اصل 25

۱ هیچکس را نمی‌توان محکوم به جرایمی نمود که در هنگام وقو ع، بر طبق <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%86">قوانین</a> جاری زمان، <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AC%D8%B1%D9%85">جرم</a> محسوب نمی‌شده‌است. ۲– هدف از مجازات‌هایی مانند <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86">زندان</a> و غیره، تنبیه و بازگرداندن اشخاص به جامعه م. ب. و نمی‌توان افراد را به کار اجباری مجبور ساخت. محکومین به زندان نیز از <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B3%DB%8C">حقوق اساسی</a> ذکر شده در <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B3%DB%8C">قانون اساسی</a> بهره‌مند خواهند بود، به جز استثنائاتی که مشخصا در حکم دادگاه و قوانین <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA">بازداشت</a> آمده باشد. در هر حال زندانی حق کار، کسب <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B3%D9%88%D8%AF">سود</a> حاصل از آن، بیمه‌های اجتماعی، تحصیل و ادامه رشد شخصیت خود را دارد. ۳– دستگاه‌های دولتی نمی‌توانند مجازات‌هایی که مستقیم یا غیر مستقیم از آزادی‌ها جلوگیری می‌نماید را تحمیل نمایند.