🔒ماده 10

مدیریت مناطق حفاظت شده 1- طرف های متعاهد باید بر طبق پیمان های بین المللی حاکم و قوانین ملی، اقدامات حفاظتی مورد نیاز را به ویژه در موارد زیر انجام دهند: الف) جلوگیری از دفع یا تخلیه پسماند و دیگر مواد که ممکن است به طور مستقیم یا غیرمستقیم به یکپارچگی زیست بوم منطقه حفاظت شده زیان برسانند؛ ب) ساماندهی رفت و آمد شناور ها و هر نوع توقف یا لنگر انداختن آنها؛ پ) ساماندهی معرفی هر گونه ای به منطقه، از جمله گونه های غیر بومی منطقه حفاظت شده مورد نظر، همچنین معرفی مجدد گونه های موجود یا حاضر در مناطق حفاظت شده؛ ت) ساماندهی هرگونه فعالیت متضمن احداث فیزیکی یا اکتشاف در مناطق حفاظت شده؛ ث) ساماندهی هرگونه فعالیت علمی -پژوهشی؛ ج) ساماندهی ماهیگیری، شکار، زنده گیری جانوران و برداشت گیاهان یا تخریب آنها، همچنین تجارت جانوران و گیاهان و اجزای جانوری و گیاهی؛ چ) ساماندهی هر فعالیت یا اقدام دیگری که احتمال آسیب رسانی یا مزاحمت برای گونه ها را در پی داشته باشد، یا این امکان را پدید آورد که وضعیت حفاظت زیست بوم ها به مخاطره افتاده یا احتمالاً به ویژگی های فرهنگی یا طبیعی منطقه حفاظت شده آسیب برساند؛ ح) هر گونه اقدامی با هدف حفاظت از سامانه های زیستی و بوم شناختی مهم 2- بر طبق پیمان های بین المللی حاکم و قوانین ملی،طرف های متعاهد باید برای مناطق حفاظت شده تدابیر برنامه ریزی، مدیریتی، نظارتی و پایشی را اتخاذ نمایند. تدابیر مزبور باید موارد زیر را در برگیرند: الف) تدوین و تصویب برنامه مدیریت مشخص کننده چهارچوب تشکیلاتی و حقوقی و اقدامات حفاظتی و مدیریتی قابل اجرا؛ ب) پایش سامانه های بوم شناختی، زیستگاهها، پویایی جمعیت و نیز تاثیر فعالیت های انسانی؛ پ) مشارکت دادن فعال جوامع محلی و تشکل های بزرگ تر، در صورت اقتضا، جهت تدوین برنامه مدیریتی، متعاقباً مدیریت منطقه حفاظت شده و کمک رسانی به ساکنان محلی که ممکن است از ایجاد منطقه حفاظت شده متاثر شده باشند؛ ت) آموزش و پرورش جوامع محلی و تشکل های بزرگتر و سازمان ها؛ ث) آموزش مدیران و کارکنان فنی واجد شرایط. 3- طرفهای متعاهد باید تضمین کنند که برنامه های اقتضایی ملی واکنش در شرایط اضطراری، شامل اقداماتی برای مقابله با رخدادهایی می‌باشند که قادرند سبب تخریب یا بروز تهدید در مناطق حفاظت شده گردند.