تجدیدنظر خواهی از ابطال دستور فروش

رأی شعبه دیوان عالی کشور در تاریخ 1388/2/10 آقای م. ع. وکیل دادگستری بوکالت از آقایان 1- ح. ح.ن. 2- ح. ک. 3- ر. الف. دادخواستی بطرفیت 1- اداره اوقاف و امور خیریه د. 2- اداره ثبت اسناد و املاک د. و بخواسته اعتراض به تحدید حدود پلاک های ثبتی شماره ... قریه ع. و صدور حکم به ابطال حد شرقی آن باستناد تصاویر مصدق مدارک مالکیت و صورتجلسه تحدید حدود پلاک ... تسلیم دادگستری د. نموده که به شعبه دوم ارجاع و چنین توضیح داده است که موکلین مالک مشاع پلاک ... اصلی واقع در قریه ه. می باشند که با پلاک ... ع. هم مرز ( در مرز غربی ) م. ب. هنگام تحدید حدود پلاک ... ع. اداره اوقاف و متولی در مرز شرقی قریه مذکور ( مرز غربی زمین هایی که موکلین مشاعاً در آن مالکیت دارند ) حد صحیح اعلام ننموده و باعث تجاوز به حدود پلاک ... گردیده است لذا تقاضای رسیدگی به اعتراض موکلین با ارجاع امر به کارشناس و ابطال حد شرقی پلاک ... که در مجاورت ملک موکلین م. ب. ب. ت. ب. تحدید حدود پلاک ... وفق نظر کارشناس رسمی دارد درخواست گواهی تقدیم دادخواست بمنظور ارائه به اداره ثبت نیز نموده است -دادگاه مرجوع الیه دستور تعیین وقت رسیدگی و ابلاغ بطرفین داده وضعیت ثبتی را نیز استعلام کرده است جلسه برای روز 88/5/17 ساعت 11 صبح تعیین و ابلاغ گردیده در این جلسه وکیل خ. ه. موقوفه و متولیان آن را نیز به دادرسی جلب نموده و درخواست مهلت سه روزه کرده است و در تاریخ 88/5/20 آنان را بدادرسی جلب نموده است این پرونده نیز به شعبه دوم ارجاع گردیده - سپس دادگاه در جلسه مرقوم آگهی تحدید حدود و اینکه در داخل فرجه اعتراض شده است یا خیر را مطالبه نموده است در تاریخ 1388/9/4 نماینده اداره ثبت در جلسه دادگاه اظهار داشته استکه « ... آگهی تحدید حدود اختصاصی پلاک ... و ... اصلی معروف به ع. و گ. در مورخه 37/7/20 در روزنامه پیام منتشر و برای روز 8/13 الی 37/8/15 تعیین وقت شده که مطابق آن تحدید حدود پلاک صورت مجلس تحدید حدود توسط نماینده ثبت بعمل آمده که بصورت حدی به حدی و فاقد طول و ابعاد و مساحت م. ب. که صورتمجلس مذکور فاقد شماره ثبت دفتر اندیکاتور و تاریخ تحدید م. ب. سپس اداره اوقاف و امور خیریه درخواست صدور سند مالکیت از اداره ثبت نموده که اداره ثبت برابر سوابق موجود در پرونده مجدداً نسبت به آگهی تحدید حدود اختصاصی با عنایت باینکه حدود اولیه فاقد طول و ابعاد و مساحت بوده اقدام نموده که تاریخ انتشار آگهی را 76/7/12 اعلام نموده و برای روز 8/3 الی 76/8/5 ساعت 5 / 9 صبح تعیین وقت بعمل آمده که مجدداً تحدید حدود با طول و ابعاد و مساحت توسط نماینده و نقشه بردار ثبت بعمل آمده و تحدید حدود مذکور نیز فاقد شماره وارده دفتر اندیکاتور م. ب. مورد ترافع قبلاً برابر نسق های زراعی از طرف اصلاحات اراضی به زارعین صاحب نسق تحت پلاک ... اصلی واگذار شده و در تصرف کشاورزان م. ب. که قبلاً نیز با پلاک ... -اصلی دارای تداخل بوده که منجر به صدور رأی دادگاه در قسمت تداخل بنفع مالکین پلاک ... - اصلی صادر شده است و مورد ترافع با پلاک ... و ... ع. - گ. داخل در مورد اختلافی با پلاک ... اصلی نبوده و با این توصیف پلاک ... -اصلی بدو قطعه مجزا تبدیل شده است که در حال حاضر در تصرف کشاورزان با بنچاق اصلاحات ارضی و داخل تحدید حدود فعلی پلاک ... و ... واقع است »; دادگاه در تاریخ 88/9/4 دستور استعلام وضعیت ثبتی و حدود هر یک از پلاکهای ... و ... و ... و ... اصلی خصوص جنوب و شرق را نموده و با وصول پاسخ در تاریخ 90/3/21 قرار ارجاع امر به کارشناس را صادر نموده و طرفین و نماینده و نقشه بردار ثبت و کارشناس را برای اجرای قرار دعوت و آنان در روز 1390/7/27 بمنظور اجرای قرار عازم محل شده اند سپس با وصول نظریه کارشناس در تاریخ 1390/11/13 و ابلاغ وصول آن بطرفین ( اوراق 92 تا 100 پرونده ) در وقت نظارت 1391/2/12 دفتر پرونده را بنظر دادگاه رسانیده و دادگاه دستور تعیین وقت رسیدگی ماهوی صادر نموده اداره اوقاف درخواست هیئت کارشناسی کرده است در جلسه مقرره بروز 1391/4/31 با حضور وکیل خ. ه. تشکیل یافته و پس از استماع اظهارات وی کارشناس جهت اخذ توضیح دعوت به حضور شده اند - آقای کارشناس در مورخه 1391/6/19 در وقت فوق العاده در دادگاه حاضر شده و در پاسخ به سئوال دادگاه اظهار داشته «... در سند مالکیت صادره برای پلاک های ... و ... دادنامه شماره 9109972210200660 - 1391/9/8 چنین رأی صادر و اعلام کرده است. « در این پرونده بدواً خ. ه. آقایان ح. ح.ن. ، ح. ک. و ر. الف. با وکالت آقای م. ع. ل. صارمی دادخواستی بخواسته اعتراض به تحدید حدود پلاک های ثبتی ... قریه ع. و صدور حکم بر ابطال حد شرقی بطرفیت خواندگان اداره اوقاف و امور خیریه د. و اداره ثبت اسناد و املاک د. تقدیم داشته سپس دادخواست دیگری از سوی خ. ه. بعنوان دادخواست جلب ثالث تقدیم و در آن موقوفات اولی با تولیت م. ع. و. بعنوان مجلوب ثالث به دادرسی جلب گردیده است بدین شرح که خ. ه. با ادعای اینکه مالک مشاعی پلاک ... اصلی قریه ه. د. میباشند که در حد غربی با پلاک ... ع. هم مرز م. ب. اداره محترم اوقاف از طریق اداره ثبت اسناد و املاک د. مبادرت به تحدید حدود پلاک ... قریه ع. نموده که در مرز شرقی پلاک ... ع. ( حد غربی پلاک ... اصلی ه. ) حد اعلامی صحیح نبوده وباعث تجاوز به بخشی از پلاک ... گردیده است وبه همین علت تقاضای رسیدگی به اعتراض وابطال حد شرقی پلاک ... را نموده اند ودردادخواست جلب ثالث نیز همین خواسته را علیه مجلوب ثالث نیز تقاضا نموده اند با ارجاع امر به کارشناس نظریه کارشناس حاکی از ابطال تحدید حدود اولیه پلاک های ... و ... اصلی موسوم به قرتیین ع. و گ. بموجب رأی مورخه 1347/1/25 هیئت نظارت م. ب. و وفق ماده 78 آئین نامه قانون ثبت هنگام تنظیم صورتمجلس تعیین حدود اختصاصی مورخه 1376/8/3 می بایست از حدود مندرج در صورتمجلس تحدید حدود پلاک ... ه. آبسرد که مقدم بر تحدید حدود پلاک های ... و ... اصلی م. ب. تبعیت نماید که نماینده اداره ثبت و نقشه بردار ثبت طی صورتجلسه نقشه برداری شماره 35726- 89/12/21 محدوده مورد دعوی را از محدوده پلاک های ... و ... اصلی خارج نموده و بر اساس صورتجلسه مذکور سند مالکیت پلاکهای ... و ... اصلی در تاریخ 1390/2/22 صادر و تسلیم شده است نتیجه گرفته که ذکر هزار و سیصد و نود و هشت متر و هشتاد و پنج سانتیمتر بعنوان حد شرقی پلاکهای ... و ... اصلی در صورتمجلس تعیین حدود مورخه 1376/8/3 اشتباه بوده و طول واقعی و صحیح و حد شرقی پلاکهای ... و ... اصلی موسوم به ششصد و چهل و هشت متر و سی و نه سانتیمتر مندرج در صورتجلسه نقشه برداری شماره 35726-1389/12/21 بوده و سند مالکیت صادره با این اوصاف صحیح م. ب. که با این شرح حدود 61 هکتار از اراضی مورد ادعا خ. ه. از محدوده پلاک های ... و ... اصلی خارج م. ب. بنابراین از آنجائیکه اداره اوقاف که در واقع ذینفع م. ب. طی لوایحی که تقدیم داشته اند از جمله لایحه شماره 755- 1391/4/31 به روشنی و صراحتاً اعلام داشته که اراضی مورد ترافع از اراضی پلاک های ... و ... اصلی خارج م. ب. و ب. ت. ب. اینکه با حدود جدید به نام اداره اوقاف سند رسمی صادر گردیده است لذا با پذیرش خواسته خواهانهای اصلی و دعوی جلب ثالث ، ضمن پذیرش اعتراض خ. ه. ب. تحدید حدود پلاک های ... و ... اصلی ع. و گ. حکم به ابطال تعریف حد شرقی پلاک ... اصلی ع. و گ. که هزار و سیصد و نود و هشت متر و هشتاد و پنج سانتیمتر در صورتمجلس مورخه 1376/8/3 صادر و اعلام میگردد بدیهی است که با ابطال تعریف حد شرقی به طول ششصد و چهل و هشت متر و سی و نه سانتیمتر قید خواهد شد تا مساحتی که خواهانهای اصلی و دعوی جلب ثالث بمساحت حدود شصت و یک هکتار از پلاکهای ... و ... اصلی ع. و گ. خارج در محدوده پلاک ... اصلی ه. آبسرد قرار گیرد رأی صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب. »; با ابلاغ این دادنامه به اداره اوقاف و امور خیریه د. وکیل نهاد مزبور نسبت به آن تجدیدنظر خواهی کرده است و شعبه 27 دادگاه تجدیدنظر استان تهران طی دادنامه شماره 09970222700407 -1392/3/29 آنرا تأیید نموده است موقوفه عام م. و ع. و. نیز نسبت به دادنامه شماره 9209972210200522- 92/7/29 تجدیدنظرخواهی نموده است « این دادنامه واخواهی نسبت به دادنامه 660- 91/9/8 شعبه 2 دادگاه عمومی د. بوده که بلحاظ خارج از مدت بودن واخواهی قرار رد دادخواست واخواهی با شماره 00522- 92/7/29 صادر و از این دادنامه تجدیدنظرخواهی شده است »; شعبه 27 دادگاه تجدیدنظر استان تهران نسبت به این دادنامه نیز برابر دادنامه شماره 9209970222701617- 1392/11/26 چنین رأی صادر کرده است« در مورد تجدیدنظر موقوفه م. و ع. و. بطرفیت 1- ح. ح.ن. 2- ح. ک. 3- ر. الف. نسبت به دادنامه شماره 660-91/9/8 شعبه 2 دادگاه عمومی حقوقی د. که بموجب آن قرار رد واخواهی صادر گردیده است صرفنظر از اینکه نماینده اوقاف بعنوان نماینده موقوفه در جلسات دادگاه حاضر گردیده است و ن. ب. ا. سمت اوقاف در ما نحن فیه در عرض متولی موقوفه است و مستندی بر غیابی بودن رأی در پرونده موجود نیست لذا نظر باینکه از سوی ت. ن. خ. ایرادی مؤثر بر نقض و بی اعتباری دادنامه ارائه نگردیده است از نظر قانونی نیز اشکالی بنظر نمی رسد نتیجتاً به دلیل عدم مطابقت تجدیدنظرخواهی با هیچیک از شقوق ماده 348 قانون آئین دادرسی مدنی اعتراض بعمل آمده غیر وارد تشخیص مستنداً به ماده 533 قانون فوق الذکر حکم بر تأیید و استواری دادنامه نخستین صادر مینماید رأی صادره قطعی است »;با ابلاغ این دادنامه به وکیل متولیان موقوفه نامبرده در تاریخ 92/12/17 فرجام خواهی نموده است ما حصل فرجام خواهی وکیل موقوفه م. و ع. و. اینست که 1- موقوفه دارای شخصیت حقوقی است و متولی نماینده آن م. ب. و پلاک های ... و ... اصلی بیش از یکصد سال استکه وقف شده و در اولین سالهای تصویب قانون ثبت اسناد و املاک تحدید حدود به انجام رسیده و مطابق تحدید حدود اولیه در سال 1309 و در مهلت های قانونی هرگز به اصل تقاضای ثبت و حدود اربعه تعرفه شده اعتراضی صورت نگرفته و کلیه پلاک های مجاور بویژه ه. سالها بعد از تحدید حدود پلاکهای ثبتی ... و ... اصلی بعمل آمده و به ثبت رسیده است- فرجام خواندگان بدون هر گونه توجیه مدعی شده اند حداقل 60 هکتار از ملک موقوفه تحت تصرف آنان است و باید سند موقوفه اصلاح گردد در حالیکه پلاک های مرقوم تحت مالکیت موقوفه بوده و م. ب. دادگاه نخستین شصت هکتار از آنرا بدون رسیدگی به واخواهی به فرجام خوانده داده است - مرجع تجدیدنظر علیرغم اینکه ت. ن. خ. موقوفه عام و. بوده است در صدور دادنامه ت. ن. خ. را اداره اوقاف و امور خیریه عنوان و چون نماینده اداره اوقاف شرکت داشته نماینده اداره اوقاف را بعنوان نماینده موقوفه محسوب کرده است و سمت اوقاف را در عرض متولی موقوفه قرار داده و نهایتاً تجدیدنظرخواهی موقوفه را مردود اعلام کرده است و دادنامه صادره را نیز بر خلاف قانون قطعی اعلام کرده است در پایان نیز درخواست نقض دادنامه فرجام خواسته را استدعا نموده است دفتر دادگاه تبادل لوایح را انجام داده و با وصول پاسخ فرجام خواندگان پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال داشته است - که منتهی به دادنامه شماره 9409970909100056 - 1394/2/16 این شعبه گردیده اکنون پس از رفع نقص در ثانی پرونده ارسال شده است که بکلاسه بالا ثبت و در دستور کار این شعبه با لحاظ سابقه قرار گرفته است تفصیل لوایح فرجامی طرفین هنگام شور قرائت می شود 0 هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی میدهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور رأی شعبه حسب محتویات پرونده پس از طرح دو فقره دعوی توسط فرجامخواندگان علیه اداره اوقاف شهرستان دماوند و موقوفه م. و علی خان و. که دعوی بعدی تحت عنوان جلب ثالث علیه موقوفه مطرح شده است اولاً- اداره اوقاف مرقوم طی لایحه ی وارده بشماره ی 989- 88/5/17 در پروندی بدوی و پیوست رأی شماره ی 1039 - 84/12/6 اداره تحقیق شعبه حقوقی سازمان اوقاف ایرادکرده که موقوفه دارای متولی است و خود دارای شخصیت حقوقی است و دعوی متوجه اداره اوقاف نیست طرح دعوی علیه آن اداره خلاف قانون است لیکن دادگاههای بدوی و تجدیدنظر بدون توجه به این ایراد رسیدگی را ادامه داده اند 0 ثانیاً - از طرف موقوفه های م. و. متولی رسمی و قانونی آن در جلسه ی مورخ 1388/9/4 دادگاه بدوی حضور یافته و در دادرسی شرکت نموده است و از دعوی دفاع کرده است بنابراین دادنامه ی شماره 9109972210200660 - 1391/9/8 صادره از شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی دماوند نسبت به خواندگان غیابی تلقی نمی شود دادنامه ی مزبور در تاریخ 1391/9/29 (برگ 140) به موقوفه ابلاغ شده است و وکیل موقوفه در مورخه ی 92/7/11 ( برگ 33) به تصور اینکه رأی صادره غیابی است از آن واخواهی کرده است دادگاه بدوی هم تحت همین برداشت به آن رسیدگی ولی بعلت اینکه اعتراض خارج از موعد است طی دادنامه ی شماره ی 9209972210200522- 1392/7/29 قرار رد دادخواست واخواهی را صادر می کند وکیل موقوفه در تاریخ 92/8/29 نسبت به آن اعتراض می کند و رسیدگی آن در دستور کار شعبه 27 دادگاه تجدیدنظر استان تهران قرار گرفته لیکن دادگاه تجدیدنظر بدون مطالعه پرونده و توجه به خواسته موقوفه که آن اعتراض به قرار رد دادخواست شماره 9209972210200522 - 1392/7/29 است به دادنامه ی اصلی رسیدگی و استناد و با خلط موضوع و مسائل و عدم توجه به طرح دعوی جلب ثالث بعنوان اینکه اداره اوقاف در دادرسی شرکت کرده و در عرض متولی است پس دادنامه ی صادره غیابی نیست دادخواست موقوفه را تجدیدنظرخواهی تلقی و با رد آن دادنامه ی نخستین را تأیید نموده است و اعتراض به قرار رد دادخواست مسکوت مانده است .نظر به مراتب یاد شده چون دادگاه بدوی ولو تحت عنوان واخواهی قرار رد دادخواست موقوفه را صادر نموده است دادگاه تجدیدنظر اگر دادخواست واخواهی را تجدیدنظرخواهی هم تلقی کند بدواً باید طبق تبصره ی 2 ماده ی 339 قانون آئین دادرسی مدنی ب. ت. ب. خواسته موقوفه و محتویات پرونده و مقررات آئین دادرسی مدنی بدواً نسبت به صحت و سقم قرار معترض عنه رسیدگی و آنرا تعیین تکلیف و سپس با لحاظ سوابق رسیدگی دادگاه بدوی که اجمالا ً گذشت حسب مورد و نتیجه حاصله وفق قوانین مبادرت به صدور رأی کند نظر به جهات یاد شده و ماده ی استنادی دادگاه تجدیدنظر دادنامه ی صادره طبق بندهای 2 و 3 ماده 371 قانون مزبور نقض و رسیدگی بعدی با لحاظ بندالف ماده 401 همان قانون به شعبه 27 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ارجاع می شود. رئیس شعبه سوم دیوانعالی کشور - ح. غ. پ. مستشار- رسول شاملو رأی شعبه دیوان عالی کشور رأی شعبه حسب محتویات پرونده پس از طرح دو فقره دعوی توسط فرجامخواندگان علیه اداره اوقاف شهرستان د. و موقوفه م. و ع. و. که دعوی بعدی تحت عنوان جلب ثالث علیه موقوفه مطرح شده است اولاً- اداره اوقاف مرقوم طی لایحه ی وارده بشماره ی 989- 88/5/17 در پروندی بدوی و پیوست رأی شماره ی 1039 - 84/12/6 اداره تحقیق شعبه حقوقی سازمان اوقاف ایرادکرده که موقوفه دارای متولی است و خود دارای شخصیت حقوقی است و دعوی متوجه اداره اوقاف نیست طرح دعوی علیه آن اداره خلاف قانون است لیکن دادگاههای بدوی و تجدیدنظر بدون توجه به این ایراد رسیدگی را ادامه داده اند 0 ثانیاً - از طرف موقوفه های م. و. متولی رسمی و قانونی آن در جلسه ی مورخ 1388/9/4 دادگاه بدوی حضور یافته و در دادرسی شرکت نموده است و از دعوی دفاع کرده است بنابراین دادنامه ی شماره 9109972210200660 - 1391/9/8 صادره از شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی د. نسبت به خواندگان غیابی تلقی نمی شود دادنامه ی مزبور در تاریخ 1391/9/29 (برگ 140) به موقوفه ابلاغ شده است و وکیل موقوفه در مورخه ی 92/7/11 ( برگ 33) به تصور اینکه رأی صادره غیابی است از آن واخواهی کرده است دادگاه بدوی هم تحت همین برداشت به آن رسیدگی ولی بعلت اینکه اعتراض خارج از موعد است طی دادنامه ی شماره ی 9209972210200522- 1392/7/29 قرار رد دادخواست واخواهی را صادر می کند وکیل موقوفه در تاریخ 92/8/29 نسبت به آن اعتراض می کند و رسیدگی آن در دستور کار شعبه 27 دادگاه تجدیدنظر استان تهران قرار گرفته لیکن دادگاه تجدیدنظر بدون مطالعه پرونده و توجه به خواسته موقوفه که آن اعتراض به قرار رد دادخواست شماره 9209972210200522 - 1392/7/29 است به دادنامه ی اصلی رسیدگی و استناد و با خلط موضوع و مسائل و عدم توجه به طرح دعوی جلب ثالث بعنوان اینکه اداره اوقاف در دادرسی شرکت کرده و در عرض متولی است پس دادنامه ی صادره غیابی نیست دادخواست موقوفه را تجدیدنظرخواهی تلقی و با رد آن دادنامه ی نخستین را تأیید نموده است و اعتراض به قرار رد دادخواست مسکوت مانده است .نظر به مراتب یاد شده چون دادگاه بدوی ولو تحت عنوان واخواهی قرار رد دادخواست موقوفه را صادر نموده است دادگاه تجدیدنظر اگر دادخواست واخواهی را تجدیدنظرخواهی هم تلقی کند بدواً باید طبق تبصره ی 2 ماده ی 339 قانون آئین دادرسی مدنی ب. ت. ب. خواسته موقوفه و محتویات پرونده و مقررات آئین دادرسی مدنی بدواً نسبت به صحت و سقم قرار معترض عنه رسیدگی و آن را تعیین تکلیف و سپس با لحاظ سوابق رسیدگی دادگاه بدوی که اجمالا ً گذشت حسب مورد و نتیجه حاصله وفق قوانین مبادرت به صدور رأی کند نظر به جهات یاد شده و ماده ی استنادی دادگاه تجدیدنظر دادنامه ی صادره طبق بندهای 2 و 3 ماده 371 قانون مزبور نقض و رسیدگی بعدی با لحاظ بندالف ماده 401 همان قانون به شعبه 27 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ارجاع می شود. رئیس شعبه سوم دیوانعالی کشور - ح. غ. پ. مستشار- رسول شاملو رأی شعبه دیوان عالی کشور رأی شعبه حسب محتویات پرونده پس از طرح دو فقره دعوی توسط فرجامخواندگان علیه اداره اوقاف شهرستان د. و موقوفه م. و ع. و. که دعوی بعدی تحت عنوان جلب ثالث علیه موقوفه مطرح شده است اولاً- اداره اوقاف مرقوم طی لایحه ی وارده بشماره ی 989- 88/5/17 در پروندی بدوی و پیوست رأی شماره ی 1039 - 84/12/6 اداره تحقیق شعبه حقوقی سازمان اوقاف ایرادکرده که موقوفه دارای متولی است و خود دارای شخصیت حقوقی است و دعوی متوجه اداره اوقاف نیست طرح دعوی علیه آن اداره خلاف قانون است لیکن دادگاههای بدوی و تجدیدنظر بدون توجه به این ایراد رسیدگی را ادامه داده اند 0 ثانیاً - از طرف موقوفه های م. و. متولی رسمی و قانونی آن در جلسه ی مورخ 1388/9/4 دادگاه بدوی حضور یافته و در دادرسی شرکت نموده است و از دعوی دفاع کرده است بنابراین دادنامه ی شماره 9109972210200660 - 1391/9/8 صادره از شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی د. نسبت به خواندگان غیابی تلقی نمی شود دادنامه ی مزبور در تاریخ 1391/9/29 (برگ 140) به موقوفه ابلاغ شده است و وکیل موقوفه در مورخه ی 92/7/11 ( برگ 33) به تصور اینکه رأی صادره غیابی است از آن واخواهی کرده است دادگاه بدوی هم تحت همین برداشت به آن رسیدگی ولی بعلت اینکه اعتراض خارج از موعد است طی دادنامه ی شماره ی 9209972210200522- 1392/7/29 قرار رد دادخواست واخواهی را صادر می کند وکیل موقوفه در تاریخ 92/8/29 نسبت به آن اعتراض می کند و رسیدگی آن در دستور کار شعبه 27 دادگاه تجدیدنظر استان تهران قرار گرفته لیکن دادگاه تجدیدنظر بدون مطالعه پرونده و توجه به خواسته موقوفه که آن اعتراض به قرار رد دادخواست شماره 9209972210200522 - 1392/7/29 است به دادنامه ی اصلی رسیدگی و استناد و با خلط موضوع و مسائل و عدم توجه به طرح دعوی جلب ثالث بعنوان اینکه اداره اوقاف در دادرسی شرکت کرده و در عرض متولی است پس دادنامه ی صادره غیابی نیست دادخواست موقوفه را تجدیدنظرخواهی تلقی و با رد آن دادنامه ی نخستین را تأیید نموده است و اعتراض به قرار رد دادخواست مسکوت مانده است .نظر به مراتب یاد شده چون دادگاه بدوی ولو تحت عنوان واخواهی قرار رد دادخواست موقوفه را صادر نموده است دادگاه تجدیدنظر اگر دادخواست واخواهی را تجدیدنظرخواهی هم تلقی کند بدواً باید طبق تبصره ی 2 ماده ی 339 قانون آئین دادرسی مدنی ب. ت. ب. خواسته موقوفه و محتویات پرونده و مقررات آئین دادرسی مدنی بدواً نسبت به صحت و سقم قرار معترض عنه رسیدگی و آن را تعیین تکلیف و سپس با لحاظ سوابق رسیدگی دادگاه بدوی که اجمالا ً گذشت حسب مورد و نتیجه حاصله وفق قوانین مبادرت به صدور رأی کند نظر به جهات یاد شده و ماده ی استنادی دادگاه تجدیدنظر دادنامه ی صادره طبق بندهای 2 و 3 ماده 371 قانون مزبور نقض و رسیدگی بعدی با لحاظ بندالف ماده 401 همان قانون به شعبه 27 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ارجاع می شود. رئیس شعبه سوم دیوانعالی کشور ح. غ. پ. مستشار- رسول شاملو فهرست شعبه دیوان عالی کشور شعبه دیوان عالی کشور شعبه دیوان عالی کشور شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی