللي و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ آماده شده مي‌باشد. استاندارد بين‌المللي استاندارد بين‌المللي كنترل دوپينگ مبتني بر استاندارد بين‌المللي براي كنترل دوپينگ مي‌باشد / استاندارد بين‌المللي پاس 18873 (استاندارد بين‌المللي كنترل دوپينگ) (1999). آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ با آژانس بين‌المللي مبارزه با دوپينگ در توسعه پيشنهادي استاندارد بين‌المللي استاندارد بين‌المللي كنترل دوپينگ به صورت استاندارد كامل استاندارد بين‌المللي شريك فعالي بوده و از آن حمايت مي‌كند. انتظار مي‌رود روند استاندارد بين‌المللي تا ميانه‌هاي سال 2004 تكميل گردد. نسخه يك از استاندارد بين‌المللي براي آزمايش بين امضاءكنندگان و دولت ها براي بررسي و اعلام‌نظر در نوامبر 2002 توزيع گرديد. نسخه دو مبتني بر نظر است و پيشنهادات دريافتي از دولت ها و امضاء كنندگان بنا گرديد. تمام امضاءكنندگان و دولت ها مورد مشورت قرارگرفته و فرصت براي بررسي و ارائه نظرات در خصوص نسخه دو داشتند. اين متن پيش نويس نسخه سه براي تصويب كميته اجرايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در 7 ژوئن 2003 به آن تسليم شد--. - رسمي استاندارد بين‌المللي براي آزمايش به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ حفظ و نگهداري‌شده و به زبآن‌ هاي انگليسي و فرانسه منتشر خواهدشد. در صورت هرگونه اختلاف ميان انگليسي و فرانسه متن انگليسي غالب خواهد بود. بخش يك : مقدمه، مفاد مقررات و تعاريف 1 ـ مقدمه و حيطه شمول هدف اصلي از استاندارد بين‌المللي براي آزمايش برنامه‌ريزي براي آزمايش موثر و حفظ صحت و هويت نمونه‌هاي بوده از اخطار به ورزشكار تا حمل نمونه‌هاي براي تجزيه و تحليل. استاندارد بين‌المللي براي آزمايش شامل استانداردهاي برنامه‌ريزي توزيع تست، اطلاع به ورزشكاران، آماده نمودن و جمع‌آوري نمونه، امنيت، تست‌كردن و حمل و نقل نمونه‌هاي مي‌باشد. استاندارد بين‌المللي براي آزمايش تمام ضمائم براي همه امضاءكنندگان مقررات ضروري و الزامي است. برنامه ضد دوپينگ جهاني در برگيرنده تمام عوامل ضروري براي حصول اطمينان از هماهنگي بهينه و بهترين عملكرد در برنامه‌هاي ضددوپينگ ملي و بين‌المللي است. عوامل اصلي عبارتند از: مقررات (سطح يك)، استانداردهاي بين‌المللي (سطح دو)، و مدل‌هاي بهترين عملكرد (سطح سه). در مقدمه مقررات، هدف و اجراي استانداردهاي بين‌المللي شرح زير خلاصه شده‌اند: استانداردهاي بين‌المللي براي مناطق مختلف عملياتي و فني در برنامه ضد دوپينگ در مشاوره با امضاءكنندگان و دولت ها توسعه‌يافته، به‌وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تصويب ‌مي‌شود. هدف استانداردهاي بين‌المللي، هماهنگي ميان سازمان هاي ضددوپينگ بوده كه مسئول بخش هاي عملياتي و فني برنامه‌هاي خاص ضد دوپينگ مي‌باشد. تبعيت از استانداردهاي بين‌المللي براي رعايت مقررات ضروري است. استانداردهاي بين‌المللي ممكن است گاه‌گاه به‌وسيله كميته اجرايي پس از مشورت معقول با امضاءكنندگان و دولت ها مورد تجديدنظر قرار گيرد. مگر اين كه در مقررات به نحو ديگري تعيين‌شده باشد، استانداردهاي بين‌المللي و تمام تجديدنظرهاي آن در تاريخ مصرحه در استاندارد بين‌المللي يا اصلاحيه آن لازم الاجرا خواهد شد. استانداردهاي گنجانده‌شده در استاندارد بين‌المللي براي آزمايش اقتباس‌شده از استاندارد بين‌المللي استاندارد بين‌المللي براي دوپينگ بوده كه شامل روند حمايتي و مديريت براي فعاليت هاي آزمايش بوده است. تعاريف مصرحه در مقررات به صورت ايتاليك نوشته شده‌اند. تعاريف اضافي كه مخصوص استاندارد بين‌المللي براي آزمايش مي باشند با خط زير آن نشان داده شده‌اند. 2 ـ مفاد مقررات مواد زير در مقررات مستقيماً استاندارد بين‌المللي براي آزمايش را مورد خطاب قرار مي‌دهد: ماده 2 از مقررات تخلفات از مقرره ضد دوپينگ. 3ـ2ـ امتناع يا قصور بدون توجيه واداركننده، براي تسليم مجموعه نمونه پس از اعلام به عنوان شخص مجاز در مقررات ضد دوپينگ حاكم يا طفره از جمع‌آوري نمونه. 4ـ2ـ تخلف از الزامات حاكم در خصوص موجود بودن ورزشكار براي آزمايش در وقايع غير رقابتي از جمله قصور در تهيه اطلاعات مربوط به محل ورزشكار و آزمايش‌هاي از دست داده شده كه بر اساس مقررات معقول مي‌باشد. 5 ـ2ـ تغيير يا تلاش براي تغيير هر قسمت از كنترل دوپينگ. 8 ـ2ـ مصرف يا تلاش در مصرف يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه به توسط هر ورزشكار، يا كمك به او، تشويق، همكاري، برانگيختن به كار ناپسند، پوشش دادن يا هر روش ديگري از شركت در جرم متضمن تخلف مقررات ضد دوپينگ يا هر تلاشي براي تخلف مي‌باشد. ماده سه مقررات مدرك دوپينگ: 2ـ2ـ3ـ انحراف از استاندارد بين‌المللي آزمايش كه موجب نتيجه تحليلي مخالف يا ديگر تخلف از مقررات ضد دوپينگ نشود چنين نتايجي را از اعتبار نمي‌اندازد. اگر ورزشكار ادعا كند كه انحرافي از استاندارد بين‌المللي هنگام آزمايش رخ داده، در آن صورت سازمان ضد دوپينگ مسئول اثبات اين امر مي‌باشد كه انحراف موجب نتيجه تحليلي مخالف يا اساس واقعي براي تخلف از مقررات ضد دوپينگ نگشته است. ماده 5 آزمايش: 1ـ 5 ـ برنامه توزيع تست. سازمان هاي ضددوپينگ كه آزمايش را انجام مي‌دهند بايد با هماهنگي ديگر سازمان هاي ضددوپينگ كه روي همان ورزشكار آزمايش را انجام مي‌دهند: 1ـ1ـ 5 ـ برنامه‌ريزي و اجراي تعداد مؤثري از آزمايش‌ها رقابتي و غيررقابتي. هر فدراسيون بين‌المللي بايد يك شراكت آزمايشي ثبت‌شده براي ورزشكاران در سطح بين‌المللي در ورزشش ايجاد نموده، و هر سازمان ضد دوپينگ ملي شراكت آزمايشي ثبت شده ملي براي ورزشكارانش در كشور خود ايجاد نمايد. شراكت در سطح ملي بايد دربرگيرنده ورزشكاران سطح بين‌المللي آن كشور و همچنين ورزشكاران سطح ملي باشد. هر فدراسيون بين‌المللي و سازمان ضد دوپينگ ملي بايد آزمايش‌هاي رقابتي و غيررقابتي نسبت به شراكت آزمايشي ثبت شده شان برنامه‌ريزي نموده و اجرا كند. 2ـ1ـ 5 ـ هيچ آزمايش با اعلام قبلي را به صورت اولويت در نمي‌آورند. 3ـ1ـ 5 ـ انجام تست هدف 2ـ 5 ـ استانداردهاي آزمايش سازمان هاي ضددوپينگ كه آزمايش‌ها را انجام مي‌دهند بايد آن‌ها را مطابق با استانداردهاي بين‌المللي به عمل آورند. ماده 7 مديريت نتايج: 3ـ7ـ بررسي بيشتر از يافته تحليلي مخالف در جايي كه به وسيله فهرست ممنوعه ضروري مي‌نمايد. سازمان ضد دوپينگ يا ديگر دستگاه‌هاي بررسي‌كننده كه به وسيله چنين سازماني ايجاد شده‌اند بايد همچنين هر پيگيري تحقيقي را كه به وسيله ليست ممنوعه ضروري مي‌نمايد انجام دهند. با اتمام چنين تحقيقات پيروي‌كننده، سازمان ضد دوپينگ بايد فوراً ورزشكار را در خصوص نتايج پيگيري و اين كه آيا سازمان ضد دوپينگ اعلام تخلف از مقررات ضد دوپينگ را مي‌كند يا خير به او اطلاع دهد. ماده 10 مجازات هاي افراد: 10ـ10ـ به عنوان شرط به دست آوردن مشروعيت در پايان يك دوره مشخص عدم مشروعيت، يك ورزشكار بايد طي دوره موقت تعليق يا عدم مشروعيت خود را براي آزمايش خارج از رقابت به وسيله سازمان ضد دوپينگي كه صلاحيت آزمايش را داشته و در صورت تقاضا بايد ورزشكار اطلاعات محل دقيق خود را اعلام نمايد. اگر ورزشكاري كه موضوع دوران عدم مشروعيت مي‌باشد، از ورزش بازنشسته شده و از مشاركت آزمايش خارج از رقابتي تغيير كند و بعداً به دنبال اعاده بگردد، ورزشكار نبايد براي اعاده واجد شرايط بوده تا زماني كه به سازمان هاي ضد دوپينگ مربوطه اطلاع داده و منوط به‌آزمايش خارج از رقابت براي زماني كه برابر با زمان باقي‌مانده خارج از مشروعيت از تاريخ بازنشستگي‌اش باشد. ماده 14 گزارش و محرمانه بودن: 3ـ14ـ اطلاعات مربوطه به محل ورزشكار. ورزشكاري كه به‌وسيله فدراسيون بين‌المللي يا سازمان ضد دوپينگ ملي‌اش براي درج در مشاركت آزمايشي خارج از رقابت شناسايي شده است بايد اطلاعات محل فعلي و دقيق خود را ارائه كند. فدراسيون هاي بين‌المللي و سازمان هاي ضد دوپينگ ملي بايد براي تشخيص هويت ورزشكاران و جمع‌آوري اطلاعات منحل فعلي آن‌ها هماهنگي نموده و آن را به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تسليم كند. آژانس‌جهاني مبارزه با دوپينگ بايد اطلاعاتش را در اختيار ديگر سازمان هاي ضددوپينگ كه اختيار آزمايش از ورزشكار را به شرح مندرج در ماده 15 دارند قرار دهد. اين اطلاعات بايد در تمام اوقات كاملاً محرمانه نگهداري شده منحصراً براي اهداف برنامه‌ريزي، هماهنگي و اجراي آزمايش مورد استفاده قرار گيرند، و پس از اين كه منظورها ديگر استفاده ندارند نابود شدند. 5 ـ14ـ خانه تمييز اطلاعات كنترل دوپينگ. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد به‌عنوان خانه تمييز كنترل دوپينگ اطلاعات آزمايش و نتايج آن براي ورزشكاران سطح بين‌المللي و سطح ملي كه در مشاركت آزمايشي ثبت شده سازمان ضد دوپينگ ملي گنجانده شده‌اند عمل نمايد. جهت تسهيل برنامه‌ريزي توزيع آزمايش هماهنگ شده براي اجتناب از دوباره‌كاري غيرضرور در آزمايش توسط سازمان هاي ضد دوپينگ گوناگون، هر سـازمان ضد دوپينگ بايد تمـام آزمايش‌هاي رقابتي و خارج از رقابتـي را از چنيـن ورزشكاراني به خانه تمييز آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ پس از آزمايش گزارش كند. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد اين اطلاعات را به خانه تمييز آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ پس از آزمايش گزارش كند. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد اين اطلاعات را به ورزشكار، فدراسيون ملي ورزشكار، كميته ملي المپيك يا كميته ملي پاراالمپيك بدهد. سازمان ملي ضد دوپينگ، فدراسيون بين‌المللي، و كميته بين‌المللي المپيك يا كميته بين‌المللي پاراالمپيك نيز بايد در جريان قرار گيرند. اطلاعات محرمانه در خصوص يك ورزشكار بايد كاملاً محرمانه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نگهداري شود. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد حداقل سالانه گزارش هاي آماري خلاصه چنين اطلاعاتي را منتشر كند. ماده 15 روش نمودن مسؤوليت هاي كنترل دوپينگ: 1ـ 15ـ آزمايش واقعه. جمع‌آوري نمونه‌ها براي كنترل دوپينگ بايد هم براي وقايع بين‌المللي و هم وقايع ملي جمع‌آوري شود. به هر حال تنها يك سازمان بايد مسئوليت آغاز و هدايت آزمايش در طي يك واقعه باشد. در وقايع بين‌المللي جمع‌آوري نمونه‌هاي كنترل دوپينگ بايد به وسيله سازمان بين‌المللي كه حاكم بر واقعه است مثل كميته بين‌المللي المپيك براي بازي هاي المپيك، فدراسيون بين‌المللي براي قهرماني جهاني و سازمان ورزشي پان آمريكن براي بازي هاي پان امريكن. اگر سازمان بين‌المللي تصميم بگيرد كه در چنين وقايعي آزمايشي را انجام ندهد، سازمان ضد دوپينگ ملي براي كشوري كه آن واقعه در آن انجام مي‌گيرد، با هماهنگي با و با تصويب سازمان بين‌المللي يا آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ آزمايش را آغاز نموده و انجام مي‌دهد . در وقايع ملي جمع‌آوري نمونه‌هاي كنترل دوپينگ بايد به وسيله سازمان ضد دوپينگ ملي آغاز شده و هدايت گردد. 2ـ 15ـ آزمايش خارج از رقابت. آزمايش خارج از رقابت بايد به وسيله سازمان هاي ملي و بين‌المللي آغاز شده و هدايت گردد. آزمايش خارج از رقابت مي تواند به وسيله (الف) آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، (ب) كميته بين‌المللي المپيك يا كميته بين‌المللي پاراالمپيك در ارتباط با بازي هاي المپيك يا پاراالمپيك، (ج) فدراسيون بين‌المللي ورزشكار (د) سازمان ضد دوپينگ ملي ورزشكار (ه) سازمان ضد دوپينگ ملي هر كشوري كه ورزشكار در آن حضور دارد، آغاز شده و هدايت گردد. تست خارج از رقابت بايد از طريق آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به منظور حداكثر نمودن تأثير تست تركيبي و اجتناب از تست تكراري ورزشكاران هماهنگ شود. 4ـ 15ـ شناسايي دوجانبه. با رعايت حق‌استيناف پيش‌بيني‌شده در ماده13، معافيت هاي استفاده درماني ونتايج استماع يا ديگر احقاق حق‌هاي نهايي امضاءكنندگاني كه با مقررات سازگار مي‌باشند و در حيطه اختيار .امضاءكننده مي‌باشد بايد به وسيله ديگر امضاءكنندگان شناخته شده و مورد احترام قرار گيرد. امضاءكنندگان مي‌توانند همان اعمال را از ديگر سازمان ها كه مقررات آن دستگاه‌ها به نحو ديگري با مقررات سازگار مي‌باشد. 3 ـ واژگان و تعاريف 1ـ3ـ واژگان تعريف شده از مقررات يافته تحليلي مخالف: يك گزارش از آزمايشگاه يا ديگر بنگاه‌هاي آزمايش تصويب شده‌اي كه در يك نمونه وجود ماده ممنوعه يا تغيير دهنده يا علامت دهنده آن را تشخيص مي‌دهد (شامل مقادير افزايش يافته مواد درون زاد) يا مدرك استفاده از روش ممنوعه. سازمان ضد دوپينگ: امضاءكننده‌اي كه مسئول اتخاذ مقررات براي آغاز، اجراي هر بخشي از روند كنترل دوپينگ است. اين امر به عنوان مثال شامل كميته بين‌المللي المپيك، كميته بين‌المللي پاراالمپيك، ديگر سازمان هاي وقايع اصلي كه آزمايش را در وقايع انجام داده، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، فدراسيون هاي بين‌المللي، و سازمان هاي ضد دوپينگ ملي مي‌باشد. ورزشكار: از نظر كنترل دوپينگ، هر شخصي كه در ورزش در سطح بين‌المللي (به‌نحوي كه در فدراسيون بين‌المللي تعريف شده) يا سطح ملي (به نحوي كه در سازمان ضد دوپينگ ملي تعريف شده) و هر فرد ديگري كه در ورزش در سطح پايين تر چنانچه به وسيله سازمان ضد دوپينگ ملي شخص معين شده باشد، شركت مي‌كند. به منظور اطلاعات دوپينگ و آموزش، هر شخصي كه در ورزش زير نظر هر امضاءكننده، دولت و ديگر سازمان هاي ورزشي كه مقررات را قبول مي كنند، شركت مي‌كند. مقررات: مقررات ضد دوپينگ جهاني رقابت: مسابقه تنها، رقابت، بازي يا مسابقه ورزشي، به عنوان مثال مسابقه نهايي دو صد متر المپيك. براي برقراري مسابقات و ديگر رقابت هاي ورزشي كه به صورت روزانه و ديگر مأخذ موقتي جايزه اعطا مي‌شود ، تمايز بين رقابت و يك واقعه به نحوي است كه مقررات لازم الاجراي فدراسيون بين‌المللي اعلام مي‌دارد. عواقب تخلف از مقررات ضد دوپينگ:تخلف شخص يا يك ورزشكار از مقررات ضد دوپينگ مي تواند منتج به يك يا چند از نتايج زير شود: (الف) سلب صلاحيت بدين معناست كه نتايج ورزشكار در يك رقابت خاص يا واقعه غير معتبر شده با تمام عواقب منتج از آن شامل ضبط مدال ها، امتيازات و جوائز. (ب) فاقد شرايط لازم بدين معناست كه ورزشكار يا ديگر اشخاصي كه براي مدت زمان خاص از شركت در هر رقابت يا ديگر فعاليت ها يا سرمايه گذاري به نحو مندرج در ماده 9ـ10 ممنوع مي‌شود. (ج) تعليق موقت به اين معناست كه ورزشكار يا اشخاص ديگري از شركت در هر رقابت قبل از تصميم نهايي در يك جلسه استماع كه طبق ماده 8 برگزار شده است مي‌شود (حق استماع منصفانه) كنترل دوپينگ: روندي كه شامل برنامه‌ريزي توزيع تست، جمع‌آوري نمونه و بررسي، تجزيه و تحليل آزمايشگاه، مديريت نتايج، استماع و استيناف مي‌باشد. واقعه: يك سري از رقابت‌هاي شخصي كه با يك دستگاه حاكمه اجرا مي‌شود (مثلاً بازي هاي المپيك، قهرماني جهاني شنا، بازي هاي پان امريكن). وقايع رقابتي: به منظور تفاوت قائل شدن ميان آزمايش رقابتي و غير رقابتي يك تست رقابتي تست است كه ورزشكار براي آزمايش در ارتباط با رقابت انتخاب مي‌شود، مگر اين كه در مقررات فدراسيون بين‌المللي يا سازمان ضد دوپينگ مربوط به نحو ديگري مقرر شده باشد. برنامه ناظر مستقل: يك تيم ناظر تحت نظارت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، كه بر روند كنترل دوپينگ در برخي از وقايع نظارت نموده و نسبت به آن نظارت گزارش مي‌دهد . اگر آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در يك واقعه آزمايش رقابتي انجام دهد، ناظرين به وسيله يك سازمان مستقل تحت نظارت قرار خواهند گرفت. غير قابل قبول بودن: نگاه كنيد به نتايج تخلفات از مقررات ضد دوپينگ در فوق. واقعه بين‌المللي: يك واقعه در جايي كميته بين‌المللي المپيك، كميته بين‌المللي پاراالمپيك، يك فدراسيون بين‌المللي، يك سازمان وقايع اصلي، يا ديگر سازمان هاي بين‌المللي ورزش كه دستگاه حاكمه واقعه بوده يا مقامات فني واقعه را منصوب مي‌نمايند. ورزشكار سطح بين‌المللي: ورزشكاراني كه براي يك يا چند فدراسيون بين‌المللي به عنوان اين كه در مشاركت آزمايش ثبت شده براي فدراسيون بين‌المللي مي‌باشد، تعيين شده‌اند. استاندارد بين‌المللي: استانداردي كه به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در حمايت از مقررات، اجابت از استاندارد بين‌المللي (در مخالفت با استاندارد جايگزين ديگر، رويه يا آيين) براي حصول اين نتيجه كه آيين مورد خطاب به وسيله استاندارد بين‌المللي صحيحاً اجرا شده است، بايد كافي باشد. صغير: شخص حقيقي كه به سن كبر به نحوي كه در قوانين حاكم كشور محل اقامتش مقرر شده نرسيده باشد. سازمان ضد دوپينگ ملي: مؤسساتي كه براي هر كشور به‌عنوان دارندگان اختيارات و مسئوليت اصلي براي اتخاذ و اجراي مقررات ضد دوپينگ، هدايت جمع‌آوري نمونه‌ها، مديريت نتايج آزمايش و انجام استماع، تماماً در سطح ملي انتخاب شده‌اند. اگر اين انتخاب به وسيله مقامات عمومي صالح انجام نگرفته شده باشد، اين مؤسسه كميته ملي المپيك يا منتخبان آن مي‌باشد. كميته ملي المپيك: سازمان شناسايي شده براي كميته ملي المپيك. واژه كميته ملي المپيك همچنين در كشورهايي كه كنفدراسيون ملي ورزشي مسئوليت هاي كميته ملي المپيك را در حوزه ضد دوپينگ تقبل مي‌نمايند شامل كنفدراسيون ملي ورزشي مي‌شود. بدون پيش آگهي: كنترل دوپينگي كه بدون پيش آگهي به ورزشكار انجام گرفته و جايي كه ورزشكار از لحظه اطلاع تا اخذ نمونه دائماً با مراقب همراه مي‌باشد. وقايع غير رقابتي: هر كنترل دوپينگي كه در واقعه غير رقابتي نمي‌باشد. فهرست ممنوعه: فهرست مشخص كننده مواد ممنوعه و روش هاي ممنوعه. تعليق موقت: نگاه كنيد به نتايج فوق. مشاركت آزمايش ثبت‌شده: مشاركت ورزشكاران سطح بالا كه به وسيله فدراسيون بين‌المللي و سازمان ضد دوپينگ ملي كه موضوع آزمايش وقايع رقابتي و غير رقابتي به عنوان بخشي از برنامه توزيع آزمايش سازمان يا فدراسيون بين‌المللي بوده، به‌طور جداگانه ايجاد مي‌شوند. نمونه: هر ماده بيولوژيكي اخذ شده به منظور كنترل دوپينگ. -امضاءكنندگان: مؤسساتي كه مقررات را امضاء نموده و با اجراي كد از جمله كميته بين‌المللي المپيك، فدراسيون هاي بين‌المللي، كميته بين‌المللي پاراالمپيك كميته‌هاي ملي المپيك، كميته‌هاي ملي پاراالمپيك، سازمان هاي وقايع اصلي، سازمان هاي ضد دوپينگ ملي و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موافقت مي‌نمايند. تست هدف: انتخاب ورزشكاران براي تست در جايي كه ورزشكاران خاص يا گروهي از ورزشكاران به صورت غير اتفاقي براي آزمايش در يك زمان انتخاب خاص انتخاب شده‌اند. آزمايش: بخش هايي از روند كنترل دوپينگ كه متضمن برنامه‌ريزي توزيع تست، جمع‌آوري نمونه، رسيدگي نمونه و حمل نمونه به آزمايشگاه مي‌باشد. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ: آژانس ضد دوپينگ جهاني. 2ـ3ـ واژگان تعريف شده استاندارد بين‌المللي براي آزمايش مسئول جمع‌آوري خون: يك مسئول كسي است كه توسط سازمان مبارزه با دوپينگ واجد شرايط شناخته شده و مجاز به اخذ نمونه خون از يك ورزشكار شده است. زنجيره نگهداري: تسلسل اشخاص يا سازمان هايي كه مسئوليت نمونه را از تهيه نمونه تا دريافت آن براي تجزيه و تحليل دارند. مراقبت: مقامي كه آموزش ديده و مجاز است به وسيله سازمان مبارزه با دوپينگ تا وظايف خاصي را از جمله اطلاع به ورزشكار منتخب براي نمونه‌گيري، همراهي و نظارت بر ورزشكار تا رسيدن به ايستگاه كنترل دوپينگ و يا شاهد بودن و صحت سقم نمونه‌گيري را در جايي كه آموزش چنين كاري را ديده است، انجام دهد. مأمور كنترل دوپينگ: مأموري كه توسط سازمان مبارزه با دوپينگ آموزش‌ديده و مجاز به انجام مسئوليت هاي محول شده به وي براي مديريت جلسه نمونه‌گيري در محل مي‌باشد. پايگاه كنترل دوپينگ: محلي كه نمونه‌گيري انجام مي‌شود. قصور در همراهي: واژه‌اي كه تخلف از مقررات ضد دوپينگ در مواد 3ـ3، 4ـ2، 5 ـ2 و 8 ـ2 مقررات وصف مي‌كند. تجهيزات نمونه‌گيري : ظرف يا وسيله‌اي كه مستقيماً براي گرفتن يا نگهداري نمونه ورزشكار در هر زمان در طي روند نمونه‌گيري مورد استفاده قرار مي‌گيرد. تجهيزات نمونه‌گيري بايد حداقل شامل: براي نمونه گرفتن ادرار: ظرف گرفتن نمونه ادرار ورزشكار كه از بدن او خارج مي‌شود، بطري‌هاي شفاف قابل مهر و لبه‌دار براي مطمئن نگه داشتن نمونه ادرار. براي گرفتن نمونه خون: سوزن براي گرفتن خون، لوله‌هاي خون با وسايل شفاف و قابل مهر جهت نگه داري نمونه خون. پرسنل نمونه‌گيري : واژه گيرنده براي كارمندان واجد شرايطي كه به وسيله سازمان مبارزه با دوپينگ مجازند كه اين وظيفه را انجام داده يا در انجام آن كمك نمايند در جلسه نمونه‌گيري. جلسه نمونه‌گيري : تمام فعاليت هاي متوالي كه مستقيماً ورزشكار را از اخطار تا زماني كه ورزشكار آزمايشگاه كنترل دوپينگ را پس از ارائه ترك مي‌كند. توزين: يك روش درجه‌بندي انتخاب ورزشكار با استفاده از معياري كه درجه‌بندي بر اساس خطر بالقوه دوپينگ و الگوهاي احتمالي دوپينگ مبتني شده است. بخش دو : استانداردهاي نمونه‌گيري 4 ـ برنامه‌ريزي 1ـ4ـ اهداف هدف برنامه‌ريزي و اجرا توزيع مؤثر نمونه‌گيري در ورزشكاران مي‌باشد. 2ـ4ـ مقررات عمومي برنامه‌ريزي با ايجاد معياري براي ورزشكاران جهت درج در مشاركت آزمايش ثبت شده بوده و با انتخاب ورزشكاران براي جمع‌آوري نمونه خاتمه مي‌پذيرد. اهداف اصلي جمع‌آوري اطلاعات، ارزشيابي خطر، و توسعه، نمايش، ارزيابي و اصلاح برنامه توزيع آزمايش مي‌باشد. 3ـ4ـ الزامات ايجاد مشاركت آزمايش ثبت شده 1ـ3ـ4ـ سازمان ضد دوپينگ (سازمان مبارزه با دوپينگ ) بايد معيار ورزشكاران را براي ثبت شده تبيين و مستند سازي ‌كند. اين مسأله حداقل بايد شامل موارد زير باشد. ـ براي فدراسيون هاي بين‌المللي رزشكاراني كه در يك سطح بالاي بين‌المللي رقابت مي‌كنند و ـ براي سازمان هاي ضد دوپينگ ملي ورزشكاراني كه بخشي از تيم‌هاي‌ملي در المپيك و پاراالمپيك بوده و جزء فدراسيون هاي ملي شناخته شده تلقي مي‌گردند. در صورت نياز معيار بايد سالانه مورد بررسي قرار گرفته و به روز شود. 2ـ3ـ4ـ سـازمان مبارزه با دوپينگ بايد ورزشـكاراني كه در حال گذران مدت قابل قبول نبودن يا دوران تعليق در نتيجه نقض مقررات ضد دوپينگ مي باشند را شامل مشاركت براي تست ثبت شده نمايند. 3ـ3ـ4ـ مشاركت تست ثبت شده بايد به صورت منظم مورد بررسي قرار گرفته و به‌روز شود تا سطح رقابت ورزشكاران را جهت افزايش يا حذف از مشاركت تست ثبت شده بنا به ضرورت منعكس نمايد. 4ـ4ـ الزامات جمع‌آوري اطلاعات محل ورزشكاران براي تست خارج از رقابت 1ـ4ـ4ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد روش و سيستم را براي موارد زير تبيين كند: 1ـ جمع‌آوري، نگه داري و نمايش اطلاعات محل ورزشكاران جهت حصول اطمينان از اين كه جمع‌آوري نمونه بتواند بدون پيش آگهي براي تمام ورزشكاران درون مشاركت تست ثبت شده برنامه‌ريزي و اجرا شود. 2ـ وقتـي كه ورزشـكاران اطلاعات محـل خ. ر. ب. موقع و صحـيح اطلاع نمي‌دهند، با انجام اقدامات مقتضي از اين كه اطلاعات كامل و به روز مي‌باشد اطمينان حاصل مي‌كنند. 2ـ4ـ4ـ اطلاعات زير حداقل بايد راجع به محل ورزشكاران جمع‌آوري شود: 1ـ نام 2ـ ورزش، آموزش 3ـ نشاني منزل 4ـ تلفن تماس 5 ـ محل و زمان آموزش 6 ـ اردوگاه آموزشي 7ـ برنامه سفر 8 ـ برنامه رقابت 9ـ ناتواني در صورت وجود، از جمله ضرورت دخالت شخص ثالث 5 ـ4ـ الزامات برنامه توزيع تست 1ـ 5 ـ4ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد ريسك بالقوه دوپينگ و الگوهاي احتمالي دوپينگ براي هر ورزشي مبتني بر عوامل زير را ارزيابي كند: 1‌ـ مطالبات فيزيكي ورزش و اثرات ارتقاء اجراي احتمالي كه ممكن است دوپينگ به‌دست آورد. 2ـ آمار تجزيه و تحليل موجود دوپينگ. 3ـ تحقيق موجود در روند دوپينگ. 4ـ دوران آموزش و فصل رقابت. 2ـ 5 ـ4ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد يك برنامه توزيع تست را مبتني بر اطلاعات معين در 4،5،1، تعداد ورزشكاران هر ورزش را در مشاركت تست ثبت شده و نتايج ارزيابي گردشي برنامه‌ريزي توزيع تست قبلي را توسعه داده و مستندسازي نمايد. 3ـ 5 ـ4ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد تعدادي از نمونه‌هاي جمع‌آوري‌شده به‌لحاظ نوع جمع‌آوري نمونه براي هر ورزش، شامل نمونه‌هاي بدون پيش آگهي، غيررقابتي، رقابتي، خون و ادرار جمع‌آوري شده كه براي حصول بازدارندگي مؤثر ضروري است، اختصاص دهد. 4ـ 5 ـ4ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سيستمي را كه به وسيله آن برنامه توزيع تست مورد بررسي قرار گرفته و در صورت ضرورت منظم براي ادغام اطلاعات جديد و احتساب جمع‌آوري نمونه از ورزشكاران در مشاركت تست ثبت شده براي ديگر سازمان مبارزه با دوپينگ‌ها ايجاد نمايد. 5 ـ 5 ـ4ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سيستمي را براي نگه داري اطلاعات مربوط به برنامه‌ريزي توزيع تست درست كند. چنين اطلاعاتي بايد براي كمك در تعيين اين كه آيا اصلاحات برنامه ضروري است ايجاد شود. اين اطلاعات بايد حداقل شامل موارد زير باشد: براي هر آزمايش: 1ـ ورزش، 2ـ كشوري كه ورزشكار از آن آمده (در صورت كاربرد)، 3ـ نوع جمع‌آوري نمونه (بدون پيش آگهي، غيررقابتي، رقابتي يا با پيش آگهي)، 4ـ تاريخ نمونه‌گيري ، 5 ـ كشوري كه در آن نمونه‌گيري انجام شده است، به علاوه براي هر يافته تحليلي مخالف: 1ـ تاريخ نمونه‌گيري و تجزيه و تحليل، 2ـ طبقه ماده يافت شده، 3ـ مواد واقعي كشف شده، 4ـ مجازات هاي نقض مقررات ضد دوپينگ در صورت وجود 6 ـ 5 ـ4ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد از اين كه در برنامه توزيع تست ورزشكار پرسنل حمايت كننده از ورزشكار دخالت ندارد اطمينان حاصل كند. 7- 5 ـ4ـ در برنامه‌ريزي و اجراي آزمايش‌ها در وقايع بين‌المللي، و جايي كه يك فدراسيون بين‌المللي يك برنامه كنترل دوپينگ ندارد كه اين امر مطابق با استاندارد باشد، سازمان ضد دوپينگ ملي عرضه‌كننده نمونه جمع‌آوري شده مرجع خواهد بود. 6 ـ4ـ الزامات انتخاب ورزشكار 1ـ6 ـ4ـ مطابق با تعداد نمونه‌هاي جمع‌آوري‌شده اختصاص داده شده به هر ورزشي دربرنامه توزيع تست، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد ورزشكاران را براي نمونه‌گيري با استفاده از تست هدف، روش هاي انتخاب اتفاقي و توزين شده انتخاب نمايد. 2ـ6 ـ4ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد حداقل بر اساس اطلاعات زير ورزشكاران تست هدف را مورد بررسي قرار دهد: 1ـ صدمه 2ـ انصراف يا غيبت از رقابت مورد انتظار 3ـ بازنشسته شدن يا از بازنشستگي در آمدن 4ـ رفتار نشان دهنده دوپينگ 5 ـ ارتقاء ناگهاني در اجرا 6 ـ تغييرات در اطلاعات مربوط به محل ورزشكار كه بتواند افزايش بالقوه خطر دوپينگ از جمله حركت به يك محل دور افتاده را نشان دهد 7ـ شرح اجراي ورزش توسط ورزشكار 8 ـ جرئيات كنترل دوپينگ گذشته 9ـ اعاده ورزشكار پس از مدت غيرقانوني بودن و 10ـ اطلاعات موثق از شخص ثالث 3ـ6 ـ4ـ سازمان مبارزه با دوپينگ مي‌تواند ورزشكاران را بنا به اختيار نمونه‌گيري كه دارد و در مشاركت تست ثبت شده در 1ـ3ـ4ـ و 2ـ3ـ4 قرار نگرفته‌اند انتخاب كند. 4ـ6 ـ4ـ در جايي كه سازمان مبارزه با دوپينگ اجازه مي‌دهد يك كارمند كنترل دوپينگ (افسر كنترل دوپينگ) ورزشكاران را براي نمونه‌گيري انتخاب كند، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد معيار انتخاب را در اختيار افسر كنترل دوپينگ طبق برنامه توزيع تست قرار دهد. 5 ـ6 ـ4ـ به دنبال انتخاب يك ورزشكار براي نمونه‌گيري و قبل از اخطار به‌وي، سازمان مبارزه با دوپينگ و يا افسر كنترل دوپينگ بايد اطمينان حاصل‌كند كه براي حصول اطمينان از اين كه ورزشكار بر اساس برنامه بدون پيش آگهي مطلع شده و مورد آزمايش قرار مي‌گيرد و انتخاب او فقط به اطلاع آناني رسيده كه بايد بدانند انجام گرفته است. ـ 5 ـ اخطار به ورزشكار 1ـ 5 ـ هدف براي حصول اطمينان از اين كه ورزشكار مطلع شده، حقوق او محفوظ بوده، هيچ فرصتي براي دست‌كاري نمونه وجود نداشته بايد اطلاع ورزشكار و مراحل بعدي آن مستندسازي شوند. 2ـ 5 ـ كليات اطلاع ورزشكاران زماني آغاز مي‌شود كه سازمان مبارزه با دوپينگ اطلاع دهي را آغاز مي كند و زماني خاتمه پيدا مي كند كه ورزشكار به ايستگاه كنترل دوپينگ وارد مي‌شود يا زماني كه قصور احتمالي براي اجابت به اطلاع سازمان مبارزه با دوپينگ رسانده شود. فعاليت هاي اصلي عبارتند از: 1ـ نصب افسر كنترل دوپينگ و مراقب و ديگر افراد نمونه گير 2ـ تعيين محل ورزشكار و تأييد هويت او 3ـ اطلاع به ورزشكار مبني بر اين كه او براي نمونه‌گيري انتخاب شده و حقوق و مسؤوليت هاي وي، 4ـ براي نمونه‌گيري بدون پيش آگهي، مراقبت دائمي از ورزشكار از زمان اعلام تا رسيدن وي به ايستگاه كنترل دوپينگ 5 ـ مستند سازي اعلام و اخطار 3ـ 5 ـ الزامات قبل از اعلام به ورزشكار 1ـ3ـ 5 ـ در جايي كه نمونه‌گيري غيررقابتي امكان داشته باشد اعلام بدون پيش آگهي بايد انتخاب شود. 2ـ3ـ 5 ـ براي اجرا يا كمك به جلسات نمونه‌گيري، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد پرسنل نمونه‌گيري را منصوب و مجاز نمايد كه براي تقبل چنين مسئوليت هايي آموزش ديده‌اند و تضاد منافعي در نتيجه نمونه‌گيري نداشته و صغير هم نباشند. 3‌ـ3ـ 5 ـ پرسنل نمونه‌گيري بايد كارت شناسايي رسمي كه توسط سازمان مبارزه با دوپينگ تهيه و كنترل شده است داشته باشند. حداقل الزامات كارت شناسايي كارت رسمي است كه به نام سازمان مبارزه با دوپينگ باشد و طي آن، آن‌ها مجاز به اين كار شده باشند. براي افسر كنترل دوپينگ الزامات اضافي همچون نام، عكس و تاريخ انقضاء ضروري است. براي مقامات خون‌گيري الزامات اضافي شامل مدرك آموزش حرفه‌اي آن‌ها در جمع‌آوري نمونه خون نيز ضروري است. 4ـ3ـ 5 ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد معياري براي معتبرسازي هويت يك ورزشكار براي نمونه دادن ايجاد كند. اين امر اين اطمينان را حاصل مي‌كند كه ورزشكار منتخب هماني است كه به او اطلاع داده‌اند. 5 ـ3ـ 5 ـ سازمان مبارزه با دوپينگ، افسر كنترل دوپينگ يا مراقبين بنا به‌مورد بايد محلي براي ورزشكار منتخب و برنامه نزد او رفتن و زمان اخطار را ايجاد نمايند كه اين امور با لحاظ شرايط خاص ورزش/ رقابت و موقعيت مربوط مي‌باشد. 6 ـ3ـ 5 ـ براي نمونه‌گيري‌هاي خارج از رقابتي، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد معياري جهت حصول اطمينان از اين كه تلاش‌هاي معقولي براي اطلاع به ورزشكار منتخب صورت گرفته، ايجاد كند. 7ـ3ـ 5 ـ تلاش‌هاي معقول بايد به وسيله سازمان مبارزه با دوپينگ و حداقل اوقات جايگزين و محل‌هاي جايگزين براي مدت خاص زماني از آغاز براي اطلاع‌رساني، تبيين شود. 8 ـ3ـ 5 ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سيستمي براي نگه‌داري تلاش براي اطلاع رساني به ورزشكار و نتيجه آن ايجاد كند. 9ـ3ـ 5 ـ ورزشكار بايد اولين نفري باشد كه مطلع شود براي نمونه‌گيري انتخاب شده است مگر در مواقعي كه تماس با شخص ثالث همان طور كه در 10ـ3ـ5 آمده است ضروري باشد. 10ـ3ـ 5 ـ سازمان مبارزه با دوپينگ، افسر كنترل دوپينگ، مراقب بنا به مورد، بايد بررسي كنند آيا اطلاع شخص ثالث قبل از اطلاع به ورزشكار ضروري است زماني كه ورزشكار صغير مي‌باشد همان طوري كه ناتواني ورزشكار اين امر را ضروري مي‌نمايد به‌نحو مقرر در ضميمه ب. اصلاحات براي ورزشكاران ناتوان يا در مواقعي كه مترجم براي اطلاع دادن ضروري است. 11ـ3 ـ 5 ـ اگر بعد از تلاش نتوان با ورزشكار تماس گرفت با استفاده از اطلاعات 2ـ4ـ4 و نگه‌داري تلاش‌ها طبق 8 ـ3ـ 5 افسر كنترل دوپينگ يا سازمان مبارزه با دوپينگ بنا به مورد، ضميمه آ را در خصوص تحقيق راجع به قصور احتمالي براي اجابت كردن برقرار خواهد كرد. 12ـ3ـ 5 ـ سازمان مبارزه با دوپينگ نمونه‌گيري را از يك حالت بدون پيش آگهي به حالت پيش آگهي تغيير نخواهد داد، تجديد برنامه‌ريزي نخواهد كرد در جايي كه وضعيت غيرمنتظره‌اي نمونه‌گيري با پيش آگهي را اجبار نمايد چنين تصميمي بايد ثبت شود. 13ـ3ـ 5 ـ اطلاع براي نمونه‌گيري با پيش آگهي بايد به وسيله‌اي انجام گيرد كه ورزشكار آن اطلاع دريافت كند. 4ـ 5 ـ الزامات براي اطلاع به ورزشكار 1ـ4ـ 5 ـ وقتي كه تماس اوليه انجام مي‌شود، سازمان مبارزه با دوپينگ، افسر كنترل دوپينگ يا مراقب بنا به مورد، بايد اطمينان حاصل كند كه ورزشكار يا شخص ثالث در صورت ضرورت طبق 10ـ3ـ 5 مطلع گشته‌اند: 1ـ اين كه ضروري ورزشكار يك نمونه‌گيري را تحمل كند. 2ـ از مقامي كه طبق نظر او نمونه‌گيري بايد انجام شود. 3ـ از نوع نمونه‌گيري و هر شرايطي كه لازم‌است قبل از نمونه‌گيري به آن ملحق شوند 4ـ از حقوق ورزشكار شامل حق: 1ـ داشتن نماينده و در صورت ضرورت يك مترجم 2ـ سؤال در مورد اطلاعات بيشتر راجع به روند نمونه‌گيري 3ـ تقاضا براي تأخير در گزارش به ايستگاه كنترل دوپينگ با دلايل معتبر 4ـ تقاضاي اصلاحيه به نحو مقرر در ضميمه ب ـ اصلاحات براي ورزشكاران ناتوان 5 ـ از مسئوليت هاي ورزشكار شامل الزامات: 1ـ باقي ماندن در ديد افسر كنترل دوپينگ، مراقب تمام اوقات از زمان اطلاع شخص اوليه به وسيله مراقب/ افسر كنترل دوپينگ تا تكميل آيين نمونه‌گيري 2ـ تهيه كارت شناسايي طبق 4ـ3ـ 5 و 3ـ هماهنگي با آيين نمونه‌گيري و نتايج احتمالي قصور در هماهنگي و 4ـ گزارش به ايستگاه كنترل دوپينگ مگر بنا به دلايل معتبر تاخير شده باشد، هر چه سريع تر و ظرف 60 دقيقه از زمان اطلاعيه براي نمونه‌گيري بدون پيش آگهي و 24 ساعت از دريافت اطلاعت براي نمونه‌گيري با پيش آگهي. 6 ـ از محل ايستگاه كنترل دوپينگ 2ـ4ـ 5 ـ زماني كه تماس شخصي گرفته مي‌شود ، مراقب / افسر كنترل دوپينگ بايد: 1‌‌ـ از اين زمان تا زمان ترك ايستگاه كنترل دوپينگ توسط ورزشكار در پايان جلسه نمونه‌گيري‌اش، ورزشكار را در تمام مدت تحت نظر بگيرد، 2ـ خود را با ارائه كارت شناسايي سازمان مبارزه با دوپينگ به ورزشكار بشناساند، 3ـ هويت ورزشكار را طبق معيار ايجادشده در 4ـ3ـ 5 تأييد نمايد. هر قصوري در تأييد هويت ورزشكار، بايد مستند به مدرك باشد. در چنين مواردي، شخص مسئول افسر كنترل دوپينگ براي انجام جلسه نمونه‌گيري بايد تصميم گيري كند آيا مناسب است كه وضعيت را طبق ضميمه آ در خصوص قصور احتمالي در هماهنگي گزارش كند يا خير. 3ـ4ـ 5 ـ مراقب يا افسر كنترل دوپينگ بايد امضائي از ورزشكار به نحو مناسبي براي اعلام و پذيرش اطلاعيه داشته باشد. اگر ورزشكار از امضاء امتناع كند مراقب يا افسر كنترل دوپينگ بايد ورزشكار را از عواقب قصور براي همراهي و هماهنگي مطلع سازند و مراقب (اگر نه افسر كنترل دوپينگ ) مراتب را فوراً به افسر كنترل دوپينگ اطلاع خواهند داد. در صورت امكان افسر كنترل دوپينگ نمونه‌گيري را بايد ادامه دهد. افسر كنترل دوپينگ وقايع را مستندسازي نموده و شرايط را به سازمان مبارزه با دوپينگ گزارش خواهد داد. افسر كنترل دوپينگ و سازمان مبارزه با دوپينگ بايد مراحل توصيف شده در ضميمه آ كه تحقيق در خصوص قصور احتمالي در موافقت مي‌باشد را طي كند. 4ـ4ـ 5 ـ افسر كنترل دوپينگ يا مراقب بايد هر درخواست معقولي را به وسيله ورزشكار جهت تأخير گزارش به ايستگاه كنترل دوپينگ ظرف 6 دقيقه از زمان اطلاع و پذيرش اطلاعيه و تصويب يا رد آن را بنا به اقتضا طبق 5 ـ4ـ 5 و 6 ـ4ـ 5 اعلام كند. افسر كنترل دوپينگ بايد دلايل چنين تأخيري را كه ممكن است تحقيقات بيشتري لازم داشته باشد به وسيله سازمان مبارزه با دوپينگ مستندسازي نمايد. اولين نمونه ادرار پس از اطلاعيه بايد اخذ شود. 5 ـ4ـ 5 ـ افسر كنترل دوپينگ مي‌تواند تقاضاي يك ورزشكار را براي تأخير گزارش به ايستگاه كنترل دوپينگ به بيش از 60 دقيقه بپذيرد و يا زماني كه ورزشكار در ايستگاه كنترل دوپينگ وارد شود و بخواهد كه آن جا را ترك كند بتواند به صورت مداوم هنگام تأخير تحت مراقبت باشد و اگر درخواست مربوط به فعاليت هاي زير باشد: 1ـ شركت در يك مراسم پيروزي، 2ـ اجراي يك تعهد رسانه اي، 3ـ رقابت در رقابت هاي بيشتر، 4ـ انجام تمرينات گرم كردني، 5 ـ دريافت معالجه پزشكي لازم، 6 ـ تعيين و پيدا كردن يك نماينده يا مترجم افسر كنترل دوپينگ بايد دلايل تأخير را در گزارش به ايستگاه كنترل دوپينگ و دلايل ترك ايستگاه كنترل دوپينگ به هنگام رسيدن چنانچه تحقيقات بيشتري توسط سازمان مبارزه با دوپينگ نياز باشد مستندسازي كند. 6 ـ4ـ 5 ـ يك افسر كنترل دوپينگ يا مراقب بايد تقاضاي تأخير از ورزشكار را چنانچه دائماً نتوان تحت مراقبت باشد نپذيرد. 7ـ4ـ 5 ـ زماني كه ورزشكاري از نمونه‌گيري با پيش آگهي مطلع شده و زمان مقتضي به ايستگاه كنترل دوپينگ مراجعه مي‌كند، افسر كنترل دوپينگ بايد تصميم‌گيري كند آيا سعي در تماس با ورزشكار بكند يا خير. حداقل افسر كنترل دوپينگ بايد 30 دقيقه پس از وقت تعيين شده منتظر بماند قبل از حركت. اگر ورزشكار سر وقت حاضر نشد افسر كنترل دوپينگ حركت خواهد كرد. افسر كنترل دوپينگ الزامات ضميمه آ كه راجع به تحقيقات در خصوص احتمال قصور براي اجابت از مقررات مي‌باشد را دنبال خواهد كرد. 8 ـ4ـ 5 ـ اگر ورزشكار پس از حداقل زمان انتظار و قبل از حركت افسر كنترل دوپينگ به ايستگاه كنترل دوپينگ برسد، افسر كنترل دوپينگ بايد تصميم بگيرد آيا روند احتمال قصور از اجابت مقررات را آغاز كند يا خير. اگر افسر كنترل دوپينگ مقتضي بداند، افسر كنترل دوپينگ الزامات ضميمه آ كه تحقيق از يك قصور احتمالي از اجابت مقررات مي‌باشد دنبال خواهد نمود. ـ6 ـ آماده شدن براي جلسه نمونه‌گيري 1ـ6 ـ هدف آماده شدن جهت جلسه نمونه‌گيري به نحوي كه اطمينان حاصل شود كه جلسه مي‌تواند به نحو مؤثر و كارآيي انجام شود. 2ـ6 ـ كليات آماده شدن براي جلسه اخذ نمونه با ايجاد سيستمي براي به دست آوردن اطلاعات مربوطه جهت انجام موثر جلسه آغاز شده و پايان آن زماني است كه تأييد شود و تجهيزات نمونه‌گيري مطابق با معيارهاي معين شده مي‌باشد. فعاليت هاي اصلي عبارتند از: 1ـ ايجاد سيستمي براي اخذ جزئيات در خصوص جلسه نمونه‌گيري، 2ـ ايجاد معيار براي كسي كه ممكن است مجاز باشد در جلسه نمونه‌گيري حاضر باشد، 3ـ حصول اطمينان از اين كه ايستگاه كنترل دوپينگ حداقل معيار موصوف در 2ـ3ـ6 را برآورده مي كند، 4ـ حصول اطمينان از اين كه تجهيزات نمونه‌گيري استفاده شده به وسيله سازمان مبارزه با دوپينگ حداقل معيار موصوف در 4ـ3ـ6 را برآورده مي‌كند. 3ـ6 ـ الزامات آماده نمودن جلسه نمونه‌گيري 1ـ3ـ6 ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سيستمي را براي به دست آوردن تمام اطلاعات ضروري جهت حصول اطمينان از اين كه جلسه نمونه‌گيري مي‌تواند انجام شود به نحو مؤثري از جمله الزامات خاص برآوردن نيازهاي ورزشكاران ناتوان به نحو مقرر در ضميمه ب راجع به اصلاحات ورزشكاران ناتوان، ايجاد كند. 2ـ3ـ6 ـ افسر كنترل دوپينگ بايد ايستگاه كنترل دوپينگي را مورد استفاده قرار دهد كه حداقل اطمينان حاصل شود كه محرمانه بودن مسائل ورزشكار حفظ شده و تنها براي ايستگاه كنترل دوپينگ در مدت جلسه نمونه‌گيري مورد بهره‌برداري قرار مي‌گيرد. افسر كنترل دوپينگ بايد هر انحراف مهمي از اين معيارها را ثبت كند. 3ـ3ـ6 ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد معياري را براي كسي كه مجاز به حضور در جلسه نمونه‌گيري علاوه بر پرسنل نمونه‌گيري مي‌باشد ايجاد كند. حداقل معيار بايد شامل: 1ـ استحقاق ورزشكار براي همراه بودن به وسيله يك نماينده و يا مترجم طي جلسه نمونه‌گيري به جز زماني كه ورزشكار نمونه ادرار را رد مي كند، 2ـ استحقاق يك ورزشكار صغير و مراقب، افسر كنترل دوپينگ بر شهادت اين كه نماينده ناظري بر مراقب داشته باشد هنگامي كه ورزشكار صغير نمونه ادرار را رد مي‌كند، لكن بدون نظارت مستقيم نماينده بر دادن نمونه مگر اين كه ورزشكار صغير چنين تقاضا كرده باشد، 3ـ استحقاق يك ورزشكار ناتوان را براي همراهي نماينده به نحو مقرر در ضميمه ب ـ اصلاحات براي ورزشكاران ناتوان، 4ـ يك ناظر مستقيم آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در جايي كه كاربرد دارد طبق برنامه ناظر مستقل. ناظر مستقل آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نبايد دادن نمونه ادرار را مستقيماً تحت نظارت داشته باشد. 4ـ3ـ6 ـ افسر كنترل دوپينگ تنها سيستم تجهيزات نمونه‌گيري را به كار مي‌گيرد كه به وسيله سازمان مبارزه با دوپينگ مجاز بوده و حداقل معيارهاي زير را داشته باشد كه عبارتند از: 1ـ يك سيستم شماره‌گذاري بي‌نظيري داشته باشد كه در تمام بطري‌ها، ظرف‌ها، تيوب‌ها يا هر وسيله كه استفاده مي‌شود براي مهر كردن نمونه ورزشكار، 2ـ سيستم مهر نمودن ظاهري داشته باشد، 3ـ اطمينان حاصل كند كه از تجهيزات هويت ورزشكار آشكار نمي‌شود، 4ـ اطمينان حاصل كند كه تمام تجهيزات پاكيزه بوده و قبل از استفاده ورزشكار مهر شده بوده است. ـ7ـ انجام جلسه نمونه‌گيري 1ـ7ـ هدف جلسه نمونه‌گيري به نحوي انجام شود كه سلامت، امنيت و هويت نمونه و حرمت ورزشكار حفظ شود. 2‌ـ7ـ كليات جلسه نمونه‌گيري با تبيين كلي مسئوليت براي انجام جلسه نمونه‌گيري آغازشده و زماني كه مستند سازي نمونه‌گيري انجام شد خاتمه مي‌پذيرد. فعاليت هاي اصلي عبارتند از: 1ـ آماده شدن براي نمونه‌گيري، 2ـ نمونه‌گيري و 3ـ مستند سازي نمونه‌گيري 3ـ7ـ الزامات قبل از نمونه‌گيري 1‌ـ3ـ7ـ سازمان مبارزه با دوپينگ مسئول انجام كلي جلسه نمونه‌گيري با مسئوليت هاي خاص واگذار شده به افسر كنترل دوپينگ مي‌باشد. 2ـ3ـ7ـ افسر كنترل دوپينگ بايد اطمينان حاصل كند كه ورزشكار از حقوقش و مسئوليت هايش به شرح مندرج در 1ـ4ـ 5 آگاه است. 3ـ3ـ7ـ افسر كنترل دوپينگ بايد اجازه بدهد ورزشكار آب بخورد. 4ـ3ـ7ـ ورزشكار تنها ايستگاه كنترل دوپينگ را زير نظارت دائمي افسر كنترل دوپينگ/مراقب و با تصويب افسر كنترل دوپينگ مي‌تواند ترك كند. افسر كنترل دوپينگ تقاضاي معقول ورزشكار را براي ترك ايستگاه كنترل دوپينگ به نحو مقرر در 5 ـ4ـ 5/6 ـ4ـ 5 تا زماني كه ورزشكار قادر باشد نمونه را ارائه دهد بررسي مي‌كند. 5 ـ3ـ7ـ اگر افسر كنترل دوپينگ اجازه دهد كه ورزشكار ايستگاه كنترل دوپينگ را ترك كند، افسر كنترل دوپينگ با ورزشكار توافق مي‌كند راجع به: 1ـ هدف ورزشكار براي ترك ايستگاه كنترل دوپينگ، 2ـ زمان بازگشت (يا بازگشت پس از تكميل يك فعاليت مورد توافق)، افسر كنترل دوپينگ اين اطلاعات و رفت و برگشت ورزشكار را مستند سازي مي‌كند. 4ـ7ـ الزامات نمونه‌گيري 1ـ4ـ7ـ افسر كنترل دوپينگ نمونه را از ورزشكار طبق تشريفات زير براي نوع خاص نمونه‌گيري اخذ مي‌كند: 1ـ ضميمه ج: اخذ نمونه ادرار 2ـ ضميمه د: اخذ نمونه خون 2ـ4ـ7ـ هر رفتاري كه توسط ورزشكار يا اشخاص همراه وي و ناهنجاري‌هايي كه نمونه‌گيري را به صورت بالقوه به خطر بياندازد بايد ثبت شود. در صورت اقتضا، سازمان مبارزه با دوپينگ و افسر كنترل دوپينگ بنا به كاربرد، ضميمه A را در خصوص تحقيق در مورد قصور احتمالي از اجابت مقررات آغاز خواهد كرد. 3ـ4ـ7ـ اگر در خصوص منبع و صحت نمونه شكي وجود داشته باشد از ورزشكار خواسته خواهد شد نمونه ديگري ارائه كند. اگر ورزشكار از ارائه نمونه ديگري امتناع كند افسر كنترل دوپينگ انجام ضميمه A را كه در خصوص تحقيق قصور احتمالي از اجابت مقررات مي‌باشد آغاز خواهد كرد. 4ـ4ـ7ـ افسر كنترل دوپينگ بايد اين فرصت را به ورزشكار بدهد كه هر نگراني راجع به نحوه اجراي جلسه نمونه‌گيري داشته مستند سازي نمايد. 