نکتهٔ فقهی: تعریف حق ارتفاق (حق ارتفاق (فقه))

حق انتفاع از مباحات عمومی را ارتفاق گویند. از آن به مناسبت در باب‌هایی مانند صلح ، شرکت و احیاء موات سخن رفته است.

ارتفاق عبارت است از حق بهره‌مندی از مباحات عمومی مانند راه‌ها ، خیابان‌ها ، مساجد و میدان‌ها .

از اقسام اقطاع ، اقطاع رفاق است؛ بدین معنا که حاکم اسلامی مکانی از راه‌ها یا محل اجتماع مردم را به کسی اعطا کند. فایدۀ این کار، حق ارتفاقی است که شخص پیدا می‌کند و با رفتن او، دیگری نمی‌تواند جایش را تصرف کند. ۳. ۱ - جواز یا عدم جواز اقطاع رفاق این نوع اقطاع را برخی در صورت وسعت مکان و عدم مزاحمت برای دیگران جایز دانسته‌اند؛ لیکن مشهور عدم صحّت این نوع اقطاع است. منبع: تذکرة الفقهاء (ق) ج۲، ص۴۱۱ · جواهر الکلام ج۳۸، ص۸۶

استفاده از اماکن عمومی برای همگان جایز است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): استفاده از اماکن عمومی برای همگان جایز است. شاخه: اموال و مالکیت

این نوع اقطاع را برخی در صورت وسعت مکان و عدم مزاحمت برای دیگران جایز دانسته‌اند؛ — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): برخی اقطاع رفاق را در صورت وسعت مکان و عدم مزاحمت برای دیگران جایز دانسته‌اند. شاخه: اموال و مالکیت