قانون
نظر رئیس مجلس شورای اسلامی در خصوص تصویبنامه هیات وزیران به شماره 115031/ت47138ه- مورخ 1390/06/06 با موضوع «تفویض اختیار حاصل از بند (36) قانون بودجه 1390 به وزیر صنعت، معدن و تجا
نظر رئیس مجلس شورای اسلامی در خصوص تصویبنامه هیات وزیران به شماره 115031/ت47138ه- مورخ 1390/06/06 با موضوع «تفویض اختیار حاصل از بند (36) قانون بودجه 1390 به وزیر صنعت، معدن و تجارت»
مصوب 1390/08/23
شماره: 52592ه-/ب
تاریخ: 1390/8/23
427
جناب آقای … محترم جمهوری اسلامی ایران
بازگشت به رونوشت تصویبنامه هیات محترم وزیران به شماره 115031/ت47138ه- مورخ 1390/6/6، موضوع «تفویض اختیار حاصل از بند (36) قانون بودجه 1390 به وزیر صنعت، معدن و تجارت»، متعاقب بررسیها و اعلام نظر مقدماتی «هیات بررسی و تطبیق مصوّبات دولت با قوانین» و مستنداً به صدر ماده واحده و تبصره (4) الحاقی به «قانون نحوه اجراء اصول هشتاد و پنجم (85) و یکصد و سی و هشتم (138) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و اصلاحات بعدی» و ماده (10) آییننامه اجرایی آن، مراتب متضمّن اعلام نظر قطعی جهت اقدام لازم در مهلت مقرّر قانونی و اعلام نتیجه به این جانب ابلاغ میگردد. بدیهی است پس از انقضای یک هفته مهلت مقرّر در قانون، آن بخش از مصوّبه که مورد ایراد قرار گرفته است، ملغیالاثر خواهد بود.
«با عنایت به بند (36) ماده واحده قانون بودجه سال 1390 کل کشور - مصوّب1389- که به موجب آن: «به دولت اجازه داده میشود بدهی قطعی خود به دستگاههای اجرایی و اشخاص حقیقی و حقوقی را با مطالبات خود از آنها از محل واگذاری فروش اموال حسب مورد تسویه یا تهاتر نماید»، علیهذا، اوّلاً: حکم قانون صرفاً ناظر به واگذاری و یا فروش اموال است، بنابراین، متن مصوّبه چون علاوه بر اموال، شامل داراییها هم میگردد، از حیث توسعه شمول قانون، مغایر قانون است. ثانیاً: به موجب صدر ماده (8) قانون هدفمند کردن یارانهها - مصوّب1388- «دولت مکلّف است سی درصد (30%) خالص وجوه حاصل از اجراء این قانون را برای پرداخت کمکهای بلاعوض، یا یارانه سود تسهیلات و یا وجوه اداره شده... هزینه کند»، بنابراین، تجویز دولت به امکان استفاده از سایر اعتبارات قانونی، از جمله «از وجوه حاصل از محل واگذاری و یا فروش اموال و داراییهای وزارت صنعت، معدن و تجارت»، به منظور اعطای بستههای حمایتی هدفمندسازی یارانهها، علاوه بر مغایر بودن با ماده (8) قانون هدفمندکردن یارانهها، از حیث تجویز مصرف اعتبار در خارج از محلهای مقرّر در قانون، مغایر با ماده (7) قانون محاسبات عمومی کشور - مصوّب 1366 - ناظر بر تعریف اعتبار است، که مقرّر میدارد: «اعتبار عبارت از مبلغی است که برای مصرف یا مصارف معیّن... به تصویب مجلس... میرسد». ثالثاً: «تجهیز واحدهای صنعتی به صندوقهای مکانیزه فروش، کارمزد تسهیلات اعطائی به اصناف و تشکّلها بابت ایجاد مجتمعهای صنفی و مطالبات پرسنل» به شرح مندرج در متن مصوّبه، که هریک به موجب قوانین خاص، از جمله ماده (71) قانون نظام صنفی کشور - مصوب 1382 -، برعهده واحدهای صنفی مشمول قانون بوده و از آنجا که عناوین مذکور در فوق خارج از شمول بدهی قطعی مصرّح در بند (36) قانون بودجه سال 1390 میباشد، بنابراین، تجویز دولت به انجام تسویه یا تهاتر بدهیهای دیگر دستگاهها از وجوه حاصل از واگذاری و یا فروش اموال و داراییهای وزارت صنعت، معدن و تجارت، مغایر قانون است».
رئیس مجلس شورای اسلامی - علی لاریجانی
#
نظرات رئیس مجلس
موارد مرتبط 3
آرای مرتبط 1
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1021 مورخ 1396/10/12 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 7 قانون محاسبات عمومی کشور
مواد مرتبط 2
-
استناد
از این صفحه
ماده 7 — قانون محاسبات عمومی کشور
ماده 7 قانون محاسبات عمومی کشور
-
استناد
از این صفحه
ماده 71 — قانون نظام صنفی کشور
ماده 71 قانون نظام صنفی کشور
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