5 ـ4ـ7ـ در انجام جلسه نمونه‌گيري اطلاعات زير به عنوان يك حداقل بايد ثبت شود: 1ـ تاريخ، زمان و نوع اطلاعيه (بدون پيش آگهي، با پيش آگهي، رقابتي يا خارج از رقابتي) 2ـ تاريخ و زمان ارائه نمونه 3ـ نام ورزشكار 4ـ تاريخ تولد ورزشكار 5 ـ جنسيت ورزشكار 6 ـ نشاني منزل ورزشكار و شماره تلفن وي 7ـ ورزش ورزشكار و اطلاعات وي درباره آن 8 ـ شماره كد نمونه 9ـ نام و امضاي مراقبي كه شاهد نمونه‌گيري ادرار بوده است 10ـ نام و امضاي مقامي كه مسئول اخذ خون بوده در صورت كاربرد 11‌ـ اطلاعات ضروري آزمايشگاه روي نمونه 12ـ معالجات پزشكي و داروهاي مكمل كه به وسيله ورزشكار دريافت ‌شده و جزئيات انتقال خون اخير در صورت كاربرد ظرف چارچوب زماني مشخص‌ شده به وسيله آزمايشگاه و اعلام شده به ورزشكار 13ـ هر بي نظمي كه در جريان بوده است 14ـ نظرات يا نگراني هاي ورزشكار در خصوص جلسه نمونه‌گيري اگر اعلام شده 15ـ نام و امضاي ورزشكار 16ـ نام و امضاي نماينده ورزشكار در صورت ضرورت 17ـ نام و امضاي افسر كنترل دوپينگ 6 ـ4ـ7ـ ورزشكار و افسر كنترل دوپينگ بايد مدارك مقتضي را امضاء كنند تا رضايت آن‌ها را از اين كه مستندسازي جزئيات جلسه نمونه‌گيري را صحيحاً منعكس نموده، نشان دهد كه شامل نگراني‌هاي ثبت شده ورزشكار نيز مي‌باشد. نماينده ورزشكار بايد از طرف ورزشكار اگر صغير باشد امضاءكند. ديگر اشخاص حاضر اگر نقشي در جلسه نمونه‌گيري داشته باشند مي‌توانند به عنوان شاهد امضاء كنند. 7ـ4ـ7ـ افسر كنترل دوپينگ بايد يك كپي از سوابق جلسه نمونه‌گيري كه به ‌وسيله ورزشكار امضاء شده است به او بدهد. ـ 8 ـ امنيت/ امور بعد از آزمايش 1ـ 8 ـ هدف حصول اطمينان از اين كه تمام نمونه‌هاي اخذ شده در ايستگاه كنترل دوپينگ و مدارك نمونه‌هاي گرفته شده به نحو مطمئني قبل از حركت از ايستگاه كنترل دوپينگ نگهداري مي‌شود. 2ـ 8 ـ كليات امور بعد از آزمايش وقتي كه ورزشكار ايستگاه كنترل دوپينگ را پس از ارائه نمونه ترك مي‌كند آغاز مي‌شود و با آمادگي تمام نمونه‌ها و مستند سازي براي حمل و نقل خاتمه مي‌پذيرد. 3ـ 8 ـ الزامات امنيتي/ امور بعد از آزمايش 1ـ3ـ 8 ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد معياري را تبيين كند تا حصول اطمينان شود هر نمونه مهر شده در يك حالتي كه صحت، هويت و امنيت قبل از حمل و نقل آن از ايستگاه كنترل دوپينگ تأمين است، نگهداري شده است. افسر كنترل دوپينگ بايد اطمينان داشته باشد هر نمونه مهر شده طبق اين معيارها در انبار نگهداري مي‌شود. 2ـ3ـ8 ـ بدون استثناء تمام نمونه‌هاي جمع‌آوري شده بايد براي تجزيه و تحليل به آزمايشگاه تأييد شده به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارسال شود والّا بايد به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ رفته و تصويت شود. 3ـ3ـ 8 ـ سازمان مبارزه با دوپينگ يا افسر كنترل دوپينگ بايد سيستمي را توسعه دهند كه اطمينان حاصل شود مستند سازي براي هر نمونه مهر شده تكميل و به ‌نحو امني انجام شده است. 4ـ3ـ 8 ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سيستمي را توسعه دهد تا حصول اطمينان شود كه جايي كه لازم است، دستورات براي نوع تجزيه و تحليل به آزمايشگاه مورد تأييد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ داده شده يا به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تصويب شده است. ـ 9ـ حمل و نقل نمونه‌ها و مستندات 1ـ 9ـ هدف 1‌ـ جهت اطمينان از اين كه نمونه‌ها و مدارك مربوطه به آزمايشگاه مورد تأييد آژانس‌جهاني مبارزه با دوپينگ رسيده يا به تصويب آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ رسيده‌اند به نحو صحيح جهت انجام آزمايشات درست، 2ـ براي حصول اطمينان از اين كه مدارك مستند جلسه نمونه‌گيري توسط افسـر كنترل دوپينـگ به سازمان مبارزه با دوپينـگ به نحو مطمئـني سر وقـت فرستاده شده‌اند. 2ـ 9ـ كليات حمل و نقل زماني آغاز مي‌شود كه نمونه‌هاي مهر شده و مدارك مستند آن آزمايشگاه كنترل دوپينگ را ترك كند و زماني خاتمه مي‌پذيرد كه رسيد تأييد شده نمونه‌ها و مدارك مربوطه به مقصد مورد نظر رسيده باشند. فعاليت هاي اصلي ترتيب حمل و نقل امن نمونه‌ها و مدارك مربوطه به آزمايشگاه مورد تأييد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و به تصويب آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ رسيده و ترتيب حمل و نقل امن مدارك مستند نمونه‌گيري به سازمان مبارزه با دوپينگ انجام شده باشد. 3ـ 9ـ الزامات حمل و نقل نمونه‌ها و مدارك 1ـ3ـ 9ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد يك سيستم حمل و نقل را مجاز به انجام اين كار كند كه از حمل و نقل امن نمونه‌ها و مدارك مستند آن اطمينان حاصل شود به‌ نحوي كه صحت، هويت و امنيت آن‌ها حفاظت شود. 2ـ3ـ 9ـ سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سيستمي را براي ثبت زنجيره حفاظتي نمونه‌ها و مدارك مستند آنها از جمله تأييد نمونه‌ها و مدارك مستند آن‌ها و اين كه به‌ مقصد مورد نظرشان رسيده اند توسعه دهد. 3ـ3ـ 9ـ نمونه‌هاي مهر شده هميشه بايد به آزمايشگاه مورد تأييد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ حمل شده يا به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تأييد شوند با استفاده از سيستم حمل و نقل مجاز سازمان مبارزه با دوپينگ بعد از تكميل جلسه نمونه‌گيري. 4ـ3ـ 9ـ مدارك مستند هويت ورزشكار نبايد جزء نمونه‌ها و مدارك مستند آن به‌آزمايشگاه مورد تأييد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارسال شده يا به تأييد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ برسد. 5 ـ3ـ 9ـ افسر كنترل دوپينگ بايد تمام مدارك مستند جلسه نمونه‌گيري را با استفاده از روش حمل و نقل مجاز سازمان مبارزه با دوپينگ پس از تكميل جلسه نمونه‌گيري هر چه سريع تر به سازمان مبارزه با دوپينگ ارسال كند. 6 ـ3ـ 9ـ زنجيره نگهداري بايد به وسيله سازمان مبارزه با دوپينگ در صورت عدم تأييد رسيد نمونه‌ها و مدارك آن‌ها در مقصد از جمله صحت و هويت آن‌ها كه ممكن است طي حمل و نقل به خطر افتاده باشد، كنترل شود. در اين مورد سازمان مبارزه با دوپينگ بايد بررسي كند آيا نمونه‌ها بايد ابطال شوند يا خير. بخش سه : ضمائم ضميمه آ ـ تحقيق در خصوص قصور احتمالي اجابت از مقررات آ ـ1 هدف براي حصول اطمينان از اين كه مواردي كه قبل، حين، يا بعد از جلسه نمونه‌گيري ممكن است منجر به تعيين قصور از اجابت مقررات، ارزيابي گردند. آ ـ 2 حيطه شمول تحقيق در خصوص قصور احتمالي از اجابت مقررات با آگاهي افسر كنترل دوپينگ يا سازمان مبارزه با دوپينگ از مورد، با احتمال ضرر رساندن بالقوه به تست ورزشكار آغاز شده و زماني كه سازمان مبارزه با دوپينگ به نحو مقتضي مبتني بر نتايج تحقيقاتش در خصوص قصور احتمالي از اجابت مقررات برسد خاتمه مي‌يابد. آ ـ 3 مسئوليت آـ1ـ1 سازمان مبارزه با دوپينگ مسئول حصول اطمينان از موارد زير است: 1ـ هر موضوعي كه بالقوه براي تست يك ورزشكار مضر ارزيابي گردد و مشخص شود كه يك قصور احتمالي از اجابت مقررات اتفاق افتاده است، 2ـ تمام اطلاعات مربوطه شامل اطلاعات مربوط به دور و بر و محيط اطراف به ‌محض حصول براي اطمينان از اين كه تمام دانش راجع به موضوع مي تواند ثبت شده و به عنوان يك مدرك احتمالي ارائه شود و 3ـ مدارك مستند مقتضي براي گزارش هر قصور احتمالي تكميل شده باشد. آـ2ـ1 پرسنل نمونه‌گيري مسئول گزارش به افسر كنترل دوپينگ در خصوص موضوعي كه بالقوه مضر به تست مي‌باشند، هستند و افسر كنترل دوپينگ مسئول گزارش اين موارد به سازمان مبارزه با دوپينگ است. آ ـ4 الزامات آـ4ـ1 هر موضوعي كه بالقوه مضر براي تست باشد بايد گزارش شود. آـ4ـ1ـ1ـ اگر موضوع پتانسيل ضرر زدن به تست را داشته باشددر صورت امكان بايد به ورزشكار اطلاع داده شود: 1ـ از نتايج و عواقب احتمالي آن، 2ـ اين كه قصور احتمالي از اجابت قانون به وسيله سازمان مبارزه با دوپينگ بررسي شده و به نحوي مقتضي پيگيري خواهد شد. آـ4ـ1ـ2ـ اطلاعات ضروري درباره قصور احتمالي از تمام منابع مربوطه با سرعت هرچه تمام‌تر به دست آمده و ثبت خواهند شد. آـ4ـ1ـ3 در صورت امكان جلسه نمونه‌گيري از ورزشكار تكميل خواهد شد. آـ4ـ1ـ4 سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سيستمي را جهت حصول اطمينان از اين كه نتايج تحقيقاتش راجع به قصور احتمالي براي نتايج مديريت عمل و در صورت امكان برنامه‌ريزي و تست بيشتر مي‌باشد، ايجاد نمايد. ضميمه ب ـ اصلاحات براي ورزشكاران با معلوليت ب ـ 1 هدف براي حصول اطمينان از اين كه نيازهاي خاص ورزشكاران با معلوليت هر چه بيشتر در ارتباط با ارائه نمونه تدارك ديده شده باشد. ب ـ 2 حيطه شمول حيطه شمول تعيين اين كه اصلاحات لازم است مورد بررسي قرار گيرند با تشخيص هويت موقعيت‌هايي كه نمونه‌گيري مستلزم دخالت ورزشكار با معلوليت مي‌باشد آغاز شده و با ضرورت اصلاحات نسبت به تشريفات نمونه‌گيري و تجهيزات تا جايي كه براي ورزشكار ممكن است خاتمه مي‌يابد. ب ـ 3 مسئوليت سازمان مبارزه با دوپينگ مسئوليت حصول اطمينان، در صورت امكان، از اين را دارد كه افسر كنترل دوپينگ اطلاعاتي راجع به تجهيزات نمونه‌گيري ضروري براي جلسه نمونه‌گيري از يك ورزشكار با معلوليت را دارد يا خير. افسر كنترل دوپينگ مسئول نمونه‌گيري مي‌باشد. ب ـ 4 الزامات ب ـ4ـ1 تمام جنبه‌هاي اطلاع و نمونه‌گيري براي ورزشكاران با معلوليت طبق استانداردهاي اطلاع رساني و تشريفات نمونه‌گيري كه براي ورزشكاران با معلوليت مي‌باشد انجام مي‌گيرد. ب ـ4ـ2 در برنامه‌ريزي با ترتيبات نمونه‌گيري، سازمان مبارزه با دوپينگ و افسر كنترل دوپينگ بايد به اين نكته توجه داشته باشند كه آيا نمونه‌گيري براي ورزشكاران با معلوليت ممكن است نيازمند اصلاحات به استانداردهاي اطلاع‌رساني و نمونه‌گيري از جمله تجهيزات نمونه‌گيري و تأسيسات داشته باشد. ب ـ4ـ3 افسر كنترل دوپينگ اختيار دارد كه اصلاحاتي را بنا به اقتضاي موقعيت جايي كه امكان داشته باشد تا هنگامي كه اين اصلاحات مضر به هويت، امنيت، يا صحت نمونه شود، انجام شود. ب ـ4ـ4 براي ورزشكاران با معلوليت جسماني يا ذهني، ورزشكار مي‌تواند به وسيله نماينده‌اش يا پرسنل نمونه‌گير در طي جلسه نمونه‌گيري ياري گردند در حالي كه توسط ورزشكار مجاز به اين كار باشند و افسر كنترل دوپينگ نيز موافقت كرده باشد. ب ـ4ـ 5 براي ورزشكاران با معلوليت ذهني، سازمان مبارزه با دوپينگ يا افسر كنترل دوپينگ بايد معين كنند كه آيا ورزشكار بايد نماينده‌اي در جلسه نمونه‌گيري داشته باشد و ماهيت كمكي كه نماينده مي‌تواند انجام دهد چه مي‌باشد. كمك اضافي مي‌تواند توسط نماينده يا پرسنل نمونه گير طي جلسه نمونه‌گيري در حالي كه ورزشكار اجازه داده است و افسر كنترل دوپينگ نيز با آن موافقت كرده، ارائه شود. ب ـ4ـ6 افسر كنترل دوپينگ مي‌تواند تصميم بگيرد كه تجهيزات يا تأسيسات نمونه‌گيري جايگزين به هنگام ضرورت استفاده شود تا ورزشكار را قادر به ارائه نمونه كند تا جايي كه هويت، امنيت و صحت نمونه تحت تأثير قرار نگيرد. ب ـ4ـ7 ورزشكاراني كه از سيستم كيسه ادرار استفاده مي‌كنند ضروري است كه ادرار موجود را حذف و سپس براي نمونه برداري ادرار ارائه دهند. ب ـ4 ـ 8 افسر كنترل دوپينگ اصلاحات اعمال شده به استاندارد نمونه‌گيري را براي ورزشـكاران ناتوان شامل هر اصلاح مشخـصي كه در فوق اشاره شـد را بايد ثبت كنند. ضميمه ج ـ اخذ نمونه ادرار ج ـ 1هدف جمع‌آوري نمونه ادرار يك ورزشكار به صورتي كه اطمينان حاصل شود: 1ـ سازگاري با اصول احتياطي استانداردهاي شناخته‌ شده بين‌المللي در سلامتي به‌ نحوي كه ايمني و سلامتي ورزشكار و پرسنل نمونه گير به خطر نمي‌افتد، 2ـ نمونه داراي كيفيت و كميتي است كه راهنماهاي آزمايشگاه رعايت شده است، 3ـ نمونه به روشني و صحت شناسايي مي‌شود، 4ـ نمونه به نحو امني مهر شده است. ج ـ 2 حيطه شمول اخذ نمونه ادرار زماني آغاز مي‌شود كه اطمينان حاصل شود كه ورزشكار از الزامات نمونه‌گيري مطلع شده و زماني پايان مي‌يابد كه هر مقدار ادرار باقي مانده در پايان جلسه نمونه‌گيري دور ريخته شود. ج ـ 3 مسئوليت افسر كنترل دوپينگ مسئوليت حصول اطمينان از اين كه نمونه به درستي اخذ شده و مورد شناسايي قرار گرفته و مهر زده شده است را دارد.افسر كنترل دوپينگ يا مراقب مسئوليت شهادت مستقيم رد نمونه ادرار را دارد. ج ـ 4 الزامات ج ـ4ـ1 افسر كنترل دوپينگ بايد اطمينان حاصل كند كه ورزشكار از الزامات نمونه‌گيري از جمله اصلاحات مقرر در ضميمه ب كه اصلاحات براي ورزشكاران ناتوان است مطلع شده است. ج ـ4ـ2 افسر كنترل دوپينگ بايد اطمينان حاصل كند كه ورزشكار حق انتخاب مناسب تجهيزات براي نمونه‌گيري داشته است. اگر ماهيت ناتواني يك ورزشكار ايجاب نمايد ورزشكار از تجهيزات اضافي يا ديگر تجهيزات مقرر در ضميمه ب استفاده كند، افسر كنترل دوپينگ بايد تجهيزات را بازرسي كند تا اطمينان حصول كند كه آن تجهيزات بر هويت و صحت نمونه اثر نخواهد گذاشت. ج ـ4ـ3 افسر كنترل دوپينگ بايد به ورزشكار دستور دهد كه يك وسيله اخذ نمونه را انتخاب كند. ج ـ4ـ 5 زماني كه ورزشكار يك وسيله اخذ نمونه را انتخاب مي‌كند و براي انتخاب تمام تجهيزات نمونه‌گيري كه مستقيماً نمونه ادرار را نگه مي‌دارد، افسر كنترل دوپينگ بايد به ورزشكار راهنمايي كند كه تمام مهرهاي تجهيزات انتخاب شده را كنترل نموده تا دست نخورده باشد و تجهيزات تغيير پيدا نكرده باشند. اگر ورزشكار از تجهيزات انتخاب شده رضايت نداشته باشد مي‌تواند تجهيزات ديگري را انتخاب كند. اگر ورزشكار از هيچ يك از تجهيزات انتخابي رضايت نداشته باشد اين مسأله بايد به وسيله افسر كنترل دوپينگ ثبت شود. اگر افسر كنترل دوپينگ با نظر ورزشكار در خصوص اين كه تمام تجهيزات موجود براي انتخاب، رضايت بخش نيستند، مخالف باشد، افسر كنترل دوپينگ به ورزشكار راهنمايي مي‌كند كه در جلسه نمونه‌گيري نسبت به دادن نمونه اقدام كند. اگر افسر كنترل دوپينگ با نظر ورزشكار در خصوص عدم رضايت از تجهيزات موافق باشد نسبت به توقف نمونه‌گيري اقدام و اين مسأله به وسيله افسر كنترل دوپينگ ثبت خواهد شد. ج ـ 4ـ6 ورزشكار بايد كنترل ظرف نمونه‌گيري و هر مقدار نمونه را داشته باشد تا زماني كه نمونه مهر شود، مگر اين كه توسط يك ورزشكار معلول به نحوي كه در ضميمه ب آمده كمك براي وي ضروري باشد. ج ـ4ـ7 افسر كنترل دوپينگ يا مراقب كه شاهد دادن نمونه بوده‌اند بايد از همان جنسيت ورزشكار نمونه دهنده باشند. ج ـ4ـ 8 افسر كنترل دوپينگ يا مراقب و ورزشكار بايد به محل محرمانه براي نمونه‌گيري بروند. ج ـ4ـ 9 افسر كنترل دوپينگ يا مراقب بايد خروج ادرار را از بدن ورزشكار شاهد باشند و آن را ثبت كنند. ج ـ4ـ10 افسر كنترل دوپينگ بايد مشخصات آزمايشگاه را جهت تصديق صحت با نظر موافق ورزشكار، اين كه حجم نمونه ادرار براي الزامات تجزيه و تحليل كافي است، به‌كار بندد. ج ـ4ـ11 جايي كه ميزان ادرار كافي نيست، افسر كنترل دوپينگ بايد تشريفات جمع‌آوري نمونه ادرار به نحوي كه در ضميمه E راجع به حجم ناكافي نمونه ادرار آمده را انجام دهد.ك ج ـ4ـ12 افسر كنترل دوپينگ بايد به ورزشكار دستور دهد كه كيت جمع‌آوري نمونه كه محتوي بطري‌هاي آ و ب طبق ج4 ـ4 مي‌باشد را انتخاب كند. ج ـ4ـ13 زماني كه يك كيت جمع‌آوري نمونه انتخاب شده است، افسر كنترل دوپينگ و ورزشكار بايد كنترل كنند كه تمام شماره‌هاي رمز مطابقت كرده و اين شماره رمز صحيحاً به وسيله افسر كنترل دوپينگ ثبت شده است. اگر ورزشكار يا افسر كنترل دوپينگ دريابند كه شماره‌ها يكي نيستند، افسر كنترل دوپينگ بايد به ورزشكار دستور دهد كيت ديگري طبق C.4.4 انتخاب كند. افسر كنترل دوپينگ بايد اين موضوع را ثبت كند. ج ـ4ـ 15 ورزشكار بايد حداقل مقدار حجم ادرار را در بطري B بريزد و سپس بطري آ را تا آن جا كه ممكن است پركند. ورزشكار بايد سپس بطري B را تا آن جايي كه ممكن است با باقي مانده ادرار پركند. ورزشكار بايد اطمينان حاصل كند كه ميزان كمي از ادرار در ظرف جمع‌آوري باقي مانده است. ج ـ4ـ16 ورزشكار بايد بطري‌ها را همان طور كه افسر كنترل دوپينگ دستور داده مهر كند. افسر كنترل دوپينگ بايد با نظر ورزشكار و اين كه بطري‌ها به نحو صحيحي مهر شده‌اند آن‌ها را چك كند. ج ـ4ـ17 افسر كنترل دوپينگ بايد راهنمايي‌هاي مرتبط آزمايشگاه را براي پ‌هاش و وزن مخصوص جهت تست باقيمانده ادرار در ظرف جمع‌آوري به كار بندد تا معين كند آيا نمونه احتمالاً راهنمايي‌هاي آزمايشگاه را رعايت كرده يا خير. اگر رعايت نكرده در آن صورت افسر كنترل دوپينگ ضميمه F را كه راجع به نمونه‌هايي است كه راهنمايي‌هاي آزمايشگاه را براي پ‌هاش و وزن مخصوص رعايت نمي‌كنند، دنبال خواهد كرد. ج ـ4ـ 18 افسر كنترل دوپينگ بايد مطمئن شود باقيمانده ادرار كه براي آزمايش ارسال نشده با نظر ورزشكار دور ريخته مي‌شود. ضميمه د ـ جمع‌آوري نمونه خون د ـ 1 هدف جمع‌آوري نمونه خون يك ورزشكار است به نحوي كه اطمينان حاصل شود كه: 1ـ سلامتي و ايمني ورزشكار و پرسنل نمونه‌گيري به مخاطره نمي‌افتد، 2ـ نمونه به لحاظ كيفي و كمي به گونه‌اي است كه راهنماهاي تجزيه و تحليل را رعايت مي‌كند، 3ـ نمونه به روشني و دقت تشخيص هويت شده است، 4ـ نمونه به نحو امني مهر و موم شده است. د ـ 2 حيطه شمول جمع‌آوري نمونه خون با حصول اطمينان از اين كه ورزشكار از الزامات جمع‌آوري نمونه مطلع مي‌باشد، آغاز شده و با صحيح نگه داشتن آن قبل از ارسال براي تجزيه و تحليل در آزمايشگاه مورد قبول آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يا تصويب توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ خاتمه مي‌پذيرد. د ـ 3 مسئوليت د ـ3ـ1 افسر كنترل دوپينگ مسئوليت حصول اطمينان از موارد زير را دارد: 1ـ هر نمونه صحيحاً نگهداري شده، هويت آن تشخيص داده شده مهر شده است، 2ـ تمام نمونه‌ها به نحو صحيح نگهداري شده و طبق راهنماهاي تحليلي مربوطه ارسال شده‌اند. د ـ3ـ2 مقام گرفتن خون مسؤوليت اخذ نمونه خون، پاسخ به سؤالات مربوطه در طي تهيه خون و دوراندازي صحيح تجهيزات نمونه‌گيري خون كه مورد استفاده بوده‌اند، كه براي تكميل جلسه نمونه‌گيري لازم نمي‌باشند، را دارد. د ـ4 الزامات د ـ4ـ1 تشريفات مربوط به خون بايد سازگار با اصول احتياطي استانداردهاي شناخته شده بين‌المللي در خصوص سلامت باشد. د ـ4ـ2 تجهيزات نمونه‌گيري خون بايد شامل، يا يك نمونه تيوب آ، يا يك نمونه تيوب B و آ باشد. اگر نمونه‌گيري تنها شامل خون باشد، نمونه B وصول خواهد شد و در صورت ضرورت به عنوان يك تأييديه مورد استفاده قرار مي‌گيرد. د ـ4ـ3ـ افسر كنترل دوپينگ بايد اطمينان حاصل كند كه ورزشكار از الزامات نمونه‌گيري شامل اصلاحات پيش‌بيني شده در ضميمه B كه در خصوص اصلاحات براي ورزشكاران معلول مي‌باشد، مطلع است. د ـ4ـ4 افسـر كنترل دوپينگ يا مراقـب ورزشكار بايد به محلي كه نمونه تهيه خواهد شد برود. د ـ4ـ 5 افسر كنترل دوپينگ بايد اطمينان حاصل كند كه به ورزشكار شرايط راحتي شامل در حال استراحت بودن به مدت حداقل ده دقيقه قبل از تهيه نمونه پيشنهاد شده است. د ـ4ـ6 افسر كنترل دوپينگ بايد به ورزشكار دستور دهد يا راهنمايي كند كه ورزشكار كيت نمونه‌گيري لازم را براي گرفتن نمونه انتخاب كند و كنترل كند كه تجهيزات انتخاب شده دستكاري نشده و مهر آن دست نخورده است. اگر ورزشكار با انتخاب كيت قانع نشده است مي تواند كيت ديگري را انتخاب كند. اگر ورزشكار با هيچ كدام از كيت‌ها قانع ‌نشده و كيت ديگري نيز موجود نمي‌باشد، اين مسأله بايد توسط افسر كنترل دوپينگ ثبت شود. اگر افسر كنترل دوپينگ با ورزشكار در خصوص اين كه تمام كيت‌هاي موجود غير قابل قبول هستند موافق نباشد، افسر كنترل دوپينگ بايد ورزشكار را براي جلسه نمونه‌گيري راهنمايي كند، اگر افسر كنترل دوپينگ با دلايلي كه به وسيله ورزشكار مبني بر غيرقابل قبول‌بودن كيت‌هاي موجود موافق باشد، افسر كنترل دوپينگ نمونه‌گيري خون از ورزشكار را خاتمه داده و آن را ثبت مي‌كند. د ـ4ـ7 وقتي يك كيت نمونه‌گيري انتخاب شده است افسر كنترل دوپينگ و ورزشكار بايد شماره‌هاي كد را كنترل كرده و اين شماره كد توسط افسر كنترل دوپينگ دقيقاً ثبت مي‌شود. اگر ورزشكار يا افسر كنترل دوپينگ دريابند كه شماره‌ها يكي نيستند، افسر كنترل دوپينگ ورزشكار را براي انتخاب كيت ديگري طبق د ـ4ـ 5 راهنمايي مي‌كند. افسر كنترل دوپينگ بايد موضوع را ثبت نمايد. د ـ4ـ 8 مـقام نمونه‌گير خون بايد پوست را با يك پاك‌كنـنده ضد عفوني شده استريل در يك محلي كه اثر بدي روي اجراي كار ورزشي ورزشكار نداشته باشد، انتخاب مسئول اخذ خون بايد نمونه خون را از يك رگ سطحي گرفته و در ظرف جمـع‌آوري بـريزد. تورنيكـه اگر به كار برده شود، بلافاصله پـس از سوراخ شـدن رگ باز مي‌شود. د ـ4ـ 9 مقدار خون برداشته شده به مقدار كافي بوده كه الزامات تجزيه و تحليل مربوطه را براي آزمايش نمونه كافي باشد. د ـ4ـ10 اگر ميزان خون برداشته شده از ورزشكار در اولين تلاش ناكافي باشد، مقام مسئول نمونه‌گيري خون بايد آزمايش را تكرار كند. حداكثر تعداد و تلاش در اين خصوص سه بار مي‌باشد. چنانچه تمام موارد موفق به اخذ نمونه خون‌گيري نشدند، بايد به‌افسر كنترل دوپينگ اطلاع داده شود. افسر كنترل دوپينگ جريان خون‌گيري را خاتمه داده و اين موضوع و دلايل خاتمه آن را ثبت خواهد كرد. د ـ4ـ11 مقام مسئول خون‌گيري بايد محل سوزن را با باند بپيچد. د ـ4ـ12 مقام مسئول خون‌گيري بايد تجهيزات خون‌گيري را كه براي تكميل جلسه نمونه‌گيري نياز نمي‌باشد دور بياندازد. د ـ4ـ13 ورزشكار بايد نمونه‌اش را در كيت نمونه‌ها به نحوي كه افسر كنترل دوپينگ راهنمايي مي‌كند مهر نمايد. با نظر كامل ورزشكار افسر كنترل دوپينگ بايد مهر را براي قانع شدن كنترل نمايد. د ـ4ـ 15 نمونه مهر شده بايد در يخچال و نه فريزر قبل از ارسال براي آزمايشگاه مورد قبول آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و يا تصويب آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نگهداري شود. ضميمه ھ ـ نمونه ادرار ـ اندازه ناكافي ـ 1 هدف براي حصول اطمينان از اين كه حجم ناكافي ادرار تهيه شده است، تشريفات مقتضي بايد طي شود. ـ 2 حيطه شمول تشريفات با اطلاع به ورزشكار مبني بر اين كه نمونه ناكافي است آغاز شده و با تهيه كافي نمونه خاتمه مي يابد. ـ 3 مسئوليت افسر كنترل‌دوپينگ مسئوليت اعلام ناكافي‌بودن نمونه را براي جمع‌كردن نمونه اضافي و رسيدن به يك حجم كافي نمونه تركيبي دارد. ـ 4 الزامات ھ ـ4ـ 1 اگر نمونه جمع‌آوري شده ناكافي باشد، افسر كنترل دوپينگ به ورزشكار اطلاع مي‌دهد كه نمونه ديگري براي رعايت الزامات حجم مربوطه بايد اخذ شود. ھ ـ4ـ2 افسر كنترل دوپينگ بايد ورزشكار را براي انتخاب جزئي تجهيزات نمونه‌گيري طبق C.4.4 راهنمايي كند. ھ ـ4ـ3 افسر كنترل دوپينگ سپس بايد ورزشكار را براي بازنمودن تجهيزات، ريختن نمونه ناكافي در ظرف و مهر آن راهنمايي كند. افسر كنترل دوپينگ بايد با نظر ورزشكار ظرف را براي اين كه صحيحاً مهر شده است كنترل كند. ھ ـ4ـ4 افسر كنترل دوپينگ و ورزشكار بايد شماره كد تجهيزات را كنترل نموده و حجم و هويت ناكافي آن را كنترل كند. نمونه‌ها بايد به طرز دقيقي توسط افسر كنترل دوپينگ ثبت شود. ورزشكار يا افسر كنترل دوپينگ بايد كنترل مهر نمونه جزئي را به عهده داشته باشند. ھ ـ4ـ 5 در زمان انتظار براي تهيه نمونه اضافي، ورزشكار بايد تحت نظارت مداوم بوده و به او فرصت آب خوردن بدهند. ھ ـ4ـ6 وقتي كه ورزشكار قادر است نمونه اضافي ارائه كند، تشريفات اخذ نمونه بايد همان طور كه در ضميمه ج توصيف شده است تكرار شود. اخذ نمونه ادرار با حجم كافي از ادرار با تركيب نمونه‌هاي اضافي و اوليه به دست آيد. ھ ـ4ـ7 وقتي كه افسر كنترل دوپينگ از حجم ادرار تهيه شده راضي مي‌باشد، افسر كنترل دوپينگ و ورزشكار بايد صحت مهر ظرف نمونه جزئي را كه محتوي نمونه ناكافي قبلي مي‌باشد كنترل كند. هر عدم نظمي در خصوص صحت مهر بايد توسط افسر كنترل دوپينگ ثبت شده و طبق ضميمه آ مورد تحقيق قرار گيرد. ھ ـ4ـ 8 افسر كنترل دوپينگ بايد ورزشكار را براي شكستن مهر و تركيب نمونه‌ها و حصول اطمينان از اين كه نمونه‌هاي اضافي به صورت متوالي با نمونه اوليه حجم لازم را تشكيل مي‌دهند راهنمايي كند. ھ ـ4ـ 9 افسر كنترل دوپينگ و ورزشكار بايد كار را با ج.4. 11 ادامه بدهند. ضميمه و ـ نمونه ادرار ـ نمونه‌هايي كه رعايت راهنماهاي وزن مخصوص يا پ هاش آزمايشگاه را نكرده اند و ـ 1 هدف براي حصول اطمينان از اين كه نمونه ادرار راهنماهاي وزن مخصوص يا پ هاش آزمايشگاه را ننموده اند، تشريفات مقتضي طي خواهد شد. و ـ 2 حيطه شمول تشريفات زماني آغاز مي‌شود كه افسر كنترل دوپينگ ورزشكار را از لزوم نمونه ديگر آگاه ساخته و با اخذ نمونه اي كه رعايت راهنماهاي وزن مخصوص و پ هاش آزمايشگاه را كرده‌اند با پي‌گيري مقتضي به وسيله سازمان مبارزه با دوپينگ در صورت نياز، خاتمه خواهد يافت. و ـ 3 مسئوليت سازمان مبارزه با دوپينگ مسئول ايجاد معياري براي شماره نمونه‌هاي اضافي كه بايد گرفته شود در جلسه نمونه‌گيري از ورزشكار مي‌باشد. اگر نمونه‌هاي اضافي جمع‌آوري شده رعايت راهنماهاي آزمايشگاه را ننموده باشد، سازمان مبارزه با دوپينگ مسئول برنامه‌ريزي براي جلسه نمونه‌گيري ديگر از ورزشكار و در صورت لزوم اقدام مقتضي مي‌باشد. افسر كنترل دوپينگ مسئول جمع‌آوري نمونه طبق معيار سازمان مبارزه با دوپينگ مي‌باشد. و ـ4 الزامات وـ4ـ1 سازمان مبارزه با دوپينگ بايد معياري براي شماره نمونه‌هاي اضافي كه بايد جمع‌آوري شود توسط افسر كنترل دوپينگ را به هنگامي كه افسر كنترل دوپينگ معين نمايد كه نمونه ورزشكار به احتمال بعيد راهنماهاي وزن مخصوص يا پ هاش آزمايشگاه مربوطه را رعايت ننموده، ايجاد نمايد. وـ4ـ2 افسر كنترل دوپينگ بايد ورزشكار را از اينكه بايد نمونه اضافي ارائه دهد مطلع نمايد. وـ4ـ3 در حالي كه منتظر ارائه نمونه اضافي مي‌باشد، ورزشكار بايد تحت مراقبت مداوم قرار گيرد. وـ4ـ4 وقتي كه ورزشكار قادر به تهيه نمونه اضافي مي‌باشد، افسر كنترل دوپينگ بايد تشريفات اخذ نمونه را به شرح ضميمه ج براي اخذ نمونه ادرار مطابق با معيار سازمان مبارزه با دوپينگ و تعداد نمونه‌هاي اضافي كه بايد به نحو مقرر در و ـ4ـ1 گرفته شود، تكرار گردد. وـ4ـ 5 افسر كنترل دوپينگ بايد ثبت كند كه نمونه‌هاي گرفته شده متعلق به يك ورزشكار و تعداد آن‌ها نيز به همان ورزشكار مربوط مي‌شود. و ـ4ـ 5 افسر كنترل دوپينگ بايد به امور مقرر در ج ـ4ـ16 پرداخته و ادامه دهد. و‌‌ـ4ـ6 اگر توسط آزمايشگاه مربوطه قطعي شود كه تمام نمونه‌هاي ورزشكار كفاف الزامات آزمايشگاه را براي وزن مخصوص و پ‌هاش نمي‌دهد و اين امر مربوط به دلايل طبيعي نمي‌باشد، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد جلسه نمونه‌گيري ديگري براي ورزشكار به عنوان تست هدف ترتيب دهد. و ـ4ـ7 اگر جلسه نمونه‌گيري تست هدف همچنين منتج به نمونه‌هايي شود كه رعايت الزامات وزن مخصوص و پ‌هاش آزمايشگاه را براي تجزيه و تحليل نكند، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد تخلف از مقررات ضد دوپينگ احتمالي را در دست تحقيق و بررسي قراردهد. ضميمه ز ـ الزامات پرسنل نمونه‌گيري ز ـ 1 هدف حصول اطمينان از اين كه پرسنل نمونه‌گيري تضاد منافعي نداشته و واجد شرايط لازم و تجربه كافي براي جلسات نمونه‌گيري باشد. ز ـ2 حيطه شمول الزامات پرسنل نمونه‌گيري با توسعه صلاحيت‌هاي لازم براي پرسنل نمونه‌گيري آغاز شده و با ارائه اعتبار قابل تشخيص خاتمه مي‌يابد. ز ـ3 مسئوليت سازمان مبارزه با دوپينگ مسئوليت تمام فعاليت هاي تعريف شده در ضميمه G را دارد. ز‌ ـ4 الزامات، شرايط و آموزش زـ4ـ1 سازمان مبارزه با دوپينگ بايد صلاحيت ضروري و الزامات واجد شرايط بودن را براي موقعيت‌هاي مأمور كنترل دوپينگ، مسئول نمونه‌گيري و مراقبت را تعيين كند. سازمان مبارزه با دوپينگ بايد وظايف پرسنل نمونه‌گيري را با جزئيات آن تبيين نمايد. حداقل: 1ـ پرسنل نمونه‌گير بايد بالغ باشند، 2ـ مسئولين اخذ خون بايد شرايط كافي و مهارت‌هاي حرفه‌اي لازم براي اخذ خون از رگ را داشته باشند. زـ4ـ2 سازمان مبارزه با دوپينگ بايد اطمينان حاصل كند كه پرسنل نمونه‌گير كه منافعي در نتيجه اخذ تست نمونه از يك ورزشكار را دارند و ممكن است در يك جلسه نمونه را ارائه دهند، نبايد براي جلسه نمونه‌گيري منصوب شدند. پرسنل نمونه‌گير داراي منافع در اخذ نمونه مي‌باشند چنانچه آن‌ها: 1ـ دخالت در برنامه‌ريزي ورزشي كه به خاطر آن تست‌گرفته مي‌شود داشته باشند يا 2ـ مربوط يا درگير در امور شخصي هر كدام از ورزشكاراني كه ممكن است نمونه بدهند، باشند. زـ4ـ3 سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سيستمي را ايجاد كند كه اطمينان حاصل كند كه پرسنل نمونه‌گير به صورت كافي واجد شرايط بوده و آموزش انجام وظيفه را ديده باشند. ز‌ـ4ـ4 برنامه آموزشي براي مراقبين و مأمورين اخذ خون حداقل بايد شامل مطالعه تمام الزامات مربوطه به روند تست و آشنا شدن با استانداردهاي مرتبط به احتياط‌هاي سلامتي باشد. زـ4ـ 5 برنامه آموزشي براي مأمورين كنترل دوپينگ بايد حداقل شامل: 1‌ـ آموزش تئوري جامع در انواع فعاليت هاي آموزشي مرتبط با موقعيت مأمور كنترل دوپينگ 2ـ نظارت بر تمام فعاليت هاي كنترل دوپينگ مربوط به الزامات اين استاندارد ترجيحاً در محل 3ـ اجراي رضايت‌ مندانه يك نمونه‌گيري كامل در محل تحت نظارت مأمور كنترل دوپينگ واجد شرايط يا شبيه آن باشد. الزامات مربوط به ارائه نمونه نبايد شامل ملاحظات در محل باشد. زـ4ـ6 سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سوابق آموزش، تحصيلات، مهارت و تجربه را نگهداري كند. ز ـ 5 الزامات، شناسايي، شناسايي مجدد و نمايندگي زـ 5 ـ 1 سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سيستمي را براي شناسايي و شناسايي مجدد پرسنل نمونه گير ايجاد كند. ز‌ـ 5 ـ2 سازمان مبارزه با دوپينگ بايد اطمينان حاصل كند كه پرسنل نمونه‌گير، برنامه آموزشي را تكميل نموده و با الزامات استاندارد آزمايش قبل از اعطاي شناسايي آشنا مي باشند. زـ 5 ـ3 شناسايي تنها براي مدت دو سال اعتبار دارد. پرسنل نمونه‌گير بايد برنامه آموزشي كاملي را اگر در فعاليت هاي نمونه‌گيري ظرف سال قبل از شناسايي مجدد شركت نكرده باشند را تكرار كنند. ز‌ـ 5 ـ4 تنها پرسنل نمونه‌گيري كد شناسايي شناخته شده به وسيله سازمان مبارزه با دوپينگ را داشته باشند، مجاز خواهند بود كه فعاليت هاي نمونه‌گيري را از طرف سازمان مبارزه با دوپينگ انجام دهند. زـ 5 ـ6 مأمورين كنترل دوپينگ مي توانند شخصاً فعاليت هاي جلسات نمونه‌گيري را به استثناي اخذ خون انجام فعاليت هاي خاص كه در حيطه شمول وظايف مجاز مراقبت باشد راهنمايي كنند. مصوب 1388/07/21 مجلس شورای اسلامی ماده واحده به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود به کنوانسیون بین المللی مبارزه با زور افزایی (دوپینگ) و ضمائم آن متشکل از لیست ممنوعه سال 2005 میلادی آیین نامه جهانی مبارزه با زور افزایی (دوپینگ) (ضمیمه یک) و شرایط اعطاء مجوز استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان (ضمیمه دو)، آیین نامه جهانی مبارزه با زور افزایی (دوپینگ) (پیوست 1)، مجموعه مقررات جهانی ضد زور افزایی (دوپینگ) استاندارد بین المللی برای نمونه گیری (پیوست 3) به شرح پیوست ملحق شده و سند الحاق را نزد امین اسناد بسپارد. قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به دوضمیمه و سه پیوست در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ بیست و یکم مهر ماه یکهزار و سیصد و هشتاد وهشت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1388/8/13 به تایید شورای نگهبان رسید. ن. ب. ا. ضمائم قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین‌المللی مبارزه با زورافزایی (دوپینگ) قبلاً به همراه آن ارسال نگردیده بود لذا در اجرای ماده یک قانون مدنی مبادرت به انتشار اصل قانون در روزنامه رسمی شماره 18855 - 1388/8/30 (ویژه 205) گردید و هم اکنون با وصول ضمائم نسبت به درج و انتشار آنها اقدام می‌گردد. ب. ت. ب. این که هدف یونسکو کمک به برقراری صلح و امنیت در میان ملل از طریق فرهنگ، علوم و آموزش م. ب.. با آگاهی از قطعنامه 5/58 مجمع عمومی سازمان ملل متحد مصوب 3 نوامبر 2003 (1382/8/13) در خصوص ورزش به عنوان ابزاری جهت ترویج آموزش، بهداشت، توسعه و به ویژه بند (7) آن مورد تایید و پذیرش قرار گرفت: - با توجه به نیاز به تشویق و هماهنگی همکاریهای بین‌المللی در زمینه حذف دوپینگ در ورزش. - ابراز نگرانی از استفاده ورزشکاران از دوپینگ در ورزش و تبعات آن در به مخاطره افتادن سلامت آنها و اصل بازی منصفانه، حذف هر نوع حیله و مکر و همچنین آینده ورزش. - با یادآوری این که کنوانسیون مبارزه با دوپینگ و پروتکلهای الحاقی که در چارچوب شورای اروپا، به تصویب رسیده است، ابزارهای حقوق بین‌الملل عمومی هستند که منشاء سیاستهای ضد دوپینگ ملی و همکاریهای بین دولت ها م. ب.. - با خاطرنشان کردن توصیه های مربوط به دوپینگ مصوب کنفرانسهای بین‌المللی دوم، سوم و چهارم مسئولین ارشد و وزرای تربیت بدنی و ورزش که توسط یونسکو در مسکو سال 1988(1367)، پونتا دل‌استه سال 1999(1378)، آتن سال 2004)1383(برگزار گردید و قطعنامه شماره 9- پ/32 مصوب فراهمایی عمومی یونسکو در سی و دومین جلسه خود در سال 2003(1382) - با یادآوری مجموعه مقررات جهانی مبارزه با دوپینگ، مصوب آژانس جهانی مبارزه دوپینگ در فراهمایی جهانی « دوپینگ در ورزش» مورخ 5 مارس 2003 (1381/12/15) در کپنهاک، و بیانیه کپنهاک در خصوص مبارزه با دوپینگ در ورزش. - با توجه به نیاز به ایجاد ظرفیت در کشورهای عضو برای اجرای برنامه‌های ضددوپینگ این کنوانسیون را در روز نوزدهم اکتبر 2005 (1384/7/28) تصویب می‌نماید ماده 1 - هدف کنوانسیون هدف این کنوانسیون، در چارچوب استراتژی و برنامه فعالیتهای یونسکو در حوزه تربیت بدنی و ورزش، ترویج پیشگیری و مبارزه با دوپینگ در ورزش با دیدگاه نابودی آن م. ب. 1 - « آزمایشگاههای کنترل دوپینگ مورد تایید» یعنی آزمایشگاههایی که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ آنها را تایید کرده باشد. 2 - « سازمان مبارزه با دوپینگ» یعنی نهاد مسئول تصویب قواعد دوپینگ از جمله وضع، اجراء یا لازم الاجرا نمودن هر قسمت از فرایند کنترل دوپینگ این نهاد به عنوان مثال دربرگیرنده کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، سازمانهای برگزار کننده رویدادهای ورزشی مهم که مسئول انجام نمونه گیری در مسابقات خود هستند، و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، فدراسیونهای بین‌المللی و سازمانهای ملی مبارزه با دوپینگ م. ب.. 3 - نقض قاعده مبارزه با دوپینگ در ورزش یعنی یک یا چند مورد از موارد ذیل: ج)امتناع، یا شرکت نکردن در نمونه‌گیری بدون دلایل قانع‌کننده، پس از دریافت اطلاعیه معتبر طبق قواعد مبارزه با دوپینگ یا طفره رفتن از نمونه‌گیری به گونه‌ای دیگر. ه-) ایجاد اختلال یا سمی در ایجاد اختلال در هر قسمتی از کنترل دوپینگ. 4 - « ورزشکار» از نظر کنترل دوپینگ به شخصی اطلاق می‌گردد که در یک رشته ورزشی، در سطح بین‌المللی یا ملی به گونه تعریف شده توسط هر سازمان ملی مبارزه با دوپینگ و پذیرفته شده توسط کشورهای عضو شرکت نموده و نیز هر شخص که در یک ورزش یا رویداد ورزشی در سطوح پائینتر مورد پذیرش کشورهای عضو شرکت می‌نماید. 5 - « افراد پشتیبان ورزشکار» یعنی هر یک از مربیان، تمرین‌دهندگان، مدیران، نمایندگان، افراد تیم، مقامات افراد‌، گروه پزشکی یا پیراپزشکی که ورزشکاران شرکت کننده یا در حال آمادگی برای مسابقات ورزشی را همراهی یا درمان می‌کنند. 6 - « مجموعه مقررات» یعنی مجموعه مقررات جهانی مبارزه با دوپینگ که از سوی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در تاریخ 5 مارس 2003 (1381/12/15(، در کپنهاک، مورد تصویب قرار گرفته است و به عنوان پیوست شماره 1 به این کنوانسیون ضمیمه شده است. 7 - « مسابقه» یعنی یک رقابت، آزمون، بازی ورزشی یا یک حرکت ورزشی انفرادی. 8 - کنترل دوپینگ یعنی فرآیندی شامل طرح توزیع نمونه، روند انجام تست، جمع‌آوری نمونه و تحویل آن، تجزیه تحلیل آزمایشگاهی، مدیریت نتایج، جلسات رسیدگی و تقاضای تجدید نظر. 9 - « دوپینگ در ورزش» یعنی رخ دادن نقض قاعده مبارزه با دوپینگ. 11 - « نمونه‌گیری حین مسابقه» که برای افتراق بین نمونه گیری خارج از مسابقه و داخل مسابقه به کار می‌رود، جز در صورتی که در قواعد فدراسیون بین‌المللی یا سایر سازمانهای مبارزه با دوپینگ مربوطه به گونه دیگری مقرر شده باشد یعنی نمونه‌گیری در صورتی که ورزشکار در ارتباط با یک مسابقه خاص برای نمونه گیری انتخاب شده باشد. 12 - « استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاهها» یعنی استانداردی که به عنوان پیوست شماره2 به این کنوانسیون ضمیمه شده است. 13 - « استاندارد بین‌المللی نمونه‌گیری» یعنی استانداردی که به عنوان پیوست شماره 3 به این کنوانسیون ضمیمه شده است 14 - « بدون اطلاع قبلی» یعنی کنترل دوپینگی که بدون اطلاع قبلی ورزشکار انجام می‌شود و در آن ورزشکار به طور مداوم از لحظه ابلاغ تا دادن نمونه مورد نظارت و همراهی قرار می‌گیرد. 15 - « جنبش المپیک» یعنی تمام کسانی که توافق نمودند تحت منشور المپیک حرکت کنند و کمیته بین‌المللی را به عنوان تولیت امر به رسمیت شناخته و عبارتند از فدراسیونهای بین‌المللی ورزشی شرکت کننده در برنامه‌های بازیهای المپیک،کمیته‌های ملی المپیک، کمیته‌های برگزارکننده بازی های المپیک، ورزشکاران، داوران، قاضی‌ها، انجمن‌ها و باشگاهها و نیز کلیه سازمانها و نهادهای به رسمیت شناخته شده توسط کمیته بین‌المللی المپیک. 16 - « خارج از مسابقه» یعنی کنترل دوپینگی که در مسابقه انجام نشود. 17 - « فهرست ممنوعه» یعنی فهرستی که در ضمیمه شماره یک این کنوانسیون به عنوان مواد ممنوعه و روشهای ممنوعه آورده شده است. 18 - « روش ممنوعه» یعنی روشی که در فهرست ممنوعه شرح داده شده و در ضمیمه شماره 1 این کنوانسیون آورده شده است. 19 - « مواد ممنوعه» یعنی هر نوع موادی که در فهرست ممنوعه و در ضمیمه شماره (1) این کنوانسیون آورده شده است. 20 - « سازمان ورزشی» یعنی هر سازمانی که به عنوان نهاد هدایتگر یک رویداد ورزشی برای یک یا چند رشته فعالیت می کند. 21 - « استانداردهای اعطای معافیت استفاده درمانی» یعنی استانداردهائی که در ضمیمه شماره (2) این کنوانسیون آورده شده است. 22 - « نمونه‌گیری» یعنی بخشهائی از فرآیند کنترل دوپینگ که در برگیرنده برنامه توزیع نمونه گیری، گردآوری نمونه، نگهداری نمونه و انتقال آن به آزمایشگاه م. ب.. 23 - « معافیت استفاده درمانی» یعنی معافیتی که مطابق با استانداردهای اعطای معافیتهای استفاده درمانی اعطا می‌شود. 24 - « مصرف» یعنی به کارگیری، خوردن، تزریق یا هر شکلی از مصرف هر یک از مواد ممنوعه یا روشهای ممنوعه 25 - آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ یعنی بنیادی که تحت این نام بر اساس قوانین سوئیس در تاریخ 10 نوامبر 1999(1378/8/20) تاسیس شده است. ماده 3 - ابزار دست یابی به اهداف کنوانسیون ماده 4 - رابطه کنوانسیون با مجموعه مقررات 1- به منظور هماهنگی اجرایی در سطوح ملی و بین‌المللی در جهت مبارزه با دوپینگ در ورزش، کشورهای عضو خود را متعهد به اصول مجموعه مقررات به عنوان پایه‌ای برای اقدامات پیش‌بینی شده در ماده پنج این کنوانسیون می‌نمایند. هیچ یک از مفاد این کنوانسیون کشورهای عضو را از اتخاذ اقدامات تکمیلی اضافه نسبت به مجموعه مقررات منع نمی‌نماید 3- ضمائم جزء لاینفک این کنوانسیون می‌باشند. ماده 5 - اقداماتی برای نیل به هدف‌های کنوانسیون ماده 6 - رابطه با سایر اسناد بین‌المللی 2 - فعالیت های مبارزه با دوپینگ در سطح ملی ماده 7 - هماهنگی های داخلی ماده 8 - محدودیت قابل دسترسی و استفاده از مواد و روش های ممنوعه در ورزش 1- کشورهای عضو می‌بایست درصورت اقتضاء، اقداماتی را جهت « محدودیت دسترسی به مواد و روش های ممنوعه» به منظور محدودیت استفاده از آنها در ورزش توسط ورزشکاران انجام دهند، مگر آن که استفاده از آن براساس معافیت استفاده درمانی باشد این اقدامات شامل مقابله با خرید و فروش غیرقانونی به ورزشکاران و بدین منظور اقداماتی برای، کنترل تولید، حمل، واردات، توزیع و فروش م. ب.. 2- کشورهای عضو می‌بایست اقداماتی را جهت جلوگیری از تملک و استفاده مواد و روشهای ممنوعه در ورزش به وسیله ورزشکاران مگر در مواردی که استفاده از آنها براساس معافیت استفاده درمانی باشد، اتخاذ کنند یا در صورت اقتضا، موسسات مربوط در حوزه صلاحیت خ. ر. ب. اتخاذ اقدامات مزبور تشویق نمایند. 3- هیچ اقدام اتخاذ شده به موجب این کنوانسیون مانع دسترسی با اهداف قانونی به مواد و روش ها را به جزء موارد ممنوعه یا کنترل شده در ورزش نخواهد بود. ماده 9 - اقدامات علیه افراد پشتیبان ورزشکار کشورهای عضو می‌بایست راسا ًاقداماتی را انجام داده یا سازمان های ورزشی و سازمان های مبارزه با دوپینگ را تشویق به انجام اقداماتی نمایند که مشتمل بر محرومیت یا جریمه افراد پشتیبان ورزشکار مرتکب نقض قاعده مبارزه با دوپینگ یا دیگر تخلفات مرتبط با دوپینگ در ورزش می‌شوند، باشد. ماده 10 - مکمل‌های غذائی ماده 11 - اقدامات مالی ب) اتخاذ اقداماتی برای امتناع از حمایت مالی - ورزشی ورزشکاران به صورت انفرادی یا افراد پشتیبان ورزشکار که پیرو نقض قاعده مبارزه با دوپینگ به حالت تعلیق درآمده‌اند در طول دوران تعلیق. ماده 12 - اقداماتی جهت تسهیل در امر کنترل دوپینگ 3 - همکاری های بین‌المللی ماده 13 - همکاری بین سازمانهای مبارزه با دوپینگ و سازمان های ورزشی ماده 14 - حمایت از ماموریت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ کشورهای عضو متعهد می‌شوند که از ماموریت مهم آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در مبارزه بین‌المللی با دوپینگ حمایت نمایند. ماده 15 - تامین مالی مساوی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ماده 16 - همکاری بین‌المللی در زمینه کنترل دوپینگ د) کمک به هماهنگی بین‌المللی کنترلهای دوپینگ به وسیله سازمان های مختلف مبارزه با دوپینگ و بدین منظور همکاری با آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ه -) ترویج همکاری بین آزمایشگاه های کنترل دوپینگ تحت صلاحیت خود با آزمایشگاه های تحت صلاحیت دیگر کشورهای عضو به ویژه کشورهای عضو دارای آزمایشگاه های معتبر کنترل دوپینگ باید آزمایشگاه های تحت صلاحیت خ. ر. ب. همکاری با دیگر کشورهای عضو در قادرساختن آنان برای کسب تجارب، مهارت‌ها و فنون لازم برای تاسیس آزمایشگاه های متعلق به خود را در صورتی که آنها مایل به انجام این کار باشند، ترغیب نمایند. ماده 17 - صندوق داوطلبانه 1 - « بدین‌وسیله صندوق حذف دوپینگ در ورزش» که بعد از این « صندوق داوطلبانه» نامیده می‌شود. تاسیس می‌گردد. صندوق داوطلبانه شامل وجوه امانی تشکیل‌شده طبق مقررات مالی یونسکو م. ب.. تمامی حق عضویتهای کشورهای عضو و سایر دست‌اندکاران بایستی داوطلبانه باشد. 2 - منابع صندوق داوطلبانه شامل موارد ذیل م. ب.: ه-) سایر منابع تجویزشده به وسیله مقررات صندوق داوطلبانه که توسط فراهمایی اعضا تدوین می‌گردد. 3 - کمک‌های پرداختی کشورهای عضو به صندوق داوطلبانه نبایستی به عنوان پرداخت سهم آنها در بودجه سالیانه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تلقی گردد. ماده 18 - استفاده و اداره صندوق داوطلبانه ماده 19 - اصول کلی آموزش و پرورش 1 - کشورهای عضو در حدود امکانات خود متعهد به حمایت، تهیه یا اجرای برنامه‌های آموزشی و پرورشی در زمینه مبارزه با دوپینگ خواهند بود به طور کلی در جامعه ورزشی هدف اینگونه برنامه ها بایستی ارائه اطلاعات به روز و درستی در زمینه های ذیل باشد. 2 - برای ورزشکاران و افراد پشتیبان آنان بویژه در برنامه‌های اولیه آموزشی و پرورشی بایستی علاوه بر موارد فوق، هدف، مهیا کردن اطلاعات به روز و درست در موارد ذیل باشد: ب) مسئولیتها و حقوق ورزشکاران در خصوص مبارزه با دوپینگ از جمله اطلاعاتی درباره مجموعه مقررات مبارزه با دوپینگ در خصوص ورزش و سازمانهای مبارزه با دوپینگ مربوطه م. ب.. چنین اطلاعاتی بایستی شامل پیامدهای نقض قاعده مبارزه با دوپینگ باشد. 20 - آیین نامه اجرایی حرفه‌ای کشورهای عضو بایستی موسسات و انجمنهای حرفه‌ای صلاحیت‌دار مربوط را به منظور توسعه و اجرای آیین نامه اجرایی مربوط، رویه درست اخلاقیات در زمینه مبارزه با دوپینگ در ورزش که سازگار با مجموعه مقررات باشد تشویق نمایند. ماده 21 - نقش ورزشکاران و افراد پشتیبان ورزشکار ماده 22 - سازمانهای ورزشی و‌آموزش و پرورش مستمر در زمینه مبارزه با دوپینگ ماده 23 - همکاری در امر آموزش و پرورش کشورهای عضو بایستی در صورت اقتضاء با یکدیگر و سازمانهای ذیربط درزمینه مشارکت در اطلاعات، مهارت و تجربه در مورد برنامه‌های موثر مبارزه با دوپینگ همکاری نمایند. ماده 24 - ترویج تحقیق در زمینه مبارزه با دوپینگ ماده 25 - ماهیت تحقیقات در زمینه مبارزه با دوپینگ ماده 26 - به اشتراک گذاشتن نتایج تحقیقات در زمینه مبارزه با دوپینگ ماده 27 - تحقیقات در زمینه طب ورزش ماده 28 - فراهمایی اعضا 1- بدینوسیله فراهمایی اعضا تشکیل می‌شود. فراهمایی اعضاء رکن حاکمیتی این کنوانسیون تلقی گردد. 2- فراهمایی اعضاء اصولاً بایستی به صورت نشست عادی هر دو سال برگزار گردد. در صورت تصمیم‌گیری فراهمایی اعضاء یا بنا به درخواست حداقل یک سوم کشورهای عضو، نشستهای فوق العاده می‌تواند نیز بر پا گردد 3- هر یک از کشورهای عضو دارای یک حق رای در فراهمایی اعضا م. ب.. 4- فراهمایی اعضاء آیین کار خود را تصویب خواهد کرد. ماده 29 - سازمانهای مشاور و ناظران فراهمایی اعضا ماده 30 - وظایف فراهمایی اعضا 1 - علاوه بر مواردی که در مفاد این کنوانسیون آورده شده، وظائف فراهمایی اعضا به شرح زیر خواهد بود: الف) ترویج هدف این کنوانسیون ه-) رسیدگی و بررسی مستمر پایش رعایت این کنوانسیون در پاسخ به رشد و توسعه نظامهای مبارزه با دوپینگ طبق ماده 31 و هر اقدام یا ساز و کار پایش که فراتراز ماده 31 باشد بایستی از طریق صندوق داوطلبانه که به موجب ماده 17 تاسیس گردیده است، تامین مالی گردد 2 - فراهمایی اعضا در ایفای وظائف خود ممکن است با سایر نهادهای بین دولتی همکاری کند. ماده 31 - گزارش های ملی به فراهمایی اعضا ماده 32 - دبیرخانه فراهمایی اعضا 1- دبیرخانه فراهمایی اعضا می‌بایست توسط دبیر کل یونسکو مهیا گردد 3- هزینه های عملیاتی مربوط به کنوانسیون از طریق بودجه جاری یونسکو از منابع موجود در سطحی مناسب، صندوق داوطلبانه ایجاد شده به موجب ماده (17) یا ترکیبی مناسب از آنهاکه هر دو سال یکبار تعیین می‌شود تامین اعتبار خواهد شد. تامین مالی دبیرخانه از بودجه جاری می‌بایست بر اساس حداقل مقدار و به طور دقیق انجام شود بدیهی است که تامین مالی داوطلبانه بایستی به منظور حمایت از کنوانسیون نیز انجام گردد 4- دبیرخانه می‌بایست اسناد و مدارک فراهمایی اعضا و پیش نویس دستور کار آن را آماده کند و از اجرای تصمیم های آن اطمینان حاصل نماید 1 - هر کشور عضو می‌تواند اصلاحات پیشنهادی این کنوانسیون را به طور مکتوب به عنوان دبیرکل یونسکو ارسال نماید. دبیرکل می‌بایست مکاتبه مزبور را میان کشورهای عضو توزیع نماید. اگر ظرف مدت 6 ماه از توزیع مکاتبه، حداقل نیمی از کشورهای عضو موافقت خود را ابراز نمایند، دبیرکل می‌بایست پیشنهادهای مزبور را به اجلاس بعدی فراهمایی اعضا ارائه دهد 2 - اصلاحات می‌بایست توسط فراهمایی اعضا با اکثریت دوسوم کشورهای عضو حاضر و رای‌دهنده تصویب شود. 3 - اصلاحات این کنوانسیون در صورت تصویب می‌بایست برای تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق به کشورهای عضو ارائه شود. 4 - اصلاحات این کنوانسیون در مورد کشورهای عضوی که آنها را مورد تنفیذ، پذیرش تصویب یا الحاق قرار داده‌اند سه ماه بعد از توزیع اسناد موضوع بند)3) این ماده توسط دو سوم کشورهای عضو لازم‌الاجرا خواهد شد. پس از آن، اصلاحیه برای هر کشور عضوی که اصلاحیه مذکور را مورد تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق قرار می‌دهد سه ماه بعد از تاریخ تودیع سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق آن کشور عضو، لازم‌الاجرا خواهد شد 5 - کشوری که بعد از لازم‌الاجراشدن اصلاحات، طبق بند (4) این ماده عضو این کنوانسیون می‌شود در صورتی که قصد دیگری را بیان نداشته باشد، چنین تلقی می‌گردد: الف)‌عضو ا ین کنوانسیون به صورت اصلاح شده م. ب. ماده 34 - شیوه اصلاح ویژه برای ضمائم کنوانسیون 1- اگر آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، فهرست ممنوعه یا استانداردهای اعطای معافیت استفاده درمانی را تغییر دهد می‌تواند تغییرات مزبور را به طور مکتوب به آگاهی مدیرکل یونسکو برساند. 2- کشورهای عضو چهل و پنج روز از زمان اطلاعیه دبیرکل مهلت دارند تا اعتراض خ. ر. ب. این اصلاحیه پیشنهادی در صورت مشاوره کتبی، به طور مکتوب به دبیرکل یا در اجلاس فراهمایی اعضا بیان نمایند. در صورتی که یک سوم کشورهای عضو، مخالفت خود را اعلام ننمایند، چنین تلقی می‌شود که اصلاحیه پیشنهادی به تصویب فراهمایی اعضاء رسیده است 3- اصلاحیه‌های مصوب فراهمایی اعضاء می‌بایست توسط دبیر کل به اطلاع کشورهای عضو برسد. اصلاحیه‌ها، (45) روز پس از اطلاعیه مزبور لازم الاجرا خواهد شد مگر برای کشور عضوی که قبلاً به دبیر کل اطلاع داده باشد که این اصلاحات را نمی‌پذیرد. 4- کشور عضوی که به اطلاع دبیرکل رسانده باشد که اصلاحات مصوبه طبق بندهای قبلی را نمی‌پذیرد، ملتزم به ضمیمه اصلاح نشده باقی خواهد ماند. ماده 35 - نظام های قانون اساسی چند پارچه یا فدرال ماده 36 - تنفیذ، پذیرش،تصویب یا الحاق ماده 37 - لازم الاجرا شدن 2- این کنوانسیون برای هر کشوری که متعاقباً رضایت خ. ر. ب. ملتزم شدن به آن بیان می‌کند در روز اول ماه بعد از انقضاء یک ماهه بعد از تاریخ تودیع سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق آن لازم الاجرا خواهد شد. ماده 38 - گسترش قلمرو کنوانسیون 1- هر کشوری می‌تواند در هنگام تودیع سند تنفید، پذیرش، تصویب یا الحاق، سرزمین یا سرزمین‌هایی را که مسئولیت روابط بین‌المللی آنها را برعهده دارد و این کنوانسیون در مورد آنها اعمال می‌شود را مشخص کند. 2- هر کشور عضو می‌تواند در هر تاریخی بعد از آن از طریق اعلامیه‌ای خطاب به یونسکو اعمال این کنوانسیون را به هر سرزمین مشخص شده در اعلامیه خود گسترش بدهد. کنوانسیون در مورد سرزمین مزبوردر اولین روز ماه متعاقب انقضاء دوره یک ماهه پس از تاریخ دریافت اعلامیه مزبور توسط امین اسناد لازم الاجرا خواهد شد. 3- هر اعلامیه صادره به موجب دو بند پیشین در مورد هر سرزمین مشخص شده در چنین اعلامیه‌ای می‌تواند از طریق اعلامیه‌ای خطاب به یونسکو پس گرفته‌شود. انصراف مزبور در اولین روز ماه متعاقب انقضاء دوره یک ماهه پس از دریافت اطلاعیه توسط امین اسناد، نافذ خواهد شد. ماده 39 - خروج از عضویت ماده 40 - امین اسناد ه-) هر اعلامیه یااطلاعیه صادره به موجب مفاد ماده 38. ماده 42 - متون معتبر 1- این کنوانسیون از جمله ضمائم آن به زبان های عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی تهیه شده است و هر شش متن از اعتبار یکسان برخوردار م. ب. 2- پیوست های این کنوانسیون به زبان های عربی، چینی، انگلیسی، فرانسه، روسی و اسپانیایی تهیه شده است ماده 43 - قید تحدید تعهد « مصرف هر نوع دارو باید به مواد درمانی محدود بوده و دلیل موجه پزشکی داشته باشد مواد ممنوعه اس 1: عوامل آنابولیک عوامل آنابولیک ممنوع می‌باشند. 1- استروئیدهای آنابولیک آندروژنیک الف - استروئیدها آنابولیک آندروژنیک اگزوژن (خارجی) شامل موارد زیر م. ب.: 18- آلفا 17- هوموبتاهیدورکسی استر - 4 - ان - تری اون: بولاسترون؛ بولدنون؛ بولدیون؛ کلوآسترون؛ کلوستبول؛ دانازول؛ دهیدروکلرومتیل تستسترون؛ دلتا - 1- اندرواستنن 17 و1دیون؛ دلتا-1- آندرواستندیول؛ دلتا1 دهیدروتستسترون؛ دروستانولون؛ دتیل استرونول؛ فلوکسی مسترون؛ فورمبولون؛ فورازابول، گسترینون؛ 4- هیدروکسی تستسترون؛ 4- هیدروکسی - 19- نورتستسترون؛ مستانونلون؛ متونولون؛ متان دینون؛ متان دریول و همچنین سایر مواد با ساختار شیمیایی مشابه یا اثرات بیولوژیک همسان نیز ممنوع می‌باشند. ب- استروئیدهای آنابولیک آندروژنیک آندوژن عبارتند از: آندرواستندیول (آندروست - 5 - انه - 3 آلفا - 17 آلفا - دیول)؛ آندرواستاندیون (آندروست - 4- انه -17، 3 دیون) ؛ دهیدرو اپی آندروسترون (دی‌اچ ای آ)؛ دی هیدروتستسترون؛ تستسترون و ایزومرها و متابولیت‌های آنها در زیر آمده‌اند: 5 آلفا آندروستان - 3 آلفاپریم 17 آلفا - دیول؛ 5 آلفا - آندروستان - 3 آلفاپریم 17 بتا - دیول؛ 5 آلفا - آندروستان - 3 بتا، 17 الفا - دیول، آندروست - 4- انه - 3 آلفا، 17 آلفا دیول؛ آندروست - 4- انه - 3 بتا، 17 آلفا - دیول؛ آندورست 5 - انه - 3 آلفا، 17 آلفا - دیول؛ آندروست - 5 - انه - 3 آلفا، 17 بتا - دیول؛ آندروست - 5 - انه 3 بتا 17 آلفا - دیول؛ 4 - آندرواستندیول (آندروست -4- انه - 3 بتا، 17 بتا - دیول)؛ 5 - آندرواستندیول (آندروست - 5 - انه - 3، 17 - دیول) ؛ اپی - دی هیدروتستوسترون؛ 3 آلفا - هیدروکسی - 5 آندروستان - 17 - وان - 3 بتا - هیدروکسی - 5 آلفا - آندروستان - 17 - وان؛ 19 نور آندرواسترون؛ 19 نور اتیکولانولون. در مواردی که یک استروئید آنابولیک آندروژنیک که بدن توانایی ساخت آن را دارد در نمونه ورزشکاری یافت شود زمانی این نمونه از لحاظ وجود ماده ممنوعه مثبت تلقی خواهد شد که غلظت این ماده ممنوعه و یا متابولیت‌ها، یا نشانگرهای آن و یا هرگونه نسبت یا نسبت‌های مربوطه در نمونه ورزشکار به میزانی از حدود مقادیر طبیعی بدن متفاوت باشد که در محدوده تولید درونی طبیعی بدن انسان قرار نگیرد. در هر یک از چنین مواردی زمانی که ورزشکار ثابت کند که غلظت ماده ممنوعه یا متابولیتها یا نشانگرها و یا هرگونه نسبت یا نسبت‌های مربوطه در نمونه او به دلیل یک حالت طبیعی (فیزیولوژیک) و یا یک بیماری (حالت پاتولوژیک) می‌باشد، نمونه او از لحاظ وجود ماده ممنوعه، مثبت تلقی نخواهد شد. (منفی تلقی می‌شود) در کلیه موارد و در هر غلظتی از ماده ممنوعه در نمونه ورزشکار در صورتی‌که آزمایشگاه ماده ممنوعه‌ای که دارای منشاء خارجی است آن را به‌عنوان یک یافته غیرطبیعی آزمایشگاهی گزارش خواهد کرد و نمونه ورزشکار مثبت تلقی خواهد شد. اگر نتایج آزمایشگاه قطعی نباشد و غلظت یافت شده دارو مورد استفاده به داروهای استروئید آنابولیک ربطی نداشته باشد در اینجا رسیدگی بیشتر توسط سازمان ضددوپینگ آن کشور انجام می‌گیرد. اگر دلایل مشخص و مستندی وجود داشته باشد مانند آزمایشات مقایسه‌ای با وضعیت مرجع استروئید احتمال مصرف یک ماده ممنوعه را نشان می‌دهد. اگر آزمایشگاه میزان نسبت تستوسترون به اپی‌تستوسترون را بیشتر از 4 به 1 گزارش کند ولی هیچ یک از روش های آزمایشگاهی معتبر و قابل اعتماد منشا خارجی ماده مورد نظر را تعیین نکرده باشد، رسیدگی بیشتر باید توسط سازمان مبارزه با دوپینگ مربوطه با بررسی مجدد نتایج آزمایشات قبلی و یا تست یا تست‌های تکمیلی انجام شود تا نهایتاً مشخص شود که نتیجه آزمایشات به علت حالات فیزیولوژیک یا بیماری)پاتولوژیک) است یا این که وجود ماده ممنوعه منشا خارجی (اگزوژن) دارد. رسیدگی شامل بررسی مجدد نتایج آزمایشات قبلی تا تست‌های تکمیلی انجام می‌گیرد. اگر تست‌های قبلی در دسترس نباشد از ورزشکار مجدد تست بدون اطلاع قبلی گرفته می‌شود که حداقل در سه نوبت در خلال یک دوره زمانی سه ماهه نمونه ادرار آزمایش می‌شود. در صورتی که ورزشکار در انجام آزمایشات تکمیلی همکاری ننماید، نمونه به دست آمده از نظر وجود مواد ممنوعه مثبت تلقی خواهد شد. دیگر عوامل آنابولیک شامل موارد زیر می‌باشند ولی به آنها محدود نیستند: کلن بوترول، زرانول، زیل پاترول. اگزوژن به ماده‌ای اتلاق می‌شود که بدن توانایی تولید و ساخت آن را به طور طبیعی نداشته و منشاء خارجی دارد. آندوژن به ماده‌ای اتلاق می‌شود که به طور طبیعی توسط بدن ساخته می‌شود و منشاء داخلی دارد اس2: هورمون‌ها و مواد در ارتباط با آنها مواد زیر شامل ترکیبات شیمیایی همسان یا اثرات بیولوژیک مشابه و همچنین فاکتورهای آزادکننده مربوط به آنها ممنوع می‌باشند. 1- اریتروپوئیتین 2- هورمون‌رشد(اچ جی اچ(فاکتورهای‌رشدشبه‌انسولینی (مانند آی جی اف - 1) و فاکتورهای رشد مکانیکی (ام جی اف ها) 3- گنادوتروپین‌ها (ال اچ و اچ سی جی). 4- انواع انسولین 5 - کورتیکوتروفین‌ها و دیگر موادی که دارای اثرات شیمیایی همسان یا ساختار شیمیایی مشابه باشند. ب. غ. از مواردی که ورزشکار بتواند به طریقی نشان دهد که غلظت مورد نظر به علت حالات طبیعی (فیزیولوژیک) یا بیماری (حالت پاتولوژیک(می‌باشد، هنگامی نمونه از لحاظ وجود موادممنوعه (مانند لیست بالا) مثبت تلقی‌خواهدشد که غلظت ماده‌ممنوعه یا متابولیت‌ها یا نشانگرها و یا نسبت‌های مربوطه در نمونه ورزشکار از مقادیر طبیعی که معمولاً (به طور نرمال) در بدن انسان یافت می‌شود به حدی بیشتر باشد که در محدوده تولید درونی طبیعی بدن قرار نگیرد. اگر آزمایشگاهی که از روش مطمئن و قابل اتکا تجزیه آزمایشگاهی استفاده می‌کند گزارش نماید که ماده ممنوعه منشاء خارجی دارد نمونه ورزشکار از لحاظ وجود ماده ممنوعه مثبت تلقی‌شده و به عنوان یک یافته غیرطبیعی آزمایشگاهی گزارش خواهدشد. اس3- آگونسیت‌های بتادو کلیه آگونیست‌های گیرنده بتادو و ایزومرهای راست گردان و چپ گردان آنها)ایزومری‌های ت‌دی و - ال) ممنوع می‌باشند. استفاده از آنها نیاز به یک فرم معافیت مصارف درمانی دارند. به عنوان استثناء: فورمترول، سالبوتامول، سالمترول، تربوتالین. در صورتی که از طریق استنشاقی جهت پیشگیری و یا درمان آسم و آسم ورزشی که منجر به محدویت برونش ریوی می‌گردد تجویز شود نیاز به یک فرم اختصاری معافیت مصارف درمانی دارند. علیرغم صدور یا اعطای هرگونه فرم مجوز استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان (معافیت مصرف درمانی)، غلظت بالاتر از 1000 میلی‌گرم در میلی‌لیتر سالبوتامول (آزاد + گلوکوروناید) به عنوان یک یافته غیرطبیعی آزمایشگاهی تلقی خواهد شد، مگر اینکه ورزشکار ثابت کند که نتیجه غیرطبیعی بدست‌آمده به‌دنبال مصرف درمانی سالبوتامول استنشاقی م. ب.. اس 4- آنتاگونیست ها و مودولاتوری‌های)تغییردهنده‌های) هورمونی دسته‌های دارویی ضد استروژنی زیر ممنوع شده‌اند: 1- مهارکننده‌های آنزیم آروماتوز عبارت از مواد زیر می‌باشند ولی به آنها محدود نمی‌شوند: لتروزول - آمینوگلوتتامید - اکسمستان - فورمستان - تستولاکتون. 2- تنظیم کننده‌های انتخابی گیرنده‌های استروژن (اس‌ای‌آر ام‌اس) عبارت از مواد زیر می‌باشند ولی به آنها محدود نمی‌شوند: رالوکسی فن - تاموکسی فن - تورمیفن 3- سایر مواد ضداستروژنی عبارت از مواد زیر می‌باشند ولی به آنها محدود نمی‌شوند: سیکلوفنیل - کلومیفن - فولوسترانت اس 5 - مواد مدر (دیورتیک‌ها) و دیگر عوامل پوشاننده مواد مدر و دیگر عوامل پوشاننده که ممنوع می‌باشند. عوامل پوشاننده شامل موارد زیر م. ب. ولی محدود به این دسته نمی‌شوند. - اپی تستوسترون - پروبنسید - مهارکننده‌های آنزیم آلفا ردوکتاز مانند: فیناستراید و دوتاستراید - حجم دهنده‌های پلاسما مانند: آلبومین - دکستران - هیدروکسی اتیل استارچ مواد مدر استازولامید، آمیلوراید، بومتانید، کانرنون، کلرتالیدون، اتاکرینیک اسید، فوروسماید، اینداپامید، متولازون، اسپیرینولاکتون، تیازیدها (مثل بن درو فلومتیازید، کلروتیازید و هیدروکلروتیازید) و تریامترن. و دیگر موادی که دارای ساختار شیمیایی مشابه و یا اثر بیولوژیک همسان می‌باشند ممنوع می‌باشند. در صورتی که نمونه ادرار ورزشکار علاوه بر ماده ممنوعه‌ای که در حد آستانه یا نزدیک به آستانه باشد حاوی یکی از دیورتیک‌ها یا مواد مدر باشد معافیت مصرف درمانی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان فاقد اعتبار خواهد شد روش های ممنوعه یا غیرمجاز ام 1: افزایش انتقال اکسیژن به روش های زیر ممنوع م. ب.: 1- دوپینگ خونی شامل استفاده از خون اتولوگ (خود فرد) همولوگ (فرد دیگر) هترولوگ(غیرانسانی) یا فراورده‌های گلبول قرمز با هر منشاء دیگر. 2- افزایش‌دهنده‌های مصنوعی جذب یا برداشت و انتقال و رها کردن اکسیژن شامل محصولات زیر می‌باشند ولی به آنها محدود نمی‌شوند: پروفلوروکمیکال‌ها افاپروکسیرال و فراورده‌های تغییر یافته هموگلوبینی مانند: (جایگزین‌های خونی با پایه هموگلوبین و فراورده‌های‌هموگلوبینی‌میکرواینکپسوله ام2 - دستکاری‌های فیزیکی و شیمیایی به روش های زیر ممنوع می‌باشند: دستکاری یا قصد دستکاری نمونه ورزشکار به صورتی که نمونه تغییر پیدا کرده و یا عوض شود و یا صحت نمونه گرفته شده در خلال سلسله مراتب کنترل دوپینگ از بین برود. این روش ها شامل تزریقات وریدی، سوندگذاری (کاتتریزاسیون) و یا عوض کردن ادرار یا تغییر دادن آن می‌باشند ولی به آنها محدود نمی‌شوند. تزریقات وریدی ممنوع شده‌اند ولی در موقعیت‌های حاد طبی در جایی که به نظر می‌رسد که استفاده از این روش از نظر پزشکی الزامی است استثناء م. ب.. ام3- دوپینگ ژنی استفاده غیر درمانی از سلول‌ها، ژنها عوامل ژنتیکی یا تغییر در سیمای ژنی در صورتی که ظرفیت و توانایی افزایش توان عملکردی و اجراء ورزشی ورزشکار را داشته باشند، ممنوع شده است علاوه بر گروه‌ها یا قسمت‌های اس1 تا اس5 و ام1 تا ام3 که در بالا (همه موارد قبلی) به آنها اشاره شد، گروه های زیر نیز در حین مسابقات ممنوع می‌باشند: اس6: محرک‌ها کلیه مواد محرک زیر شامل هر دو نوع ایزومرهای نوری راست گردان و چپ گردان (دی، - ال(مربوطه ممنوع می‌باشند آدرافینیل، آمفپرامون، آمیفنازول، آمپگتامین، آمفتامیمیل،، بنزفتامین، برومانتان، کارفدون، کاتین کلوبنزورکس کوکایین، دی‌متیل آمفتامین،، اتیل آمفتامین، اتیل افرین،افدرین فامپروفازون، فنکامفامین، فنکامین، فنتیلین، فن فلورامین، فن پروپورکس، فورفنورکس، مفنورکس، مفن ترمین، مزوکارب، مت امفتامین، متیل آمفتامین، متیلن، متیلدی‌اکسی آمفتامین، متیل افدرین فنیدیت، مدافنیل، نیکتامید، نورفن فلورامین، پاراهیدروکسی آمفتامین، پمولین، فندی مترازین، فن مترازین، فن ترمین، پرولینتان، سلژیلین، استریکنین. و دیگر موادی که ساختار شیمیایی مشابه یا اثرات بیولوژیک همسان با محرک‌ها هستند، نیز ممنوع می‌باشند. کاتیین در مواقعی که غلظت آن در نمونه ادرار بیشتر از 5 میکروگرم در میلی‌لیتر باشد ممنوع است. افدرین و متیل افدرین که غلظت آنها در ادرار بیش از 10 میکروگرم در میلی‌لیتر باشد، ممنوع است. مواد ممنوعه که در برنامه 2005 قرار گرفت شامل بوپروپیون، کافئین، پیپرادرول، فنیل پروپانول آمین، فنیل افرین سینفرین و پزودوافدرین به عنوان مواد ممنوعه مورد نظر قرار نگرفته‌اند. توجه: آدرنالین در صورتی که همراه با بی‌حسی کننده‌های موضعی مصرف شود یا به طور موضعی تجویز شده باشد مانند قطره چشمی یا بینی ممنوع نمی‌باشد. اس7: مخدرها مواد مخدر زیر ممنوع می‌باشند: بوپروانورفین، دکسترومورآمید، دیامورفین(هروئین)، فنتانیل و مشتقات آن، هیدروموفون، متادون، مورفین، اکسی کودون، اکسی مورفون، پنتازوسین، پتیدین اس8: کانابینونیدها کانابینوئیدها مانند حشیش و ماری جوانا ممنوع می‌باشند. اس9: گلوکوکورتیکوستروئیدها همه گلوکوکورتیکوستروئیدها در صورتی که از راه دهان و مقعد و یا از طریق تزریقات وریدی و عضلانی مصرف شوند، ممنوع میباشند و استفاده درمانی از آنها نیاز به صدور معافیت مصرف درمانی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان دارد. دیگر راه‌های تجویز که در زیر نشان داده شده است نیاز به گرفتن معافیت مصرف درمانی اختصاری استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان دارد مصرف فراورده‌های موضعی پوستی ممنوع نمی‌باشند پی1: الکل الکل (اتانول) فقط در هنگام مسابقات و در ورزش‌های زیر ممنوع شده است: کشف یا شناسایی آن با استفاده از تجزیه آزمایشگاهی از راه تنفس و یا خون م. ب. حد یا آستانه ممنوعیت و تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ (از راه تست خون و تعیین سطح خونی) برای هر یک از فدراسیون های جهانی در داخل پرانتز ذکر شده است: فدراسیون جهانی هوانوردی(اف آی آ) - 0.2 گرم در لیتر فدراسیون جهانی تیرو کمان (فیتا)- 0.1 گرم در لیتر فدراسیون جهانی اتومبیلرانی (اف آ آی)- 0.1 گرم در لیتر فدراسیون جهانی بیلیارد (دبلیو سی‌بی‌اس)- 0.2 گرم در لیتر فدراسیون جهانی بولز (سی‌ام‌اس‌بی) -0.1 گرم در لیتر فدراسیون جهانی کاراته (دبیلو کی اف) -0.1 گرم در لیتر فدراسیون پنتاتلون مدرن برای رشته‌های در ارتباط با تیراندازی (یو آی پی ام) - 0.1 گرم در لیتر فدراسیون جهانی موتورسیکلت (اف آی ام) -0.0 گرم در لیتر فدراسیون جهانی اسکی (اف آی اس) - 0.1 گرم در لیتر پی2 - بتابلوکرها)مهارکننده‌های گیرنده بتا) به جز در موارد خاص بتابلوکرها فقط در حین مسابقات رشته‌های ورزشی زیر ممنوع می‌باشند: فدراسیون جهانی هوانوردی (اف آی - آ) فدراسیون جهانی تیر و کمان (فیتا) در این رشته بتابلوکرها برای خارج از مسابقات نیز، ممنوعیت دارند. فدراسیون جهانی اتومبیلرانی (اف آ آی) فدراسیون جهانی بیلیارد (دبلیو سی بی اس) فدراسیون جهانی سورتمه (اف آی بی تی) فدراسیون جهانی بولز (سی ام اس بی) فدراسیون جهانی بریج (اف ام بی) فدراسیون شطرنج (اف آی دی ای) فدراسیون جهانی ژیمناستیک (اف آی جی) فدراسیون جهانی موتورسیکلت (اف آی ام) فدراسیون جهانی پنتاتلون مدرن برای رشته‌های در ارتباط با تیراندازی (یو آی پی ام) فدراسیون بولینگ (اف آی کیو) فدراسیون جهانی قایقرانی با قایق بادبانی (ایساف) فدراسیون تیراندازی)آی اس اس اف) در این رشته بتابلوکرها برای خارج از مسابقات نیز، ممنوعیت دارند. فدراسیون جهانی اسکی/ اسنوبورد (اف آی اس)(هم در اسکی پرش و هم روی برف شامل می‌شود) فدراسیون جهانی شنا (شیرجه و شنای موزون) (فینا) فدراسیون جهانی کشتی (فیلا) بتابلوکرها شامل مواد داروئی زیر می‌باشند ولی به آنها محدود نمی‌شوند: اسبوتالول، آلپرنولول، آتنولول، بتاکسولول، بیزاپرولول، بونولول، کارتئولول، کارودیلول، سلیپرولول، اسمولول، لابتالول، لاووبونولول، متی پرانولول، متوپرولول، نادولول، اُکسپرنولول، پیندولول، پروپرانولول، سوتالول، تیمولول. مواد خاص در لیست زیر آمده‌اند: افدرین، ال - متیل آمفتامین و متیل افدرین کانابینوئیدها کلیه آنتاگونیت‌های بتا دو استنشاقی به جزکلنبوترول پروبنسید کلیه گلوکوکورتیکوستروئیدها کلیه بتابلوکرها الکل در فهرست یا لیست مواد ممنوعه ممکن است مواد خاصی شناسایی شوند که به علت در دسترس بودن عمومی بسیاری از آنها در فراورده‌های دارویی احتمال مصرف غیرعمدی آنها وجود دارد و احتمال سوء استفاده‌از آنها به عنوان دوپینگ موفق نیز کم است در صورتی که قوانین مبارزه با دوپینگ شامل این موارد باشد ممکن است بتوان مجازات کمتری برای ورزشکار در نظر گرفت و به طوری که در قوانین پیش‌بینی شده است، تنها در صورتی است که ورزشکار بتواند ثابت کند که مصرف چنین مواد خاصی به منظور و قصد بهبود عملکرد ورزشی او نبوده است. 4- ضوابط اعطای مجوز استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان 1/4- ورزشکار باید درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را حداقل 21 روز قبل از شروع مسابقه ارائه نماید. 2/4- چنانچه ورزشکار در طول دوره درمان یک بیماری‌حاد و مزمن از مصرف این دارو یا متد منع شود، سلامت وی به نحو چشمگیری در معرض تهدید قرار می‌گیرد. 3/4- استفاده از دارو یا روش ممنوعه عملکرد بهتر ورزشکار را باعث نخواهد شد و صرفاً به بازگشت او به وضعیت سالم و نرمال و رفع عارضه پزشکی وی کمک خواهد کرد. هرگونه استفاده از دارو یا روش ممنوعه برای افزایش سطح هورمونهای دارای منشاء داخلی که در حالت نرمال کم هستند پذیرفته نمی‌شود و دلیلی برای اعطای مجوز استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان تلقی نمی‌شود. 4/4- دارو یا روش مشابهی وجود ندارد که برای درمان جایگزین روش یا داروی ممنوعه شود. 5/4- ضرورت استفاده از دارو یا روش ممنوعه نباید، به طور کلی یا نسبی از استعمال غیردرمانی قبلی از هر یک از اقلام موجود در لیست داروهای ممنوعه ناشی شده باشد. 6/4- در موارد زیر سازمان اعطاءکننده استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان مجوز را لغو می‌نماید: الف - ورزشکار شرایط و مقررات تعیین شده از سوی سازمان مبارزه با دوپینگ اعطاء کننده استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را رعایت نمی‌کند. ب - مدت اعتبار استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان منتفی شده است. ج - سازمان مبارزه با دوپینگ به ورزشکار اطلاع داده است که استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان لغو شده است. 7/4- درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان به منزله تصویب آن نخواهد بود مگر: الف - در موارد اضطراری یا مواردی که شدت بیماری ضرورت را ایجاد نموده است. ب - در موارد خاص که به علت ضیق وقت یا عدم دسترسی، ورزشکار نتوانسته است درخواست خود را ارائه نماید یا کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان به علل فوق نتوانسته است قبل از کنترل دوپینگ درخواست را مورد بررسی قرار دهد. 5 - محرمانه بودن اطلاعات 1/5- متقاضی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید کتباً موافقت خود یا ارائه کلیه اطلاعات مربوط به استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان به کلیه اعضای کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان و در صورت نیاز به دیگر متخصصین مستقل علمی و پزشکی و یا کلیه کارمندانی که در بخش مدیریت، بررسی و استیناف با این اطلاعات سر و کار دارند را اعلام نماید 2/5 - اعضای کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان و اداره مبارزه با دوپینگ ذیربط، کلیه فعالیت های خود را محرمانه دنبال خواهند کرد. کلیه اعضای کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان و کارکنان ذیربط سازمان مبارزه با دوپینگ باید قرارداد حفظ اسرار را امضا نمایند. بویژه، اطلاعات زیر باید محرمانه نگهداری شوند: الف - کلیه اطلاعات پزشکی و داده‌های دریافتی از ورزشکار و پزشک معالج وی. ب - کلیه جزئیات درخواست از جمله اسامی پزشکان ذی ربط در فرآیند. چنانچه ورزشکار بخواهد حق کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان و کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ برای دسترسی به اطلاعات پزشکی از سوی وی را لغو نماید، باید مراتب را کتباً به پزشک خود اطلاع دهد. در این صورت، به ورزشکار استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان داده نخواهد شد و یا استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان داده شده به وی تمدید نمی‌گردد. 6 - کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان 1/6 - کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید حداقل سه پزشک مجرب در زمینه درمان ورزشکاران را شامل شود. این پزشکان باید از دانش بالینی و پزشکی ورزشی مطلوب برخوردار باشند. برای اینکه اعضای کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان در تصمیم‌گیری استقلال داشته باشند، لازم است اکثریت آنها در سازمان مبارزه با دوپینگ مسئولیتی نداشته باشند. کلیه اعضای کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان موافقتنامه تضاد منافع را امضاء‌می‌نمایند. در درخواست‌های استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان که ورزشکاران ذیربط معلول هستند، حداقل یکی از اعضای کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید دارای تجربه کافی در زمینه درمان و مراقبت از ورزشکاران معلول باشد. 2/6 - کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان در بررسی درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان، دستیابی به هر نوع تخصص پزشکی و علمی را پیگیری خواهد کرد. 3/6 - کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ بر طبق ضوابط مندرج در بند 1/6 تشکیل می‌گردد. هدف از تشکیل کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ بررسی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان‌های داده شده از سوی سازمان های مبارزه با دوپینگ م. ب.. برطبق بند 4/4 مقررات، چنانچه یک سازمان مبارزه با دوپینگ، درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را رد نماید، ورزشکار می‌تواند از استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ درخواست تجدیدنظر نماید و استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند تصمیم اتخاذ شده را منتفی نماید. 7- فرایند درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان 1/7- فقط زمانی درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان مورد رسیدگی قرار می‌گیرد که فرم کامل شده درخواست، همراه با مدارک مورد نیاز (به ضمیمه 1 فرم استفاده از داروهای‌ممنوعه برای درمان مراجعه شود) دریافت شده باشد. در فرایند درخواست، اصول حفظ اسرار پزشکی باید رعایت شوند. 2/7- سازمانهای مبارزه با دوپینگ می‌توانند با انجام اصلاحاتی در فرم درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان (ضمیمه شماره1) اطلاعات بیشتری را از ورزشکار مطالبه نمایند ولی حق حذف هیچ یک از اطلاعات خواسته شده در فرم را ندارند. 3/7- سازمانهای مبارزه با دوپینگ می‌توانند فرم‌های استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را به زبانهای دیگر ترجمه نمایند ولی فرانسه یا انگلیسی باید همچنان در فرم باقی بماند. 4/7- ورزشکار حق ندارد از بیش از یک سازمان مبارزه با دوپینگ درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان نماید. در فرم درخواست باید رشته ورزشی و در صورت امکان ماده و سمت ورزشکار مشخص شده باشد. 5/7- در فرم درخواست باید کلیه درخواست های قبلی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان برای استفاده از دارو یا روش ممنوعه، همراه با اسامی سازمانهایی که درخواست به آنها ارجاع شده و تصمیم‌های اتخاذ شده از سوی این سازمانها قید شوند. 6/7- درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید با مدارک جامعی در ارتباط با سابقه بیماری، آزمایش‌ها، معاینات و تصویربرداریهای انجام شده همراه باشد. 7/7- کلیه هزینه‌های معاینات، بررسی‌ها و یا تصویربرداریهای اضافی که از سوی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان درخواست می‌شوند برعهده متقاضی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان یا سازمان ورزشی وی خواهد بود. 8/7- درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید با نامه‌ای از یک پزشک واجد شرایط همراه باشد و در نامه علت ضرورت استفاده از دارو یا روش ممنوعه و علل عدم امکان استفاده از داروهای مشابه مجاز برای درمان ورزشکار توضیح داده شده باشد. 9/ 7- مقدار مصرف، دفعات مصرف، نحوه مصرف و مدت استفاده از داروی ممنوعه باید مشخص شده باشد. 10/7- تصمیم کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید ظرف 30 روز از زمان دریافت کلیه مدارک مورد نیاز، به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ، کتباً به ورزشکار ابلاغ شود. در مواردی که در واحد تست سازمان مبارزه با دوپینگ به یک ورزشکار استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان داده می‌شود، تائیدیه استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید فوراً به ورزشکار و سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ ابلاغ شود. در این اطلاعیه دوره مجاز استفاده از دارو و شرایط مربوط به استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان قید می‌گردد. 11/7- الف: همانطور که در بند 4/4 قوانین قیدشده‌است، به محض اینکه ورزشکاری درخواست تجدیدنظر در تصمیم اتخاذ شده از سوی سازمان مبارزه با دوپینگ را می‌نماید، طبق بند 4/4 قوانین کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند تصمیم اتخاذ شده در مورد استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را تغییر دهد. ورزشکار باید کلیه اسناد و مدارک مربوط به استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را که بدواً به سازمان مبارزه با دوپینگ تحویل داده است در اختیار کمیته استفاده از داروهای ممنوعه سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ برای درمان قرار دهد و هزینه درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را نیز پرداخت نماید. تا تکمیل فرایند تجدیدنظر، تصمیم قبلی به قوت خود باقی است. این فرایند نباید از زمان دریافت اطلاعات به وسیله سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ، بیش از 30 روز طول بکشد. ب - سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند هر زمان که بخواهد نسبت‌به تجدیدنظر (بررسی مجدد) اقدام نماید. کمیته استفاده از داروهای ممنوعه سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ برای درمان ظرف 30 روز بررسی مجدد را کامل خواهد کرد. 12/7- چنانچه در فرایند بررسی مجدد، تصمیم قبلی مبنی بر اعطای استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان تغییر یابد، تغییر تصمیم عطف به ماسبق نمی‌گردد و نتایجی که ورزشکار در این مدت کسب کرده است باطل نمی‌شوند. این تصمیم ظرف 14 روز از تاریخ ابلاغ به ورزشکار، لازم الاجرا خواهد بود. 8 - فرایند درخواست مجوز اختصاری استفاده از داروهای ممنوعه 1/8 - بدیهی است که برخی از داروهای موجود در لیست داروهای ممنوعه در درمان عوارضی که در بین ورزشکاران شیوع فراوان دارند مورد استفاده قرار می‌گیرند. در اینگونه موارد درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان براساس قوانین مندرج در بخش های 4 و 7 ضرورت ندارد. به همین دلیل پروسه اعطای مجوز اختصاری ابداع شده است. 2/8 - داروها و روش هایی که براساس اعطای مجوز اختصاری اجازه استفاده از آنها به ورزشکار داده می‌شود بسیار محدود هستند و صرفاً موارد زیر را شامل می‌شوند: 3/8 - برای استفاده از هر یک از داروهای فوق، ورزشکار باید ضمن ارائه یادداشتی به کمیته مبارزه با دوپینگ، علل ضرورت استفاده از این داروها را توضیح دهد. این یادداشت پزشکی که در ضمیمه 2 درج گردیده، باید تشخیص بیماری، نام دارو، میزان مصرف، روش استفاده و مدت درمان را توضیح دهد. 4/8 - پروسه اختصاری موارد زیر را شامل می‌شود: الف - تائیدیه استفاده از داروی ممنوعه مشمول مجوز اختصاری استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان به محض وصول یادداشت تکمیل شده از سوی سازمان مبارزه با دوپینگ، دارای اعتبار است. یادداشت‌های ناقص باید به متقاضی عودت داده شوند. ب - به محض دریافت یادداشت کامل، سازمان مبارزه با دوپینگ باید فوراً ورزشکار را مطلع نماید. در صورت لزوم فدراسیون بین‌المللی ورزشکار، فدراسیون کشوری و ستاد ملی مبارزه با دوپینگ نیز باید مطلع شوند. سازمان مبارزه با دوپینگ فقط در مواردی که ورزشکار در سطح بین‌المللی است مراتب را به اطلاع سازمان جهانی مبارزه به دوپینگ می‌رساند. ج - یادداشت اعطای مجوز اختصاری جز در موارد زیر عطف به ماسبق نمی‌گردد: 5/8 - در طول مدت اعطای مجوز اختصاری کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان و کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ می‌توانند هر زمان که لازم بدانند نسبت به بررسی مجدد اقدام نمایند. 6/8 - کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان یا کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ هر زمان که بخواهند می‌توانند مجوز اختصاری استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را لغو نمایند و مراتب باید فوراً به ورزشکار، فدراسیون کشوری او و سازمانهای مبارزه با دوپینگ ذیربط اطلاع داده شود. 7/8 - ابطال مجوز اختصاری استفاده از داروهای ممنوعه بلافاصله بعد از ابلاغ تصمیم به ورزشکار لازم‌الاجرا خواهد بود. با این حال، ورزشکار می‌تواند طبق قوانین بند 7 نسبت به درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان اقدام نماید. 1/9- سازمانهای مبارزه با دوپینگ موظفند کلیه مجوزهای استفاده از داروهای ممنوعه و کلیه اسناد و مدارک تائید کننده آنها، که براساس مفاد بخش 7 صادر شده‌اند را در اختیار سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ قرار دهند. 2/9- در ارتباط با مجوز اختصاری استفاده از داروهای ممنوعه، سازمانهای مبارزه با دوپینگ موظفند درخواست‌های ارائه شده، برطبق قوانین بخش 4/8، از سوی ورزشکاران سطح بین‌المللی را در اختیار سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ قرار دهند. 3/9- بخش بایگانی باید حفظ اسرار در مورد کلیه اطلاعات پزشکی را تضمین نماید. آیین‌نامه جهانی مبارزه با دوپینگ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ 2003 •صیانت از حق اولیه هر ورزشکار که شرکت در ورزش عاری از دوپینگ م. ب. و در نتیجه ارتقاء سطح سلامت و ایجاد رقابت جوانمردانه و برابر در سطح جهان آیین‌نامه جهانی مبارزه با دوپینگ سندی است بین‌المللی و بنیادین که برنامه جهانی مبارزه با دوپینگ در ورزش بر اساس آن پی ریزی شده است. هدف این آیین‌نامه بهبود و هماهنگی فعالیتهای مبارزه با دوپینگ در سطح جهان براساس مبانی اولیه مبارزه با دوپینگ م. ب.. جهت کسب حداکثر هماهنگی در موضوعاتی که همسویی کامل بین‌المللی لازم است، آیین‌نامه به طور کامل وارد جزئیات قضایا می‌گردد. حال آن که در سایر موارد، براساس توافق‌های لازم در اصول مبارزه با دوپینگ و همچنین جهت برقراری انعطاف پذیری‌های لازم، از پرداختن به جزئیات خودداری شده است. در برنامه مبارزه با دوپینگ، جهت تنظیم استانداردهای بین‌المللی اصول تکنیکی و عملی مختلف، ابتدا با مشاوره با دولتها و امضا کنندگان آیین‌نامه، قوانینی تنظیم شده، سپس توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به تصویب می‌رسد. هدف اصلی استانداردهای بین‌المللی، ایجاد هماهنگی و همسویی بین سازمانهای گوناگون مبارزه با دوپینگ، که مسئولیت بخشهای تکنیکی و عملی برنامه جهانی مبارزه با دوپینگ را برعهده دارند، م. ب.. جهت پذیرش آیین‌نامه، تبعیت از استانداردهای بین‌المللی الزامی است. در موارد لازم و پس از مشاوره با دولتهای امضا کننده آیین‌نامه و تصویب هیات اجرایی سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ، امکان تغییر و به روز شدن استانداردهای بین‌المللی وجود دارد. استانداردهای بین‌المللی و تمامی نسخ به روز شده آنها از زمانی که در آنها قید شده است لازم‌الاجرا می‌باشند، مگر در مواردی که در آیین‌نامه مورد دیگری ذکر شده باشد. استانداردهای بین‌المللی محتوی جزئیات تکنیکی لازم جهت اجرای آیین‌نامه م. ب.. به عنوان مثال جزئیات کامل مراحل نمونه گیری، آنالیزهای آزمایشگاهی و معیارهای لازم جهت اکردیته شدن آزمایشگاهها در آیین‌نامه برنامه مبارزه با دوپینگ المپیک 1999 تفصیل بیان شده است. هر چند استانداردهای بین‌المللی صراحتآً از ملحقات آیین‌نامه جهانی مبارزه با دوپینگ به شمار می‌آید. ولی براساس مشاوره با دولتها و امضاکنندگان آیین‌نامه توسط متخصصین امر نگاشته شده و به صورت یک سند فنی جداگانه ارائه می‌گردد. ضروری است که متخصصین امر توانایی ایجاد تغییر در استانداردهای بین‌المللی را در هر زمان لازم داشته باشند.این تغییرات باید به گونه‌ای باشد که نیاز به تجدید نظر در آیین‌نامه جهانی مبارزه با دوپینگ یا قوانین مربوط به امضاکنندگان قرارداد نباشد. برنامه‌های مبارزه با دوپینگ برای صیانت از ارزش معنوی ورزش طراحی شده‌اند. این ارزش معنوی یا به تعبیری دیگر«روح ورزش» جوهرهاصلی المپیزم به شمار می‌رود و مبنای مفهوم ورزش جوانمردانه م. ب.. روح ورزش ارج نهادن به روح، جسم و اندیشه انسان است که با ارزش های زیر مشخص می‌گردد: • اخلاص، بازی جوانمردانه و صداقت. ساختاربخش اول آیین‌نامه، قادر نیست نیاز به تصویب قوانین فراگیر مبارزه با دوپینگ توسط هر سازمان مبارزه با دوپینگ را برطرف نماید. هر چند برخی از بندهای بخش اول آیین‌نامه باید دقیقاً براساس قوانین هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ اجرا شود، ولی سایر بندهای بخش اول آیین‌نامه دارای اصول راهنمایی کننده الزام آوری است که به هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ اجازه می‌دهد که به نحو مورد نیاز از قوانین استفاده کنند. همچنین هر یک از این سازمانها می‌توانند پیش نیازهای لازم جهت اجرای قوانین در هر مورد از بندهای بخش اول آیین‌نامه را تدوین نمایند. به دلیل وجود این قبیل پیش نیازها در بخش اول آیین‌نامه، نیازی به تکرار آنها در قوانین مبارزه با دوپینگ این سازمانها نیست. فصول ذیل که در آنها به اهم فعالیتهای مبارزه با دوپینگ توسط سازمانهای مبارزه با دوپینگ اشاره شده است، باید در قوانین هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ بدون هرگونه تغییری الحاق شود (تغییراتی که موجب تغییر کلی محتوای قوانین نشوند، مانند تغییر زبان یا تغییر نام یا رشته ورزشی توسط هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ و غیرمجاز م. ب.). این فصول عبارتند از: فصول 1(تعریف دوپینگ) 2 (تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ) 3اثبات دوپینگ)، 9(ابطال خود به خود نتایج انفرادی)، 10(محرومیتهای فردی)، 11(پیامدهای تیمی)، 13(تقاضای تجدید نظر9 به جز بند 13-2-2، 17(مقررات مربوط به محدودیتها) و توضیحات مربوط به هر یک از بندهای فوق‌الذکر توضیحی بر کلیات: جهت ایجاد هماهنگی کامل ضروری است که کلیه امضاکنندگان آیین‌نامه تصمیمات خود را براساس فهرستی مشترک از قوانین تنظیم نمایند. به عنوان مثال مفاهیم مربوط به تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ و یا اصول اثبات دوپینگ و پیامدهای درنظر گرفته شده باید در بین سازمانهای مختلف یکسان باشد. این قوانین باید در کلیه موارد یکسان باشند به طوریکه اگر دادرسی در حضوریکی از فدراسیونهای جهانی یا در سطح ملی یا در حضور دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش انجام شود. از قوانین مشترکی تبعیت نماید. ازسوی دیگر، نیازی نیست که کلیه امضاکنندگان را وادار نمود تا در مورد مراحل ساماندهی نتایج یا مراحل دادرسی از یک دستورالعمل مشترک تبعیت نمایند. هم اکنون مراحل متفاوت ولیکن موثر مختلفی در مورد مراحل ساماندهی نتایج یا مراحل دادرسی بین فدراسیونهای مختلف جهانی و سازمانهای ملی وجود دارد. براساس آیین‌نامه، لزومی به ایجاد وحدت رویه مطلق در مراحل برخورد با نتایج با مراحل دادرسی وجود ندارد. بلکه لازم است که روشهای گوناگون هر یک از امضاکنندگان با اصول آیین‌نامه منطبق باشد در فصل 13، اجرای دقیق بند 13-2-2 الزامی نیست و از ضروریت پذیرش آیین‌نامه محسوب نمی‌گردد. زیرا در بند 13-2-2 به راهکارهای لازمی اشاره شده است که به سازمان مبارزه با دوپینگ اجازه انعطاف پذیری لازم را می‌دهد. فصل اول #1 - فصل اول: تعریف دوپینگ دوپینگ عبارت است ازوقوع یک یاچند تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ که در موارد 2-1 تا 2-8 این آیین‌نامه به تفصیل بیان شده است. فصل دوم #2 - فصل دوم: تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ 2-1- وجود یک نوع ماده ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز آن و یا نشانگرهای آن در نمونه اخذ شده از ورزشکار. 