🔒ماده 1

کلیات امروزه رقابت بین کشورها برای کسب جایگاه برتر فرهنگی - سیاسی و تصاحب سهم اقتصادی بیشتر در مناسبات متکثر، متنوع و پرشتاب جهانی، آنها را ناگزیر به تقویت علم و فناوری به منظور گسترش حوزه نفوذ و اقتدار ملی خود کرده است. در پهنه این رقابت جهانی، ایران اسلامی نیز امکانات، ظرفیت ها و فرصت های موجود و اندیشمندان و نخبگان خود را به کار گرفته است تا قله های علمی را فتح و از مرزهای دانش عبور کند. در چنین شرایطی، نقش اعضای هیات علمی دانشگاه ها، مراکز علمی و تحقیقاتی، حوزه علمیه و دیگر مراکز علمی - فرهنگی، در نیل به این آرمان مقدس، موثر و انکارناپذیر است؛ آرمانی که تحقق آن تنها از رهگذر برنامه ریزی جامع و همسو با سیاست های ابلاغی مقام معظم رهبری در حوزه های علم و فناوری، سند چشم انداز بیست ساله جمهوری اسلامی ایران، برنامه های توسعه کشور و نیز ارزشیابی مستمر و مداوم، به منظور پویایی و حفظ سطح مطلوب علمی - فرهنگی امکان پذیر است. در کنار اهمیت و ضرورت چنین رویکردی، که به خودی خود زمینه ساز توسعه پایدار و همه جانبه است؛ بازنگری اساسی در نظام ارتقای مرتبه اعضای هیات علمی دانشگاه ها و موسسه های آموزش عالی، پژوهشی و فناوری مستلزم انگیزه ای درخور و عزمی جدی بود تا آیین نامه ای با هدف هدایت فعالیت های اعضای هیات علمی به مثابه نیاز بنیادین جامعه دانشگاهی کشور تدوین شود. در این آیین نامه بر دستیابی به اهداف مهم زیر تاکید شده است: