قانون
🔒لایحه قانونی راجع باستفاده از خدمت استادان و دانشیاران و دبیران در وزارتخانه ها و موسسات دولتی
🔒ماده 1
★
مادام که <a class="tagref" href="/واژه/%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87">وزارتخانه</a> ها و موسسات دولتی برای خدمت تدریس در آموزشگاههای اختصاصی خود احتیاج بخدمت استادان و دانشیاران یا دبیران دارند میتوانند در مورد استادان و دانشیاران با موافقت <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87">دانشگاه</a> و در مورد دبیران با موافقت وزارت فرهنک[<a class="tagref" href="/واژه/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF">فرهنگ</a>] ساعات اضافی تدریس ( بنحویکه منافات با وظایف آنان در <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%A9%D8%AF%D9%87">دانشکده</a> و یا دبیرستان مربوط نداشته باشد) برای آنان تعیین نمایند ماخذ پرداخت حق التدریس در آموزشگاههای عالی حداکثر ساعتی 150 <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84">ریال</a> و در سایر آموزشگاهها حداکثر در دوره دوم متوسطه ساعتی 100 ریال و در دوره اول متوسطه ساعتی 70 ریال خواهد بود.
تبصرهها
تبصره
پرداخت حق التدریس استادان و دانشیاران از اول فروردین 1335 تا تاریخ تصویب این قانون در آموزشگاههای اختصاصی وزارتخانه ها در صورت انجام وظیفه و بشرحی که از میزان مقرر در این قانون تجاوز ننماید بلامانع میباشد.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