2-1-1- وظیفه فردی هر ورزشکار این است که از وارد شدن هر نوع ماده ممنوعه به بدن خود ممانعت به عمل آورد. لذا در صورتی که هر گونه ماده ممنوعه، یا مواد حاصل از سوخت وساز و یا نشانگرهای مربوط به آنها در نمونه اخذ شده از ورزشکار یافت شود، مسئولیت آن برعهده ورزشکار م. ب.. در این بند تصریح شده است که جهت اعلام تخلف ورزشکار از قوانین مبارزه با دوپینگ براساس بند 2-1 لازم نیست که نیت، قصور، تقصیر، یا آگاهی ورزشکار از مصرف مورد ارزیابی قرار گیرد. 2-1-2- به استثنای موادی که در فهرست ممنوعه، برای آنها آستانه کمی اختصاصی در نظر گرفته شده است، وجود هر مقدار از ماده ممنوعه، یا مواد حاصل از سوخت و ساز و یا نشانگرهای آنها در نمونه اخذ شده از ورزشکار، تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ محسوب می‌شود. 2-1-3- به عنوان استثناء بر ماده 2-1، در فهرست ممنوعه شرایط خاصی برای ارزیابی مواد ممنوعه‌ای که احتمالاً ممکن است در درون بدن نیز تولید شوند، در نظر گرفته شده است. تفسیر فصل 2: در فصل دوم، شرایط و مواردی که نقض قوانین دوپینگ محسوب می‌شود، تعیین می‌گردد. در صورتی که از یک یا چند بند از این قوانین تخلف صورت گیرد، دادرسی شخص خاطی آغاز می‌شود. بسیاری از اعمالی که در این فهرست از موارد تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ محسوب می‌شوند در سایر مقررات نظیر آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک و یا سایر قوانین مبارزه با دوپینگ نیز ممنوع می‌باشند. توضیح بند 2-1-1: جهت اثبات تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ، همانند وجود ماده ممنوعه (یا مواد حاصل از سوخت و ساز و یا نشانگرهای مربوط به آنها) آیین‌نامه از احکام مطلق قانونی آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک و همچنین مجموعه وسیعی از سایر قوانین مبارزه با دوپینگ، استفاده می‌کند. براساس قوانین صریح و تخطی ناپذیر، در صورت یافته شدن هر نوع ماده ممنوعه در نمونه اخذ شده از ورزشکار، تخطی از قوانین مبارزه با دوپینگ صورت گرفته است. مصرف عامدانه یا غیرعمدی و حتی مصرف تصادفی یک ماده ممنوعه توسط ورزشکار تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ م. ب.. در صورتی که نمونه مثبت مربوط به نمونه گیری در زمان مسابقات باشد نتایج مسابقه خود به خود لغو می‌گردد. (فصل 9(ابطال خودبخود نتایج انفرادی)). با این وجود ورزشکار پس از این مرحله فرصت می‌یابد تا به اثبات این موضوع که تقصیر یا تقصیر قابل توجه‌ای در مورد یافت شدن ماده ممنوعه نداشته است، از مقررات مربوط به تخفیف مجازاتها استفاده نماید. (فصل 10- 5 (تخفیف مجازات یا کاهش دوره محرومیت به علت موارد خاص)). ضمناٌ در هیچ کدام از موارد، قوانین مسابقات اجازه نمی‌دهد که ناعادلانه بودن اوضاع تغییر یابد. به عنوان مثال نمی‌توان مسابقات را تا بهبود ورزشکار به تعویق انداخت. در نتیجه ممنوعیت مصرف مواد ممنوعه وابسته به مصرف تصادفی آنها نیست. تحولات مربوط به ورزشهای گوناگون چه به صورت تصادفی و چه آنها که ناشی از اهمال افراد هستند، همانند فراز و نشیبهای معمول زندگی، خود باعث بروز بی‌عدالتی‌های متفاوتی می‌گردد و قوانین هیچ گاه جوابگوی چنین وقایعی نمی‌باشند. از این گذشته به نظر می‌رسد یکی از سیاستهای قابل ستایش این است که هیچگاه نباید با جبران یک بی‌عدالتی تصادفی نسبت به یک فرد، باعث ظلم به کل بدنه گروه شرکت کننده در یک رقابت ورزشی شد. به عنوان مثال اگر ورزشکاری سهواً یکی از داروهای نیروزای ممنوعه را مصرف نماید و براساس قانون بخشیده شود این عمل ظلم به سایر رقبا محسوب می‌گردد. از سوی دیگر چنین سهل‌انگاری در قانون باعث می‌گردد که بسیاری از ورزشکاران از قوانین سوء استفاده نمایند زیرا اثبات عامدانه بودن مصرف داروی ممنوعه در بسیاری از موارد مشکل م. ب.. مطمئناً وجود راههای فرار قانونی باعث می‌شود که دعاوی قضایی بسیار پرخرجی برگزار گردد و این امر واضحاً به ضرر فدراسیونهایی است که توان مالی کمی دارند. توضیح بند 2-1-3: به عنوان مثال در فهرست داروهای ممنوعه تصریح شده است که اگر نسبت تستسترون به اپی تستسترون بیش از 1/6 باشد ورزشکار خاطی شناخته می‌شود مگر در مواردی که آزمایشاتی که در طول زمان، چه قبل و چه بعد از نمونه گیری، توسط سازمان مسئول مبارزه با دوپینگ از ورزشکار صورت می‌گیرد مقادیر بالا اما طبیعی تستسترون ورزشکار را نشان دهند یا ورزشکار به نحوی اثبات نماید که این افزایش ناشی از یک وضعیت فیزیولوژیک و یا یک بیماری است. 2-2- مصرف و یا تلاش برای مصرف یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه 2-2-1- جهت اثبات تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ، موفق بودن یا نبودن مصرف یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه، موضوع اصلی نیست. بلکه تنها مصرف و یا تلاش برای مصرف ماده ممنوعه یا روش ممنوعه جهت احراز تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ کافی است. 2-3- امتناع از شرکت در نمونه‌گیری، غیبت یا طفره رفتن از شرکت در نمونه‌گیری بدون دلایل قانع کننده، پس از دریافت حکم نمونه‌گیری براساس قوانین اجرایی نهاد مجاز نمونه‌گیر. توضیح بند 2-2-1: در این آیین‌نامه نسبت به آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک یک تغییر صورت گرفته است و آن اضافه شدن عبارت مصرف روشهای ممنوعه علاوه بر مواد ممنوعه م. ب.. ب. ت. ب. این الحاقیه دیگر لزومی نیست که به طور اختصاصی «اعتراف به مصرف» به عنوان یک قانون مجرای مبارزه با دوپینگ صورت گیرد. مصرف ممکن است با روشهای مختلف ثابت گردد. به عنوان مثال توسط اعتراف مستقیم ورزشکار یا شهادت یک شخص ثالث و یا توسط سایر شواهد. نشان دادن «قصد مصرف» از یک ماده ممنوعه نیاز به ارائه ادله در مورد نیت ورزشکار دارد. این واقعیت که نیت ورزشکار باید به نحوی به اثبات برسد باعث کم شدن ارزش مطلق بند 2-1 در مورد مصرف یک ماده با دوش ممنوعه نمی‌گردد. در صورتی که ورزشکار خارج از مسابقات ماده ممنوعه مصرف نماید و استفاده از این ماده در خارج از مسابقات ممنوع نباشد، این عمل نقض قوانین دوپینگ محسوب نمی‌گردد. 2-4- در اختیار قرار ندادن اطلاعات لازم در مورد محل حضور ورزشکار جهت نمونه‌گیری خارج از مسابقات همانند عدم اعلام حل حضور یا غیبت از نمونه‌گیری، خارج از مسابقات. همانند عدم اعلام محل حضور یا غیبت از نمونه‌گیری. درخواست این اطلاعات باید براساس مقررات قابل توجیه باشد. 2-5 - دستکاری، یا تلاش در جهت دستکاری هر یک از مراحل کنترل دوپینگ. 2-6 - مالکیت مواد روش های ممنوعه: 2-6 -1- مالکیت هر نوع ماده که در نمونه‌گیری خارج از مسابقات ممنوع اعلام شده است و یا روش ممنوعه در هر زمان و مکانی مگر آنکه ورزشکار اثبات نماید که بنابر بند 4-4 (معافیت درمانی) یا سایر قوانین قابل قبول مالکیت این ماده جهت مصارف ضروری پزشکی بوده است. 2-6 -2- مالکیت هر نوع ماده که در نمونه‌گیری خارج از مسابقات ممنوع اعلام شده است و یا روش ممنوعه به وسیله پرسنل حامی ورزشکار که به نحوی در امر مسابقات و یا تمرینات در کنار ورزشکار می‌باشند، مگر آن که پرسنل حامی ورزشکار اثبات نمایند که بنابر بند 4-4 (معافیت درمانی) یا سایر قوانین قابل قبول مالکیت این ماده جهت مصارف ضروری پزشکی بوده است. توضیح بند 2-4: نمونه‌گیری بدون اطلاع قبلی در زمانهای خارج از مسابقات یکی از اصول بنیادین فعالیتهای مبارزه با دوپینگ است. بدون اطلاع از مکان فیزیکی ورزشکار انجام این قبیل نمونه‌گیری‌ها ناکارآمد و گاهاً غیرممکن است. توضیح بند 2- 5: براساس این ماده هر نوع رفتاری که موجب بروز اشکال در مراحل اجرای نمونه‌گیری شود. ولی به طور اخص از موارد روشهای ممنوعه شناخته شده نباشد، غیرمجاز است. به عنوان مثال عوض کردن کدهای شناسایی در برگه کنترل دوپینگ در جریان نمونه‌گیری و یا شکستن شیشه B در زمان آنالیز آزمایشگاهی نمونه B از مصادیق تخلف از قوانین محسوب می‌گردد. 2-7- داد و ستد هرگونه ماده روش ممنوعه. 2- 8 - تجویز و قصد تجویز یک ماده یا روش ممنوعه به ورزشکاران، همچنین همکاری، تشویق، حمایت، کمک‌رسانی، اجرا، مدیریت، همدستی، معاونت، مخفی کردن و هرگونه مشارکت برای تخلف و حتی تلاش برای تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ. فصل سوم #3 - فصل سوم: اثبات دوپینگ 3-1: مسئولیت ها و استانداردها در اثبات دوپینگ مسئولیت احراز تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ برعهده سازمانهای مبارزه با دوپینگ م. ب.. روش استاندارد اثبات تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ این است که سازمان مبارزه با دوپینگ با دلایل کافی گروه دادرسی را مجاب نماید که ادعای این سازمان در مورد تخلف صورت گرفته صحیح بوده است. استفاده از این روش باعث می‌شود که در کلیه موارد به جای پرداختن به احتمالات از دلایل متقن استفاده گردد. ضمناً براساس آیین‌نامه مسئولیت ورزشکار یا سایر کسانی که احتمالاً از قوانین مبارزه با دوپینگ تخطی کرده‌اند این است که با ارائه شواهد و مدارک کافی اتهام وارده را رد نمایند و یا حقایق و یا شرایط مورد نظر را جهت سازمان مبارزه با دوپینگ مشخص نمایند. در حقیقت استانداردهای اثبات دوپینگ روشی کارآمد جهت اثبات فرضیات م. ب.. 3-2: روش های اثبات حقایق و فرضیات اثبات حقایق مربوط به تخلفات از قوانین مبارزه با دوپینگ می‌تواند به وسیله هر روش قابل اعتمادی از جمله اعتراف ورزشکار باشد. روشهای اثباتی که در اینجا ذکر می‌شود، جهت اثبات دوپینگ قابل استناد هستند. توضیح بند3-1: استانداردهای اثبات دوپینگ که توسط سازمانهای مبارزه با دوپینگ اجرا می‌گردد با استانداردهایی که در اکثر کشورها جهت تشخیص تخلفات حرفه‌ای اعمال می‌شود، شباهت دارد. همچنین این استانداردها به طور گسترده توسط دادگاه ها و محاکم در موارد دوپینگ استفاده می‌گردد. به عنوان مثال می‌توان به حکم دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش به شماره دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش98/206 در مورد پرونده فردی به نام N.J.Y.W در برابر فدراسیون بین‌المللی شنا مورخ 22 دسامبر سال 1998 اشاره نمود. 2-2-1- فرض بر این است که آزمایشگاههای معتبر و مورد تائید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، متولی انجام آزمایش بر نمونه‌های دریافتی می‌باشند و کلیه مراحل آزمایش براساس استانداردهای بین‌المللی آنالیز بوده است. اما ورزشکار ممکن است مدعی شود که از استانداردهای بین‌المللی تخطی شده است. 3-2-2- تخطی از استانداردهای بین‌المللی نمونه‌گیری در صورتی که سبب ایجاد یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی یا هرگونه تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ نشوند باعث بی‌اعتبار شدن نتایج نمی‌گردند. اگر ورزشکار اثبات نماید که در جریان نمونه گیری تخلفی از استانداردهای بین‌المللی اتفاق افتاده است. آنگاه سازمان مبارزه با دوپینگ موظف است اثبات نماید که این انحرافات باعث ایجاد یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی یا تخلف اساسی از قوانین مبارزه با دوپینگ نشده است توضیح بند 3-2-1: وظیفه ورزشکار این است که با دلایل کافی ثابت نماید که از استانداردهای بین‌المللی تخطی شده است. اگر ورزشکار بتواند چنین دلایلی ارائه نماید، مسئولیت متوجه سازمان مبارزه با دوپینگ می‌شود تا با دلایل قانع کننده اعضا دادگاه را مجاب نماید که این تفاوتها باعث مخدوش شدن نتایج آزمایش نشده است. فصل چهارم #4 - فصل چهارم: فهرست ممنوعه 4-1- چاپ و بازنگری فهرست ممنوعه 4-2- مواد ممنوعه روش های مشخص شده در فهرست ممنوعه توضیح بند 4-1: در هر زمان لازم فهرست ممنوعه سریعاً مورد تجدید نظر قرار گرفته و چاپ می‌گردد. با این وجود برای حفظ نظم هر ساله حتی اگر تغییری در فهرست صورت نگرفته باشد، این فهرست چاپ می‌گردد. کمیته بین‌المللی المپیک جهت احتراز از بی‌نظمی هر ساله در ماه ژانویه این فهرست را چاپ می‌کند. ضمناً در پایگاه اینترنتی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ همواره آخرین نسخه تجدید نظر شده فهرست ممنوعه وجود دارد. توضیح بند 4-2: تنها یک فهرست ممنوعه وجود دارد. موادی که همواره ممنوع بوده‌اند عبارتند از مواد پوشاننده و موادی که همانند آنابولیکها مصرف آنها در زمان تمرین باعث افزایش توان ورزشکار به شکل طولانی مدت می‌گردد. کلیه مواد روشهایی که در فهرست ممنوعه وجود دارند در زمان مسابقات ممنوع می‌باشند. قائل شدن تمایز بین موادی که در زمان مسابقات و در خارج از زمان مسابقات آزمایش می‌شوند از از آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک اخذ شده است. تنها یک سند به‌عنوان «فهرست ممنوعه» وجود دارد. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مواد یا روشهای خاصی را جهت برخی از رشته‌های ورزشی در فهرست ممنوعه اضافه نموده است (به عنوان مثال مهارکننده‌های گیرنده بتا (برای رشته تیراندازی) ولی این جزئیات نیز در فهرست ممنوعه درج شده است. وجود کلیه مواد ممنوعه در یک فهرست از ایجاد سردرگمی در مورد ممنوع بودن مواد مختلف در رشته‌های ورزشی گوناگون می‌کاهد. رشته‌های ورزشی خاص مجاز به تعیین استثنائات نسبت به فهرست اصلی نمی‌باشد (به عنوان مثال در رشته‌هایی که ورزش فکری محسوب می‌شوند نمی‌توان مواد آنابولیک را از فهرست حذف نمود). منطق این حکم این است که موادی وجود دارند که هر کس که خود را ورزشکار می‌داند باید از مصرف آنها خودداری نماید. 4-3- ضوابط اضافه نمودن مواد روش های گوناگون در فهرست ممنوعه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، جهت اضافه نمودن مواد و روش های گوناگون در فهرست ممنوعه تابع ضوابط زیر م. ب.. 4-3-1- در صورتی که یک ماده یا روش ممنوعه یکی از دو شرط زیر را داشته باشد. این ماده باید توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در فهرست ممنوعه قرار گیرد. 4-3-1-1- براساس شواهد طبی، علمی، فارماکولوژیک یا تجربی ثابت شود که این ماده یا روش دارای اثر بالقوه در افزایش توان یا عملکرد ورزشی است. 4-3-1-2- براساس شواهد طبی، علمی، فارموکولوژیک یا تجربی ثابت شود که مصرف این ماده یا روش بر سلامت ورزشکار آثار بالقوه یا بالفعل سوء دارد 4-3-1-3- در صورتی که بنابر نظر آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مصرف یک ماده یا روش باعث تضعیف مفهوم روح ورزش شود. این مفهوم در بخش کلیات آیین‌نامه، به تفصیل توضیح داده شده است. 4-3-2: در صورتی که براساس شواهد طبی، علمی، فارماکولوژیک یا تجربی ثابت شود که یک ماده یا روش دارای اثر پوشانندگی م. ب. و تشخیص مصرف سایر داروها و روشها را غیرممکن می‌گرداند، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ موظف است آن ماده را به فهرست ممنوعه اضافه نماید. توضیح بند 4-3-2: یک ماده اگر از مواد پوشاننده باشد یا یکی از دو شرط زیر در مورد آن برقرار گردد باید در فهرست ممنوعه گنجانده شود. 1) دارای اثر مثبت بر عملکرد ورزشکار باشد 2) دارای اثر سوء بالقوه یا بالفعل بر سلامت ورزشکار باشد یا 3) با روح ورزش در تضاد باشد هیچ یک از معیارهای فوق‌الذکر به‌تنهایی جهت اضافه کردن یک دارو در فهرست ممنوعه کافی نمی‌باشد. به عنوان مثال اگر تنها منظور بالابردن بالقوه توان ورزشکار باشد روشهایی نظیر تمرینهای جسمی و روحی، مصرف گوشت قرمز، مصرف اشباع شده هیدرات کربن و تمرین در ارتفاعات نیز باید از موارد دوپینگ محسوب شود و یا اگر تنها مضر بودن مطرح باشد، کشیدن سیگار نیز باید در فهرست ممنوعه قرار گیرد. از سوی دیگر رعایت هر سه شرط نیز ناممکن می‌نماید. به عنوان مثال استفاده از تکنولوژی انتقال ژنتیکی هر چند عملی غیرمضر محسوب می‌گردد، ولی با روح ورزش در تضاد است. 4-3-3- قرار دادن یک ماده یا روش در فهرست ممنوعه، برعهده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ است. به عنوان مثال هیچ‌گاه تعیین اینکه یک ماده یا روش دارای اثر پوشانندگی است، یا اثر آن بر افزایش عملکرد ورزشکار به چه شکل است و یا باعث بروز عوارض جسمی می‌گردد و یا با روح ورزش در تضاد است براساس مجادلات بین ورزشکاران و فرد دیگر صورت نمی‌گیرد. توضیح بند 4-3-3: در صورتی که یک مورد خاص تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ مطرح باشد، نمی‌توان موضوع معیارهای لازم برای وجود داروی مصرف شده در فهرست ممنوعه براساس بند 4-3 (ضوابط اضافه نمودن یک ماده یا یک روش ممنوعه در فهرست ممنوعه) را مطرح نمود. به عنوان مثال نمی‌توان در زمان رسیدگی به یک پرونده، عنوان نمود که داروی مصرف شده دارای اثر مثبت بر عملکرد ورزشکار در این رشته خاص ورزشی نمی‌باشد و به عنوان یک اصل هر گاه در نمونه اخذ شده از ورزشکار یک ماده ممنوعه پیدا شود این امر دوپینگ محسوب می‌گردد. این اصل در آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک نیز وجود دارد. توضیح بند 4-4: هماهنگی در امر اعطا معافیت درمانی بسیار مهم است. اگر ورزشکاری یک ماده ممنوعه را مصرف نماید دچار محرومیت می‌گردد مگر قبلاً معافیت درمانی را اخذ کرده باشد. با این وجود هم اکنون بسیاری از تشکیلات ورزشی، استفاده از معافیت درمانی را مجاز نمی‌دانند. برخی از سیاستهای نانوشته تبعیت می‌کنند و تنها برخی دارای سیاستهای مکتوبی هستند که با مقررات مبارزه با دوپینگ آنها سازگار است. در این بند تلاش شده است تا بین سیاستهای مختلف در امر معافیت درمانی هماهنگی ایجاد شود. همچنین بر اساس این بند تلاش گردیده است که مسئولیت قبول یا رد کردن یک معافیت درمانی برای ورزشکاران سطوح بین‌المللی برعهده فدراسیونهای جهانی و برای سایر ورزشکاران برعهده سازمانهای ملی مبارزه با دوپینگ قرار گیرد. برخورد با سایر ورزشکاران براساس آیین‌نامه صورت می‌گیرد. از شایع‌ترین داروهای ممنوعه که براساس قوانین معافیت درمانی توسط ورزشکاران استفاده می‌شود، می‌توان به داروهای آسم حاد شدید و داروهای مربوط به نشانگان روده تحریک‌پذیر اشاره نمود. اگر تصویب یا رد کردن یک معافیت درمانی برخلاف استانداردهای بین‌المللی باشد، تصمیم‌گیری نهایی برعهده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ خواهدبود تا براساس استانداردهای بین‌المللی و تقاضای تجدید نظر ورزشکار براساس بند 13-3 آیین‌نامه نظر نهایی را اعلام نماید. اگر معافیت درمانی یک ورزشکار لغو گردد، موضوع لغو عطف به ماسبق نمی‌گردد و نتایج ورزشکار در زمان معافیت درمانی از اعتبار ساقط نمی‌گردد فصل پنجم - نمونه‌گیری 5 -1- برنامه‌ریزی توزیع نمونه‌گیری. سازمانهای مبارزه با دوپینگی که مسئولیت نمونه‌گیری را بر عهده دارند می‌باید با هماهنگی با سایر سازمانهای مبارزه با دوپینگ براساس یک بانک مشترک اطلاعاتی از ورزشکاران اقدام به نمونه‌گیری نمایند. 5 -1-1- برنامه‌ریزی و اجرای تعداد موثر نمونه‌گیری خارج از مسابقات و داخل مسابقات هر یک از فدراسیونهای بین‌المللی موظف است جهت ورزشکاران سطح بین‌المللی خود یک بانک اطلاعات ثبت شده نمونه‌گیری فراهم نماید. هر یک از سازمانهای ملی مبارزه با دوپینگ نیز موظف است جهت ورزشکاران خود یک بانک اطلاعات نمونه‌گیری ملی فراهم نماید. بانک اطلاعات ملی باید علاوه بر اطلاعات ورزشکاران سطوح ملی شامل ورزشکاران سطح بین‌المللی نیز باشد. هر یک از فدراسیونهای بین‌المللی و سازمانهای ملی مبارزه با دوپینگ باید در بانک اطلاعاتی ثبت شده خود جهت نمونه‌گیری‌های خارج از مسابقات و داخل مسابقات برنامه ریزی نموده و این برنامه تدوین شده را اجرا نمایند. 5 -1-2- موضوع عدم اطلاع زمان نمونه‌گیری از قبل از اهم وظائف م. ب.. 5 -1-3- اجرای نمونه‌گیری هدفمند. توضیح بند 5-1-3: بر انجام نمونه‌گیری هدفمند تاکید می‌شود. زیرا در نمونه‌گیری اتفاقی و یا حتی نمونه‌گیری جهت‌دار اتفاقی نمی‌توان مطمئن بود که تمامی ورزشکاران لازم مورد آزمایش قرار گرفته‌اند. (به عنوان مثال ورزشکاران سطوح جهانی، ورزشکاری که در مدتی کوتاه، افزایش قابل توجه‌ای در عملکرد ورزشی خود داشته است. ورزشکارانی که مربی آنها مسئول تربیت سایر ورزشکاران با نمونه مثبت است و سایر موارد) واضح است که نمونه‌گیری هدفمند نباید به جز موارد قانونی و شاخص کنترل دوپینگ در مورد دیگری اجرا شود. در آیین‌نامه تصریح شده است که ورزشکاران نباید انتظار داشته باشند که فقط به صورت اتفاقی جهت نمونه‌گیری انتخاب شوند. ضمناً جهت اجرای نمونه‌گیری هدفمند نیاز به ارائه ادله یا وجود شک خاصی نیست. 5 -2- استانداردهای نمونه‌گیری سازمانهای مبارزه با دوپینگی که مسئول نمونه‌گیری هستند، باید نمونه‌گیری را براساس استانداردهای بین‌المللی نمونه‌گیری انجام دهند. فصل ششم #6 - فصل ششم: آنالیز نمونه‌ها 6 - 1 - استفاده از آزمایشگاههای معتبر آنالیز نمونه‌ها باید فقط توسط آزمایشگاه های آکردیته آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ یا سایر آزمایشگاههای مورد تائید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ انجام شود. انتخاب آزمایشگاههای آکردیته آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ (یا سایر روشهای مورد تائید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ) که باید جهت انجام نمونه‌گیری انتخاب شوند، منحصراً برعهده سازمانهای مبارزه با دوپینگ مسئول مدیریت با نتایج م. ب.. 6 -2- موادی که باید ردیابی شوند نمونه‌های کنترل دوپینگ باید برای ردیابی وجود مواد و روشهای ممنوعه مندرج در فهرست ممنوعه یا سایر موادی که براساس بند 4- 5 (برنامه پایش) اندازه‌گیری آنها توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به تائید رسیده است، مورد آنالیز قرار گیرند. 6 -3- پژوهش بر روی نمونه‌ها هیچ نمونه‌ای به جز برای ردیابی مواد (یا گروه مواد) یا روشهای ممنوعه مشخص شده در فهرست ممنوعه، نباید بدون اخذ رضایت کتبی ورزشکار مورد آنالیز قرار گیرد. مگر بنا بر دستور آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و در ارتباط با بند 4-5 (برنامه پایش) توضیح بند 5 -2: در مبحث استانداردهای بین‌المللی نمونه‌گیری، روشها و مراحل نمونه‌گیری در حین مسابقات و خارج از مسابقات به طور کامل توضیح داده شده است. توضیح بند 6 - 1: عبارت و یا سایر روشهای مصوبه توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به معنای سایر روشهایی است که توسط آژانس بررسی‌شده و قابل اعتماد شناخته شده است. نظیر روشهای نمونه‌گیری از خون به شکل سیار. 6 -4- استانداردهای آنالیز نمونه و گزارش دهی فصل هفتم #7 - فصل هفتم: مدیریت نتایج 7- 1- بازبینی اولیه براساس یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی 7-2- ابلاغ پس از بازبینی اولیه اگر در بازبینی اولیه براساس بند 7-1 ورزشکار دارای حق قانونی معافیت درمانی نبوده یا نمونه‌گیری یا آنالیز دقیقاً براساس استانداردهای بین‌المللی انجام شده بود، و یافته غیرطبیعی آزمایشگاهی به علت تخطی از قوانین ایجاد نشده بود، آنگاه سازمان مبارزه با دوپینگ باید سریعاً براساس مقررات خود ورزشکار را نسبت به موارد زیر مطلع نماید: الف) یافته غیرطبیعی آزمایشگاهی، ب) قانونی که از آن تخطی شده است یا براساس بند 7-3 سایر آزمایشاتی که جهت روشن شدن تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ باید از ورزشکار انجام شود، ج) حق ورزشکار برای درخواست آنالیز سریع نمونه ب، همچنین باید به‌ورزشکار تذکر داده شود که عدم درخواست تجزیه نمونه ب، چشم پوشی ورزشکار از حق خود فرض می‌شود. د) در صورت درخواست تجزیه نمونه ب ورزشکار یا نماینده ورزشکار حق دارند تا در زمان بازکردن نمونه ب و یا آنالیز آن در محل حاضر باشند و (0) ورزشکار حق دارد رونوشت مدارک آزمایشگاهی حاوی اطلاعات مربوط به نمونه‌های آ و ب براساس استانداردهای بین‌المللی آنالیز را مطالبه نماید. توضیح بند 7: امضاکنندگان مختلف آیین‌نامه برای برخورد با یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی روشهای مختلفی را در نظر گرفته‌اند. هر چند این برخوردهای مختلف کاملاً همسو نمی‌باشند ولی ثابت شده است که برخورد بسیاری از آنها دارای اثرات عادلانه و موثر م. ب.. آیین‌نامه قصد ندارد تا جای هیچکدام از این برخوردها را بگیرد. با این وجود این بند اصول کلی مدیریت نتایج را توضیح می‌دهد تا براساس آن اصول اولیه عدالت در مدیریت نتایج حفظ گردد. قوانین هر کدام از امضاکنندگان باید با این آیین‌نامه هماهنگ باشد. توضیح بند 7-2: ورزشکار حق دارد حتی اگر براساس بند 7-3 و 7-4 نیاز به آزمایشات بیشتر وجود دارد سریعاً تقاضای آزمایش بر نمونه ب را بدهد 7-3: بازبینی مجدد یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی در صورتی‌که در فهرست ممنوعه تصریح شده باشد. سازمان مبارزه با دوپینگ یا سایر نهادهای مسئول بازبینی نتایج که توسط این سازمانها انتخاب شده‌اند، باید سایر آزمایشات‌تکمیلی تصریح شده در فهرست ممنوعه را به‌انجام برسانند. به محض تکمیل این آزمایشات پیگیری، سازمان مبارزه با دوپینگ باید سریعاً ورزشکار را از نتایج آزمایشات تکمیلی مطلع نماید. همچنین باید نظریه نهایی سازمان مبارزه با دوپینگ در مورد تخلف یا عدم تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ به‌اطلاع ورزشکار رسانده شود. 7-4- بازبینی سایر تخلفات مربوط به قوانین دوپینگ توضیح بند 7-4: به عنوان مثال، یک فدراسیون بین‌المللی معمولاً ورزشکار را توسط فدراسیون ورزشی ملی ورزشکار از نتایج آزمایش مطلع می‌نمایند. 7- 5 - قوانین مربوط به تعلیق موقت هر یک از امضاکنندگان آیین‌نامه می‌توانند جهت رقابتهایی که مسئول برگزاری آن هستند یا جهت مراحل انتخابی تیمی که امضا کننده مسئول آن است، مجوز برقراری تعلیق موقت پس از بازبینی اولیه و ابلاغ براساس بندهای 7-1 و 7-2 را صادر نمایند. تعلیق موقت پیش از دادرسی نهایی براساس بند 8 (حق دادرسی عادلانه) شامل ورزشکار می‌شود. در مجموع تعلیق موقت تنها در صورتی شامل ورزشکار می‌شود که یکی از شرایط زیر جهت وی تامین شود. الف) ورزشکار فرصت یابد یا قبل از شروع تعلیق موقت و یا در یک زمان مشخص پس از دریافت آن در دادرسی اولیه شرکت نماید، یا ب) ورزشکار فرصت یابد در یک زمان مشخص پس از دریافت تعلیق، در یک دادرسی پیش از موعد براساس بند 8 (حق دادرسی عادلانه) شرکت نماید. اگر براساس یافته غیرطبیعی آزمایشگاهی در نمونه آ جهت ورزشکار، تعلیق موقت در نظر گرفته شود و آزمایش بر روی نمونه ب نتیجه گزارش نمونه آ را تائید ننماید. از آن پس هیچگونه مجازاتی شامل ورزشکار نخواهد شد و هر نوع محکومیت اعمال شده جهت ورزشکار لغو خواهد گردید. در مواردی که پس از اعلام نتیجه مثبت نمونه آ ورزشکار یا تیم ورزشکار از یک رقابت حذف شده باشند و آزمایش بر روی نمونه ب نتیجه گزارش نمونه آ را تائید ننماید، در صورتی که هنوز بدون تاثیر بر روند مسابقات، امکان شرکت مجدد ورزشکار یا تیم در ادامه رقابت وجود داشته باشد، ورزشکار یا تیم می‌توانند به شرکت در رقابت ادامه دهند. توضیح بند 7- 5: در این بند براساس فصل 8 (حق استماع و دادرسی منصفانه) اجازه صدور تعلیق موقت پیش از صدور رای نهایی دادرسی، داده شده است. تعلیق موقت توسط آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک و همچنین قوانین بسیاری از فدراسیونها مورد تایید قرار گرفته است. با این وجود قبل از آنکه تعلیق موقت به طور یک جانبه توسط یک سازمان مبارزه با دوپینگ صادر شود. دادرسیهای اولیه بنابر دستور آیین‌نامه باید تکمیل گردد. به علاوه سازمانی که قرار است اجازه صدور تعلیق موقت را داشته باشد باید به‌ورزشکار اجازه شرکت در یک دادرسی اولیه چه قبل و چه بلافاصله بعد از صدور حکم تعلیق را بدهد. فصل هشتم #8 - فصل هشتم: حق استماع و دادرسی منصفانه • اطلاع رسانی به موقع و بدون تاخیر • هیات دادرسی عادل و بی‌طرف. • اطلاع‌یابی به موقع و بدون تاخیر و منصفانه از ماده قانونی که تخلف از آن به وی نسبت داده شده است. • حق شخص جهت استفاده از مترجم در حین دادرسی وظیفه انتخاب مترجم و چگونگی پرداخت هزینه مترجم برعهده هیات دادرسی است. • حق دریافت حکم کتبی، به موقع و مستدل. در صورتی که دادرسی در مورد یک رقابت انجام شود، می‌توان فرآیند دادرسی را براساس قوانین سازمان مبارزه با دوپینگ یا هیات دادرسی تسریع نمود. فصل نهم #9 - فصل نهم: ابطال خودبخود نتایج انفرادی فصل دهم #10 - فصل دهم: محرومیت های فردی 10-1‌- ابطال نتایج در حین‌مسابقات در صورت احراز تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ. هنگامی که تخلفی از قوانین مبارزه با دوپینگ در حین یا در رابطه با یک مسابقه اتفاق بیافتد براساس تصمیم هیات دادرسی آن مسابقه، تمامی نتایج و پیامدهای به دست آمده توسط ورزشکار خاطی در آن مسابقه باطل شده و مدالها، امتیازات و جوایز حاصل از آن باز پس گرفته می‌شود، مگر مواردی که در بند 10-1-1 به آنها اشاره شده است. 10-1-1- در صورتی که ورزشکار اثبات نماید که هیچ قصور یا تقصیری در تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ نداشته است، نتایج فردی ورزشکار در دیگر رقابتها باطل نمی‌گردد مگر آنکه نتایج ورزشکار در دیگر رقابتها نیز تحت تاثیر تخلف وی بوده باشد. 10-2- وضع محرومیتهای مصرف مواد و روشهای ممنوعه به استثنای موادی که به طور خاص در ماده 10-3 ذکر شده است، مدت محرومیت در مورد تخلف از ماده 2-1 (وجود مواد ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهای آنها). توضیح بند 10-1: هر چند براساس بند 9 (ابطال خودبخود نتایج انفرادی) نتایج انفرادی ورزشکار ابطال می‌گردد، (به عنوان مثال صد متر کرال پشت). براساس این بند تمام نتایج در تمام مسابقات ورزشکار باطل می‌گردد (به عنوان مثال کل نتایج مسابقات شنا). توضیح بند 10-2: هماهنگی بین محرومیتهای درنظر گرفته شده جهت ورزشکاران مختلف از مباحث رایج م. ب. به خصوص این بحثها به علت اختلافات ذاتی مابین ورزشها شدت می‌گیرد. در برخی ورزشها، ورزشکاران حرفه‌ای هستند و سایر ورزشکاران آماتور هستند. در ورزشهایی که عمر قهرمانی آن کوتاه است نظیر ژیمناستیک دو سال محرومیت به منزله پایان عمر ورزشی ورزشکار تلقی می‌گردد. حال آنکه در ورزشهایی نظیر تیراندازی این مشکل وجود ندارد همچنین در ورزشهای انفرادی ورزشکار می‌تواند در طول دوره محرومیت تواناییهای خود را حفظ نماید حال آنکه در ورزشهای تیمی این مهارتها به علت عدم شرکت در فعالیتهای تیمی از بین می‌رود. یکی از راههای ایجاد هماهنگی این است که اگر دو ورزشکار از یک کشور از یک ماده ممنوعه استفاده نمایند، و در شرایط یکسانی نیز باشند، ولی رشته ورزشی متفاوتی داشته باشند، نباید برای آنها مجازات یکسانی در نظر گرفت. از طرفی برخی از سازمانها به‌انعطاف پذیری در امر تعیین مجازاتها معتقد نیستند، نبود هماهنگی در اعمال مجازاتها از موارد اختلاف بین فدراسیونهای بین‌المللی و ملی به شمار می‌آید ماده 2-2- (ورزشکار یا شخص صرف و یا تلاش برای مصرف یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه) و ماده 2-6 (مالکیت مواد و روش های ممنوعه) بدین شرح است: با این وجود قبل از اعمال دوره محرومیتها، ورزشکار یا شخص دیگر فرصت می‌یابند تا جهت تخفیف یا ابطال حکم محرومیت براساس بند 10-5 دفاعیات لازم را ارائه نمایند. در فهرست ممنوعه به طور خاص به موادی اشاره شده است که احتمال مصرف غیرعمدی آنها بیشتر است. این مواد عبارتند از موادی که به دلیل کثرت وجود آنها در فرآورده‌های دارویی احتمال مصرف ناآگاهانه آنها وجود دارد و موادی که احتمال سوءمصرف موفقیت آمیز آنها به عنوان داروهای دوپینگی کمتر است. در صورتی که ورزشکار ثابت نماید که مصرف این ماده خاص به دلیل بالابردن توان عملکردی وی نبوده است مدت محرومیت در نظر گرفته شده براساس بند 10-2 بدین شرح کاهش می‌یابد. با این وجود قبل از اعمال دوره محرومیت‌ها ورزشکار یا شخص دیگر فرصت می‌یابند تا جهت تخفیف یا ابطال حکم محرومیت (در موارد تخلف بار دوم یا سوم) براساس بند 10- 5 دفاعیات لازم را ارائه نمایند. توضیح بند 10-3: این قانون از آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک گرفته شده است و در برخی مواقع اجازه انعطاف پذیری بیشتری در صدور احکام می‌دهد. به عنوان مثال در صورت مصرف تصادفی قرص سرماخوردگی که حاوی ماده ممنوعه است، کاهش محرومیت براساس بند 10- 5 -2 تنها شامل دومین و سومین تخلف می‌شود. 10-4- محرومیتهای در نظر گرفته شده برای سایر تخلفات 10-4-1- در صورت‌تخلف از مواد 2-3 (امتناع یا عدم شرکت در نمونه‌گیری) 2- 5 (دستکاری در مراحل کنترل دوپینگ) محرومیت بنابر بند 10-2 جهت ورزشکار اعمال خواهد شد. 10-4-2- در صورت تخلف از مواد 2-7 (داد و ستد) و 2- 8 (تجویز مواد ممنوعه یا روش های ممنوعه) مدت محرومیت حداقل چهار سال و حداکثر مادام العمر خواهد بود. تخلف از قوانین دوپینگ توسط صغار از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. به خصوص درمواردی که پرسنل پشتیبان ورزشکار در این امر دخالت داشته باشند و موضوع تخلف یکی از مواد خاص مذکور در بند10-3 نباشد. در این موارد جهت پرسنل پشتیبان محرومیت مادام العمر درنظر گرفته می‌شود. به علاوه تخلف از این بند، تخلف از قوانین غیرورزشی نیز م. ب.. لذا اینگونه تخلفات را می توان به مراجع ذیصلاح اداری، تخصصی یا قضایی اطلاع داد. توضیح بند 10-4-2: جهت افرادی که با ورزشکاران دوپینگی مرتبط هستند یا دوپینگ آنها را به‌نحوی مخفی می‌نمایند، مجازاتهایی بیش از ورزشکارانی که نمونه مثبت دارند منظور می‌گردد. ازآنجا که حوزه عملکرد سازمانهای مبارزه با دوپینگ محدود به ورزشکاران است جهت جلوگیری از گسترش دوپینگ باید عضویت یا سایر عوایدی که نصیب افراد حمایت کننده از ورزشکار خاطی می‌گردد به تعلیق درآورد و این امر به جز با حمایت مراجع ذیصلاح امکانپذیر نیست. 10-4-3- در صورت تخلف از ماده 2-4 (عدم اعلام محل حضور یا در دسترس نبودن ورزشکار جهت نمونه‌گیری) مدت محرومیت حداقل سه ماه و حداکثر دو سال براساس قوانین سازمان مبارزه با دوپینگ مربوطه م. ب.. مدت محرومیت در مورد تکرار تخلف از بند 2-4 براساس قوانین سازمان مبارزه با دوپینگ مربوطه اعمال خواهد شد. این سازمان در حقیقت همان نهادی است که مسئولیت تکرار نمونه‌گیری یا دریافت اطلاعات مربوط به محل حضور ورزشکار را برعهده داشته، ولیکن موفق به انجام نمونه‌گیری و یا دریافت اطلاعات محل حضور ورزشکار نشده است. 10- 5 - حذف یا کاهش دوره محرومیت در شرایط استثنایی 10- 5 - احراز عدم تقصیر یا قصور در صورتی که ورزشکار در یک مورد خاص اثبات نماید که فقط یک تخلف از یکی از دو بند 2-1 (وجود یک نوع ماده ممنوعه، مواد حاصله از سوخت و سازآن و یا نشانگرهای آن) و 2-2 (مصرف و یا تلاش برای مصرف یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه) واقع شده است و ورزشکار بتواند اثبات نماید که هیچگونه تقصیر یا قصوری نداشته است، محرومیت وی لغو خواهد شد. اگر موضوع تخلف وجود ماده ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهای آنها، ماده 2-1 باشد، ورزشکار بایستی راه و نحوه ورود مواد ممنوعه به بدن خود را اعلام نماید تا شاید بتوان مدت محرومیت را به نحوی کاهش داد. در مواردی که به بند 10- 5 -1 استناد می‌شود، و مدت محرومیت براساس این بند کاهش می‌یابد، باید تنها یک تخلف از مقررات صورت گرفته باشد و چنانچه تخلفات متعددی بر اساس بندهای 10-2، 10-3، 10-6 صورت گرفته باشد نمی‌توان به این بند استناد نمود. 10- 5 - 1- بدون تقصیر یا کوتاهی قابل توجه این بند (10- 5 -2) تنها به موارد تخلف از بندهای ذیل اختصاص دارد. 2-1 (وجود ماده ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهای آنها) مصرف یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه براساس بند 2-2، امتناع از شرکت در نمونه‌گیری براساس بند 2-3 و تجویز یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه براساس بند 2- 8 در صورتی که ورزشکار بتواند در موارد خاص که مربوط به تخلف از بندهای فوق الذکر است، اثبات نماید که هیچگونه تقصیر و قصور قابل توجه‌ای نداشته است امکان دارد بتوان مدت محرومیت ورزشکار را کاهش داد ولی میزان کاهش دوره محرومیت نباید از نصف مدت حداقل دوره محرومیت تعیین شده در موارد مشابه کمتر باشد. اگر محرومیت ورزشکار در مورد مشابه مادام العمر باشد حداکثر میزان کاهش طول دوره محرومیت نباید کمتر از هشت سال باشد در صورتی که یک ماده ممنوعه یا نشانگرها یا متابولیتهای آن براساس بند 2-1 در نمونه ورزشکار یافت شوند، ورزشکار موظف است جهت کاهش دوره محرومیت نحوه ورود آن ماده ممنوعه به بدن خود را مشخص نماید. توضیح بند 10- 5 -1: این بند تنها به تخلف از بندهای 2-1 و 2-2 (وجود و مصرف ماده ممنوعه) اختصاص دارد. زیرا قبل از استناد به سایر بندها تقصیر یا قصور ورزشکار محرز شده است. توضیح بند 10- 5 -2: در مورد پرونده‌های دوپینگ گرایش به این سمت است که در حین دادرسی، راههایی برای پیدا کردن تخفیف در مجازات ورزشکاران پیدا شود. این مقررات در سال 1999 در کنفرانس جهانی دوپینگ در ورزش به تصویب رسید و سپس در مبانی قانون آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک الحاق گردید. براساس این قانون محرومیتها در موارد استثنایی قابل کاهش هستند. در آیین‌نامه همچنین مواردی برای کاهش یا تخفیف در مدت محرومیت ورزشکار در موارد خاص پیش بینی شده است. این موارد شامل است بر ورزشکارانی که به نحوی ثابت نمایند هیچ نوع قصور یا تقصیری از آنها سر نزده است. این برخورد براساس اصول اولیه حقوق انسانها بوده، باعث می‌شود بین سازمانهایی که به برخورد قاطع‌تر با تخلفات دوپینگ معتقدند و در مقابل سازمانهایی که علی رغم تخلف آشکار ورزشکار محرومیتهای کمتری برای وی قائل می‌شوند هماهنگی بیشتری ایجاد شود. این بند تنها در مورد محرومیتها م. ب. و در مورد این که آیا تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ صورت گرفته است موردی را ذکر نمی‌کند. قابل ذکر است که بند 10- 5 تنها جهت موارد کاملاً استثنایی قابل اجرا است و نباید به طور گسترده جهت کلیه متخلفین استفاده شود الف) نتیجه مثبت آزمایش به علت برچسب اشتباه یا آلودگی مکمل غذایی و ویتامینها باشد (زیرا براساس بند 2-1-1 ورزشکار مسئول چیزی است که مصرف کرده است)، ب) تجویز مواد ممنوعه توسط پزشک شخصی ورزشکار و یا مربی وی بدون اطلاع دادن به او(زیرا ورزشکار مسئولیت دارد تا پزشک مطلع و مورد اطمینان برای خود انتخاب کند که به فهرست ممنوعه آشنا باشد) ج) دست کاری غذا و نوشیدنی‌های ورزشکار توسط همسر، نزدیکان و وابستگان و سایر افراد (زیرا ورزشکار مسئولیت آنچه مصرف می‌کند را برعهده دارد و باید افراد مورد اطمینانی را انتخاب نماید که به غذا و نوشیدنی وی دسترسی دارند. با این وجود در موارد خاص، در صورت اثبات عدم قصور و تقصیر می‌توان در محرومیت های اعمال شده تخفیف در نظر گرفت (به عنوان مثال اگر در مورد (الف) ورزشکار بتواند اثبات نماید که علت نمونه مثبت، آلودگی کلی ویتامینهایی است که از یک محل خاص تهیه شده است و این محل خاص با فروش داروهای ممنوعه مرتبط نیست و ورزشکار هیچ نوع مکمل غذایی از محل دیگری تهیه نکرده است، تخفیف در محرومیت شامل وی می‌گردد.) بند 10- 5 -2: تنها به بررسی تخلفات خاص مذکور در آن بند اختصاص دارد زیرا این تخلفات ممکن است عامداً و یا با نیت مشخصی انجام نشده باشند. تخلف از بند 2-4 (اطلاعات مربوط به مکان ورزشکار) جزء این موارد در نظر گرفته نمی‌شود. حتی اگر این تخلف به صورت تعمدی انجام نشده باشد، زیرا در طیفی که برای تعیین مدت محرومیت برای تخلف از بند 2-4 (به مدت سه ماه تا دوسال) در نظر گرفته شده است، احتیاط لازم جهت بررسی میزان تقصیر ورزشکار وجود دارد. 10-3- 5 - همکاری قابل ملاحظه ورزشکار در کشف و شناسایی موارد دوپینگ، این تخلف ممکن است توسط پرسنل حامی ورزشکار یا سایر اشخاص صورت گرفته باشد. در صورتی که ورزشکار در کشف حقایق و اثبات تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ مطروحه در بندهای 2-6 -2 (مالکیت یا همراه داشتن مواد ممنوعه توسط پرسنل حامی ورزشکاران)، 2-7 (داد و ستد)، 2-8 (تجویز به ورزشکار) با سازمان مبارزه با دوپینگ همکاری قابل توجهی نماید ممکن است بتوان دوره محرومیت ورزشکار را کاهش داد میزان دوره محرومیت کاهش یافته نباید از نصف مدت حداقل محرومیت در موارد مشابه کمتر باشد اگر مدت محرومیت در موارد مشابه مادام العمر باشد، می‌توان مدت محرومیت را حداقل به هشت سال کاهش داد. 10-6 - برخورد با تکرار جرم 10-6 - 1- جهت وضع محرومیت‌ها طبق مواد 10-2، 10-3، 10-4، تنها در مواردی ورزشکار متخلف مشمول مقررات تکرار جرم می‌شود که سازمان مبارزه با دوپینگ اثبات نماید که ورزشکار یا سایر پرسنل دومین تخلف از قوانین را پس از دریافت ابلاغ وقوع تخلف قبلی مرتکب شده‌اند. در صورتی که ورزشکار مدعی شود که حکم را دریافت ننموده است، سازمان مبارزه با دوپینگ باید ثابت نماید که تلاش لازم جهت ابلاغ حکم به ورزشکار را انجام داده است. در صورتی که سازمان مبارزه با دوپینگ نتواند هیچ یک از ادعاهای فوق را اثبات نماید، تخلف به عنوان یک تخلف منفرد و بار اول تلقی می‌شود. میزان محرومیت براساس جرمی که محرومیت سنگین‌تری را به دنبال دارد اعمال می‌گردد. توضیح بند 10-6 -1: براساس این بند اگر ورزشکاری برای دومین بار آزمایش دوپینگ مثبت داشته باشد و آزمایش دوم قبل از ابلاغ مثبت بودن آزمایش اول به وی انجام شده باشد، جهت وی تکرار جرم در نظر گرفته نشده و براساس تخلف اول مجازات خواهد شد. 10-6 -2- در صورتی که در یک نمونه‌گیری منفرد وجود مواد ممنوعه خاص مشروحه در بند 10-3 و همچنین سایر مواد یا روشهای ممنوعه به اثبات برسد، جهت ورزشکار تنها یک مجازات درنظر گرفته می‌شود اما مدت محرومیت برمبنای ماده یا رویش که محرومیت بیشتری را به دنبال خواهد داشت اعمال می‌شود. 10-6 -3- در صورتی که ورزشکار مرتکب تکرار جرم گردد، یعنی براساس بندهای فوق الذکر دو تخلف مجزا صورت گرفته باشد، در صورتی که یکی از این تخلفات استفاده از مواد خاص براساس بند10-3 بوده، تخلف دوم استفاده از مواد یا روشهای ممنوعه باشد، مدت محرومیت به شرح ذیل محاسبه می‌گردد. در مورد اول یعنی استفاده از مواد خاص، مدت محرومیت براساس بند 10-3 آیین‌نامه م. ب. در حالی که در مورد تخلف دوم مدت محرومیت براساس بند 10-2 یا بند 10-4-1 خواهدبود. لذا در مواردی که هر دو تخلف صورت‌گرفته‌باشد، مدت محرومیت درنظرگرفته‌شده جهت تخلف دوم، حداقل دو سال و حداکثر سه سال خواهد بود. در صورتی که ورزشکار برای بار سوم مرتکب تخلف‌گردد و این سه تخلف هر یک از حالات احتمالی ترکیب تخلف از بندهای 10-3، 10-2 یا 10-4-1 باشد، محرومیت مادام العمر جهت وی درنظرگرفته‌خواهد شد. توضیح بند 10-6 -3: این بند مربوط به مواردی است که ورزشکار دو تخلف مجزا از قوانین مبارزه با دوپینگ صورت داده است، ولی یکی از این تخلفات مربوط به استفاده از ماده ممنوعه ای است که براساس بند 10-3 محرومیت کمتری شامل آن شده است. در صورتی که این بند وجود نداشت، ممکن بود در مورد مجازات تخلف دوم اختلافات زیادی ایجاد شود. به عنوان مثال ممکن بود محرومیت براساس ماده ممنوعه یافت شده در بار دوم تعیین شود یا محرومیت براساس دومین تخلف ولی براساس ماده اولیه تعیین گردد و یا حتی ترکیبی از محرومیتهای مربوط به هر یک از تخلفات در نظر گرفته شود. در این بند تصریح شده است که می‌باید مدت محرومیت تخلف اول براساس بند 10-2 (دوسال) و تخلف اول براساس بند 10-3 (یک سال) با یکدیگر جمع شود. این مدت محرومیت برابر است با محرومیت ورزشکاری که براساس بند 10-2 تخلف اول را انجام داده است و تخلف دوم وی مصرف مواد خاص بوده است و یا برعکس ورزشکاری که تخلف اول وی مصرف مواد خاص و تخلف دوم براساس بند 10-3 بوده است نیز همین محرومیت شامل وی می‌گردد. در هر دو مورد مدت محرومیت بین دو تا سه سال خواهد بود. 10-7- ابطال نتایج در رقابت های متعاقب نمونه‌گیری 10- 8 - تاریخ شروع دوره محرومیت توضیح بند 10-8: هم اکنون بسیاری از سازمانهای مبارزه با دوپینگ دوره محرومیت را از زمان اعلام نتیجه دادرسی محاسبه می‌کنند. همچنین این سازمانها نتایج ورزشکار از زمان نمونه‌گیری را ابطال می‌نمایند. حال آنکه برخی دیگر از سازمانها دوره محرومیت را از زمان شروع نمونه‌گیری محاسبه می‌نمایند. همچنین ورزشکار تشویق می‌شود که داوطلبانه تعلیق موقت قبل از دادرسی را بپذیرد. از سوی دیگر نهاد اعمال کننده محرومیت می‌تواند دوره محرومیت را قبل از اعلام نتیجه دادرسی آغاز نماید. در نتیجه عواقب تاخیر در مراحل کنترل دوپینگ نظیر تاخیر اعلام نتایج مثبت توسط دادرسی از طرف سازمان مبارزه با دوپینگ که ناشی از تقصیر ورزشکار نیست، دامنگیر وی نخواهد شد. 10- 9- وضعیت شخص در دوره محرومیت شخصی که به عنوان محروم شناخته شده است، اجازه ندارد در طی دوره محرومیت، به هیچ عنوان در هیچ رقابت یا فعالیتی که توسط امضاکنندگان آیین‌نامه یا اعضا سازمانهای امضاکنندگان آیین‌نامه برگزار می‌شود، شرکت نماید. شرکت ورزشکار تنها در برنامه‌های مصوب آموزش مبارزه با دوپینگ با برنامه های توانبخشی مجاز است. به علاوه به جز مصرف مواد خاص مطرح شده در بند 10-3 سایر تخلفات از مقررات مبارزه با دوپینگ، موجب می‌شود تا تمام یا قسمتی از حمایت مالی مربوط به ورزش یا سایر عواید ناشی از ورزش که به شخص تعلق می‌گیرد، توسط امضاکنندگان آیین‌نامه، اعضا سازمانهای امضاکنندگان آیین‌نامه و یا دولتها مسدود گردد. توضیح بند 10-9: براساس مقررات برخی از سازمانهای مبارزه با دوپینگ، ورزشکار تنها در طول دوره محرومیت از رقابت منع می‌گردد. به عنوان مثال در طول این دوره چنین ورزشکاری می‌تواند به‌مربیگری بپردازد. این بند براساس آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک طراحی شده است و براساس آن ورزشکاری که در دوره محرومیت به سر می‌برد به هیچ عنوان نباید در طول دوره محرومیت در یک مسابقه یا فعالیت ورزشی شرکت نماید. به عنوان مثال تمرین کردن به همراه یک تیم ملی، مربیگری یا قرار گرفتن در سمتهای رسمی ورزشی شامل این اصل می‌شود. محرومیت در یک رشته ورزشی شامل رشته‌های ورزشی دیگر نیز می‌شود (بند 15-4) براساس این بند شخص اجازه دارد در ورزشهایی که تنها جنبه سرگرمی دارند شرکت نماید. 10-10- نمونه‌گیری جهت اعاده صلاحیت توضیح بند 10-10: در موارد مشابه آیین‌نامه قانون خاصی تدوین ننموده است. بلکه این امر را به‌سازمانهای مبارزه با دوپینگ واگذار نموده تا قوانین خود را پیاده نمایند. جهت اطمینان از صلاحیت ورزشکاری که شامل نمونه‌گیری نمی‌شود یا بازنشسته شده است باید وی را مجدداً در برنامه نمونه‌گیری خارج از مسابقات قرار داد و سپس به وی اجازه شرکت مجدد در فعالیتهای ورزشی را داد. فصل دوازدهم #12 - فصل دوازدهم: محرومیت ها و مجازاتهای نهادهای ورزشی فصل سیزدهم #13 - فصل سیزدهم: تقاضای تجدید نظر 13-1- تصمیم گیری براساس تقاضای تجدید نظر در مورد تصمیماتی که براساس آیین‌نامه یا سایر مقررات مقتبس از آیین‌نامه اخذ شده‌اند ممکن است براساس بندهای 13-2 تا 13-4 تقاضای تجدید نظر شود. تصمیمات فوق‌الذکر تا زمانی که تغییر نکرده‌اند لازم‌الاجرا می‌باشند مگر آنکه نهاد تجدید نظر، دستور دیگری صادر نماید. قبل از آنکه حکم تجدید نظر اعمال شود تمامی بازبینی‌هایی که در سازمان مبارزه با دوپینگ وجود دارد باید با دقت مورد مطالعه قرار گیرد. این بازبینی جهت اصول بند 13-2-2 م. ب.. توضیح بند 13- 1: در بند مشابه در آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک موارد به طور گسترده تری مطرح شده اند. یعنی هر نوع اختلاف در مورد تصمیمات آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک به دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش ارجاع می‌گردد. 13-2- تقاضای تجدید نظر در مورد تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ، پیامدها و تعلیق موقت تنها تقاضای تجدید نظر نسبت به موارد ذیل براساس بند 13-2 مطرح می‌گردد تصمیمات مربوط به تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ، تصمیمات مربوط به‌پیامدهای تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ، تصمیمات مربوط به عدم تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ تصمیم در مورد عدم صلاحیت سازمان مبارزه با دوپینگ در مورد بررسی تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ و پیامدهای آن تصمیم در مورد تعلیق موقت به‌دنبال دادرسی موقت یا تخلف از بند 7-5. 13-2- 1 - تقاضای تجدید نظر مربوط به ورزشکاران سطح بین‌المللی در مواردی که مربوط به شرکت در رقابت بین‌المللی م. ب. یا در مواردی که تقاضای تجدید نظر منحصراً به دادگاه داوری ورزشی (دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش) ارجاع می‌گردد در هنگام ارجاع باید مقررات دادگاه داوری ورزشی در نظر گرفته‌شود. 13-2-2- تقاضای تجدید نظر مربوط به ورزشکاران سطح ملی در مواردی که تقاضای تجدیدنظر مربوط به ورزشکاران سطح ملی است و تصمیم توسط سازمان ملی مبارزه با دوپینگ اخذ شده است ولی ورزشکار دارای شرایط بند 13-2-1 نیست، تقاضای تجدیدنظر به یک ارگان مستقل و بی‌طرف که قوانین آن با مقررات سازمان مبارزه با دوپینگ سازگار است ارجاع می‌گردد. قوانین حاکم بر تقاضای تجدید نشر باید دارای اصول زیر باشند: توضیح بند 13-2- 1: تصمیمات دادگاه داوری ورزش نهایی و غیرقابل تغییر هستند مگر در مورد بازبینی‌های قانونی در مورد لغو یا ابقا جوایز داوری. توضیح بند 13-2- 1: هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ می‌توانند براساس انتخاب خود به‌ورزشکار اجازه دهند که مستقیماً به دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش شکایت نماید. 13-2-3- اشخاص مجاز جهت ارائه تقاضای تجدیدنظر براساس بند 13-2-3 تنها اشخاص ذیل مجاز به ارائه تقاضای تجدیدنظر به دادگاه داوری ورزش هستند. الف) ورزشکار یا شخصی که تقاضای تجدیدنظر در مورد وی م. ب. ب) طرف دعوا که تقاضای تجدید نظر نسبت به تصمیم او بیان شده است ج) فدراسیونهای ورزشی بین‌المللی مربوطه و هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ که اعمال محرومیت براساس قوانین آنها بوده است د) کمیته بین‌المللی المپیک و کمیته بین‌المللی پاراالمپیک در مواردی که تصمیمات متخذه اثری بر بازیهای المپیک و پاراالمپیک داشته باشد مانند اعمال محرومیتها برای شرکت در بازیهای المپیک یا بازیهای پاراالمپیک، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ براساس بند 13-2-2 نهادهایی که مجازند تقاضای تجدیدنظر خود را به‌سازمانهای بازبین در سطح ملی ارائه نمایند براساس مقررات همان سازمان مبارزه با دوپینگ تعیین می‌گردند. با این وجود حداقل این افراد باید مجاز ارائه تقاضای تجدیدنظر به این سازمان ها باشند: الف) ورزشکار یا شخصی که موضوع تقاضای تجدیدنظر م. ب. ب) طرف دعوا که تقاضای تجدیدنظر نسبت به‌تصمیم او بیان شده است ج) فدراسیونهای ورزشی بین‌المللی و د) آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ. در کلیه موارد مطروحه در بند 13-2-2 آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و فدراسیونهای بین‌المللی ورزشی ضمن توجه به تصمیم مرجع داخلی و ملی حق دارند به‌دادگاه داوری ورزشی تقاضای تجدیدنظر خود را اعلام نمایند. 13-3- تقاضای تجدید نظر نسبت به وضع یا لغو معافیتهای درمانی تقاضای تجدیدنظر نسبت به تصمیمات آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در مورد وضع یا لغو معافیت درمانی، ممکن است به طور مستقیم توسط ورزشکار یا سازمان ملی مبارزه با دوپینگ به دادگاه داوری ورزشی ارجاع شود. تصمیمات سازمانهای مبارزه با دوپینگ به جز آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ در رد معافیت‌درمانی، که توسط آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ مورد تجدیدنظر قرار نگرفته است، ممکن است توسط ورزشکار سطح بین‌المللی به دادگاه دادرسی ورزشی و توسط سایر ورزشکاران به سایر ارگانهای بازبینی‌کننده ملی مطرح شده در بند13-2-2 ارجاع شود. در صورتی‌که دادگاه ملی معافیت‌درمانی را لغو نماید. این تصمیم توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید به‌اطلاع دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش برسد. 13-4- تقاضای تجدید نظر نسبت به مجازاتهای درنظر گرفته شده براساس بخش سوم آیین‌نامه 13- 5 - تقاضای تجدیدنظر در مورد تصمیماتی که باعث تعلیق یا لغو آکریدیته آزمایشگاه شده است. در صورتی که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ صلاحیت اکردیته بودن یک آزمایشگاه را لغو یا به حالت تعلیق درآورد موضوع تعلیق وی تنها از طریق آزمایشگاه مربوطه در دادگاه داوری ورزشی قابل طرح م. ب.. توضیح بند 13- 5: هدف آیین‌نامه این است که مسائل مبارزه با دوپینگ براساس اسلوب مشخص و عادلانه داخلی حل و فصل شود. این تصمیمات در بند 14 به تفصیل بیان شده است اشخاص و سازمانهای خاص شامل آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ پس از صدور رای مجاز به تجدیدنظر در آرا هستند. توجه شود که در بند 13 در فهرست افرادی که مجاز به درخواست تقاضای تجدید نظر هستند، ورزشکار یا فدراسیون ورزشی قرار ندارد. زیرا ممکن است از محرومیت یک ورزشکار منفعتی عاید رقیب وی شود. فصل چهاردهم #14 - فصل چهاردهم: محرمانه بودن گزارش نتایج 14- 1- اطلاعات مربوط به یافته‌های آزمایشگاهی غیرطبیعی و سایر تخلفات بالقوه از مقررات مبارزه با دوپینگ سازمان مبارزه با دوپینگی که مسئولیت برخورد با نتایج را برعهده دارد، موظف است براساس بند 7 (برخورد با نتایج) به ورزشکاری که در نمونه وی یافته‌های غیرطبیعی مشاهده شده است یا ورزشکار یا شخصی که از مقررات مبارزه با دوپینگ تخلف نموده است حکم تخلف را ابلاغ نماید. سازمان ملی مبارزه با دوپینگ ورزشکار و فدراسیون بین‌المللی و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نیز باید تا حداکثر تا پایان مراحل بندهای 7-1 و 7-2 از نتیجه مطلع شوند. در این ابلاغیه بایستی به موارد ذیل اشاره گردد نام کامل ورزشکار، نام کشور، رشته ورزش و رشته اختصاصی آن در حین مسابقات یا خارج از مسابقات بودن نمونه‌گیری، تاریخ نمونه‌گیری و نتیجه آنالیز نمونه که توسط آزمایشگاه گزارش شده است. سازمان مبارزه با دوپینگ و اشخاص باید به طور مرتب در مورد وضعیت و یافته‌های هرگونه بازبینی و روند مراحل موارد بند 7 (برخورد با نتایج) بند 8 (حق دادرسی عادلانه) و بند 13(تقاضای تجدیدنظر) اطلاعات جدید را دریافت نمایند. در مواردی که براساس بند 10-5 -1 (احراز عدم قصور یا تقصیر) یا بند 10-5 -2 (عدم قصور یا تقصیر قابل توجه) مدت محرومیت کاهش یابد. باید حکم مربوطه کتباً و با اعلام دلایل کاهش به شخص ابلاغ شود. سازمان دریافت کننده این اطلاعات تا زمانی که سازمان مبارزه با دوپینگ به طور عمومی حکم را اعلام ننموده است یا براساس بند 14-2 در اعلام نتایج موفق نبوده است، نباید این اطلاعات را به جز در اختیار افراد خاص که لازم است از اطلاعات آگاه باشند به اطلاع عموم برساند. هویت ورزشکارانی که در نمونه آنها یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی یافته شده است و یا ورزشکار یا سایر اشخاصی که توسط سازمان مبارزه با دوپینگ متهم به تخلف از سایر مقررات مبارزه با دوپینگ هستند، تنها پس از اتمام مراحل بازبینی اولیه اداری براساس بندهای 7-1 و 7-2 توسط سازمان مبارزه با دوپینگ مسئول برخورد با نتایج می‌تواند به اطلاع عموم برسد 14-3- اطلاعات محل حضور ورزشکار 14- 5 - مرجع اطلاعات کنترل دوپینگ فصل پانزدهم #15 - فصل پانزدهم: شفاف سازی مسئولیتهای کنترل دوپینگ 15- 1- نمونه‌گیری در مسابقات توضیح بند 15: برای اثربخشی بیشتر، مبارزه علیه دوپینگ باید توسط سازمانهای مختلف صورت گیرد تا برنامه های مستحکمی جهت مبارزه با دوپینگ در هر دو سطح ملی و بین‌المللی به اجرا درآید. به‌جای محدود کردن مسئولیت های یک گروه در جهت اعطا صلاحیت انحصاری به گروه دیگر، آیین‌نامه به‌حل مشکلات ناشی از تقابل مسئولیتها پرداخته است. این عمل اولاً با قرار دادن سطوح بالاتر جهت ایجاد هماهنگی و ثانیاً با تصویب مقررات هماهنگی در شرایط خاص امکانپذیر شده است. توضیح بند 15- 1: سازمان مبارزه با دوپینگ که مسئول اجرای نمونه‌گیری است می‌تواند در صورت انتخاب خود با سایر سازمانها در مورد بر عهده گرفتن نمونه‌گیری یا سایر مراحل کنترل دوپینگ به‌تفاهم رسد. 15-2- نمونه‌گیری خارج از مسابقه توضیح بند 15-2: سایر اختیارات جهت انجام نمونه‌گیری می‌تواند با توافق دوجانبه یا چند جانبه فی مابین امضاکنندگان و دولتها اعطا شود. 15-3- مدیریت نتایج، دادرسی و اعمال محرومیت ها به جز مواردی که در بند 15-3-1 در زیر به آن اشاره شده است، وظیفه مدیریت نتایج و دادرسی برعهده سازمان مبارزه با دوپینگی است که انجام نمونه‌گیری را برعهده داشته است (در صورتی که موضوع تخلف ارتباطی با نمونه‌گیری نداشته باشد این وظیفه برعهده سازمانی است که تخلف را کشف‌نموده‌است). بدون درنظر گرفتن سازمانی که مدیریت نتایج و دادرسی را برعهده دارد، مقررات مطرح شده در بندهای 7 و 8 باید مورد توجه قرار گرفته، قوانینی که در مقدمه بند 1 به عنوان قوانین غیرقابل تغییر ذکر شده اند باید به دقت اجرا شوند. 15-3- در برخی موارد مراحل مربوط به سازمان مبارزه با دوپینگ که انجام نمونه‌گیری را برعهده داشته است توسط سازمان دیگری دنبال می‌شود (به عنوان مثال فدراسیون ملی ورزشکار) در این قبیل مواقع، وظیفه اطمینان از مطابقت قوانین سازمان دوم با مقررات آیین‌نامه برعهده سازمان مبارزه با دوپینگ است. 15-3-1- در صورت مثبت بودن نمونه ورزشکاری که تبعه یا ساکن کشوری نیست که در آن نمونه‌گیری انجام شده است و یا بروز تخلف از جانب وی که توسط سازمان ملی مبارزه با دوپینگ کشف شود، مدیریت نتایج و اجرای دادرسی جهت وی براساس قوانین فدراسیون بین‌المللی ورزشکار خواهد بود. توضیح بند 15-3: هیچ قانونی مطلقی در مورد برخورد با نتایج وجود ندارد و اجرای دادرسی در صورتی که یک سازمان ملی مبارزه با دوپینگ از یک ورزشکار خارجی نمونه‌گیری کرده باشد در حالی که آن ورزشکار در حوزه قضایی آن سازمان قرار ندارد ناممکن به نظر می‌رسد. براساس این بند این وظیفه برعهده فدراسیون بین‌المللی است که براساس قوانین خود اختیار اعمال محرومیت را برعهده سازمان ملی مبارزه با دوپینگ ورزشکار یا سازمان انجام‌دهنده نمونه‌گیری قرار دهد و یا حتی خود این وظیفه را تقبل نماید. 15-4- تشخیص دو جانبه فصل شانزدهم #16 - فصل شانزدهم: کنترل دوپینگ حیوانات در رقابت های ورزشی 16-1- در هر ورزشی که حیوانات در رقابت ها شرکت دارند، فدراسیون بین‌المللی آن ورزش باید مقرراتی جهت بررسی اصول مبارزه با دوپینگ حیوانات شرکت‌کننده وضع نماید. مقررات مبارزه با دوپینگ باید شامل فهرست مواد ممنوعه، روش های مناسب نمونه‌گیری، و فهرستی از آزمایشگاه های معتبر جهت تجزیه نمونه‌ها باشد. 16-2- فدراسیون بین‌المللی مسئول ورزش مورد نظر، موظف است جهت اجرای دقیق بندهای 1،2،3،9،10/11/13،17 آیین‌نامه قوانینی جهت تشخیص تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ، برخورد با نتایج، دادرسی عادلانه، پیامدها و تقاضای تجدیدنظر در موارد حیوانات تصویب نماید. فصل هفدهم #17 - فصل هفدهم: مربوط به محدودیت‌ها فصل هیجدهم #18 - فصل هجدهم: آموزش 18- اصول پایه و اهداف اولیه جلوگیری از تضعیف مبانی مفهوم روح ورزش، همانگونه که در مقدمه آیین‌نامه بدان اشاره شده است، اصل بنیادین در امر اطلاع‌رسانی و آموزش دوپینگ م. ب.. هدف اولیه آموزش، بازداشتن ورزشکار از استفاده از مواد یا روش های ممنوعه م. ب.. و 18-2- برنامه‌ها و فعالیتها - وظایف و مسئولیت های ورزشکار این برنامه‌ها باید به گونه‌ای طراحی شوند که روح ورزش جهت ایجاد فضای مبارزه با دوپینگ و تاثیر بر رفتار ورزشکاران تقویت گردد. پرسنل حامی ورزشکار نیز باید ورزشکاران را آموزش داده و در مورد سیاستهای مبارزه با دوپینگ براساس آیین‌نامه با ورزشکاران تبادل نظر نمایند. 18-3- هماهنگی و همکاری فصل نوزدهم #19 - فصل نوزدهم: پژوهش 19-1- اهداف پژوهش‌های مبارزه با دوپینگ هدف از پژوهشهای مبارزه با دوپینگ توسعه و اجرای برنامه‌های کارآمد کنترل دوپینگ، اطلاع‌رسانی و آموزش م. ب.. 19-3- هماهنگی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مسئولیت ایجاد هماهنگی بین پژوهش های مختلف را برعهده دارد جهت حمایت از سرمایه‌های فکری، نتایج پژوهشهای انجام شده به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارائه می‌شود. 19- 5 - پژوهشهایی که در آنها از مواد یا روش های ممنوعه استفاده می‌شود. در فعالیتهای پژوهشی باید از تجویز مواد و روش های ممنوعه به ورزشکار پرهیز نمود. 19-6 - سوء استفاده از نتایج فصل بیستم #20 - فصل بیستم: سایر وظائف و مسئولیتهای امضاکنندگان آیین‌نامه 20-1- وظایف و مسئولیتهای کمیته بین‌المللی المپیک 20-1-1- تصویب و اجرای سیاستهای مبارزه با دوپینگ برای بازیهای المپیک که با مقررات آیین‌نامه هماهنگ باشد. 20-1-2- کمیته بین‌المللی المپیک باید فدراسیونهای ورزشی را که قرار است در بازیهای المپیک شرکت نمایند ملزم به اجرای آیین‌نامه نماید. 20-1-3- در صورتی که نهادی که در ارتباط با المپیک فعالیت می‌کند، از قوانین مبارزه با دوپینگ تخطی نماید تمام یا قسمتی از بودجه آن قطع گردد. 20-1-4- براساس بند 23- 5 برخورد مناسبی با نهادهایی که آیین‌نامه را اجرا نمی‌کنند داشته باشد. 20-1- 5 - ایجاد و تسهیل برنامه ناظر بی‌طرف. 20-2- وظائف و مسئولیتهای کمیته بین‌المللی پاراالمپیک 20-2-1- تصویب و اجرای سیاستهای مبارزه با دوپینگ برای بازیهای پاراالمپیک که با مقررات آیین‌نامه هماهنگ باشد. 20-2-2- کمیته بین‌المللی باید کمیته‌های ملی المپیک را که قرار است در بازی های المپیک شرکت نمایند ملزم به اجرای آیین‌نامه نماید. 20-2-3- در صورتی که نهادی که در ارتباط با پاراالمپیک فعالیت می‌کند، از قوانین مبارزه با دوپینگ تخطی نماید تمام یا قسمتی از بودجه آن قطع گردد. 20-2-4- براساس بند 23- 5 برخورد مناسبی با نهادهایی که آیین‌نامه را اجرا نمی‌کنند داشته باشد. 20-2- 5 - ایجاد و تسهیل برنامه ناظر بی‌طرف. 20-3- وظایف و مسئولیتهای فدراسیونهای جهانی 20-3-1- تصویب و اجرای سیاست های مبارزه با دوپینگ که با مقررات آیین‌نامه هماهنگ باشد. 20-3-2- هماهنگی سیاست ها، قوانین و برنامه‌ها با آیین‌نامه را به عنوان شرایط عضویت فدراسیونهای ملی قرار دهد. 20-3-3- کلیه ورزشکاران و پرسنل حامل ورزشکاری را که در محدوده اختیارات آن فدراسیون قرار دارند ملزم به رعایت قوانین مبارزه با دوپینگ براساس آیین‌نامه نماید. 20-3-4- ورزشکارانی را که به طور مرتب از اعضا فدراسیون جهانی یا ملی مربوطه نمی‌باشند، در صورتی که فدراسیون جهانی یا نهادهای مسئول برگزاری مسابقات لازم بدانند، ملزم به شرکت در نمونه‌گیری نموده، آنها را ملزم به دادن اطلاعات دقیق در مورد محل حضور خود نماید. توضیح بند20-3-4: به‌عنوان مثال این بند شامل ورزشکاران شرکت‌کننده در لیگ های حرفه‌ای می‌گردد. 20-3- 5 - پایش برنامه‌های مبارزه با دوپینگ فدراسیون های ملی 20-3-6 - براساس بند 23- 5 برخورد مناسبی با نهادهایی که آیین‌نامه را اجرا نمی‌کنند داشته باشد. 20-3-7- ایجاد و تسهیل برنامه ناظر بی‌طرف در مسابقات بین‌المللی. 20-3- 8 - در صورتی که فدراسیونهای ملی از قوانین مبارزه با دوپینگ تخطی نمایند تمام یا قسمتی از بودجه آنها قطع گردد. 20-4- وظایف و مسئولیتهای کمیته ملی المپیک و پاراالمپیک 20-4-1- اطمینان از این که سیاستهای مبارزه با دوپینگ آنها با مقررات آیین‌نامه هماهنگ است. 20-4-2- هماهنگی سیاست ها، قوانین و برنامه‌ها با آیین‌نامه را به عنوان شرایط عضویت فدراسیون های ملی قرار دهد. 20-4-3- ورزشکارانی را که به طور مرتب از اعضا فدراسیون جهانی یا ملی مربوطه نمی‌باشند، در صورتی که فدراسیون جهانی یا نهادهای مسئول برگزاری مسابقات لازم بدانند، ملزم به شرکت در نمونه‌گیری نموده و آنها را ملزم به دادن اطلاعات دقیق در مورد محل حضور خود نماید. 20-4-4- هماهنگی با سازمان های ملی مبارزه با دوپینگ 20-4- 5 - در صورتی که یک ورزشکار یا یکی از پرسنل حامی ورزشکار در هر زمان از قوانین مبارزه با دوپینگ تخطی نمایند، تمام یا قسمتی از حقوق آنها قطع گردد. 20-4-6‌- در صورتی که یکی از اعضا یا یکی از فدراسیونهای ملی از قوانین مبارزه با دوپینگ تخطی نماید تمام یا قسمتی از بودجه آن قطع گردد. 20- 5 - وظایف و مسئولیتهای سازمان ملی مبارزه با دوپینگ 20- 5 -1- تصویب و اجرای سیاستهای مبارزه با دوپینگ که با مقررات آیین‌نامه هماهنگ باشد. 20- 5 - همکاری با سایر نهادهای ملی مربوطه و سایر سازمان های مبارزه با دوپینگ. 20- 5 -3- اجرای نمونه‌گیری دوجانبه بین سازمانهای مختلف مبارزه با دوپینگ. 20- 5 -4- اجرای برنامه‌های تحقیقاتی مبارزه با دوپینگ. 20-6 - وظائف و مسئولیتهای سازمانهای مسابقات بزرگ 20-6 -1- تصویب و سیاستهای مبارزه با دوپینگ که با مقررات آیین‌نامه هماهنگ باشد. 20-6 -2- براساس بند 23- 5 برخورد مناسبی با نهادهایی که آیین‌نامه را اجرا نمی‌کنند داشته باشد. 20-6 -3- ایجاد و تسهیل برنامه ناظر بی‌طرف. 20-7- وظائف و مسئولیتهای آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ 20-7-1- تصویب و اجرای سیاست های مبارزه با دوپینگ که با مقررات آیین‌نامه هماهنگ باشد. 20-7-2- نظارت بر اجرای مراحل مقررات در برخورد با یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی. 20-7-3- تصویب استانداردهای بین‌المللی که جهت اجرای صحیح آیین‌نامه ضروری م. ب.. 20-7-4- ایجاد آزمایشگاههای اکردیته برای تجزیه نمونه‌ها یا انتخاب سایر آزمایشگاه ها بدین منظور. 20-7- 5 -‌ایجاد و تصویب الگوهای عملکرد بهینه. 20-7-6 - ایجاد پیشبرد، برقراری هماهنگی و تخصیص اعتبار به تحقیقات مبارزه با دوپینگ. 20-7-7- اجرای موثر برنامه ناظر بی‌طرف. 20-7- 8 - اجرای برنامه‌های کنترل دوپینگ براساس مجوز سایر سازمانهای مبارزه با دوپینگ. فصل بیست و یکم : وظائف و مسئولیتهای شرکت‌کنندگان 21-1- وظایف و مسئولتهای ورزشکاران 21-1-1- اطلاع و اجرای کلیه سیاستها و قوانین مبارزه با دوپینگ براساس آیین‌نامه. 21-1-2- آمادگی جهت شرکت در نمونه‌گیری. 21-1-3- در زمینه مبارزه با دوپینگ، ورزشکار مسئول هر آن چیزی است که مصرف کرده و یا می‌خورد. 21-1-4- ورزشکار موظف است به کلیه کادر پزشکی مرتبط با وی متذکر شود که وی مجاز به مصرف داروها یا روشهای ممنوعه نمی‌باشد. همچنین ورزشکار موظف است اطمینان حاصل نماید که هر نوع درمانی طبی انجام شده در مورد وی، با سیاستهای مبارزه با دوپینگ و قوانین آیین‌نامه مطابقت دارد. 21-2- وظایف و مسئولیتهای پرسنل حامی ورزشکار 21-2-1- اطلاع و اجرای کلیه سیاستها و قوانین مبارزه با دوپینگ براساس آیین‌نامه که شامل حال آنها یا ورزشکاران تحت حمایت آنها می‌شود. 21-2-2- همکاری با برنامه‌های نمونه‌گیری ورزشکار. 21-2-3- تاثیرگذاری بر ارزشها و رفتارهای ورزشکار جهت ترغیب گرایش های مبارزه با دوپینگ. فصل بیست و دوم #22 - فصل بیست و دوم: مشارکت دولتها تعهد دولت ها به آیین‌نامه با امضا یک اعلامیه آغاز می‌شود. امضا این اعلامیه تا اولین روز شروع المپیک آتن قابل قبول است. سپس براساس وضعیت قوانین اساسی و اداری هر دولت، مراحل بعدی دنبال می‌گردد. این مراحل شامل عقد قرارداد یا سپردن التزام جهت اجرای دقیق آیین‌نامه م. ب.. این مراحل تکمیلی نیز باید تا شروع المپیک زمستانی تورین پایان یابد. 22-1- کلیه دولت ها موظفند حداقل در زمینه‌های زیر مساعدت های لازم در امر مبارزه با دوپینگ را به عمل آورد: 22-2- کلیه نهادهای دولتی مرتبط با مبارزه با دوپینگ باید در هماهنگی کامل با آیین‌نامه باشند. 22-3- پایش تعهد دولت ها به التزامات مندرج در اعلامیه‌ها و سایر قراردادها برعهده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ م. ب.. فصل بیست و سوم #23 - فصل بیست و سوم: پذیرش، اجرا و تعدیل آیین‌نامه 23-1- پذیرش آیین‌نامه 23-1-1- نهادهای زیر باید از امضاکنندگان و پذیرندگان آیین‌نامه باشند. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته فدراسیونهای بین‌المللی، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، کمیته‌های ملی المپیک، کمیته‌های ملی پاراالمپیک، سازمان های مسابقات بزرگ و سازمان های ملی مبارزه با دوپینگ. این نهادها با امضا اعلامیه‌آیین‌نامه را پذیرفته و از زمان امضا مسئول اجرای آن توسط نهادهای تحت سرپرستی خود هستند. 23-1-2- سایر نهادهای ورزشی نیز که تحت نظر امضاکنندگان قرار ندارند نیز ممکن است بنا بر دعوت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، نسبت به پذیرش آیین‌نامه اقدام نمایند. 23-1-3- فهرستی از کلیه پذیرندگان آیین‌نامه توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تهیه و در معرض اطلاع عموم قرار خواهد گرفت. توضیح بند 23-1-1: هر یک از امضاکنندگان پذیرنده آیین‌نامه به طور جداگانه یک نسخه مجزا از رونوشت فرم استاندارد اعلامیه را امضا کرده و آن را به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تحویل می‌دهند. عمل پذیرش و اساس ساختار هر سازمان خواهد بود. به عنوان مثال در یک فدراسیون بین‌المللی این عمل توسط انجمن آن فدراسیون و در آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ توسط هیات رئیسه آن خواهد بود. توضیح بند 23-1-1:لیگهای حرفه‌ای که هم اکنون تحت نظارت هیچ دولت یا فدراسیون قرار ندارند جهت پذیرش آیین‌نامه تشویق می‌شوند. 23-2- اجرای آیین‌نامه 23-2-1- امضاکنندگان آیین‌نامه موظفند بنا بر قدرت و حوزه اختیارات خود مقررات آیین‌نامه را از طریق سیاست‌گذاری‌های لازم، تنظیم اساسنامه‌ها، مقررات و قوانین به اجرا درآورند. 23-2-2- جهت اجرای آیین‌نامه، امضاکنندگان تشویق می‌شوند که از الگوهای عملکرد بهینه که توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ معرفی می‌شوند الگوبرداری نمایند. 23-3- ضرب‌العجل‌های پذیرش و اجرای آیین‌نامه 23-3-2- امضاکنندگان موظفند قبل از اولین روز المپیک آتن، آیین‌نامه را پذیرفته و اجرا نمایند. 23-3-2- پس از ضرب‌العجل فوق‌الذکر نیز امکان آیین‌نامه وجود دارد ولی امضاکنندگان تا هنگام پذیرش کامل آیین‌نامه از اجراکنندگان آیین‌نامه به حساب نخواهند آمد. (هرچند پذیرش سلب نخواهد گردید). 23-4- پایش اجرای آیین‌نامه 23-4-1- اجرای آیین‌نامه توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ یا بنا بر صلاحدید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ پایش می‌شود. 23-4-2- جهت تسهیل برنامه‌های پایش، هر یک از امضاکنندگان موظفند هر دو سال یک بار گزارشی از عملکرد خ. ر. ب. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اعلام نمایند و دلایل عدم اجرای آیین‌نامه را نیز شرح دهند. 23-4-3- آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید دلایل عدم اجرای آیین‌نامه را در نظر گرفته و موارد غیرعادی این دلایل را به کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، فدراسیونهای بین‌المللی، کمیته‌های ملی المپیک، کمیته‌های ملی پاراالمپیک، سازمانهای مسابقات بزرگ اعلام نماید تا دلایل عدم اجرا به طور مشروط مورد قبول قرار گیرد. توضیح بند 23-4-3: آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ متوجه شده است که تفاوتهای عمده‌ای در زمینه تجارب و توانمندی های مبارزه با دوپینگ در میان امضاکنندگان و دولتها وجود دارد. همچنین زمینه قانونی که بستر اجرای مقررات مبارزه با دوپینگ است نیز متفاوت م. ب.. لذا آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ جهت تشخیص تابعیت هر یک از سازمان ها از آیین‌نامه این تفاوتها را در نظر می‌گیرد. 23-4-4- آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ موظف است پس از گفتگو با سازمانهای مذکور، گزارشی از عملکرد آنها را به کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، فدراسیونهای بین‌المللی، کمیته‌های ملی المپیک، کمیته‌های ملی پاراالمپیک، سازمانهای مسابقات بزرگ اعلام نماید. همچنین این گزارشها باید در معرض اطلاع عموم قرار گیرد. 23- 5 - پیامدهای عدم تبعیت از آیین‌نامه 23- 5 -1- عدم تبعیت از آیین‌نامه توسط دولت ها یا کمیته‌های ملی المپیک یک کشور، براساس مقررات هر یک از برگزارکنندگان رقابتها، مجازاتهایی در مورد بازیهای المپیک، پاراالمپیک، مسابقات قهرمانی جهان و رقابتهای مربوط به سازمانهای مسابقات بزرگ در پی خواهد داشت. براساس بند 13-4 کمیته ملی المپیک یا دولتها می‌توانند تقاضای تجدیدنظر نسبت به مجازاتهای فوق‌الذکر را به دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش تحویل نمایند. 23-6 - تعدیل آیین‌نامه 23-6 -1- آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مسئول اعمال تجدیدنظر و تکمیل آیین‌نامه است. ورزشکاران، کلیه امضاکنندگان و دولتها نیز به مشارکت در این امر تشویق می‌شوند. 23-6 -2- آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ موظف است پیشنهادات ورزشکاران، امضاکنندگان و دولت ها، در مورد تغییر و تکمیل آیین‌نامه را پذیرفته و در طی روندی مبتنی بر مشاوره به آنها پاسخ دهد و نتیجه بازبینی و بازخورد را به پیشنهادکنندگان اعلام دارد. 23-6 -3- پس از انجام مشاوره‌های لازم، تغییرات آیین‌نامه باید به تصویب دو سوم از اعضای هیات رئیسه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برسد.این تعداد باید شامل اکثریت آراء هر دو بخش دولتی و اعضا گروه المپیک باشد. پس از تصویب، تغییرات ظرف سه ماه لازم‌الاجرا می‌گردند مگر مواردی که در قانون به نحو دیگری در مورد آنها دستور داده شده باشد. 23- 6 -4- امضاکنندگان موظفند ظرف مدت یک سال از تصویب توسط هیات رئیسه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تغییرات آیین‌نامه را به اجرا درآورند. 23-7- بازپس‌گیری پذیرش: 23-7-1- امضاکنندگان می‌توانند با ارسال اخطاریه کتبی به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و پس از گذشت شش ماه، پذیرش آیین‌نامه توسط خود را لغو نمایند. فصل بیست و چهارم #24 - فصل بیست و چهارم: تفسیر آیین‌نامه 24-1- متن رسمی آیین‌نامه توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و به دو زبان انگلیسی و فرانسه منتشر می‌گردد. در صورت هرگونه تناقض بین متن انگلیسی و فرانسه، متن انگلیسی مورد مراجعه قرار می‌گیرد. 24-2- متنهای حاشیه‌ای آیین‌نامه جهت فهم بهتر و تفسیر صحیح آن نگاشته شده است. 24-3- آیین‌نامه باید به عنوان یک متن مستقل و خودمختار تفسیر شود. تفسیر آیین‌نامه نباید براساس قوانین و مقررات امضاکنندگان یا دولتها باشد. 24-4- سرفصلهای انتخاب شده برای بخش ها و بندهای مختلف آیین‌نامه تنها جهت تسهیل مطالعه می‌باشند و نباید به عنوان بخشی از بدنه آیین‌نامه در نظر گرفته شده یا به هر صورتی موجب تغییر زبان شروط ارجاعی به آنها شوند. 24- 5 - قوانین آیین‌نامه نسبت به تخلفاتی که پیش از تصویب آن توسط امضاکننده به وقوع پیوسته است عطف به ماسبق نمی‌شود. 24-6 - بخش ضمیمه 1 که شامل تعاریف است باید به عنوان یکی از بخشهای آیین‌نامه درنظر گرفته شود. توضیح بند 24- 5: به عنوان مثال ممکن است عملی توسط مقررات فدراسیون جهانی تخلف محسوب نشود ولی آیین‌نامه آن را تخلف بداند در این صورت این عمل تا زمانی که مقررات آن فدراسیون تغییر نکرده است، تخلف محسوب نمی‌شود. سازمان مبارزه با دوپینگ:2 از امضاکنندگان آیین‌نامه م. ب. که مسئول پذیرش قوانین برای شروع، اجرا یا تقویت هر قسمت از فرایند کنترل دوپینگ است. به عنوان مثال این سازمانها شامل کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، سایر سازمانهای مسابقات بزرگ که آزمایش را در مسابقات خود انجام‌می‌دهند. آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ فدراسیونهای بین‌المللی و سازمانهای ملی مبارزه با دوپینگ می‌باشند. ورزشکار:3 برای اهداف کنترل دوپینگ، ورزشکار به شخصی اطلاق می‌شود که در یک رشته ورزشی در سطح بین‌المللی (به شرحی که توسط هر فدراسیون بین‌المللی تعریف شده است) یا سطح ملی (به شرحی که توسط هر سازمان ملی مبارزه با دوپینگ تعریف شده است) شرکت می‌کند و هر شخص دیگری که در سطحی پایین‌تر در ورزش شرکت می‌کند در صورتی که به وسیله سازمان ملی مبارزه با دوپینگ آن شخص ورزشکار محسوب شود. برای اهداف اطلاعات و آموزش مبارزه با دوپینگ، ورزشکار به شخصی اطلاق می‌شود که در حوزه اختیارات هر یک از امضاکنندگان آیین‌نامه، دولتها یا سایر سازمانهای ورزشی پذیرنده مجموعه مقررات مبارزه با دوپینگ، در ورزش شرکت می‌کند. تلاش:5 درگیر شدن عمدی در رفتارهایی که به نظر می‌رسد در آینده منجر به بروز رفتارهایی شوند که باعث ارتکاب تخلف از یک قانون مبارزه با دوپینگ می‌شود با این حال اگر تلاش برای تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ پیش از کشف به وسیله شخص ثالثی که در آن دخالت ندارد اتفاق نیافتد. این امر به هیچ وجه تخلف از قانون مبارزه با دوپینگ محسوب نمی‌گردد و صرفاٌ بر مبنای تلاش برای مرتکب شدن تخلف، انجام تخلف احراز نخواهد شد. آیین‌نامه:6 منظور آیین‌نامه جهانی مبارزه با دوپینگ م. ب.. رقابت:7 به یک مسابقه خاص، بازی یا مبارزه ورزشی واحد اطلاق می‌گردد. به عنوان مثال فینالهای 100 متر سرعت المپیک به مسابقات مرحله‌ای و سایر مبارزات ورزشی که جوایز به صورت روزانه یا به سایر صور اهدا می‌شود نیز رقابت گویند. تفاوت بین رقابت و مسابقه براساس قوانین فدراسیون های مختلف بین‌المللی م. ب.. پیامدهای تخلف‌های قوانین مبارزه با دوپینگ:8 تخلف یک ورزشکار یا سایر افراد از یک قانون مبارزه با دوپینگ منجر به یک یا چند مورد زیر خواهد شد: الف) ابطال نتایج9 به این معنا است که نتایج ورزشکار در یک رقابت یا مسابقه خاص بی‌اعتبار خواهد شد و شامل همه پیامدهای حاصله از جمله پس گرفتن هر گونه مدال، امتیاز و جوایز می‌شود ب) محرومیت10 به معنای آن است که ورزشکار یا سایر افراد برای یک دوره زمانی خاص از شرکت در هرگونه رقابت یا سایر فعالیت ها یا دریافت کمک مالی به شرح ماده 10- 9 منع می‌شود و ج) تعلیق موقت1 به این معنا است که ورزشکار یا سایر افراد به صورت موقت تا تصمیم‌گیری نهایی در یک دادرسی انجام شده و با در نظر گرفتن ماده 8 (حق دادرسی منصفانه) از شرکت در هرگونه رقابت منع می‌شوند. کنترل دوپینگ:2 این فرایند شامل برنامه‌ریزی، توزیع، آزمایش، نمونه‌گیری و کار درمورد آنها آنالیزهای آزمایشگاهی، مدیریت نتایج، دادرسی و تقاضای تجدیدنظر م. ب.. برنامه ناظر بی‌طرف: 5 گروهی از ناظرین می‌باشند که تحت نظارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، فرایند کنترل دوپینگ درمسابقات و گزارش‌دهی آن را برعهده دارند. اگر آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مسئولیت نمونه‌گیری در یک رقابت را برعهده داشته باشد، ناظران باید تحت نظارت یک سازمان مستقل قرار گیرند. ورزشکار سطح بین‌المللی: 6 ورزشکارانی که به وسیله یک یا چند فدراسیون بین‌المللی در بانک اطلاعاتی نمونه‌گیری آن فدراسیون بین‌المللی ثبت شده‌اند، ورزشکار سطح جهانی محسوب می‌شوند. استاندارد بین‌المللی: 7 یک استاندارد پذیرفته شده توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای حمایت از مجموعه مقررات مبارزه با دوپینگ، پذیرش یک استاندارد بین‌المللی (در مقابل سایر استانداردها، عملیات و دستورالعملهای جایگزین) باید برای این نتیجه‌گیری که دستورالعمل‌های ذکر شده توسط آن استاندارد بین‌المللی به طور مناسب اجرا گردیده‌اند کافی باشد. متابولیت: 10 هر ماده‌ای که به وسیله یک فرایند تغییر شکل زیستی تولید شده است. صغیر:11 به شخصی اطلاق می‌شود که به سن بلوغ نرسیده باشد. سن بلوغ قانونی توسط قوانین حاکم بر کشور متبوع ورزشکار تعیین می‌گردد. سازمان ملی مبارزه با دوپینگ:12 نهادهای تعیین‌شده به وسیله هر کشوری که دارای قدرت و مسئولیت اصلی پذیرش و اجرای مقررات مبارزه با دوپینگ، هدایت نمونه‌گیری، مدیریت نتایج آزمایش و اجرای دادرسی‌ها، در سطح ملی م. ب.. اگر این مسئولیت توسط قدرت حاکمه آن کشور مشخص نشده باشد این مسئولیت به عهده کمیته ملی المپیک یا نماینده آن م. ب.. کمیته ملی المپیک:2 سازمانی است که توسط کمیته بین‌المللی المپیک به رسمیت شناخته می‌شود. واژه کمیته ملی المپیک همچنین باید شامل کنفدراسیون ملی ورزش در کشورهایی باشد که در آنها کنفدراسیون ملی ورزش مسئولیت های مشابهی با کمیته ملی المپیک در زمینه مبارزه با دوپینگ برعهده دارند. نمونه‌گیری بدون پیش‌آگهی:3 یک نوع روش کنترل دوپینگ که بدون هشدار قبلی به ورزشکار انجام می‌شود و ورزشکار از لحظه دریافت ابلاغیه شرکت در نمونه‌گیری تا زمان تهیه نمونه به طور پیوسته تحت نظارت قرار دارد. دادرسی موقت:12جهت اعمال بند 7- 5 دادرسی سریع و مختصری که قبل از دادرسی اصلی براساس بند 8 (حق دادرسی منصفانه) انجام می‌شود در این دادرسی ورزشکار ابلاغیه را دریافت کرده و فرصت می‌یابد به صورت شفاهی یا کتبی دفاعیات خود را اعلام دارد. بانک اطلاعاتی ثبت شده:14 بانک اطلاعاتی ورزشکاران حرفه‌ای است که جهت هر یک از آنان توسط یک فدراسیون بین‌المللی یا سازمان های مبارزه با دوپینگ مسئول نمونه‌گیری حین مسابقات یا خارج از مسابقات تهیه شده است. این بانک جهت برنامه‌ریزی نمونه‌گیری فدراسیون بین‌المللی یا سازمان های مبارزه با دوپینگ مورد استفاده قرار می‌گیرد. مقدمه استاندارد بین‌المللی مجموعه مقررات جهانی ضد دوپینگ برای آزمایشگاه ها یک استاندارد بین‌المللی سطح 2 الزامی م. ب. که به عنوان بخشی از برنامه ضد دوپینگ جهانی توسعه داده شده است. اساس استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها قسمت‌های مربوط در مجموعه مقررات ضد دوپینگ نهضت المپیک م. ب.. یک گروه کارشناسی با یک کمیته قابل قبول آزمایشگاهی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ که پیش‌نویس‌ها و مدارک را تهیه نموده و برای بررسی اولیه و اظهار نظر از تمام آزمایشگاه های قابل شناسایی دوپینگ و کمیسیون فرعی کمیته بین‌المللی المپیک راجع به دوپینگ و بیوشیمی ورزش توزیع گردیده است. نسخه 1 از استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها در میان دولت ها و امضاءکنندگان و آزمایشگاه های قابل قبول برای بررسی و اظهار نظر در نوامبر 2002/آبان1381 توزیع گردیده است. نسخه 2 مبتنی بر اظهار نظرها و پیشنهادات دریافت شده از سهامداران م. ب.. - 1- حیطه شمول و مراجع استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها مشتمل بر الزامات شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ از آزمایشگاه های دوپینگ و استانداردهای عملیاتی برای اجرای آزمایشگاهی و توصیف روند شناسایی م. ب.. استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها شامل تمام ضمائم و مدارک فنی برای تمام امضا کنندگان مجموعه مقررات الزام‌آور م. ب.. استانداردهای بین‌المللی برای مناطق عملیاتی و فنی مختلف در برنامه ضد دوپینگ با مشاوره با امضا کنندگان و دولت ها و تصویب آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ توسعه خواهد یافت. هدف استانداردهای بین‌المللی ایجاد هماهنگی در میان سازمان های ضد دوپینگ مسئول برای بخش های عملیاتی و فنی خاص برنامه‌های ضد دوپینگ می‌باشند. الحاق به استانداردهای بین‌المللی برای هماهنگی و اجابت از مجموعه مقررات الزامی م. ب.. استانداردهای بین‌المللی می‌تواند گاه به گاه به وسیله کمیته اجرایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ پس از مشورت معقول با دولت ها و امضاءکنندگان مورد تجدید نظر قرار گیرد. مگر این که به نحو دیگری در مجموعه مقررات پیش‌بینی شده باشد استانداردهای بین‌المللی و تمام تجدید نظرهای آن در تاریخ مصرحه در استاندارد بین‌المللی یا متن تجدید نظر شده لازم‌الاجراء خواهد گردید. این مدرک الزامات آزمایشگاه های کنترل دوپینگ را که می‌خواهند نشان دهند به لحاظ فنی، عملیاتی در یک سیستم مدیریتی با کیفیت موثر صلاحیت دارند و قادرند نتایج معتبر آزمایشگاهی علمی را به دست آورند بیان می کند. تست کنترل دوپینگ مشتمل است بر کشف، شناسایی، و در بعضی موارد نشان دادن حضور بیشتر از یک مرکزیت آستانه مواد مخدر و دیگر مواد ممنوعه به وسیله لیست مواد و روش های ممنوعه (لیست ممنوعه) در مایعات یا نسوج بیولوژی انسانی. چارچوب شناسایی آزمایشگاهی مشتمل است بر دو عامل اصلی: بخش 2 از استاندارد، الزامات شناسایی آزمایشگاهی و استانداردهای عملیاتی، و بخش 3: ضمائم و مدارک فنی. بخش 2 الزامات ضروری برای تحصیل شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و آیین اجرای الزامات را توصیف می‌نماید. همچنین این بخش شامل اجرای استاندارد ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج در زمینه کنترل دوپینگ م. ب.. هدف از این قسمت مدرک تسهیل اجرای هماهنگ و ارزیابی ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج و الزامات خاص آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای کنترل دوپینگ به وسیله دستگاه‌های شناسایی که مطابق با راهنمای پنجاه و هشت ایزو/آی ای سی م. ب.. استاندارد بین‌المللی همچنین الزامات آزمایشگاه های کنترل دوپینگ را هنگامی که نتایج قضاوت را در نتیجه یک دریافت تحلیلی مخالف بیان می‌کند م. ب.. ساختاربخش 3 استاندارد مشتمل است بر همه ضمائم. ضمیمه آ برنامه تست کفایت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را که شامل اجرای معیار ضروری برای حفظ جایگاه درست در تست کارایی است توصیف می‌نماید. ضمیمه ب استانداردهای عملی لازم برای شناسایی متداوم آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ از آزمایشگاه را توصیف می‌کند. ضمیمه ج لیست مدارک فنی است. مدارک فنی صادر شده، اصلاح گردیده و به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گاه به گاه حذف شده و جهت را برای آزمایشگاه ها در موضوعات فنی خاص تدارک می‌بیند. زمانی که مدارک فنی منتشر می‌شود به عنوان بخشی از استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها قرار می‌گیرند. تهیه مدارک فنی برای سیستم مدیریت کیفی آزمایشگاه ها برای شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ضروری م. ب.. آ2 ال آ، 2001. ضرورت تست کفایت برای تست شناسایی و درجه‌بندی آزمایشگاه ها. ای آ - 4. 3. (آگوست 2001) استفاده از تست کفایت به عنوان وسیله‌ای برای شناسایی در تست. گروه آیینه تست کفایت یوراکم (2000). انتخاب، استفاده و تفسیر برنامه‌های تست کفایت به وسیله آزمایشگاه ها. تصمیم اتحادیه اروپا 2002/657/ اتحادیه اروپا روزنامه رسمی جامعه اروپایی 2002/8/17; 8 - 36. همکاری شناسایی آزمایشگاه بین‌المللی (ایلاک) مدرک: 1996 جی - 7 الزامات شناسایی و معیار عملیاتی برای آزمایشگاه های مسابقات اسب سواری. مدرک آی ال ال سی جی - 2001:15 راهنمای شناسایی برای ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج. مدرک آی ال ال سی جی - 17: 2002 معرفی مفهوم عدم اطمینان از اندازه‌گیری در تست با همکاری اجرای استاندارد ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج. مدرک آی ال ال سی‌جی - 19: 2002 راهنما برای آزمایشگاه های علمی پلیس جنایی. مدرک آی‌ال‌ال‌سی‌پی -10: 2002 سیاست ایلاک در قابلیت پی‌گیری نتایج اندازه‌گیری. استانداردهای آزمایشگاه شیمی کلینیک ملی سی - 43 آ، 2002 (شماره بین‌المللی استاندارد کتاب 9- 475 - 56238 - 1) رنگ‌نگاری با گاز/طیف‌شناسی جمعی تایید مواد مخدر، راهنمای تصویب شده. سوء استفاده از مواد و اداره خدمات بهداشت ذهنی1 دپارتمان ایالت متحده آمریکا در خصوص خدمات انسانی و بهداشتی2 2001. راهنمای الزامی برای برنامه‌های تست مواد مخدر و کارگاه‌های فدرال و اطلاعیه تجدید نظرهای پیشنهادی (ثبت فدرال 2001، 66: 43882- 43886) مجموعه مقررات ضد دوپینگ جهانی. 0 - 2 - مفاد مقررات مواد زیر در مجموعه مقررات، مستقیماً استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها را مورد خطاب قرار می‌دهد: ماده 2-3- از مجموعه مقررات تجزیه و تحلیل نمونه‌ها 1-2-3- آزمایشگاه های مورد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مفروض هستند که تجزیه و تحلیل نمونه و آیین نگه داری آن را مطابق با استاندارد بین‌المللی تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی انجام دهند. ماده 6 - مجموعه مقررات تجزیه و تحلیل نمونه‌ها 1-6 - استفاده از آزمایشگاه های تصویب شده نمونه‌های کنترل دوپینگ تنها باید در آزمایشگاه های شناخته شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند یا چنانچه به نحو دیگری توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تصویب شود. انتخاب آزمایشگاه مورد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ (یا روش دیگری که توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تصویب شده است) که برای تجزیه و تحلیل نمونه‌ها مورد استفاده قرار می گیرند باید منحصراً توسط سازمان ضد دوپینگ مسئول مدیریت نتایج تعیین گردند. [نظریه: عبارت یا روش دیگر تصویب شده به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به منظور پوشش به عنوان مثال آیین تست خون متحرک که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ آن را بررسی کرده و قابل اطمینان می داند م. ب..] 2- 6 - مواد مشمول کشف. نمونه‌های کنترل دوپینگ باید به منظور کشف مواد ممنوعه و روش های ممنوعه معرفی شده در لیست ممنوعه و دیگر موادی که می‌تواند به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در اجرای ماده 5 - 4 (برنامه نمایش) معرفی شود مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. 3 - 6 - تحقیق راجع به نمونه‌ها. هیچ نمونه‌ای نمی‌تواند برای هیچ منظوری ب. غ. از کشف مواد یا طبقه بندی مواد یا روش های لیست ممنوعه یا چنانچه به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در اجرای ماده 5 - 4 (برنامه نمایش) معرفی شده است بدون رضایت کتبی ورزشکار مورد استفاده قرار گیرد. 4 -6 - استاندارد تجزیه نمونه و گزارش آن. آزمایشگاه ها باید نمونه‌های کنترل دوپینگ را تجزیه کرده و نتایج آن را در اجرای استاندارد بین‌المللی برای تجزیه آزمایشگاه ها گزارش نمایند. ماده5 -13 مجموعه مقررات پژوهش از تصمیمات معلق‌کننده یا باطل‌کننده شناسایی آزمایشگاه ماده 1-14 اطلاعات در مورد برداشت‌های تحلیلی مخالف و دیگر تخلفات بالقوه ضد دوپینگ ورزشکاری که نمونه‌اش منتج به یک برداشت تحلیلی مخالف شده یا ورزشکار یا دیگر اشخاصی که ممکن است یک مقررات ضد دوپینگ را نقض کرده باشند باید به وسیله سازمان ضد دوپینگ با مسئولیت مدیریت نتایج به نحوی که در ماده 7 (مدیریت نتایج) آمده از جریان مطلع گردد. سازمان ضد دوپینگ ملی ورزشکار و فدراسیون بین‌المللی و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ همچنین باید قبل از تکمیل روند موصوف در ماده 1 - 7 و 2 - 7 در جریان قرار گیرند. اطلاعیه باید شامل: نام ورزشکار، کشور، ورزش و نظم حاکم بر ورزش و این که آیا تست در جریان یک مسابقه یا خارج از آن بوده، تاریخ اخذ نمونه و نتیجه تحلیلی گزارش شده توسط آزمایشگاه باشد. همان اشخاص و سازمان های ضد دوپینگ باید به صورت منظم در خصوص وضعیت و دریافت های هر نوع نظر یا جریان رسیدگی که مطابق با ماده 7 (مدیریت نتایج)، 8 (حق نسبت به یک استماع منصفانه) یا 13 (استیناف) و در هر حال که عدم مشروعیت طبق ماده 1 - 5 - 10 حذف شده است (هیچ تقصیر یا قصور)، یا طبق ماده 2 - 5 - 10مدت کاهش یافته باشد (هیچ تقصیر یا قصور سنگین)، باید طی یک تصمیم مستدل کتبی که ماخذ حذف یا کاهش را توضیح داده تهیه شود. سازمان های دریافت کننده نباید این اطلاعات را در پشت سر آن اشخاص در سازمان برای دانستن تا رسیدن به سازمان ضد دوپینگ با مسئوولیت مدیریت نتایج، آن را برای عموم فاش نموده یا موفق به فاش کردن آن طبق ماده 14.2 نشده فاش نماید. 1 - 3 - واژگان تعریف شده مقررات دریافت تحلیلی مخالف: گزارشی از یک آزمایشگاه یا دیگر موسسات تصویب شده است که در یک فرم نمونه وجود مواد ممنوعه یا علامات یا سوخت و سازهای بدن را (از جمله مقادیر درون نما بالارونده) یا مدرک استفاده از روش های ممنوعه را شناسایی می‌کند. سازمان ضد دوپینگ: یک کشور امضاء‌کننده‌ای که مسئول اتخاذ مقررات برای آغاز، اجرا یا به عمل‌آوری هر قسمت از روند کنترل دوپینگ م. ب.. این به مثابه کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، سازمان های حوادث اصلی که تست را درون وقایع و حوادث انجام می‌دهند، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، فدراسیون های بین‌المللی و سازمان های ضد دوپینگ ملی است. کنترل دوپینگ: روند کنترل شامل برنامه توزیع تست، جمع آوری نمونه‌ها، تجزیه تحلیل آزمایشگاهی مدیریت نتایج، جلسات استماع و پژوهش خواهی م. ب.. متابولیت: هر ماده‌ای که به وسیله یک روند بیوترانسفورمیشن یا انتقال زیستی تولید شود. گزارش عمومی یا افشای عمومی: افشا یا توضیح اطلاعات به اطلاع عمومی یا اشخاص عمومی و ماورای آن اشخاصی که مستحق اطلاع اولیه طبق ماده 14 م. ب.. امضاء‌کنندگان: آن اشخاصی که مجموعه مقررات را امضا نموده و با آن موافق می‌باشند. از جمله کمیته بین‌المللی المپیک، فدراسیون های بین‌المللی، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، کمیته‌های ملی المپیک، کمیته‌های ملی پاراالمپیک، سازمان های مسابقات بزرگ، سازمان های ضد دوپینگ ملی، و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ. 2-3- واژگان تعریف شده از استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها ماده مرجه تایید شده: که همراه یک گواهی م. ب. که یک یا بیش از یک مال را به لحاظ ارزش با یک روش و آیینی که قابلیت پی‌گیری یک تحقیق صحیح واحدی که ارزش اموال بیان شده و برای آن هر ارزش گواهی شده‌ای همراه یک عدم اطمینان در سطح مشخص اعتماد م. ب.. روند تائید: یک آیین و روش تحلیلی تست که هدفش شناسایی وجود یک ماده ممنوعه خاص در یک نمونه است. [نظریه: یک روش تایید همچنین می‌تواند مقدار مواد ممنوعه را بیش از ارزش آستانه یا مقدار ماده ممنوعه را در یک نمونه معین نماید.] تاییدیه منعطف: تصویب برای یک آزمایشگاه جهت انجام اصلاحات محدود در حیطه شمول شناسایی بدون درگیری دستگاه شناسایی ملی قبل از انجام اصلاحات. زنجیره حفظ نمونه در آزمایشگاه: تهیه مدارک توالی اشخاصی که صاحب نمونه بوده و هر قسمتی از نمونه گرفته شده برای آزمایش م. ب.. [نظریه: نگهداری از زنجیره آزمایشگاه عموماً به وسیله ثبت اطلاعات، محل عمل انجام شده، و اجرای انفرادی عمل با یک نمونه یا جزئی از آن نوشته می‌شود.] یافته آزمایشگاهی مشکوک: وضعیت نسخه آزمایش از یک نمونه که برای آن تست مخالف وجود دارد لیکن تست تاییدی برای آن انجام نشده است. جمع‌آوری نمونه: جمع‌آوری نمونه‌های شناخته شده اصلی که می‌تواند در تعیین هویت یک ماده شناخته نشده به کار رود. مثلاً یک نمونه کاملاً طبقه بندی شده حاصله از یک بررسی اداری مورد تایید که در آن مدارک علمی هویت می‌تواند نشان داده بشود. فرآیند غربالگری: یک رویه آزمایش تحلیلی که هدفش شناسایی نمونه‌هایی است که مظنون به داشتن مواد ممنوعه یا متغیر یا علامت دهنده یک روش ممنوعه بوده و نیازمند آزمایش اضافی تاییدی م. ب.. - 4 - الزامات شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ 1 -4 - شناسایی آغازین آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ این قسمت الزامات خاص شناسایی آغازین آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را از آزمایشگاه توصیف می‌کند. تمام الزامات باید به منظور تحصیل شناسایی آغازین آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ انجام گیرد. به منظور برخی از الزامات، آزمایشگاه باید همخوانی و اجابت خود را در طی مدت آزمایشگاهی و به منظور رعایت دیگر الزامات بر اساس ارزیابی شناسایی مورد کنترل قرار گیرد. (رجوع کنید به 1- 5، 2- 5 و 3- 5) 1-1-4- ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج 1- تضمین حمایت مالی کافی سالانه حداقل برای سه سال. 2- تضمین تعداد نمونه‌های کافی سالانه برای سه سال. 3- تضمین تدارک تحصیلات تحلیلی لازم و ابزار آن در صورت کاربرد. به علاوه هر توضیحی از شرایط استثنایی باید مورد توجه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ قرار گیرد. نامه سه ساله حمایت حتماً نباید انحصاراً شامل حمایت از یک آزمایشگاه باشد. 3-1-4- مقررات رفتاری آزمایشگاه باید مطابق با مقررات رفتاری که آن را امضا نموده عمل کند (ضمیمه ب) که مرتبط با یک روند آزمایش در آزمایشگاه م. ب.. 4-1-4- برنامه تست مهارت 5-1-4- تسهیم اطلاعات 7-1-4- شناسایی ابتدایی آزمایشگاه هایی که شناسایی کمیته بین‌المللی المپیک را دارد آزمایشگاه هایی که به وسیله کمیته بین‌المللی المپیک درسال 1382 مورد شناسایی قرار گرفته و با موفقیت تست شناسایی مجدد را در سال 1382 از کمیته بین‌المللی المپیک، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در حداقل ارزیابی داخلی بر خلاف بخش پنج استاندارد داخلی برای آزمایشگاه ها دریافت کرده، شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را درسال 1383 دریافت خواهد کرد. استانداردهای بین‌المللی برای الزامات آزمایشگاه ها از اول ژانویه 2004 لازم‌الاجرا خواهد شد. آزمایشگاه هایی که رده بندی آن‌ها پایین آمده یا از تست شناسایی کمیته بین‌المللی المپیک، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ 2003 موفق بیرون نیامده اند شناسایی آن‌ها طبق بخش 6.4.8 توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ معلق یا ابطال خواهد شد. آزمایشگاه هایی که برای تست تقاضا نموده‌اند لیکن آن را دریافت ننموده‌اند شناسایی کمیته بین‌المللی المپیک دوران آزمایشی آن‌ها را طبق استانداردهای بین‌المللی برای آزمایشگاه ها تکمیل خواهد نمود. 2-4- به رسمیت شناخته شدن از طرف آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ 1-2-4- شناسایی ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج 2-2-4- شناسایی قابل انعطاف آزمایشگاه های شناسایی شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند به روش های علمی افزوده یا آن ها را اصلاح کند یا بدون نیاز به تصویب دستگاهی که شناسایی آزمایشگاه را مطابق با ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج تکمیل نموده و مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد. هر روش تحلیلی یا روشی که باید به نحو صحیحی انتخاب شود و در حیطه شمول آزمایشگاه در ارزیابی بعدی ایزو قرارگیرد چنانچه روش به کار گرفته شده برای تجزیه و تحلیل نمونه‌های کنترل دوپینگ باشد. 3-2-4- نامه حمایت آزمایشگاه باید یک نامه رسمی مجدد برای حمایت از مقام عمومی ملی مسئول برای برنامه ضد دوپینگ را ارائه نماید که بنا به اقتضا نامه مشابه حمایتی از کمیته ملی المپیک یا سازمان ملی ضد دوپینگ در سال‌هایی که شناسایی مجدد ایزو را طی می‌کند. نامه مجدد حمایتی باید حداقل شامل موارد زیر باشد: 4-2-4- حداقل نمونه‌های آزمایشی 5-2-4- برنامه تست مهارت 7-2-4- مقررات رفتاری 8-2-4- تسهیم دانش و اطلاعات 3-4- الزامات خاص برای وقایع مهم آزمایشگاه حمایت‌کننده از بازی های المپیک و دیگر وقایع مهم می‌تواند به نحوی باشد که برای تسهیلات آزمایشگاهی شناسایی شده کافی نباشد. این امر ممکن است ضرورت تعیین دوباره آزمایشگاهی را با تسهیلات جدید، افزایش پرسنل یا اکتساب تجهیزات اضافی را بطلبد. مدیر آزمایشگاه شناسایی شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ که برای اجرای آزمایش تعیین شده است باید اطمینان حاصل کند که سیستم مدیریت کیفی وجود دارد. 1-3-4- تسهیلات ماهواره‌ای آزمایش شده شناسایی شده اگر آزمایشگاه ضروری است که عملیات خود را موقتاً گسترش یا جابه جایی به محل جدیدی نماید باید شناسایی معتبری با اجابت و رعایت ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج به نمونه‌های کنترل تحلیلی برای تسهیلات جدید نشان دهد. (تسهیلات ماهواره‌ای) - 5 - به کارگیری ایزو هفده هزار و بیست و پنج نسبت به تحلیل نمونه‌های کنترل دوپینگ 1- 5 - مقدمه و حیطه شمول 2- 5 - رویه‌های فنی و تحلیلی 1-2- 5 - دریافت نمونه‌ها 1-1-2- 5- نمونه‌ها می‌توانند با هر روش مجاز استاندارد بین‌المللی برای تست دریافت شوند. 2-1-2- 5- محموله حمل شده ابتدا مورد بازرسی قرار گرفته و هرگونه بی‌نظمی ثبت می‌شود. 3-1-2- 5- نام و امضا (یا دیگر ابزار تشخیص هویت و ثبت) اشخاص حمل کننده یا منتقل کننده نمونه‌های ارسالی، تاریخ، زمان دریافت، نام و امضای نماینده آزمایشگاه دریافت‌کننده نمونه‌ها باید به عنوان بخشی از مدارک ثبتی زنجیره داخلی نگهداری آزمایشگاهی ثبت شوند. 2-2- 5 - کار با نمونه‌ها 1-2-2- 5 - آزمایشگاه باید سیستمی جهت تشخیض هویت نمونه‌ها و هر نمونه را با مدارک اخذ نمونه یا زنجیره خارجی نگهداری همراه داشته باشد. 2-2-2- 5 - آزمایشگاه باید آیین نگهداری زنجیریه داخلی برای نگهداشتن کنترل و مسئولیت‌پذیری برای نمونه‌ها از زمان دریافت تا مقصد و تحویل نمونه‌ها داشته باشد. این آیین باید مفاهیم ارائه شده در مدرک ارائه شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای نگهداری زنجیره داخلی آزمایشگاهی (ضمیمه C) داشته باشد. 3-2-2- 5 - آزمایشگاه باید شرایط موجود در زمان دریافت که ممکن است بر روی تمامیت یک گزارش از نمونه تاثیر داشته باشد را ملاحظه و به مدرک در بیاورد. به‌عنوان مثال عدم نظم ملاحظه شده به وسیله آزمایشگاه باید شامل موارد زیر و نه محدود به آن باشد: 4-2-2- 5 - آزمایشگاه باید نظر مقام تست‌کننده را در خصوص رد و تست کردن نمونه‌هایی که در آن‌ها نا منظمی دیده شده است کسب نماید. 5 -2-2- 5 - آزمایشگاه باید نمونه‌های آ و ب را برای حداقل سه ماه پس از دریافت گزارش منفی توسط مقام تست‌کننده نگهداری کند. نمونه‌ها باید تحت شرایط خاص به صورت منجمد نگهداری شوند. 6 -2-2- 5 - آزمایشگاه باید نمونه‌ها را با دریافت تحلیل مخالف حداقل سه ماه پس از دریافت گزارش تحلیلی نمونه‌های آ و ب توسط مقام تست‌کننده نگهداری نماید. نمونه باید تحت شرایط خاص در طولانی مدت به صورت منجمد نگهداری شود. 7-2-2- 5 - اگر آزمایشگاه به وسیله مقام تست‌کننده مطلع شده باشد که تجزیه و تحلیل نمونه مورد اعتراض قرار گرفته‌است، نمونه باید تحت شرایط خاص به صورت منجمد نگهداری شده و تمام سوابق مربوط به تست نمونه باید تا تکمیل اعتراض نگهداری شود. 8 - 2-2- 5 - آزمایشگاه باید دارای روشی در خصوص نگهداری، انتشار و آزاد سازی نمونه‌ها یا اجزاء آن‌ها داشته باشد. 9-2-2- 5 - آزمایشگاه باید اطلاعات مربوط به نگهداری را در خصوص انتقال نمونه‌ها یا بخش هایی از آن که به دیگر آزمایشگاه ها رفته داشته باشد. 3-2- 5 - نمونه‌گیری و آماده‌سازی رقم اجزاء نمونه‌ها برای تست 1-3-2- 5 - آزمایشگاه باید آیین حفظ زنجیره داخلی را برای کنترل و مسئولیت پذیری برای تمام اجزاء نمونه‌ها از تهیه و آزادسازی داشته‌باشد. این آیین باید متضمن مفاهیم ارائه‌شده در مدرک فنی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای حفظ زنجیره داخلی آزمایشگاهی باشد. 2-3-2- 5 - قبل از باز کردن آغازین بطری نمونه وسیله‌ای که برای حصول از تمامیت نمونه به کار گرفته می‌شود. (مثلاً نوار امنیتی یا یک سیستم فرض کردن بطری) باید مورد بازرسی قرار گرفته و تمامیت و صحت آن در مدرکی ثبت شود. 3-3-2- 5 - آیین آماده‌سازی اجزاء نمونه‌ها برای هر روش جداسازی یا روش تاییدی باید این اطمینان را حاصل کند که نمونه یا اجزاء آن دچار خطر آلودگی نخواهد شد. 1-4-2- 5 - آزمایش درستی ادرار 1-1-4-2- 5 - آزمایشگاه باید یک سیاست نوشته‌ای داشته باشد که رویه و معیاری را برای بی عیب بودن نمونه ایجاد کند. 2-1-4-2- 5 - آزمایشگاه باید هر وضعیت غیر معمولی را در ادرار، مثلاً: رنگ، بو یا کف کردن آن ملاحظه کند. شرایط غیر معمول باید ثبت شده و به عنوان بخشی از گزارش به مقام آزمایش کننده ارائه شود. 3-1-4-2- 5 - آزمایشگاه باید اسیدیته و وزن مخصوص ادرار را به عنوان بی‌عیب بودن آن در یک نمونه آ آزمایش کند. دیگر آزمایش‌ها اگر تقاضا شده باشند به وسیله مقام آزمایش کننده و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند انجام شود. 2-4-2- 5 - جداسازی آزمایش ادرار 1-2-4-2- 5 - روش جداسازی باید مواد ممنوعه یا تغییر دهنده را از لیست مواد ممنوعه یا نشانگرها استفاده از مواد ممنوعه یا تمام مواد فهرست شده در وقایع رقابتی و غیر رقابتی را کشف کنند. 2-2-4-2- 5 - روش جداسازی باید توسط یک روش معتبر شناسایی شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ که مناسب با ماده یا روش مورد آزمایش م. ب. انجام گیرد. معیار پذیرش یک نتیجه جداسازی و اجازه دادن آزمایش نمونه برای انجام مراحل بعدی باید به لحاظ علمی معتبر باشد. 3-2-4-2- 5 - تمام آزمایش‌های جداسازی باید کنترل‌های مثبت و منفی را علاوه بر نمونه‌های مورد آزمایش در بر داشته باشد. 4-2-4-2- 5 - برای آزمایشچهایی که از یک آستانه معین افزونی یافته به عنوان یک برداشت تحلیلی مخالف کنترل‌های مقتضی باید در آزمایش جداسازی وجود داشته باشد. در روش جداسازی برای آستانه مواد ضروری نمی‌باشد که الزامات عدم اطمینان یا مقداری را داشته باشد. 3-4-2- 5 - تست تاییددار تمام روش های تاییدی می‌باید مستند به مدرک بوده و الزامات عدم اطمینان قابل کاربرد را داشته باشد. هدف روش تاییدی حصول اطمینان از تعیین هویت یا مقدار بوده و برای استثنا نمودن هر نقص فنی از روش جداسازی م. ب.. چون هدف آزمایش تاییدی تجمیع اطلاعات اضافی در خصوص یک برداشت مخالف م. ب. یک روش تاییدی می‌باید انتخاب یا تبعیض روش جداسازی به نحو بیشتری را داشته باشد. 1-3-4-2- 5 - تایید نمونه 1-1-3-4-2- 5 - تشخیص هویت فرضی از یک روش جداسازی برای ماده ممنوعه یا تغییر یک ماده ممنوعه نشانگر در استفاده از یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه باید با استفاده از اجزاء نمونه ثانوی که از نمونه اصلی آ گرفته شده است، تایید شود. 2-1-3-4-2- 5 - طیف‌شناسی انبوه جفت شده با رنگ‌نگاری گازی یا مایع روشی است برای تایید مواد ممنوعه که تغییر دهنده ماده ممنوعه، تغییردهنده ماده ممنوعه یا نشانگر استفاده از ماده ممنوعه یا روش ممنوعه را تشکیل می‌دهد. گازکروموتوگرافی/اسپرکتومتری جرمی یا اچ پی ال سی/ام اس برای روش جداسازی و روش تاییدی در یک تجزیه تحلیل خاص قابل قبول م. ب.. 3-1-3-4-2- 5 - آزمایش مصونیت برای تایید پروتئین‌های ممنوعه مقلدهای پروتئینی و مشابهات یا نشانگرهای آن در استفاده از آن‌ها مجاز م. ب.. آزمایش مصونیت که برای تایید مورد استفاده قرار می‌گیرد باید با یک پادزهر مختلفی که یک اپی توپ مختلف را از پروتئین پپتاید برای جداسازی مورد استفاده قرار گیرد، شناسایی کند. 4-1-3-4-2- 5 - آزمایشگاه باید روشی برای تبیین شرایطی که تست تاییدیه یک نمونه آ می‌تواند لغو شود داشته باشد (به عنوان مثال قصور در کنترل کیفی بسته). هر تکرار آزمایش تاییدی باید مستند به مدرک بوده و با یک جزئی از نمونه آ تکمیل شود. 5 -1-3-4-2- 5 - ضروری نیست آزمایشگاه که هر ماده ممنوعه‌ای را که به وسیله روش جداسازی مورد شناسایی قرار می‌گیرد تایید کند. تصمیم برای ترتیب اولویت در نظم تاییدیه‌ها باید با همکاری مقام آزمایش کننده و مدارک مستند تصمیم اتخاذ شود. به علاوه هیچ گواهی تجزیه و تحلیلی یا گزارش تست نهایی که در بردارنده تحلیلی فرضی باشد صادر نخواهد شد. 2-3-4-2 - 5 - تایید نمونه ب 1-2-3-4-2- 5 - در آن مورد که تاییدیه یک ماده ممنوعه تغییر یک ماده ممنوعه یا علامت دهنده استفاده از ماده ممنوعه یا روش ممنوعه در نمونه ب درخواست شده است تجزیه نمونه ب باید هر چه زودتر انجام شده و ظرف سی روز از اعلام دریافت تحلیلی مخالف، نمونه آ تکمیل گردد. 2-2-3-4-2- 5 - تاییدیه نمونه ب باید در همان آزمایشگاهی که نمونه آ انجام شده است انجام گیرد. تحلیلگر مختلفی باید آزمایش تحلیلی ب را انجام دهد. همان اشخاصی که کارهای ابزاری آ را انجام داده اند می‌توانند کنترل و تایید نتیجه‌گیری دیگری را انجام دهند. 3-2-3-4-2- 5 - نتیجه نمونه ب باید هویت نمونه آ را برای دریافت تحلیلی مخالف تایید نمایند. ارزش اصلی یافته نمونه ب برای آستانه مواد ضروری است تا از آستانه در برگیرنده عدم اطمینان فزونی پیدا کنند. 4-2-3-4-2- 5 - ورزشکار با یک نماینده دستگاه مسئول برای جمع‌آوری نمونه یا مدیریت نتایج، یک نماینده از کمیته ملی المپیک، فدراسیون ملی ورزش، فدراسیون بین‌المللی، و یک مترجم مجازند که در مرحله تایید ب شرکت نمایند. در غیاب تمام اشخاص فوق‌الذکر مقام آزمایش کننده یا آزمایشگاه باید یک قائم مقام مستقلی را جهت تایید محتوای نمونه ب انتخاب نمایند که وی تصدیق کند هیچ علامتی از تغییر وجود نداشته و این که شماره های شناسایی با مدرک جمع آوری برابری می‌کند. مدیر آزمایشگاه می‌تواند تعداد اشخاص را در منطقه کنترل شده آزمایشگاه بنا به ملاحظات امنیتی و ایمنی محدود کند. مدیر آزمایشگاه می‌تواند با اختیارات صحیح ورزشکار یا نماینده را که در روند آزمایش دخالت می‌کنند جابجا نماید. هر رفتاری که منتج به جابه جایی شود باید به مقام آزمایش کننده گزارش شده و می‌تواند طبق ماده 5 -2 مقررات (تغییر یا تلاش در تغییر) درهر قسمت از کنترل دوپینگ به عنوان تخلف از مقررات ضد دوپینگ تلقی گردد. 5 -2-3-4-2- 5 - اجزاء نمونه گرفته شده برای تجزیه و تحلیل باید از نمونه اصلی ب گرفته شده باشد. 6 -2-3-4-2- 5 - آزمایشگاه باید روشی برای تبیین شرایطی که تست تاییدیه نمونه ب می‌تواند لغو شود داشته‌باشد. هر تکرار بر تایید باید روی یک‌جزئی جدید از نمونه ب انجام شود. 7-2-3-4-2- 5 - اگر تایید نمونه ب منتج بر یافته تحلیلی که تایید کند نتیجه نمونه ب را نشود نمونه منفی تلقی شده و به مقام آزمایش کننده از یافته تحلیلی جدید اطلاع داده می‌شود. 4-4-2- 5 - قالب‌های بیولوژیک جایگزین جداسازی شده و تست تاییدی 1-4-4-2- 5 - این نحوه اجرا فقط نسبت به نمونه‌های ادرار و تجزیه آن به کار می‌رود مگر به نحو دیگری تعریف شده باشد. خون، پلاسما و سرم برای تست در شرایط خاص قالب های قابل قبول م. ب.. الزامات خاصی برای آزمایش این قالب ها درحیطه شمول این مدرک گنجانده نشده است و جداگانه توزیع می‌شود. 2-4-4-2- 5 - هر نتیجه آزمایشی از مو، ناخن، مایع دهان یا دیگر مواد بیولوژیکی برای مقابله با یافته های تحلیلی مخالف ادرار مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. 1-1- 5 -2- 5 - قبل از این که گزارشی صادر شود حداقل دو دانشمند تایید کننده باید به طور مستقل تمام یافته‌های تحلیلی مخالف را بررسی نمایند، روند بررسی باید مستند به مدرک باشد. 2-1- 5 -2- 5 - حداقل بررسی باید شامل موارد زیر باشد: - اعتبار جداسازی تحلیلی و اطلاعات تاییدی و محاسبات مربوطه. 3-1- 5 - 2- 5 - وقتی که یک گزارش تحلیلی مخالف رد می‌شود دلائل آن باید مستند باشد. 6 -2- 5 - استناد به مدرک و گزارش 1-6 -2- 5 - آزمایشگاه باید روش ها را مستند به مدرک کرده و جهت وصول اطمینان از این موضوع که یک ثبت هماهنگ شده مربوطه به هر نمونه تجزیه گردیده را نگه می‌دارد. در صورت یک یافته تحلیلی مخالف سوابق باید شامل اطلاعات ضروری جهت پشتیبانی نتایج گزارش نشده باشد (به نحوی که در مدرک فنی بسته‌های مستند آزمایشگاه آمده) به طور کلی ثبت باید چنان باشد که در غیاب تحلیل کننده صالح دیگری بتواند با ارزیابی دریابد که آزمایش‌ها انجام شده و اطلاعات را تفسیر کند. 2-6 -2- 5 - هر مرحله از آزمایش باید برای پرسنل آزمایش‌کننده قابل ردگیری باشد. 3-6 -2- 5 - تفاوت‌های مهم از روش های مکتوب باید مستند به عنوان بخشی از سوابق باشد (به عنوان مثال یادداشت برای سوابق) 4-6 - 2- 5 - زمانی که تجزیه و تحلیل ابزاری صورت می‌گیرند عوامل عمل کننده برای هر دوره باید ثبت بشوند. 5 -6 -2- 5 - گزارش نتایج نمونه آ باید ظرف ده روز کاری از دریافت نمونه ارائه گردد. زمان گزارش لازم برای رقابت‌های خاص می‌تواند به صورت قابل توجهی کمتر از ده روز باشد. زمان گزارش می‌تواند با توافق میان آزمایشگاه و مقام آزمایش کننده اصلاح گردد. 6 -6 -2- 5 - گواهی آزمایشگاه از تجزیه و تحلیل یا گزارش آزمایش باید علاوه بر اقلام قید شده در ایزو هفده هزار و بیست و پنج شامل موارد زیر باشند: 7-6 -2- 5 - آزمایش‌ها لازم نیست که تمرکز مواد ممنوعه برای تحلیل غیر آستانه ای را اندازه‌گیری کند. آزمایشگاه باید مواد ممنوعه واقعی تغییردهنده‌های واقعی مواد ممنوعه یا روش های مربوطه یا علامت دهنده‌های کشف شده در نمونه را گزارش کند. 8 -6 -2- 5 - برای مواد آستانه گزارش آزمایشگاه باید احراز نماید که مواد ممنوعه یا تغییر دهنده آن یا علامت‌دهنده آن در یک تمرکز بزرگتر از تمرکز آستانه ب. ت. ب. عدم اطمینان در انتاج این که تمرکز و غلظت در نمونه افزون بر آستانه م. ب.. 9-6 -2- 5 - آزمایشگاه باید روشی در خصوص ارائه عقاید و نظرات تفسیری اطلاعات داشته باشد. نظریه یا تفسیر می‌تواند در گواهی تحلیلی یا گزارش آزمایش به شرطی که آن نظر و تفسیر صریح و روشن باشد گنجانده شود. اساس و ماخذ نظریه باید مستند باشد. تبصره - یک نظریه یا تفسیر می‌تواند در بردارنده و نه محدود به توصیه‌هایی در خصوص چگونگی استفاده از نتایج، اطلاعات مربوط به داروشناسی متابولیسم و ترکیبات دارویی آن ماده و این که نتیجه ملاحظه شده با یک سری از شرایط گزارش شده همخوانی دارد، باشد. 10-6 -2- 5 - علاوه بر گزارش به مقام آزمایش‌کننده، آزمایشگاه باید همزمان هرگونه دریافت تحلیل مخالف را به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و فدراسیون بین‌المللی مسئول گزارش نماید. در صورتی که ورزش یا واقعه با یک فدراسیون بین‌المللی همکاری ندارد (مثلاً ورزش‌های دانشگاهی) یا ورزشکار عضو یک فدراسیون بین‌المللی نیست آزمایشگاه ضروری است که یافته تحلیلی مخالف را فقط به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارش دهد. تمام گزارش ها باید موافق الزامات محرمانه بودن مقررات باشد. 11-6 -2- 5 - آزمایشگاه باید هر سه ماه به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارش دهد آن هم در فرم آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ خلاصه ای از نتایج تمام آزمایشات انجام شده را هیچ اطلاعاتی که بتواند یک ورزشکار را با یک نتیجه منفرد ارتباط دهد در آن گنجانده نخواهد شد.گزارش شامل یک خلاصه از هر نمونه‌ای که رد شده و دلایل رد آن خواهد بود. زمانی که یک اداره مرکزی وجود داشته باشد آزمایشگاه همزمان تمام اطلاعات گزارش شده به مقام آزمایش کننده را طبق الزامات فهرست شده در 6 -6 -2-5 و به جای پاراگراف بالا به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارش خواهد کرد. این اطلاعات برای تهیه گزارش ها خلاصه مورد استفاده قرار خواهد گرفت. 12-6 -2- 5 - بسته‌های مستند آزمایشگاه باید محتوی مواد مصرحه در مدرک فنی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ راجع به بسته‌های مستند آزمایشگاه باشد. 13-6 -2- 5 - محرمانه ماندن ورزشکار نگرانی اصلی برای تمام آزمایشگاه های درگیر در موارد کنترل دوپینگ م. ب.. محرمانه بودن مستلزم مراقبت های زیادتری ب. ت. ب. ماهیت حساس این آزمایشات م. ب.. 1-13-6 -2- 5 - مقام آزمایش‌کننده که درخواست اطلاعات می‌کند، باید کتباً از آزمایشگاه بخواهد. 2-13-6 -2- 5 - یافته‌های تحلیلی مخالف نباید به وسیله تلفن اطلاع داده شوند. 3-13-6 -2- 5 - اطلاعات ارسالی به وسیله فکس قابل قبول خواهد بود چنانچه امنیت فکس دریافت‌کننده و تشریفات لازم برای اطمینان از این که فکس به شماره صحیح ارسال شده مورد تصدیق قرار گرفته باشد. 4-13-6 -2- 5 - پست الکترونیک آشکار و غیرمحرمانه برای گزارش یا مباحث یافته‌های تحلیلی مخالف قابل قبول و مجاز نمی‌باشد و چنانچه ورزشکار یا اطلاعات مربوطه او بتواند فاش و هویت آن آشکار شود. آزمایشگاه همچنین باید هرگونه اطلاعات مورد درخواست آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را در ارتباط با برنامه آشکارسازی به نحوی که در ماده 5 -4 مقررات آمده ارائه کند. 3- 5 - روند مدیریت کیفیت 1-1-3- 5 - در چارچوب ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج آزمایشگاه باید به عنوان یک آزمایشگاه تست‌کننده تلقی گردد و نه یک آزمایشگاه درجه‌بندی. 2-1-3- 5 - مدیر علمی آزمایشگاه مسئولیت ریاست اجرایی را دارد مگر این که به نحو دیگری مقرر شده باشد. 2-3- 5 - سیاست کیفیت و اهداف 1-2-3- 5 - سیاست کیفیت و اجرا باید الزامات ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بخش 2- 4 سیستم مدیریت کیفی را داشته باشد و یک راهنمای کیفیت که سیستم کیفیت را وصف کند به همراه آن باشد. 2-2-3- 5 - یک کارمند باید به عنوان مدیر کیفی منتخب شده مسئولیت اختیار اجرا را داشته و از اجابت و هماهنگی با سیستم کیفی اطمینان حاصل کند. کنترل مدارک که سیستم مدیریت کیفی را بر پا می‌سازد باید الزامات ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بخش 3- 4 کنترل مدرک را داشته باشد. 1-3-3- 5 - مدیر آزمایشگاه یا شخص منتخب باید راهنمای دستی کیفیت را و تمام مدارک دیگر را که برای پرسنل تکمیل آزمایش به کار می‌رود تصویب کند. 2-3-3- 5 - سیستم مدیریت کیفی باید از محتوای مدارک فنی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ که به صورت جزوات دستی با تاریخ اجرا آماده شده‌اند اطمینان حاصل کند و همچنین از آموزش و مستندات مربوطه. اگر این امر میسر نیست از آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید کتباً تقاضای تمدید شود. 4-3- 5 - بررسی تقاضاها، پیشنهادات و قراردادها بررسی مدارک حقوقی یا موافقتنامه‌های مربوط به آزمایش باید الزامات ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بخش 4-4 را داشته باشد. 5 -3- 5 - قرارداد فرعی برای آزمایش‌ها ک آزمایشگاه مورد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید تمام کارها را با پرسنل و تجهیزات خود در تسهیلات موردشناسایی انجام‌دهد. درصورت وجود تکنولوژی‌های خاص که نمی‌توانند قابل دسترسی باشند در آزمایشگاه (مثلاً ای آر ام اس/جی سی/سی، ایزو (ای پی او/ان ای اس پی) با تمرکز الکترونیکی، یک نمونه می‌تواند به دیگر آزمایشگاه شناسایی شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ که در آن تکنولوژی در حیطه شمول آزمایشگاه م. ب. منتقل شود. در شرایط استثنایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند برای بخشی از وظایف قرارداد فرعی را تجویز نماید. در چنین مواردی اطمینان از حفظ سطح کیفی و اقتضای زنجیزه مراقبت در سراسر روند مسئولیت مدیر آزمایشگاه مورد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ م. ب.. 6 - 3- 5 - خرید خدمات و تدارکات 1-6 -3- 5 - محصولات شیمیایی و معرف‌های آن باید مناسب با هدف بوده و درجه خلوص ثابت شده‌ای داشته باشد. مرجع خلوص مواد باید مستند بوده و در مدارک سیستم کیفی موجود و حفظ شوند. در صورتی که به دست آوردن معرف‌ها سخت یا کمیاب باشد مواد مرجع یا مجموعه‌های مرجع به ویژه برای استفاده در روش های کیفی تاریخ انقضای محلول‌ها اگر مستند کافی مبنی بر عدم زایل شدن اساسی وجود داشته باشد می‌تواند تمدید گردد. 2-6 -3- 5 - دورریختنی‌ها باید مطابق قوانین ملی و دیگر مقررات مربوطه باشد. این شامل مواد خطرناک برای محیط زیست، مواد شیمیایی، مواد کنترل شده و مواد رادیو ایزوتوپ ها در صورت استفاده م. ب.. 3-6 -3- 5 - سلامت محیط زیست و روش های ایمنی باید برای حفظ کارمندان، عموم مردم و محیط زیست مجری باشد. 1-7-3- 5 - خدمت به مشتریان باید مطابق با ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بخش 7-4 باشد. 2-7-3- 5 - اصول اطمینان از پاسخگویی به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ. 3-7-3- 5 - اصول اطمینان از تمرکز مقام آزمایش‌کننده 1-3-7-3- 5 - مدیر آزمایشگاه باید با مقررات و فهرست ممنوعه مقام آزمایش کننده آشنا باشد. 2-3-7-3- 5 - مدیر آزمایشگاه باید با مقام آزمایش کننده در خصوص زمانبندی گزارش اطلاعات، یا دیگر نیازمندی‌های پشتیبانی تعامل داشته باشد. این تعاملات باید در بر دارنده و نه محدود به موارد زیر باشد: - تهیه دلیل و مدرک و یا شهادت کارشناس در هریک از نتایج آزمایش‌ها یا گزارش‌های تهیه‌شده به وسیله آزمایش‌ها همان طور که در روند رسیدگی حقوقی، داوری و اداری لازم م. ب.. 3-3-7-3- 5 - آزمایشگاه باید رضایت مقام آزمایش‌کننده را نشان بدهد. باید مدارک مستندی در مورد نگرانی‌های مقام آزمایش‌کننده با سیستم مدیریت کیفی آزمایشگاه در صورت اقتضا یکی شده باشند. 4-3-7-3- 5 - آزمایشگاه باید سیستمی را بنا به خواست ایزو هفده هزار و بیست و پنج برای نشان دادن شاخص‌های کلیدی خدمات آزمایشگاه توسعه دهد. شکایات باید مطابق با قسمت 8 - 4 ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بررسی شوند. 9-3- 5 - کنترل کارهای آزمایشی ناسازگار 1- 9-3- 5 - آزمایشگاه باید روش ها و سیاست هایی داشته باشد که هر جنبه از آزمایش آن یا نتیجه آزمایش آن با آیین و روش آزمایشگاه پس از اجرا ناهماهنگ و ناسازگار نباشد. 2- 9-3- 5 - مدارک هر ناسازگاری یا انحرافی از آیین‌کار یا پروتکل متضمن یک تست نمونه باید به عنوان بخش دائمی آن نمونه نگهداری شود. 10-3- 5 - اقدام اصلاحی اقدام اصلاحی باید مطابق با ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج قسمت 10-4 انجام گیرد. 11-3- 5 - اقدام پیشگیرانه اقدام پیشگیرانه باید مطابق با ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج قسمت 11-4 انجام گیرد. 1-1-12-3- 5 - سوابق تحلیلی راجع به نمونه‌های منفی، شامل مدارک مستند نگه‌داری زنجیره داخلی دانشگاه و اطلاعات پزشکی (نسبت تی به ای، طرح های استروئیدی، و پارامترهای خونی) باید در جای امنی برای حداقل دو سال نگه‌داری شود. سوابق مربوطه به نمونه‌ها در خصوص بی‌نظمی‌ها یا نمونه‌های رد شده باید حداقل برای دو سال در جای امنی نگه‌داری گردد. 2-1-12-3- 5 - تمام سوابق تحلیلی راجع به نمونه‌ها با یافته های تحلیلی مخالف باید در محل امنی حداقل برای پنج سال نگه‌داری شود مگر این که یا طی قرارداد یا به وسیله مقام آزمایش کننده بر خلاف آن تصریح گردد. 3-1-12-3- 5 - اطلاعات خام پشتیبانی‌کننده تمام نتایج تحلیلی باید در یک محل امن برای پنج سال نگه داری شود. 13-3- 5 - ارزیابی داخلی 1-13-3- 5 - ارزیابی داخلی باید مطابق با الزامات ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بخش 13-4 تکمیل گردد. 2-13-3- 5 - مسئولیت های بازرسی داخلی می‌تواند در میان پرسنل تقسیم شود مشروط بر این که هیچ شخصی منطقه خود را بازرسی نکند. 14-3- 5 - بررسی‌های مدیریتی 1-14-3- 5 - بررسی‌های مدیریتی برای برخورداری از الزامات ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بخش 14- 4 انجام خواهد شد. 2-14-3- 5 - آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گاه به گاه توصیه‌های فنی خاصی را در یک مدرک فنی منتشر خواهد کرد. اجرای توصیه‌های فنی موصوف در مدارک فنی الزامی بوده و باید تا تاریخ نفوذ اتفاق بیفتد. مدارک فنی جانشین هر نشریه قبلی در موضوعی مشابه و چنانچه کاربرد داشته باشد جانشین این مدرک خواهد شد. مدرک در حال اجرا مدرک فنی است که تاریخ اثر آن موخر ترین تاریخ دریافت نمونه م. ب.. متن جاری مدرک فنی در وب سایت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ قابل دسترسی است. 4- 5 - روند پشتیبانی کننده 1-2-4- 5 - هر شخصی که به وسیله آزمایشگاه یا طی قراردادی به کار گرفته می‌شود باید پرونده شخصی قابل دسترسی برای ارزیابی داشته باشد. پرونده باید شامل تصاویری از شرح حال کارمند، فرم شرایط او، توصیف شغل و مدارک مستند آموزش جاری و آغازین باشد. آزمایشگاه باید اطلاعات مقتضی شخصی محرمانه پرسنل را داشته باشد. 2-2-4- 5 - تمام پرسنل باید دانش دقیقی از مسئولیت هایشان از جمله امنیت آزمایشگاه، محرمانه بودن نتایج، پروتکل‌های نگه‌داری زنجیره داخلی آزمایشگاه و آیین عملیاتی استاندارد برای هر روشی که به کار می برند داشته باشد. 3-2-4- 5 - مدیر آزمایشگاه مسئول حصول اطمینان از این است که پرسنل آزمایشگاه به صورت کافی آموزش‌دیده و تجربه لازم برای اجرای وظایفشان دارند. گواهی باید مستند بوده و در پرونده شخصی افراد نگه داری شود. 4-2-4- 5 - آزمایشگاه کنترل دوپینگ باید شخص مجربی را به عنوان مدیر آزمایشگاه برای تقبل مسئولیت اداری، آموزشی، سازمانی و حرفه‌ای داشته باشد. مدیر آزمایشگاه باید دارای شرایط زیر باشد: 5 -2-4- 5 - آزمایشگاه کنترل دوپینگ باید پرسنل واجد شرایطی برای خدمت به عنوان دانشمندان گواهی‌کننده برای بررسی تمام اطلاعات مربوطه، نتایج کنترل کیفیت و گواهی اعتبار گزارش‌های تست آزمایشگاه داشته باشد. شرایط عبارتند از: - مدرک لیسانس در تکنولوژی پزشکی، شیمی، زیست شناسی یا علوم طبیعی مربوطه یا معادل آن‌ها. تجربه مستند از هشت سال یا بیشتر کار در آزمایشگاه کنترل دوپینگ معادل با درجه لیسانس در این مورد م. ب.. 6 -2-4- 5 - پرسنل نظارت‌کننده باید درک درستی از آیین کنترل کیفی، مرور و ارزیابی، تفسیر و گزارش نتایج آزمایش، نگه‌داری زنجیره داخلی آزمایشگاه، و اقدام چاره جویانه صحیح در پاسخ به مشکلات تحلیلی داشته باشند. شرایط ناظر عبارتند از: - مدرک لیسانس در تکنولوژی پزشکی، شیمی، زیست شناسی یا علوم طبیعی مربوط یا معادل آن‌ها. تجربه مستند از پنج سال یا بیشتر کار در آزمایشگاه کنترل دوپینگ معادل مدرک لیسانس برای این موقعیت م. ب.. 3-4- 5 - شرایط زیست محیطی و انطباق 1-3-4- 5 - کنترل زیست محیطی 1-1-3-4- 5 - داشتن خدمات الکتریکی مناسب 1-1-1-3-4- 5 - آزمایشگاه باید اطمینان حاصل کند که خدمت الکتریکی کافی موجود بوده به طوری که هیچ قطعی یا همخوانی با اطلاعات انبار شده وجود نداشته باشد. 2-1-1-3-4- 5 - تمام کامپیوترها چیزهای پیرامونی و ابزار ارتباطی باید به نحوی که برق احتمال قطع شدن نداشته باشد مورد پشتیبانی قرار گیرد. 3-1-1-3-4- 5 - آزمایشگاه باید سیاست هایی را داشته باشد برای حصول اطمینان از بی عیب بودن یخچال و نمونه‌های یخ زده انبار شده در صورت نبودن برق. 2-1-3-4- 5 - آزمایشگاه باید یک سیاست ایمنی نوشته شده داشته و همخوان با سیاست ایمن آزمایشگاه به اجرا گذاشته شود. 3-1-3-4- 5 - انبار و بررسی مواد کنترل‌شده باید مطابق با مقررات ملی قابل اجرا باشد. 2-3-4- 5 - امنیت تسهیلات و تاسیسات 1-2-3-4- 5 - آزمایشگاه باید سیاستی برای امنیت تاسیساتش که ممکن است در بر دارنده ارزیابی خطر و تحدید است باشد. 2-2-3-4- 5 - سه سطر از دستیابی باید در جزوه دستی کیفیت یا برنامه ارزیابی تحدید مورد توجه قرار گرفته باشد: 3-2-3-4- 5 - آزمایشگاه باید دستیابی به مناطق کنترل شده را فقط برای اشخاص مجاز محدود نماید فقط برای اشخاص مجاز. یک کارمند باید به عنوان افسر امنیتی که اطلاعات کلی و کنترل سیستم امنیتی را در اختیار دارد مامور به این کار گردد. 4-2-3-4- 5 - اشخاص غیر مجاز باید در منطقه کنترل شده اسکورت شوند. اجازه موقت می‌تواند برای اشخاصی که ضروری است دستیابی به مناطق کنترل شده داشته باشد همچون تیم ارزیابی و اشخاص تعمیر کننده می‌تواند صادر شود. 5 -2-3-4- 5 - به مصلحت م. ب. که یک منطقه کنترل جداگانه برای دریافت نمونه و آمادگی دریافت جرئی از نمونه باشد. 4-4- 5 - روش های آزمایش و معتبرسازی روش 1-4-4- 5 - انتخاب روش ها 1-1-4-4- 5 - مواد غیرآستانه 2-1-4-4- 5 - مواد آستانه 3-1-4-4- 5 - حداقل ضروری برای اجرا 2-4-4- 5 - اعتبار بخشیدن به روش ها 1-2-4-4- 5 - روش های تاییدی برای مواد غیر آستانه باید دارای اعتبار شود. مثال‌های عوامل مربوط به تعیین این که روش مناسب هدف می‌باشند عبارتند از: - استانداردها. استانداردهای مرجع باید برای تشخیص هویت اگر موجود باشند به کار گرفته شوند. اگر هیچ استاندارد مرجعی موجود نباشد استفاده از اطلاعات و نمونه از مجموعه مرجع قابل قبول م. ب.. 2-2-4-4- 5 - روش های تاییدی برای مواد آستانه باید دارای اعتبار باشند. مثال‌های عوامل مرتبط با تعیین روش جهت بررسی تناسب با هدف عبارتند از: 3-4-4- 5 - برآورد عدم اطمینان روش در اکثر موارد تشخیص هویت یک ماده ممنوعه، تغییردهنده آن یا علامت دهنده آن برای گزارش یافته تحلیلی مخالف کافی م. ب.. بنابراین عدم اطمینان مقداری به نحوی که در ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج آمده کاربرد ندارد، کافی است. در تشخیص هویت یک ماده ترکیبی به وسیله گازکروموتوگرافی/اسپرکتومتری جرمی یا اچ پی ال سی/ ام اس اندازه‌های کیفی وجود دارد که به صورت اساسی عدم اطمینان تشخیص هویت را کاهش می‌دهد. 1-3-4-4- 5 - عدم اطمینان در تشخیص هویت 2-3-4-4- 5 - عدم اطمینان در ایجاد این موضوع که ماده از حد آستانه فزونی یافته است. منظور از گزارش آستانه در کنترل دوپینگ ایجاد و احراز این مطلب است که ماده ممنوعه یا تغییر دهنده یا علامت دهنده آن در یک محل متمرکز بیشتر از ارزش آستانه م. ب.. روش از جمله انتخاب استانداردها و کنترل‌ها و گزارش عدم اطمینان باید متناسب با هدف طراحی بشود. 1-2-3-4-4- 5 - عدم اطمینان نتایج مقداری به ویژه در ارزش آستانه باید مورد بررسی و خطاب در طی اعتبار دادن آزمایش از طریق اندازه‌گیری قابلیت تکرار دقت میانی و تعصب در حد امکان قرار گیرد. 2-2-3-4-4- 5 - بیان عدم اطمینان باید عدم اطمینان توسعه یافته را با استفاده از یک عامل پوششی مورد بهره برداری قرار دهد، K، جهت انعکاس اطمینان 95 درصدی. بیان عدم اطمینان همچنین می‌تواند شکل یک طرفه TTest در یک سطح اطمینان 95 درصدی شکل گیرد. 3-2-3-4-4- 5 - عدم اطمینان می‌تواند باز هم در مدرک فنی به منظور انعکاس هدف تحلیلی برای مواد خاص مورد بررسی و خطاب قرارگیرد. 4-4-4- 5 - کنترل اطلاعات 1-4-4-4- 5 - امنیت کامپیوتر و اطلاعات 1-1-4-4-4- 5 - دسترسی به پایانه‌های کامپیوتری، کامپیوتر، یا دیگر تجهیزات عملیاتی باید به وسیله دستیابی فیزیکی و با سطوح متعدد دستیابی با رمز عبور و یا دیگر ابزار شناخته شده برای تشخیص هویت صورت گرفته و کنترل شود. این مسائل شامل و نه محدود به حساب‌های مصون از افشاء رمزهای تشخیص هویت کاربران و دستیابی دیسک و پرونده کنترل دستیابی م. ب.. 2-1-4-4-4- 5 - نرم‌افزار عملیاتی و تمام پرونده‌ها باید به صورت منظم پشتیبانی شده و یک کپی جاری از آن‌ها دور از سایت در یک محل امن نگه داری شود. 3-1-4-4-4- 5 - نرم افزار باید از تغییر نتایج آزمایش ممانعت به عمل آورده مگر این که سیستمی وجود داشته باشد برای سندیت دادن به شخصی که اِدیت را انجام می‌دهد و این که اِدیت بتواند محدود به کاربران با سطح صحیح دستیابی باشد. 4-1-4-4-4- 5 - تمام اطلاعات ورودی ثبت روند گزارش و تمام تغییرات در اطلاعات گزارش شده باید با یک دنباله ارزیابی ثبت شود. این عمل شامل تاریخ و زمان، اطلاعاتی که تغییر یافته، و شخص انجام دهنده وظیفه م. ب.. 1- 5 -4- 5 - فهرستی از تجهیزات موجود باید تنظیم و نگهداری شود. 2- 5 -4- 5 - به‌عنوان بخشی از سیستم کیفی آزمایشگاه ها باید برنامه‌ای را برای نگه‌داری و درجه بندی تجهیزات مطابق با ایزو هفده هزار و بیست و پنج بخش 505 به اجرا درآورد. 3- 5 -4- 5 - تجهیزات خدمات عمومی که برای اندازه‌گیری به کار نمی‌روند باید با بررسی چشمی، کنترل ایمنی و پاک کردن در حد ضرورت نگه داری شوند. درجه‌بندی تنها زمانی نیاز است که وقتی سری تجهیزات به نحو قابل توجهی نتیجه آزمایش را تغییر می‌دهند. برنامه نگه‌داری باید برای اقلامی همچون کلاه بخور، دستگاه گریز از مرکز، دستگاه بخور و غیر و که در روش های آزمایش مورد استفاده قرار می‌گیرد، ایجاد شود. 4- 5 -4- 5 - تجهیزات یا ابزار حجیم که در اندازه‌گیری به کار می‌روند باید کنترل اجرایی ادواری همراه با سرویس، تمیز کردن و تعمیر داشته باشد. 5 - 5 -4- 5 - خرده فروشان فرعی واجد شرایط می‌توانند برای سرویس و نگه داری و تعمیر تجهیزات اندازه گیری به کار گرفته شوند. 6 - 5 -4- 5 - تمام تجهیزات، تعمیر، سرویس و نگه‌داری باید مستند به مدرک باشند. 6 -4- 5 - دستگاه اندازه‌گیری قابل ردیابی 1-6 -4- 5 - استانداردهای مرجع مقدار کمی از داروهای مرجع و تغییر دهنده‌های مرجع موجود در استانداردهای بین‌المللی و ملی قابل ردیابی می‌باشند. به هنگام وجود داروهای مرجع یا تغییر دهنده‌های مرجع قابل ردیابی در یک استاندارد ملی یا تاییدشده یا به وسیله سازمان شناخته‌شده همچون یو اس‌پی، بی‌پی، یورو پی اچ یا سازمان جهانی بهداشت باید مورد استفاده قرار گیرند. به هنگام وجود این موارد گواهی تجزیه و تحلیل و یا صحت و سندیت باید تحصیل شود. 2-6 -4- 5 - مجموعه‌های مرجع یک مجموعه از نمونه‌ها یا موارد در قرنطینه نگهداری‌شده می‌توانند از غالب زیست‌شناسی به دنبال مصرف صحیح و قابل تصدیق، ماده ممنوعه یا روش ممنوعه، مشروط بر این که اطلاعات تحلیلی برای تشخیص هویت اوج رنگ نگاری یا در قرنطینه نگه‌داری شده به عنوان ماده ممنوعه یا تغییردهنده ماده ممنوعه یا علامت‌دهنده ماده ممنوعه یا روش ممنوعه تحصیل شود. 7-4- 5 - حصول اطمینان از کیفیت نتایج آزمایش 1-7-4- 5 - آزمایشگاه باید در برنامه آزمایش مهارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ شرکت نماید. 2-7-4- 5 - آزمایشگاه باید سیستم حصول اطمینان از کیفیتی را داشته باشد که شامل تقدیم نمونه‌های کنترل کیفیت کور باشد که تمام حیطه شمول روند آزمایش را به چالش می‌کشد (به عنوان مثال دریافت نمونه و دستیابی به آن از طریق گزارش نتیجه) 3-7-4- 5 - اجرای تحلیلی باید به وسیله برنامه‌های کنترل کیفی متناسب با نوع و تکرار آزمایش انجام شده به وسیله آزمایشگاه نمایش داده شود. برد فعالیت های کنترل کیفی عبارتند از: - تایید نمونه‌های مجزای آ و ب. - 6 - روند شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ این بخش الزامات مالی و فنی آزمایشگاه را توصیف می‌کند که باید در روند شناسایی شدن به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اجرا شوند. وصف اقدامات روند شناسایی با الزامات ارائه شده در بخش چهار (4) مرتبط م. ب.. 1-6 - تقاضای شناسایی آزمایشگاه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ 1-1-6 - تسلیم فرم تقاضا آزمایشگاه باید اطلاعات لازم را در فرم تقاضا به همان نحو که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تهیه کرده است پر کرده و آن را به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تحویل دهد به همراه مدارک و اجرت مربوطه. تقاضا باید به وسیله مدیر آزمایشگاه و در صورت لزوم به وسیله مدیر سازمان میزبان امضا شود. 2-1-6 - وصف آزمایشگاه - وصف فیزیکی تاسیسات از جمله وصف ملاحظات امنیتی برای نمونه‌ها و سوابق 3-1-6 - ارائه نامه پشتیبانی مطابق با بند 2-1-4 آزمایشگاه باید نامه‌های ضروری پشتیبانی محتوی اطلاعات لازم از مقامات عمومی ملی یا کمیته علمی المپیک یا سازمان ملی ضد دوپینگ را ارائه کند. 4-1-6 - بازدید آغازین در صورت ضرورت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید بازدید آغازین دو تا سه روزه‌ای را از آزمایشگاه به هزینه آزمایشگاه به عمل آورد. هدف از این بازدید روشن کردن موضوعاتی در خصوص روند شناسایی و الزامات تعریف شده در استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها و تحصیل اطلاعات در خصوص جنبه های مختلف آزمایشگاه مرتبط با شناسایی م. ب.. 5 -1-6 - صدور گزارش نهایی و توصیه 2-6 - آماده شدن برای شناسایی آزمایشگاه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ 1-2-6 - تحصیل شناسایی ایزو هفده هزار و بیست و پنج 2-2-6 - شرکت در برنامه آزمایش مهارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ 3-2-6 - اجرای مقررات رفتاری 4-2-6 - برنامه‌ریزی و اجرای فعالیت های تحقیقی 5 -2-6 - برنامه‌ریزی و اجرای تسهیم اطلاعات 3-6 - تحصیل شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ 1-3-6 - شرکت در ارزیابی شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ 2-3-6 - گزارش آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و توصیه‌ها 3-3-6 - صدور نشر گواهی شناسایی گواهی امضا شده به وسیله نماینده مجاز آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در شناسایی اعتبار یک آزمایشگاه صادر خواهد شد. چنین گواهی نام آزمایشگاه و مدتی را که آن گواهی اعتبار دارد مشخص خواهد نموده گواهی ها می‌توانند پس از تاریخ نفوذ و با اثر نسبت به گذشته صادر شوند. فهرستی از آزمایشگاه های مورد شناسایی توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ منتشر خواهد شد. 4-6 - حفظ و نگهداری شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ 1-4-6 - تهیه نامه جدید پشتیبانی 2-4-6 - مستندسازی سالانه آزمایش‌ها آزمایشگاه باید نتایج گزارش دوره ای تمام آزمایش‌های انجام شده را در یک شکل خاص به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارائه دهد. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ حجم آزمایشات نمونه انجام شده به وسیله آزمایشگاه را منعکس خواهد کرد. اگر تعداد آزمایش‌های نمونه‌ها سالانه کمتر از 1500 باشد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ از آزمایشگاه معلق یا ابطال خواهد شد مطابق بخش 8 -4-6. 3-4- 6 - شناسایی قابل انعطاف 4-4-6 - همخوانی مدارک با مقررات رفتاری آزمایشگاهی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مدیر آزمایشگاه باید نامه‌ای مبنی بر همخوانی با آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ هر ساله ارسال نماید. آزمایشگاه می‌تواند برای تهیه مستندات همخوانی با مقررات رفتاری مورد سوال قرار گیرد (ضمیمه ب). 5 -4-6 - مستندسازی اجرای فعالیت های تحقیقی 6 -4-6 - مستند سازی اجرای تسهیم دانش 7-4-6 - شرکت در ارزیابی دوره ای آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ/ایزو و ارزیابی شناسایی مجدد آن‌ها آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ حق بازرسی و ارزیابی آزمایشگاه را در هر زمان برای خود محفوظ می دارد. اعلامیه بازرسی یا ارزیابی کتباً به مدیر آزمایشگاه داده خواهد شد. 1-7-4-6 - ارزیابی شناسایی مجدد آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ/ایزو 2-7-4-6 - ارزیابی دوره‌ای ایزو 8 -4-6 - گزارش آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و توصیه‌های آن 1- 8 -4-6 - حفظ و نگهداری شناسایی 2- 8 -4-6 - تعلیق شناسایی 3- 8 -4-6 - ابطال شناسایی زمانی که یک آزمایشگاه به حالت تعلیق درآمده است یا آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به دنبال ابطال شناسایی م. ب. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید فوراً با اخطار کتبی به آزمایشگاه تعلیق یا ابطال پیشنهاد شده را به وسیله فکس، پست، ابلاغ شخصی یا پست سفارشی با دریافت رسید کتباً اطلاع دهد. این اطلاعیه باید شامل موارد زیر باشد: 1- دلیل تعلیق یا ابطال پیشنهادی، 2- شرایط تعلیق یا ابطال پیشنهادی، یک تعلیق بلافاصله دارای اثر م. ب.. ابطال پیشنهادی سه روز پس از تاریخ نوشته شده روی اخطار و یا اگر تقاضای بررسی شده باشد، بر اساس تصمیم آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای تایید ابطال پیشنهادی دارای اثر خواهد بود. آزمایشگاهی که اخطار را مبنی بر این که شناسائیش در جریان روند ابطال م. ب. دریافت نموده تا زمان باطل نهایی یا لغو آن به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به حالت تعلیق در می‌آید. چنانچه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تصمیم بگیرد که تعلیق یا ابطال پیشنهادی را تعلیق نکند تعلیق بلافاصله خاتمه یافته و ابطال پیشنهادی صورت نخواهد پذیرفت. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ بلافاصله تمام مقامات عمومی ملی، سازمان های ضددوپینگ ملی، کمیته‌های ملی المپیک، فدراسیون های بین‌المللی، و کمیته بین‌المللی المپیک از نام و نشانی آزمایشگاهی که شناسائیش به حالت تعلیق یا ابطال در آمده و نام آزمایشگاهی که تعلیقش برداشته شده است را آگاه می‌سازد. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ هر مقام آزمایش دهنده‌ای را بر اساس تقاضای کتبی تصمیم مکتوب آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ که تعلیق یا ابطال پیشنهادی را تایید یا انکار می‌کند، آگاه می‌سازد. 10-4-6 - هزینه‌های شناسایی مجدد 11-4-6 - صدور انتشار گواهی شناسایی چنانچه حفظ و نگهداری شناسایی تصویب بشود، آزمایشگاه باید گواهی امضا شده به وسیله نماینده مجاز آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را مبنی بر تایید شناسایی دریافت کند. چنین گواهینامه‌ای باید نام آزمایشگاه و مدت اعتبار گواهینامه را تصریح نماید. گواهینامه‌ها می‌تواند پس از تاریخ تاثیر با اثر نسبت به ماقبل صادر شود. 5 -6 - الزامات شناسایی برای تاسیسات ماهواره ای وقایع مهم به طور کلی الزامات زمان گزارش برای یک واقعه مهم مستلزم این است که تاسیسات آزمایشگاهی در محل نزدیک رقابت بوده که بتواند نمونه‌ها به وسیله کارمندان کنترل دوپینگ آن واقعه تحویل شود. این امر ممکن است مستلزم تغییر محل یک آزمایشگاه برای مدت زمان کافی جهت معتبر ساختن عملیات تاسیسات ماهواره‌ای و اجرای تست واقعه باشد. در شرایط خارق‌العاده نمونه‌ها می‌تواند به یک تاسیسات موجود آزمایشگاهی منتقل شود. باید میان سازمان واقعه مهم و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در خصوص این که الزامات آزمایش همچون زمان رفت و برگشت و حقوق ورزشکار مالاً رعایت شود، توافق وجود داشته باشد. اگر آزمایشگاه در تاسیسات معمول و منظم خود انجام وظیفه می کند الزامات بیان شده زیر در خصوص تسهیلات اعمال نخواهد شد. آزمایشگاه به هر حال لازم است در خصوص کارمندان یا تجهیزات و موضوعات حمل و نقل نمونه گزارش نماید. آزمایشگاه مسئول ارائه اطلاعات روزآمد منظم از پیشرفت تسهیلات آزمایش به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ م. ب.. 1- 5 -6 - شرکت در بازرسی آغازین آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، بازرسی ایزو آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند تاسیسات آزمایشگاه را به محض موجود بودن جهت تامین این که این تاسیسات کافی است یا نه مورد بازرسی قرار دهد. هزینه‌های چنین بازرسی‌هایی مربوط به آزمایشگاه م. ب.. تاکید خاص در خصوص ملاحظات امنیتی طرح های بیرونی فضاهای نمایشگاهی جهت حصول اطمینان از جدا بودن کافی از بخش های متنوع آزمایشگاه و تهیه بررسی مقدماتی از دیگر عوامل پشتیبانی‌کننده کلیدی باید صورت گیرد. 2- 5 -6 - مستندسازی ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج برای شناسایی تاسیسات ماهواره‌ای حداقل یک ماه قبل از واقعه مهم آزمایشگاه باید مدارکی را که دستگاه شناسایی‌کننده ملی که شناسایی ایزو/ آی ای سی را برای تاسیسات ماهواره‌ای در اجرای کاربردی ایزو/ آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج برای تحلیل نمونه‌های کنترل دوپینگ ارائه نموده است، تهیه کند. آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند بخواهد که یک مشاور آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در دستگاه شناسایی کننده ملی برای ارزیابی تاسیسات ماهواره‌ای حاضر باشد. هزینه‌های آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در مورد چنین ارزیابی به عهده آزمایشگاه خواهد بود. 3- 5 -6 - تکمیل گزارش قبل از واقعه راجع به تاسیسات و کارمندان - جزوه دستی خاص آیین تاسیسات ماهواره ای شامل روش های تحلیلی هرگونه تغییری قبل از واقعه باید بلافاصله به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارش شود. حتی اگر آزمایش باید در تاسیسات معمولی آزمایشگاه انجام شود گزارش قبل از واقعه باید تکمیل گردد به ویژه در خصوص تغییرات پرسنل و هر تجهیزات اضافی. 4- 5 -6 - شرکت در ارزیابی شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند یک ارزیابی مستقل در محل را، یا یک ارزیابی مستند از تاسیسات ماهواره‌ای را انجام دهد. اگر یک ارزیابی در محل صورت پذیرد هزینه‌های آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مربوط به ارزیابی مربوط به آزمایشگاه خواهد بود. این ارزیابی می‌تواند دربردارنده یک سری تجزیه و تحلیل نمونه‌های تست مهارت باشد. کل کارمندان باید حضور داشته باشند. تاکید خاص در دخالت کارمندان جدید برای ارزیابی سلامتشان باید انجام شود. 5 - 5 -6 - مرور و بررسی گزارش‌ها و عدم انطباق‌های شناسایی شده صحیح 6 - 5 -6 - صدور و انتشار گواهی شناسایی محدود و موقت 7- 5 -6 - ارزیابی و نمایش در طی واقعه 0 - 7- الزامات پشتیبانی یک یافته تحلیلی مخالف در روند احقاق حق 1-7- بسته مدارک مستند آزمایشگاه آزمایشگاه لازم نیست که هر مدرکی را که صریحاً در بسته مدارک مستند آزمایشگاهی نیامده است ارائه دهد. بنابراین آزمایشگاه لازم نیست یک یافته تحلیلی مخالف را با تهیه یا به مقام آزمایش دهنده یا در پاسخ به تقاضای تامین دلیل مربوط به استماع، آیین عمل به استاندارد، مدارک مدیریت کیفی کلی (به عنوان مثال مدرک اجابت از ایزو) یا هر مدرک دیگری که صریحاً توسط مدرک فنی راجع به بسته مدارک آزمایشگاهی خواسته نشده است، پشتیبانی کند. مراجع در استانداردهای بین‌المللی برای آزمایشگاه ها در جهت الزامات ایزو تنها برای اهداف کنترل کیفی عمومی م. ب. و هیچ کاربری برای احقاق حق خاصی در یافته تحلیلی مخالف ندارد. ضمیمه آ - برنامه آزمایش مهارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برنامه تست مهارت بخشی از ارزیابی آغازین آزمایشگاه متقاضی شناسایی م. ب.. علاوه بر تعیین نمونه‌ها به عنوان بخشی از نمونه‌های آزمایشی مهارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ بنا به درخواست نمونه‌ها را از دوره‌های آزمایش مهارت به منظور اجازه دادن به آزمایشگاه متقاضی برای فرصت ارزیابی اجرای خود در مقابل اجراهای ثبت شده آزمایشگاه های شناسایی شده ارائه خواهد داد. تمام آیین‌های مربوط به بررسی و آزمایش نمونه‌های تست مهارت به وسیله آزمایشگاه تا آن جایی که امکان دارد به صورتی که برابر با روش معمول نمونه‌های آزمایشگاهی باشد اجرا خواهد شد مگر این که به نحو دیگری تصریح شده باشد. روش ها یا آیین‌های استفاده شده در آزمایش‌های معمولی باید به کار گرفته شود. شرکت موفقیت آمیز در 12 تا 24 ماه نمونه‌های تست مهارت قبل از این که آزمایشگاه برای شناسایی واجد شرایط تشخیص داده شود لازم م. ب.. نمونه‌های تست مهارت باید حداقل هر سه ماه یک بار و شامل حداقل 5 نمونه در هر چالش باشد. حداقل 4 نمونه تست مهارت مواد آستانه را در بردارد. نمونه‌های تقلبی و سفید همچنین می‌توانند در این روند قرار گیرند. 2 - دوران حفظ و نگهداری/تجدید شناسایی 1-2- نمونه‌های باز آزمایش مهارت 2-2- نمونه‌های آزمایش کور 3-2- گزارش نمونه‌های مهارت باز و کور 4-2- نمونه مهارت عدم شناسایی آزمایش‌کننده و آزمایش شونده آزمایشگاه نمونه آزمایش مهارت را که از نمونه‌های آزمایش غیرقابل تشخیص م. ب. دریافت خواهد کرد. نمونه‌ها ممکن است مشتمل بر نمونه‌های مثبت یا تقلبی و سفید باشند. این نمونه‌ها می‌توانند برای ارزیابی زمان رفت و برگشت انطباق با الزامات بسته مدارک و دیگر معیارهای اجرایی غیرتحلیلی، همچنین مهارت آزمایشگاه مورد استفاده قرار گیرد. 3 - ترکیب نمونه تست مهارت 1-3- وصف داروهای مخدر 1- حداقل20% بالای آستانه برای هر آزمایش ابتدایی و یا تست تاییدی که بستگی به ارزیابی آن داشته باشد. 2- نزدیک یا زیر حد آستانه برای اهداف خاص. دراین صورت آزمایشگاه راهنمایی خواهد شد که نمونه را برای یک ماده ممنوعه خاص به عنوان بخشی از چالش آموزشی مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد و برای ارزیابی اهداف برنامه تست مهارت مورد توجه قرار نخواهد گرفت. 1- مواد ممنوعه و یا تغییر دهنده‌های اصلی آن در مقادیر بیش تر از حد اجرای لازم اقل حاضر خواهد بود. 2- مواد ممنوعه یا تغییر دهنده‌های اصلی آن نزدیک حد کشف برای اهداف خاص حاضر خواهند بود. در این حالت آزمایشگاه هدایت خواهد شد تا نمونه را برای ماده ممنوعه خاص به عنوان بخشی از چالش آموزشی تجزیه و تحلیل کند و برای ارزیابی برای اهداف برنامه تست مهارت مورد توجه قرار نخواهد گرفت. 3-3- نمونه‌های تقلبی یا سفید 4 - ارزیابی نتایج تست مهارت 1-4- ارزیابی نتایج مقداری انحراف از استاندارد مربوطه هدف به نحوی قرار داده خواهد شد که یک امتیاز z مطلق بین 2 و 3 مفروض است برای اجرای مورد سوال یک امتیاز z بزرگتر از 3 مفروض است برای اجرای قابل قبول. به علاوه مقدار دوباره اندازه گیری شده امتیاز (RSZ) و مقدار دوباره اندازه گیری شده امتیاز مربع محاسبه خواهد شد (RSSZ) زمانی که امتیاز z برآورد تمایل به یک طرف را نشان می‌دهد، RSZ، با حفظ علامت تمایل به یک طرف سیستماتیک هماهنگ را منعکس می سازد. RSSZبا حذف این احتمال که تمایل به یک طرف مثبت و منفی لغو خواهد شد، نشان دهنده دیگری برای تمایل به یک طرف خواهد بود. در حالی که m شماره آزمایشات م. ب.. 1-2-4- هرگونه نتیجه مثبت اشتباه که به صورت اتوماتیک گزارش شده است آزمایشگاه را برای مورد توجه قرار گرفتن و شناسایی از شرایط می‌اندازد. آزمایشگاه می‌تواند برای اعلام مجدد تقاضای خود اقدام نماید مشروط بر این که مدارکی را که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را برای جبران و اقدام بازدارنده قانع کند، ارائه دهد. 2-2-4- یک آزمایشگاه متقاضی باید به سطح کلی 90% برای نمونه‌های تست مهارت که در دوران آزمایشی لازم است برسد یعنی باید صحیحاً 90% کل چالش‌های مواد مخدر را تشخیص هویت داده و تایید کند (نمونه‌های کیفی از جمله تقلبی). 3-2-4- آزمایشگاه متقاضی باید امتیاز قانع کننده z را برای هر نتیجه مقداری گزارش شده مبتنی بر سه نتیجه قطعی تکراری به دست آورد. به منظور شناسایی یک نتیجه مقداری لازم است برای مواد مخدر آستانه ارائه شود. انحراف از استاندارد مربوطه باید متناسب با اعتبار اطلاعات باشد. 3-4- دوران شناسایی مجدد و نگه‌داری 1-3-4- هیچ تشخیص هویت مثبت اشتباه مواد مخدر برای هیچ ماده مخدری قابل قبول نمی‌باشد و آیین های زیرین باید به هنگام سر و کار داشتن با چنین موقعیتی پیگیری شود: 1- آزمایشگاه فوراً توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ از اشتباه پاسخ مثبت دروغین مطلع شود. 2- آزمایشگاه برای آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ توضیح کتبی دلایل اشتباه را ظرف 5 روز کاری ارائه نماید. این توضیح باید شامل تسلیم تمام اطلاعات کنترل کیفی که نمونه مثبت دروغین در آن بوده باشد. 3- آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ توضیح آزمایشگاه را فوراً بررسی کرده و برای اقدامات بعدی تصمیم گیری می کند. 4- اگر اشتباه معین شود که یک اشتباه اداری بوده است (ناشی از اشتباه کارمندی و یا مخلوط شدن نمونه‌ها و غیره) آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ممکن است آزمایشگاه را برای انجام اقدامات اصلاحی جهت به حداقل رساندن واقعه اشتباه خاص در آینده و اگر دلیلی وجود داشته باشد مبنی بر این که اشتباه سیستماتیک بوده است ممکن است از آزمایشگاه بخواهد که نمونه‌های آزمایش شده قبلی را مورد بررسی قرار دهد. 5 - اگر معین شود که اشتباهی فنی یا روشی بوده آزمایشگاه می‌تواند برای تست دوباره نمونه‌ها از زمان قطعیت یافتن نهایی اشتباه تا زمان آخرین روز رضایت بخش مهارت مورد تقاضا قرار دهد. یک بیانیه امضا شده به وسیله مدیر آزمایشگاه باید به عنوان مستند این تست مجدد باشد. از آزمایشگاه همچنین می‌توان خواست که به تمام مشتریانی که نتایجشان تحت تاثیر اشتباه قسمتی از سیستم مدیریت کیفی قرار گرفته است اطلاع دهد بسته به نوع اشتباه که موجب نتیجه مثبت دروغین شده است، این آزمایش مجدد می‌تواند محدود به یک تجزیه و تحلیل یک طبقه ممنوعه یا روش ممنوعه شده یا می‌تواند داروی مخدر ممنوعه ای را دربرداشته باشد. آزمایشگاه باید فوراً اگر نتیجه نمونه به مشتری اعلام شده است و بعد مشخص شده است که جواب مثبت دروغین بوده به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اطلاع دهد. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند شناسایی آزمایشگاه را معلق یا ابطال نماید. به هر حال اگر مورد از موارد کمتر جدی اشتباه که اصلاحات آن قبلاً انجام شده بوده باشد، بنابراین منطقاً می‌توان این اطمینان را داد که اشتباه دیگری اتفاق نخواهد افتاد، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نیز می‌تواند هیچ عملی انجام ندهد. 6 - طی زمان لازم برای حل کردن موضوع اشتباه آزمایشگاه مورد شناسایی باقی خواهد ماند لکن باید نشان داده شود که یک نتیجه مثبت دروغین منتظر حل و فصل م. ب.. اگر آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تصمیم بگیرد که شناسایی آزمایشگاه باید معلق یا ابطال شود، وضعیت رسمی آزمایشگاه تا زمانی که تعلیق یا ابطال برداشته شده یا روند آن تکمیل شود به صورت معلق یا ابطال م. ب.. 2-3-4- یک آزمایشگاه شناسایی شده باید صددرصد مواد ممنوعه را برای عبور از دور نمونه‌های آزمایش مهارت به صورت صحیح تشخیص هویت کند. آزمایشگاه باید صحیحاً صددرصد کل نمونه‌های آزمایش مهارت را تعیین هویت نماید (به لحاظ مقداری شامل نمونه‌های تقلبی) 3-3-4- یک آزمایشگاه شناسایی شده باید امتیاز رضایت بخش z را برای هر نتیجه مقداری گزارش شده مبتنی بر تعیین تکراری سه مورد به دست آورد. به منظور شناسایی یک نتیجه مقداری برای مواد مخدر، آستانه ضروری است. انحراف از استاندارد مربوطه باید متناسب با اطلاعات معتبر باشد. 4-4- آزمایشگاه هایی که تست مقداری مهارت را موفق به انجام نشوند فوراً به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مطلع خواهند شد. آزمایشگاه ها باید اقدامات تصحیحی را ظرف 30 روز کاری به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ خبر دهند. در غیر این صورت آزمایشگاه ها می‌توانند به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای انجام اقدامات تصحیحی به دلیل مفروض یا برای تغییر اقدامات تصحیحی که قبلاً به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارش شده بود مطلع گردند. اقدامات تصحیحی گزارش شده به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید طی عملیات عادی آزمایشگاه اجرا گردد. عدم موفقیت تکراری در یک نمونه منتج به این خواهد شد که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اقدام اصلاحی را ضروری بداند. 5 -4- آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ سالانه اجرای تمام آزمایشگاه های شناسایی شده را ارزیابی خواهد کرد. ضمیمه ب - مقررات رفتاری آزمایشگاه 1-2- تحقیق در حمایت از کنترل دوپینگ 2-2- موضوعات انسانی آزمایشگاه ها باید قفط نمونه‌های ناشی از منابع شناخته شده درزمینه‌های کنترل دوپینگ که در رقابت ها به وسیله دستگاه‌های دولتی ورزشی بین‌المللی و ملی اعمال می‌شود، مورد تجزیه و تحلیل قرار دهند. این شامل فدراسیون های ملی و بین‌المللی، کمیته‌های ملی المپیک، موسسات ملی، دانشگاه ها، و دیگر سازمان های مشابه می‌شود. این مقرره نسبت به ورزش‌های المپیکی و غیرالمپیکی اجرا می‌شود. 2-3- موارد غیررقابتی 1- این که نمونه‌ها طبق شرایط عمومی رایج در رقابت ها به نحوی که در بخش 1،3 فوق آمده جمع‌آوری و مهر شده اند. 2- چنانچه جمع‌آوری بخشی از ضد دوپینگ بوده است و 3- چنانچه مجازات های مقتضی در مورد نتایج مثبت اعمال شود. 3-3- کلینیک یا آزمایش‌های پلیسی گاه گاه آزمایشگاه مورد تقاضا برای آزمایش یک نمونه مواد مخدر ممنوعه و یا مواد درون زاد که بنا به ادعا از یک شخص مریض یا بستری در بیمارستان به منظور کمک به یک پزشک در روند تشخیص قرار می‌گیرد اقدام کند. تحت این شرایط مدیر آزمایشگاه باید موضوع آزمایش مقدماتی را به درخواست کننده توضیح داده و متعاقباً موافقت کند که نمونه‌ای را اگر نامه‌ای همراه آن بوده و صریحاً تایید کند که نمونه برای تشخیص پزشکی یا درمان بوده است انجام دهد. نامه باید همچنین دلایل پزشکی آزمایش را انجام دهد. کار به منظور کمک در تحقیقات پلیسی می‌تواند انجام شود لکن سعی کافی در حصول اطمینان از این که باید کار توسط دستگاه مناسبی تقاضا شده است، انجام شود. آزمایشگاه نباید در آزمایش یا شهادت شاهدی که صحت افراد یا اعتبار علمی کار انجام شده در برنامه ضددوپینگ را زیر سوال می برند، دخالت نماید. آزمایشگاه نباید در آزمایشی که برنامه ضد دوپینگ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را زیر سوال برده یا مضر نسبت به آن باشد، خود را درگیر نماید. آزمایشگاه نباید نتایجی را که به هر صورت تایید محصولات (کالاها) یا خدماتی را برای ورزشکار یا سازمان های ورزشی توصیه می‌کند ارائه دهد. آزمایشگاه نباید خدمات آزمایشی در دفاع از یک ورزشکار در یک جریان احقاق حق کنترل دوپینگ ارائه دهد. 5 -3- تسهیم اطلاعات و منابع تسهیم دانش باید شامل و نه محدود به توزبع اطلاعات در مورد مواد ممنوعه جدید و روش های آن و کشف آن ظرف 60 روز از کشف باشد. این مساله می‌تواند با شرکت در ملاقات‌ها و اجلاس‌های علمی، انتشار نتایج تحقیق، تسهیم جزئیات خاص روش‌شناسی لازم برای کشف، و کار با آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای توزیع اطلاعات به وسیله تهیه مواد مرجع یا مطالعه بیولوژیکی مدفوع یا اطلاعات در خصوص رفتار بقاء و حفظ رنگ‌نگاری و یا طیف های انبوه مواد یا تغییر دهنده‌های آن اتفاق بیفتد. مدیر آزمایشگاه یا کارمندان آن باید در توسعه استاندارد ها برای عملکرد بهتر و بالا بردن یک شکلی آزمایش در سیستم آزمایشگاه های مورد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ شرکت نمایند. یک مثال برای نمونه اخیر ایجاد استانداردهای گزارش برای تعیین یافته های تحلیلی مخالف م. ب.. 4 - رفتار مضر به برنامه ضد دوپینگ پرسنل آزمایشگاه نباید در فعالیت هایی که مضر به برنامه ضد دوپینگ م. ب. یا آن را زیر سوال می برند، فدراسیون بین‌المللی، سازمان ضد دوپینگ ملی، کمیته المپیک ملی، کمیته سازمان وقایع اصلی یا کمیته بین‌المللی المپیک دخالت داشته باشند. چنین رفتاری می‌تواند شامل و نه محدود به محکومیت برای تقلب، اختلاس، شهادت دروغ و غیره که می‌تواند نسبت به صحت برنامه ضد دوپینگ ایجاد شک کند، م. ب.. هیچ مستخدم یا کارمند آزمایشگاه یا مشاور آن نباید مشورت یا اطلاعاتی را به ورزشکاران یا دیگران در خصوص روش های پوششی کشف یا تغییر متابولیسم یا جلوگیری از دفع یک ماده ممنوعه یا علامت دهنده یک ماده ممنوعه یا روش های آن به منظور اجتناب از یک یافته تحلیلی مخالف بدهد. هیچ کارمند آزمایشگاهی نباید به یک ورزشکار در اجتناب از جمع آوری نمونه کمک کند. این پاراگراف مانع از ارائه آموزش به ورزشکاران، دانش آموزان یا دیگران در مورد برنامه های ضد دوپینگ و مواد ممنوعه یا روش های ممنوعه نمی‌باشد. ضمیمه ج - فهرست مدارک فنی همان طور که درحال حاضر اثبات شده است استاندارد بین‌المللی ضد دوپینگ جهانی برای آزمایشگاه ها به صورت خاص رویه های بررسی و تجزیه و تحلیل قالب های خونی در آزمایشگاه های ضد دوپینگ را پوشش نمی‌دهد. مقرره 1-4-4-2- 5 استاندارد بین‌المللی آزمایشگاه ها ارجاع می‌دهد به الزامات خاصی برای تجزیه و تحلیل قالب‌های خونی که باید به صورت مجزا منتشر شوند. 1- 5 و تمام بخش های فرعی آن 1-2 - 5 و تمام بخش های فرعی 2-2- 5 و تمام بخش های فرعی به استثناء بخش های فرعی 5،2،2،5 و 6،2،2،5 به وسیله موارد زیر جایگزین شده اند: مفاد 5 -2-2- 5 و 6 -2-2- 5 نسبت به پلاسما و سرم و دیگر اجزاء خون که سلول خونی در آن وجود ندارد اعمال می‌شود. 3-2- 5 و تمام بخش های فرعی، 4-2- 5 و تمام بخش های فرعی باستثناء بخش های فرعی 1-4-2- 5، 1-3-4-3- 5، 1-2-4-2- 5، 4-2-4-2- 5، 1-1-3-4-2- 5، 1-2-3-4-2- 5 که جایگزین شده یا اصلاح شده‌اند به وسیله بخش های فرعی زیر: 1-1-3-4-2- 5 جداسازی و تایید آزمایش‌ها می‌تواند در ابتدا روی همان اجزاء نمونه انجام گیرد. آزمایش باید روی یک جزء نمونه تازه نمونه برای حصول اطمینان از این که نتایج تست اولی از همان شیشه نمونه قابل تکرار بوده است، تکرار بشود. کشف انتقال خون مبتنی است بر استفاده از پادزهرهای چندگانه و جریان سیتومتری جهت آشکارسازی چند سلول سرخ آنتی ژن‌های سلولی. در نتیجه ماده 3- 8 -1-3-4-2- 5 به این نوع تجزیه و تحلیل شیمیایی مصونیتی کارایی ندارد. 1-2-3-4-2- 5 برای تایید نمونه ب در کل خون یا اجزای آن با تنها سلول‌های خونی تجزیه و تحلیل نمونه ب باید ظرف30روز از اطلاع یافته تحلیلی مخالف نمونه آ تکمیل گردد. 5 -2- 5 و تمام تقسیمات فرعی، 6 -2- 5 و تمام تقسیمات فرعی به استثنای 4-6 -2- 5، 7-6 -2- 5 و 8 -6 -2- 5 3- 5 و تمام تقسیمات فرعی، 4- 5 و تمام تقسیمات فرعی به استثنای 1-4-4- 5، 2‌-2-4-4- 5، 3-4-4- 5، 6 -4- 5 و 7-4- 5 که درصورت کارایی به وسیله موارد زیر اصلاح می‌شوند: 3-4-4- 5 آزمایشگاه باید برآورد اندازه‌گیری عدم اطمینان را در جایی که کاربرد دارد ارائه دهد. 7-4- 5 حصول اطمینان از کیفیت نتیجه آزمایش 1-7-4- 5 اجرای آزمایشگاه های برای تجزیه و تحلیل قالب خونی در صورت ضرورت توسط آژانس ضد دوپینگ جهانی طبق اصول استاندارد بین‌المللی آزمایشگاه ها که خصوصاً نسبت به قالب خونی به کار می روند ارزیابی خواهد شد. 2-7-4- 5 آزمایشگاه باید سیستم حصول اطمینان کیفی را از جمله تسلیم نمونه‌های کنترل کیفی کور که تمام شمول روند تست را به چالش می کشند، داشته باشد. 3-7-4- 5 اجرای تحلیلی باید به وسیله برنامه‌های کنترل کیفی عمل‌کننده متناسب با نوع و تکرار تست خون به وسیله آزمایشگاه نمایش داده بشود. استاندارد بین‌المللی برای‌آزمایش تلخیص‌یافته از پیشنهاد استاندارد بین‌المللی استاندارد بین‌المللی برای کنترل دوپینگ که به‌وسیله یک گروه کارشناسی در ترتیبات ضددوپینگ بین‌المللی و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ آماده شده م. ب.. استاندارد بین‌المللی استاندارد بین‌المللی کنترل دوپینگ مبتنی بر استاندارد بین‌المللی برای کنترل دوپینگ م. ب. / استاندارد بین‌المللی پاس 18873 (استاندارد بین‌المللی کنترل دوپینگ) (1999). نسخه یک از استاندارد بین‌المللی برای آزمایش بین امضاءکنندگان و دولت ها برای بررسی و اعلام‌نظر در نوامبر 2002 توزیع گردید. نسخه دو مبتنی بر نظر است و پیشنهادات دریافتی از دولت ها و امضا کنندگان بنا گردید. 1 - مقدمه و حیطه شمول استاندارد بین‌المللی برای آزمایش شامل استانداردهای برنامه‌ریزی توزیع تست، اطلاع به ورزشکاران، آماده نمودن و جمع‌آوری نمونه، امنیت، تست‌کردن و حمل و نقل نمونه‌های م. ب.. استانداردهای بین‌المللی برای مناطق مختلف عملیاتی و فنی در برنامه ضد دوپینگ در مشاوره با امضاءکنندگان و دولت ها توسعه‌یافته، به‌وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تصویب می‌شود. هدف استانداردهای بین‌المللی، هماهنگی میان سازمان های ضددوپینگ بوده که مسئول بخش های عملیاتی و فنی برنامه‌های خاص ضد دوپینگ م. ب.. 3-2- امتناع یا قصور بدون توجیه وادارکننده، برای تسلیم مجموعه نمونه پس از اعلام به عنوان شخص مجاز در مقررات ضد دوپینگ حاکم یا طفره از جمع‌آوری نمونه. 4-2- تخلف از الزامات حاکم در خصوص موجود بودن ورزشکار برای آزمایش در وقایع غیر رقابتی از جمله قصور در تهیه اطلاعات مربوط به محل ورزشکار و آزمایش‌های از دست داده شده که بر اساس مقررات معقول م. ب.. 5 -2- تغییر یا تلاش برای تغییر هر قسمت از کنترل دوپینگ. 8 -2- مصرف یا تلاش در مصرف یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه به توسط هر ورزشکار، یا کمک به او، تشویق، همکاری، برانگیختن به کار ناپسند، پوشش دادن یا هر روش دیگری از شرکت در جرم متضمن تخلف مقررات ضد دوپینگ یا هر تلاشی برای تخلف م. ب.. 2-2-3- انحراف از استاندارد بین‌المللی آزمایش که موجب نتیجه تحلیلی مخالف یا دیگر تخلف از مقررات ضد دوپینگ نشود چنین نتایجی را از اعتبار نمی‌اندازد. اگر ورزشکار ادعا کند که انحرافی از استاندارد بین‌المللی هنگام آزمایش رخ داده، در آن صورت سازمان ضد دوپینگ مسئول اثبات این امر م. ب. که انحراف موجب نتیجه تحلیلی مخالف یا اساس واقعی برای تخلف از مقررات ضد دوپینگ نگشته است. 1- 5 - برنامه توزیع تست. سازمان های ضددوپینگ که آزمایش را انجام می‌دهند باید با هماهنگی دیگر سازمان های ضددوپینگ که روی همان ورزشکار آزمایش را انجام می‌دهند: 1-1- 5 - برنامه‌ریزی و اجرای تعداد موثری از آزمایش‌ها رقابتی و غیررقابتی. هر فدراسیون بین‌المللی باید یک شراکت آزمایشی ثبت‌شده برای ورزشکاران در سطح بین‌المللی در ورزشش ایجاد نموده، و هر سازمان ضد دوپینگ ملی شراکت آزمایشی ثبت شده ملی برای ورزشکارانش در کشور خود ایجاد نماید. شراکت در سطح ملی باید دربرگیرنده ورزشکاران سطح بین‌المللی آن کشور و همچنین ورزشکاران سطح ملی باشد. هر فدراسیون بین‌المللی و سازمان ضد دوپینگ ملی باید آزمایش‌های رقابتی و غیررقابتی نسبت به شراکت آزمایشی ثبت شده شان برنامه‌ریزی نموده و اجرا کند. 2-1- 5 - هیچ آزمایش با اعلام قبلی را به صورت اولویت در نمی‌آورند. 2- 5 - استانداردهای آزمایش سازمان های ضددوپینگ که آزمایش‌ها را انجام می‌دهند باید آن‌ها را مطابق با استانداردهای بین‌المللی به عمل آورند. 3-7- بررسی بیشتر از یافته تحلیلی مخالف در جایی که به وسیله فهرست ممنوعه ضروری می‌نماید. سازمان ضد دوپینگ یا دیگر دستگاه‌های بررسی‌کننده که به وسیله چنین سازمانی ایجاد شده‌اند باید همچنین هر پیگیری تحقیقی را که به وسیله لیست ممنوعه ضروری می‌نماید انجام دهند. با اتمام چنین تحقیقات پیروی‌کننده، سازمان ضد دوپینگ باید فوراً ورزشکار را در خصوص نتایج پیگیری و این که آیا سازمان ضد دوپینگ اعلام تخلف از مقررات ضد دوپینگ را می‌کند یا خیر به او اطلاع دهد. 10-10- به عنوان شرط به دست آوردن مشروعیت در پایان یک دوره مشخص عدم مشروعیت، یک ورزشکار باید طی دوره موقت تعلیق یا عدم مشروعیت خود را برای آزمایش خارج از رقابت به وسیله سازمان ضد دوپینگی که صلاحیت آزمایش را داشته و در صورت تقاضا باید ورزشکار اطلاعات محل دقیق خود را اعلام نماید. اگر ورزشکاری که موضوع دوران عدم مشروعیت می‌باشد، از ورزش بازنشسته شده و از مشارکت آزمایش خارج از رقابتی تغییر کند و بعداً به دنبال اعاده بگردد، ورزشکار نباید برای اعاده واجد شرایط بوده تا زمانی که به سازمان های ضد دوپینگ مربوطه اطلاع داده و منوط به‌آزمایش خارج از رقابت برای زمانی که برابر با زمان باقی‌مانده خارج از مشروعیت از تاریخ بازنشستگی‌اش باشد. 3-14- اطلاعات مربوطه به محل ورزشکار. ورزشکاری که به‌وسیله فدراسیون بین‌المللی یا سازمان ضد دوپینگ ملی‌اش برای درج در مشارکت آزمایشی خارج از رقابت شناسایی شده است باید اطلاعات محل فعلی و دقیق خود را ارائه کند. فدراسیون های بین‌المللی و سازمان های ضد دوپینگ ملی باید برای تشخیص هویت ورزشکاران و جمع‌آوری اطلاعات منحل فعلی آن‌ها هماهنگی نموده و آن را به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تسلیم کند. 5 -14- خانه تمییز اطلاعات کنترل دوپینگ. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید به‌عنوان خانه تمییز کنترل دوپینگ اطلاعات آزمایش و نتایج آن برای ورزشکاران سطح بین‌المللی و سطح ملی که در مشارکت آزمایشی ثبت شده سازمان ضد دوپینگ ملی گنجانده شده‌اند عمل نماید. جهت تسهیل برنامه‌ریزی توزیع آزمایش هماهنگ شده برای اجتناب از دوباره‌کاری غیرضرور در آزمایش توسط سازمان های ضد دوپینگ گوناگون، هر سازمان ضد دوپینگ باید تمام آزمایش‌های رقابتی و خارج از رقابتی را از چنین ورزشکارانی به خانه تمییز آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ پس از آزمایش گزارش کند. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید این اطلاعات را به خانه تمییز آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ پس از آزمایش گزارش کند. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید این اطلاعات را به ورزشکار، فدراسیون ملی ورزشکار، کمیته ملی المپیک یا کمیته ملی پاراالمپیک بدهد. سازمان ملی ضد دوپینگ، فدراسیون بین‌المللی، و کمیته بین‌المللی المپیک یا کمیته بین‌المللی پاراالمپیک نیز باید در جریان قرار گیرند. اطلاعات محرمانه در خصوص یک ورزشکار باید کاملاً محرمانه توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نگهداری شود. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید حداقل سالانه گزارش های آماری خلاصه چنین اطلاعاتی را منتشر کند. ماده 15 روش نمودن مسئولیت های کنترل دوپینگ: 1- 15- آزمایش واقعه. جمع‌آوری نمونه‌ها برای کنترل دوپینگ باید هم برای وقایع بین‌المللی و هم وقایع ملی جمع‌آوری شود. به هر حال تنها یک سازمان باید مسئولیت آغاز و هدایت آزمایش در طی یک واقعه باشد. در وقایع بین‌المللی جمع‌آوری نمونه‌های کنترل دوپینگ باید به وسیله سازمان بین‌المللی که حاکم بر واقعه است مثل کمیته بین‌المللی المپیک برای بازی های المپیک، فدراسیون بین‌المللی برای قهرمانی جهانی و سازمان ورزشی پان آمریکن برای بازی های پان امریکن. اگر سازمان بین‌المللی تصمیم بگیرد که در چنین وقایعی آزمایشی را انجام ندهد، سازمان ضد دوپینگ ملی برای کشوری که آن واقعه در آن انجام می‌گیرد، با هماهنگی با و با تصویب سازمان بین‌المللی یا آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ آزمایش را آغاز نموده و انجام می‌دهد. در وقایع ملی جمع‌آوری نمونه‌های کنترل دوپینگ باید به وسیله سازمان ضد دوپینگ ملی آغاز شده و هدایت گردد. 2- 15- آزمایش خارج از رقابت. آزمایش خارج از رقابت باید به وسیله سازمان های ملی و بین‌المللی آغاز شده و هدایت گردد. آزمایش خارج از رقابت می‌تواند به وسیله (الف) آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، (ب) کمیته بین‌المللی المپیک یا کمیته بین‌المللی پاراالمپیک در ارتباط با بازی های المپیک یا پاراالمپیک، (ج) فدراسیون بین‌المللی ورزشکار (د) سازمان ضد دوپینگ ملی ورزشکار (ه) سازمان ضد دوپینگ ملی هر کشوری که ورزشکار در آن حضور دارد، آغاز شده و هدایت گردد. تست خارج از رقابت باید از طریق آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به منظور حداکثر نمودن تاثیر تست ترکیبی و اجتناب از تست تکراری ورزشکاران هماهنگ شود. 4- 15- شناسایی دوجانبه. با رعایت حق‌استیناف پیش‌بینی‌شده در ماده13، معافیت های استفاده درمانی ونتایج استماع یا دیگر احقاق حق‌های نهایی امضاءکنندگانی که با مقررات سازگار می‌باشند و در حیطه اختیار. امضاءکننده م. ب. باید به وسیله دیگر امضاءکنندگان شناخته شده و مورد احترام قرار گیرد. امضاءکنندگان می‌توانند همان اعمال را از دیگر سازمان ها که مقررات آن دستگاه‌ها به نحو دیگری با مقررات سازگار م. ب.. 1-3- واژگان تعریف شده از مقررات سازمان ضد دوپینگ: امضاءکننده‌ای که مسئول اتخاذ مقررات برای آغاز، اجرای هر بخشی از روند کنترل دوپینگ است. این امر به عنوان مثال شامل کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، دیگر سازمان های وقایع اصلی که آزمایش را در وقایع انجام داده، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، فدراسیون های بین‌المللی، و سازمان های ضد دوپینگ ملی م. ب.. رقابت: مسابقه تنها، رقابت، بازی یا مسابقه ورزشی، به عنوان مثال مسابقه نهایی دو صد متر المپیک. برای برقراری مسابقات و دیگر رقابت های ورزشی که به صورت روزانه و دیگر ماخذ موقتی جایزه اعطا می‌شود، تمایز بین رقابت و یک واقعه به نحوی است که مقررات لازم الاجرای فدراسیون بین‌المللی اعلام می‌دارد. عواقب تخلف از مقررات ضد دوپینگ:تخلف شخص یا یک ورزشکار از مقررات ضد دوپینگ می‌تواند منتج به یک یا چند از نتایج زیر شود: (الف) سلب صلاحیت بدین معناست که نتایج ورزشکار در یک رقابت خاص یا واقعه غیر معتبر شده با تمام عواقب منتج از آن شامل ضبط مدال ها، امتیازات و جوائز. (ب) فاقد شرایط لازم بدین معناست که ورزشکار یا دیگر اشخاصی که برای مدت زمان خاص از شرکت در هر رقابت یا دیگر فعالیت ها یا سرمایه گذاری به نحو مندرج در ماده 9-10 ممنوع می‌شود. (ج) تعلیق موقت به این معناست که ورزشکار یا اشخاص دیگری از شرکت در هر رقابت قبل از تصمیم نهایی در یک جلسه استماع که طبق ماده 8 برگزار شده است می‌شود (حق استماع منصفانه) کنترل دوپینگ: روندی که شامل برنامه‌ریزی توزیع تست، جمع‌آوری نمونه و بررسی، تجزیه و تحلیل آزمایشگاه، مدیریت نتایج، استماع و استیناف م. ب.. سازمان ضد دوپینگ ملی: موسساتی که برای هر کشور به‌عنوان دارندگان اختیارات و مسئولیت اصلی برای اتخاذ و اجرای مقررات ضد دوپینگ، هدایت جمع‌آوری نمونه‌ها، مدیریت نتایج آزمایش و انجام استماع، تماماً در سطح ملی انتخاب شده‌اند. اگر این انتخاب به وسیله مقامات عمومی صالح انجام نگرفته شده باشد، این موسسه کمیته ملی المپیک یا منتخبان آن م. ب.. بدون پیش آگهی: کنترل دوپینگی که بدون پیش آگهی به ورزشکار انجام گرفته و جایی که ورزشکار از لحظه اطلاع تا اخذ نمونه دائماً با مراقب همراه م. ب.. -امضاءکنندگان: موسساتی که مقررات را امضا نموده و با اجرای کد از جمله کمیته بین‌المللی المپیک، فدراسیون های بین‌المللی، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک کمیته‌های ملی المپیک، کمیته‌های ملی پاراالمپیک، سازمان های وقایع اصلی، سازمان های ضد دوپینگ ملی و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ موافقت می‌نمایند. آزمایش: بخش هایی از روند کنترل دوپینگ که متضمن برنامه‌ریزی توزیع تست، جمع‌آوری نمونه، رسیدگی نمونه و حمل نمونه به آزمایشگاه م. ب.. 2-3- واژگان تعریف شده استاندارد بین‌المللی برای آزمایش مامور کنترل دوپینگ: ماموری که توسط سازمان مبارزه با دوپینگ آموزش‌دیده و مجاز به انجام مسئولیت های محول شده به وی برای مدیریت جلسه نمونه‌گیری در محل م. ب.. قصور در همراهی: واژه‌ای که تخلف از مقررات ضد دوپینگ در مواد 3-3، 4-2، 5 -2 و 8 -2 مقررات وصف می‌کند. 1-4- اهداف هدف برنامه‌ریزی و اجرا توزیع موثر نمونه‌گیری در ورزشکاران م. ب.. برنامه‌ریزی با ایجاد معیاری برای ورزشکاران جهت درج در مشارکت آزمایش ثبت شده بوده و با انتخاب ورزشکاران برای جمع‌آوری نمونه خاتمه می‌پذیرد. اهداف اصلی جمع‌آوری اطلاعات، ارزشیابی خطر، و توسعه، نمایش، ارزیابی و اصلاح برنامه توزیع آزمایش م. ب.. 3-4- الزامات ایجاد مشارکت آزمایش ثبت شده 1-3-4- سازمان ضد دوپینگ (سازمان مبارزه با دوپینگ) باید معیار ورزشکاران را برای ثبت شده تبیین و مستند سازی کند. این مساله حداقل باید شامل موارد زیر باشد. 2-3-4- سازمان مبارزه با دوپینگ باید ورزشکارانی که در حال گذران مدت قابل قبول نبودن یا دوران تعلیق در نتیجه نقض مقررات ضد دوپینگ می‌باشند را شامل مشارکت برای تست ثبت شده نمایند. 3-3-4- مشارکت تست ثبت شده باید به صورت منظم مورد بررسی قرار گرفته و به‌روز شود تا سطح رقابت ورزشکاران را جهت افزایش یا حذف از مشارکت تست ثبت شده بنا به ضرورت منعکس نماید. 4-4- الزامات جمع‌آوری اطلاعات محل ورزشکاران برای تست خارج از رقابت 1-4-4- سازمان مبارزه با دوپینگ باید روش و سیستم را برای موارد زیر تبیین کند: 1- جمع‌آوری، نگه داری و نمایش اطلاعات محل ورزشکاران جهت حصول اطمینان از این که جمع‌آوری نمونه بتواند بدون پیش آگهی برای تمام ورزشکاران درون مشارکت تست ثبت شده برنامه‌ریزی و اجرا شود. 2- وقتی که ورزشکاران اطلاعات محل خ. ر. ب. موقع و صحیح اطلاع نمی‌دهند، با انجام اقدامات مقتضی از این که اطلاعات کامل و به روز م. ب. اطمینان حاصل می‌کنند. 2-4-4- اطلاعات زیر حداقل باید راجع به محل ورزشکاران جمع‌آوری شود: 9- ناتوانی در صورت وجود، از جمله ضرورت دخالت شخص ثالث 5 -4- الزامات برنامه توزیع تست 1- 5 -4- سازمان مبارزه با دوپینگ باید ریسک بالقوه دوپینگ و الگوهای احتمالی دوپینگ برای هر ورزشی مبتنی بر عوامل زیر را ارزیابی کند: 1‌- مطالبات فیزیکی ورزش و اثرات ارتقاء اجرای احتمالی که ممکن است دوپینگ به‌دست آورد. 2- آمار تجزیه و تحلیل موجود دوپینگ. 3- تحقیق موجود در روند دوپینگ. 4- دوران آموزش و فصل رقابت. 2- 5 -4- سازمان مبارزه با دوپینگ باید یک برنامه توزیع تست را مبتنی بر اطلاعات معین در 4،5،1، تعداد ورزشکاران هر ورزش را در مشارکت تست ثبت شده و نتایج ارزیابی گردشی برنامه‌ریزی توزیع تست قبلی را توسعه داده و مستندسازی نماید. 3- 5 -4- سازمان مبارزه با دوپینگ باید تعدادی از نمونه‌های جمع‌آوری‌شده به‌لحاظ نوع جمع‌آوری نمونه برای هر ورزش، شامل نمونه‌های بدون پیش آگهی، غیررقابتی، رقابتی، خون و ادرار جمع‌آوری شده که برای حصول بازدارندگی موثر ضروری است، اختصاص دهد. 4- 5 -4- سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را که به وسیله آن برنامه توزیع تست مورد بررسی قرار گرفته و در صورت ضرورت منظم برای ادغام اطلاعات جدید و احتساب جمع‌آوری نمونه از ورزشکاران در مشارکت تست ثبت شده برای دیگر سازمان مبارزه با دوپینگ‌ها ایجاد نماید. 5 - 5 -4- سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را برای نگه داری اطلاعات مربوط به برنامه‌ریزی توزیع تست درست کند. چنین اطلاعاتی باید برای کمک در تعیین این که آیا اصلاحات برنامه ضروری است ایجاد شود. این اطلاعات باید حداقل شامل موارد زیر باشد: 2- کشوری که ورزشکار از آن آمده (در صورت کاربرد)، 3- نوع جمع‌آوری نمونه (بدون پیش آگهی، غیررقابتی، رقابتی یا با پیش آگهی)، 4- تاریخ نمونه‌گیری، 5 - کشوری که در آن نمونه‌گیری انجام شده است، 1- تاریخ نمونه‌گیری و تجزیه و تحلیل، 2- طبقه ماده یافت شده، 3- مواد واقعی کشف شده، 4- مجازات های نقض مقررات ضد دوپینگ در صورت وجود 6 - 5 -4- سازمان مبارزه با دوپینگ باید از این که در برنامه توزیع تست ورزشکار پرسنل حمایت کننده از ورزشکار دخالت ندارد اطمینان حاصل کند. 7- 5 -4- در برنامه‌ریزی و اجرای آزمایش‌ها در وقایع بین‌المللی، و جایی که یک فدراسیون بین‌المللی یک برنامه کنترل دوپینگ ندارد که این امر مطابق با استاندارد باشد، سازمان ضد دوپینگ ملی عرضه‌کننده نمونه جمع‌آوری شده مرجع خواهد بود. 6 -4- الزامات انتخاب ورزشکار 1-6 -4- مطابق با تعداد نمونه‌های جمع‌آوری‌شده اختصاص داده شده به هر ورزشی دربرنامه توزیع تست، سازمان مبارزه با دوپینگ باید ورزشکاران را برای نمونه‌گیری با استفاده از تست هدف، روش های انتخاب اتفاقی و توزین شده انتخاب نماید. 2-6 -4- سازمان مبارزه با دوپینگ باید حداقل بر اساس اطلاعات زیر ورزشکاران تست هدف را مورد بررسی قرار دهد: 2- انصراف یا غیبت از رقابت مورد انتظار 3- بازنشسته شدن یا از بازنشستگی در آمدن 4- رفتار نشان دهنده دوپینگ 5 - ارتقاء ناگهانی در اجرا 6 - تغییرات در اطلاعات مربوط به محل ورزشکار که بتواند افزایش بالقوه خطر دوپینگ از جمله حرکت به یک محل دور افتاده را نشان دهد 7- شرح اجرای ورزش توسط ورزشکار 8 - جرئیات کنترل دوپینگ گذشته 9- اعاده ورزشکار پس از مدت غیرقانونی بودن و 10- اطلاعات موثق از شخص ثالث 3-6 -4- سازمان مبارزه با دوپینگ می‌تواند ورزشکاران را بنا به اختیار نمونه‌گیری که دارد و در مشارکت تست ثبت شده در 1-3-4- و 2-3-4 قرار نگرفته‌اند انتخاب کند. 4-6 -4- در جایی که سازمان مبارزه با دوپینگ اجازه می‌دهد یک کارمند کنترل دوپینگ (افسر کنترل دوپینگ) ورزشکاران را برای نمونه‌گیری انتخاب کند، سازمان مبارزه با دوپینگ باید معیار انتخاب را در اختیار افسر کنترل دوپینگ طبق برنامه توزیع تست قرار دهد. 5 -6 -4- به دنبال انتخاب یک ورزشکار برای نمونه‌گیری و قبل از اخطار به‌وی، سازمان مبارزه با دوپینگ و یا افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان حاصل‌کند که برای حصول اطمینان از این که ورزشکار بر اساس برنامه بدون پیش آگهی مطلع شده و مورد آزمایش قرار می‌گیرد و انتخاب او فقط به اطلاع آنانی رسیده که باید بدانند انجام گرفته است. - 5 - اخطار به ورزشکار 1- 5 - هدف برای حصول اطمینان از این که ورزشکار مطلع شده، حقوق او محفوظ بوده، هیچ فرصتی برای دست‌کاری نمونه وجود نداشته باید اطلاع ورزشکار و مراحل بعدی آن مستندسازی شوند. 1- نصب افسر کنترل دوپینگ و مراقب و دیگر افراد نمونه گیر 2- تعیین محل ورزشکار و تایید هویت او 3- اطلاع به ورزشکار مبنی بر این که او برای نمونه‌گیری انتخاب شده و حقوق و مسئولیت های وی، 4- برای نمونه‌گیری بدون پیش آگهی، مراقبت دائمی از ورزشکار از زمان اعلام تا رسیدن وی به ایستگاه کنترل دوپینگ 5 - مستند سازی اعلام و اخطار 3- 5 - الزامات قبل از اعلام به ورزشکار 1-3- 5 - در جایی که نمونه‌گیری غیررقابتی امکان داشته باشد اعلام بدون پیش آگهی باید انتخاب شود. 2-3- 5 - برای اجرا یا کمک به جلسات نمونه‌گیری، سازمان مبارزه با دوپینگ باید پرسنل نمونه‌گیری را منصوب و مجاز نماید که برای تقبل چنین مسئولیت هایی آموزش دیده‌اند و تضاد منافعی در نتیجه نمونه‌گیری نداشته و صغیر هم نباشند. 3‌-3- 5 - پرسنل نمونه‌گیری باید کارت شناسایی رسمی که توسط سازمان مبارزه با دوپینگ تهیه و کنترل شده است داشته باشند. حداقل الزامات کارت شناسایی کارت رسمی است که به نام سازمان مبارزه با دوپینگ باشد و طی آن، آن‌ها مجاز به این کار شده باشند. برای افسر کنترل دوپینگ الزامات اضافی همچون نام، عکس و تاریخ انقضاء ضروری است. برای مقامات خون‌گیری الزامات اضافی شامل مدرک آموزش حرفه‌ای آن‌ها در جمع‌آوری نمونه خون نیز ضروری است. 4-3- 5 - سازمان مبارزه با دوپینگ باید معیاری برای معتبرسازی هویت یک ورزشکار برای نمونه دادن ایجاد کند. این امر این اطمینان را حاصل می‌کند که ورزشکار منتخب همانی است که به او اطلاع داده‌اند. 5 -3- 5 - سازمان مبارزه با دوپینگ، افسر کنترل دوپینگ یا مراقبین بنا به‌مورد باید محلی برای ورزشکار منتخب و برنامه نزد او رفتن و زمان اخطار را ایجاد نمایند که این امور با لحاظ شرایط خاص ورزش/ رقابت و موقعیت مربوط م. ب.. 6 -3- 5 - برای نمونه‌گیری‌های خارج از رقابتی، سازمان مبارزه با دوپینگ باید معیاری جهت حصول اطمینان از این که تلاش‌های معقولی برای اطلاع به ورزشکار منتخب صورت گرفته، ایجاد کند. 7-3- 5 - تلاش‌های معقول باید به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ و حداقل اوقات جایگزین و محل‌های جایگزین برای مدت خاص زمانی از آغاز برای اطلاع‌رسانی، تبیین شود. 8 -3- 5 - سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی برای نگه‌داری تلاش برای اطلاع رسانی به ورزشکار و نتیجه آن ایجاد کند. 9-3- 5 - ورزشکار باید اولین نفری باشد که مطلع شود برای نمونه‌گیری انتخاب شده است مگر در مواقعی که تماس با شخص ثالث همان طور که در 10-3-5 آمده است ضروری باشد. 10-3- 5 - سازمان مبارزه با دوپینگ، افسر کنترل دوپینگ، مراقب بنا به مورد، باید بررسی کنند آیا اطلاع شخص ثالث قبل از اطلاع به ورزشکار ضروری است زمانی که ورزشکار صغیر م. ب. همان طوری که ناتوانی ورزشکار این امر را ضروری می‌نماید به‌نحو مقرر در ضمیمه ب. اصلاحات برای ورزشکاران ناتوان یا در مواقعی که مترجم برای اطلاع دادن ضروری است. 11-3 - 5 - اگر بعد از تلاش نتوان با ورزشکار تماس گرفت با استفاده از اطلاعات 2-4-4 و نگه‌داری تلاش‌ها طبق 8 -3- 5 افسر کنترل دوپینگ یا سازمان مبارزه با دوپینگ بنا به مورد، ضمیمه آ را در خصوص تحقیق راجع به قصور احتمالی برای اجابت کردن برقرار خواهد کرد. 12-3- 5 - سازمان مبارزه با دوپینگ نمونه‌گیری را از یک حالت بدون پیش آگهی به حالت پیش آگهی تغییر نخواهد داد، تجدید برنامه‌ریزی نخواهد کرد در جایی که وضعیت غیرمنتظره‌ای نمونه‌گیری با پیش آگهی را اجبار نماید چنین تصمیمی باید ثبت شود. 13-3- 5 - اطلاع برای نمونه‌گیری با پیش آگهی باید به وسیله‌ای انجام گیرد که ورزشکار آن اطلاع دریافت کند. 4- 5 - الزامات برای اطلاع به ورزشکار 1-4- 5 - وقتی که تماس اولیه انجام می‌شود، سازمان مبارزه با دوپینگ، افسر کنترل دوپینگ یا مراقب بنا به مورد، باید اطمینان حاصل کند که ورزشکار یا شخص ثالث در صورت ضرورت طبق 10-3- 5 مطلع گشته‌اند: 1- این که ضروری ورزشکار یک نمونه‌گیری را تحمل کند. 2- از مقامی که طبق نظر او نمونه‌گیری باید انجام شود. 3- از نوع نمونه‌گیری و هر شرایطی که لازم‌است قبل از نمونه‌گیری به آن ملحق شوند 4- از حقوق ورزشکار شامل حق: 1- داشتن نماینده و در صورت ضرورت یک مترجم 2- سوال در مورد اطلاعات بیشتر راجع به روند نمونه‌گیری 3- تقاضا برای تاخیر در گزارش به ایستگاه کنترل دوپینگ با دلایل معتبر 4- تقاضای اصلاحیه به نحو مقرر در ضمیمه ب - اصلاحات برای ورزشکاران ناتوان 5 - از مسئولیت های ورزشکار شامل الزامات: 1- باقی ماندن در دید افسر کنترل دوپینگ، مراقب تمام اوقات از زمان اطلاع شخص اولیه به وسیله مراقب/ افسر کنترل دوپینگ تا تکمیل آیین نمونه‌گیری 2- تهیه کارت شناسایی طبق 4-3- 5 و 3- هماهنگی با آیین نمونه‌گیری و نتایج احتمالی قصور در هماهنگی و 4- گزارش به ایستگاه کنترل دوپینگ مگر بنا به دلایل معتبر تاخیر شده باشد، هر چه سریع تر و ظرف 60 دقیقه از زمان اطلاعیه برای نمونه‌گیری بدون پیش آگهی و 24 ساعت از دریافت اطلاعت برای نمونه‌گیری با پیش آگهی. 6 - از محل ایستگاه کنترل دوپینگ 2-4- 5 - زمانی که تماس شخصی گرفته می‌شود، مراقب / افسر کنترل دوپینگ باید: 1‌- از این زمان تا زمان ترک ایستگاه کنترل دوپینگ توسط ورزشکار در پایان جلسه نمونه‌گیری‌اش، ورزشکار را در تمام مدت تحت نظر بگیرد، 2- خود را با ارائه کارت شناسایی سازمان مبارزه با دوپینگ به ورزشکار بشناساند، 3- هویت ورزشکار را طبق معیار ایجادشده در 4-3- 5 تایید نماید. هر قصوری در تایید هویت ورزشکار، باید مستند به مدرک باشد. در چنین مواردی، شخص مسئول افسر کنترل دوپینگ برای انجام جلسه نمونه‌گیری باید تصمیم گیری کند آیا مناسب است که وضعیت را طبق ضمیمه آ در خصوص قصور احتمالی در هماهنگی گزارش کند یا خیر. 3-4- 5 - مراقب یا افسر کنترل دوپینگ باید امضائی از ورزشکار به نحو مناسبی برای اعلام و پذیرش اطلاعیه داشته باشد. اگر ورزشکار از امضا امتناع کند مراقب یا افسر کنترل دوپینگ باید ورزشکار را از عواقب قصور برای همراهی و هماهنگی مطلع سازند و مراقب (اگر نه افسر کنترل دوپینگ) مراتب را فوراً به افسر کنترل دوپینگ اطلاع خواهند داد. در صورت امکان افسر کنترل دوپینگ نمونه‌گیری را باید ادامه دهد. افسر کنترل دوپینگ وقایع را مستندسازی نموده و شرایط را به سازمان مبارزه با دوپینگ گزارش خواهد داد. افسر کنترل دوپینگ و سازمان مبارزه با دوپینگ باید مراحل توصیف شده در ضمیمه آ که تحقیق در خصوص قصور احتمالی در موافقت م. ب. را طی کند. 4-4- 5 - افسر کنترل دوپینگ یا مراقب باید هر درخواست معقولی را به وسیله ورزشکار جهت تاخیر گزارش به ایستگاه کنترل دوپینگ ظرف 6 دقیقه از زمان اطلاع و پذیرش اطلاعیه و تصویب یا رد آن را بنا به اقتضا طبق 5 -4- 5 و 6 -4- 5 اعلام کند. افسر کنترل دوپینگ باید دلایل چنین تاخیری را که ممکن است تحقیقات بیشتری لازم داشته باشد به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ مستندسازی نماید. اولین نمونه ادرار پس از اطلاعیه باید اخذ شود. 5 -4- 5 - افسر کنترل دوپینگ می‌تواند تقاضای یک ورزشکار را برای تاخیر گزارش به ایستگاه کنترل دوپینگ به بیش از 60 دقیقه بپذیرد و یا زمانی که ورزشکار در ایستگاه کنترل دوپینگ وارد شود و بخواهد که آن جا را ترک کند بتواند به صورت مداوم هنگام تاخیر تحت مراقبت باشد و اگر درخواست مربوط به فعالیت های زیر باشد: 1- شرکت در یک مراسم پیروزی، 2- اجرای یک تعهد رسانه ای، 3- رقابت در رقابت های بیشتر، 4- انجام تمرینات گرم کردنی، 5 - دریافت معالجه پزشکی لازم، 6 - تعیین و پیدا کردن یک نماینده یا مترجم افسر کنترل دوپینگ باید دلایل تاخیر را در گزارش به ایستگاه کنترل دوپینگ و دلایل ترک ایستگاه کنترل دوپینگ به هنگام رسیدن چنانچه تحقیقات بیشتری توسط سازمان مبارزه با دوپینگ نیاز باشد مستندسازی کند. 6 -4- 5 - یک افسر کنترل دوپینگ یا مراقب باید تقاضای تاخیر از ورزشکار را چنانچه دائماً نتوان تحت مراقبت باشد نپذیرد. 7-4- 5 - زمانی که ورزشکاری از نمونه‌گیری با پیش آگهی مطلع شده و زمان مقتضی به ایستگاه کنترل دوپینگ مراجعه می‌کند، افسر کنترل دوپینگ باید تصمیم‌گیری کند آیا سعی در تماس با ورزشکار بکند یا خیر. حداقل افسر کنترل دوپینگ باید 30 دقیقه پس از وقت تعیین شده منتظر بماند قبل از حرکت. اگر ورزشکار سر وقت حاضر نشد افسر کنترل دوپینگ حرکت خواهد کرد. افسر کنترل دوپینگ الزامات ضمیمه آ که راجع به تحقیقات در خصوص احتمال قصور برای اجابت از مقررات م. ب. را دنبال خواهد کرد. 8 -4- 5 - اگر ورزشکار پس از حداقل زمان انتظار و قبل از حرکت افسر کنترل دوپینگ به ایستگاه کنترل دوپینگ برسد، افسر کنترل دوپینگ باید تصمیم بگیرد آیا روند احتمال قصور از اجابت مقررات را آغاز کند یا خیر. اگر افسر کنترل دوپینگ مقتضی بداند، افسر کنترل دوپینگ الزامات ضمیمه آ که تحقیق از یک قصور احتمالی از اجابت مقررات م. ب. دنبال خواهد نمود. -6 - آماده شدن برای جلسه نمونه‌گیری آماده شدن جهت جلسه نمونه‌گیری به نحوی که اطمینان حاصل شود که جلسه می‌تواند به نحو موثر و کارآیی انجام شود. آماده شدن برای جلسه اخذ نمونه با ایجاد سیستمی برای به دست آوردن اطلاعات مربوطه جهت انجام موثر جلسه آغاز شده و پایان آن زمانی است که تایید شود و تجهیزات نمونه‌گیری مطابق با معیارهای معین شده م. ب.. 1- ایجاد سیستمی برای اخذ جزئیات در خصوص جلسه نمونه‌گیری، 2- ایجاد معیار برای کسی که ممکن است مجاز باشد در جلسه نمونه‌گیری حاضر باشد، 3- حصول اطمینان از این که ایستگاه کنترل دوپینگ حداقل معیار موصوف در 2-3-6 را برآورده می کند، 4- حصول اطمینان از این که تجهیزات نمونه‌گیری استفاده شده به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ حداقل معیار موصوف در 4-3-6 را برآورده می‌کند. 3-6 - الزامات آماده نمودن جلسه نمونه‌گیری 1-3-6 - سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را برای به دست آوردن تمام اطلاعات ضروری جهت حصول اطمینان از این که جلسه نمونه‌گیری می‌تواند انجام شود به نحو موثری از جمله الزامات خاص برآوردن نیازهای ورزشکاران ناتوان به نحو مقرر در ضمیمه ب راجع به اصلاحات ورزشکاران ناتوان، ایجاد کند. 2-3-6 - افسر کنترل دوپینگ باید ایستگاه کنترل دوپینگی را مورد استفاده قرار دهد که حداقل اطمینان حاصل شود که محرمانه بودن مسائل ورزشکار حفظ شده و تنها برای ایستگاه کنترل دوپینگ در مدت جلسه نمونه‌گیری مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد. افسر کنترل دوپینگ باید هر انحراف مهمی از این معیارها را ثبت کند. 3-3-6 - سازمان مبارزه با دوپینگ باید معیاری را برای کسی که مجاز به حضور در جلسه نمونه‌گیری علاوه بر پرسنل نمونه‌گیری م. ب. ایجاد کند. حداقل معیار باید شامل: 1- استحقاق ورزشکار برای همراه بودن به وسیله یک نماینده و یا مترجم طی جلسه نمونه‌گیری به جز زمانی که ورزشکار نمونه ادرار را رد می کند، 2- استحقاق یک ورزشکار صغیر و مراقب، افسر کنترل دوپینگ بر شهادت این که نماینده ناظری بر مراقب داشته باشد هنگامی که ورزشکار صغیر نمونه ادرار را رد می‌کند، لکن بدون نظارت مستقیم نماینده بر دادن نمونه مگر این که ورزشکار صغیر چنین تقاضا کرده باشد، 3- استحقاق یک ورزشکار ناتوان را برای همراهی نماینده به نحو مقرر در ضمیمه ب - اصلاحات برای ورزشکاران ناتوان، 4- یک ناظر مستقیم آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در جایی که کاربرد دارد طبق برنامه ناظر مستقل. ناظر مستقل آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نباید دادن نمونه ادرار را مستقیماً تحت نظارت داشته باشد. 4-3-6 - افسر کنترل دوپینگ تنها سیستم تجهیزات نمونه‌گیری را به کار می‌گیرد که به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ مجاز بوده و حداقل معیارهای زیر را داشته باشد که عبارتند از: 1- یک سیستم شماره‌گذاری بی‌نظیری داشته باشد که در تمام بطری‌ها، ظرف‌ها، تیوب‌ها یا هر وسیله که استفاده می‌شود برای مهر کردن نمونه ورزشکار، 2- سیستم مهر نمودن ظاهری داشته باشد، 3- اطمینان حاصل کند که از تجهیزات هویت ورزشکار آشکار نمی‌شود، 4- اطمینان حاصل کند که تمام تجهیزات پاکیزه بوده و قبل از استفاده ورزشکار مهر شده بوده است. -7- انجام جلسه نمونه‌گیری 2‌-7- کلیات جلسه نمونه‌گیری با تبیین کلی مسئولیت برای انجام جلسه نمونه‌گیری آغازشده و زمانی که مستند سازی نمونه‌گیری انجام شد خاتمه می‌پذیرد. 1- آماده شدن برای نمونه‌گیری، 3- مستند سازی نمونه‌گیری 3-7- الزامات قبل از نمونه‌گیری 1‌-3-7- سازمان مبارزه با دوپینگ مسئول انجام کلی جلسه نمونه‌گیری با مسئولیت های خاص واگذار شده به افسر کنترل دوپینگ م. ب.. 2-3-7- افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که ورزشکار از حقوقش و مسئولیت هایش به شرح مندرج در 1-4- 5 آگاه است. 3-3-7- افسر کنترل دوپینگ باید اجازه بدهد ورزشکار آب بخورد. 4-3-7- ورزشکار تنها ایستگاه کنترل دوپینگ را زیر نظارت دائمی افسر کنترل دوپینگ/مراقب و با تصویب افسر کنترل دوپینگ می‌تواند ترک کند. افسر کنترل دوپینگ تقاضای معقول ورزشکار را برای ترک ایستگاه کنترل دوپینگ به نحو مقرر در 5 -4- 5/6 -4- 5 تا زمانی که ورزشکار قادر باشد نمونه را ارائه دهد بررسی می‌کند. 5 -3-7- اگر افسر کنترل دوپینگ اجازه دهد که ورزشکار ایستگاه کنترل دوپینگ را ترک کند، افسر کنترل دوپینگ با ورزشکار توافق می‌کند راجع به: 1- هدف ورزشکار برای ترک ایستگاه کنترل دوپینگ، 2- زمان بازگشت (یا بازگشت پس از تکمیل یک فعالیت مورد توافق)، افسر کنترل دوپینگ این اطلاعات و رفت و برگشت ورزشکار را مستند سازی می‌کند. 4-7- الزامات نمونه‌گیری 1-4-7- افسر کنترل دوپینگ نمونه را از ورزشکار طبق تشریفات زیر برای نوع خاص نمونه‌گیری اخذ می‌کند: 1- ضمیمه ج: اخذ نمونه ادرار 2- ضمیمه د: اخذ نمونه خون 2-4-7- هر رفتاری که توسط ورزشکار یا اشخاص همراه وی و ناهنجاری‌هایی که نمونه‌گیری را به صورت بالقوه به خطر بیاندازد باید ثبت شود. در صورت اقتضا، سازمان مبارزه با دوپینگ و افسر کنترل دوپینگ بنا به کاربرد، ضمیمه A را در خصوص تحقیق در مورد قصور احتمالی از اجابت مقررات آغاز خواهد کرد. 3-4-7- اگر در خصوص منبع و صحت نمونه شکی وجود داشته باشد از ورزشکار خواسته خواهد شد نمونه دیگری ارائه کند. اگر ورزشکار از ارائه نمونه دیگری امتناع کند افسر کنترل دوپینگ انجام ضمیمه A را که در خصوص تحقیق قصور احتمالی از اجابت مقررات م. ب. آغاز خواهد کرد. 4-4-7- افسر کنترل دوپینگ باید این فرصت را به ورزشکار بدهد که هر نگرانی راجع به نحوه اجرای جلسه نمونه‌گیری داشته مستند سازی نماید. 5 -4-7- در انجام جلسه نمونه‌گیری اطلاعات زیر به عنوان یک حداقل باید ثبت شود: 1- تاریخ، زمان و نوع اطلاعیه (بدون پیش آگهی، با پیش آگهی، رقابتی یا خارج از رقابتی) 2- تاریخ و زمان ارائه نمونه 4- تاریخ تولد ورزشکار 6 - نشانی منزل ورزشکار و شماره تلفن وی 7- ورزش ورزشکار و اطلاعات وی درباره آن 9- نام و امضای مراقبی که شاهد نمونه‌گیری ادرار بوده است 10- نام و امضای مقامی که مسئول اخذ خون بوده در صورت کاربرد 11‌- اطلاعات ضروری آزمایشگاه روی نمونه 12- معالجات پزشکی و داروهای مکمل که به وسیله ورزشکار دریافت شده و جزئیات انتقال خون اخیر در صورت کاربرد ظرف چارچوب زمانی مشخص شده به وسیله آزمایشگاه و اعلام شده به ورزشکار 13- هر بی نظمی که در جریان بوده است 14- نظرات یا نگرانی های ورزشکار در خصوص جلسه نمونه‌گیری اگر اعلام شده 15- نام و امضای ورزشکار 16- نام و امضای نماینده ورزشکار در صورت ضرورت 17- نام و امضای افسر کنترل دوپینگ 6 -4-7- ورزشکار و افسر کنترل دوپینگ باید مدارک مقتضی را امضا کنند تا رضایت آن‌ها را از این که مستندسازی جزئیات جلسه نمونه‌گیری را صحیحاً منعکس نموده، نشان دهد که شامل نگرانی‌های ثبت شده ورزشکار نیز م. ب.. نماینده ورزشکار باید از طرف ورزشکار اگر صغیر باشد امضاءکند. دیگر اشخاص حاضر اگر نقشی در جلسه نمونه‌گیری داشته باشند می‌توانند به عنوان شاهد امضا کنند. 7-4-7- افسر کنترل دوپینگ باید یک کپی از سوابق جلسه نمونه‌گیری که به وسیله ورزشکار امضا شده است به او بدهد. - 8 - امنیت/ امور بعد از آزمایش 3- 8 - الزامات امنیتی/ امور بعد از آزمایش 1-3- 8 - سازمان مبارزه با دوپینگ باید معیاری را تبیین کند تا حصول اطمینان شود هر نمونه مهر شده در یک حالتی که صحت، هویت و امنیت قبل از حمل و نقل آن از ایستگاه کنترل دوپینگ تامین است، نگهداری شده است. افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان داشته باشد هر نمونه مهر شده طبق این معیارها در انبار نگهداری می‌شود. 2-3-8 - بدون استثناء تمام نمونه‌های جمع‌آوری شده باید برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه تایید شده به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارسال شود والّا باید به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ رفته و تصویت شود. 3-3- 8 - سازمان مبارزه با دوپینگ یا افسر کنترل دوپینگ باید سیستمی را توسعه دهند که اطمینان حاصل شود مستند سازی برای هر نمونه مهر شده تکمیل و به نحو امنی انجام شده است. 4-3- 8 - سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را توسعه دهد تا حصول اطمینان شود که جایی که لازم است، دستورات برای نوع تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه مورد تایید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ داده شده یا به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تصویب شده است. - 9- حمل و نقل نمونه‌ها و مستندات 1‌- جهت اطمینان از این که نمونه‌ها و مدارک مربوطه به آزمایشگاه مورد تایید آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ رسیده یا به تصویب آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ رسیده‌اند به نحو صحیح جهت انجام آزمایشات درست، 2- برای حصول اطمینان از این که مدارک مستند جلسه نمونه‌گیری توسط افسر کنترل دوپینگ به سازمان مبارزه با دوپینگ به نحو مطمئنی سر وقت فرستاده شده‌اند. حمل و نقل زمانی آغاز می‌شود که نمونه‌های مهر شده و مدارک مستند آن آزمایشگاه کنترل دوپینگ را ترک کند و زمانی خاتمه می‌پذیرد که رسید تایید شده نمونه‌ها و مدارک مربوطه به مقصد مورد نظر رسیده باشند. فعالیت های اصلی ترتیب حمل و نقل امن نمونه‌ها و مدارک مربوطه به آزمایشگاه مورد تایید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و به تصویب آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ رسیده و ترتیب حمل و نقل امن مدارک مستند نمونه‌گیری به سازمان مبارزه با دوپینگ انجام شده باشد. 3- 9- الزامات حمل و نقل نمونه‌ها و مدارک 1-3- 9- سازمان مبارزه با دوپینگ باید یک سیستم حمل و نقل را مجاز به انجام این کار کند که از حمل و نقل امن نمونه‌ها و مدارک مستند آن اطمینان حاصل شود به نحوی که صحت، هویت و امنیت آن‌ها حفاظت شود. 2-3- 9- سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را برای ثبت زنجیره حفاظتی نمونه‌ها و مدارک مستند آنها از جمله تایید نمونه‌ها و مدارک مستند آن‌ها و این که به مقصد مورد نظرشان رسیده اند توسعه دهد. 3-3- 9- نمونه‌های مهر شده همیشه باید به آزمایشگاه مورد تایید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ حمل شده یا به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تایید شوند با استفاده از سیستم حمل و نقل مجاز سازمان مبارزه با دوپینگ بعد از تکمیل جلسه نمونه‌گیری. 4-3- 9- مدارک مستند هویت ورزشکار نباید جزء نمونه‌ها و مدارک مستند آن به‌آزمایشگاه مورد تایید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارسال شده یا به تایید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برسد. 5 -3- 9- افسر کنترل دوپینگ باید تمام مدارک مستند جلسه نمونه‌گیری را با استفاده از روش حمل و نقل مجاز سازمان مبارزه با دوپینگ پس از تکمیل جلسه نمونه‌گیری هر چه سریع تر به سازمان مبارزه با دوپینگ ارسال کند. 6 -3- 9- زنجیره نگهداری باید به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ در صورت عدم تایید رسید نمونه‌ها و مدارک آن‌ها در مقصد از جمله صحت و هویت آن‌ها که ممکن است طی حمل و نقل به خطر افتاده باشد، کنترل شود. در این مورد سازمان مبارزه با دوپینگ باید بررسی کند آیا نمونه‌ها باید ابطال شوند یا خیر. ضمیمه آ - تحقیق در خصوص قصور احتمالی اجابت از مقررات آ-1-1 سازمان مبارزه با دوپینگ مسئول حصول اطمینان از موارد زیر است: 1- هر موضوعی که بالقوه برای تست یک ورزشکار مضر ارزیابی گردد و مشخص شود که یک قصور احتمالی از اجابت مقررات اتفاق افتاده است، 2- تمام اطلاعات مربوطه شامل اطلاعات مربوط به دور و بر و محیط اطراف به محض حصول برای اطمینان از این که تمام دانش راجع به موضوع می‌تواند ثبت شده و به عنوان یک مدرک احتمالی ارائه شود و 3- مدارک مستند مقتضی برای گزارش هر قصور احتمالی تکمیل شده باشد. آ-2-1 پرسنل نمونه‌گیری مسئول گزارش به افسر کنترل دوپینگ در خصوص موضوعی که بالقوه مضر به تست می‌باشند، هستند و افسر کنترل دوپینگ مسئول گزارش این موارد به سازمان مبارزه با دوپینگ است. آ-4-1 هر موضوعی که بالقوه مضر برای تست باشد باید گزارش شود. آ-4-1-1- اگر موضوع پتانسیل ضرر زدن به تست را داشته باشددر صورت امکان باید به ورزشکار اطلاع داده شود: 1- از نتایج و عواقب احتمالی آن، 2- این که قصور احتمالی از اجابت قانون به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ بررسی شده و به نحوی مقتضی پیگیری خواهد شد. آ-4-1-2- اطلاعات ضروری درباره قصور احتمالی از تمام منابع مربوطه با سرعت هرچه تمام‌تر به دست آمده و ثبت خواهند شد. آ-4-1-3 در صورت امکان جلسه نمونه‌گیری از ورزشکار تکمیل خواهد شد. آ-4-1-4 سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را جهت حصول اطمینان از این که نتایج تحقیقاتش راجع به قصور احتمالی برای نتایج مدیریت عمل و در صورت امکان برنامه‌ریزی و تست بیشتر می‌باشد، ایجاد نماید. ضمیمه ب - اصلاحات برای ورزشکاران با معلولیت حیطه شمول تعیین این که اصلاحات لازم است مورد بررسی قرار گیرند با تشخیص هویت موقعیت‌هایی که نمونه‌گیری مستلزم دخالت ورزشکار با معلولیت م. ب. آغاز شده و با ضرورت اصلاحات نسبت به تشریفات نمونه‌گیری و تجهیزات تا جایی که برای ورزشکار ممکن است خاتمه می‌یابد. سازمان مبارزه با دوپینگ مسئولیت حصول اطمینان، در صورت امکان، از این را دارد که افسر کنترل دوپینگ اطلاعاتی راجع به تجهیزات نمونه‌گیری ضروری برای جلسه نمونه‌گیری از یک ورزشکار با معلولیت را دارد یا خیر. افسر کنترل دوپینگ مسئول نمونه‌گیری م. ب.. ب -4-1 تمام جنبه‌های اطلاع و نمونه‌گیری برای ورزشکاران با معلولیت طبق استانداردهای اطلاع رسانی و تشریفات نمونه‌گیری که برای ورزشکاران با معلولیت م. ب. انجام می‌گیرد. ب -4-2 در برنامه‌ریزی با ترتیبات نمونه‌گیری، سازمان مبارزه با دوپینگ و افسر کنترل دوپینگ باید به این نکته توجه داشته باشند که آیا نمونه‌گیری برای ورزشکاران با معلولیت ممکن است نیازمند اصلاحات به استانداردهای اطلاع‌رسانی و نمونه‌گیری از جمله تجهیزات نمونه‌گیری و تاسیسات داشته باشد. ب -4-3 افسر کنترل دوپینگ اختیار دارد که اصلاحاتی را بنا به اقتضای موقعیت جایی که امکان داشته باشد تا هنگامی که این اصلاحات مضر به هویت، امنیت، یا صحت نمونه شود، انجام شود. ب -4-4 برای ورزشکاران با معلولیت جسمانی یا ذهنی، ورزشکار می‌تواند به وسیله نماینده‌اش یا پرسنل نمونه‌گیر در طی جلسه نمونه‌گیری یاری گردند در حالی که توسط ورزشکار مجاز به این کار باشند و افسر کنترل دوپینگ نیز موافقت کرده باشد. ب -4- 5 برای ورزشکاران با معلولیت ذهنی، سازمان مبارزه با دوپینگ یا افسر کنترل دوپینگ باید معین کنند که آیا ورزشکار باید نماینده‌ای در جلسه نمونه‌گیری داشته باشد و ماهیت کمکی که نماینده می‌تواند انجام دهد چه م. ب.. کمک اضافی می‌تواند توسط نماینده یا پرسنل نمونه گیر طی جلسه نمونه‌گیری در حالی که ورزشکار اجازه داده است و افسر کنترل دوپینگ نیز با آن موافقت کرده، ارائه شود. ب -4-6 افسر کنترل دوپینگ می‌تواند تصمیم بگیرد که تجهیزات یا تاسیسات نمونه‌گیری جایگزین به هنگام ضرورت استفاده شود تا ورزشکار را قادر به ارائه نمونه کند تا جایی که هویت، امنیت و صحت نمونه تحت تاثیر قرار نگیرد. ب -4-7 ورزشکارانی که از سیستم کیسه ادرار استفاده می‌کنند ضروری است که ادرار موجود را حذف و سپس برای نمونه برداری ادرار ارائه دهند. ب -4 - 8 افسر کنترل دوپینگ اصلاحات اعمال شده به استاندارد نمونه‌گیری را برای ورزشکاران ناتوان شامل هر اصلاح مشخصی که در فوق اشاره شد را باید ثبت کنند. 1- سازگاری با اصول احتیاطی استانداردهای شناخته شده بین‌المللی در سلامتی به نحوی که ایمنی و سلامتی ورزشکار و پرسنل نمونه گیر به خطر نمی‌افتد، 2- نمونه دارای کیفیت و کمیتی است که راهنماهای آزمایشگاه رعایت شده است، 3- نمونه به روشنی و صحت شناسایی می‌شود، 4- نمونه به نحو امنی مهر شده است. ج -4-1 افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که ورزشکار از الزامات نمونه‌گیری از جمله اصلاحات مقرر در ضمیمه ب که اصلاحات برای ورزشکاران ناتوان است مطلع شده است. ج -4-2 افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که ورزشکار حق انتخاب مناسب تجهیزات برای نمونه‌گیری داشته است. اگر ماهیت ناتوانی یک ورزشکار ایجاب نماید ورزشکار از تجهیزات اضافی یا دیگر تجهیزات مقرر در ضمیمه ب استفاده کند، افسر کنترل دوپینگ باید تجهیزات را بازرسی کند تا اطمینان حصول کند که آن تجهیزات بر هویت و صحت نمونه اثر نخواهد گذاشت. ج -4-3 افسر کنترل دوپینگ باید به ورزشکار دستور دهد که یک وسیله اخذ نمونه را انتخاب کند. ج -4- 5 زمانی که ورزشکار یک وسیله اخذ نمونه را انتخاب می‌کند و برای انتخاب تمام تجهیزات نمونه‌گیری که مستقیماً نمونه ادرار را نگه می‌دارد، افسر کنترل دوپینگ باید به ورزشکار راهنمایی کند که تمام مهرهای تجهیزات انتخاب شده را کنترل نموده تا دست نخورده باشد و تجهیزات تغییر پیدا نکرده باشند. اگر ورزشکار از تجهیزات انتخاب شده رضایت نداشته باشد می‌تواند تجهیزات دیگری را انتخاب کند. اگر ورزشکار از هیچ یک از تجهیزات انتخابی رضایت نداشته باشد این مساله باید به وسیله افسر کنترل دوپینگ ثبت شود. اگر افسر کنترل دوپینگ با نظر ورزشکار در خصوص این که تمام تجهیزات موجود برای انتخاب، رضایت بخش نیستند، مخالف باشد، افسر کنترل دوپینگ به ورزشکار راهنمایی می‌کند که در جلسه نمونه‌گیری نسبت به دادن نمونه اقدام کند. اگر افسر کنترل دوپینگ با نظر ورزشکار در خصوص عدم رضایت از تجهیزات موافق باشد نسبت به توقف نمونه‌گیری اقدام و این مساله به وسیله افسر کنترل دوپینگ ثبت خواهد شد. ج - 4-6 ورزشکار باید کنترل ظرف نمونه‌گیری و هر مقدار نمونه را داشته باشد تا زمانی که نمونه مهر شود، مگر این که توسط یک ورزشکار معلول به نحوی که در ضمیمه ب آمده کمک برای وی ضروری باشد. ج -4-7 افسر کنترل دوپینگ یا مراقب که شاهد دادن نمونه بوده‌اند باید از همان جنسیت ورزشکار نمونه دهنده باشند. ج -4- 8 افسر کنترل دوپینگ یا مراقب و ورزشکار باید به محل محرمانه برای نمونه‌گیری بروند. ج -4- 9 افسر کنترل دوپینگ یا مراقب باید خروج ادرار را از بدن ورزشکار شاهد باشند و آن را ثبت کنند. ج -4-10 افسر کنترل دوپینگ باید مشخصات آزمایشگاه را جهت تصدیق صحت با نظر موافق ورزشکار، این که حجم نمونه ادرار برای الزامات تجزیه و تحلیل کافی است، به‌کار بندد. ج -4-11 جایی که میزان ادرار کافی نیست، افسر کنترل دوپینگ باید تشریفات جمع‌آوری نمونه ادرار به نحوی که در ضمیمه E راجع به حجم ناکافی نمونه ادرار آمده را انجام دهد.ک ج -4-12 افسر کنترل دوپینگ باید به ورزشکار دستور دهد که کیت جمع‌آوری نمونه که محتوی بطری‌های آ و ب طبق ج4 -4 م. ب. را انتخاب کند. ج -4-13 زمانی که یک کیت جمع‌آوری نمونه انتخاب شده است، افسر کنترل دوپینگ و ورزشکار باید کنترل کنند که تمام شماره‌های رمز مطابقت کرده و این شماره رمز صحیحاً به وسیله افسر کنترل دوپینگ ثبت شده است. ج -4- 15 ورزشکار باید حداقل مقدار حجم ادرار را در بطری B بریزد و سپس بطری آ را تا آن جا که ممکن است پرکند. ورزشکار باید سپس بطری B را تا آن جایی که ممکن است با باقی مانده ادرار پرکند. ورزشکار باید اطمینان حاصل کند که میزان کمی از ادرار در ظرف جمع‌آوری باقی مانده است. ج -4-16 ورزشکار باید بطری‌ها را همان طور که افسر کنترل دوپینگ دستور داده مهر کند. افسر کنترل دوپینگ باید با نظر ورزشکار و این که بطری‌ها به نحو صحیحی مهر شده‌اند آن‌ها را چک کند. ج -4-17 افسر کنترل دوپینگ باید راهنمایی‌های مرتبط آزمایشگاه را برای پ‌هاش و وزن مخصوص جهت تست باقیمانده ادرار در ظرف جمع‌آوری به کار بندد تا معین کند آیا نمونه احتمالاً راهنمایی‌های آزمایشگاه را رعایت کرده یا خیر. اگر رعایت نکرده در آن صورت افسر کنترل دوپینگ ضمیمه F را که راجع به نمونه‌هایی است که راهنمایی‌های آزمایشگاه را برای پ‌هاش و وزن مخصوص رعایت نمی‌کنند، دنبال خواهد کرد. ج -4- 18 افسر کنترل دوپینگ باید مطمئن شود باقیمانده ادرار که برای آزمایش ارسال نشده با نظر ورزشکار دور ریخته می‌شود. ضمیمه د - جمع‌آوری نمونه خون 1- سلامتی و ایمنی ورزشکار و پرسنل نمونه‌گیری به مخاطره نمی‌افتد، 2- نمونه به لحاظ کیفی و کمی به گونه‌ای است که راهنماهای تجزیه و تحلیل را رعایت می‌کند، 3- نمونه به روشنی و دقت تشخیص هویت شده است، 4- نمونه به نحو امنی مهر و موم شده است. د -3-1 افسر کنترل دوپینگ مسئولیت حصول اطمینان از موارد زیر را دارد: 1- هر نمونه صحیحاً نگهداری شده، هویت آن تشخیص داده شده مهر شده است، 2- تمام نمونه‌ها به نحو صحیح نگهداری شده و طبق راهنماهای تحلیلی مربوطه ارسال شده‌اند. د -3-2 مقام گرفتن خون مسئولیت اخذ نمونه خون، پاسخ به سوالات مربوطه در طی تهیه خون و دوراندازی صحیح تجهیزات نمونه‌گیری خون که مورد استفاده بوده‌اند، که برای تکمیل جلسه نمونه‌گیری لازم نمی‌باشند، را دارد. د -4-1 تشریفات مربوط به خون باید سازگار با اصول احتیاطی استانداردهای شناخته شده بین‌المللی در خصوص سلامت باشد. د -4-2 تجهیزات نمونه‌گیری خون باید شامل، یا یک نمونه تیوب آ، یا یک نمونه تیوب B و آ باشد. اگر نمونه‌گیری تنها شامل خون باشد، نمونه B وصول خواهد شد و در صورت ضرورت به عنوان یک تاییدیه مورد استفاده قرار می‌گیرد. د -4-3- افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که ورزشکار از الزامات نمونه‌گیری شامل اصلاحات پیش‌بینی شده در ضمیمه B که در خصوص اصلاحات برای ورزشکاران معلول می‌باشد، مطلع است. د -4-4 افسر کنترل دوپینگ یا مراقب ورزشکار باید به محلی که نمونه تهیه خواهد شد برود. د -4- 5 افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که به ورزشکار شرایط راحتی شامل در حال استراحت بودن به مدت حداقل ده دقیقه قبل از تهیه نمونه پیشنهاد شده است. د -4-6 افسر کنترل دوپینگ باید به ورزشکار دستور دهد یا راهنمایی کند که ورزشکار کیت نمونه‌گیری لازم را برای گرفتن نمونه انتخاب کند و کنترل کند که تجهیزات انتخاب شده دستکاری نشده و مهر آن دست نخورده است. اگر ورزشکار با انتخاب کیت قانع نشده است می‌تواند کیت دیگری را انتخاب کند. اگر ورزشکار با هیچ کدام از کیت‌ها قانع نشده و کیت دیگری نیز موجود نمی‌باشد، این مساله باید توسط افسر کنترل دوپینگ ثبت شود. اگر افسر کنترل دوپینگ با ورزشکار در خصوص این که تمام کیت‌های موجود غیر قابل قبول هستند موافق نباشد، افسر کنترل دوپینگ باید ورزشکار را برای جلسه نمونه‌گیری راهنمایی کند، اگر افسر کنترل دوپینگ با دلایلی که به وسیله ورزشکار مبنی بر غیرقابل قبول‌بودن کیت‌های موجود موافق باشد، افسر کنترل دوپینگ نمونه‌گیری خون از ورزشکار را خاتمه داده و آن را ثبت می‌کند. د -4-7 وقتی یک کیت نمونه‌گیری انتخاب شده است افسر کنترل دوپینگ و ورزشکار باید شماره‌های کد را کنترل کرده و این شماره کد توسط افسر کنترل دوپینگ دقیقاً ثبت می‌شود. اگر ورزشکار یا افسر کنترل دوپینگ دریابند که شماره‌ها یکی نیستند، افسر کنترل دوپینگ ورزشکار را برای انتخاب کیت دیگری طبق د -4- 5 راهنمایی می‌کند. افسر کنترل دوپینگ باید موضوع را ثبت نماید. د -4- 8 مقام نمونه‌گیر خون باید پوست را با یک پاک‌کننده ضد عفونی شده استریل در یک محلی که اثر بدی روی اجرای کار ورزشی ورزشکار نداشته باشد، انتخاب مسئول اخذ خون باید نمونه خون را از یک رگ سطحی گرفته و در ظرف جمع‌آوری بریزد. تورنیکه اگر به کار برده شود، بلافاصله پس از سوراخ شدن رگ باز می‌شود. د -4- 9 مقدار خون برداشته شده به مقدار کافی بوده که الزامات تجزیه و تحلیل مربوطه را برای آزمایش نمونه کافی باشد. د -4-10 اگر میزان خون برداشته شده از ورزشکار در اولین تلاش ناکافی باشد، مقام مسئول نمونه‌گیری خون باید آزمایش را تکرار کند. حداکثر تعداد و تلاش در این خصوص سه بار م. ب.. چنانچه تمام موارد موفق به اخذ نمونه خون‌گیری نشدند، باید به‌افسر کنترل دوپینگ اطلاع داده شود. افسر کنترل دوپینگ جریان خون‌گیری را خاتمه داده و این موضوع و دلایل خاتمه آن را ثبت خواهد کرد. د -4-11 مقام مسئول خون‌گیری باید محل سوزن را با باند بپیچد. د -4-12 مقام مسئول خون‌گیری باید تجهیزات خون‌گیری را که برای تکمیل جلسه نمونه‌گیری نیاز نمی‌باشد دور بیاندازد. د -4-13 ورزشکار باید نمونه‌اش را در کیت نمونه‌ها به نحوی که افسر کنترل دوپینگ راهنمایی می‌کند مهر نماید. با نظر کامل ورزشکار افسر کنترل دوپینگ باید مهر را برای قانع شدن کنترل نماید. د -4- 15 نمونه مهر شده باید در یخچال و نه فریزر قبل از ارسال برای آزمایشگاه مورد قبول آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و یا تصویب آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نگهداری شود. ضمیمه ھ - نمونه ادرار - اندازه ناکافی ھ -4- 1 اگر نمونه جمع‌آوری شده ناکافی باشد، افسر کنترل دوپینگ به ورزشکار اطلاع می‌دهد که نمونه دیگری برای رعایت الزامات حجم مربوطه باید اخذ شود. ھ -4-2 افسر کنترل دوپینگ باید ورزشکار را برای انتخاب جزئی تجهیزات نمونه‌گیری طبق C.4.4 راهنمایی کند. ھ -4-3 افسر کنترل دوپینگ سپس باید ورزشکار را برای بازنمودن تجهیزات، ریختن نمونه ناکافی در ظرف و مهر آن راهنمایی کند. افسر کنترل دوپینگ باید با نظر ورزشکار ظرف را برای این که صحیحاً مهر شده است کنترل کند. ھ -4-4 افسر کنترل دوپینگ و ورزشکار باید شماره کد تجهیزات را کنترل نموده و حجم و هویت ناکافی آن را کنترل کند. نمونه‌ها باید به طرز دقیقی توسط افسر کنترل دوپینگ ثبت شود. ورزشکار یا افسر کنترل دوپینگ باید کنترل مهر نمونه جزئی را به عهده داشته باشند. ھ -4- 5 در زمان انتظار برای تهیه نمونه اضافی، ورزشکار باید تحت نظارت مداوم بوده و به او فرصت آب خوردن بدهند. ھ -4-6 وقتی که ورزشکار قادر است نمونه اضافی ارائه کند، تشریفات اخذ نمونه باید همان طور که در ضمیمه ج توصیف شده است تکرار شود. اخذ نمونه ادرار با حجم کافی از ادرار با ترکیب نمونه‌های اضافی و اولیه به دست آید. ھ -4-7 وقتی که افسر کنترل دوپینگ از حجم ادرار تهیه شده راضی می‌باشد، افسر کنترل دوپینگ و ورزشکار باید صحت مهر ظرف نمونه جزئی را که محتوی نمونه ناکافی قبلی م. ب. کنترل کند. هر عدم نظمی در خصوص صحت مهر باید توسط افسر کنترل دوپینگ ثبت شده و طبق ضمیمه آ مورد تحقیق قرار گیرد. ھ -4- 8 افسر کنترل دوپینگ باید ورزشکار را برای شکستن مهر و ترکیب نمونه‌ها و حصول اطمینان از این که نمونه‌های اضافی به صورت متوالی با نمونه اولیه حجم لازم را تشکیل می‌دهند راهنمایی کند. ھ -4- 9 افسر کنترل دوپینگ و ورزشکار باید کار را با ج.4. 11 ادامه بدهند. ضمیمه و - نمونه ادرار - نمونه‌هایی که رعایت راهنماهای وزن مخصوص یا پ هاش آزمایشگاه را نکرده اند سازمان مبارزه با دوپینگ مسئول ایجاد معیاری برای شماره نمونه‌های اضافی که باید گرفته شود در جلسه نمونه‌گیری از ورزشکار م. ب.. اگر نمونه‌های اضافی جمع‌آوری شده رعایت راهنماهای آزمایشگاه را ننموده باشد، سازمان مبارزه با دوپینگ مسئول برنامه‌ریزی برای جلسه نمونه‌گیری دیگر از ورزشکار و در صورت لزوم اقدام مقتضی م. ب.. افسر کنترل دوپینگ مسئول جمع‌آوری نمونه طبق معیار سازمان مبارزه با دوپینگ م. ب.. و-4-1 سازمان مبارزه با دوپینگ باید معیاری برای شماره نمونه‌های اضافی که باید جمع‌آوری شود توسط افسر کنترل دوپینگ را به هنگامی که افسر کنترل دوپینگ معین نماید که نمونه ورزشکار به احتمال بعید راهنماهای وزن مخصوص یا پ هاش آزمایشگاه مربوطه را رعایت ننموده، ایجاد نماید. و-4-2 افسر کنترل دوپینگ باید ورزشکار را از اینکه باید نمونه اضافی ارائه دهد مطلع نماید. و-4-3 در حالی که منتظر ارائه نمونه اضافی می‌باشد، ورزشکار باید تحت مراقبت مداوم قرار گیرد. و-4-4 وقتی که ورزشکار قادر به تهیه نمونه اضافی می‌باشد، افسر کنترل دوپینگ باید تشریفات اخذ نمونه را به شرح ضمیمه ج برای اخذ نمونه ادرار مطابق با معیار سازمان مبارزه با دوپینگ و تعداد نمونه‌های اضافی که باید به نحو مقرر در و -4-1 گرفته شود، تکرار گردد. و-4- 5 افسر کنترل دوپینگ باید ثبت کند که نمونه‌های گرفته شده متعلق به یک ورزشکار و تعداد آن‌ها نیز به همان ورزشکار مربوط می‌شود. و -4- 5 افسر کنترل دوپینگ باید به امور مقرر در ج -4-16 پرداخته و ادامه دهد. و‌-4-6 اگر توسط آزمایشگاه مربوطه قطعی شود که تمام نمونه‌های ورزشکار کفاف الزامات آزمایشگاه را برای وزن مخصوص و پ‌هاش نمی‌دهد و این امر مربوط به دلایل طبیعی نمی‌باشد، سازمان مبارزه با دوپینگ باید جلسه نمونه‌گیری دیگری برای ورزشکار به عنوان تست هدف ترتیب دهد. و -4-7 اگر جلسه نمونه‌گیری تست هدف همچنین منتج به نمونه‌هایی شود که رعایت الزامات وزن مخصوص و پ‌هاش آزمایشگاه را برای تجزیه و تحلیل نکند، سازمان مبارزه با دوپینگ باید تخلف از مقررات ضد دوپینگ احتمالی را در دست تحقیق و بررسی قراردهد. ضمیمه ز - الزامات پرسنل نمونه‌گیری ز‌ -4 الزامات، شرایط و آموزش ز-4-1 سازمان مبارزه با دوپینگ باید صلاحیت ضروری و الزامات واجد شرایط بودن را برای موقعیت‌های مامور کنترل دوپینگ، مسئول نمونه‌گیری و مراقبت را تعیین کند. سازمان مبارزه با دوپینگ باید وظایف پرسنل نمونه‌گیری را با جزئیات آن تبیین نماید. حداقل: 1- پرسنل نمونه‌گیر باید بالغ باشند، 2- مسئولین اخذ خون باید شرایط کافی و مهارت‌های حرفه‌ای لازم برای اخذ خون از رگ را داشته باشند. ز-4-2 سازمان مبارزه با دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که پرسنل نمونه‌گیر که منافعی در نتیجه اخذ تست نمونه از یک ورزشکار را دارند و ممکن است در یک جلسه نمونه را ارائه دهند، نباید برای جلسه نمونه‌گیری منصوب شدند. پرسنل نمونه‌گیر دارای منافع در اخذ نمونه می‌باشند چنانچه آن‌ها: 1- دخالت در برنامه‌ریزی ورزشی که به خاطر آن تست‌گرفته می‌شود داشته باشند یا 2- مربوط یا درگیر در امور شخصی هر کدام از ورزشکارانی که ممکن است نمونه بدهند، باشند. ز-4-3 سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را ایجاد کند که اطمینان حاصل کند که پرسنل نمونه‌گیر به صورت کافی واجد شرایط بوده و آموزش انجام وظیفه را دیده باشند. ز‌-4-4 برنامه آموزشی برای مراقبین و مامورین اخذ خون حداقل باید شامل مطالعه تمام الزامات مربوطه به روند تست و آشنا شدن با استانداردهای مرتبط به احتیاط‌های سلامتی باشد. ز-4- 5 برنامه آموزشی برای مامورین کنترل دوپینگ باید حداقل شامل: 1‌- آموزش تئوری جامع در انواع فعالیت های آموزشی مرتبط با موقعیت مامور کنترل دوپینگ 2- نظارت بر تمام فعالیت های کنترل دوپینگ مربوط به الزامات این استاندارد ترجیحاً در محل 3- اجرای رضایت مندانه یک نمونه‌گیری کامل در محل تحت نظارت مامور کنترل دوپینگ واجد شرایط یا شبیه آن باشد. ز-4-6 سازمان مبارزه با دوپینگ باید سوابق آموزش، تحصیلات، مهارت و تجربه را نگهداری کند. ز - 5 الزامات، شناسایی، شناسایی مجدد و نمایندگی ز- 5 - 1 سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را برای شناسایی و شناسایی مجدد پرسنل نمونه گیر ایجاد کند. ز‌- 5 -2 سازمان مبارزه با دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که پرسنل نمونه‌گیر، برنامه آموزشی را تکمیل نموده و با الزامات استاندارد آزمایش قبل از اعطای شناسایی آشنا می‌باشند. ز- 5 -3 شناسایی تنها برای مدت دو سال اعتبار دارد. پرسنل نمونه‌گیر باید برنامه آموزشی کاملی را اگر در فعالیت های نمونه‌گیری ظرف سال قبل از شناسایی مجدد شرکت نکرده باشند را تکرار کنند. ز‌- 5 -4 تنها پرسنل نمونه‌گیری کد شناسایی شناخته شده به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ را داشته باشند، مجاز خواهند بود که فعالیت های نمونه‌گیری را از طرف سازمان مبارزه با دوپینگ انجام دهند. ز- 5 -6 مامورین کنترل دوپینگ می‌توانند شخصاً فعالیت های جلسات نمونه‌گیری را به استثنای اخذ خون انجام فعالیت های خاص که در حیطه شمول وظایف مجاز مراقبت باشد راهنمایی کنند. دریافت فایل پی‌دی‌اف

موارد مرتبط

برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین