🔒قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون منع گسترش، تولید، انباشت و بکارگیری سلاحهای شیمیایی و انهدام آنها

به دولت اجازه داده می‌شود در زمان مناسب به کنوانسیون منع گسترش، تولید، انباشت و بکارگیری سلاحهای شیمیایی و انهدام آنها‌مصوب سال 1993 میلادی برابر با 1372 هجری شمسی به‌شرح پیوست ملحق شود و اسناد مربوط را تسلیم نماید.

تعهدات عمومی

تعاریف و معیارها ازنظر این کنوانسیون:

اظهارنامه ها

سلاحهای شیمیایی

تاسیسات تولید سلاحهای شیمیایی

فعالیتهایی که توسط این کنوانسیون منع نشده اند

اقدامات اجرایی ملی تعهدات کلی

سازمان

رایزنیها، همکاری و حقیقت یابی

کمک و حفاظت در برابر سلاحهای شیمیایی

توسعه اقتصادی و تکنولوژیکی

اقدامات تغییر وضعیت و حصول اطمینان از پایبندی به کنوانسیون، از جمله تحریمات

روابط با سایر موافقتنامه های بین المللی هیچ موردی از این کنوانسیون نباید به هیچ طریقی به عنوان عامل محدودکننده یا کاهش دهنده تعهدات هر دولتی به موجب پروتکل ممنوعیت استفاده از گازهای خفه کننده، سمی یا سایر گازها و روشهای جنگ میکربی که در تاریخ (17) ژوئن 1925 برابر با (28) خردادماه سال 1304 هجری شمسی در ژنو به امضاء رسیده و کنوانسیون ممنوعیت توسعه، تولید و ذخیره سازی سلاحهای باکتریولوژی ( میکربی) و سمی و انهدام آنها که در تاریخ (10) آوریل1972 برابر با (22) فروردین ماه سال 1351 هجری شمسی در لندن، مسکو و واشنگتن به امضا رسیده تفسیر گردد.

حل اختلافات

اصلاحیه ها

مدت اعتبار و خروج 1 ـ مدت اعتبار این کنوانسیون نامحدود خواهد بود. 2 ـ هر دولت عضو در اعمال حاکمیت ملی خود چنانچه تشخیص دهد که حوادث فوق العاده ای مرتبط با موضوع این کنوانسیون مصالح عالیه کشورش را به مخاطره افکنده است حق کناره گیری از این کنوانسیون را دارد. آن دولت باید این کناره گیری را با اخطار قبلی 90 روزه به کلیه دولتهای عضو، شورای اجرایی، امین کنوانسیون و شورای امنیت سازمان ملل متحد اعلام نماید. چنین اخطاری باید حاوی بیان و شرح حوادث فوق العاده ای که به نظر دولت مورد بحث مصالح عالیه اش را به مخاطره انداخته است باشد. 3 ـ کناره گیری دولت عضو از این کنوانسیون نباید روی وظایف دولتها جهت تداوم انجام تعهدات مربوط به هریک از قواعد مربوطه حقوق بین الملل قوانین بین المللی مرتبط به ویژه پروتکل 1925 ژنو و برابر سال 1304 هجری شمسی تاثیر بگذارد.

وضعیت پیوستها --‌پیوستها جزء تفکیک‌ناپذیر این کنوانسیون را تشکیل می‌دهند. هرنوع اشاره به کنوانسیون شامل پیوستها نیز می‌شود.

امضاء این کنوانسیون تاقبل از لازم الاجرا شدن جهت امضاء کلیه دولتها مفتوح خواهد ماند.

تصویب این کنوانسیون باید براساس روشهای پیش‌بینی شده درقانون اساسی دولتهای امضاکننده به تصویب برسد.

الحاق هردولتی که قبل از لازم الاجرا شدن این کنوانسیون آنرا امضاء نکند، بعد از آن در هر زمان می تواند به آن ملحق شود.

لازم الاجرا شدن کنوانسیون 1 ـ این کنوانسیون ظرف مدت (180) روز بعد از تاریخ تسلیم شصت و پنجمین سند تصویب لازم الاجرا می گردد، ولی تحت هیچ شرایطی زودتر از دوسال از زمان افتتاح آن برای امضاء لازم الاجرا نمی گردد. 2 ـ برای دولتهایی که اسناد تصویب یاالحاق آنها بعد از لازم الاجرا شدن این کنوانسیون تودیع خواهد شد، کنوانسیون برای آنها روز سی ام بعد از تاریخ تودیع سند تصویب یا الحاق لازم الاجرا خواهد شد.

حق‌شرط مواد این کنوانسیون تابع حق‌شرط نخواهد بود. پیوستهای این کنوانسیون تابع حق تحفظ مغایر با هدف و مقصود آن نخواهد بود.

امین کنوانسیون بدین‌وسیله دبیرکل سازمان ملل‌متحد، به‌عنوان امین کنوانسیون تعیین می‌گردد و باید علاوه برسایر موارد: (‌الف) بلادرنگ کلیه دولتهای امضاء‌کننده و ملحق شونده را، ازتاریخ هرامضاء، تاریخ تسلیم هر سند تصویب، یا الحاق و تاریخ لازم‌الاجرا شدن‌کنوانسیون و یا دریافت سایر اطلاعیه‌های کتبی آگاه سازد، (ب) نسخ گواهی شده از این کنوانسیون را به‌نحو مقتضی به کلیه دول امضاء‌کننده یا دولتهای ملحق شونده ارسال نماید،‌و (پ) این کنوانسیون را مطابق ماده (102) منشور سازمان ملل‌متحد به ثبت برساند.

متن های معتبر --متن های این کنوانسیون به زبانهای عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیولی که به طور یکسان معتبر می باشند نزد دبیرکل سازمان ملل متحد به عنوان امانت تودیع خواهند شد. بنابه مراتب بالا، امضاء کنندگان ذیل که کاملا برای این منظور مجاز شناخته شده اند، این کنوانسیون را امضاء نموده اند. در پاریس در روز سیزدهم ژانویه هزار و نهصد و نود و سه برابر با بیست و سوم دی ماه سال یکهزار و سیصد و هفتاد و دو هجری شمسی تنظیم گردید.