🔒تبصره 1

هرگاه بنا بر نتایج بررسی­ها و مستندات بدست آمده، برای پزشک یا روان­شناس مؤسسه، مشخص گردد که <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86">زندان</a> ی دارای ناتوانی، <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C">بیماری</a> جسمی یا روانی است و نگهداری زندان ی ناتوان در محیط مؤسسه، همراه با مخاطرات جسمی و روانی برای او یا دیگر زندان یان باشد یا شرایط مناسب و ایمن برای اقامت زندان ی ناتوان فراهم نباشد و یا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AD%D8%A8%D8%B3">حبس</a> موجب تشدید و یا تاخیر در بهبودی بیماری زندان ی می­گردد و یا چنانچه بیماری به نحوی است که مانع <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%D8%A8%D8%B3">اجرای حبس</a> باشد و مداوای زندان ی در خارج از مؤسسه ضروری بوده یا امیدی به بهبودی <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1">بیمار</a> نباشد، مراتب فوراً به رئیس مؤسسه اعلام می‌گردد تا در اسرع وقت به قاضی اجرا و مرجع قضایی مربوط <a class="tagref" href="/واژه/%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4">گزارش</a> شود و مطابق مقررات مواد502 و 522 <a class="lawref" href="/قانون/قانون-آیین-دادرسی-کیفری-law00176">قانون آیین دادرسی کیفری</a> اتخاذ تصمیم و اقدام مقتضی صورت گیرد .