Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
لايحه قانوني تعيين بهاي خدمات فرودگاهي و پروازي مصوب 1358,05,21 با اصلاحات و الحاقات بعدي فصل اول ـ تعاريف مصوب 1358/5/21 ماده 1 ـ اصطلاحاتي كه در اين قانون بكار برده شده از نظر اجراي اين قانون بشرح زير تعريف ميشود: الف ـ فرو دگاه: به محلي اطلاق ميشود كه در قلمرو حاكميت دولت ايران احداث شده و آماده فرود، توقف و پرواز هواپيما باشد. ب ـ حداكثر و زن مجاز هواپيما: منظور حداكثر وزن مجاز هواپيما هنگام بلند شدن ميباشد كه در گواهينامه معتبر صلاحيت پرو از هواپيما ذكر شده و در صورتيكه چنين گواهينامه اي در دسترس نباشد، حداكثر وزن مجاز هواپيما همانست كه در نشريه كارخانه سازنده هواپيما يا نشريات معتبر بين المللي (به انتخاب سازمان هواپيمائي كشوري) درج گرديده است. ج ـ روز: فاصله زماني بين طلوع و غرو ب آفتاب در فرو دگاه مربوطه ميباشد د ـ شب: فاصله زماني بين غرو ب و طلوع آفتاب در فرودگاه مربوطه ميباشد. ه ـ ـ توقف: منظور توقف هواپيما در فاصله بين هر فرود و برخاستن ميباشد. و ـ هواپيمائي خصوصي: عبارت از هواپيمائي است كه گواهينامه صلاحيت پرواز آن مشروط بر عدم استفاده هواپيما در حمل و نقل عمومي صادر شده باشد و براي پرو ازهاي خصوصي بدون قصد انتفاع بازرگاني مورد استفاده قرار گيرد. ز ـ پرو از توريستي: پروازي است كه بطور دربست اختصاص بتورهاي مسافربري جهت بازديد از ايران دارد. ح ـ پرواز دانشجوئي: پروازي است كه بطور دربست اختصاص بدانشجويان ايراني دارد. فصل دوم ـ طبقه بندي فرودگاههاي كشوري ماده 2 ـ بمنظور محاسبه بهاي خدمات مندرج در اين قانون فرو دگاههاي كشور بشرح زير طبقه بندي ميگردند: الف ـ كليه فرودگاههاي بين المللي و غيربين المللي كشور كه داراي سرويس تقرب ميباشند. ب ـ فرودگاههائي كه داراي باند آسفالت ميباشند. ج ـ ساير فرودگاههاي كشور. فصل سوم ـ بهاي خدمات فرودگاهي و پروازي ماده 3 ـ بهاي خدمات فرود: هواپيماهاي مشمول اين قانون براي هر دفعه فرود در فرودگاههاي زير براي هر هزار كيلوگرم وزن بايستي و جوه زير را بپردازند: الف ـ فرودگاههاي رديف الف: ماده 2 براي هر هزار كيلوگرم 300 (سيصد) ريال ب ـ فرودگاههاي رديف ب: ماده 2 براي هر هزار كيلوگرم 250 (دو يست و پنجاه) ريال ج ـ فرودگاههاي رديف ج: ماده 2 براي هر هزار كيلوگرم 150 (يكصد و پنجاه) ريال تبصره 1 ـ حداقل دريافتي براي هر فرو د 3000 (سه هزار) ريال خواهد بود. تبصره 2 ـ در فرودگاه بين المللي مهرآباد بين ساعات 9 شب الي 8 صبح (محلي) بيست و پنج درصد اضافه دريافت خواهد گرديد. تبصره 3 ـ از كليه هواپيماهاي دربست و فوق العاده (اضافه از برنامه منظم پرواز) باستثناي پروازهاي دربست دانشجوئي و توريستي بيست و پنج درصد اضافه دريافت خواهد گرديد. ماده 4 ـ بهاي توقف: هواپيماهاي مشمول اين قانون بايستي بابت مازاد بر 2 ساعت توقف در فرو دگاه و جوه زير را بپردازند. الف ـ براي هر ساعت توقف اضافي بين ساعات 5 تا 21 (محلي) در فضاي باز ده درصد بهاي فرود مندرج در ماده 3. ب ـ براي هر ساعت توقف اضافي بين ساعات 21 تا 5 (محلي) در فضاي باز بيست درصد بهاي فرود مندرج در ماده 3. ج ـ براي هر ساعت توقف اضافي در آشيانه سي درصد بهاي فرود مندرج در ماده 3. تبصره 1 ـ براي ساعاتي كه هواپيما بدستور مقامات صلاحيتدار ناگزير از توقف باشد، بهاي توقف دريافت نميگردد. تبصره 2 ـ پروازهاي توريستي تا 24 ساعت از پرداخت بهاي توقف معاف ميباشند. تبصره 3 ـ در محاسبه ساعات توقف كمتر از نيم ساعت محاسبه نخواهد شد و سي دقيقه ببالا يكساعت محسوب ميگردد. تبصره 4 ـ در مواردي كه هواپيما بدون جهت قانوني و يا ضرورت فني بيش از يكماه در فضاي باز يا بيش از يك هفته در آشيانه توقف نمايد و از طرف مالك و يا متصدي حمل و نقل و يا خلبان هواپيما هيچگونه مراجعه و اعلامي نشود و يا ترتيب پرداخت بدهي بابت خدمات مقرر در اين قانون را ندهد سازمان هواپيمائي كشوري مجاز است نسبت بجابجا كردن هواپيما پس از مدتهاي مذكور و نسبت بضبط آن ظرف سه ماه اقدام نمايد، هرگونه هزينه جابجائي هواپيما بعهده مالك آن خواهد بود. ماده 5 ـ بهاي خدمات رو شنائي: براي هردفعه استفاده هواپيماهاي مشمول اين قانون از سيستم رو شنائي، وجوه زير دريافت ميگردد. الف ـ در فرودگاه بين المللي مهرآباد 7000 (هفت هزار) ريال ب ـ در ساير فرودگاههاي رديف الف ماده 2 - 5000 (پنج هزار) ريال ج ـ در فرو دگاههاي رديف ب و ج ماده 2 - 3000 (سه هزار) ريال د ـ براي هربار حركت در محوطه فرو دگاه كه منجر به برخاستن هواپيما نگردد وليكن از قسمتي از وسائل روشنائي استفاده نمايد، 2000 (دو هزار) ريال ماده 6 ـ بهاي استفاده از وسائل ناوبري و مخابراتي و سرويسهاي مراقبت پرواز: در پروازهاي عبوري بدو ن توقف در ايران از هر هواپيماي مشمول اين قانون و جوه زير دريافت ميگردد: الف ـ از هواپيماهاي با حداكثر و زن مجاز كمتر از 10000(ده هزار) كيلوگرم و جهي دريافت نميشود. ب ـ هواپيماهاي از 10000 (ده هزار) كيلوگرم تا 50000 (پنجاه هزار) كيلوگرم 5000) پنج هزار) ريال ج ـ هواپيماهاي از 50000 (پنجاه هزار) كيلوگرم تا 100000 (يكصدهزار( كيلوگرم 7000(هفت هزار) ريال د ـ هواپيماهاي از 100000 (يكصد هزار) كيلوگرم ببالا 20000 (بيست هزار) ريال ماده 7 (اصلاحي 06ˏ11ˏ1364) - 1 - از هر مسافر خارجي غير ترانزيت در موقع ترك ايران مبلغ يكهزار و پانصد (1500) ريال. 2 - از هر يك از اتباع ايراني كه به خارج از كشور مسافرت مينمايند مبلغ يكهزار (1000) ريال. 3 - از هر يك از مسافرين هواپيمائي كه از فرودگاههاي داخلي كشور تردد مينمايند باستثناي اطفال زير دو سال مبلغ دويست و پنجاه (250) ريال. ماده 8 ـ هزينه صدو ر گواهينامه ثبت وسائل پروازي - براي هر دفعه صدو ر گواهينامه ثبت و تابعيت وسائل پروازي وجوه مندرج در جدو ل زير اخذ ميگردد: حداكثر وزن هواپيما عوارض بريال الف - تا 2750 (دو هزار و هفتصد و پنجاه) كيلوگرم 10000) ده هزار) ريال ب - تا 5700 (پنج هزار و هفتصد) كيلوگرم 20000)بيست هزار) ريال ج - تا 12500 (دو ازده هزار و پانصد) كيلوگرم 25000)بيست و پنج هزار) ريال د - تا 45000 (چهل و پنج هزار) كيلوگرم 50000) پنجاه هزار) ريال هـ - بيش از 45000 (چهل و پنج هزار) كيلوگرم 75000)هفتاد و پنج هزار) ريال تبصره 1 ـ در صورتيكه مالك وسيله پروازي تغيير كند گواهينامه ثبت بايد طبق مقررات آئين نامه ثبت و تابعيت وسائل پروازي بنام مالك جديد صادر گردد و هزينه مربوطه از مالك جديد دريافت ميگردد. ماده 9 ـ هزينه صدو ر گواهينامه صلاحيت پرواز وسائل پروازي - براي بازرسي و صدور گواهينامه صلاحيت پرواز نسبت بوسائل پروازي كه در ايران به ثبت رسيده است و جوه زير دريافت ميشود: 1 ـ هواسر (گلايدر ـ بالن) وزن حداكثر تا 1000 (هزار) كيلوگرم 10000 (ده هزار) ريال. بيش از 1000 (هزار) كيلوگرم 15000 (پانزده هزار) ريال 2 ـ ساير انواع هواپيماها حداكثر و زن تا 2750 (دو هزار و هفتصد و پنجاه) كيلوگرم 30000 (سي هزار) ريال. حداكثر و زن تا 5700 (پنج هزار و هفتصد) كيلوگرم 75000 (هفتاد و پنج هزار) ريال حداكثر و زن تا 12500 (دو ازده هزار و پانصد) كيلوگرم 90000 (نود هزار) ريال حداكثر و زن از 12500 (دوازده هزار و پانصد) كيلوگرم ببالا نسبت بهر يك هزار كيلوگرم مبلغ چهار صد ريال و كمتر از يكهزار كيلوگرم، يكهزار كيلوگرم محسوب است. تبصره ـ هزينه صدو ر گواهينامه صلاحيت پرواز موقت كمتر از يك هفته فقط براي يكبار مجاني خواهد بود و براي دفعات بعد يا مدت موقت بيشتر از يك هفته مطابق با جدول ماده 9 دريافت ميگردد. ماده 10 ـ هزينه تمديد اعتبار گواهينامه صلاحيت پرو از - الف : وجوهي كه براي تمديد اعتبار گواهينامه صلاحيت پرواز هر و سيله پروازي تعلق ميگيرد معادل وجوهي است كه طبق ماده 9 قانون بايد پرداخت شود. ب ـ و جوه مقرر در بند الف: براي تمديدهاي موقت بيش از يك هفته ميباشد و در مورد تمديدهاي موقت كمتر از يك هفته فقط يكبار وجهي دريافت نخواهد شد و براي دفعات بعد وجوه مقرر در ماده 9 دريافت ميگردد. ماده 11 ـ هزينه صدور و تمديد اعتبار گواهينامه هاي خلباني و ساير پرسنل هواپيمائي - بمنظور آزمايش و صدو ر گواهينامه هاي خلباني و ساير گواهينامه هاي فني هواپيمائي وجوه مندرج در جدول زير دريافت ميگردد: رديف خلبان و خدمه پرواز آزمايش زميني آزمايش پروازي تمديد گواهينامه شناسائي گواهينامه خارجي 1 گواهينامه خلباني شخصي 2500 ريال 2000 ريال 800 ريال 1500 ريال 2 گواهينامه بازرگاني 5000 ريال 2500 ريال 500 ريال 3000 ريال 3 گواهينامه حمل و نقل 7000 ريال 5000 ريال 1000 ريال 4000 ريال 4 گواهينامه خلباني هواسر (گلايدر) 500 ريال 1000 ريال 200 ريال 3000 ريال 5 گواهينامه مهندسي پرو از 5000 ريال 4000 ريال 500 ريال 2750 ريال 6 گواهينامه سايرخدمه پرو از 1000 ريال - 500 ريال 800 ريال 7 درج اختيارو امتياز مخصوص درگواهينامه هرمرتبه 2000 ريال 2000 ريال - 1500 ريال 8 اجازه نامه موقت گواهينامه خلباني 2000 ريال 2500 ريال 1000 ريال 1000 ريال رديف گرو ه زميني آزمايش زميني تمديد گواهينامه شناسائي اعتبارگواهينامه خارجي 1 گواهينامه مكانيك هواپيما 1500 ريال 300 ريال 1000 ريال 2 گواهينامه آلات دقيق، الكترو نيك و الكتريك 1500 ريال 300 ريال 1000 ريال 3 درج اختيارمخصوص در گواهينامه هرمرتبه 1000 ريال - 750 ريال 4 اجازه نامه موقت مكانيك هواپيما، آلات دقيق، الكترو نيك و الكتريك 1200 ريال 700 ريال 1200 ريال تبصره 1 ـ براي صدور تائيديه هرنوع گواهينامه 300 (سيصد) ريال تبصره 2 ـ براي صدو ر المثني هرنوع گواهينامه بار او ل 1000 (هزار) ريال و براي دفعات بعد هربار 1500 (يكهزار و پانصد) ريال تبصره 3 ـ براي آزمايش پروازي چنانچه از هواپيماي دولتي استفاده گردد و جوه مندرج در جدول زير دريافت ميگردد. الف : هواپيماي يك موتوره ساعتي 15000 (پانزده هزار) ريال. ب : هواپيماي دو موتوره ساعتي 25000 (بيست و پنج هزار) ريال . ج ـ هواپيماي دو موتوره جت ساعتي 30000 (سي هزار) ريال. د ـ پرو از با دستگاه مخصوص (لينك) ساعتي 5000 (پنج هزار) ريال ماده 12 ـ عوارض متفرقه – الف : حتي[حق] اشتراك كتاب اطلاعات هوانوردي )AIP( 3000 )سه هزار( ريال ب :ارسال اصلاحيه هاي بعدي كتاب فوق ساليانه براي هرنسخه 1500 (يكهزارو پانصد) ريال ج :صدو ر گواهينامه ايجاد باند يا فرو دگاه خصوصي 2500 (دو هزارو پانصد) ريال د :صدو ر پروانه بهره برداري هوائي موضوع ماده 17 قانون هواپيمائي كشوري مصوب سال 1328 ،100000 (صدهزار) ريال ه ـ :صدو ر اجازه نامه تأ سيس آموزشگاههاي تعليماتي هواپيمائي با رعايت مفاد ماده 17 قانون هواپيمائي كشوري مصوب سال 20000 ،1328 (بيست هزار) ريال و :صدو ر اجازه نامه پروازهاي بازرگاني موضوع قسمت اخير ماده 17 قانون هواپيمائي كشوري مصوب سال 25000 ،1328 (بيست پنج هزار)ريال ز :صدو ر اجازه نامه تعميرگاههاي فني هواپيما 40000(چهل هزار) ريال ح :اضافه كردن اختيارات تعميرگاه فني هواپيما 10000 (ده هزار) ريال فصل چهارم ـ معافيت ها ماده 13 ـ علاوه بر معافيت مندرج در متن اين قانون در موارد زير بهاي خدمات و هزينه هاي مندرج در اين قانون دريافت نميگردد: الف ـ هواپيماهاي متعلق بدو لت كه بمنظورهاي غيربازرگاني پرواز مينمايند. ب ـ هواپيماهاي متعلق به رؤساي كشورها يا مقامات دولتي دعوت شده بوسيله دولت ايران و نمايندگان سياسي و وابسته هاي سفارتخانه هاي مقيم ايران كه بمنظور غيربازرگاني پرواز مينمايند. ج ـ هواپيماهائي كه بنا به توصيه يكي از سازمانهاي دولتي ايران بمنظور همكاريهاي نظامي يا اقتصادي يا كشاو رزي و غيره در فرو دگاههاي ايران به پرواز غيرانتفاعي مبادرت مينمايند. د ـ هواپيماهائي كه بمنظور تجسس و نجات در موارد سانحه در ايران پرواز مينمايند. ه ـ ـ پرو ازهاي آزمايشي كه بنا بدستور سازمان هواپيمائي كشوري بمنظور احراز صلاحيت پرواز هواپيما صورت ميگيرد. و ـ فرودهائي كه بنا بدستور مقامات صلاحيتدار ايران بمنظور كنترل پرو از صورت ميگيرد. ز ـ حق اشتراك كتاب اطلاعات هواپيمائي كشوري (AIP) و حق تمديد آن در مورد سازمانهاي دو لتي ايران و مقامات دو لتي هواپيمائي كشورهاي خارجي. ح ـ عوارض صدور و تمديد گواهينامه براي كاركنان سازمان هواپيمائي كشوري. ماده 14 ـ ده درصد از درآمد حاصل از اجراي اين قانون جهت تأ مين قسمتي از هزينه هاي رفاهي كارمندان سازمان هواپيمائي كشور تشخيص داده خواهد شد كه آئيننامه مربوطه ظرف دو ماه توسط سازمان هواپيمائي كشوري تهيه و بتصويب دولت خواهد رسيد. ماده 15 ـ از تاريخ تصويب اين قانون، قانون تعرفه جديد عوارض فرود و توقف و ساير خدمات و عوارض مربوط بگواهينامه هاي فني و هواپيماها و كاركنان پرواز مصوب 1346 و ساير مقررات مغاير با اين قانون ملغي است. نخست وزير مصوب 1358/05/21 شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران ماده 1 - اصطلاحاتی که در این قانون به کار برده شده از نظر اجرای این قانون به شرح زیر تعریف میشود: الف - فرو دگاه: به محلی اطلاق میشود که در قلمرو حاکمیت دولت ایران احداث شده و آماده فرود، توقف و پرواز هواپیما باشد. ب - حداکثر و زن مجاز هواپیما: منظور حداکثر وزن مجاز هواپیما هنگام بلند شدن م. ب. که در گواهینامه معتبر صلاحیت پرو از هواپیما ذکر شده و در صورتی که چنین گواهینامه ای در دسترس نباشد، حداکثر وزن مجاز هواپیما همانست که در نشریه کارخانه سازنده هواپیما یا نشریات معتبر بین المللی (به انتخاب سازمان هواپیمایی کشوری) درج گردیده است. ج - روز: فاصله زمانی بین طلوع و غرو ب آفتاب در فرو دگاه مربوطه م. ب. د - شب: فاصله زمانی بین غرو ب و طلوع آفتاب در فرودگاه مربوطه م. ب.. ه - - توقف: منظور توقف هواپیما در فاصله بین هر فرود و برخاستن م. ب.. و - هواپیمایی خصوصی: عبارت از هواپیمایی است که گواهینامه صلاحیت پرواز آن مشروط بر عدم استفاده هواپیما در حمل و نقل عمومی صادر شده باشد و برای پرو ازهای خصوصی بدون قصد انتفاع بازرگانی مورد استفاده قرار گیرد. ز - پرو از توریستی: پروازی است که به طور دربست اختصاص بتورهای مسافربری جهت بازدید از ایران دارد. ح - پرواز دانشجوئی: پروازی است که به طور دربست اختصاص بدانشجویان ایرانی دارد. فصل دو م - طبقه بندی فرودگاههای کشوری ماده 2 - به منظور محاسبه بهای خدمات مندرج در این قانون