جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوقدانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونهمتن را ساده نشانتان میدهیم
⚠انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز بهطور ۱۰۰٪ کنترل نشده.
آییننامه اجرایی ماده 19 قانون ورود و اقامت اتباع خارجه در ایران مصوب 1356/03/31
این قانون دربارهٔ چیست؟ این آییننامه درباره اجازه توقف موقت مسافران و کارکنان وسایل نقلیه هوایی یا آبی در ایران است، وقتی وسیله نقلیه به علت حادثه قهری، نقص فنی یا دلیل موجه دیگری ناچار به توقف شود. متن، تهیه فهرست مشخصات افرادی را که قصد پیادهشدن دارند و ارائه آن به مراجع ذیصلاح پیشبینی میکند.
مخاطب: مسافران و کارکنان وسایل نقلیه هوایی و آبی، خلبانان و ناخدایان و نمایندگان مسئول شرکتهای هواپیمایی و کشتیرانی مشمول این مقررهاند.
توقف موقت باید با اجازه مراجع ذیصلاح انجام شود.
مسئول وسیله نقلیه یا نماینده شرکت مربوط باید مشخصات کامل افرادی را که قصد پیادهشدن دارند ارائه کند.
اجازه توقف پس از شناسایی مسافران و با رعایت شرایط مقرر داده میشود.
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
به مسافران و کارکنان وسائل نقلیه هوایی وآبی که در حین عبور از داخل مرزهای هوایی یا آبی کشور جمهوری اسلامی ایران به واسطه حوادث قهری یا اشکالات فنی و یا به هر علت موجه دیگری ناگزیر از توقف موقت در ایران شوند از طرف مراجع ذیصلاح اجازه توقف موقت داده خواهد شد.
خلبان و ناخدا و یا نمایندگان مسئول شرکتهای هواپیمائی و کشتیرانی مربوط موظف می باشند فهرست مشخصات کامل افرادیکه قصد پیاده شدن را دارند تهیه و د ر اختیار مراجع ذیصلاح قرار دهند.
اجازه توقف موقت پس از شناسایی کامل مسافران توسط مراجع ذیصلاح به مسئولیت خلبان و ناخدا و یا نمایندگان مسئول شرکتهای هواپیمایی و کشتیرانی مربوط به رعایت ماده 2 داده خواهد شد.
گواهی نامه فنی و یا گواهی اشتغال خلبان و ناخدا و خدمه و کارکنان موضوع ماده یک به منزله مدرک مسافرت معتبر بوده و پس از اخذ آن اجازه توقف موقت داده می شود و هنگام پایان مدت توقف مدارک مزبور مسترد گردد.
اجازه تقف موقت تا زمانی که از طرف خلبان و ناخدا و یا نمایندگان مسئول شرکتهای هواپیمایی و کشتیرانی مربوط ترتیب ادامه مسافرت داده نشده است معتبر خواهد بود.
پس از رفع علت توقف موقت و مراجعه مسافران برای ادامه مسافرت خلبانو ناخدا و یا نمایندگان مسئول شرکتهای هواپیمایی و کشتیرانی مربوط موظف به پذیرفتن و سوار نمودن مسافران مربوط خواهند بود مگر آنکه امتناع نامبردگان از ادامه مسافرت مستند به عذر موجهی باشد.