🔒اصل 45

انفال و ثروت های عمومی از قبیل <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86">زمین</a> های موات یا رها شده، معادن، دریاها، <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%DA%86%D9%87">دریاچه</a> ها، <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B1%D9%88%D8%AF%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87">رودخانه</a> ها و سایر آب های عمومی، کوه ها، دره ها، <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AC%D9%86%DA%AF%D9%84">جنگل</a> ها، نیزارها، بیشه های طبیعی، مراتعی که حریم نیست، <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%B1%D8%AB">ارث</a> بدون وارث، و اموال مجهول المالک و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%A7%D9%84-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C">اموال عمومی</a> که از غاصبین مسترد می شود، در اختیار <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA">حکومت</a> اسلامی است تا بر طبق مصالح عامه نسبت به آن ها عمل نماید. تفصیل و ترتیب استفاده از هر یک را قانون معین می کند.