فرو دگاههای کشور به شرح زیر طبقه بندی میگردند: الف - کلیه فرودگاههای بین المللی و غیربین المللی کشور که دارای سرویس تقرب میباشند. ب - فرودگاههائی که دارای باند آسفالت میباشند. ج - سایر فرودگاههای کشور. فصل سوم - بهای خدمات فرودگاهی و پروازی ماده 3 - بهای خدمات فرود: هواپیماهای مشمول این قانون برای هر دفعه فرود در فرودگاههای زیر برای هر هزار کیلوگرم وزن بایستی و جوه زیر را بپردازند: الف - فرودگاههای ردیف الف: ماده 2 برای هر هزار کیلوگرم 300 (سیصد) ریال ب - فرودگاههای ردیف ب: ماده 2 برای هر هزار کیلوگرم 250 (دو یست و پنجاه) ریال ج - فرودگاههای ردیف ج: ماده 2 برای هر هزار کیلوگرم 150 (یکصد و پنجاه) ریال تبصره 1 - حداقل دریافتی برای هر فرو د 3000 (سه هزار) ریال خواهد بود. تبصره 2 - در فرودگاه بین المللی مهرآباد بین ساعات 9 شب الی 8 صبح (محلی) بیست و پنج درصد اضافه دریافت خواهد گردید. تبصره 3 - از کلیه هواپیماهای دربست و فوق العاده (اضافه از برنامه منظم پرواز) به استثنای پروازهای دربست دانشجوئی و توریستی بیست و پنج درصد اضافه دریافت خواهد گردید. ماده 4 - بهای توقف: هواپیماهای مشمول این قانون بایستی بابت مازاد بر 2 ساعت توقف در فرو دگاه و جوه زیر را بپردازند. الف - برای هر ساعت توقف اضافی بین ساعات 5 تا 21 (محلی) در فضای باز ده درصد بهای فرود مندرج در ماده 3. ب - برای هر ساعت توقف اضافی بین ساعات 21 تا 5 (محلی) در فضای باز بیست درصد بهای فرود مندرج در ماده 3. ج - برای هر ساعت توقف اضافی در آشیانه سی درصد بهای فرود مندرج در ماده 3. تبصره 1 - برای ساعاتی که هواپیما به دستور مقامات صلاحیتدار ناگزیر از توقف باشد، بهای توقف دریافت نمیگردد. تبصره 2 - پروازهای توریستی تا 24 ساعت از پرداخت بهای توقف معاف میباشند. تبصره 3 - در محاسبه ساعات توقف کمتر از نیم ساعت محاسبه نخواهد شد و سی دقیقه ببالا یکساعت محسوب میگردد. تبصره 4 - در مواردی که هواپیما بدون جهت قانونی و یا ضرورت فنی بیش از یکماه در فضای باز یا بیش از یک هفته در آشیانه توقف نماید و از طرف مالک و یا متصدی حمل و نقل و یا خلبان هواپیما هیچگونه مراجعه و اعلامی نشود و یا ترتیب پرداخت بدهی بابت خدمات مقرر در این قانون را ندهد سازمان هواپیمایی کشوری مجاز است نسبت بجابجا کردن هواپیما پس از مدتهای مذکور و نسبت بضبط آن ظرف سه ماه اقدام نماید، هرگونه هزینه جابجائی هواپیما به عهده مالک آن خواهد بود. ماده 5 - بهای خدمات رو شنائی: برای هردفعه استفاده هواپیماهای مشمول این قانون از سیستم رو شنائی، وجوه زیر دریافت میگردد. الف - در فرودگاه بین المللی مهرآباد 7000 (هفت هزار) ریال ب - در سایر فرودگاههای ردیف الف ماده 2 - 5000 (پنج هزار) ریال ج - در فرو دگاههای ردیف ب و ج ماده 2 - 3000 (سه هزار) ریال د - برای هربار حرکت در محوطه فرو دگاه که منجر به برخاستن هواپیما نگردد ولیکن از قسمتی از وسائل روشنائی استفاده نماید، 2000 (دو هزار) ریال ماده 6 - بهای استفاده از وسائل ناوبری و مخابراتی و سرویسهای مراقبت پرواز: در پروازهای عبوری بدو ن توقف در ایران از هر هواپیمای مشمول این قانون و جوه زیر دریافت میگردد: الف - از هواپیماهای با حداکثر و زن مجاز کمتر از 10000(ده هزار) کیلوگرم و جهی دریافت نمیشود. ب - هواپیماهای از 10000 (ده هزار) کیلوگرم تا 50000 (پنجاه هزار) کیلوگرم 5000) پنج هزار) ریال ج - هواپیماهای از 50000 (پنجاه هزار) کیلوگرم تا 100000 (یکصدهزار(کیلوگرم 7000(هفت هزار) ریال د - هواپیماهای از 100000 (یکصد هزار) کیلوگرم ببالا 20000 (بیست هزار) ریال ماده 7 (اصلاحی 1364/11/06) - 3 - از هر یک از مسافرین هواپیمایی که از فرودگاههای داخلی کشور تردد مینمایند به استثنای اطفال زیر دو سال مبلغ دویست و پنجاه (250) ریال. ماده 8 - هزینه صدو ر گواهینامه ثبت وسائل پروازی - برای هر دفعه صدو ر گواهینامه ثبت و تابعیت وسائل پروازی وجوه مندرج در جدو ل زیر اخذ میگردد: ه- - بیش از 45000 (چهل و پنج هزار) کیلوگرم 75000)هفتاد و پنج هزار) ریال تبصره 1 - در صورتی که مالک وسیله پروازی تغییر کند گواهینامه ثبت باید طبق مقررات آیین نامه ثبت و تابعیت وسائل پروازی به نام مالک جدید صادر گردد و هزینه مربوطه از مالک جدید دریافت میگردد. ماده 9 - هزینه صدو ر گواهینامه صلاحیت پرواز وسائل پروازی - برای بازرسی و صدور گواهینامه صلاحیت پرواز نسبت بوسائل پروازی که در ایران به ثبت رسیده است و جوه زیر دریافت میشود: 1 - هواسر (گلایدر - بالن) 2 - سایر انواع هواپیماها حداکثر و زن از 12500 (دوازده هزار و پانصد) کیلوگرم ببالا نسبت به هر یک هزار کیلوگرم مبلغ چهار صد ریال و کمتر از یکهزار کیلوگرم، یکهزار کیلوگرم محسوب است. تبصره - هزینه صدو ر گواهینامه صلاحیت پرواز موقت کمتر از یک هفته فقط برای یکبار مجانی خواهد بود و برای دفعات بعد یا مدت موقت بیشتر از یک هفته مطابق با جدول ماده 9 دریافت میگردد. ماده 10 - هزینه تمدید اعتبار گواهینامه صلاحیت پرو از - الف: وجوهی که برای تمدید اعتبار گواهینامه صلاحیت پرواز هر و سیله پروازی تعلق میگیرد معادل وجوهی است که طبق ماده 9 قانون باید پرداخت شود. ب - و جوه مقرر در بند الف: برای تمدیدهای موقت بیش از یک هفته م. ب. و در مورد تمدیدهای موقت کمتر از یک هفته فقط یکبار وجهی دریافت نخواهد شد و برای دفعات بعد وجوه مقرر در ماده 9 دریافت میگردد. ماده 11 - هزینه صدور و تمدید اعتبار گواهینامه های خلبانی و سایر پرسنل هواپیمایی - به منظور آزمایش و صدو ر گواهینامه های خلبانی و سایر گواهینامه های فنی هواپیمایی وجوه مندرج در جدول زیر دریافت میگردد: تبصره 1 - برای صدور تائیدیه هرنوع گواهینامه 300 (سیصد) ریال تبصره 2 - برای صدو ر المثنی هرنوع گواهینامه بار او ل 1000 (هزار) ریال و برای دفعات بعد هربار 1500 (یکهزار و پانصد) ریال تبصره 3 - برای آزمایش پروازی چنانچه از هواپیمای دولتی استفاده گردد و جوه مندرج در جدول زیر دریافت میگردد. ج - هواپیمای دو موتوره جت ساعتی 30000 (سی هزار) ریال. د - پرو از با دستگاه مخصوص (لینک) ساعتی 5000 (پنج هزار) ریال ماده 12 - عوارض متفرقه - د :صدو ر پروانه بهره برداری هوایی موضوع ماده 17 قانون هواپیمایی کشوری مصوب سال 1328، 100000 (صدهزار) ریال ه -:صدو ر اجازه نامه تا سیس آموزشگاههای تعلیماتی هواپیمایی با رعایت مفاد ماده 17 قانون هواپیمایی کشوری مصوب سال 20000، 1328 (بیست هزار) ریال و :صدو ر اجازه نامه پروازهای بازرگانی موضوع قسمت اخیر ماده 17 قانون هواپیمایی کشوری مصوب سال 25000، 1328 (بیست پنج هزار)ریال فصل چهارم - معافیت ها ماده 13 - علاوه بر معافیت مندرج در متن این قانون در موارد زیر بهای خدمات و هزینه های مندرج در این قانون دریافت نمیگردد: الف - هواپیماهای متعلق بدو لت که به منظورهای غیربازرگانی پرواز مینمایند. ب - هواپیماهای متعلق به روسای کشورها یا مقامات دولتی دعوت شده به وسیله دولت ایران و نمایندگان سیاسی و وابسته های سفارتخانه های مقیم ایران که به منظور غیربازرگانی پرواز مینمایند. ج - هواپیماهائی که بنا به توصیه یکی از سازمانهای دولتی ایران به منظور همکاریهای نظامی یا اقتصادی یا کشاو رزی و غیره در فرو دگاههای ایران به پرواز غیرانتفاعی مبادرت مینمایند. د - هواپیماهائی که به منظور تجسس و نجات در موارد سانحه در ایران پرواز مینمایند. ه - - پرو ازهای آزمایشی که بنا به دستور سازمان هواپیمایی کشوری به منظور احراز صلاحیت پرواز هواپیما صورت میگیرد. و - فرودهائی که بنا به دستور مقامات صلاحیتدار ایران به منظور کنترل پرو از صورت میگیرد. ز - حق اشتراک کتاب اطلاعات هواپیمایی کشوری (AIP) و حق تمدید آن در مورد سازمانهای دو لتی ایران و مقامات دو لتی هواپیمایی کشورهای خارجی. ح - عوارض صدور و تمدید گواهینامه برای کارکنان سازمان هواپیمایی کشوری. ماده 14 - ده درصد از درآمد حاصل از اجرای این قانون جهت تا مین قسمتی از هزینه های رفاهی کارمندان سازمان هواپیمایی کشور تشخیص داده خواهد شد که آییننامه مربوطه ظرف دو ماه توسط سازمان هواپیمایی کشوری تهیه و به تصویب دولت خواهد رسید. ماده 15 - از تاریخ تصویب این قانون، قانون تعرفه جدید عوارض فرود و توقف و سایر خدمات و عوارض مربوط بگواهینامه های فنی و هواپیماها و کارکنان پرواز مصوب 1346 و سایر مقررات مغایر با این قانون ملغی است. دریافت فایل پی‌دی‌اف شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران

موارد مرتبط

برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین