مقدمه
قانون حاکم بر حق کسب و پیشه کمک دندان پزشکان تجربی
خ. م.:
در نشست قضایی که در تاریخ 2 بهمن 1383 در نیشابور برگزار شد، موضوع بررسی قانون حاکم بر حق کسب و پیشه کمک دندانپزشکان تجربی مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا این گروه تحت شمول قانون مالک و مستاجر مصوب سال 1356 قرار دارند و آیا حق کسب و پیشه به آنان تعلق میگیرد یا خیر. هیات عالی به این نتیجه رسید که اگر اجارهنامه بین موجر و مستاجر (دندانپزشک تجربی) پیش از اجرایی شدن قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال 1376 منعقد شده باشد، قانون سال 1356 حاکم خواهد بود. ب. ت. ب. اینکه کمک دندانپزشکان تجربی اجازه طبابت و پذیرش بیمار ندارند، در صورت تخلیه، آنان مستحق دریافت حق کسب و پیشه خواهند بود. نظر اکثریت نیز بر این بود که به دلیل عدم اجازه پذیرش بیمار، محل کار این افراد به عنوان محل درآمد محسوب نمیشود و حق کسب و پیشه به عنوان جبران زیان ناشی از تخلیه محل کار تعلق میگیرد. در مقابل، نظر اقلیت بر این بود که اشتغال در شغل کمک دندانپزشکی به اعتبار شخصیت فرد است و نه به اعتبار موقعیت مکانی، بنابراین تخلیه محل کار آنان مشمول قانون مالک و مستاجر سال 1356 نخواهد بود.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1383/11/02
برگزار شده توسط: استان خراسان رضوی/ شهر نیشابورموضوع
قانون حاکم بر حق کسب و پیشه کمک دندان پزشکان تجربیپرسش
آیا کمکدندانپزشکان تجربی مشمول قانون مالک و مستأجر سال 56 هستند؟
آیا حق کسب و پیشه به آنها تعلق میگیرد؟
نظر هیئت عالی
چنانچه اجارهنامه تنظیمی بین موجر و مستأجر (دندانپزشک تجربی) قبل از تاریخ لازمالاجرا شدن قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال 1376، منعقد شده باشد، قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال1356 بر روابط طرفین حاکم است.
با عنایت به اینکه کمک دندانپزشکان تجربی اجازه طبابت و پذیرش بیمار را نداشته و حرفهی دندانسازی از جمله مشاغل و حرف فنی و حاصل سالها تجربه و کسب مهارت فنی بوده که در حدود ساختن دندان مصنوعی و سایر لوازم مربوط به آن دارای مجوز هستند لذا رابطهی استیجاری طرفین مشمول مقررات قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال 1356 بوده و در مواردیکه مطابق قانون در هنگام تخلیه باید حق کسب و پیشه مورد لحوق حکم دادگاه قرار گیرد آنان استحقاق دریافت حق کسب و پیشه را خواهند داشت.نظر اکثریت
ب. ت. ب. اینکه به کمکدندانپزشکان تجربی اصولاً اجازه مطب و پذیرش بیمار داده نمیشود. بنابراین، محل کارش تابع رأی وحدت رویه شماره 576 - 14/7/71 نیست و عرفاً محل کار و درآمد تلقی میشود. حق کسب و پیشه در واقع جبران زیان ناشی از تخلیه محل کار و فعالیت انتفاعی مستأجر و از بین رفتن موقعیت شغلی اوست که در طول سالیان متمادی بعضاً فراهم شده و به اعتبار حرفه و شغل آنان حق کسب و پیشه تعلق میگیرد.نظر اقلیت
نظر به اینکه کار و اشتغال در شغل کمکدندانپزشکی به اعتبار شخصیت وی صورت میگیرد نه به اعتبار موقعیت محلی و مرغوبیت مکان که تخلیه آن موجب از بین رفتن شهرت شغلی و ضرورت تعلق حق کسب و پیشه و تجارت شود و توجهاً به ماده 2 قانون تجارت که نوع شغل تجاری را معلوم کرده و شغل یاد شده از شمول آن خارج است. بنابراین، تخلیه محل کار کمکدندانپزشکان مشمول قانونی مالک و مستأجر سال 56 نیست.موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
