الف) ابو الصلاح حلبی (د

الف) ابو الصلاح حلبی (د. ۴۴۷ هق پیرامون موارد تعزیر میگوید: تعزیر عبارت است از تادیب که خداوند به منظور بازداشتن تعزیر شونده و دیگر مکلفین، تعبداً آن را جعل نموده است. این حکم در مواردی است که به واجبات الهی اخلال وارد شود یا ارتکاب امر قبیحی که شارع درباره آنها مجازات حد مقرر نداشته باشد... از جمله اینکه به برخی واجبات عقلی چون رد ودیعه و ادای دین یا واجبات شرعی همانند نماز، زکات، حج و... .. اخلال وارد شود. در این صورت حاکم جامعه اسلامی باید مرتکبین و متخلفین را به وسیله ای مناسب که آنان را از ارتکاب مجدد باز دارد و آنان را وادار به انجام وظائف خود نماید تعزیر می کند... ⚠ احتیاط: متنِ OCR در جاهایی ناخواناست. الف) ابو الصلاح حلبی (د. ۴۴۷ هق پیرامون موارد تعزیر میگوید: تعزیر عبارت است از تادیب که خداوند به منظور بازداشتن تعزیر شونده و دیگر مکلفین، تعبداً آن را جعل نموده است. این حکم در مواردی است که به واجبات الهی اخلال وارد شود یا ارتکاب امر قبیحی که شارع درباره آنها مجازات حد مقرر نداشته باشد... از جمله اینکه به برخی واجبات عقلی چون رد ودیعه و ادای دین یا واجبات شرعی همانند نماز، زکات، حج و... .. اخلال وارد شود. در این صورت حاکم جامعه اسلامی باید مرتکبین و متخلفین را به وسیله ای مناسب که آنان را از ارتکاب مجدد باز دارد و آنان را وادار به انجام وظائف خود نماید تعزیر می کند... ب) ابن زهره (د. ۵۸۵ ه ق) با اضافه نمودن قیودی عبارت فوق را تکرار می کند. (۲) ا التعزیر تأدیب، تعبد الله سبحانه به لردع المعزر و غیره من المکلفین و هو مستحق للاخلال بکل واجب و اتیان کل قبیح لم یرد الشرع بتوظیف الحد علیه و حکمه یلزم باقرار مرتین او شهادة عدلین. فمن ذلک أن یخل ببعض الواجبات العقلیة کرة الودیعة و قضاء الدین أو الفرائض الشرعیة، کالصلاة والزکاة و الصوم و الحج الی غیر ذلک من الواجبات و الفرائض المبتدئة و المسیئة و المشترطة، فیلزم سلطان الاسلام تأدیبه بمایردعه و غیره، عن الاخلال بالواجب و یحمله و سواء علی فعله... (حلی الکافی فی الفقه، ص ۴۱۶ به بعد).