دکترین
نکتهٔ فقهی: تعریف اقرار
اِقْرار ، اصطلاحی فقهی و حقوقی و آن عبارت است از اِخبار به حقی برای دیگری به زیان خود باشد.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اقرار عبارت است از اخبار به حقی برای دیگری به زیان خود.
شاخه: ادلهٔ اثبات
بخش‌های دیگرِ همین مبحث 13
نکتهٔ فقهی: ماهیت حقوقی اقرار
از آن‌رو که وی قصد اخبار دارد، نه انشاء، اقرار نه یک عمل حقوقی ( عقد یا ایقاع )، بلکه یک واقعه حقوقی است.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اقرار یک عمل حقوقی (عقد یا ایقاع) نیست، بلکه یک واقعه حقوقی است، زیرا اقرارکننده قصد اخبار دارد نه انشاء.
شاخه: ادلهٔ اثبات
نکتهٔ فقهی: شمول موضوع اقرار
حقی که در این تعریف موضوع اقرار است، در معنای اعم به کار رفته، و شامل عین، منفعت و حق به معنای اخص مانند حق شفعه ، حق انتفاع ، حق ارتفاق و حق قصاص می‌شود. موضوع اقرار، هم می‌تواند از امور مدنی باشد و هم از امور کیفری.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): حقی که موضوع اقرار است، شامل عین، منفعت و حق به معنای اخص (مانند حق شفعه، حق انتفاع، حق ارتفاق و حق قصاص) می‌شود و می‌تواند از امور مدنی یا کیفری باشد.
شاخه: ادلهٔ اثبات
نکتهٔ فقهی: تفاوت اقرار با دعوی و شهادت
اقرار با دعوی و شهادت ( بینه ) تفاوت دارد، زیرا دعوی عبارت است از «اخبار به حقی به سود خبر دهنده و به ضرر دیگری» و شهادت «اخبار به حقی به نفع دیگری و بر ضرر شخص ثالث»، در حالی که اقرار - چنانکه گفته شد - اخبار به حقی است به سود دیگری و بر ضرر خبر دهنده.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اقرار اخبار به حقی به سود دیگری و بر ضرر خبردهنده است، در حالی که دعوی اخبار به حقی به سود خبردهنده و به ضرر دیگری، و شهادت اخبار به حقی به نفع دیگری و بر ضرر شخص ثالث است.
شاخه: ادلهٔ اثبات
نکتهٔ فقهی: اقرار سلبی
اقرار همیشه جنبه ایجایی و اثباتی ندارد، بلکه گاهی سلبی است، چنانکه کسی اقرار کند که هیچ حقی بر ذمه دیگری ندارد.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اقرار همیشه جنبه ایجابی و اثباتی ندارد، بلکه گاهی سلبی است، مانند اقرار به اینکه هیچ حقی بر ذمه دیگری ندارد.
شاخه: ادلهٔ اثبات
نکتهٔ فقهی: شرط جازم بودن اقرار
خبر دهنده باید به صورت جازم و بدون تردید و تعلیق خبر دهد وگرنه اقرار باطل است.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): خبردهنده باید به صورت جازم و بدون تردید و تعلیق خبر دهد، وگرنه اقرار باطل است.
شاخه: ادلهٔ اثبات
نکتهٔ فقهی: اعتبار اخبار قائم‌مقام به ضرر شخص (اقرار)
در برخی از موارد اخبارِ قائم‌مقام شخص به ضرر او معتبر است و اقرار تلقی می‌شود؛ مانند اقرار وکیل به آنچه در انجام دادن آن وکالت داشته است، چنانکه وکیل‌ِ در بیع اقرار به فروش مال موکل نماید.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در برخی موارد، اخبار قائم‌مقام شخص به ضرر او معتبر است و اقرار تلقی می‌شود، مانند اقرار وکیل به آنچه در انجام آن وکالت داشته است.
شاخه: ادلهٔ اثبات
نکتهٔ فقهی: شرط سابق بودن حق در اقرار
در اقرار خبردهنده از حقی سابق سخن می‌گوید. بنابراین، اعتراف به حقی درآینده (حق مستقبل) به نفع دیگری، «وعده» تلقی می‌شود، نه اقرار.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در اقرار، خبردهنده از حقی سابق سخن می‌گوید؛ بنابراین، اعتراف به حقی در آینده (حق مستقبل) وعده تلقی می‌شود نه اقرار.
شاخه: ادلهٔ اثبات
نکتهٔ فقهی: اقرار قائم مقام
در برخی از موارد اخبارِ قائم‌مقام شخص به ضرر او معتبر است و اقرار تلقی می‌شود؛ مانند اقرار وکیل به آنچه در انجام دادن آن وکالت داشته است، چنانکه وکیل‌ِ در بیع اقرار به فروش مال موکل نماید.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در برخی موارد اخبار قائم مقام شخص به ضرر او معتبر است و اقرار تلقی می‌شود، مانند اقرار وکیل به آنچه در انجام آن وکالت داشته است.
شاخه: ادلهٔ اثبات
نکتهٔ فقهی: موضوع اقرار (حق سابق)
در اقرار خبردهنده از حقی سابق سخن می‌گوید. بنابراین، اعتراف به حقی درآینده (حق مستقبل) به نفع دیگری، «وعده» تلقی می‌شود، نه اقرار.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در اقرار، خبر دهنده از حقی سابق سخن می‌گوید و اعتراف به حقی در آینده (حق مستقبل) به نفع دیگری، وعده تلقی می‌شود نه اقرار.
شاخه: ادلهٔ اثبات
اقرار: ارکان
۲.
۲ - مقرله و مقربه درباره مقرله و مقربه نیز در منابع فقهی شرایطی پیش‌بینی شده است.
منبع: ج۱، ص۱۱۴، قم، مؤسسة آل‌البیت · ج۱، ص۲۷۷، تهران، ۱۳۲۹ق · قانون مدنی، ماده ۱۲۱۲ · قانون مدنی، ماده ۱۲۶۲ · ج۶، ص۳۸۶، بیروت، ۱۴۰۳ق/ ۱۹۸۳م · ج۲، ص۵۲، قم، قدس محمدی · ج۳، ص۳-۴، به کوشش محمدباقر بهبودی، تهران، مکتبة المرتضویه · ج۱۶، ص۱۱۱، به کوشش عبدالرحیم ربانی، بیروت، داراحیاء التراث العربی · ج۲، ص۲۴۰-۲۴۱، بیروت، دارالفکر · قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران · ج۳، ص۳۷۱، قم، ۱۴۰۷ق · ج۲، ص۱۶۹، قم، مؤسسة المعارف الاسلامیه
اقرار: اقسام
چنین اقراری به اتفاق فقیهان نافذ است. فقیهان حنفی نیز حق‌الله را به دو نوع تقسیم کرده‌اند: حقی که به هیچ وجه جنبه فردی ندارد، مانند حد زنا ، سرقت و شرب خمر ؛ ۲. ۱. ۲. در اینجا حق در معنای اخص خود به کار رفته، و در مقابل مال است.
منبع: ج۵، ص۳۴۹-۳۵۰، بیروت، دارالکتاب العربی · ج۳۵، ص۷۹ به‌بعد، بیروت، ۱۴۰۱ق/۱۹۸۱م · ج۱، ص۳۷- ۳۸، فصلنامة حق، تهران، ۱۳۶۴ش، شم ۴ · ج۱، ص۱۱۸ به بعد، بیروت، ۱۹۷۶م · ج۲، ص۴۷۹-۴۸۲، بیروت، داراحیاء التراث العربی · ج۱، ص۱۱۸، قم، مؤسسة آل‌البیت · ج۷، ص۲۱۰، بیروت، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م · قانون حدود و قصاص و مقررات آن، مصوب ۱۳۶۱ش · ج۱، ص۲۶۹، قم، دارالناصر · ج۳، ص۱۹۵، بیروت، دارالکتب العلمیه · ص۱۴۵، ۲۱۶، مصوب ۱۳۶۱ش · ج۲، ص۲۳۰، بیروت، ۱۳۹۷ق · ج۲، ص۱۹۳، بیروت، دارالزهراء · ج۲، ص۴۶۳ به بعد، قم، ۱۳۸۸ق · ج۵، ص۳۲۵ به بعد، بیروت، دارالکتاب العربی
نکتهٔ فقهی: اعتبار اقرار قائم‌مقام
در برخی از موارد اخبارِ قائم‌مقام شخص به ضرر او معتبر است و اقرار تلقی می‌شود؛ مانند اقرار وکیل به آنچه در انجام دادن آن وکالت داشته است، چنانکه وکیل‌ِ در بیع اقرار به فروش مال موکل نماید.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در برخی موارد، اخبار قائم‌مقام شخص به ضرر او معتبر است و اقرار تلقی می‌شود، مانند اقرار وکیل به آنچه در انجام آن وکالت داشته است.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: موضوع اقرار: حق سابق
در اقرار خبردهنده از حقی سابق سخن می‌گوید. بنابراین، اعتراف به حقی درآینده (حق مستقبل) به نفع دیگری، «وعده» تلقی می‌شود، نه اقرار.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در اقرار، خبردهنده از حقی سابق سخن می‌گوید؛ بنابراین، اعتراف به حقی در آینده (حق مستقبل) به نفع دیگری، وعده تلقی می‌شود نه اقرار.
شاخه: مدنی
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.