ماده 1

اصطلاحاتی که در این قانون بکار برده میشود از نظر اجرای این قانون بشرح زیر تعریف میشود: <a class="tagref" href="/واژه/%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B2%DB%8C">کشاورزی</a>: عبارتست از بهره برداری از آب و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86">زمین</a> بمنظور تولید محصولات گیاهی و حیوانی (از قبیل <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B2%D8%B1%D8%A7%D8%B9%D8%AA">زراعت</a> – باغداری درختکاری مثمر و غیرمثمر – جنگلداری – جنگلکاری – <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%D8%A7%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C">دامداری</a> پرورش <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B7%DB%8C%D9%88%D8%B1">طیور</a> و زنبورعسل و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A2%D8%A8%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D9%86">آبزیان</a>) احیاء ارضی : عملیاتی است که با تغییر وضع طبیعی زمین و بوسیله اقداماتی که در عرف آباد کردن محسوب است (از قبیل زراعت – درختکاری بنا ساختن ایجاد تأسیسات و غیره ( آنرا برای بهره برداری آماده سازد. انواع <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%B6%DB%8C">اراضی</a> بشرح ذیل تعریف میگردد: الف ـ <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%AA">اراضی موات</a> : زمینهائی است که سابقه احیاء و بهره برداری ندارد و بصورت طبیعی باقی مانده است. ب ـ <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1">اراضی دایر</a>: زمینهای احیاء شده است که مستمراً مورد بهره برداری است. ج ـ اراضی آیش : زمین دایری است که بصورت متناوب طبق عرف محل برای دوره معینی بدون کشت بماند. د ـ <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%B1">اراضی بایر</a> : زمینهائی است که سابقه احیاء دارد ولی بعلت اعراض و عدم بهره برداری برای مدت 5 سال متوالی بدون <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B9%D8%B0%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%AC%D9%87">عذر موجه</a> متروک مانده و یا بماند. ه‍ ( )ـ <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AC%D9%86%DA%AF%D9%84">جنگل</a> و بیشه طبیعی: جنگل یا بیشه طبیعی به مجتمعی اطلاق میشود متشکل از <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B9%D8%B1%D8%B5%D9%87">عرصه</a> و هوائی و مرکب از موجودات زنده از منشاء نباتی (درخت ـ درختچه ـ بوته ـ <a class="tagref" href="/واژه/%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%84">نهال</a> ـ علف ـ خزه) و حیوانی، صرفنظر از درجه تکامل آن که دست بشر در ایجاد و پرورش آن دخیل نبوده باشد. و ـ <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B9">مرتع</a>: زمینی است اعم از کوه و دامنه یا زمین مسطح که در فصل چرا دارای پوششی از نباتات علوفه ای <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88">خودرو</a> بوده و ب. ت. ب. سابقه چرا عرفاً مرتع شناخته شود، اراضی که آیش زراعتند و لو آنکه دارای پوشش نباتات علوفه ای خودرو باشند مشمول تعریف مرتع نیستند. اگر مرتع دارای درختان جنگلی خودرو باشد مرتع مشجر نامیده میشود. ز ـ <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D8%AC%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C">اراضی جنگلی</a> ـ به جنگل تکامل نیافته ای اطلاق میشود که بیکی از اشکال زیر باشد: 1 ـ تعداد کنده درخت یا نهال با بوته جنگلی در هر هکتار آن جداگانه یا مجموعاً از یکصد عدد تجاوز نماید. 2 ـ درختان جنگلی بصورت پراکنده موجود باشد بنحوی که حجم آن در هر هکتار در شمال ایران (از حوزه آستارا تا حوزه گلیداغی) کمتر از پنجاه مترمکعب و در سایر نقاط ایران کمتر از بیست مترمکعب باشد. اگر در اراضی (بند 2) درخت شمشاد وجود داشته باشد و حجم درختان آن بیش از سی مترمکعب در هکتار باشد جنگل شمشاد محسوب میگردد. ح ( )ـ اراضی مستحدثه: زمینی است که در نتیجه خشک افتادن آب دریاها، <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%DA%86%D9%87">دریاچه</a> ها و تغییر <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%AF%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87">بستر رودخانه</a> ها یا خشک شدن <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%A8">تالاب</a> ایجاد شده باشد. ط ( )ـ اراضی ساحلی: زمینهائی است که در مجاورت حریم دریا و دریاچه و یا اراضی مستحدثه قرار دارد و با توجه بتعریف انواع اراضی مذکور در این قانون برحسب مورد در حکم یکی از آنها محسوب خواهد شد.