مصلحت: تعریف

مصلحت : به معنای صلاح؛ ضد مفسده است. مصلحت عبارت است از آنچه برای کسی یا جمعی و یا عموم مردم سودمند و خیر باشد. ضدّ آن، مفسده است که به آنچه برای کسی یا عموم زیان‌بار است، گفته می‌شود. از آن در اصول فقه و بسیاری از باب‌های فقهی؛ اعم از عقود و ایقاعات و غیر آن سخن گفته‌اند.