ماده 103
★
ـ شعبه <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%DA%AF%DB%8C">رسیدگی</a> کننده به موارد موضوع مواد (74)، (75) یا (98) این قانون، مکلف است در صورت احراز ضرورت، <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%88%D8%B1-%D8%AA%D9%88%D9%82%D9%81">دستور توقف</a> <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%DA%A9%D9%85">اجرای حکم</a> مورد رسیدگی را صادر کند.
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- اگر پروندهای به دلیل مواد خاصی از قانون در حال بررسی مجدد باشد، شعبه رسیدگیکننده موظف است در صورت نیاز، دستور توقف اجرای حکم قبلی را صادر کند. این کار برای جلوگیری از ورود خسارات غیرقابل جبران پیش از پایان بررسی است.
- مثال
- اگر تخریب یک ساختمان طبق رأی دیوان در جریان باشد و درخواست اعاده دادرسی تأیید شود، دادگاه دستور توقف تخریب را میدهد.
- نکتهٔ کاربردی
- صدور دستور توقف اجرای حکم نیاز به احراز ضرورت و فوریت دارد و باید به طور کتبی از دادگاه درخواست شود.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارتها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
پرسشهایی که این ماده پاسخ میدهد
شعبه رسیدگیکننده به موارد موضوع ماده ۹۸ در چه صورتی باید دستور توقف اجرای حکم را صادر کند؟
در صورت احراز ضرورت.
آیا شعبه رسیدگیکننده به اعاده دادرسی مکلف به توقف اجرای حکم است؟
در صورت احراز ضرورت، مکلف است دستور توقف اجرای حکم مورد رسیدگی را صادر کند.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
